გულთამკოდავი,
მაღლა, ხის წვერზე სადღაც ხმაურობს
ჭრელი კოდალა...
მზე კაშკაშებს და... გადიშრიალეს
შავთა ღამეთა...
ალაზნის ველზე ნათლის სვეტივით
დგას ალავერდი...
და, როგორც ტყეთა მოუსვენარი
სული, მშფოთავი,
სადღაც ხმაურობს,
სადღაც ქოთქოთებს
ჭრელი კოდალა.