Haunting Adeline პროლოგი + თავი1

ვითომ ხედავს, რაც ტანზე მაცვია? მხოლოდ თხელი მაისური, რომელიც სხეულზე მეკვრის და მკერდი აშკარად მიჩანს? ან ეს შორტები, რომლებიც ძლივს ფარავენ უკანალს? მოსწონს, რასაც ხედავს? რა თქმა უნდა, მოსწონს.

სადგური ნომერი ექვსი (თავი ორი)

რაც არ უნდა იყოს, მარტო ამადაც ღირს ეს სახლი, რომ ამ ცაზე უამრავი ვარსკვლავი მოსჩანს._ ცას უყურებდა ვამპირი. ყველამ ცას ავხედეთ. სიმართლეს ამბობდა, ქალაქის სინათლეებიდან შორს ცა ისეთი გულახდილი და გულწრფელი იყო, რომ გულის გულში გადამალულ წითლად

მარტო' სული 27 თავი

-რა გინდა ჩემგან თორნიკე პირდაპირ მითხარი-დაღლილი ხმით უთხრა ნიცამ და ზედმეტად მიუახლოვა -იცი რაც მინდა!- აუღელვებად უთხრა თორნიკემ წამიერად მზერა გაუსწორა -ყალბი ქორწინება!-ბრაზნარევი ტონით უმისამართოდ თქვა გაღიზიანებულმა გოგონამ უკან დაიხია -

კომენტარის გარეშე (თავი 7)

როდის შეიცვალა მისი რწმენა? მართლა დაკარგა იმედი? თუ უბრალოდ გაიაზრა, რომ ზღვარი შავსა და თეთრ ფერებს შორის ასეთი მკვეთრი აღარ იყო?

ქაღალდის ჭიქა (თავი ორი)

აროს თვალებში მზის ფერი ყვითელი ნათება ელავდა. არა, ეს არ იყო რაღაც უბრალო ფერმკრთალი ლუმინისცენცია. ეს სულ სხვა რამ იყო... იგრძნო, რომ ვეღარ სუნთქავდა. ცდილობდა და ჰაერი აღარ ავსებდა მის ფილტვებს......

სარკევ სარკევ მითხარი (თავი ორი)

გათენდა?_ თავი ისე წამოყო ანამ, როგორც მდინარის გვერდზე მზეს მიფიცხებულმა ანკარა გველმა იცის ხოლმე. მძაფრ სურვილს, რომ ეს ქარაფშუტა გოგო გამემწარებინა ვერაფრით ვერეოდი.

კომენტარის გარეშე (თავი 6)

_გადავიფიქრე._ნინა წამში დაბრუნდა იატაკზე და პერანგი სწრაფად მოიცვა. შებრუნებას აპირებდა, მაჯებში ხელი რომ მოუჭირეს და პირვანდელ პოზიციაში დააბრუნეს. უჭირდა, მაგრამ მამაკაცის ანთებულ თვალებს თავისი თაფლისფერები თამამად გაუსწორა.

დოროთე (თავი პირველი)

ოჰ რა მშვენიერი ღამეა, ვარსკვლავებით მოჭედილი ცა.... რა სასიამოვნოდ დავხურავ ამ მოლურჯო ღამის რრუბლებში..აი ისიც სადაც არის მომიახოლვდება ჩემიშვებიერი ელეონორა, რა ლამაზი და ფაქიზი ხარ?!... როგორც იქნა გულში

ქაღალდის ჭიქა თავი 1

ცალი თვალით გახედა პატარა ქაღალდის ჭიქას და სცადა მასზე გამოხატული სმაილის მსგავსი ემოციის გამეორება. ზუსტად გამოუვიდა, თუმცა თავად ვერ მიხვდა.

ჩვენი ხის სახლი (თავი III)

-რაო პატარავ,ხომ არ გეშინია უჩემოდ? - ჩემთან ძალიან ახლოს მოდის და მტაცებელის ღიმილით მაკვირდება. -ააა არააა. - ისე ახლოსაა,მის ცხელ ამონასუნთქს ვგრძნობ და სუნთქვა მეკვრის.