ბედის ირონია 13 თავი

-წინააღმდეგი ხომ არ იქნებით?- ინტერესით ჰკითხა უცნობმა მარიამს და წამიერად მზერა გასწორა, ამ დროს მათი თვალები პირველად შეხვდა ერთმანეთს. - ... -მისი კითხვა უპასუხოდ დატოვა მარიამმა და დაბნეული მზერა ვაჩეზე გადაიტანა რომელიც მოღუშული სახით

ქრისტესია - უხილავი ხაზი

ღამემ რომც შეცვალოს მთელი ჩვენი ცხოვრება, ახალი დღე მაინც დილიდან დაიწყება. ის, რაც დასასრულად გვეჩვენება, ხშირად მორიგი დასაწყისია. ქრისტესიას ამბავიც ერთ-ერთი ისეთია, საკუთარ ცხოვრებას სხვა თვალით რომ გადაგახედებს. - როგორც ქრისტესია ამბობს,

გადაკვეᲗის წერტილი (ფინალური Თავი)

ორი რადიკალურად განსხვავებული სამყარო ერთმანეთს მოულოდნელად ეჯახება. წესრიგი და ქაოსი ერთ წერტილში იყრის თავს. ეს ისტორია გვიყვება იმ უხილავ ძალაზე, რომელიც სრულიად უცხო რეალობებს აერთიანებს და აიძულებს პერსონაჟებს, საკუთარი საზღვრები გადალახონ, რაც

სიყვარული მეზობლად(სრულად)

როდესაც ერთმანეთს პირველად შევხვდით, მე 6 დღის, ის კი 6 წლის იყო. დღენაკლულ თვეს, დღენაკლული დავიბადე. თეოდორე არჩვაძის დაბადების დღემდე 13 დღით ადრე. როგორც ამბობდა, მისი დაბადების დღის საჩუქარი ვიყავი. ჩემს მოპირდაპირედ ცხოვრობდა, ჩვენი აივნები

გადაკვეᲗის წერტილი (ფინალური Თავი)

ორი რადიკალურად განსხვავებული სამყარო ერთმანეთს მოულოდნელად ეჯახება. წესრიგი და ქაოსი ერთ წერტილში იყრის თავს. ეს ისტორია გვიყვება იმ უხილავ ძალაზე, რომელიც სრულიად უცხო რეალობებს აერთიანებს და აიძულებს პერსონაჟებს, საკუთარი საზღვრები გადალახონ, რაც

"როცა სიკვდილს თავად სიცოცხლე შეუყვარდა"

რა მოხდება, თუ ერთ დღეს სიკვდილი შეჩერდება?.. თუ ის, ვინც საუკუნეების განმავლობაში დაუნდობლად აკითხავდა ყველას, პირველად დაფიქრდება საკუთარ თავზე? პირველად დაინახავს დედის ცრემლებს, ბავშვის ღიმილს, ცისფერ პეპლებსა და ყვავილებით სავსე მდელოს?ეს არის

ჩემი ცხოვრების კოვბოი

ლინდა, ახალგაზრდა და წარმატებული ქართველი მწერალი, საკუთარი შემოქმედებითი კრიზისისა და ქალაქური ქაოსისგან დაღლილი, სიმშვიდეს ეძებს. როდესაც მას ძმისგან მოულოდნელად საბერძნეთის კუნძულ სამოთრაკეში სამოგზაურო ტური ხვდება, ლინდა ამას ბედის ნიშნად

პირველი | ზღვარს მიღმა (სრულად)

- ოთახში ვინმეა შენთან ერთად? - მოულოდნელად მკითხა. - არა, მარტო მომიწია ერთი საწოლია და დივანიც არაა. შენთან ? - ჩემთან ლევანია, ისეთი მთვრალია ვერც გავასწორე მგონი იატაკზე მომიწევს ძილი, თუ სხვა ვინმე არ შემიფარებს... - ბოლო სიტყვები თქვა და

ფრაქტალები

-დიდი დრო გავიდა... ახალგაზრდა მამაკაცი ქალის გვერდით ჩერდება და ზღვას გაჰყურებს. ანას მისკენ არც კი გაუხედავს, თუმცა ხმა მაშინვე იცნო. სხეულში მსუბუქმა ჟრუანტელმა დაუარა, აღარც კი ახსოვდა ეს შეგრძნებები.

TULIPE (სრულად)

არ მახსოვს ეს არეულობა როდის დავიწყე . მხოლოდ მისი უსასრულო ლოდინი და ათასფრად აფეთქებული გრძნობებისგან დამჩნეული მარადიული იარები შემრჩა სულზე . რამდენად სევდიანია ელოდებოდე ადამიანს რომელსაც რამდენიმე წუთის წინ გაუზიარე სარეცელი და ამავე დროს ,