შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა
აზრი არა აქვს მაინც მახსოვხარ..
ლექსები

აზრი არა აქვს მაინც მახსოვხარ..

გუშინ, 00:02
ავტორი
105
4
+
მე მომენატრე და ამიტომ გწერ... მე იმას მოგწერ რაც არ მითქვია გაცნობის დღიდან გულში მიზიხარ შენი გული კი მგონი სხვისია.
მე მაინც მჯერა ბედნიერების! #2
ისტორია

მე მაინც მჯერა ბედნიერების! #2

4-01-2017, 21:31
ავტორი
221
0
+
ანიმ მანქანა დაქოქა და იქაურობას გავეცალეთ. თავიდან იმდენად ბედნიერი ვიყავი, რომ არაფერზე ფიქრი არ მინდოდა. უბრალოდ ვუსმენდი მუსიკას და გზის ყოველ მონაკვეთს დიდი იმედებით ვადევნებდი თვალყურს. ეს ყველაფერი წვიმის წვეთებმა კიდევ უფრო გაალამაზა და
მე მაინც მჯერა ბედნიერების! #1
ისტორია

მე მაინც მჯერა ბედნიერების! #1

3-01-2017, 23:16
ავტორი
396
4
+
- გაიღვიძე! დროზე! და ჩუმად იყავი! - დაიძინეს? - კი დროა. უნდა წავიდეთ! დროზე ჩანთა აიღე და ჩუმად ჩამოდი. იცოდე არ გააღვიძო თორემ სერიოზული პრობლემები გვექნება ხო იცი!
მაინც მიმატოვე (თავი 1)
ისტორია

მაინც მიმატოვე (თავი 1)

19-12-2016, 23:37
ავტორი
189
1
+
ლინდა და დემეტრე ორი ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავებული ადამიანი. ორი უსაყვარლესი პიროვნება და მათი ალბათ სევდიანი ისტორია. წყვილი რომლის სიყვარული მისაბაძი იყო. ალბათ ადამიანი არ დადიოდა თბილისის ქუჩებში რომელსაც მათ შესახებ არ გაეგო! მათი
ბოლოს მაინც ჩემი დაგერქვა! (1 თავი )
ისტორია

ბოლოს მაინც ჩემი დაგერქვა! (1 თავი )

19-11-2016, 16:55
ავტორი
561
7
+
ანოო დე ადექიი დაგაგვიანდა -აუ ცოტახანიც რა დე -არა ანო გაგვიანდებაა დროზეე -კაი ხო ვდგებიი გამარჯობა მე ანანო დადიანი ვარ 19 წლის ვცხოვრობ თბილისში ვარ დედის ერთა და ყველაზე საუკეთესო მშობლები მყავს მთელს მსოფლიოში, გარეგნობით მაქვს მწვანე
და მაინც... მე შენი არ მჯერა! (1)
ისტორია

და მაინც... მე შენი არ მჯერა! (1)

13-11-2016, 18:32
ავტორი
223
0
+
სრული სიბნელეა, თვალებსაც კი ვერ ვახელ იმდენად მტკივა ყველაფერი, ყურის ბარაბანები ლამის გამისკდეს, რაღაც უჩვეულო ბზუილი მესმის, თითქოს ეს ხმა ადრეც გამიგონია... მალევე ვბრუნდები ფიქრებიდან და ახლა ხმაურს ვუსმენ რომელიც აშკარად უკნიდან მოდის. გონებას
მაინც მიყვარხარ_08.08.08_უკვდავი სიყვარული(სრულად)
ისტორია

მაინც მიყვარხარ_08.08.08_უკვდავი სიყვარული(სრულად)

5-10-2016, 23:28
ავტორი
1 247
2
+
ისტორი რომელშიც ჩემი სულის პატარა ნაწილი ჩავდე,ჩემთვის ძვირფასი ისტორია ძალიან,ველი თქვენს შეფასებას.გოგონა რომელსაც ტკივა.ვფიქრობ იმ საბედისწერო დღეს რომ არ გამეცანი როგორი იქნებოდა ჩემი ცხოვრება დღეს აი ამ წამს.ყველაფერი ჩემ ცხოვრებში არაფლით
გარშემო იმდენი ხალხია მაგრამ მაინც მარტო ვარ...წაიკითხეთ და მირჩიეთ რამე
რჩევები

გარშემო იმდენი ხალხია მაგრამ მაინც მარტო ვარ...წაიკითხეთ და

29-09-2016, 17:52
ავტორი
433
7
+
გარშემო იმდენი ხალხია და მაინც მარტოდ ვგრძნობ თავს ხედავ უამრავ სახეს,მოწყენილს,გაღიმებულს,გაბრაზებულს,შეწუხებულს დაღლილს მაგრამ არცერთია შენთვის..თითქოს სხვა პლანეტიდან ხარ და აქ არაფერი გესაქმება
და მაინც, გავძლებ..
ჩანახატი

და მაინც, გავძლებ..

11-09-2016, 17:43
ავტორი
212
2
+
და მაინც, არ ვიცი, რატომ უნდა ვიტანჯო ასე, წინაპართა ცოდვებისა და შეცდომების გამო. ყველა დამოუკიდებელი პერსონაა. დრო გადის, მე კი ხელებში ისევ ის, პაწაწინა ოცნებები მიჭირავს. დრომ უსასრულო და უზარმაზარ რამეებად, რომ ააქცია. ცოტაოდენი მოგონებებიც
ვიცი, სადმე ერთხელ მაინც შეხვდებიან ერთმანეთს . . .
ლექსები

ვიცი, სადმე ერთხელ მაინც შეხვდებიან ერთმანეთს . . .

7-08-2016, 01:49
ავტორი
427
5
+
ვიცი სადმე ერთხელ მაინც შეხვდებიან ერთმანეთს, მიხვდებიან ცალცალკე, რომ - სუნთქვებიც კი მძიმდება. ჰქონიათ, რომ ძველი გრძნობა რაღაც ახლით შეავსეს, სულელები ... ვერ ხვდებიან - ერთმანეთი სჭირდებათ. ვიცი სადმე მომავალში თვალს მოჰკრავენ ერთმანეთს, ისიც