რაც ბედმა გითხრა: არ შეშინდე,
ფრთხილად დაჰკარი!
მას მერე კაცთა ბუნებისა
ხარ დოსტაქარი.
მის სულთან ბასრი დანით ხელში
დგეხარ მოხრილი;
ვით ხელის გულზე, თვალწინ არის
მიყრილ-მოყრილი
ათასი ვნება, მისწრაფება...
ნუ ჩაიკეტე,
პოეტო! შენი ასეთია
დიდი სიკეთე!