რაც ჩვენს შორის დარჩა (სრულად)

ოთხი წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც ბოლოს ვნახე. ზუსტად ოთხი წელი, სამი თვე და თორმეტი დღე. არ ვიცი, რატომ მახსოვს ზუსტად. ალბათ იმიტომ, რომ ზოგიერთი თარიღი კალენდარში კი არა, გონებაში რჩება.

ბედის’წერა(5)

-ვიცი ,მაგრამ სიმართლეს რომ გაიგებს მაპატიებს? -შენ რომ მქრაშავდი ეგ არ იცოდა? -მე არ გქრაშავდი -გიყვარდი? -სად წავიდეთ -თაფლობის თვეში ვართ … სასტუმროში ზღვის ხედით

ბედის ირონია 23 თავი

- მგონი გაციებს... -ასეა! -თითქმის მივედით -მადლობა რომ დამხმარე... ყველაფრის მიუხედავად! -ის გავაკეთე რაც უნდა გამეკეთებინა!

ბედისწერა

განსაცდელი,გასანადგურებლად არ იგზავნება ჩვენ ცხოვრებაში,ის ან გაკვეთილია ან რაღაც ახლის დასაწყისი

მე მიყურე ! მეექვსე თავი

დაბრუნდა დაჩი ოთახში. მის საწოლში იწვა ქალი, რომელიც ყველა ქალს ერჩია სამყაროში. ისეთი ლამაზი იყო... შავი ხვეულები უწესრიგოდ ეყარა ბალიშზე. მისი სახე ისე მშვიდი ჩანდა. ნაზი სახის ნაკვთები ჰქონდა ლიკას. შიშველი ფეხები მოუჩანდა ღამის პერანგიდან.

ბედისწერა თავი II

ვფიქრობ გრძნობა ადრეულ ასაკში არც კი შეედრება იმ გრძნობას ,რომელიც ზრდასრულ ასაკში მოდის,როდესაც გამოცდილებას დააგროვებ და გააზრებით აირჩევ მას ვინც გინდა მთელი ცხოვრება გვერდით გყავდეს..ზოგიერთი რასაც მთელი ცხოვრება გაივლის ,ვიღაც 5 წელიწადში

ბედისწერა

ზამთარი ყველაზე მეტად მიყვარდა,ალბათ იმიტომ რომ,მეტად ჰგავდა ჩემ სულში ჩასახლებულ სევდას,სიმშვიდეს და სისპეტაკეს

ვეღარ ვაზროვნებ

მესმის წუთიც და წამიც ვერ ვიხედები ჯერაც დავიწყებას რომ მიეცა რომანტიკაც და ხედვაც მინდა შეიგრძნო ის, რაც მე ვიგრძენი იმ წამს, სიტყვით რთულია გადმოვცე გულს რა დამართე იმ ჟამს,

ხუთი წამი (თავი ექვსი)

შენს ოთახში? უტაა... არ დაიღალე ჩემი დახმარებით? შენი მშობლები რას იფიქრებენ? — უხერხულად შეიშმუშნა ალავიძის შეთავაზებაზე, გვიან გამოეშვათ თეთრი კედლებიდან და მაინც უტა არ მოეშვა. ამ გოგოს გონებაში ჩამჯდარიყო, ისე გაეცნო ნიტა რომ იცოდა

იქ, სადაც შენ ხარ +18 /ნაწ.II (1)

ვგრძნობდი თითოეული უჯდრედი სურვილით ეწვოდა რომ შენზე ეკითხა... არა პირდაპირ, არამედ ისე, ირიბად...თვალებში რომ შევხედე ვიგრძენი რომ ყოველი ჩემი სიტყვა შენს შესახებ წყალივით იქნებოდა მისთვის. რა ხდება თქვენს შორის?