ბედო ტიალავ, აბა რათ, რათ შემომიჩნდი ჭირათა? არ გამალაღე არ იქნა,
ცრემლი მარგუნე წილათა. რა ხანი გემუდარები, არც თუ ჩამაგდე
ჩირათა, ჭაბუკი წელში მომღუნე, გადამაქციე მწირათა. მითხარ: რა მოგცე
- მომშორდე, თავს რათ მადგეხარ გზირათა?! ჰაუ, ტიალავ, სოფელო,
ერთხელ მამღერე ტკბილათა!