,,ისევ აყვავდება იასამანი'' (მეორე ნაწილი)

შალვა თითქმის ყოველ კვირას ჩადიოდა შვილის სანახავად .ნანას წერილებიც მუდამ მიჰქონდა,.ნანასიც და ვაჟასიც. მაგრამ ვაჟას წერილები, უფრო მოკლე და ზედაპირული გახდა,სულ უფრო მატულობდა ქუჩური ჟარგონები და უწმაწური გამოთქმები. ამასობაში ზაფხულმა ძალები

პირობითი სიყვარული//დასასრული(18,19,20,21,22)

თბილისში ისეთი პერიოდი დადგა, როცა ასფალტიდან სიმხურვალე ამოდის და ჰაერი ცაცხვების სუნით ისეა გაჟღენთილი, რომ სუნთქვაც კი გიჭირს, მაგრამ ნინასთვის ეს ყველაფერი საოცრად სასიამოვნო იყო. ბოლო გამოცდიდან რომ გამოვიდა, უნივერსიტეტის ეზოში წამით შედგა,

გზა შენამდე (თავი მეოთხე)

თუმცა არც ძალა ჰქონდა რამის კითხვის, მისმა გულმა ვეღარ გაუძლო მეტს და დედის საფლავთან გონდაკარგული ჩაიკეცა. მოსე მასთან ერთად ჩაიმუხლა და სახეზე დაუწყო ხელების სმა - ლილე… ლილე გონს მოდი. წყალი არ გაქვთ ვინმეს? ლილე, ძლიერი უნდა იყო ჩემო გოგო, მე

"კასიანა" (თავი VII)

მეორე დილით კასიანამ ადრე გაიღვიძა. სასახლე ჯერ კიდევ თვლემდა. მან გადაწყვიტა, ბიბლიოთეკა მოენახულებინა, რადგან ყოველთვის აინტერესებდა ჩრდილოური ქრონიკები. ​ბიბლიოთეკის მაღალ თაღებში სიჩუმე სუფევდა. კასიანა წიგნების თაროებს შორის დადიოდა, როცა

ჩემი პირადი მცველი 9

ყოველდღე რეპეტიციები ჰქონდა დილიდან შუადღემდე,ცოტახანი შესვენება და საღამოს ისევ თეატრში ბრუნდებოდა.იცოდა ეს სპექტაკლი ბევრს იტყოდა მის კარიერაში.მაქსიმალურად იხარჯებოდა,ოღონდ შედეგი დაედო. ალექსანდრე სხვა ნიცას ხედავდა სცენაზე და მოწონდა როგორი

გატეხილი გულები (6 თავი)

ამ კვირების განმავლობაში ყველაფერი კარგად მიდოიდა ყოველდღე ვსეირნობდით ზოგჯერ ანასტასიაც მოდიოდა ჩვენთან ერთად რამდენიმეჯერ მთაწმინდაზეც ავედით რადგან სწორედ იქ გავისერინეთ პირველად შეყვარებულების ამპულაში. ამიტომაც სულ სხვა შეგრძნებები მეუფლებოდა

ზურმუხტისფერი ვარსკვლავები წყვდიადში (სრულად)

ასთალორენი აღარ ელვარებდა. ოდესღაც თეთრი ქვითა და ვერცხლის ძაფებით ნაგები კოშკები, რომლებიც მზის ჩასვლისას ვარდისფრად კაშკაშებდნენ, ახლა შავი კვამლით იყო დაფარული. ჰაერში დამწვარი ფიჭვისა და რკინის სუნი ტრიალებდა.

"ჩვენს შორის ოთხი წელი" თავი 2

კარგი — მაშინ რატომ გეწყინა, როცა ვუთხარი რომ მიყვარს? ნინა გაშეშდა. მანქანაში ისევ სიჩუმე ჩამოვარდა. მძიმე. ლუკა წინ იყურებოდა. თითქოს უბრალოდ ჩვეულებრივი კითხვა დას

ბროწეულები (სრულად)

სიცილი აუტყდა ისევ, ამჯერად უფრო ხმამაღლა. უკვე ღრმად ჩაძინებული კეკე შეიშმუშნა. -დავიძინოთ? - შუბლი შუბლზე მომადო და ჩემს ტუჩებთან დაიჩურჩულა. -ჰო… -ნატა.. -ყურებამდე გაეღიმა. - შენ მე გიყვარვარ, იცოდი? წამებში გამოვფხიზლდი. განგაშის სიგნალი ატეხა

ჩემპიონი (ნაწილი 17)

მარიამი კართან გაშეშებული იდგა რამდენიმე წამი, ჯერ კიდევ ვერ გაეგო, რა მოხდა ისე უცებ, რომ ირაკლის სიტყვაც არ უთქვამს და წავიდა. საწოლი არეული იყო, ტელევიზორში თამაშის ხმა ჩუმად ისმოდა, მაგრამ ეს ყველაფერი ახლა უცნაურად ცარიელი ჩანდა.