მომაგონდება..

მომაგონდება ყვირილას პირას
მაღალი ბზისა ნათელი ტოტი...
პაწაწკინტელა კარის საყდარზე
უუძველესი ვარსკვლავი კრთოდა...
საყდარში... იდგა ცივი სიბნელე
და უამურთა ლანდთა გნიასი...
აჰა, დიდება გაუქმებული
და ჩუმი კვნესა მეღამიასი.

ანა კალანდაძე