დაგელოდები” — ნაწილი 4

ორი წლის დუმილის შემდეგ მოულოდნელი ზარი ანას ცხოვრებას თავიდან ურევს. შეხვედრამდე ერთი საათი რჩება, მაგრამ გზა სიმართლემდე ტრაგიკულად წყდება. ახლა ვაჩეს მხოლოდ ლოდინი და იმედი რჩება. ისტორია სიყვარულზე, დაგვიანებულ სიტყვებსა და მეორე შანსზე.

მებაღე - თავი 26

უცებ გულისრევის შეგრძნება მოაწვა. საპირფარეშოში შევარდა და დაიხარა. ყველაფერი, რაც შიგნით ჰქონდა დაგროვილი - ემოცია, დაძაბულობა, დღევანდელი დღე ერთდროულად მოაწვა. წყალი ჩართო, ნაზად დაიბანა სახე, სარკეში ჩაიხედა. მწვანე თვალები ჩაწითლებოდა. მაგრამ

პირობითი სიყვარული (თავი 8)

ამილახვრებთან მომხდარი იმ სკანდალური შეხვედრიდან ზუსტად ორი კვირა გავიდა. თებერვლის შუა რიცხვები იდგა, ისეთი დღეები, როცა ცა მუდმივად ნაცრისფერია, მაგრამ დროდადრო გამომკრთალი მზე მაინც ახსენებს ადამიანებს, რომ გაზაფხული სადღაც ახლოსაა. ცხოვრება,

მათი თამაში (სრულად)

_ოჰ, ჩემი დროა!_ ჩაილაპარაკა მოულოდნელად დოროთეამ ეშმაკური სახით_ მაპატიე, ცოტა ხანს უნდა დაგტოვო! მითხრა და სწრაფად წამოხტა ფეხზე. სწრაფი ნაბიჯით და ყვითელი ჰაეროვანი კაბის შრიალით გაემართა პირდაპირ იმ გოგონასკენ, რომელიც ლუკას არ აშორებდა მიბნედილ

ჩემპიონი (ნაწილი 2-3)

ირაკლი გაშეშდა - რას ამბობ ნინო? - ძლივს ამოილაპარაკა, სუნთქვა დაეძაბა. - არ მესმის.. რას ლაპარაკობ… - გავიგონე! მათი საუბარი გავიგონე! - გააწყვეტინა ნინომ..ირაკლიმ ნელა გადადგა ნაბიჯი უკან, თავი ოდნავ დახარა.

მანათობელი გრძნობა - თავი 10

ერთი კვირის შემდეგ გათოვდა კიდეც. აღარც კი მახსოვდა თბილისში თოვლი ბოლოს როდის მოვიდა. პატარა ბავშვივით მიხაროდა ქალაქი თეთრად რომ იმოსებოდა და იმდენად ლამაზი იყო ეს პროცესი, მთელი დღე ფანჯარასთან მჯდომმა გავატარე. არ მბეზრდებოდა თოვლიანი ქუჩების

დაუსრულებელი ისტორია ( მეორე თავი )

- სად წავიდა შენი თაყვანისმცემელი ? - თვალები მაისურის კიდით შეიწმინდა და შავი, უხასიათო ღრუბლები უცებ განდევნა მისი განწყობიდან. - გამექცა, გულგატეხილი . - ბიჭის აივნისკენ ხელი გაქინია ნანუკამ და მოურიდებლად ხმამაღალი სიცილიით დაარღვია ყაზბეგის

პირობითი სიყვარული (თავი 7)

სახლისკენ გზა ნინასთვის გაუთავებელი აღმოჩნდა. მანქანის ფანჯრიდან თებერვლის ნაცრისფერ ქუჩებს უყურებდა და ვატოს ის თავხედური მზერა თვალებიდან არ ამოსდიოდა. ელენეს ლამის მუხლებში ჩაუვარდა, ოღონდ დღეს ჩემთან წამოდიო, მაგრამ გოგოს დედამ სასწრაფოდ სახლში

ნათელიბნელში ნაწილი 26

— ნია! შემომხედე, გეხვეწები, ხმა გამეცი! — აცახცახებული ხელებით გოგონას გაფითრებულ სახეზე ხელები შეახო. ნიამ ნელა გაახილა თვალები. დაინახა ლუკას სახე იმდენად ახლოს, რომ მისი ცხელი სუნთქვა იგრძნო. ლუკას თვალებში ისეთი გულწრფელი შიში და თავზარდამცემი

მებაღე - თავი 25

-შენი მეუღლე არ ვარ, -მკვეთრად თქვა. -და არასდროს ვიქნები. ოთახში ჰაერი თითქოს გაიყინა. იოანეს დედამ წარბი ოდნავ ასწია, მამამ კი პირდაპირ იოანეს შეხედა - უხმო კითხვის ნიშნიანი მზერით. იოანემ მილენას გახედა, ხმას დაუწია: -ახლა ამის დრო არ არის.