კვამლი ცეცხლამდე თავი 8

-მიდიხარ? -არა -არ წახვიდე -არ მივდივარ -მოგენატრე? -...... -მე მთელი არსებით მომენატრე

ბედის ირონია 7 თავი

-ის რომ სახლიდან წახვედი, იმას არ ნიშნავს რომ შენ და გეგას ერთმანეთის მიმართ ვალდებულებები აღარ გაგაჩნიათ! ჯერ კიდევ მისი ცოლი ხარ და მის სახლში ცხოვრობ ასე რომ! ... გინდა თუ არ გინდა მის სურვილებს უნდა დაემორჩილო! მითუმეტეს ახლა! როცა ციხეშია!

ალუბლის არომატი (ნაწილი 4)

რთული და დამღლელი კვირის შემდეგ როგორც იქნა შაბათი მოვიდა.. კვირაში ერთადერთი დღე როდესაც ყველაფერი ჩერდება.. სამსახურები, მაღაზიების უმეტესობა, ტრანსპორტი.. შაბათი არის დღე როდესაც დილა თენდება და საწოლში ძილს მშვიდად აგრძელებ, იცი რომ არსად არ

მოდული 7: ჩრდილოვანი სისტემა (1-4 თავი)

წვიმის წვეთები მარიამს სახეზე ეცემოდა. თითქოს ჰაერში სიხარულის ან სიბრაზის არავითარი საზომი არ არსებობდა. ქუჩის ბნელი შესახვევები, სადაც ხის და რკინის ღობის ჩრდილები ერთმანეთში ირეოდნენ, თითქოს პირისპირ იდგნენ მისი საშიშროების გრძნობასთან. მარიამის

Haunting Adeline თავი 23-24 (+18)

— მჯერა, რომ მარკისგან დამიცავ… მაგრამ შენგან ვინ დამიცავს? მისი მზერა მთელ ჩემს სხეულს გადაუვლის და თვალებიუგიზგიზებს. — ვინც კი ამას ეცდება, სიკვდილით დაასრულებს. თვალებს ვავიწროვებ.

ალუბლის არომატი (ნაწილი3)

მანქანა ასაფრენ ზოლთან იდგა, ჯორჯიან ეარვეისის თვითმფრინავი უკვე მზად იყო ჩასხდომისთვის.. ჩემი სუნთქვა დამძიმდა. - რაო ლიზა… ვერ გადაწყვიტე? აირჩიე ან ჩემთან ერთად წამოხვალ და ცეცხლოვან ღამეს გავატარებთ ერთად ან თვითმფრინავში ახვალ - ისე მეუბნებოდა

ჩვენი არჩევანი ( თავი 11) დასასრული

_ მე ვთქვი,არ ვარ ამ კავშირის მომხრე._ გიორგი წამით ჩერდება,დავითს უყურებს. _მივდივართ._ მეგისკენ ტრიალდება რომელსაც ფერი არ ადევს სახეზე,თომა ფეხზე დგება მამის სიტყვებზე.ანკას სახეზე რთულია რამე ამოიკითხო.

ალუბლის არომატი (ნაწილი 2)

- ურნა გახსენით! - თქვა დანიელმა მტკიცე, ცივი ტონით, ლითონის მძიმე საფარი ჭრიალით აიწია, მკვეთრი სინათლის სხივი პირდაპირ თვალებში მომხვდა, თვალები ინსტინქტურად დავხუჭე.. ნაგვის მძაფრი, დამხრჩვალი სუნი ყველგან გავრცელდა..ვიგრძენი, როგორ ჩამომაცალეს

გარდამავალი წამი ( სრულად )

-შენი ერთ-ერთი საყვარელი მწერლის სიტყვები ხომ გახსოვს.. -რომლის.. -დოჩანაშილის.. „დაწოლისას, დაძინებამდე არის ერთი, რაღაც პატარა, გარდამავალი წამი, როცა საკუთარი თავი ყველამ ვიცით“.. ჰოდა, ეს გარდამავალი წამი როდესაც დამიდგა, შენზე შეყვარებული

ალუბლის არომატი (ნაწილი 1)

ემიგრაციაში დილა არასდროს თენდება ნელა..ჩემი დღე იწყება სიბნელეში უთენია და მთავრდება მაშინ, როცა ქალაქს უკვე სძინავს. დაღლილი სხეული მხოლოდ წყლის გადავლებასს ასწრებ, თითქოს ამით ვირეცხავ არა ოფლს, არამედ დღის დაღლას და მერე უგონოდ ვვარდები საწოლში..