ერთად ყოფნით რომ გადავაგორეთ...
ეგ თვალებია,
აჩქროლებულ გულს რომ მაჩვენებს
და ამავე დროს,
ცას რომ მაგონებს...
რა გულწრფელია ეს ზედაპირი -
ღიმილის კლიშე
და ჩავარდნილ კლავიშის ბგერა,
გულში რომ ჩაწყდა -
სმენით ვპოულობ
და შეხებისას ძარღვებიც ჟღერენ.
ცრუა ეს კარი,
ღიაობით დაკეტილია,
დგას შოუმენი
და საკუთარ თავს აფიარებს,
შეფუთვის სტილი -
მოსაწყენად ინფანტილური,
ესეც პაფსაა და იაფზე იაფი არი...
.....
გამოვრთავ ეკრანს
და ვგრძნობ სინანულს,
შესაბამისი სიტყვის მიგნებით,
ალბათ, დღეიდან შენთვის ვიცოცხლებ
და შენი ნატვრის ჩრდილში ვიქნები.