თანაც ცხვირწინ გაუხსნიათ დიდებულ კაფე-ბისტრო!
ისევ ამირანასთან ხარ! - ერთად ხვდებით დილის
სისხამს!
- არ ვსვამ!
- კი სვამ! - ის იცინის და „აბსოლუტ ვოდკას“ გისხამს!
ამ ცხოვრებას - თან მწარეს და თან უფერულს -
არაყივით -
კიდევ კარგი, ზოგ-ზოგივით არ ენდე და არ აყევი!
სულ ასეა: ჩაგაფიქრა არყოფნის და ყოფნის არსმა! -
სულ ერთია არწევა და წევა, ანდა სმა და არსმა...
ამ „აბსოლუტ ვოდკასავით“ გაქრები და განქარდები...
ფრიალ-ფრიალ წავლენ ცისკენ შენი უჯრის ქაღალდები!
მაინც გიყვარს ივლისის თვე - ლუდის
აქაფქაფების დრო!
„მაშ, დალიეთ!
მაშ, გიყვარდეთ!
მაშ, ეწვიეთ კაფერ-ბისტროს!“