ლელის

შველი ხარ თუ ზამბახი, სუფთა და მოკამარე,
შენ მიწისა არა ხარ, შენ არ გიცნობს სამარე,

შენ მთვარის ფეშქაში ხარ და ყვავილთა სამოსი,
შენზე ფიქრიც სურნელობს, ვით ცეცხლზე ბალსამოსი -

ჩემთვის თვალშეუდგამო, ჩემგან შესამკობი ხარ -
ერთი ხარ და ზარიფი, ათას ყვავილს სჯობიხარ.

გიორგი ლეონიძე