შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მე


12-09-2018, 12:43
ავტორი murachashvili
ნანახია 1 474

მე

ზოგჯერ უბრალოდ ზიხარ და ფიქრობ, ფიქრობ საკუთარ ცხოვრებაზე, გავლილ გზაზე, იმაზე რა შეიძლებოდა ყოფილიყო და რა მოხდა. საკუთარ ოცნებებზე და რეალობაში დაკარგულ პატარა გოგოზე რომელიც წლების წინ ასეთი უდარდელი გეჩვენებოდა. ღიმილზე, რომელიც სახიდან ისე გამქრალა შენთვის არაფერი უკითხავს. მხიარულ ჭინკებზე, რომლის ნაცვლადაც ახლა შენს თვალებში სევდას დაუსადგურია. ფიქრობ და ცდილობ სადღაც ცხოვრების ლაბირინთებში საკუთარი თავი ისევ იპოვო. ეძებ თექვსმეტი წლის კიკინებიან გოგონას, მაგრამ ვერა და ვერ პოულობ. აღარ არის. გესმის? წასულა. არადა, თითქოს არაფერი შეცვლილა. თითქოს იგივე ხარ. საკუთარ გამოსახულებას ყურადღებით აკვირდები და ვინ იცის მერამდენედ ეკითხები:
- თვალი გავს? გავს.
- ცხვირი გავს? გავს.
- მაშინ ვინ არის ეს ქალი? რა საერთო აქვს ჩემთან? ოცნებებთან, რომელთაც არადა არ ეღირსათ ასრულება?
ემოციებს ჩქმალავ, მალავ, თითქოს არ გამოხატავ, მაგრამ ეს მოღალატე თვალები შენგან დამოუკიდებლად მაინც კივიან, მაინც ყვირიან და ჩუმ სევდას ყველა ამჩნევს, გარდა იმ ერთად-ერთი ადამიანისა ვინც წესით ყველაზე კარგად უნდა კითხულობდეს, უნდა ხვდებოდეს. იქნებ ხედავს კიდეც, იქნებ იმაზე უკეთესადაც ესმის შენი ვიდრე თავად ფიქრობ, მაგრამ არ იმჩნევს. არაფერს გეუბნება.
ისიც შეიცვალა?! მერედა როგორ? ცხოვრების სიმძიმე უმოწყალოდ დაგწოლიათ მხრებზე. გაგსრისათ, გაგანადგურათ. აღარც მის სახეზეა 25 წლის ბიჭისთვის დამახასიათებელი უდარდელობა. თვალებთან წვრილი ნაოჭები გასჩენია, ჩაფიქრებული მისჩერები ერთ წერტილს. პერიოდულად ეჭმუხნება შუბლი, საფეთქელთან ძარღვი ნერვიულად უცემს.
ნეტა რას ფიქრობს, ნეტა რას დარდობს? გვერდულად გამოგხედა. სულ ორიოდე წამით გაუსწორეთ ერთმანეთს თვალი. მართალია ნაძალადევად, მაგრამ მაინც გაუღიმე. თვალები ნელ-ნელა უწვრილდება, მიმიკური ნაოჭები უღარავს სახეს, მისი თვალებიდან ნელ-ნელა ალაგდა სევდა და სადღაც მიჩქმალული ჭინკები უხტის. არც შენ გჭირდება ბევრი. მის მზერაში არეკლილ საკუთარ გამოსახულებას ამჩნევ. დაღლილიც, შეცლილიც მაინც შენია. მერე რა თუ იქ ვეღარ ხედავ თექვსმეტი წლის ახტაჯანა გოგოს. არც შენ შეიმჩნიე მისი ტკივილი, ამჯერად ალალად, ისევ თვალებით გაუღიმე, უსიტყვოდ, შენეულად უბრალოდ გაუღიმე.
ხელს გიწვდენს, აცახცახებულსა და ემოციებით დაღლილს მთელი სხეულით გიკრავს. ფილტვები მისი სურნელით გევსება და ისევ ისე გივლის ჟრუანტელი როგორც პირველად.
- როგორ გაყინულხარ! - შუბლზე გეხება მისი ტუჩები.
ასე მონატრებული იდილიის დარღვევის შიშით ხმასაც არ იღებ. ორივე ხელით ეხვევი ყელზე. სახეზე გრძნობ მის ყელზე მფეთქავ არტერიას, ნელ-ნელა უმშვიდდება გულისცემა. უნებურად იწყებ თვლას: ერთი-ორი, ერთი ორი. ახლაღა ამჩნევ როგორ შეწყობილად გიცემთ გული. საკუთარი აღმოჩენით კმაყოფილი ისევ იღიმი და ვერც კი ხვდები როგორ გეძინება.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline ახალბედა მწერალი ლორელაი

ანაა!
რა კარგი იყო. ასეა ცხოვრება, საკუთარი თავი გვენატრება უფრო ახალგაზრდობაში და ვერ ვხდებით თურმე რა მალე გადის დრო????????????

 


№2  offline ახალბედა მწერალი murachashvili

ლორელაი
ანაა!
რა კარგი იყო. ასეა ცხოვრება, საკუთარი თავი გვენატრება უფრო ახალგაზრდობაში და ვერ ვხდებით თურმე რა მალე გადის დრო????????????

ლორელაი
ანაა!
რა კარგი იყო. ასეა ცხოვრება, საკუთარი თავი გვენატრება უფრო ახალგაზრდობაში და ვერ ვხდებით თურმე რა მალე გადის დრო????????????

შეცვლას ნუ იტყვი, ზოგჯერ ფოტოებს ვუმზერ და ასე მგონია სულ სხვა ადამიანს ვხედავ. უნორმოდ მომენატრა ბავშვობა, შეიძლებოდეს მაინც უკან დაბრუნება smile

 


საინტერესოა, თუმცა მე მაინც მიმაჩნია, რომ ყოველთვის შეიძლება, ბავშვობა დავიბრუნოთ. არა ფიზიკურად, მაგრამ... heart_eyes მე მიცდია და ყოველთვის გამომსვლია smiley ბედნიერ ცხოვრებას გისურვებთ.

 


№4  offline ახალბედა მწერალი murachashvili

ქეთი იმერლიშვილი
საინტერესოა, თუმცა მე მაინც მიმაჩნია, რომ ყოველთვის შეიძლება, ბავშვობა დავიბრუნოთ. არა ფიზიკურად, მაგრამ... heart_eyes მე მიცდია და ყოველთვის გამომსვლია smiley ბედნიერ ცხოვრებას გისურვებთ.

ნოსტალგიური გამოვიდა, თუმცა მაინც ფაქტია, ზრდასრულ ასაკს მაინც არ აქვს ის ბავშვური უდარდელობა. ღმერთმა ქნას ის სილაღევდა თავისუფლება მთელი ცხოვრება გაგვყოლოდეს ყველას, თუნცა ყველა ასაკს მისი ხიბლი აქვს

 


№5  offline წევრი უცნობი ქალი

ალბათ ყველას დააფიქრებს თქვენი ჩანახატი.როგორ უეცრად აღმოაჩენ,რომ ცხოვრებამ ჩაიარა...

 


№6  offline ახალბედა მწერალი murachashvili

უცნობი ქალი
ალბათ ყველას დააფიქრებს თქვენი ჩანახატი.როგორ უეცრად აღმოაჩენ,რომ ცხოვრებამ ჩაიარა...

სამწუხაროდ ასეა, არადა გულის სიღრმეში თითქოს ისევ ისეთი უდარდელი ხარ

 


№7 სტუმარი Lizagavasheli

ანა ეს რაც წავიკითხე ძალიან მომეწონა ისე საინტერესოდ და კარგად წერ რომ მეტის კითხვა მინდება შენი ბოლო ისტორია ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხე იმედია მალე დაბრუნდები ისეთივე საინტერესო და დიდი ისტორიით მე ძალიან გამიხარდება და აუცილებლად წავიკითხავ .....

 


№8  offline ახალბედა მწერალი murachashvili

Lizagavasheli
ანა ეს რაც წავიკითხე ძალიან მომეწონა ისე საინტერესოდ და კარგად წერ რომ მეტის კითხვა მინდება შენი ბოლო ისტორია ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხე იმედია მალე დაბრუნდები ისეთივე საინტერესო და დიდი ისტორიით მე ძალიან გამიხარდება და აუცილებლად წავიკითხავ .....

ვკითხულობდი თქვენს კომენტარს და მივხვდი, როგორ ძლიერ მომენატრეთ <3 ძალიან დიდი მადლობა ასეთი სიტყვებისთვის. იმედია მალე დავბრუნდები kissing_heart

 


№9  offline წევრი nino ninidze n

ანა ეს პირველად წავიკითხე და მომეწონა წარმატებები დაკიდევ წარმატებები heart_eyes kissing_heart heart_eyes kissing_heart

 


№10  offline ახალბედა მწერალი murachashvili

nino ninidze n
ანა ეს პირველად წავიკითხე და მომეწონა წარმატებები დაკიდევ წარმატებები heart_eyes kissing_heart heart_eyes kissing_heart

დიდი მადლობა. იმედია დანარჩენ ისტორიებსაც ნახავ და აზრს გამიზიარებ

 


№11  offline წევრი ანა გოგოძე

ანა როდის დაბრუნდები შენ რომ იცი ისეთი კარგი ისტორიით???

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.