ციხეგორს მოულხენია...ქვემოთ არაგვი გუგუნებს
და ნაროულს ხევია...
ნაროულზე-წისქვილი,
ღამე რო გაუთევია...
კლდეები სიგრძივ დამსკდარან,
გული ვერ დაუტევიათ:
გულსაც წყურია სიმღერა,
კლდით მოგუგუნეს სალითა...
გუშლაგას ფერდი შრიალებს,
მზირალი ზარის ჭალითა...
ნაბად მოუსხამ ბორბალოს,
ასხმული ნისლით ჭავლითა.