შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ფული,სიყვარულის სანაცვლოდ (ნაწილი16)


29-01-2021, 22:03
ავტორი მა კო ma ko
ნანახია 579

დანიშნულ ადგილზე მივედი, ოღონდ მარტო ვერ გავბედე და ნიკა გამომყვა...
ჩვენ პირველები მივედით, იქ არავინ იყო.
-მოგვატყუა აშკარად, ემი...
-იქნებ ახლოსაა და შენი დანახვის შემდეგ დაიმალა?
-ხომ არ უთქვამს, მარტო მოდიო?
-დაჯექი და მოიცადე...
-ნახევარი საათი ვისხედით და თვალებს ვაცეცებდით ყველა გამლელს...
ჩვენგან მოშორებით გოგო დაჯდა, თავი დახარა და თითებზე დაიწყო ყურება...
-ეგ გოგოა უეჭველი!
-რა იცი, ნიკა?-გულთმისანი ხარ?
-ნახე რა ლამაზია!
-მე საქმეზე წამოგიყვანე და არა გოგოების საყურებლად,მხარზე ხელი მივარტყი.
-აი ნახე, ეგ გოგო იქნება...
-მოიცა,მგონი მირეკავს...ნიკა სულელივით უყურებდა გოგოს და მაცხარებდა, მისი ეს საქციელი.
-უპასუხე,მე კი იმ გოგოს გავიცნობ.
-რატომ არ მოხვედი?
-მარტო რატომ არ ხარ?
-რა პრობლემაა? ნიკა ჩემი ბიძაშვილია და გამომყვა.
-კარგი მაშინ ...
-არ გათიშო გთხოვ, დამელაპარაკე...
ტელეფონი გაითიშა.
-ხომ გითხარი, არ უნდა წამოსულიყავი!
მოშორებით მჯდომ გოგომ, ადგა და ჩვენი მიმართულებით წამოვიდა.
ნიკას უყურებდა უცნაურად,ნიკა კი ლენჩივით პირღია.
-გამარჯობა, ემილი.
-გამარჯობა, ორივემ ერთად მივესალმეთ.
-მე ვარ, ვისაც ელოდეებოდით აქამდე.
-აი ხომ ვამბობდი ეგ გოგოა უᲔჭველად -მეთქი. კმაყოფილი სახით შეხედა ნიკამ მოსულს. გოგომაც აღტაცებით შეათვალიერა.
მოვკვდები ეხლა, ნიკა ასეთი სულელური სახით,არასდროს მინახია...
-რისი თქმა გინდოდათ, Დედაჩემის გაუჩინარებაზე?
-თავიდან დავიწყებ:- თვეზე მეტი გავიდა, პირველად დედაშენი რომ ვნახე. გოჩასთან მოვიდა, არ ვიცი რანაირად მოგვაგნო...
გოჩამ მარტო დარჩენა გვთხოვა, მაგრამ ძალიან დამაინტერესა, დედის ტოლი ქალი რატომ აკითხავდა გოჩას და ყური დავუგდე.
დედაშენმა სთხოვა:რამენაირად მომაშორე ანდრია, სცემე დააშინე ოღონდ ჩემ გოგოს თავი დაანებოსო.
ჩემი სულელი ძმა დათანხმდა,ოღონდ ფული მოსთხოვა, ჩემითვალით დავინახე როგორ ამოიღო, შეკვრა ასლარიანების და მისცა, არ იქნებოდა ცოტა თანხა.
თან დააყოლა, საქმეს თუ გააკეთებ მეტს მიიღებო.
გოჩას თვალთვალი დავუწყე, ახალი წლის ღამეს ერთ უბანში წავიდა და სახლს ბენზინი გადაასხა, ცეცხლი წაუკიდა... ვეცადე ჩამექრო,მაგრამ ცეცხლი ისე სწრაფად გადაიქცა ალებად, რომ ვერაფერი ვქენი.
მერე ვიფიქრე დასაშინებლად გააკეთა, არ ვიცოდი სახლში ვინმე თუ იყო...
მეორე დღეს ჩამოვიარე გამვლელის პოზიციაში და თქვეს რომ უსინათლო ქალი ემსხვერპლა ხანძარს....ეს ჩემთვის შოკი იყო.
ამის მერე ის ქალბატონი ისევ მოვიდა და ჩემ ძმას ცემა დაუწყო, ,,-მე არ მითქვამს ვინმეს სიცოცხლე შეიწირე-მეთქი,უბრალოდ გითხარი შეაშინე -მეთქი! პოლიციას ჩაგაბარებ ამ ყველაფრისთვის"
-გაბედავ და შენ გგონია ,შენი ქმარი ან შვილი გაპატიებს ამ ყველაფერს?- მე ვეტყვი რომ შენ შემიკვეთე მკვლელობა, რომ ანდრია და Ემილი დაგეშორებინა- მეთქი"
ქალი ტირილით გავარდა, ფანჯრიდან ვუყურებდი,როგორ იცემდა თავს...
ამის შემდეგ,ნაცეემი სახლის სარდაფში ჰყავდათ, მეცოდებოდა ვაჭმევდი და წყალიც მიმქონდა ხოლმე.
ბოლოს ვეღარ გავუძელი მის წამებას და ვიფიქრე გამეპარებინა, ყველაფერი დავგეგმე და როცა მიმყავდა,მანქანით გადამიდგა ჩემი ძმა, მითხრა რომ იცოდა ამას რომ ვიზამდი და მითვალთვალებდა, ძალიან ვიჩხუბეთ რა არ ვუთხარი,მწარედ დამსაჯა...
გოგო ატირდა და სირცხვილით აათვალიერა ნიკა.
ნიკას თვალებში ცრემლი ჩაუდგა,კაცური ღირსება თორემ, არც ის დააკლებდა ამ გოგოს გამოტირებას.
გულწრფელად მეცოდება გოგო, მაგრამ ნიკა ასეთი პირველად ვნახე...
დედათქვენმა, სანამ წაიყვანდნენ,წერილი დამიტოვა, თუ რამე დამემართა ემილის გადაეციო...
ნაღვლიანი და ფერ დაკარგული იყო ბოლოს რომ ვნახე,თვალებით მევედრებოდა შველას, მაგრამ მე რა შემეძლო?! - გოჩა ჩემი ნახევარ ძმაა და კიდევ თუ რამეს მოვიმოქმედებდი, მწარე პასუხსაც გამცემდა...
ჩანთა გახსნა და იქიდან კონვერტი ამოიღო.
-არ ვიცი რა წერია, მაგრამ რომ არ მომეცა თქვენთვის, სინდისი არ მომასვენებდა...
-დიდი მადლობა! -შენ რაც გააკეთე ჩემთვის გადაუხდელი ვალია, რა გქვია?
-ნინა.
-ნინა, რომ დაგვჭირდეს სასამართლოში იტყვი იგივეს...
ნინას ამის გაგონებაზე თვალებში შიშის მარცვალმა გაუელვა, დაიბნა და ირგვლივ ყურება დაიწყო.
-მაგრამ თუ გაიგებს გოჩა, რომ ვუღალატე,ცოცხალს არ დამტოვებს ...
-ნუ გეშინია, ნინა! -თითსაც ვერავინ დაგაკარებს, სანამ მე ციცხალი ვარ, კაცურ სიტყვას გაძლევ.
-მადლობა,მაგრამ ჩემი ძმის სისასტკისგან ვერავინ დამიხსნის, ახლა კი წავალ...
-მადლობა კიდევ ერთხელ და თუ დაგჭირდა რამით გვერᲓში დგომა, არააქვს მნიშვნელობა ეს ფული იქნება თუ სხვა რამ,იცოდე რომ გყავს გვერდით ადამიანი,ვინც გვერდში დაგიდგება.
-მადლობ ემილი.
მიტრიალდა და წავიდა.
მანქანაში ჩავჯექი თუ არა კონვერტი გავხსენი, კონვერტში დედას ჯვარი იდო და წერილი...
" გამარჯობა, ემილი.
ამ წერილს თუ კითხულობ,ესეიგი აღარ ვარსებობ...
მაპატიე შვილო, ყველაფერი მაპატიე, გვერდით რომ ვერ დაგიდექი, რომ დამღუპა ჩემმა ფულისადმი სიხარბემ, რომ არ გავიზიარე შენი ბედნიერება, მაპატიე, გემუდარები მაპატიე...
მე ყველაფრის პასუხს ვიღებ, იმ ტკივილის, იმ იმედგაცრუების, რომელიც მამაშენსა და შენ მოგაყენეთ, რომელიც ანდრიას მივაყენე, უფალი სამართლიანია და მეც სწორედ იმ ზუსტი სამართალით დავისაჯე, რომელიც მეკუთვნოდა.
არ ვნაღლობ ჩემ თავს, ეშმაკსაც წავუღივარ...
მე ყველაზე მეტად შენი დარდი მაქვს, ვიცი ანდრია ყველაფერს გაიგებს და გაუჭირდება შენი პატიება, მაპატიე ჩენაირი დედა რომ გყავს, დედა რომელმაც პირველი სიყვარული და სილაღე წაგართვა და გაქცია მეამბოხეთ მებრძოლდ...
რაც შეეხება ანდრიას დედის იმ საშინელ სიკვდილს, შვილო ყველაზე წმინდას, შენსა და მამაშენის სიცოცხლეს გეფიცები, ეგ აზრიც კი არ გამვლია თავში, რაც მე მინდოდა ანდრიას ჩამოხსნა იყო შენგან, უფალს ვფიცავარ არ გატყუებ,მე ხომ ისედაც მკვდარი ვიქნები ამ წერილს თუ კითხულობ და რაში დამჭირდება შენი მოტყება?!
თვითონ ძალიან ღარიბ ოჯახში გავიზარდე, მამაჩემი Დედაზე ძალადობდა, თავიდან მამა არ იყო ასეთი,მაგრამ პირველად რომ დავრჩი ულუკმაპუროდ და ასე მომიწია დაძინება, მამაჩემის ფსიქიკამ ვერ გაუძლო, ან რას გაუძლებდა შვილების შიმშილს? მახსოვს Ბოლო ნატეხი პური იდო მაგიდაზე და ჩემ პატარა ძმას გავუწოდე,მამა ჩემ წინ იჯდა სავარძელში, რომ დაინახა ორივე ხელი სახეში შემოირტყა და სახლიდან გავარდა, ამის მერე იმდენს სვამდა რომ სახლში მოსული ვერაფერს არჩევდა,დედა დალევის გამო საყვედურობდა ის კი,უმოწყალოდ სცემდა,სანამ დედა წელიდან არ მოწყდა და ხეიბრად არ ოქცა... ბოლოს დალევამ გადაიყოლა კიდეც...
მე კი ვირივით ვშრომობდი სასადილოში, რომ დედა და ძმა მშივრები არ მყოლოდა.
ერთ დღეს კი მამაშენი შემოვიდა, ლამაზად გამოწყობილი,მდიდრულ ტანსაცმელში,იმდენად მიმზიდველი იყო, გიჟივით ვუყურებდი.
შეამჩნია, ჩემი მიშტერებული მზერა და გაეღიმა...
ამის შემდეგ ხშირად მოდიოდა ამ ადგილას... ვხვდებოდით ორივე რომ ერთმანეთი გვიყვარდა, მაგრამ ამის გამხელა არცერთს მოგვსვლია თავში.იქამდე სანამ, ერთმა გადამთვრალმა პირუტყვმა, საჯდომზე ხელი არ დამარტყა...
ო, რომ გენახა მამაშენის თვალები.
ცხელი საჭმელი გადავასხი ამ ღორმუცელა პირუტყვს, რომელიც მამად უფრო მეკუთვნოდა.
გიორგიმ კი იქამდე სცემა სანამ მუხლებზე არ შესვა და ბოდიში არ მოახდევინა... ამის მერე ხელი მომკიდა და წამომიყვანა, ჩემს ძმას კი მომავალი შეუქმნა...
ასეთი დიდსულოვანი არის მამაშენი, ის ყოველთვის გულის ,,ჯიბეში" გყავდეს და არასდროს, რაც არუნდა მოხდეას მის გარეშე არ იყო, მარტო არ დატოვო, მას იმდენად ვუყვარდი რომ გაუჭირდება უჩემობა,არ იტყვის, მაგრამ შიგნიდან დაიშლება და განადგურდება, ამიტომ გთხოვ, მამას მიხედე."
სულში, Იმხელა სიცარიელე ვიგრძენი რომ სხეული დამეწვა, ცოცხალ დედაზე, გიჟივით ვტიროდი.დედაზე რომელიც სიკვდილსა და სიცოცხლეს შორის გზაგასაყარზე იდგა და ვერცერთ კუთხეს ვერ ბედავდა წასვლას, სინდისი არ უშვებდა. -აქ მოსულიყო თვალს ვერ გაგვისწორებდა ჩვენ, მის ოჯახს, იქ წასულიყო და უფლის ეშინოდა, ხოდა ასე იტანჯებოდა გზა გასაყარზე,ტანჯავდა სხეულს და სულს იმძიმებდა, იმ დანაშაულისთვის,რომელიც არ ჩაუდენია.
ახლა ყველაზე მეტად მებრალებოდა, და ვწყევლიდი იმ დღეს,როცა სულწაწყმედილ გოჩასთან დავტოვე დედა, ისე რომ არც კი მოუსმინე.
როგორ უნდა ვიცხოვრო ამის შემდეგ? -დედას რომ რამე მოუვიდეს რა ვქნა,როგორ ჩავიხედო სარკეში და როგორ შევხოდო იმ პირუტყვს,ვინც საკუთარი დედა უმოწყალო წამებისთვის გაიმეტა? ეშმაკმაც წამიღს!
სახლში მისულს ანანო დამხვდა. დივანზე იჯდა, დაბლა იხედებოდა, რომ დამინახა თვალებ დასიებული და განადგურებული, ისე შემომხედა ადრე რომ იცოდა, როცა მიჭირდა და ის კი გულში ჩამიკრავდა და დანაღვლიანდებოდა, რომ მცოდნოდა გულში ჩამიკრავდა უარს არ ვიტყოდი, მივიდოდი და იქამდე ვიტირებდი მის კალთაში, სანამ არ დავიცლებოდი, ამ ტკივილისგან...
მის წინ სავარძელში დავჯექი, ცრემლებს ვერაფრით ვიკავებდი.
-რამდენი თვის ხარ?
გაოცებული შევხედე.
-მეხუთე თვეში ვარ.
-ჩემზე მალე გახდები დედა.
-ჰო, რომ არა ის ... გავჩუმდი ვეღარ ვთქვი რომ სიკვდილი მინდოდა...
-რა,რომ არა ის?- ვეღარ უძლებ? ადგა და ჩემ წინ გაჩერდა,მეგონა ჩემ დაცინვას აპირებდა, მაგრამ ხელები შემომახვია, ძალიან... ძალიან ჩამეხუტა,სლუკუნით დაიწყო ჩვენი ტირილი და ხმამაღალ ტირილად იქცა...
-მაპატიე,ემი მაპატიე... ძლივსთქვა და სახიდან ცრემლებს თავისი თითებით მაცლიდა.
-ემი ჩემო ლამაზო, რას არ ვიზამდი, ეს სისულელე რომ არ გამეკეთებინა.ვერ ვხვდები, როგორ გავბედე და ასე როგორ დავეცი, რომ არა ბექა, არ ვიცი სადამდე შევტოპავდი...
-იცი რა მითხრა? - მითხრა რომ ანსამბლში სადაც ამიყვანეს, ჩემი აზრით უფასოდ, შენ მიხდიდი ფულს, ესეც არ იკმარე და ყოველ თვე ტოვებდი ჩემთვის ფულს, რომ ხელფასის სახით გადაეხადათ, შენ იმდენად კეთილი აღმოჩნდი... ყველაფრისთვის გაგიმეტე და მაინც აგრძელებდი ფარულ სიკეთეს...
მე კი,ვიდექი და გადანაშაულებდი, რომ ჩემზე არაფერი იცოდი,რომ როდის მიხაროდა და როდის მწყინდა არ იცოდი, რომ ანსამბლში მოვეწყე შენ კი, არც გაგეგო... რა ზღაპარში მაცხოვრე მე კი,ასე დავეცი, მიწამდე დავეცი, სიყვარულზე ვთქვი უარი, რომ შეᲜი მშურდა და განვიძრახე გამემწარებინე, იქ ტბაზე შევამჩნიე, ანდრია რომ მოგწონდა, ბოღმა ყელში მომაწვა და ვთქვი:- სამყაროს თავზე დაგაქცევ ემი -მეთქი....
-პირველად გამართლდა ჩემი მომდომება, ხედავ რა დღეში ხარ? -ხედავ, როგორ გამოვდექი სიბოროტისთვის?
-გაჩუმდი გთხოვ, ნურაფერს იტყვი.
-მე ანდრიას დავშორდები.
-არა, თქვენ ბავშვს ელოდებით და უმამოდ ვერ გაიზრდება.
-აი, კიდევ... ნუ ამბობ ეგრე, ნუ ამბობ, თორემ მიწაზე ისე დავეცი და დავპატარავდი,რომ ჩემი დანახვა შეუძლებელია,საკუთარ თავის დანახვაც აღარ შემიძლია...
-შენ დედა უნდა გახდე!- დაივიწყე ყველაფერი და ეცადე ბედნიერი იყო!..
-მე და ბექა ბედნიერი ვიქნებით, ჩვენ შვილთან, Ერთი პირობით: თუ შენ, როგორმე მაპატიებ.
არ ვიცი რა უნდა მეთქვა.
ჩემი უბედურების რაღაც ნაწილი მას ეკუთვნოდა, მაგრამ არა ყველა.
ან კი, ჩემზე მეტი უმსგავსობა ჩაიდინა? -არა, არ ჩაუდენია...
მე საკუთარი დედა გავიმეტე, მასზე ვთქვი უარი და დიდი ამბავი,მას თუ ჩემი შეშურდა...
ის ჩემთან ანგელოზია!
უხმოდ მივედი და ჩავეხუტე.ხმა არ გამიცია, ამ დროს ბავშვის ფეხის დარტყმა პირველად ვიგრძენი...
-ბავშვი გაინძრა, პირველად ვიგრძენი.
-აბა, სად? მუცელზე დამადო ხელი და სწრაფად გადაადგილებდა იმის მოლოდინში, რომ იგრძნობდა ბავშვის მოძრაობას.
ვუყურებსი და ვხვდებოდი, რომ ეს გოგო ძალიან მიყვარდა, მისი სიკეთით და ბოროტებით, შეცდომით და სისწორით, ცხოვრებაში ხომ უცოდველი არავინაა!..
***
გრამატიკულ სიმახინჯისთვის, ბოდიში....
თუ მიმითითებთ, დავიხვეწები და თქვენც არ გაგიჭირდებათ წაკითხვა....
მიყვარხართ, ჩემო მკითხველო ♡



№1  offline წევრი EllaTriss

ჩემმა სულლელმა ძმამ დათანხმდა - ჩემი სულელი ძმა, დათანხმდა.
ჩემითვალით - ჩემი თვალით
ახალიწლის - ახალი წლის
გამიცემია - გამიცია

კიდევ იყო რაღაცეები, ძირითადად რაც მომხვდა თვალში ესაა. .

 


№2  offline მოდერი მა კო ma ko

EllaTriss
ჩემმა სულლელმა ძმამ დათანხმდა - ჩემი სულელი ძმა, დათანხმდა.
ჩემითვალით - ჩემი თვალით
ახალიწლის - ახალი წლის
გამიცემია - გამიცია

კიდევ იყო რაღაცეები, ძირითადად რაც მომხვდა თვალში ესაა. .

მადლობა, ჩავასწორე...
--------------------
მ.ზ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent