ნათელიბნელში ნაწილი 18-19

— ახლა გასაგებია, შენ გინდა, რომ ნინის გამო დავრჩე? — უნდობლად შეხედა, თითქოს ელოდა, რომ სხვა მიზეზს ეტყოდა, მაგრამ ასე არ მოხდა. — მე... — მაპატიე, ნია, მაგრამ ვერც ნინის გამო ვერ დავრჩები, მშვიდობით! — ბოლოს ესღა უთხრა და წავიდა. ნიამ კი ცრემლიანი

პირობითი სიყვარული (თავი 2 - 3)

აბაშიძეების სახლი, ჭავჭავაძეების ციხესიმაგრისგან განსხვავებით, სინათლით იყო სავსე. აქ კედლები არ გთრგუნავდა: პირიქით, დიდი ვიტრაჟებიდან შემოსული მზის შუქი ნაზად ეცემოდა ღია ფერის ხის იატაკს, სადაც წლების განმავლობაში დაგროვილი მოგონებების სურნელი

მანათობელი გრძნობა - თავი 6

ამასობაში აუქციონის ორგანიზებას მოვრჩი. მიუხედავად იმისა, რომ მასში მთელი ჩემი ფანტაზია და ძალისხმევა ჩავდე, იქ წასვლის არანაირი სურვილი არ მქონდა. ძველი ლიკასგან განსხვავებით, ჩემი ახალი ვერსია ნელ-ნელა ჯაბას ემსგავსებოდა და სულ უფრო ვეღარ ვიტანდი

ნათელიბნელში ნაწილი 16-17

— ლუკა! — ნინის არ მოეწონა მისი საქციელი და შეეცადა გაეჩუმებინა. ნიას გახედა, რომელიც თავს ძლივს იკავებდა, რომ არ აფეთქებულიყო. — ნია... გთხოვ, ნუ მიაქცევ ყურადღებას, ხომ იცი, როგორიც არის. — არც ვაქცევ, ნინი, რადგან არ ღირს ისეთი ადამიანისგან

აეროპორტში დატოვებული (სრულად)

-დაჩი, დაჩი, უნდა მიშველო,- ლევანის აღელვებულ ხმას ტელეფონის დინამიკი კიდევ უფრო რეზონანსულს ხდიდა,- შენ თუ გადამარჩენ. -ლევან, თუ მეტყვი რა უნდა გავაკეთო, გიშველი,- გაეცინა დაჩის. მისი ბავშვობის მეგობარი და აწ უკვე მისი უფროსი ყოვლად აუტანელი

პირობითი სიყვარული (თავი 1)

ნინა გაოგნებული უყურებდა მამას. ის ვერ იჯერებდა, რომ კაცი, რომელიც მას ყოველთვის „პრინცესას" ეძახდა, ახლა ასე დაუნდობლად უსვამდა ხაზს მის უსუსურობას. "შენ ამას არ იზამ..."- ჩაილაპარაკა მან, თუმცა ხმაში დარწმუნებულობა აღარ ჰქონდა.

მებაღე - თავი 23

-შენ არ იცი ვინ იყო ის კაცი სინამდვილეში, -უფრო მკვეთრად თქვა იოანემ, -არ იცი ყველაფერი რაც ჩემს ოჯახს გაუკეთა… მე გამიკეთა.. ან თუნდაც შენ.. -არ მაინტერესებს! -იყვირა მილენამ. -შენ არ გქონდა ამის უფლება! ოთახში ჰაერი გაიყინა.

უიმედონი( IX თავი)

@Nakan_E : გთხოვ შეგვიძლია ვილაპარაკოთ? თუმდაც ხუთი წუთით. თვეზე მეტი გავიდა და მგონი ძალიან, არ მგონის გარეშე, ძალიან მომენატრე. მისი შეტყობინების დანახვისას, წაკითხვამდე ამიტყდა ტირილი. @Nisi_: მთვრალი ხარ?

მანათობელი გრძნობა - თავი 5

გიორგისთან მას შემდეგ არ მისაუბრია. ერთი კვირა ისე მიიწურა, არ დაურეკავს. რეალურად, არც მინდოდა ასე მომხდარიყო. რამდენჯერაც გამახსენდებოდა, იმდენჯერ ვივსებოდი ბრაზით და რომ დამენახა, უეჭველად კიდევ ერთხელ ავფეთქდებოდი. ზოგადად, ფეთქებადობა არ

თილისმა (4 თავი)

დაე, ეს დღე იყოს ყველაზე ცუდი, იმ დღეებს შორის, რაც კი წელს მელოდება!_ გავუღიმე ჭიქის მიღმა მაგიდაზე მოლიცლიცე წითელ სინათლეს. „ღვინის ჩრდილი“ გავიფიქრე გულში და ვერაფრით მოვაშორე თვალი მაგიდის პრიალა ზედაპირზე აკიაფებულ ბროწეულისფერ ჯადოსნურ სხივს