შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ათვლის სხეული (სრულად)


20-01-2022, 14:28
ავტორი guroo
ნანახია 14 258

დედაჩემმა ნათითურები გაწმინდა სარკეზე და სისუფთავისგან მოგვრილმა კმაყოფილებამ ცოტახნით დაავიწყა, რომ მის შრომისმოვარე და მოფუსფუსე ხელებს, წესრიგისადმი უგონო ლტლოლვის მიუხედავად, ყველა სიბინძურის მოშორება მაინც არ შეეძლო. ყოველი გათენება მორიგი ბრძოლის დაწყებას ნიშნავდა დედაჩემისთვის, თითქოს ეს იყო რიტუალი, რომელსაც ჩემთვის უცნობი და გაუგონარი, ბუნდოვანი და ძნელად სარწმუნო რელიგიის მსახურებისთვის ატარებდა; რომლის აღსრულებისას შესაშური სიამოვნება და სიმშვიდე იბუდებდა ხოლმე მის ენერგიადაუშრეტელ სხეულში. არადა, ძალიან მომწონდა, ახალგაღვიძებული ჩემს საძინებელს თვალს რომ მოვავლებდი და ფანჯრიდან შემოპარულ სინათლეზე არეკლილ მტვრის ბუნგალს რომ ვამჩნევდი. დედა კი, პირიქით - გაშმაგებით ებრძოდა ამას.
იმხანად ჩემი ცხოვრება უნიტაზის მილში გაჭედილი ფეკალიებივით სტატიკური, უსიამოვნო და საზიზღარი დაბრკოლება მეგონა, რომელიც ოჯახის სხვა წევრებს თავიანთი ტვირთის მოშორებაში უშლიდა ხელს და მათ მოთმინებასაც ისე ეთამაშებოდა, როგორც ცეცხლი - წყალს. და, რა თქმა უნდა, ვფიქრობდი, რომ განწირული ვიყავი ჩასაქრობად. მზის სხივისფერი სიყვითლით განათებულ ოთახში ცადაყრილი მტვერი ზუსტად ის იყო, რაც ჩემს ცხოვრებას, როგორც უგემურ კერძს, მარილივით აკლდა. ეს თავნებობა, ეს დინამიკა, ქაოსი და უწესრიგობა გარშემო ყველგან იყო, მაგრამ მყისიერად და მორჩილად ნებდებოდა დედაჩემის მხრიდან მიტანილ იერიშებს. ის კი დაუღალავად, რელიგიური მოწიწებით განაგრძობდა ჩემს სტერილიზაციას და ვერ ხვდებოდა რა სასტიკად, ცივსისხლიანად და ჯოჯოხეთურად მხუთავდა და მახრჩობდა უჰაერობისგან.
ახალი წლის წინა დღეებში უმუშევარი დავრჩი. წარმოიდგინეთ, ნაგავი, რომლის მოშორება დედაჩემს ისე უნდა, როგორც მორწმუნე ცოდვილს - მონანიება. შეიძლება ამ ნაგავზე უარესიც ვყოფილიყავი, მაგრამ მაშინ, უმუშევრობის პირველ დღეებში, ამაზე ფიქრი არ შემეძლო და არც დისკომფორტს ვგრძნობდი, რომ საერთოდ რამეზე ფიქრი დამეწყო. როგორ გითხრათ? უფიქრობის, უგრძნობლობის და კიდევ უამრავი რაღაცის უქონლობის პერიოდი მქონდა. ახალი წელი უნდა დამდგარიყო, ოცნებები უნდა ამხდენოდა ან ისევ აუსრულებელი სურვილები ჩამეთქვა, ახალი ცხოვრების სადავეების ხელთსაპყრობად უნდა მოვმართულიყავი, განწყობა უნდა ამემაღლებინა, მემხიარულა, მეხალისა, მაგრამ, უკვე ხომ გითხარით, სიცარიელე მედგა სხეულს შიგნით და არაფერი მინდოდა.
ოჯახს საგრძნობლად მოაკლდა ჩემი შემოსავალი. მაინც უდარდელად გავცქერი მომავლის პერსპექტივას და აურაცხელი რაოდენობის ვარიანტთაგან მხოლოდ კეთილდღეობას, უზრუნველ ცხოვრებას და ულევ წარმატებას ვამჩნევ, რაც ცოტახნის წინ, ბევრმა ნაცნობმა მისურვა: დაბადების დღეზე ერთი-მეორის მიყოლებით მივიღე მსგავსი სიტყვათაშეთანხმებებით შემდგარი მისალოცი წერილები. თუმცა, ისიც უნდა ითქვას, რომ ყველა წერილი ასეთი არ ყოფილა და ზოგიერთმა ჩანაცრებული ბუხარივით ხელახლა ამაგიზგიზა სიცოცხლის მოუსვენარი და ყველაზე მომნუსხველი, განსაცვიფრებლად ლამაზი და მკვეთრი ალებით. აი, ჩამქრალ ბუხარს მას შემდეგ დავემსგავსე, რაც საბოლოოდ გავწყვიტე ბავშვობის დროინდელ მოგონებებთან კავშირი და უფრო ზუსტად რომ ვთქვა, ეს იყო საკუთარი თავის უარყოფა და სხვა პიროვნების შექმნის მცდელობა, თანაც იმ იმედით, რომ მივაღწევდი წარმატებას, რომელთან ახლოს ჩავლა მეს ძველი ვერსიით ვერ შევძელი. ახლა მოძრაობაზე საუბარიც ზედმეტია. სკოლის მოსწალეებმაც იციან, რომ მოძრავი სხეულებისთვის არსებობს სხვა სხეული, რომლის მიმართ ეს სხულები მოძრაობენ და მგონია, რომ მათ ჩემზეც იციან, რადგან უკვე დიდი ხანია ჩემს ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი არაფერი მომხდარა, ერთ ადილას ვდგავარ და გარშემო კი არნახული ხმები ისმის სიცოცხლის ჩქეფისა, მოძრაობს სამყარო განუწყვეტლივ და არ ჩერდება, თითქოს იმას ცდილობს, რომ თავბრუ დამახვიოს.
ასეა თუ ისე, ამ გიჟურ დინამიკაში მე ათვლის სხეული ვარ.
- ნეტავ ვიცოდე ამ სარკეს ხელებს ვინ უგლასუნებს; - თავისთვის ბურტყუნებს დედაჩემი, მაგრამ მაინც მესმის მისი ლაპარაკი და იმასაც ზუსტად ვხვდები, რომ მალე ვულკანივით ამოხეთქავს და ვეღარ გადავურჩები, ყველგან მომწვდება მისი მრისხანება.



№1  offline მოდერი guroo

ფოტოზე ბევრი არ მიფიქრია. მქონდა და ბარემ ავტვირთე.
--------------------
გურამ თხაი რქაი
უჟმურ-ღვარძლიანი.
არაფერია საწყენი, ყველა სიტყვა გაივლის, ისედაც წამოცდენილია და იმიტომ :დ

 


№2 სტუმარი Ana-maria

ძალიან მიყვარს ახალი წელი. სულ მგონია ახალი წლიდან ახალი კარგი იწყება. ექვსი წელია ახალ წელს სხვა ქვეყანაში ვხვდები და ისე აღარ მიხარია. მივხვდი ახალი წელი მხოლოდ ჩემს ოჯახში გამიხარდება. მაგრამ იმასაც მივხვდი რომ ყველაფერი კარგად იქნება,მხოლოდ უნდა გავიღიმო და დავტკბე ყოველი წუთით. კარგად აღწერეთ ადამიანური სულიერი სამყარო. წარმატებები

 


№3  offline მოდერი guroo

Ana-maria
ძალიან მიყვარს ახალი წელი. სულ მგონია ახალი წლიდან ახალი კარგი იწყება. ექვსი წელია ახალ წელს სხვა ქვეყანაში ვხვდები და ისე აღარ მიხარია. მივხვდი ახალი წელი მხოლოდ ჩემს ოჯახში გამიხარდება. მაგრამ იმასაც მივხვდი რომ ყველაფერი კარგად იქნება,მხოლოდ უნდა გავიღიმო და დავტკბე ყოველი წუთით. კარგად აღწერეთ ადამიანური სულიერი სამყარო. წარმატებები

ახალი წელი მეც ისე მიყვარს! წელს განსაკუთრებულად გიჟური საღამოები მქონდა, ბევრიც დავლიე, ბევრიც ვჭამე, ვიცეკვე, ვიცანცარე, ყირაზე გადავედი. ნამდვილი დღესასწაული იყო, ბედნიერების ამოფრქვევა♥️
რა კარგია, რომ თქვენც გიყვართ ახალი წელი. გისურვებთ, რომ ძალიან მალე იქ შეხვდეთ მათ და იმ ადამიანების გარემოცვაში, ვისთან ერთადაც ყველაზე მეტად გინდათ.
--------------------
გურამ თხაი რქაი
უჟმურ-ღვარძლიანი.
არაფერია საწყენი, ყველა სიტყვა გაივლის, ისედაც წამოცდენილია და იმიტომ :დ

 


№4  offline წევრი Life is beautiful

ჰაჰ!
უნდა ვაღიარო, კარგად გამაცინა მტვრის დინამიკამ და აღფრთოვანებამ...
"მზის სხივისფერი სიყვითლით განათებულ ოთახში ცადაყრილი მტვერი ზუსტად ის იყო, რაც ჩემს ცხოვრებას, როგორც უგემურ კერძს, მარილივით აკლდა. ეს თავნებობა, ეს დინამიკა, ქაოსი და უწესრიგობა გარშემო ყველგან იყო". უფრო სწორად კი "კაცია - ადამიანი?!" გამახსენა. მონაკვათი: "როცა კნეინა ადგებოდა, მის ბრწყინვალების ბრწყინვალე ფეხის გადადგმაზედ ისე ლამაზად აბოლდებოდა ხოლმე, რომ კაცი ყურებით ვერ გაძღებოდა."
ჩვენ კი, მტვრის თითო-თითო მოლეკულა ვართ, მტვრის დინამიკაში, რომელიც ნიავის ყოველ წამობერვაზე, სითბოსა და სიცივეში, ნიავზეა დამოკიდებული, თუ ვინმემ მაგიდიდან არ გადაწმინდა და არ გააქრო წყალთან ერთად.
"ათვლის სხეულზე" - კარგი სათაური იყო, მართლა მოუხდა.
"მოძრაობს სამყარო განუწყვეტლივ და არ ჩერდება, თითქოს იმას ცდილობს, რომ თავბრუ დამახვიოს." ქო, ეს ნამდვილად სწორი ნათქვამი იყო, ის მომენტია, როცა მოძრაობა გეზარება და შენზე მობარებული ბავშვის მეთვალყურეობა გღლის - გირჩევნია დაიძინო.
ახალი წელი, ალბათ იმიტომ ქვია ახალ წელს, რომ სხვა რიცხვით იცვლება დრო და ახალი წლის ბედნიერება და სასწაული, ალბათ იმის იმედია, რომ ახალი მოხდება.
ერთი სიტყვით, სამყაროსთვის ათვლის წერტილი, ყოველი ახალი წელია.
არ მიყვარს ახალი წლის აღნიშვნა დიდად, არც ნაძვის ხე მიყვარს, ერთადერთი შობის დღესასწაულზე კარს მომდგარი ბავშვები და მათი გაყინული ცხვირების ყურება მიყვარს, იმედიანად, რომ მიყურებენ, რამეს მოგვცემსო. ეს ნამდვილად საოცრებაა.
გილოვავთ შობა ახალ წელს! (თუ გიყვართ )))
წარმატება, ხვავი, ბარაქა და მუზა მოეტანოს. ))) :დ ♡

 


№5  offline მოდერი guroo

Life is beautiful
ჰაჰ!
უნდა ვაღიარო, კარგად გამაცინა მტვრის დინამიკამ და აღფრთოვანებამ...
"მზის სხივისფერი სიყვითლით განათებულ ოთახში ცადაყრილი მტვერი ზუსტად ის იყო, რაც ჩემს ცხოვრებას, როგორც უგემურ კერძს, მარილივით აკლდა. ეს თავნებობა, ეს დინამიკა, ქაოსი და უწესრიგობა გარშემო ყველგან იყო". უფრო სწორად კი "კაცია - ადამიანი?!" გამახსენა. მონაკვათი: "როცა კნეინა ადგებოდა, მის ბრწყინვალების ბრწყინვალე ფეხის გადადგმაზედ ისე ლამაზად აბოლდებოდა ხოლმე, რომ კაცი ყურებით ვერ გაძღებოდა."
ჩვენ კი, მტვრის თითო-თითო მოლეკულა ვართ, მტვრის დინამიკაში, რომელიც ნიავის ყოველ წამობერვაზე, სითბოსა და სიცივეში, ნიავზეა დამოკიდებული, თუ ვინმემ მაგიდიდან არ გადაწმინდა და არ გააქრო წყალთან ერთად.
"ათვლის სხეულზე" - კარგი სათაური იყო, მართლა მოუხდა.
"მოძრაობს სამყარო განუწყვეტლივ და არ ჩერდება, თითქოს იმას ცდილობს, რომ თავბრუ დამახვიოს." ქო, ეს ნამდვილად სწორი ნათქვამი იყო, ის მომენტია, როცა მოძრაობა გეზარება და შენზე მობარებული ბავშვის მეთვალყურეობა გღლის - გირჩევნია დაიძინო.
ახალი წელი, ალბათ იმიტომ ქვია ახალ წელს, რომ სხვა რიცხვით იცვლება დრო და ახალი წლის ბედნიერება და სასწაული, ალბათ იმის იმედია, რომ ახალი მოხდება.
ერთი სიტყვით, სამყაროსთვის ათვლის წერტილი, ყოველი ახალი წელია.
არ მიყვარს ახალი წლის აღნიშვნა დიდად, არც ნაძვის ხე მიყვარს, ერთადერთი შობის დღესასწაულზე კარს მომდგარი ბავშვები და მათი გაყინული ცხვირების ყურება მიყვარს, იმედიანად, რომ მიყურებენ, რამეს მოგვცემსო. ეს ნამდვილად საოცრებაა.
გილოვავთ შობა ახალ წელს! (თუ გიყვართ )))
წარმატება, ხვავი, ბარაქა და მუზა მოეტანოს. ))) :დ ♡

კეთილი სურვილებისთვის, წაკითხვისთვის და კომენტარისთვის მადლობა. ახალი წელი და მასთან დაკავშირებული გულუბრყვილო იმედები ბავშვურად მიყვარს, სხვანაირად არ გამოდის, სხვანაირად რთულია ცხოვრება და ახლა, როცა ეს დავწერე, გამახსენდა, რომ მე და შენ ეგოისტები ვართ, მაგრამ შენ ჩემს წინაშე ნისლივით დგახარ... მოკლედ, შენ სხვა ხარ, გაუგებარი და ბუნდოვანი (ჩემთვის).
"კაცია-ადამიანი?!" ხელახლა ხომ არ წავიკითხო? რაღაც ძაან მეგემრიელა შენი ციტატა და სიმართლე გითხრა, თავის დროზე ასე არ მომწონებია ლუარსაბის ამბავი.
მართლა როგორი დამოკიდებულია მტვერი, არა? მე კიდევ მასზე დამოკიდებულება ამეკვიატა, როგორც აქ დავწერე. დამოკიდებულზე ვარ დამოკიდებული. ფუჰ, რა საცოდაობაა!
ათვლის სხეული მეც მომწონს. მომგებიანი სათაური გამოდგა. ერთ დღეში რამდენიმე ათასი ნახვა მოაგროვა :Dდ
--------------------
გურამ თხაი რქაი
უჟმურ-ღვარძლიანი.
არაფერია საწყენი, ყველა სიტყვა გაივლის, ისედაც წამოცდენილია და იმიტომ :დ

 


№6  offline მოდერი Catherine Di Perso

ახალი წელი, ახალი მე, ახალი ცხოვრება...
რამე უნდა წამეკითხა და ვერ მოვისვენე. ეგრევე ამომიტივტივდი გონებაში, საინტერესოს მივაკვლევ მის ჩანახატში-მეთქი, გავიფიქრე. ჰოდა, არ შევმცდარვარ.
ოოჰ, როგორ გიყვარს ჩახლართული წინადადებები და რთულად ჩასაწვდომი არსით გაჟღენთილი პატარ-პატარა ფრაზები.
რელიგიური მოწიწება? გადავიხარხარე, როცა ეს წავიკითხე.
არ გშია, არ გწყურია, თავზე ჭერი გაქვს და ოთახსაც რელიგიური მოწიწებით გისუფთავებენ იმ მტვრისგან, რომელიც გჭირდება, რათა იყო ის, ვინც ხარ... მეტი რა გინდა? გინდა, რომ გაგიგონ? გინდა, რომ შენი სულის ბნელ და ობობის წებოვანი ქსელით სავსე კარადაში, რომელზეც მტვერის სქელი ფენაა დადებული, არ ითარეშონ დომესტოსით გაჟღენთილი ტილოთი ?
ერთადერთი არ ხარ, სამწუხაროდ.
შედარებითი ხარისხი მეზიზღება, მაგრამ ათვლის წერტილი, რომ სხვა სხეულთან შედარებით მოძრაობ... მოუხდა.
ახალი წელი, ახალი მე, ახალი ცხოვრება...

 


№7  offline მოდერი guroo

Catherine Di Perso
ახალი წელი, ახალი მე, ახალი ცხოვრება...
რამე უნდა წამეკითხა და ვერ მოვისვენე. ეგრევე ამომიტივტივდი გონებაში, საინტერესოს მივაკვლევ მის ჩანახატში-მეთქი, გავიფიქრე. ჰოდა, არ შევმცდარვარ.
ოოჰ, როგორ გიყვარს ჩახლართული წინადადებები და რთულად ჩასაწვდომი არსით გაჟღენთილი პატარ-პატარა ფრაზები.
რელიგიური მოწიწება? გადავიხარხარე, როცა ეს წავიკითხე.
არ გშია, არ გწყურია, თავზე ჭერი გაქვს და ოთახსაც რელიგიური მოწიწებით გისუფთავებენ იმ მტვრისგან, რომელიც გჭირდება, რათა იყო ის, ვინც ხარ... მეტი რა გინდა? გინდა, რომ გაგიგონ? გინდა, რომ შენი სულის ბნელ და ობობის წებოვანი ქსელით სავსე კარადაში, რომელზეც მტვერის სქელი ფენაა დადებული, არ ითარეშონ დომესტოსით გაჟღენთილი ტილოთი ?
ერთადერთი არ ხარ, სამწუხაროდ.
შედარებითი ხარისხი მეზიზღება, მაგრამ ათვლის წერტილი, რომ სხვა სხეულთან შედარებით მოძრაობ... მოუხდა.
ახალი წელი, ახალი მე, ახალი ცხოვრება...

ახალი წელი, ახალი მე, ახალი ცხოვრება...
ამ ჩანახატის დაწერიდან ერთ კვირაში არც კი, მართლა ახალი ცხოვრება დავიწყე. ჯადოა? ნუთუ მართლა ისე ძლიერად დავიჯერე დაწერილი, რომ რეალობაში გაცხადდა? მესმის, რომ გულუბრყვილო კითხვებს ვსვამ და მოდი, შევეშვები.
შენ რომ ძალიან კარგად გამოგდის გადაკრულ ფრაზებში გესლივით ჩაღვრილი აზრების ამოცნობა, რა მაგარია, იცი?
ყოველდღე ვამოწმებ ხოლმე ახალ კომენტარებს და იმედი არ მაქვს, რომ რამე დამხვდება, მაგრამ დღეს +1 იყო ათვლის სხეულზე. არ მიფიქრია, რომ შენ იქნებოდი, ვინმე უცნობი მეგონა - სტუმრის სტატუსით შემოსული და ზერელე კომენტარით შემოფარგლული.
გამისწორდა, რაც დამხვდა.
ყოველთვის საინტერესოდ მკითხულობ.
♥️♥️♥️ მადლობა!
--------------------
გურამ თხაი რქაი
უჟმურ-ღვარძლიანი.
არაფერია საწყენი, ყველა სიტყვა გაივლის, ისედაც წამოცდენილია და იმიტომ :დ

 


№8 სტუმარი ელ

ვკითხულობ, ვკითხულობ და ვერ ვხვდები.... გინდა გაგშიფრონ, თუ მტვერდადებული გირჩევნია იყო. როცა მოგინდება, ცადაყრილი მტვრის კორიანტრლს დააყენებ, და იმ ნაწილაკებში ნელ-ნელა შეაპარებ გამოუთქმელ გრძნობებს, სურვილებს, ემოციებს... არადა, სულ მეგონა, რომ გსურდა გაეშიფრე ირგვლივმყოფებს. ისევ სადღაც გადავიკარგე. ვერაფერს ვხვდები, მაგრამ მთელი გრძნობით მითრევს შენი ნაწერები ( მინდა გგრძნობდე და ვხვდებოდე... ცუდია რომ არ გიცნობ..

 


№9  offline მოდერი guroo

ელ
ვკითხულობ, ვკითხულობ და ვერ ვხვდები.... გინდა გაგშიფრონ, თუ მტვერდადებული გირჩევნია იყო. როცა მოგინდება, ცადაყრილი მტვრის კორიანტრლს დააყენებ, და იმ ნაწილაკებში ნელ-ნელა შეაპარებ გამოუთქმელ გრძნობებს, სურვილებს, ემოციებს... არადა, სულ მეგონა, რომ გსურდა გაეშიფრე ირგვლივმყოფებს. ისევ სადღაც გადავიკარგე. ვერაფერს ვხვდები, მაგრამ მთელი გრძნობით მითრევს შენი ნაწერები ( მინდა გგრძნობდე და ვხვდებოდე... ცუდია რომ არ გიცნობ..

სასწორო, როგორ გელოდი♥️
სულ ბოლოდან დავიწყებ და გეტყვი, რომ ვერაფერს საინტერესოს ვერ დაინახავდი ჩემში, თუკი ყოველდღიური კომუნიკაცია გვექნებოდა და ერთმანეთი ახლოდან "გვეცნობოდა". ჩემთან ადამიანები მხიარულების ხათრით არიან, ძირითადად.
დაუოკებელი სურვილი მტანჯავს, რომ ვინმემ გადამშალოს და წამიკითხოს. მაგრამ თავს კომფორტულად არ ვგრძნობ, როცა მშიფრავენ. ამ ორს შორის ვიხლიჩები. მწიფე ატამი ვარ. ტკბილი, წებოვანი წვენი მდის გაყოფისას და ტკივილის დასაცხრომად ამისთანა რაღაცებს ვწერ. სულ ეს არის.
ტკბილიან ხელებზე აკრული მტვრის ნაწილაკები კი, შენც დამეთანხმები, საზიზღრობაა.
--------------------
გურამ თხაი რქაი
უჟმურ-ღვარძლიანი.
არაფერია საწყენი, ყველა სიტყვა გაივლის, ისედაც წამოცდენილია და იმიტომ :დ

 


№10  offline წევრი NieMaND

guroo
ელ
ვკითხულობ, ვკითხულობ და ვერ ვხვდები.... გინდა გაგშიფრონ, თუ მტვერდადებული გირჩევნია იყო. როცა მოგინდება, ცადაყრილი მტვრის კორიანტრლს დააყენებ, და იმ ნაწილაკებში ნელ-ნელა შეაპარებ გამოუთქმელ გრძნობებს, სურვილებს, ემოციებს... არადა, სულ მეგონა, რომ გსურდა გაეშიფრე ირგვლივმყოფებს. ისევ სადღაც გადავიკარგე. ვერაფერს ვხვდები, მაგრამ მთელი გრძნობით მითრევს შენი ნაწერები ( მინდა გგრძნობდე და ვხვდებოდე... ცუდია რომ არ გიცნობ..

სასწორო, როგორ გელოდი♥️
სულ ბოლოდან დავიწყებ და გეტყვი, რომ ვერაფერს საინტერესოს ვერ დაინახავდი ჩემში, თუკი ყოველდღიური კომუნიკაცია გვექნებოდა და ერთმანეთი ახლოდან "გვეცნობოდა". ჩემთან ადამიანები მხიარულების ხათრით არიან, ძირითადად.
დაუოკებელი სურვილი მტანჯავს, რომ ვინმემ გადამშალოს და წამიკითხოს. მაგრამ თავს კომფორტულად არ ვგრძნობ, როცა მშიფრავენ. ამ ორს შორის ვიხლიჩები. მწიფე ატამი ვარ. ტკბილი, წებოვანი წვენი მდის გაყოფისას და ტკივილის დასაცხრომად ამისთანა რაღაცებს ვწერ. სულ ეს არის.
ტკბილიან ხელებზე აკრული მტვრის ნაწილაკები კი, შენც დამეთანხმები, საზიზღრობაა.

რთული პერიოდი მქონდა. რამდენჯერმე შემოვიხედე, მაგრამ ვერაფერი წავიკითხე. ანუ ისევ მცნობ დ მხიარულების ნიღაბს ამოფარებული სევდა )
--------------------
L.T.

 


№11  offline მოდერი guroo

NieMaND
guroo
ელ
ვკითხულობ, ვკითხულობ და ვერ ვხვდები.... გინდა გაგშიფრონ, თუ მტვერდადებული გირჩევნია იყო. როცა მოგინდება, ცადაყრილი მტვრის კორიანტრლს დააყენებ, და იმ ნაწილაკებში ნელ-ნელა შეაპარებ გამოუთქმელ გრძნობებს, სურვილებს, ემოციებს... არადა, სულ მეგონა, რომ გსურდა გაეშიფრე ირგვლივმყოფებს. ისევ სადღაც გადავიკარგე. ვერაფერს ვხვდები, მაგრამ მთელი გრძნობით მითრევს შენი ნაწერები ( მინდა გგრძნობდე და ვხვდებოდე... ცუდია რომ არ გიცნობ..

სასწორო, როგორ გელოდი♥️
სულ ბოლოდან დავიწყებ და გეტყვი, რომ ვერაფერს საინტერესოს ვერ დაინახავდი ჩემში, თუკი ყოველდღიური კომუნიკაცია გვექნებოდა და ერთმანეთი ახლოდან "გვეცნობოდა". ჩემთან ადამიანები მხიარულების ხათრით არიან, ძირითადად.
დაუოკებელი სურვილი მტანჯავს, რომ ვინმემ გადამშალოს და წამიკითხოს. მაგრამ თავს კომფორტულად არ ვგრძნობ, როცა მშიფრავენ. ამ ორს შორის ვიხლიჩები. მწიფე ატამი ვარ. ტკბილი, წებოვანი წვენი მდის გაყოფისას და ტკივილის დასაცხრომად ამისთანა რაღაცებს ვწერ. სულ ეს არის.
ტკბილიან ხელებზე აკრული მტვრის ნაწილაკები კი, შენც დამეთანხმები, საზიზღრობაა.

რთული პერიოდი მქონდა. რამდენჯერმე შემოვიხედე, მაგრამ ვერაფერი წავიკითხე. ანუ ისევ მცნობ დ მხიარულების ნიღაბს ამოფარებული სევდა )

წავიკითხე შენი ლექსი. ძალიან მომეწონა.
--------------------
გურამ თხაი რქაი
უჟმურ-ღვარძლიანი.
არაფერია საწყენი, ყველა სიტყვა გაივლის, ისედაც წამოცდენილია და იმიტომ :დ

 


№12  offline წევრი NieMaND

guroo
NieMaND
guroo
ელ
ვკითხულობ, ვკითხულობ და ვერ ვხვდები.... გინდა გაგშიფრონ, თუ მტვერდადებული გირჩევნია იყო. როცა მოგინდება, ცადაყრილი მტვრის კორიანტრლს დააყენებ, და იმ ნაწილაკებში ნელ-ნელა შეაპარებ გამოუთქმელ გრძნობებს, სურვილებს, ემოციებს... არადა, სულ მეგონა, რომ გსურდა გაეშიფრე ირგვლივმყოფებს. ისევ სადღაც გადავიკარგე. ვერაფერს ვხვდები, მაგრამ მთელი გრძნობით მითრევს შენი ნაწერები ( მინდა გგრძნობდე და ვხვდებოდე... ცუდია რომ არ გიცნობ..

სასწორო, როგორ გელოდი♥️
სულ ბოლოდან დავიწყებ და გეტყვი, რომ ვერაფერს საინტერესოს ვერ დაინახავდი ჩემში, თუკი ყოველდღიური კომუნიკაცია გვექნებოდა და ერთმანეთი ახლოდან "გვეცნობოდა". ჩემთან ადამიანები მხიარულების ხათრით არიან, ძირითადად.
დაუოკებელი სურვილი მტანჯავს, რომ ვინმემ გადამშალოს და წამიკითხოს. მაგრამ თავს კომფორტულად არ ვგრძნობ, როცა მშიფრავენ. ამ ორს შორის ვიხლიჩები. მწიფე ატამი ვარ. ტკბილი, წებოვანი წვენი მდის გაყოფისას და ტკივილის დასაცხრომად ამისთანა რაღაცებს ვწერ. სულ ეს არის.
ტკბილიან ხელებზე აკრული მტვრის ნაწილაკები კი, შენც დამეთანხმები, საზიზღრობაა.

რთული პერიოდი მქონდა. რამდენჯერმე შემოვიხედე, მაგრამ ვერაფერი წავიკითხე. ანუ ისევ მცნობ დ მხიარულების ნიღაბს ამოფარებული სევდა )

წავიკითხე შენი ლექსი. ძალიან მომეწონა.

შენი შეფასების ყველაზე მეტად მეშინოდა???? მწარე სიმართლეების თქმა იცი ხოლმე. დამინდე, როგორც ახალბედა დ♡
--------------------
L.T.

 


№13  offline მოდერი guroo

რა გქონდა დასანდობი? ვისიამოვნე.
არ წამიკითხავს გამოსალანძღად. თავიდანვე ის მინდოდა, რომ ბედნიერ ღიმილს და მადლიერებას ეთამაშა შენს სახეზე.
თან პოეზიასთან უმანძილოდ შორს ვარ.
--------------------
გურამ თხაი რქაი
უჟმურ-ღვარძლიანი.
არაფერია საწყენი, ყველა სიტყვა გაივლის, ისედაც წამოცდენილია და იმიტომ :დ

 


№14  offline წევრი NieMaND

guroo
რა გქონდა დასანდობი? ვისიამოვნე.
არ წამიკითხავს გამოსალანძღად. თავიდანვე ის მინდოდა, რომ ბედნიერ ღიმილს და მადლიერებას ეთამაშა შენს სახეზე.
თან პოეზიასთან უმანძილოდ შორს ვარ.

დაილოცოს სტუმრის სტატუსი დდ სულ ავირიე. ვერ ვერკვევი სად ვარ და რას ვაკეთებ
--------------------
L.T.

 


№15  offline მოდერი guroo

NieMaND
guroo
რა გქონდა დასანდობი? ვისიამოვნე.
არ წამიკითხავს გამოსალანძღად. თავიდანვე ის მინდოდა, რომ ბედნიერ ღიმილს და მადლიერებას ეთამაშა შენს სახეზე.
თან პოეზიასთან უმანძილოდ შორს ვარ.

დაილოცოს სტუმრის სტატუსი დდ სულ ავირიე. ვერ ვერკვევი სად ვარ და რას ვაკეთებ

შენ ვერ წარმოიდგენ, რა ბოროტად ვხარხარებ.
--------------------
გურამ თხაი რქაი
უჟმურ-ღვარძლიანი.
არაფერია საწყენი, ყველა სიტყვა გაივლის, ისედაც წამოცდენილია და იმიტომ :დ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent