ბრმა ავაზი (იგავ-არაკი)

ავაზი მყვა, მამისაგან დანარჩომი, რომე ნადირი ვერ გარდეხვეწის. სენიანობით თვალები დაუბრმავდა.

დავღონდი და ვეღარა ვუწამლე რა. მიმძიმდა მისი წახდენა. მისთანა აღარ იშოებოდა.

ერთმან კაცმან მითხრა:

- მაგას თავსა ზედა კატა დააკარ და ნადირს ადევნე; კატა ნახავს და ავაზა შეიპყრობს.

ეგრე ვქმენ და ვეღარას ღონით ნადირი ვეღარ გარდაეხვეწა.

სულხან-საბა ორბელიანი