შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მკურნალი ცრემლები 7თავი


2-01-2016, 23:50
ავტორი ლორელაი
ნანახია 6 413

7
მთელი ღამე ტირილში გავათენე,სულიერთან ერთად ფიზიკური ტკივილიც მაწუხებდა,ყელში სპაზმებმა მომიჭირა და ვიგრძენი როგორ მეკეტებოდა ფარისებური ჯირკვალი.გამახსენდა ნიკამ,რომ მითხრა ნერვიულობა და ტირილი გავლენას ახდენს ფარისებურ ჯირკვლებზეო,ვცადე დამშვიდება,მაგრამ არ გამომდიოდა.მინდოდა ნიკა ამოსულიყო და უბრალოდ ჩამხუტებოდა მაინც,მაგრამ ის არ ამოსულა.
უკვე ნოემბრის ბოლო იყო,მე ისევ ჩვეულებრივად ვაგრძელებდი ცხოვრებას,განსაკუთრებული არაფერი ხდებოდა.სამსახურში საქმეები თავზე საყრელად მქონდა,მეც ეს მინდოდა,გვიანობამდე ვიჯექი და ვმუშაობდი.სახლში დაბრუნებული უბრალოდ აბაზანას ვიღებდი და ვწვებოდი.ორივე ხელი მკერდზე მქონდა შემოხვეული და მთელი ღამე ასე მეძინა,მეშინოდა,რომ მალე აღარ მექნებოდა.თავისუფალ დროს ინტერნეტში ჩემს დაავადებაზე ვეძებდი ინფორმაციას ,რომ წარმოვიდგენდი შეიძლება ქიმიოთერაპია დამჭირებოდა,ცუდად ვხდებოდი.ვერ წარმომედგინა ჩემი თავი თმების გარეშე,ჯობდა მოვმკვდარიყავი,ვიდრე ის ყველაფერი განმეცადა რაც ამ პროცესს მოჰყვებოდა.ნუცას აზრით ვგიჟდებოდი,რადგან უარესთა შორის, უარესზე ვფიქრობდი და თავს ვიტანჯავდი.მე ხომ ყოველთვის ასეთი პესიმისტი ვიყავი.
იმ საღამოს ნუცასთან შევიარე,ბექაც იქ დამხვდა,ოჯახური სიტუაცია მოერგო ვაჟბატონს და პულტით ხელში ტელევიზორს უყურებდა,მისალმების ნიშნად უბრალოდ ხელი ამიწია,მეც გავუღიმე და ნუცას შევყევი სამზარეულოში.
-ეს რა შენთან გადმოვიდა?-ვკითხე ინტერესით,თუმცა პასუხი ისედაც ნათელი იყო.
-მალე ქორწილი გვექნება ელენე-თავის გამართლება სცადა ნუცამ,მაგრამ მე ხომ მისი მეგობარი ვიყავი,ამიტომ არც ახლა დამიწყია მისთვის სახარების კითხვა.მე და ნუცამ ბევრი ვილაპარაკეთ,ვიცინეთ და მივხვდი სულაც არ მინდოდა სახლში წასვლა,იქ მარტო უნდა ვყოფილიყავი საკუთარ თავთან და ჩემს მტანჯველ ფიქრებთან,ვუყურებდი ნუცას და ვრწმუნდებოდი,რომ სიყვარულს მართლაც შესძლებია ადამიანების შეცვლა,ჩემი გიჟმაჟი დაქალი, მშვიდი და გაწონასწორებული ქალი გამხდარიყო.
სახლში მისული, მთელი კვირის დასარეცხ ჭურჭელს მივადექი,საოჯახო საქმეებიდან ყველაზე მეტად ჭურჭლის რეცხვა და უთოობა მძულდა.თუმცა ახლა იძულებული ვიყავი დამერეცხა,რადგან არც ერთი სუფთა თეფში აღარ დამრჩენოდა,საჭმელი,რომ მეჭამა.ყურზე ყურაასმენები მოვირგე და რეცხვა დავიწყე,მუსიკამ და ფიქრებმა ნიკასთან მიმიყვანეს,არ ვიცი რამდენ ხანს ვიყავი ასე,მაგრამ რომ გამოვფხიზლდი ფლეილისტი დასრულებულიყო,ჭურჭელიც დარეცხილი იყო და მე უბრალოდ მოშვებულ ონკანთან ვიდექი და წყლისთვის გამეშტერებინა თავი.ონკანი დავკეტე და ხელები შევიმშრალე,ის იყო ისევ უნდა ჩამერთო მუსიკა,რომ კარზე ზარის ხმა გაისმა.გამიკვირდა ვინ უნდა ყოფილიყო ასე გვიან,ჩემთან ნუცას გარდა თითქმის არავინ დადიოდა,ნუცასგან კი სულ ერთი საათის წინ წამოვედი.კარი დაუფიქრებლად გავაღე და მოულოდნელობისგან უკან დავიწიე.კარს იქით ნიკა იდგა,ხელში ორქიდეეის ქოთნით და ყურებამდე გაღიმებული მიყურებდა.გაოგნებული ვიდექი და ხან ყვავილს ვუყურებდი,ხან ნიკას.
-გავიყინე ელენე,შემომიშვი-ნიკას მონატრებულმა ხმამ ყურები ამიწითლა,უხერხულად გავუღიმე და გვერდზე გავიწიე.ნიკა შინაურივით შემოვიდა,ქოთანი გამომიწოდა და ქურთუკი საკიდზე დაკიდა.
-აბა,რას შემომთავაზებ?საშინლად მშია-ხელების ფშვნეტით პირდაპირ სამზარეულოში შევიდა და მიპატიჟებას არ დალოდებია ისე დაჯდა მაგიდასთან.მეც უკან მივყევი,გულზე მიხუტებული ქოთანი ფანჯრის რაფაზე დავდე და მისკენ შევბრუნდი.
-მანდ არა,სადმე ოთახის ცენტრში დადე,ორქიდეა სინათლის პირდაპირ სხივებს ვერ იტანს-გამიღიმა ნიკამ და მეგონა სამყარო ამოტრიალდა.ჩემს სახლში,ჩემს სამზარეულოში მსოფლიოში ყველაზე სიმპატიური მამაკაცი იჯდა,ვისზეც ყოველწუთს ვფიქრობდი და ის ისე იქცეოდა თითქოს დილით გასული და ახლა უკან დაბრუნებული,მშიერი, ცოლს დაპურებას სთხოვდა.-ელენე მაჭმევ რამეს?
-კი,ახლავე-სასწრაფოდ გამოვერკვიე ფიქრებიდან და მაგიდის გაწყობა დავიწყე.მერე მეც ჩამოვჯექი და ვუყურებდი,როგორ ჭამდა ნიკა.
-შენ არ შეჭამ?
-არა,ნუცასთან ვიყავი და იქ ვჭამე-ფეხზე წამოვდექი და ყვავილთან მივედი,ფოთლებზე ფრთხილად მოვეფერე და მაგიდაზე გადმოვიტანე.-მადლობა, ძალიან ლამაზია.
-შენსავით-გამიღიმა ნიკამ და თეფში ნიჟარაში ჩადო.-ფრთხილად,ასე შეიძლება დააზიანო.
-საიდან იცოდი ორქიდეები,რომ მიყვარდა?
-არ ვიცოდი,თუმცა მიხარია,რომ სწორედ ორქიდეა მოგიტანე და არა ვარდები-გამიღიმა და ფანჯრის რაფას მიეყრდნო,ხელები რაფას მოუჭირა და თითები ნერვიულად აათამაშა,როგორც მაშინ მის კაბინეტში,ამის გახსენებაზე ჩამეღიმა.
-იცი, ორქიდეა შენ გგავს.
-მართლაა?რით?-წელში გავსწორდი და თვალი გავუშტერე.
-ცრემლების მოყვარულია-გული გამიჩერდა,ნიკა ისე მომაჯადოებლად მიყურებდა,მინდოდა სადმე მომესროლა ჩემი სიამაყე,თავმოყვარეობა,წყენა და კისერზე ჩამოვკიდებოდი-დანამვა უყვარს ფოთლების,ისე როგორც შენ ნამავ შენს სახეს-ნიკა ჩემსკენ წამოვიდა და პირველად შემეხო სახეზე. ცერა და შუა თითების ზურგი თვალის კუთხიდან ლოყისკენ ჩამომისვა და ყელთან გაჩერდა-შენი ცრემლები,ხომ ყოველთვის ამ გზას გადიან ელენ,მერე ყელიდან მკერდზე გადადიან და უფსკრულში უჩინარდებიან-თითებით ნათქვამის გამეორება განაგრძო და მკერდის ღარს ჩაუყვა,მერე შეჩერდა,უბრალოდ ლოყაზე მაკოცა და გასავლელისკენ წავიდა.გაშეშებული ვიდექი და გონზე ვერ მოვდიოდი,მერე გამშრალ ყელში მოწოლილი ბურთი ძლივს გადავაგორე და უკან მივყევი.
-არ წახვიდე ნიკა...-ჩემი ხმა მე თვითონ მეუცნაურა,ნიკა ჩემსკენ ზურგით გაჩერდა,თავჩახრილი იდგა და ღრმად სუნთქავდა.მე წინ გადავუდექი და კარს ავეკარი-დარჩი,გთხოვ.-ნიკა მიყურებდა,დაჟინებით და ვერ ვხვდებოდი რას ფიქრობდა,მის სახეზე არც ერთი ემოცია არ იკითხებოდა.მერე როგორც სჩვევია,ერთი წარბი მაღლა ასწია,მეორე დაბლა ჩამოსწია,მის ამ ჩვევაზე გულიანად გამეცინა და არც დავფიქრებულვარ ისე შემოვეხვიე.თავი მის მკერდზე მედო და გულისცემას ვუსმენდი,გული რიტმულად მუშაობდა,გამიკვირდა,როგორ შეეძლო ჩემთან ასე ახლოს ყოფილიყო და ასე მშვიდად ჰქონოდა გული.
-როგორც იქნა დამიმშვიდდა გული-ჩემს ყურთან ჩაილაპარაკა და ფრთხილად შემომხვია ხელი.ბედნიერებისგან სუნთქვაშეკრული ვიდექი და ვეხუტებოდი,ნიკა თავზე მეფერებოდა.მიკვირდა ნიკასგან ასეთი მოპყრობა,ასეთი სინაზე,ეს არ იყო ის ნიკა,მის კაბინეტში შესულს უტიფრად,რომ მექცეოდა და ჭკუას მაკარგვინებდა.
-უნდა წავიდე ელენ...
-დარჩი,გთხოვ-ისევ ამოვიჩურჩულე და ვიგრძენი,როგორ წამომივიდა ცრემლები.
-ნუ ტირი-თავი ამაწევინა და თვალებში ჩამხედა,იღიმოდა, საოცრად თბილი და სიყვარულით სავსე ღიმილით. დავიფიცებ,ზუსტად მაშინ მივხვდი,რომ მე ნიკა ენუქიძე მიყვარდა.გაოგნებული ვუყურებდი, როგორ დაიხარა ჩემკენ და როგორ გაჰყვა ცრემლის კვალს ფრთხილი,ოდნავშეხებული კოცნით.გამაჟრჟოლა,მთლიანად ავენთე,ის ჩემ წინ იდგა,გულში მიკრავდა და ყველაზე არარეალურ რამეს აკეთებდა,ცრემლებს მიკოცნიდა.
-მკურნალი ცრემლები ელენ...-დაიჩურჩულა ვნებამორეულმა და ვიგრძენი,როგორ შემიგუბდა სული,როგორ გამითბა ბაგეები და როგორ გადმოვიდა მისი ტუჩებიდან ჩემს ტუჩებზე ცეცხლი და ვიგრძენი,როგორ მეწვოდა ყველაფერი.ნიკა დიდხანს და აუჩქარებლად მკოცნიდა,მთელი სინაზითა და სიყვარულით,ორივე ხელი წელზე ჰქონდა შემოხვეული და ვგრძნობდი ასე ჯერ არავისთან ვყოფილვარ,ასეთი რამ ვაჩესთანაც არ დამმართნია.ეს იყო სულ სხვა,არარეალურად სასიამოვნო გრძნობა და მეშინოდა,რომ როდესმე დამთავრდებოდა,ნიკა თითქოს მიმიხვდა ამას,ფრთხილად გაიწია ოთახისკენ,თან მეც გამიყოლა და ორივე ჩემ საწოლზე აღმოვჩნდით,მას ერთი წუთით არ შეუწყვიტავს კოცნა.მერე ფრთხილად მომაშორა ბაგეები,დიდხანს,ძალიან დიდხანს მიყურა.მის თვალებში ჩვეულ ირონიას, ან გულგრილობას კი არა,სითბოს და სიყვარულს ვხედავდი.თავი მკერდზე დავადე და თვალები დავხუჭე.
-ნიკა მიყვარხარ-ვერც გავიაზრე ისე მოსწყდა ბაგეებს ეს სიტყვები,მაგრამ ერთი წამითაც არ მინანია,ვიგრძენი როგორ დაეჭიმა წელზე შემოხვეული ხელები და ვიგრძენი როგორ აუჩქარდა გული.
პასუხს არ ველოდი,ვიცოდი რომ არაფერს მეტყოდა,ვიცოდი მაგრამ ამაზე არ ვფიქრობდი.ვტკბებოდი იმით რაც მქონდა და მინდოდა ასე გაგრძელებულიყო სამუდამოდ.მე და ნიკა ჩემს ოთახში ვიწექით,მხოლოდ ვიწექით და მეტი არაფერი.
გაღვიძებულს ნიკა წასული დამხვდა,თითქოს არაფერი ყოფილა,თითქოს სასიამოვნო სიზმარი მენახოს,მის ჩემთან ყოფნას მხოლოდ სამზარეულოში,მაგიდაზე მდგარი ორქიდეები ადასტურებდნენ.კედელზე მხარმიყრდნობილი ვიდექი და ვუყურებდი,ყვავილს,რომელიც ამ ქვეყნად ყველა ყვავილზე მეტად მიყვარდა,მიხაროდა,რომ ნიკამ სწორედ ის მაჩუქა და არა ბანალური ვარდები.სამსახურში ვიყავი,ვმუშაობდი,მაგრამ სულ ნიკაზე ვფიქრობდი,ბოლოს ვეღარ მოვითმინე და დავურეკე.
-გისმენ ელენ...-ნიკას წარმოთქმული ელენ,ქვეყანას მერჩივნა.
-როგორ ხარ?
-კარგაად,შენ?
-მეც კარგად,გცალია?სადმე წავსულიყავით-მეც არ ვიცი რატომ ვეუბნებოდი ამას,მაგრამ ვგრძნობდი რაღაც უნდა გამეკეთებინა.
-არ მცალია,ლანა უნდა ვნახო-თითქოს თავში ურო ჩამარტყეს,ვიგრძენი როგორ ამეწვა თავი და გული მომეწურა,გავბრაზდი,როგორ შეეძლო იმ ყველაფრის შემდეგ რაც წუხელ მოხდა,ასე მშვიდად ეთქვა,რომ ლანა უნდა ენახა.
-კარგი,მომიკითხე ლანა-ძლივს მოვუყარე სიტყვებს თავი და ტელეფონი დაუდევრად მივაგდე.მთელი ტანით ვკანკალებდი და მინდოდა სადმე უდაბნოში ვყოფილიყავი,ან ტყეში, ყველასგან შორს,რომ ისე მეღრიალა,დავცლილიყავი ყველაფრისგან.მე კი ახლა ჩემს კაბინეტში ვიჯექი,მაგიდაზე ხელები დამეყრდნო,თავი ჩამეხარა და წამოსული ცრემლები ყელიდან მკერდისკენ მიიწევდნენ,გავბრაზდი და სასწრაფოდ მოვიწმინდე ხელის ზურგით.ჩანთას ხელი დავავლე და ქუჩაში გამოვედი.ცივმა ჰაერმა,თითქოს გამომაფხიზლა,გონება გამიხსნა.მივხვდი სულელი გოგოსავით ვიქცეოდი,კისერზე ვეკიდებოდი იმ კაცს,ვინც სხვისი საქმრო იყო და ვისაც სათამაშოდ ვყავდი გადაქცეული.ნერვებისგან ისე მქონდა დაჭიმული სხეული,მივხვდი თუ არ დავჯდებოდი,მალე ტკივილი შემშლიდა,ვერის პარკში,სკამზე ჩამოვჯექი,ხელი საზურგეს ჩამოვადე და ნიკაპით დავეყრდენი.მკერდში საშინელმა ტკივილმა მომიარა,ნელ-ნელა დაიწყო და გაძლიერდა,მერე იღლიაში გადავიდა და ხელი გამიშეშა,აუტანელი ტკივილი მკლავდა,მაციებდა.ვიჯექი და ვტიროდი,ვბრაზობდი ჩემს ბედზე,რომ ასე დამაბეჩავა,ოცდაორი წლის გოგოს ამდენი ტკივილი მომივლინა და სანუგეშოდ სიყვარულის უფლებასაც არ მაძლევდა.არ ვიცი,როგორ მაგრამ ასე სკამზე მჯდომს ჩამძინებია.ვიღაცის შეხება მომიყვანა გონს,მხარზე ხელს მიჭერდა და მანჯღრევდა.
-გოგონა,გაიღვიძეთ,შეგცივდებათ.-თვალები შეშინებულმა გავახილე და ირგვლივ მიმოვიხედე.შემეშინდა, სასწრაფოდ ავდექი და წამოვედი,არც შემიმჩნევია,ვინ გამაღვიძა.წამლები დავლიე და გაუხდელად მივწექი საწოლზე,ნიკას ბალიშს ჩავეხუტე და გავიტრუნე.მინდოდა დამეძინა,მაგრამ არ გამომდიოდა,მაკლდა,რაღაც მაკლდა და ვერ ვხვდებოდი რა.უკვე ძილბურანში მყოფი კარზე ზარის ხმამ გამომაფხიზლა,გაღებამდე თვალში გავიხედე და ნიკას დანახვაზე გული ამიჩქარდა.სასწრაფოდ გადავწიე საკეტი,მაგრამ მერე თითქოს გამოვფხიზლდი,არ უნდა გამეღო,ეს შეცდომა იყო,ნიკას თამაშში არ უნდა ავყოლოდი.არ შეიძლებოდა მის ჭკუაზე, მევლო.ვერ დავუშვებდი,რომ როცა მოუნდებოდა მაშინ მოსულიყო და როცა მოუნდებოდა წასულიყო.
-ელენე გამიღე,ვიცი რომ სახლში ხარ-ზარის რეკვიდან კაკუნზე გადავიდა ნიკა,ხელები მიკანკალებდა,მინდოდა გამეღო და შემომეშვა,მაგრამ ვერ ვბედავდი.-ელენე გამიღე თორემ შევყარე ცნობისმოყვარე მეზობლები.



№1  offline ახალბედა მწერალი ერკე

და მე ისევ აქა ვარ...
აქ ყოველთვის გნახავ და ^_^
პირველი ვნახე :დდ <3 მგონი!
ჰოდა ახლა წავიკითხო მაცათ :*
--------------------
თავს ღმერთად
შემოქმედად
ვგრძნობ,
როცა კალამს ხელში
ვიღებ.

 


№2  offline წევრი მოლურჯო

ჩემო დედოფალო
როგორ გამახარე ვერ წარმოიდგენ
გული სითბოთი ამევსო რომ დავინახე ისტორია
შენ ხარ ყველაზე ტკბილი ♥
--------------------
მარიამი

 


№3  offline ახალბედა მწერალი lullaby

როგორც იქნა!
დღეს ორმაგად მასიამოვნე თათ.
სახელის მიუხედავად ნიკაზე ვგიჟდები. რა ქცევები აქვს, ისე მოგხიბლავს, ვერც მიხვდები ^_^

 


ვუაიმე ! ძალიან მაგარი ისტორიაა და ძალიან მაგარი გოგო ხარ შენ ! <3

 


№5  offline ახალბედა მწერალი ლორელაი

lullaby
როგორც იქნა!
დღეს ორმაგად მასიამოვნე თათ.
სახელის მიუხედავად ნიკაზე ვგიჟდები. რა ქცევები აქვს, ისე მოგხიბლავს, ვერც მიხვდები ^_^

სახელის მიუხედავად? wink მიხარია,როცა გასიამოვნებთხოლმე love

სევდიანი გიჟი
ჩემო დედოფალო
როგორ გამახარე ვერ წარმოიდგენ
გული სითბოთი ამევსო რომ დავინახე ისტორია
შენ ხარ ყველაზე ტკბილი ♥

მადლობა ჩემო გიჟო love მე სენი კომენტარები მათბობს

 


№6  offline წევრი Lana Tomlinson

ნიკასი არ მესმის. ხან ლანასთანაა,ხან ელენთან მიდის.არ ვიცი ეს მოთხრობა როგორ გაგრძელდეება,მაგრამ ძალიან მაინტერესებს. თათა შენ ვერავინ შეგედრება გრძნობების გადმოცემაში ამ საიტზე.(ყოველშემთხვევაში მე ასე ვფიქრობ). ვგიჟდები შენზე. love

 


№7  offline მოდერი sameone crazy girl

ვაიმე რა საყვარლები არიან და ეს გოგო მიყვარს ძალიან ისეთი თბილი და ემოციურია რომ ჩემს პესიმისტკა თავს ვხედავ და მიხარია სხვაც თუ არსებობს ასეთი სინამდვილეშიც feel ახალ წელს გილოცავ ლორე love love

 


№8  offline წევრი kora

უზომოდ გამიხარდა ახალი თავი love ვერ გამიგია ეს ნიკა რას გადაეკიდა ამ საწყალ გოგოს, ან იმ ლანას ასე უსირცხვილოდ როგორ უხსენებს... არ ვიცი რატომ, მაგრამ მაინც მიყვარს ეს ბიჭი და მიუხედავად ყველფრისა, ალბათ, მე ელენეს ადგილზე გავუღებდი კარს. ნიკა ერთადერთია ვინც ამ გოგოზე დადებითად მოქმედებს და მინდა ერთი წილი ბედნიერება მანაც იგრძნოს, მენანება ამდენი ტკივილისთვის :(

ახალ წელს გილოცაავ! love
--------------------
kira.G

 


№9 სტუმარი auu

ai aq ar unda gagecherebina.
isedac dagvianebuli tavia,axla ufro metad cnobismoyvare damtove.
ar gaugos kari raa. ar gaugos.
meshinia,rame ar mouvides,tkivilisgan.
chemi elene...
xoda,nikas ver vitan,kretini!

 


№10  offline ახალბედა მწერალი lullaby

კიი არ მიყვარს სახელი ნიკა, ჭირივით მძულს :დდ

 


№11 სტუმარი მგზავნელი

ლორე დიდი ხანია აღარ შემოვსულვარ და ეს ისტორიაც ახლა აღმოვაჩინე.გადავირიე.რა კარგი ხარ არ იცი,ნიჭიერი რომ ხარ ხომ იცი და თბილი და ტკბილი რომ ხარ იციი?ელენე შემიყვარდა,ნიკა უფრო მეტად.იცოდე არ დატანჯო

 


№12  offline წევრი sergio ramos

ooo am momentze gachereba sheizlebodaa male dadee

 


№13  offline ახალბედა მწერალი ერკე

ოოო, მაგრად არ მიყვარს ხოლმე ეს ექიმები, საავადმყოფოს სუნი, საშინლად მაღიზიანებს და მაშინებს ეს ყველაფერი. იქ ფეხშედგმულს თავი მგონია ჯოჯოხეთში ხოლმე და დემონები სკალპელებითა და წნევის აპარატებით, რომ დათარეშობენ დერეფნებში.
აი აქ ცნობიერება მეკარგება, ჩემი ფანტაზიორი გონება მეკაიფება ხოლმე და მერე ვიწყებ ნერვიულობას, მეწყება სწრაფად გულისცემა. ჰოდა მოკლედ რომ ვთქვათ ექიმების მაგარი მეშინია ხოლმე :D
ექიმი გოგო სულ ანგელოზი რომ იყოს როგორც ქალს ისე ვერ შევხედავ :D ჰო ეს ჩემ შემთხვევაში, მაგრამ ელენე ისე გიჟდება ამ ექიმზე, რომ ლამის მეც გადავსანსლო კაცო wink
მიყვარს შენი ისტორია. დროზე წერე ^_^
მეტი დიდი არ გინდა კაია :D (ყველა ითხოვს დიდი დიდიო, ჰოდა ერთი განსხვავებული რამ ხომ უნდა მეთქვა wink wink )
ჰოდაა ერთი სული მაქვს როდის დასრულდება კიდევ რა :D მალე განაგრძე თორე მოვკვდი ამის ცოლიანობით wink
კარგი გოგო ხარ ლორე love love love
ბლექს მოკითხვა და სალამი ჩემგან...
ვინც ვერ აცნობიერებს რომ ტვირთი არის კალამი
და ეს ჯალათი
უბრალოდ ხეპრეა რომ თავი უდევვს კალათში <3:დ
--------------------
თავს ღმერთად
შემოქმედად
ვგრძნობ,
როცა კალამს ხელში
ვიღებ.

 


№14  offline მოდერი ელი

და აი ამან გამათბლო ლორე <3
ისევ სულის შემკვრელი და ამაღელვებელია,როგორც ყოველთვის! <3
მოუთმენლად გელოდები ! <3

 


№15  offline წევრი Nikalaevnaa:D

კარგიააკარგიიი

 


№16  offline მოდერი tsn

ახლა წავიკითხე ყველა თავი, ძალიან საინტერესოა, მართლა ძალიან მომეწონა და მოუტმენლად ველოდები შემდეგ თავს

 


№17 სტუმარი Black

Aq varwinkra xdeba?iqit gamurastan gageci pasuxi<3

 


№18  offline ახალბედა მწერალი ლორელაი

Black
Aq varwinkra xdeba?iqit gamurastan gageci pasuxi<3

მომენატრე♥ძალიან დამაკლდი და ვერ გპატიობ,რომ დამტოვე,მოღალატე ხარ

 


№19 სტუმარი Black

Chemi cxovrebaa<3xo gitxari vkitxulobdi shens yvela komentarsac da siaxlesac..miyvarxar chemo idealuro mweralo mapatie ra gtxov mainteresebda ubralod tu gagaxsendebodi mara aseti veraperi segnisne da..

 


№20  offline ახალბედა მწერალი ლორელაი

ბევრგან დავტოვე კომენტარი,ერთგან ერკესაც ვთხოვე ეთქვა გამოჩნდესთქო

 


№21 სტუმარი Black

Arc erkinios utkvams da arc maseti komentari minaxavs magram araushavs mtavaria gagaxsendi..chemi lore:*

 


№22  offline ახალბედა მწერალი ლორელაი

Black
Arc erkinios utkvams da arc maseti komentari minaxavs magram araushavs mtavaria gagaxsendi..chemi lore:*

პირადში მომწერე რაა,საქმე მაქვს.

 


№23 სტუმარი Black

Ver shemovdivar da..rame seriozulia?ar maqvs facebooki isev da jer ver gavaketeb tore..:/

Ver shemovdivar da..rame seriozulia?ar maqvs facebooki isev da jer ver gavaketeb tore..:/

Ver shemovdivar da..rame seriozulia?ar maqvs facebooki isev da jer ver gavaketeb tore..:/

Ar shegidzlia aq ro mitxra?

 


№24  offline წევრი sergio ramos

gaavgijdi adamiano male dade raa :-(

 


№25  offline წევრი KGB

Auu male dade raa

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent