ცეცხლთან თამაში ნაწილი 4

— ეს ხომ ოთხმოცდათიანების ჰიტია? — გაოცებულმა ვკითხე, რადგან ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდი, რომ ეს სიფრიფანა გოგო უსმენდა როკენროლს და თან ამ სიმღერას. — ხო, რა იყო? — მითხრა მან.

ათენა

ათენა ყოველთვის ფიქრობდა, რომ უბრალო მკურნალი იყო... სანამ ერთმა ღამემ ყველაფერი არ შეცვალა. მისი ძალის გამოღვიძებასთან ერთად იღვიძებს ათასწლეულების წინ დალუქული საიდუმლოც. სამეფოები მასზე ნადირობენ, უძველესი ორდენი მის სიკვდილს ითხოვს, ხოლო ბნელი

ბედნიერების ახალი სურნელი (სრულად)

ღამის ტრასა შავი, უსასრულო ლენტივით იშლებოდა ძველი, ხმაურიანი მანქანის საქარე მინის მიღმა. თათას თითები, დახვეწილი, გრძელი და ფერმკრთალი, საჭეს ისე მაგრად ჩაფრენოდა, რომ სახსრები გათეთრებოდა. ეს მანქანა მისი სტილი არ იყო.

ანარეკლი

“…ცივა.. ჩემს სულში თბილა.. ლამფის შუქი სულ უფრო სუსტად ბჟუტავს.. მეძინება..”

წითელი სახლის ლანდები (თავი VII)

-რა ჯანდაბად ჩაუხტი შუაში, რატომ ხარ ეგეთი დესტრუქციული, ამოიღე ხმა, - ღრიალებდა ის, - სიკვდილი მოგდომებია და ჩემს მხრებზე გინდა, შენი სიცოცხლე რომ ეკიდოს?! -გეყოფა, თარაშ! - ბასას არ ესმოდა, ასე რა აცოფებდა. სიცოცხლის ბოლომდე მადლიერი იქნებოდა,

კამელიები ( სრულად )

სად დავუშვი შეცდომა, სად გაირღვა ჩემს მიერ აშენებული კედლები რომ ამ მკვლელმა გრძნობებმა შეძლო შემოღწევა და მაშინ, როცა ვამტკიცებდი რომ ყველაზე ძლიერი ვიყავი, თურმე ყველაზე სუსტი ვყოფილვარ? ყველა მხრიდან ვცდილობდი ნაკუწებად ქცეული საკუთარი გრძნობები

განწირული პაიკი - თავი 7-8

ის ერთი ციდა პირსახოცი, რომელიც დიდად ვერაფერს ფარავდა, დანებდა და მოშორდა ლილის ტანს. იდგა გიორგი, უყურებდა ქანდაკებასავით გამოძერწილ სხეულს და ისეთი გრძნობა ეუფლებოდა, რომ საერთოდ პირველად ხედავდა ქალს.

განწირული პაიკი თავი 5-6

- იფიქრე ჩემზე? - ხმაში ვნება შეეპარა და მარჯვენა ხელის თლილი თითებით ქალის შიშველ მუხლზე რვიანების ხაზვა დაიწყო. დიდი, გრძელი ნერწყვი გადაყლაპა ლილიმ, რაც უსიტყვო თანხმობად მიიღო კაცმა და უფრო მომთხოვნი გახდა ფეხზე შეხებაც. ნელ-ნელა უფრო დიდი წრის

წითელი სახლის ლანდები (თავი VI)

-გამხადე, - დაიჩურჩულა კასიმ. ისეთი ვნებიანი იყო მისი ხმა, რომ თითის წვერები აეწვა თარაშს, ისე მოუნდა შეხებოდა. ფრთხილად მიუახლოვდა სიფრიფანა სხეული და გახურებულ გულ-მკერდზე აუსრიალა ჰაყინული თითები. ლაპარაკი არ უნდოდა, - გამხადე, თარაშ.

ცეცხლთან თამაში ნაწილი3

— რაა? სულ გააფრინე? რომელ მოწონებაზე მელაპარაკები, წესიერად არც კი მიცნობ! — წამოვენთე მე. — მათქმევინე, ეს არ არის ემოციური სიახლოვე, ეს არის სხეულებრივი მიზიდულობა. მე შენ მომწონხარ, როგორც ქალი, რომელსაც წარმოვიდგენ ჩემს პარტნიორად, — მითხრა