წითელი სახლის ლანდები (თავი IV)

-უკან დაიხიე, თარაშ, - ნაბიჯი წინ გადადგა კასიანამ, - შენ არაფერს იზამ, სანამ თვითონ არ მენდომება. მისი სახელი იცოდა. რეტი დაესხა თარაშს. იმაზე თამამი იყო, ვიდრე წარმოდგენა შეიძლებოდა. ნელა, აუჩქარებლად გადადგა ნაბიჯი უკან. გოგონას სხეულს მოშორდა და

სანამ დრო დაგვრჩა ნაწილი 1

ანა ვეღარ ხვდებოდა რამდენი ხანი იჯდა იმ მყარ, ცივ სკამზე.შესაძლოა ათი წუთი იყო.შესაძლოა ათი საათი. საავადმყოფოს დერეფანში დროს მნიშვნელობა დაეკარგა.კედელზე დაკიდებული საათი განუწყვეტლივ წიკწიკებდა, მაგრამ მისთვის ის ხმაც შორიდან მოდიოდა, თითქოს

გატეხილი გულები ( თავი 8)

ძველით ახალი წლისთვის ბათუმში ვიყავით ჩასული ოჯახთან ასაღნიშნად მინდოდა რომ დენიც იქ ყოფილიყო მაგრამ რადგან მისი ოჯახი თბილისში იყო თვითონაც დარჩა. ერთი სული მქონდა მეც როდის ჩავიდოდი თბილისში ძალიან მომენატრა დენიც და ჩვენი სახლიც ერთი კვირით

ჩვენს შორის ოთხი წელი ( სრულად )

ბიჭი, რომელიც ბავშვობიდან ყველა პრობლემაში ეხვეოდა, ყველა ჩხუბში მონაწილეობდა და მაინც მთელი უბნის საყვარელი შვილი იყო. ბიჭი, რომელსაც მუდამ ირონიული ღიმილი ჰქონდა და ყოველთვის როცა ნინას უყურებდა, თითქოს მის ყველა საიდუმლოს იცნობდა.

წითელი სახლის ლანდები (თავი III)

კასი გრაციოზულად დაბზრიალდა და დაბალი კიბეები სწრაფად ჩაირბინა. -სულ გადაირია, ხომ? - შვილს თვალი გააყოლა ლენამ. -შეეშვი, - სახე დაუსერიოზულდა კაცს, - ფრთებს რატომ აჭრი? სახე აერია ლენას, თავი ჩახარა და თითები ყავის ჭიქას ისე შემოაჭდო, ცოტაც და

გატეხილი გულები (თავი 7)

აბა გაიღვიძეთ და მილაგებაში დაგვეხმარეთ შევძახეთ ბიჭებს -ცოტა ხანიც რაა -რა ცოტა ხანი ორია უკვე საათი, არ გამოთვრალიყავით და გაღვიძებაც არ გაგიჭირდებოდათ

ჩემი პირადი მცველი 16

სახლში დაბრუნებულს ლია და მანანა ელოდნენ.კაცს შესვლა არ დააცადეს,კითხვები მოაყარეს. _ ნახე მირიან? _ კი,ვნახე._ ქურთუკი გაიხადა და საკიდზე დაკიდა. _ რაო,დაგელაპარაკა? როგორ იყო? _ ინერვიულა?

წითელი სახლის ლანდები (თავი II)

-დავეწევი. - მღელვარებისგან გულ-მკერდი შესამჩნევად აუდ-ჩაუდიოდა. ჯერ ვერ გაეგო, რა დაინახა. -თარაშ! - მალევე წამოეწია მეორეც, - შეაშინებ. -შევხედავ, სხვას არაფერს ვუპირებ. - გადმოსძახა სიცილით და ცხენს მათრახი მაგრად შემოჰკრა. ტყის სიღრმეში,

ჩემი პირადი მცველი 15

_ შენი გინეკოლოგის კაბინეტიდან გამოვიდა._ გაოცებულმა დაუდასტურა მანანამ. _ ღმერთო…_ ყველაფერი აუკანკალდა ქალს._ დავჯდეთ. იქვე სკამზე ჩამოჯდნენ.ლიამ ხელები თავში წაივლო.

სადღაც ჩემს შიგნით

კარი შევაღე და სახლში შევედი. ფეხსაცმელი გავიხადე, სიგარეტის ღერს მოვუკიდე და ფიქრებს მივენდე. ვფიქრობდი ჩემს ერთფეროვან, უინტერესო ცხოვრებაზე და იმაზე, თუ როგორ შეიძლებოდა მისი შეცვლა.