როგორც სამარე, ახლად გაჭრილი,
ან როგორც მოწმე...არარსებული.
დე, როგორც უნდა ისე დადუმდეს, რადგან უცვლელად
მაინც არაფრით არ მოიტანს შენს ხმას ჩემამდე,
როგორც არ უნდა ვუთვალთვალო, მაინც გაქურდავს,
ვით თივის ურემს – ვიწრო ორღობე,
გზადაგზა მაინც მოაშორებს იმ ტკბილ ბუსუსებს,
ჩემს სულს რომ უნდა მოეხვეტა გაოფლილ ფრთებით!