შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სიყვარულით, მარიამი (VII)


6-04-2015, 16:15
ავტორი მარეამო
ნანახია 3 393

ბოლოს დამსვა.
-არა თუ გინდა ამიყვანე კი არ ვარ წინააღმდეგი,-დავისწორე აბურძგნული თმა და სკამდე ჩამოვჯექი.
ლექსო და თიკუნა საყვარლად იყურებოდნენ და ჩვენზე ეცინებოდათ.. არა, ამათზე მაგარი მართლა არავინ მინახავს, რა ლამაზები და კარგები არიან.. ლექსო ხო უსაყვარლესია, სულ არ გავს ამ კრეტინს. არ ვიცი. ლუკას ჭკუიდან გადავყავარ ... როცა კი ლუკას ვხედავ ეგრევე ცუდად ვხდები, არ მომწონს ასე რომ მიყვარს. ის კი მომწონს იმას რო ვუყვარვარ... უბრალოდ რთულია გრძნობებით აღწერო ის რასაც მე განვიცდი როცა კი ლუკაზე დავიწყებ ფიქრს... ადრე მქონია სიტუაციები, როცა ვინმე მომწონებია, მაგრამ ეს , ეს რაღაც შეუძლებელია.. ასეთი არავისთან არაფერი არ განმიცდია არასდროს...
-მარიკუნააა,ჩვენთან ხარ?-ლექსომ ხელი ჩამიქნია სახის წინ.
-ჩავფიქრდი და..
-აუ ხო ჩემზე ფიქრობდიიი?-ბავშვივით მკითხა ლუკამ და ზურგიდან მომეხუტა.
-აუ შენ წარმოიდგინე და სხვაზე ვიზე უნდა მეფიქრა?-თავს უკან ვწევ და ქვეშდან ვიუყურებ ჩემ დებილ ბიჭს.
რა მალე მოხდა ყველაფერი.. მეგონა ურთიერთობები დროს მოქონდა, ვერასდროს წარმოვიდგნენდი რომ 1 კვირაში ასე შემიყვარდებოდა , ადრე ეს შეუძლებელი მეგონა, მაგრამ თურმე, როცა მართლა გიყვარს მერე ყველაფერს აზრი ეკარგება, იმიტომ რომ წამი საუკუნედ იქცევა ხოლმე.
ვისაუზმეთ და ლუკამ სახლში წამიყვანა.
შევედი თუ არა სახლში რათქმაუნდა დედამ გამომკითხა რა მოხდა, ხოდა მეც მოვუყევი რაღაცრაღაცეები, ნუ ყველაფერი არა რათქმაუნდა, ვუთხარი შევრიგდითთქო და გაუხარდა.
შხაპმა ერთი-ორად მომადუნა და გამახალისა.. ხალათი შემოვიცვი , საწოლზე პირდაღმა წამოვწექი და ეგრევე მარის დავურეკე.
-აუ თუ იცი რა მოხდა?
-ვაიმე შერიგდით?
-კი , -გავინაზე.
-აუ რა მაგარიააააა, გოგო გავიდეთ დღეს გოგოები კლუბში, ლუკასაც უთხარი წამოვიდეს და ჩვენ ბიჭებსაც ვეტყვით.
-და ყველას გცალიათ?
-აჰამ, ნინოს ვუთხარი დაერეკა მარა დაავიწყდა ალბათ, ვგეგმავდით მარტო გოგოები გავსულიყავით შენ რომ არ მოგეწყინა მარტოს, მარა ბიჭებიც წავიყვანოთ ,რომ არ იეჭვიანონ.
-გადაყვნენ თან,-გავიცინეთ ორივემ და გავთიშეთ.
ლუკას ნომერი ავკრიფე და ტექსტი დავწერე:
-,,ფისოოო, აუ დღეს გოგოები კლუბში მიდიან და ბიჭებიც მიყავთ და ჩვენ რა ვქნათ?’’
-,,ჩვენც წავიდეთ,თუ დღეს ჩემთან დარჩები.“
-,,ეგ იდეა მეც მომწნოს.’’
-,,კაი გამოგივლის, რომელ საათზე გამოგიარო?’’
-,,10ისვის, კარგი?’’
-,,უყურე ერთი ამას, როგორ გვიან დადის გოგო კლუბებში!!’’
-,,აი ნახე ისეთი კარგი ვარ, რომ შენ გარეშე არ მივდივარ.’’
-,,წახვალ და..’’
-,,და?’’
-,,და ისევ მოგიტაცებ.... სამუდამოდ.’’
ტელეფონი საწოლზე ბედნიერმა მოვისროლე და ჩაცმას შევყევი.. ესეც ასე, ბედნიერებაა, როცა ყველაფერი კარგად გეყწობა.. დედა, გურამი, ჩემი გოგოები, ლუკა, ლექსო... რა ბედნიერებაა ეს ყველაფერი, შეუძლებელადაც კი მეჩვენება ამდენი, მთვარია მჯეროდეს, სიზმარში არ ვარ და ერთ დღესაც თვალს, რომ გავახელ ყველაფერი ზმანება არ იქნება...
დღე გურამთან და დედასთან საუბარში გავიყვანე და 9საათზე უკვე გამოპრანჭული ველოდებოდი ლუკას.
ლუკას მერე, ერთიორად შემიყვარდა ჩემი თავი.. კომპლექსებიც სულ მომეხსნა.. მოტმასნილი კაბა მუხლამდე ჩამოვისწორე, ტელეფონი ავიღე და სახლიდან გავკუნკულდი.
-იმენა, განგსტა პარადაის-გამიღიმა ლუკამ და მაკოცა.
-განგსტა ჩაპარადაის იქნება, თუ გარტყი რამე.
-არა უკვე ძალადობ, ეს მომწონს,-ვნებიანად იკბინა ქვედა ტუჩზე და მადისაღმძვრელად შემოხედა.
-მასე ნუ მიყურებ,-ღვედი შევიკარი და საქარე მინაში გავიხედე.
-როგორ ასეე?-მანქანა დაქოქა და ეზოდან გაიყვანა.
-როგორ და ცდილობ თვალებით გამაშიშვლო.
-ჰმ, აი ხელებით კი სიამოვნებით ვიზავდი მაგას.
-ახლა, რომ გაკოცო ავარიაში მოვყვები, ამიტო თავს შევიკავებ.
კლუბამდე სიცილ-კისკისით მივედით.
-აუ ლუკააა..
-ხო წიწილა.
-აუ გვეხვეწები ბევრი არ დალიოო?-ზემოთ ავხედე და მის თვალებში თანხმობა, რომ ამოვიკითხე კისერში ვაკოცე.
-მალე წავიდეთ ჩემთან და არ დავლევ,-აათამაშა წარბები.
-ნუ ცანცარებ!-წელზე ხელი შემოვხვიე და კლუბის კარებში ამაყად შევაბიჯე.
-მეღირსა საუკეთესო დაქალის ნახვა,-გამოგლიჯეს ჩემი თავი ლუკას ხელებიდან და სამივენი ერთად გადამეხვივნენ.
-გეყოთ ,-ვიღლიარე და სიცილით მოვშორდი გოგოებს. ბიჭებისკენ წავედით, ბართან გველოდებოდნენ.
-გაიცანით ყველამ, ეს ლუკაა, ესენი კიდე ელენე, მარი, ნინო და შესაბამისად ლაშა, დათო და თორნიკე არიან.
მოკლედ სასიამოვნო და აღმოჩნდა ყველას ერთად შეკრება, ამდენმა სითბომ და სიყვარულმა ნამეტანი გამათამამა და გამახალისა... 1საათი არც კი ვიყავით ერთად, ლუკამ ბოდიში მოუხადა ახალ მეგობრებს, ხელი დამავლო და მანქანაში ჩამტენა.. გოგოები სიცილით იგუდებოდნენ, რათქმაუნდა ყველას უხარია ჩემი ბედნიერება , ისევე როგორც მე მათი.. იმაზე კარგი არაფერი არაა, როცა იცი არსებობენ ძალიან მაგარი გოგოები , რომლებიც შენი საუკეთესო დაქალები არიან და ყოველთვის შენთან იქნებიან რაც არ უნდა მოხდეს.
სახლში ისევ სიცილით მივედით. მიხაროდა, რომ მეძლეოდა შანსი ლუკასთან მარტო დავრჩენილიყავი.. სახლში სასიამოვნო ატმოსფერო დამხვდა, პირველად ვიყავი მასთან, საშინელი კომფორტი იყო, სასიამოვნოდ თბილოდა... მე უკვე ცუდად ვიყავი, ერთი სული მქონდა მისი ბაგეები კვლავ მეგემა. დივანზე მოწვეტით დავჯექი და გამომწვევად შევხედე ლუკას. თვალები დახუჭა , ცალყბად გაიღიმა, მერე ისევ გაახილა.
სიყვარულით, მარიამი (VII)

-მაგიჟებ. მა-გი-ჟებ!-დამიმარცვლა, ხელი დამავლო, ზურგზე მომიგდო და ოთახისკენ წამათრია. საწოლზე ისე დამაგდო ბეჭები მეტკინა. თვალებიდან ცეცხლებს ყრიდა, მე თვალებში ვუყურებდი და ველოდებოდი რას მოიმოქმედებდა.საწოლზე გადმოწვა და საროჩკის ღილების გახსნა დამიწყო, თან იწყევლებოდა რომ ვერ ხსნიდა. მეც მოვეხმარე და პირდაპირ ავიძრე. გაეცინა. თავადაც გაიხადა ზედა, ცოტახანში ორივეს ტანსაცმელი ძირს ეყარა. პირველად ვიყავი ასეთ სიტუაციაში, მაგრამ წამითაც არ დავბნეულვარ როდესაც ტუჩები მკერდზე შემახო, ცალი ხელით კი ტრუსი გამხადა. ჰორმონები ყირაზე დამიდგა, გადამიტრიალდა, ერთი სული მქონდა პირველად მეგრძნო სიამოვნების ტკივილი, საყვარელი მამაკაცის ძლიერი სიყვარული.. მკერდზე, რომ მიკბინა სულ გადავირიე, ისეთი ამოვიკვნესე შეეშინდა და შემომხდა. მიბნედილი რომ დამინახა ისევ განაგრძნო ჩემთვის სიამოვნების მინიჭება.
-მიყვარხარ ლუკა!-დავიჩურჩულე, როცა მუცლის არეში საშინელი ტკივილი ვიგრძენი და ბეჭებზე მთელი ძალით მოვუჭირე ხელები. ლუკა ისევ ნაზად აგრძელებდა ჩემთვის ტკივილიანი სიამოვნების მინიჭებას. ასეთი რამ არასდროს განმიცდია.კიდევ ერთხელ ვიგრძენი როგორც ძლიერად და ამასთან ნაზად ვუყვარვარ მას.ცოტახანში კვნესის ხმა მიწყდა და მე დაღლილი მივესვენე ლუკას შიშველ მკერდს. მჭიდროდ შემომხვია ხელები და კისერში მაკოცა.
დილით, რომ გავიღვიძე ლუკა საწოლში არ დამხვდა. მუცლის არეში ყველაფერი მტკიოდა და კუნთები საშინლად მქონდა დაჭიმული.
-ლუკააა!-დავიძახე საზარელი ხმითდა ფართხაფურთხის ხმა გავიგონე, მერე რაღაც დაიმტვრა.
-რა მოხდა წიწილავ?-დაფეთებულმა შემოყო თავი ოთახში.
-მოდი ჩამეხუტე!-გადმოვყარე ღვარღვარება ცრემლები.
-ჩემი დებილი წიწილა!-მომიჯდა თავთან და თმაზე ფერება დამიწყო.თავი ფეხებზე დავადე და ხელის სმა დავუწყე მუხლებზე,-რატო ტირიხაარ?
-ყველაფერი მტკივა და იმიტომ,-ამოვიკვნესე და შევეცადე ცრემლები შემეკავებინა.
-არაუშავს გაგივლის,-საწოლზე გადამაწვინა, მაიკა გაიძრო და საბნის ქვეშ შემომიძვრა.
-რა საზიზღარი ხარ!-გავიცინე და საბანი თავზე გადავიფარე... მეორედ გადავეშვი ვნებების მორევში.
შუადღეს გავემზადე და ლუკამ სახლში გამიყვანა.
-საღამოს ვერ გნახავ,-გამაფრთხილა სანამ მანქანიდან გადავიდოდი.
-რატო ფისოო?-მოვიწყინე.
-საქმეები მაქვს,-მაკოცა და ხელის კვრით გადამაგდო მანქანიდან.
გავიბუტე და გაბუსხული შევედი სახლში. გურამი და დედა წასულები დამხვდნენ..
ეხლა გოგოებს, რომ არ მოვუყვე ყველაფერი გული გამისკდება,-გავიფიქრე და სამივეს გშეტყობინებები დავუგზავნე ჩემთან გამოსულიყვნენ. არ ასულა 40 წუთი სამივენი კართან ამეტუზნენ. ყავა მოვადუღეთ და სამზარეულოში დავჯექით.
-იტყვი ახლა რა მოხდა?-გაბეზრებული ამბობს ელენე.
-გუშინ ერთად ვიყავით,-გამებადრა სახე.
-ერთად ისედაც ხართ!-უარესაც გაბეზრებული მეუბნება.
-ჰა ათქმევინე ახლა!-უტევს ნინო.
-ღამე ვიყავით ერთააად!-მწყინს რომ ვერ მიმიხვდნენ.
-ოოჰ, ახლა თქვენც პირველად იყავით ერთად ღამე!-მარიც წარბებს მაღლა წევს.
-ოოო მეღადავებით თუ მართლა ვერ ხვდებით რისი თქმა მინდა?-ვბრაზდები.
-რაააააა?-ყვირის ნინო.
-როგორც იქნა!-შუბლს ხსნის ელენე.
-მოგეწონა?-ქვედა ტუჩს იკვნეტს მარი.
-ფუ ამაზრზენებო!-ვიცინ მე..
-გეღირსა დაქალება!(ელენე)
-მოგვესწრო ქალი!(მარი) -საერთო მხიარულებაში ვართ.
-წავედი მე, თორნიკემ გავისეირნოთო.-დგება ნინო და წასასვლელად ემზადება.
-ოოოოოო!-აღშფოთებულები ვყვირივართ სამივენი.
-უუფ აბა რა გინდათ ახლა, ყველამ, რომ აიწყვეთ ურთიერთობები მეც მინდა.
-რაღა უნდა აიწყო აწყობილი არ გაქვს?(ელენე)
-არა მშობლებმა გაატრაკეს და ვიჩხუბეთ.
-რა იმათი საქმეა?(მარი)
-ახლა უნდა ვიგებდეთ მაგას?(მე)
-გუშინ კარგად იყავით?!(ელენე)
-გუშინ ვცადეთ შერიგება,-მოიწყინა ნინომ,-კარგი წავედი მე, წარმატებები მისურვეთ.
სანამ გურამი და თათუ მოვიდოდნენ კიდევ ბევრი ვიცინეთ და ვიჭორავეთ გოგოებმა, ცოტა გავერთე, ღამე ისე მოვიდა არც კი შემიმჩნევია. რომ დავწექი მაშინ ვიგრძენი ლუკას მონატრება, შუადღის მერე არც კი მოუწერია, გული ამემღვრა.
დაძინება ვცადე და ემოციებისგან და ახალი შეგრძნებებისგან დაღლილს მკვდარივით ჩამეძნა. დილით ტელეფონის ზარმა გამაღვიძა.ლუკა იყო რათქმაუნა.
-დილამშვიდობის წიწილა, გძინავს?
-ახლა უკვე აღარ!-შევუბღვირე ტელეფონში.
-მმმ, მომენატრე!
-დაგერეკა მერე გუშინ!
-არ მეცალა მართლაა!
-კარგი მჯერა.სად ხარ?
-საავადმყოფოში.
-მანდ რა გინდაა ეე?
-ჩემი დიშვილი არის ძალიან ცუდად.
-რომელ საავადმყოფოში ხარ?
არ ვიცოდი ლუკას და თუ ყავდა, მითუმეტეს დიშვილი, მაგრამ ისეთი სევდიანი ხმა ქონდა მარტოს ვერ მივატოვებდი. ამიტომ ტაქსი გამოვიძახე, მანამდე მოვწესრიგდი და სახლიდან გავედი.
სავაადმყოფოში შევედი თუ არა დავინახე ლუკა და მამაკაცი, რომელიც ლუკას ძალიან გავდა.მაშინვე ლუკასთან მივედი, ორივეს მივესალმე და კითხვისნიშნიანი თვალები მივაპყარი.
-გაიცანი მარიამ, ეს მამაჩემია.
მამკაცი, რომელიც ლუკას მამა აღმოჩნდა ფეხზე წამოდგა.
-თორნიკე,-ხელი გამომიწოდა და ნაძალადევად გამიღიმა, მაგრამ მივხვდი მთელი გულით შეეცადა გაღიმებას.
-მა, ცოტახანი კაფეტერიაში გავალთ მე და მარიამი და ახლავე დავბრუნდებით, რამე ხო არ წამოგიყოლოთ?
-მაგარი ყავა მე. ხოდა მანქანაში მაშოს თერმოსია და ის წამოიღეთ.
ლუკა თავის დაქნევით შეოიფარგლა, ხელი ჩამკიდა და კაფეტერიისკენ წამიყვანა.
-არ ვიცოდი და თუ გყავდა,-ვუთხარი ფრთხილად.
-მაპატიე, არასდროს გამხსენებია ჩემ ოჯახზე რომ მომეყოლა.-ხელი ოდნავ მოვუჭირე ხელზე, მან განაგრძო,- თორნიკეს დედა ძალიან უყვარდა, ხოდა დედამ ჩემი და ნიას გაჩენა მოასწრო, ცოტახანში გარდაიცვალა მე რო გავჩნდი.. ნია ჩემზე დიდია. დედას სიმსივნე ქონია, მისთვის მეორე ბავშვი არაფრის დიდებით არ შეიძლებოდა, მაგრამ გარისკა და... ნიასაც სიმსივნე დაუდგინეს.. მაშოზე რომ იმშობიარა მხოლოდ მას შემდეგ დაიწყო მეტასტაზებმა გამოჩენა... მაშო 3 თვის იყო ისიც რომ გარდაიცვალა.
-ნეტა წუხელ დაგერეკა!
-გადამავიწყდა. მარიამ,მადლობა რომ მოხვედი.-ჩამოიწია და შუბლზე მაკოცა. მხარზე თავი დავადე და ამით ვაგრძნობინე ყველაფერი კარგად იქნებათქო. სანამ ყავას ველოდებო, ლუკა გარეთ გავიდა და მაშოსთვის თერმოსით საჭმელი მოიტანა.
-ძალიან ცუდი ხასიათი აქვს მაშოს,მარტო მე, თორნიკეს და მამიდაჩემს გვეკარება, ფაქტიურად მამიდაჩემი ზრდის. ძიძის აყვანა გვინდოდა , მაგრამ არცერთს არ გაუჩერდა. ჯერ ერთი ციდაა, რა ესმის უცხოობის და ყველას ხელში ტირის. შეეცადე შენც არ მიეკარო.-ნაზად გამაფრთხილა უკანა გზაზე.
-რა ხნისაა?
-წლინახევრისა,-სევდიანად ჩაილაპარაკა ლუკამ.
-რა დაემართა?
-არ ვიცი რაღაც ვირუსიაო, ძალიან ცუდად იყო. გული შეეხუთა ვეღარ სუნთქავდა ღამე, ძალიან შეგვაშინა.
თორნიკე უკვე პალატაში შესულიყო, ჩვენც შევედით.
-მაშოოდი ჩემთან,-ხელები გაუშვირა პატარას, რომელსაც სულ იმ წამს გაეღვიძა და თვალებს ისრესდა.
სიყვარულით, მარიამი (VII)

რა ლამაზია,-გავიფიქრე და მომინდა სურვილი ხელში ამეყვანა გავთამაშებოდი, მაგრამ ლუკას გაფრთხილება გამახსენდა და სურვილი ჩავიხშე. არადა როგორ მიყვარს ბავშვები. პატარაობიდან კარგი ურთიერთობა მაქვს მათთან, მე რომ დადებითი ენერგიით და პოზიტივით მავსებენ ერთია და ისინი რომ თამაშის წყურვილს იკლავენ ეგ მეორე.
___________________
ბავშვებოოოო, მადლობაა თქვენი კომენტარები ისეთი თბილი რომ უზმოდო მიხარია ^^ ! დიდი ბოდიში დაგვიანებული თავისთვის . ველი შეფასებებს



№1  offline წევრი NeverGiveUp♥♔

ძალიან კარგია love love მომწონს ძალიან love მოუთმენლად ველოდები გაგრძელებას love love

 


№2  offline წევრი Heartbeat

უმაგრესიააააა მომწონს ❤️❤️❤️
--------------------
გაიღიმეთ..მთავარია პოზიტივი❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent