შვენოდათ ჩაჩქან-თორები,
გულოვნობით და სიფიცხით
გაფრინდაულის ტოლები
(რადა ღირს ხოშარეული!
ლამის ცრემლთ დამწვან ღაწვები...)
მათ ნაკლებ მოიხსენებენ
თქვენი ნასწავლი კაცები!
უთხარი,ვუთვლი მტერობას
(თუმცა მათ კალამს ვესალ,ები!):
არ გაიარონ ჩემ გზაზე,-
ჩუმად ფრანგულსა ვლესავო.