გაზაფხული

გილოცავთ გაზაფხულს. გისურვებთ, გყავდეთ გვერდით ისეთი ადამიანები, ვისი მოღრუბლული დღეებიც არ დაგაფრთხობთ და ვისი ღიმილიც გეცოდინებათ, რომ ნამდვილად თქვენ გეკუთვნით. ​უბრალოდ სიმშვიდეს და მეტ მზიან დღეებს გისურვებთ — შინაგანადაც და გარეთაც.

დაუღწეველი ( III თავი )

მარიტას მამა სასტიკად მოკლეს. სამყარო მოულოდნელად უფრო ცივი, მარტოსული და საშიში გახდა. მის ცხოვრებაში არსაიდან ჩნდება იდუმალი კაცი,სახელად - დავითი, რომელიც ამტკიცებს, რომ მამამისმა სწორედ მას ჩააბარა გოგონას სიცოცხლე.

ჩვენი არჩევანი ( თავი 7)

რამდენიმე წამი ხმას არ იღებს. _რატომ ეცეკვე? ანკა ამ კითხვას არ ელოდა.ნუთუ ახლა მის დადანაშაულებას აპირებს?! ეჭვიანობს?.. _ვერ გავიგე…_ ამბობს ანიტა. _რა ვერ გაიგე?! რატომ ეცეკვე?_ ნოეს ხმა მშვიდია,მაგრამ მკაცრი.

უიმედონი(VI თავი)

ნაკანისგან წასვლის შემდეგ პირველი შეტყობინება სტამბულში ჩაფრენისთანავე მივიღე. ასე რომ ჩვენ ხაზზე ვრჩებოდით, მწერდა და ვპაუსხობდი. მიგზავნიდა ფოტოებს რომლებსაც მეგობრები მარმარილოს ზღვასთან უღებდნენ.

ელეონორა ( თავი ll დასასრული )

გალერეა „მეტამორფოზა“ ხალხით იყო სავსე. ჰაერში შამპანურის, სუნამოებისა და ნიკოს საფირმო ნახშირის სურნელი ტრიალებდა. კედლებზე მხოლოდ შავ-თეთრი, გიგანტური ტილოები ეკიდა. ეს იყო ელეონორას სერია — მისი სახის, სხეულის, მისი ტკივილისა და მელანქოლიის

ჩვენი არჩევანი (თავი 6)

_ნიკა,ვერ ასწრებს გეგმის დასრულებას და ხვალ საღამოს გადაიტანა შეხვედრა.როგორ ფიქრობ ეს პრობლემაა? ნოე წარბს წევს. _ხვალ შეხვედრა მაქვს თბილისში დილით. _იქნებ გადაიტანო,ან ონლაინ ჩაერთო?თუ გვინდა რომ გამოვიდეს სერიოზულად უნდა მივუდგეთ ამ

კვამლი ცეცხლამდე თავი 5

-აღარ მოგცემ ნებას -არ ვითხოვ ტას -მე ზღვარს არ გადავკვეთ -უკვე იმდენი გადავკვეთეთ ვეღარ ვხვდები ჩვენს შორის ნამდვილად იყოს ის უხილავი თუ ძალით ვავლებდით -წავიდე? -მხოლოდ ახლა -მე არ დავბრუნდები ლუკა -მე დაგაბრუნებ ტას

ჩვენი არჩევანი ( თავი 5)

ლოყაზე ნაზად კოცნის.წამიერად. მაგრამ ანკას გულისთვის ბევრად მეტია. _ რომ არ გამეყინო, — ნახევრად ხუმრობით ამბობს ნოე და მანქანის კარი უღებს. ანკა ღიმილს ვერ მალავს. _მგონი პირიქით მოხდა… _ რა? _ უფრო ამიჩქარდა გული.

თეთნულდს გასძახე 14. კაპანაძე

- მე...- დაიწყო ანამ თავის მართლება, თუმცა სიტყვა ჰაერში გაუწყდა, გაგის მკლავები რომ იგრძნო გარშემო. ხერგიანი მოუთმენლად ჩაეხუტა, ისე თითქოს უკანასკნელი იყო ეს ჩახუტება. ანა გრძნობდა მის აჩქარებულ გულისცემას, მის სუნთქვასაც გრძნობდა მხარზე,

ჩვენი არჩევანი (თავი 4)

_ნოეე,ჯერ ისევ ბნელა მაგ დროს.ძალიან ადრეა. _სამაგიეროდ შორი გზაა. _მაშინ ახლა დაგემშვიდობები,თორემ დილით ვერ ავდგები _ჯერ ძალიან ადრეა,მაგრამ თუ ასე გინდა… _ არ მინდა,მაგრამ არც ის მინდა დილით დაგაგვიანო.