გინდა თუ არა, მაინც მოვა გულქვა ზამთარი.
ვეღარ შეასწრებ მელნის ზღვაში… ქაღალდის ნავით,
ანუ – ზღვიანად, ნავიანად – გადასახლდები
იქ, სადაც თოვლის მედიდური ერთფეროვნებით
გადაშლილია ყველაფერი და კაცის თვალი,
ნასროლ ქვასავით იკარგება თეთრ სიჩუმეში…
გინდა თუ არა, მაინც მოვა გულქვა ზამთარი.