შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი III თავი (ნაწილი II)


22-08-2018, 01:31
ავტორი ელ_ჯეიმსი
ნანახია 2 746

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი III თავი (ნაწილი II)

- უცნაურია.. – ჩაილაპარაკა ქალმა და მის წინ სავარძელში მჯდომი კაცი თავიდან - ფეხებამდე შეათვალიერა გამომწვევი მზერით- მე მამაჩემის ყველა მეგობარს ვიცნობ, შენ კი არასოდეს არ მინახიხარ...
- ნანახი გეყოლები , უბრალოდ არ გახსოვარ - მხრები უდარდელად აიჩეჩა ლუკამ - ძირითადად საზღვარგარეთ ვცხოვრობ, საქართველოში იშვიათად ჩამოვდივარ ხოლმე..
- არაა - გაიცინა ქალმა და მარჯვენა ფეხზე გადადებული ფეხი , ბარძაყებამდე რომ ჰქონდა მოშიშვლებული მოკლე შორტის წყალობით, მაცდურად ააქანავა - შენნაირ სექსუალურ და მომხიბლავ მამაკაცებს მე არასოდეს ვივიწყებ!.. - დაამატა დაბალი ხმით და ლუკას მუქ თვალებს თავისი ყავისფერები გაუყარა. კაცმა პასუხად მსუბუქად ჩაიცინა და გამომძიებლის ქალიშვილი თვითონაც ყურადღებით შეათვალიერა: მაღალი ტანით, გრძელი, თლილი ფეხებით , სამ ზომამდე სიდიდის მკერდით და სავსე თეძოებით გოგონა სრულყოფილებას წარმოადგენდა.. სწორედ ისეთს , როგორებსაც ირჩევდა ლუკა საწოლის პარტნიორად. თითქმის ერთი საათი იყო გასული, რაც აბაშიძე გამომძიებელს ესტუმრა. მოსვლის წუთიდან ქალი დაუფარავად ეფლირტავებოდა და სექსუალური მანერებით ცდილობდა მის მოხიბვლას . სხვა დროს და სხვა ვითარებაში, აბაშიძე იქვე დაუფიქრებლად გააშიშვლებდა ქალს და მათ ორმხრივ სურვილს აასრულებდა, მაგრამ ეხლა მას უფრო მნიშვნელოვანი საქმე ჰქონდა .ეს საქმე კი გამომძიებელ თენგიზ ალავიძესთან შეხვედრას წარმოადგენდა. სწორედ ამისთვის იჯდა იქ ლუკა, გამომძიებლის სახლში , მისი ქალიშვილის წინ.
- შენი სახელი შემახსენე.. - უთხრა ლუკამ ქალს და ყავის ფინჯანი ჟურნალის მაგიდაზე შემოდგა
- თიკა ! - თვალისმომჭრელად გაუღიმა ქალმა
-თიკა.. -გაიმეორა ლუკამ , ქალისაკენ უფრო გადაიხარა და კბილებში გამოცრა- დედამო*ყნულად მაგარი ფეხები გაქვს!..
შუადღე სრულდებოდა, როდესაც გამომძიებელი თენგიზ ალავიძდ სახლში დაბრუნდა და მისაღები ოთახისაკენ აიღო გეზი.. სუბარსა და სიცილში გართულმა წყვილმა ვერც კი შნიშნა როგორ წამოადგა გამომძიებელი თავზე, რომელიც მოულოდნელობისაგან გახევებული ოთახის შუაგულში იდგა და ავი მზერით უყურებდა დაუპატიჟებელ სტუმარს. რა თქმა უნდა , მაშინვე იცნო ლუკა აბაშიძე რომლის ჩამოსვლისა და მისი ოჯახის სახელთან დაკავშირებულ ტრაგედიას ორი თვის მერეც არ გაუნელებია ხალხის ინტერესი და ჯერ კიდევ მთელი ქალაქი ლაპარაკობდა ამ თემაზე.
-მამა!.. - პირველი თიკა გამოერკვა , ფეხზე წამოხტა და ლუკაზე მიუთითა - მეგობარი გესტუმრა!
-თენგიზ , მიხარია შენი ნახვა! - მაშინვე წამოიმართა ლუკა და ყალბი ღიმილით გაუწოდა ალავიძეს ხელი
გამომძიებელმა, რომელიც აზრზე ვერ მოვიდა რა ხდებოდა და რა თამაშს თამაშობდა ლუკა, მექნიკურად გაიმეორა
-მეც..- თუმცა ეს ისეთი სიხარულით არ გაუკეთებია ,როგორიც წესით მეგობრის ნახვას უნდა გამოეწვია - აქ რას აკეთებ?
-დაბადების დღის მოსალოცად მოვედი .. თან საქმე მაქვს შენთან - უპასუხა ლუკამ
- კაბინეტში ვილაპარაკოთ.. - ხანმოკლე დუმილის შემდეგ ამოილაპარაკა თენგიზმა და თიკას მიმართა - არავინ შეგვაწუხოს..
- კარგი .. - თავი დაუქნია გოგონამ და ლუკას მამისგან მალულად გაუღიმა, ამ უკანასკნელმა პასუხად თვალი ჩაუკრა და ოთახიდან გასულ ალავიძეს მიჰყვა.
- რა გესაქმება ჩემ სახლში? - ამოიღრინა გამომძიებელმა , როგორც კი კაბინეტში განმარტოვდნენ
ლუკას მისი ტონისთვის ყურადღება არ მიუქცევია, დინჯად ჩაეშვა ძვირფას ტყავის სავარძელში და ალავიძეს მის წინ მდგარ მეორე სავარძელზე ანიშნა თავით
-დაჯექი!.. - კაცს ყოველგვარი თეატრალურობა მოეშორებინა და ახლა ცივი სიმშვიდით უყურებდა ალავიძეს
გამომძიებელი ერთხანს აკვირდებოდა ლუკას, შემდეგ მაგიდას შემოუარა და მის წინ დაიკავა ადგილი
-რა გინდა? - მტრული ტონი არ შეუცვლის კაცს
- შენთან წინადადება მაქვს..
- გისმენ!
- მინდა ჩემთვის იმუშაო - მოკლედ მოუჭრა ლუკამ
-რას ნიშნავს შენთვის ვიმუშაო? - შუბლი შეიკრა ალავიძემ
- თავს ნუ იკატუნებ! - გამოცრა ლუკამ - მშვენივრად ხვდები რასაც ნიშნავს!
- მაინც მინდა რომ შენგან მოვისმინო უფრო ზუსტად რას მთავაზობ - მშრალად ჩაილაპარაკა თენგიზმა და სავარძელში კომფორტულად ჩაეფლო
-მინდა რომ ყველანაირი ინფორმაცია მომაწოდო ჩემთვის საინტერესო საქმეებზე.. სახელები , გვარები, მისამართები.. ყველაფერი! და კიდევ, როცა ამის საჭიროება იქნება , რაღაც- რაღაცები გააქრო საქმიდან.. - განუმარტა ლუკამ
- ანუ მეუბნები, რომ უახლოეს მომავალში მო*მას აპირებ და გინდა რომ მე შენი მო*მული ავწმინდო? სწორად გავიგე?
- ყველაფერი ზუსტად გაიგე - კვერი დაუკრა ლუკამ - პასუხი მჭირდება, ოღონდ კარგად დაფიქრდი, რადგან შემდეგ უკან დასახევი გზა აღარ გექნება
-ერთი რამ არ გაგვირკვევია ჯერ.. მე რა სარგებელს მივიღებ ამ საქმიდან? - იკითხა ალავიძემ
- გითხარი , თეატრალურ დადგმებს შეეშვი- მეთქი! - უეცრად იფეთქა ლუკამ - მშვენივრად ხვდები , ნაბი*ჭვარო რასაც გთავაზობ!..
- სიტყვები შეარჩიე !.. თავი ვინ გგონია? - ლუკასკენ გაიწია ალავიძემაც
- მოკლედ.. ბევრი დრო არ მაქვს და შენი პასუხიც ახლავე მჭირდება - მობეზრებულმა გამოცრა ლუკამ - დაასახელე თანხა რაც ამ ბინძური სამუშაოსთვის გჭირდება და შენ მას მიიღებ!
- ზედმეტად თავდაჯერებული ხარ აბაშიძევ.. -თავი გააქნია გამომძიებელმა და თვალებმოწკურულმა გახედა ლუკას- მე შემიძლია ამ მომენტშივე დაგაპატიმრო და პოლიციელის მოქრთამვის ბრალდებით ციხეში გიკრა თავი..
- შენ ამას არ გააკეთებ - მშვიდად მიუგო ლუკამ
-რატომ ხარ დარწმუნებული,? - ჩაიცინა ალავიძემ
- იმიტომ , რომ ეს შენ არაფერს მოგიტანს.. დამაპატიმრებენ.. მერე რა? - მხრები აიჩეჩა ლუკამ - უფროსობა მადლობას გეტყვის, ტელევიზია და ჟურნალისტები ღირსეული კაცის სახელს მოგარტყამენ, შეიძლება ერთი-ორი მედალიც ჩამოგკიდონ გულზე , მაგრამ ეს შენ არაფერს მოგიტანს... - აქ კაცი ნელა გადაიხარა ალავიძისაკენ და ხმადაბლა გამოცრა - იმიტომ რომ შენ ერთი ხარბი, გაქსუებული ნაბი*ჭვარი ხარ რომელსაც სახელი ,ღირსება და მსგავსი თემები სულ ფეხებზე კიდია !.. ეხლა კი შენი პასუხი მჭირდება.. გელოდები!- დაასრულა ცივად და ისევ სავარძლის საზურგეზე გადაწვა
გამომძიებელი რამდენიმე წუთი უხმოდ იჯდა და ლუკას სიტყვებს ზომავდა .. მან კარგად იცოდა კარგად იცოდა ლუკას მამის , სანდრო აბაშიძის ზღაპრული სიმდიდრის შესახებ და ისიც კარჰად მოეხსენებკდა , რომ ლუკამ თავისი ალღოთი და თანდაყოლილი ბიზნესის მართვის უნარით მამის დანატოვარი ქონება საკმაოდ გაზარდა და ახლა ქვეყნის უმდიდრესი ადამიანების ათეულში იყო ჩაწერილი.. ასე რომ , ამ საქმიდან მას მართლაც დიდი სარგებელის მიღება შეეძლო.. ისეთის, როგორზეც ვერც კი იოცნებებდა.. აბაშიძეს ეჭვი არ ეპარებოდა , რომ კაცი დათანხმდებოდა, მაგრამ იყო ერთი ფაქტორი, რომლისაც თენგიზ ალავიძეს ძალიან ეშინოდა
-გვარამია.. - ყოყმანით ამოილაპარაკა თენგიზმა- გვარამია თუ გაიგებს..
- მე ვეღარაფერს გიშველი.. - მხრები აიჩეჩა ლუკამ -მე პასუხი მჭირდება!..
თენგიზი კიდევ რამდენიმე წამს ფიქრობდა .. მის გონებაში ორი უდიდესი ადამიანური ვნება ებრძოდა ერთმანეთს - სიკვდილის შიში და ფულის სიყვარული.. როგორც ჩანს , ბოლოს ამ უკანასკნელმა გადაძლია, რადგან ალავიძემ ლუკას ნელა დაუქნია თავი
-თანახმა ვარ!
-ძალიან კარგი.. - კმაყოფილმა ჩაილაპარაკა ლუკამ- აი, შენი საწყისი დავალებებიც.. პირველი : იმ პატიმართან უნდა შემახვედრო, ჩემზე თავდასხმა რომ ცადა ორი თვის უკან და მასთან მარტო გასაუბრების საშუალება უნდა მომცე.. . მეორე : გვარამია დაარწმუნე, რომ თავისი ძაღლები მომაშოროს ორი თვეა კუდში რომ დამსდევენ!..
- პირველს შევასრულებ, მეორეს ვერ შეგპირდები -თავი გააქნია ალავიძემ
- მეორესაც შეასრულებ! - გამოცრა ლუკამ , ფეხზე წამოდგა და ხის მაგიდაზე გასაღები დააგდო მერსედესის მარკა რომ ამშვენებდა
-ეს რა არის? - თვალებში სიხარბე ჩაუდგა გამომძიებელს
-დაბადების დღეს გილოცავ ,თენგიზ.. მაგრამ გაფრთხილებ ჭკვიანად იყავი!.. იცოდე ისე არ ქნა რომ შემდეგ დაბადების დღეს ვეღარ მოესწრო! - მოუჭრა ლუკამ , კაბინეტიდან სწრაფად გავიდა და გაოგნებული ალავიძე მარტო დატოვა


***


აღნიშნული საუბარი ლუკასა და გამომძიებელს შორის აბაშიძის სამშობლოში დაბრუნებისა და მასზე თავდასხმიდან ორი თვის შემდეგ მოხდა. იმ დღეს საავადმყოფოდან სახლში დაბრუნებულ ლუკას საქართველოში დატოვებული ნაცნობ-მეგობრები დახვდნენ და მისი დაბრუნების აღსანიშნავად პატარა წვეულებაც მოაწყვეს. თუმცა იმის გამო, რომ ლუკას მდგომარეობა საზეიმოს არ შეეფერებოდა, მისი მეგობრები მალე დაიშალნენ და ლუკასთან მხოლოდ საბა, გიორგი , ლუკას იურისტი და ანუკი დარჩნენ.
-ფორმაში ხარ ჩემო ძმაო!.. - ჯანსაღ მხარზე ხელი დაკრა გიომ მეგობარს და გვერდით მიუჯდა - საქართველოში დაბრუნების პირველი დღე და საკანს პლუს საავადმყოფოს პალატა უკვე მოვლილი გაქვს!.. ცოტა ხანი მაინც მოგეცადა?!.. _ შუბლშეკრილმა უსაყვედურა ლუკას
- მე კი არა ჩემი მტრები ვერ იცდიან!.. მაგრად მოვენატრე და შესაბამისი დახვედრაც მომიწყვეს - ჩაეცინა ლუკას, მაგრამ ჭრილობამ მტკივნეულად შეახსენა თავი და სახე დამანჭა
-გტკივა? - ამოიჩურჩულა ანუკიმ
- არაფერია- თავი გააქნია ლუკამ და ბიძაშვილს ნაზად მიეფერა ლოყაზე
- ხო, მაგარი ფეიერვერკებით კი დაგხვდნენ ეგ ნაბი*ვრები!.. მაგათი დედაც.. - შეიკურთხა გიორგიმ
-გვარამია?- ლუკას კითხვით სავსე მზერა მიაპყრო აქამდე ჩუმად მჯდარმა საბამ
-არამგონია .. - პაუზის შემდეგ უპასუხა ლუკამ
-მაშინ ვინ?- თვალი თვალში გაუყარა საბამ ლუკას და წამით ორივე დადუმდა. ორივე მათგანი ერთი და იმავეს ფიქრობდა.. გვარამია თუ არა, მაშინ ერთი ვარიანტიღა რჩებოდა : საქმეში მარიამის მკვლელები გამოჩნდნენ. გიორგიმ ,რომელიც კარგად მიხვდა მეგობრების დუმილის მიზეზს, ღიმილით გადახედა ანუკის , რომელიც შუბლშეკრული ისმენდა ბიჭების საუბარს
-ბავშვების ძილის დროა!..
-თვითონ ხარ ბავშვი!.. - თავისი სიტყვების “დასტურად” ენა გამოუყო გიორგის ანუკიმ, - ლუკა.. - ბიძაშვილს მუდარით შეხედა გოგონამ ,
-მაპატიე, მაგრამ უნდა წახვიდე - უპასუხა ლუკამ და თმაზე მიეფერა ბოდიშის ნიშნად
-კი მაგრამ , ვინ მოგივლის ? უეცრად რამე რომ დაგჭირდეს? ცუდად რომ გახდე? - ბოლო ხავსს ჩაებღაუჭა გოგონა, თუმცა იცოდა რომ ლუკა არასდროს მისცემდა თავის საეჭვო საქმეების განხილვაზე დასწრებისა და მითუმეტეს, მათში ჩარევის უფლებას
- ცივ ნიავს არ მივაკარებთ , შენ მაგაზე არ ინერვიულო, - ანუკის გაუცინა გიორგიმ , მაგრამ პასუხად მხოლოდ დაბღვერილი სახე მიიღო ქალისაგან .. ლუკას გადაწყვეტილებას შეგუებული ანუკი უხალისოდ წამოდგა, აბაშიძეს ჩაეხუტა და ბიჭებთან დამშვიდობების მერე ოთახიდან გავიდა
-გააცილე რა - გიორგის თხოვა ლუკამ
-საიდან აქვს ამ ნაზ გოგოს ამდენი აგრესია ?!. - კეფის მოქექვით ჩაილაპარაკა დემეტრაძემ და ოთახიდან გასულ გოგონას უკან მიჰყვა
-გვარამიას რატომ გამორიცხავ?- მაშინვე საქმეზე გადავიდა საბა , როგორც კი ანუკი სახლის გარეთ დაიგულა
- გავაფრთხილე რომ პირველი თუ შემეხებოდა მეც ვუპასუხებდი - უპასუხა ლუკამ - ეგ ა*ვარი მინისტრობას უმიზნებს და ეხლა როცა ყველაზე ახლოსაა სანატრელ სკამთან, ყველაზე ნაკლებადვე სჭირდება სკანდალები და საეჭვო ისტორიებში გახვევა.. ამიტომ ვფიქრობ, რომ ამ ეტაპზე გვარამია უნდა გამოვრიცხოთ
- გვარამია წყნარად მაინც არ დაგტოვებს - შუბლი შეიკრა საბამ
-არ დამტოვებს - თავი ნელა დაუქნია ლუკამ- შენიშნე ორი მანქანა კასპიდან რომ მოგვყვებოდა მთელი გზა?
-ძაღლები მოგამაგრა.. - მაშინვე მიუხვდა საბა
-ეგრეა .. - დაუდასტურა ლუკამ
- გამოდის სანამ მაგისი ნაბო*ვრები კუდში დაგდევენ , ვერაფერს მოვიმოქმედებთ ! - შუბლი შეიკრა საბამ
- მე ისედაც ერთი- ორი თვე წყნარად ჯდომას ვაპირებდი, ასე რომ ეს ამბავი ხელს არ შეგვიშლის - დაამშვიდა ლუკამ
- რატომ? - გაუკვირდა საბას საბამ
- გვარამია უნდა დავარწმუნო, რომ ჭკვიან და დამჯერ ბიჭებად ვიქეცით - ჩაიცინა ლუკამ
- მაინც ვერ დააჯერებ ლუკა - თავი გააქნია საბამ - კარგად იცის რომ იმ ამბავს არასოდეს დაივიწყებ და იმასაც მშვენივრად ხვდება რომ ერთადერთი მიზეზი როს გამოც აქ დაბრუნდი სწორედ ის ნაბი*ვარია!
-არ დაიჯერებს ,, - კვერი დაუკრა ლუკამ - მაგრამ მოუწევს.. ერთდროულად მინისტრობისთვის და ჩემთან საბრძოლველად დრო და რესურსის მობილიზება გაუჭირდება .. როდემდე მომიჩენს თავის ძაღლებს? სულ მალე ყურადღებას მოადუნებს და ამ მომენტისთვის, მისთვის უფრო მნიშვნელოვან საქმეს დაუთმობს მთელ ენერგიას! -დაასრულა ლუკამ და იურისტს მიუბრუნდა - დავით, შენთან დავალება მაქვს!
- გისმენ! - უთხრა დავითმა
- მომიძიე სამინისტროში ორი ყველაზე გაქნილი და მექრთამე მაღალი რანგის გამომძიებელი.. ოღონდ ნუ იჩქარებ , წინ ორი თვე გაქვს!
- გასაგებია - თავი მორჩილად დაუქნია მძიმეწონიანმა, ორმოციოდე წლის კაცმა , რომელიც ლუკას პირადი იურისტობის გარდა აბაშიძეების ფირმის მთავარი იურისტის ფუნქციასაც ასრულებდა
- ორი თვე რა უნდა ვაკეთოთ?- შუბლი შეიკრა უკან მობრუნებულმა გიორგიმ და უკმაყოფილო სახით დაეშვა ლუკას გვერდით- * ვერები უნდა ვიფხანოთ? უკვე ხელისგულები მექავება ისე მინდა ნაბო*არი გვარამია მივახრჩო! - გამოცრა ბრაზით
- მაგის დროც მოვა, მაგრამ ეხლა ის დრო არ არის-! - წყნარად უთხრა ლუკამ - დაიმახსოვრე, ერთი-ორი თვე ყოველგვარი აურზაურისაგან თავს ვიკავებთ!
- კი მაგრამ რას ველოდებით ? -–უკმაყოფილოდ აგრძელებდა დემეტრაძე
-ამ მომენტშია ასეა საჭირო - მოუჭრა ლუკამ
- გასაგებია .. - ხელები დანებების ნიშნად აწია გიორგიმ და სიგარეტს გაუკიდა - ხო მართლა.. ის მწვანეთვალება “ნაშა” რას აკეთებდა იქ?
- ეგ მეც მაინტერესებს- გიოს მხარი აუბა საბამ
ლუკამ პასუხად მხრები აიჩეჩა და ნიას გახსენებაზე უჩვეულოდ გაკრა გულში
-შენი ოჯახის ისტორია მოვისმინე და ინტერესმა მომიყვანა ამ ადგილასო .. - ჩაილაპარაკა ხმადაბლა
- და შენც დაუჯერე ? დაუჯერე რომ მხოლოდ ცნობისმოყვარეობამ მიიყვანა იქ ?- აღშფოთდა გიორგი
- სხვა საფუძველი ჯერ არ მაქვს .. - თავი ნელა დაუქნია ლუკამ
- რაღაც საეჭვოდ დაემთხვა მაგის შენ ადვოკატად დანიშვნა და მერე კასპში გამოჩენა - შუბლი შეიკრა საბამ
-ვიცი.. - კვერი დაუკრა ლუკამ - გავაფრთხილლე რომ კიდევ თუ გადამეყრება სადმე, ჩვენი შეხვედრა მისთვის კარგად არ დაასრულდება!
-მაგრამ, მან სიკვდილს გადაგარჩინა.. შეეძლო დაჭრილი სასიკვდილოდ მოეტოვებინე , მაგრამ ამის ნაცვლად გადაგარჩინა- თვალი თვალში გაუყარა საბამ, ლუკამ კი მხოლოდ დუმილით უპასუხა.
- გადაარჩინა, გადაარჩინა მერე რა? - საუბარში ჩაერთო გიორგი -იქნებ ეგეც რაღაც ხრიკია? თან ჩვენი ლუკიტოს ქალებთან ურთიერთობებს თუ გავითვალისწინებთ.. მაინცდამაინც მშვიდობიანად ვერ შორდებიან.. ვერ ნახეთ ლიკამ რა იკისრა? - გაიცინა გიორგიმ და ლუკას მიუბრუნდა- მოკლედ , ჩემო ძმაო.. როგორც ძველებს უთქვამთ .. რუჩკებს არ ენდო! ოღონდ შენ შემთხვევაში რუჩკები ძუკნებით ჩაანაცვლე და ეგაა!.. ძუკნებს არ ენდო , აბაშიძევ, ძუკნებს!- დაასრულა სიცილით და მეგობარს მხარზე დაკრა ხელი...
ამ საუბრიდან ზუსტად ორი თვე იყო გასული, დავითი ლუკას რომ ესტუმრა და ორი საქაღალდე დაუდო წინ.
-ვინ არიან?- უთქმელად მიხვდა ლუკა ვისი დოსიეები შეიძლება ყოფილიყო ისინი
- თენგიზ ალავიძე და გურამ გაბისკირია.. ბევრი კანდიდატურა გვყავდა, მაგრამ ამათ ყველას აჯობეს !- გაიცინა დავითმა - ორივე ერთმანეთზე უმაღლესი დონის გაქნილი და ხარბი ნაბი*ვრები არიან! ორივეს საკმაოდ მაღალი ჩინი აქვს .. ეს , - თითი ალავიძის საქაღალდეს დაადო იურისტმა - გვარამიასთან დაახლოებული და მისი ნდობით საკმაოდ აღჭირვილი პირია
-გასაგებია.. – ჩაილაპარაკა ლუკამ - ალავიძეს მე მივხედავ, შენ გაბისკირიას მოელაპარაკე - საბას გახედა აბაშიძემ
- კარგი - თავი დაუქნია საბამ და დრო რომ აღარ დაეკარგათ, ორივე იმ დღესვე გაეშურა გამომძიებლებთთან მოსალაპარაკებლად. იმ მომენტში როცა ლუკა ალავიძესთან იმყოფებოდა სახლში, გაბისკირიას კაბინეტში იმავეს აკეთებდა საბაც და მანაც ისეთივე წარმატებით შეასრულა დაკისრებული საქმე , როგორც აბაშიძემ. ამგვარად , დიდი რაოდენობის ქრთამის სანაცვლოდ, ლუკასა და მის მეგობრების ისეთი მნიშვნელობისა და დონის ინფორმაციის მიღება შეეძლოთ , როგორზეც მანამდე ხელი არ მიუწვდებოდათ.. პირველ რიგში, ლუკას იმ პირზე აინტერესებდა ინფორმაცია , ორი თვის წინ კორომში რომ დაესხა თავს.. პიროვნება , სახელად ლევან ჭეიშვილი , ერთთვიანი ძიების შემდეგ დაეკავებინა პოლიციას. იგო ეხლა ერთ-ერთ იზოლატორში ელოდა სასამართლოს და მიუხედავად გამომძიებლის ზეწოლისა, ის მაინც არ ასახელებდა , თუ რა მიზნით დაესხა თავს ლუკა აბაშიძეს..


***


ნახევარი საათის გამოსულიც არ იყო ლუკა ალავიძის სახლიდან , თენგიზმა რომ დაურეკა და აცნობა , შენი ორივე დავალება მოგვარებულიაო.
-შენ კიდევ ამბობდი ვერ მოვაგვარებო! - ირონიულად ჩაიცინა ლუკამ, კიდევ ერთხელ დარწმუნებულმა იმაში, რომ ფული მართლაც ჯოჯოხეთს ანათებს.
- სამ საათზე, წყნეთის ტყეში გელოდები.. რესტორან “საქეიფოსთან” გადმოუხვიე!- უთხრა თენგიზმა და ტელეფონი გათიშა.
ოცი წუთის შემდეგ აბაშიძემ დათქმულ რესტორანთან გადაუხვია და ტყეში არასამანქანო გზის მცირე ნაწილის გავლის შემდეგ შორიდანვე შენიშნა ორი ბრგე მამაკაცი ყურადღებით რომ ზვერავდნენ გარემოს, თითებში კი შავი პისტოლეტები უელავდათ. ლუკას მიახლოებაზე დაიძაბნენ და იარაღი უცნობი სტუმრისაკენ მიმართეს, თუმცა იმწამს ახალი მერსედესიდან გადმოსულმა ალავიძემ ხელით ანიშნა რომ ყველაფერი რიგზე იყო და მათაც იარაღი დაუშვეს.
-აზრზე არ ხარ რამხელა რისკზე მივდივარ პატიმრის საპყრობილედან გამოყვანით !- ლუკას მიუბრუნდა ალავიძე - იცოდე მხოლოდ რამდენიმე წუთი გაქვს!
ლუკამ მხოლოდ ცივი მზერით უპასუხა და თავით ახმახებზე ანიშნა
-ესენი აქედან მოაშორე!
-ამას ვერ ვიზამ! - იუარა თენგიზმა - პატიმარი აქ მოგიყვანე, როგორც შეგპირდი.. მეტი რა გინდა ?
-მე გითხარი რომ , მას ცალკე უნდა გავსაუბრებოდი! - გამოცრა ლუკამ
ალავიძემ ერთხანს კიდევ იყოყმანა, შემდეგ თავის ახმახებს შესძახა
-ცოტა ხნით დაგვტოვეთ!
- შენც გაყევი - მშვიდად უთხრა ლუკამ.
- ლუკა...
- შენ რა სიტყვა “მარტოს” მნიშვნელობა არ იცი? - იფეთქა ლუკამ - თუ მე ვლაპარაკობ რამეს გაუგებრად? ჩაკიდეთ ერთმანეთს ხელები და ხუთი წუთი სუფთა ჰაერზე გაისეირნეთ,ან რავიცი .. ჩიტების ჭიკჭიკით დატკბით!... ასე ძნელია?! - ხელები ფართოდ გაშალა წყობიდან გამოსულმა აბაშიძემ
ალავიძემ ცოტა ხანს უყურა ლუკას მტრულად , ბოლოს ხმადაბლა შეუღრინა
-ათი წუთი გაქვს ! - შემდეგ თავის ახმახებთან ერთად მოშორდა პერიმეტრს და შორიახლოს დაიკავა ადგილი
ლუკა ნელა მიუახლოვდა ხელ- ფეხ - შებორკილ კაცს , რომელიც ხეზე მიებათ და ყოველგვარი ინფორმაციის ღრუ დაეხშოთ მისთვის.. კაცს ყურებზე ყურსასმენები ჰქონდა ჩამოცმული, ხოლო პირი კი საიზოლაციო ლენტით აკრული. ლუკამ უხეშად ააძრო პირიდან ლენტი, ყურსასმენები შეხსნა, სულ ბოლოს კი ნაჭერი მოაშორა თვალებიდან .. ჭეიშვილს , როგორც კი ლუკას სახე აღიქვა , საშინელი შიში ჩაუდგა თვალებში და ხმის კანკალით ამოთქვა
-ვინ ხარ და რა გინდა ჩემგან?
- ეხლა ვეღარ მცნობ , ნაბო*არო? – ჩაეცინა ლუკას
- მე თქვენ არც არასდროს გიცნობდით! - თავი გააქნია კაცმა
- უცნაურია- ჩაილაპარაკა ლუკამ - ასე მალე როგორ დაგავიწყდი? მაგრამ, შენ ალბათ იმდენი ადამიანის მოკვლას გიკვეთავენ ,რომ მათი სახელები და სახეები ალბათ უკვე ერთმანეთში გერევა და მოდი , გახსენებაში რომ დაგეხმარო რაღაც დეტალებს თავად შეგასხსენებ ორი თვის წინანდელი შემთხვევიდან.. - აბაშიძემ ახლოს მიუტანა თავდამსხმელს სახე და ხმადაბლა გამოცრა - ეს კასპში მოხდა, სოფელ ციხისუბანში .. იქ ჩემთან ერთად უდანაშაულო გოგონაც იყო , რომელიც კინაღამ იმ ტყვიას ემსხვერპლა ჩემთვის რომ გქონდა განკუთვნილი!.. ახლა კი თუ ეს დეტალები არაფერს გახსენებს, იქნება ამან მაინც გაგახსენოს ვინ ვარ და ვინ შეგიკვეთა ჩემი მოკვლა!- ცივად დაასრულა ლუკამ, იარაღი გადატენა და თვალის დაუხამხამებლად ესროლა თავდამსხმელს მარჯვენი ფეხის სახსარში.. იმწამსვე ტყე ჭეიშვილის ყურისწამღებმა ღრიალმა გაავსო..
- შენი დედაც მო*ტყან აბაშიძევ, შენი დედაც მოვ*ყან!.. - შეიკურთხა ლუკას მისამართით და რამდენადაც ამის შესაძლებლობას შეკრული ხელ-ფეხი აძლევდა, ტკივილისაგან მოიკრუნჩხა.
-ხედავ რა მალე გაგახსენდი ნაბო*არო? - კბილებში გამოცრა ლუკამ - ძალიან კარგი !.. ერთ წუთს გაძლევ.. დამისახელე იმის სახელი ვინც ჩემი მოკვლა დაგავალა! გაფრთხილებ, თუ კიდევ უეცრად ნაადრევი სკლეროზი დაგემართება, შემდეგი ტყვიით მაგ შუბლს გაგიხვრეტ , რომ მაგ დაავადებისაგან სამუდამოდ განგკურნო!
ჭეიშვილი , საშინელი ტკივილისაგან გაჭირვებით რომ სუნთქავდა, ერთხანს კბილების ღრჭიალით უყურებდა აბაშიძეს, ბოლოს კი უხალისოდ ამოთქვა
- შენი მოკვლა რამაზ ჩხენკელმა შემიკვეთა
- ვინ არის რამაზ ჩხენკელი? - სიგარეტს გაუკიდა ლუკამ და მშვიდად გააბოლა
-წარმოდგენა არა მაქვს ...მხოლოდ მისი სახელი და გვარი ვიცი.. -მძიმედ ამოილაპარაკა ლევანმა
- ყველაფერი დაწვრილებით მიამბე ! - უთხრა ლუკამ
- მოსაყოლი არაფერია, -მხრები აიჩეჩა კაცმა - ერთ დღეს ის ჩემთან მოვიდა, შენი სახელი და გვარი მითხრა , ჩემთვის სასურველი თანხის ნახევარი დამიტოვა და მორჩა!.. მე მას მეტჯერ აღარ შევხვედრილვარ
-არც მანამდე? - კითხა ლუკამ
-არა..
- მაშინ მისი სახელი და გვარი საიდან გაიგე? - დაეჭვდა ლუკა
- პირადობა ამოვაცალე.. - მარტივად უპასუხა ჭეიშვილმა
- მისი გარეგნობა აღმიწერე!
- შავგვრემანი იყო , საშუალო სიმაღლის, ჭაღარაშერეული წვერით და ნაცრისფერი წვრილი თვალებით..
ლუკამ ერთხელ კიდევ შეავლო გულგრილი მზერა მას, შემდეგ სიგარეტი ბალახზე მოისროლა და დაქირავებულ მკვლელს ზურგი აქცია
- ამასთან მოვრჩი - უთხრა მოშორებით მდგარ ალავიძეს , რომელიც ამოცნობის შიშით პატიმართან გამოჩენას ვერ ბედავდა და გაფითრებული ადევნებდა თვალს ლუკასა და მის საუბარს
- რა *ლეობას აკეთებ? - გამოცრა გამომძიებელმა
- რამაზ ჩხენკელი მომიძებნე.. - მის სიტყვებს ყურადღება არ მიაქცია ლუკამ
-ამაზე რას იტყვი?- ხელი ტკივილისაგან მოკრუნჩხული თავდამსხმელისაკენ გაიშვირა ალავიძემ - შენი აზრით, სამინისტროში როგორ ახსნიან მის მუხლზე გაჩენილ ნატყვიარს?
-ფეხზე მ*კიდია! ფეხზე მ*კიდია, რას და როგორ ახსნი!.. თუ გინდა შენ უფროსობას მოახსენე რომ პატიმარს გამოცხდება ჰქონდა, ან ჭკუიდან გადავიდა და თვითონ დაიხალა მუხლში ტყვია!.. - გამოცრა ლუკამ - შენი საქმის გაკეთებაში ათასებს გიხდი და კიდევ მე მეკითხები რა როგორ მოაგვარო? - დაასრულა ცივად და სიბრაზისა და უსუსურობისაგან ერთიანად აწითლებული ალავიძისაგან პასუხი რომ ვერ მიიღო , ცივი სიმშვიდით განაგრძო -რამაზ ჩხენკელი მომიძებნე და როგორც კი ამას გააკეთებ, მირეკავ! ... იცოდე, პირველმა მე უნდა ვნახო ის!.. - ცივად დაასრულა საუბარი, მანქანაში ჩაჯდა და სწრაფად მოწყვიტა ადგილს.

***

ხუთის წუთის მისულიც არ იყო აბაშიძე სახლში, მის კარზე ზარის ხმა რომ გაისმა. ვინაობის უკითხავად გააღო კარი და მოულოდნელი სტუმრის დანახვაზე მსუბუქად ჩაიცინა
-არ შემომიშვებ?- სახეში შეღიმა დილანდელზე უფრო მოკლე შორტში გამოწყობილმა თიკამ
-რისთვის მოხვედი? - დასერიოზულდა ლუკა
- მამიკომ გამომგზავნა.. გამოძიებაში ვეხმარები.. - ვნებიანად ამოილაპპარაკა ქალმა
- და რაში ვარ ეჭვმიტანილი? - თამაშში აჰყვა ლუკა.
- ქალისთვის გონების დაკარგვასა და აღგზნებულ მდგომარეობაში მიტოვებაში .. - უპასუხა თიკამ
- მძიმე ბრალდებაა - ხმადაბლა ჩაილაპარაკა ლუკამ და ქალი ვნებამორეულმა აათვალიერა.
- ძალიან!- წარბები აზიდა თიკამ, კარი ზურგს უკან მიიხურა და ნელი ნაბიჯით მიუახლოვდა კაცს.. ხელებით მაისურის ბოლოები აუწია და ნელა აუსრიალა მუცელზე.. ლუკამ იგრძნო ქალის თბილი თითების შეხებისას როგორი გამალებით დაიწყო ვენებში სისხლმა მოძრაობა.. მეტი ყოყმანი აღარ უცდია, მსუბუქად აიტაცა ქალი ხელში და საძინებელ ოთახში შესულმა საწოლზე უხეშად დააგდო.. შემდეგ ხელის სწრაფი მოძრაობებით მარტივად გახადეს ერთმანეთს , საკმარისად აღგზნებულებს თავი პრელუდიაზე აღარ შეუწუხებიათ და ხუთი წუთის შემდეგ ოთახი კაცის ზევიდან მოქცეული თიკას პირიდან ამომავალი ვნებიანი ბგერებით აივსო, რომელსაც აბაშიძის ოხვრა ერეოდა.. კაცი სიამოვნების ზენიტისაკენ სულ ახლოს იყო , ქალის თვალებში თაფლისფერის ადგილი მწვანემ რომ დაიკავა..წამით მზერა გაუშეშდა, მაგრამ ჩათვალა რომ უბრალოდ რაღაც მოეჩვენა და მთელი ყურადღება ისევ თიკას რიტმული მოძრაობებით მიღებულ ტკბობაზე გადაიტანა.. მაგრამ შემდეგ იგივე განმეორდა და ნახევრად ჩაბნელებულ ოთახში ნია სანიკიძის სახე გამოიკვეთა
-ამის დედაც!- გამოცრა კბილებში ლუკამ , ქალს უხეშად კრა ხელი, მუცელზე დააწვინა, ლამაზად მომრგვალებული უკანალი ხელებში მოიქცია და ამგვარ პოზიციაში განაგრძო ბიძგების კეთება...

***
უკვე ღამემ მოაწია , მორიგი ორგაზმისაგან ერთიანად ძალაგამოცლილები მოწყვეტით რომ დაეცნენ ბალიშზე. საშინლად აჩქარებული სუნთქვა შედარებით რომ დაირეგულირა, აბაშიძემ მშვიდად გაუკიდა სიგარეტს და აუჩქარებლად გააბოლა. თიკა, რამდენიმე წამით უხმოდ აკვირდებოდა მამაკაცს სახეზე, ბოლოს ხმადაბლა ჩაილაპარაკა
-შენ მამაჩემის მეგობარი არ ხარ..
-ჭკვიანი გოგო ხარ- ჩაიცინა ლუკამ და ცხვირზე თითი მსუბუქად დაკრა გოგოს
-რა გაკავშირებს მასთან? - დაჟინებულ მზერას არ აცილებდა თიკა -ნუ გეშინია, არავის მოვუყვები - წარბები აზიდა გოგომ, როცა პასუხად მხოლოდ დუმილი მიიღო
ლუკა , რომლის ცხოვრებაშიც თითზე ჩამოსათვლელი იყო ადამიანები ვისაც იგი ენდობოდა, თიკას მიმართ რატომღაც უნდობლობას სულაც არ გრძნობდა.. მართალია, არც ენდობოდა, მაგრამ უნდობლობას ნამდვილად არ გრძნობდა..
-ეგ არაფერ შუაშია - ამოილაპარაკა ბოლოს და სიგარეტი ქალს გაუწოდა- რომ გითხრა, მამაშენზე წარმოდგენა შეგეცვლება...
-ნუ ღელავ, მამაჩემზე კარგი წარმოდგენის არც არასდროს ვყოფილვარ - მხრები მსუბუქად აიჩეჩა ქალმა და დინჯად გააბოლა - დიდი ხანია ყველაფერი ვიცი მისი ბნელი და ბინძური საქმეების შესახებ.. მაგრამ, მიუხედავად ბევრი მცდელობისს ვერასდროს შევძელი მისთვის ზურგი მექცია - ამოილაპარაკა სევდიანად- მაინც მამაა.. ხომ ხვდები? - თვალებით ახედა ლუკას
- ვხვდები - თავი დაუქნია ლუკამ და შემდეგ ცოტა ხანს უხმოდ ეწეოდნენ სიგარეტის მოწევა..
მოწევა რომ დაასრულეს , ლუკამ ქალის სახისაკენ შეაბრუნა თავი და მის მკერდზე მიხუტებულს დაჟინებით ჩააშტერდა თვალებში
- ასე რატომ მიყურებ? - ჰკითხა თიკამ
- თვალები ყოველთვის თაფლისფერი გაქვს? - კითხვაზე კითხვით უპასუხა ლუკამ
-რა? - დაიბნა ქალი
-მაინტერესებს თვალის ფერი ყოველთვის მოყვითალო თაფლისფერი გაქვს თუ არა.. აი, მაგალითად , ჩემ ერთ მეგობარს ქამელეონი თვალები აქვს.. ძირითადად თაფლისფერი აქვს, მაგრამ ხანდახან ფერს იცვლის და უმწვანდება ხოლმე..
- არა ,ჩემი თვალები ყოველთვის თაფლისფერია - უპასუხა ქალმა
-გასაგებია - ჩაილაპარაკა ლუკამ და იმწამსვე მისი ტელეფონი აწკრიალდა .. აბაშიძემ ნელა მოიშორა მასზე სუროსავით შემოხვეული ქალის ხელი და ტელეფონს გადაწვდა
-გისმენ..
- რას აკეთებ ?- ალავიძის ხმა გაისმა ყურმილში
“შენ ქალიშვილთან ჟიმაობით ვარ დაკავებული” უნდოდა ეპასუხა ალავიძის სულელური კითხვით გაღიზიანებულ ლუკას , მაგრამ ბრაზის შეკავება მოახერხა
- რა კარგი ძმაკაცივით მეკითხები? - შეუღრინა თენგიზს - მოკლედ მითხარი რაზე მირეკავ!
- ჩხენკელი გამოჩნდა !.. - ჩაიბუტბუტა ლუკას ტონით შემცბარმა ალავიძემ
-სად ? - საწოლიდან სწრაფად წამოიწია ლუკა
- ჯერ- ჯერობით ქალაქში მოძრაობს, ჩემი ბიჭები უთვლთვალებენ.. მაშინვე შეგატყობინებ, როგორც კი ერთ ობიექტზე გაჩერდება
-კარგი, გელოდები ! - მოკლედ მოუჭრა ლუკამ , ტელეფონი გათიშა და სწრაფად ჩაიცვა რომ , როცა ალავიძე ჩხენკელის ადილსამყოფელს შეატყობინებდა მზად ყოფილიყო.ზუსტად ხუთი წუთის შემდეგ შემდეგ ლუკას სასურველი შეტყობინება მკუვიდა:
“ ჩხენკელი თბილისის ერთ-ერთ გარეუბანშია, კერძო სახლში. მარტოა. ზუსტ მისამართს ერთ წუთში მოგწერ“
“ როგორც კი მოვალ, შენი ძაღლები მანდედან მოაშორე” - უპასუხა ლუკამ.
თიკამ, რომელიც უთქმელად მიხვდა რომ მათი ღამე დასრულებულიყო, აბაშიძეს მიბაძა და რამდენიმე წუთში უკვე ორივე გარეთ იდგა.
-ჩემთან ჟიმაობისას სხვა ქალის თვალებზე ფიქრობდი არა? - თიკამ შუბლშეკრულმა გახედა აბაშიძეს
- ხომ გითხარი ჭკვიანი გოგო ხარ - მეთქი!.. - უარყოფა არ უცდია ლუკას - მაგრამ, დამიჯერე სხვა ქალთან სექსისას მეორის თვალების მოლანდების ამბავი მეც ძალიან არ მომწონს ! - მწარედ ჩაიცინა ქალის სიბრაზისაგან გაბუსხული ტუჩების დანახვაზე.. შემდეგ მანქანაში ჩაჯდა და სწრაფად დაიძრა თბილისის ერთ-ერთი გარეუბნისაკენ .. იმ ზუსტ მისამართამდე მისასვლელად , ალავიძემ გზაში რომ დააწია მესიჯის სახით, აბაშიძეს მხოლოდ რამდენიმე წუთი დასჭირდა.. როგორც კი სახლს მიუახლოვდა , თენგიზს ალავიძეს დაურეკა და მხოლოდ ორი სიტყვა უთხრა :
- მოაშორე შენები!- და ტელეფონი გათიშა.
ალავიძემ რომ მისი ბრძანება სწორად გაიგო, ლუკა იმით მიხვდა რომ , ნაცრისფერი შკოდა სახლის წინ რომ გაჩერებულიყო, ნელა დაიძრა და მალე მიეფარა თვალს. აბაშიძე იმწამსვე გადმოვიდა მანქანიდან და სახლი ყურადღებით შეათვალიერა . იგი უბრალო იყო, ორსართულიანი და იაფფასიანი მასალით ნაშენი.. არც კამერები მოჩანდა სადმე და ისიც საეჭვო იყო, სიგნალიზაციით ყოფილიყო დაცული. სინათლე მხოლოდ მეორე სართულის ერთ-ერთი ფანჯრიდან გამოდიოდა.. აბაშიძემ მარტივად გადალახა საშუალო სიმაღლის აგურის კედელი სახლს რომ შემორტყმოდა და ეზოში დაეშვა. შეუმჩნევლად გაიარა მანძილი ფანჯარამდე, რომელიც სახლის მეპატრონეს ღია დაეტოვებინა და ვრცელ ოთახში ამოყო თავი. გამომავალი სინათლით თუ ვიმსჯელებდით, ჩხენკელი მეორე სართულზე მდებარე ოთახში უნდა ყოფილიყო , და ლუკაც ის იყო იქით დაიძრა ფეხაკრეფით, რომ იმ წამსვე ზევიდან იარაღის გაბმული სროლის ხმა გაისმა. რამდენიმე ტყვიამ ჭერში გაატანა და ლუკას ახლოს , ხის ძველ იატაკზე გაკვეთა ხაზები. აბაშიძე სწრაფი ნახტომით ამოეფარა კიბის მოაჯირს და იმ მომენტშივე კაცის შეშინებული ხმაც გაარჩია, სასოწარკვეთილი რომ ყვიროდა :
-არ მესროლო! გთხოვ, არ მესროლო!..
-ამის დედაც!.. - კბილებში გამოცრა ლუკამ, რომელსაც სასხლეტისთვის ჯერ არ გამოეკვრა თითი.. იგი სწრაფად მიხვდა რომ სახლში სხვა პიროვნებაც იმყოფებოდა , რომელიც ახლა ზევით ჩხენკელის მოკვლას ცდილობდა.. აბაშიძეს კი მისი სიკვდილი არაფრით არ აწყობდა , რადგან მისგან ჯერ სასურველი სახელები და გვარები უნდა მიეღო
.. წამის შემდეგ ავტომატის ჯერი განმეორდა, ადამინის სხეული ხმაურით დაასკდა იატაკს და კიბეებზე ჩამოგორებული ლუკას წინ დაეცა. აბაშიძემ მაშინვე იცნო იგი.. მისი გარეგნობა ზუსტად ემთხვეოდა ჭეიშვილის მიერ გადმოცემულ ჩხენკელის აღწერილობას
- ამის დედაც მოვ*ყან!.. - ბრაზით შეიკურთხა გამწარებულმა აბაშიძემ და სწრაფად აირბინა კიბეები, მაგრამ დააგვიანდა.. ერთიანად შავებში გამოწყობილმა თავდამსხმელმა ფანჯრიდან მარჯვე ნახტომით უშველა თავს, მიწაზე დაცემული ასევე სხარტად წამოდგა ფეხზე და გალავანს გადაევლო.. მართალია აბაშიძემ ტყვიების ჯერი დაადევნა მას, მაგრამ ეს ამაო გამოდგა.. პირველ სართულზე რომ დაბრუნდა ლუკა, ჩხენკელი უკვე სისხლის მოზრდილ გუბეში იწვა და მომაკვდავი ხროტინებდა
- არ მოკვდე ნაბი*ვარო ! არა, არ მოკვდე!.. - სიმწრით გამოცრა აბაშიძემ
- გადამარჩინე.. - შეევედრა ჩხენკელი მას- მიშველე .. გადამარჩინე
- მხოლოდ ერთ სახელს გეტყვი! - გამოცრა ლუკამ - მარიამ აბაშიძე! გეცნობა? მიპასუხე !!!
- მეცნობა... ვიცი... ყველაფერი ვიცი..- ძლივსგასაგონადღა ხრიალებდა ჩხენკელი - გადამარჩინე..
-სახელები მითხარი! მათი სახელები და იცოცხლებ!... - ძლიერად შეანჯღრია ლუკამ მომაკვდავი
- გადამარჩინე.. გადამარჩინე.. და ყველაფერს მოგიყვები..
მაგრამ რამაზ ჩხენკელის გადარჩენა უკვე აღარანაირ სასწაულს აღარ შეეძლო.. კაცის არტერიიდან დაუნანებლად მოსჩქეფდა სისხლი და მუქი შინდისფერი გუბე, ჩხენკელი რომ შემოესაზღვრა, სულ უფრო იზრდებოდა.. კიდევ ხუთი წამმაც განვლო,შემდეგ ჩხენკელს თავი მოწყვეტით გადაუვარდა გვერდზე და მას მერე აღარც განძრეულა.. ლუკამ ზუსტად იცოდა , კაცი მკვდარი რომ იყო მაგრამ მაინც მოუსინჯა საძილე არტერია..ეს იმედზე ჩაბღაუჭებას გავდა. ჩაბღაუჭებას იმ ბუნდოვან იმედზე , რომ მარიამის მკვლელებს იპოვნიდა. მაგრამ კაცი მკვდარი იყო და ეს იმედიც ისევე ჩაქრა იმ მომენტში, როგორც სიცოცხლის ნაპერწკალი ჩხენკელის ღია თვალებში.

***

კლუბი „ ვიპ ლაიფი „ თბილისის ერთ-ერთ საუკეთესო კლუბს წარმოადგენდა და მის ცენტრშიც მდებარეობდა. შენობა ორსართულიანი იყო , ორივე სართულზე საცეკვაო მოედანი და ბარი მოეთავსებინათ. სწორედ ამ კლუბს ესტუმრა ლუკა საშინლად გადამღლელი დღის შემდეგ და ბრაზითა და ბოღმით სავსემ დარდის გასაქარვებლად ასეთ მომენტებში მამაკაცის საუკეთესო მეგობარს- შოტლანდიურ ვისკის მიაშურა.. იმდენი დალია და ისე დათვრა ცხოვრებაში რომ არ დაულევია და რომ არ დამთვრალა..
-რას მიყურებ? - შეუღრინა მიმტან ბიჭს, ჩხენკელის სისხლით მოსვრილ მის მაისურს თვალებ გაფართოებული რომ უყურებდა და კიდევ ერთი ჭიქა ვისკი სულმოუთქმელად გამოცალა.. შემდევ ფეხზე ბარბაცით წამოდგა, პირველ სართულამდე ჩასასვლელად ლიფტს მიაშურა და კაბინაში შესულმა ძლივს შეიკავა თავი რომ არ წაქცეულიყო...ამის შემდეგ რაც დაამახსოვრდა მხოლოდ ის იყო, რომ ლიფტი უნელესად დაიძრა პირველი სართულისაკენ, კარი ასევე ზანტად გაიღო და სხვა ქალის სახეზე რომ ეჩვენებოდა ლუკას იმ მწვანე თვალებმა შემოანათეს..
***
-ლუკა!.. ლუკა...
-რა ხდება?.. - თვალების გაუხელად ამოილაპარაკა კაცმა
-გაიღვიძე! - მსუბუქად შეანჯღრია ლუკა გოგონამ და საწადელს რომ ვერ მიაღწია, მუდანარევი ხმით შემოუძახა - ლუკა!..
მაშინ კი მძიმედ გაახილა კაცმა თვალები და ხმადაბლა გაიმეორა :
-რა ხდება?
-გაიხედე! - ძმას ბედნიერად შესცინა გოგონამ და ხელი ფანჯრისაკენ გაიშვირა, რომლის მინებს იქით ზღაპრულად ბარდნიდა მსხვილი ფიფქებით - თოვს!
მაგრამ სუნთქვაშეკრულ ლუკას ფანჯრისაკენ არ გაუხედავს.. მისმა გულმა ზედიზედ გამოტოვა დარტყმები, გონებას კი რამდენიმე წამი დასჭირდა სულის ატკიებამდე მონატრებული სახე რომ აღექვა.
-მარიამ!.. - ამოთქვა ტკივილით და სწრაფად წამოიწია საწოლიდან
-წამოდი , ლუკა!.. - მხიარულად შესძახა გოგონამ და პირველი გავიდა ოთახიდან
რეალობასა და ილუზიას შორის ჯერ კიდევ ვერ გარკვეული ლუკა მძიმედ წამოდგა და დაჰიპნოზებულივით მიჰყვა დას უკან. ოთახიდან გამოსულს ნაცნობი დერეფნები და კიბეები შეეგებნენ.. ეს მათი ძველი სახლი იყო, სადაც ოჯახის სიკვდილის მერე აღარასოდეს დაბრუნებულა ლუკა..არაფერი შეცვლილიყო სახლში.. მდიდრული ავეჯი ისევ ისე იდგა მათთვის მიჩენილ ადგილას, როგორც ლუკამ დატოვა ათი წლის წინ.. მხოლოდ ის თბილი აურა აკლდა ოთახებს , რომელიც ყოველთვის ტრიალებდა მეგობრებითა და ახლობლებით მუდმივად სავსე სახლში.. მისი კედლები დაძველებულიყო, ბნელ ოთახებში კი სიცივესა და მდუმარებას დაესადგურებინა.. ჰოლში ჩამოკიდებულ უზარმაზარ სარკეში თავის გამოსახულებას მოკრა თვალი .. გუშინდელი ტანსაცმელი ეცვა და ოცდარვა წლის იყო, მარიამი კი ისევ თვრამეტის . ეს სიზმარი იყო.. რა თქმა უნდა, სიზმარი იყო.. მარიამი სიზმარში ესტუმრა ამდენი ხნის შემდეგ პირველად
-რას ელოდები , ლუკა? - ძმას გამოსძახა გოგონამ, რომელიც უკვე თოვლით გადაპენტილ ბაღში იდგა
-რას აკეთებ, მარიამ?.. გაიყინები!
გოგონას პასუხი არ გაუცია,მხოლოდ მსუბუქად გაუღიმა და თხელი, უმკლავებო პენუარის ამარამ შიშველი ფეხებით გაკვეთა თოვლი.. ბაღის შუაგულში შეჩერდა და ერთხანს ლურჯი თვალებით ჩუმად აკვირდებოდა ფიფქების ვარდნას, შემდეგ თვალები დახუჭა და ფერმკრთალი სახე ფანტელებს შეუშვირა. მსხვილი ფიფქები მხრებზე ჩამოშლილ შავ თმაზე ადნებოდა გოგონას , ზოგიც კი დადნობას ვერ ასწრებდა და თმაში მიმოფანტული მარგალიტებივით ეფინებოდნენ.. ლუკას გონება კი ისევ რეალობასა და სიზმარს შორის იყო გაჭედილი.. მის ნაწილს, ლუკას სურვილისგან დამოუკიდებლად , გამოფხიზლება სურდა, მეორეს კი უნდოდა რომ არასოდეს გაღვიძებოდა და სამუდამოდ დარჩენილიყო სულზე უძვირფასეს ადამიანთან ერთად...ბოლოს მეორე მაწილმა იმარჯვა , და ბიჭი ისევ ღრმად ჩაეფლო სიზმარში..
-გაცივდები , მარიამ .. სახლში დავბრუნდეთ!..
-შენ ისევ ისეთი სერიოზული ხარ ჩემო ძამიკო?- დედის ლურჯი თვალებით გაუცინა გოგონამ და უეცრად დასევდიანდა - არა, არ მინდა სახლში... რამდენი ხანია თოვლს ველოდი. ძალიან კი დაიგვიანა, მაგრამ... -შუბლშეკრულმა ამოილაპარაკა მარიამმა , შემდეგ ჩაიმუხლა , და სუსტი თითები თოვლში შეაცურა. ლუკა მიხვდა, რას აპირებდა გოგონა .. თოვლისაგან ფიგურებს შენებას იწყებდა, რისი კეთებაც ასე ძალიან უყვარდა ბავშვობაში..
-მარიამ.. რომ იცოდე როგორ მომენატრე.. - დაიჩურჩულა ლუკამ და მის წინ, პირდაპირ თოვლში ჩაიჩოქა.. აკანკალებული ხელი გოგონასაკენ გაიშვირა და ხელი ნაზად ჩამოუსვა ფერმკრთალ ლოყაზე..
- მეც ,ჩემო ძამიკო , მეც... - თვალებით გაუღიმა მარიამმა
-მაშინ რატომ არ მოდიოდი ჩემთან? - დაიჩურჩულა ლუკამ და ყელში მოწოლილი ბურთი გააჭირვებით გადააგორა უკან... მაგრამ გოგონას პასუხი აღარ გაუცია აღარც ბიჭს უკითხავს რამე.. ..ასე იყვნენ რამდენიმე წუთი, ლუკა უხმოდ შესცქეროდა თავის საქმიანობაში გართულ გოგონას.. ეშინოდა.. სიგიჟემდე ეშინოდა, რომ თუ კიდევ იტყოდა რამეს ან გაინძრეოდა , გულის გაგლეჯამდე მონატრებული სახე გაქრებოდა..
უეცრად მარიამმა ფიგურებს თავი ანება და შუბლშეკრული დააშტერდა მიწას
-რა მოხდა? - ჰკითხა ლუკამ
ნელა ამოხედა გოგონამ, ლურჯ თვალებში შიში და სისველე ჩადგომოდა..
- მცივა..
-სახლში შევიდეთ..
- მე.. უნდა წავიდე.. - სევდიანად ამოიჩურჩულა გოგონამ
-არა!.. - ფეხზე წამოიჭრა ლუკა და და მისკენ გადადგა ნაბიჯი, მაგრამ ფეხები არ დაემორჩილა
-ლუკა.. –გოგონამ შიშით დახედა გულის ადგილას ჭახჭახა წითელი ფერით მოსვრილ ქათქათა საღამურს და იმწამსვე მისი თვალებიდან ცრემლების ნაკადმა იწყო დენა
-არა! არა... - სასოწარკვეთით იყვირა კაცმა, - მარ!..მარიამ!
- ლუკა.. - სუსტადღა ამოთქვა გოგონამ .. მისი სახე და სხეული თანდათან ფერმკრთალდებოდა.. იმწამსვე ძლიერმა ქარმა წამოიქროლა, მიწიდან თოვლის ფიგურები აკრიფა და ფანტელებად ქცეული გოგონას ლანდიც თან გაიყოლა..скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი სტუმარი Dadu

Dzaan magari iko gaixare

 



№2  offline წევრი anuchki

ძაან მომეწონა მალე დადე რა

 



№3 სტუმარი ninia

Saainteresoaaa... dzaliaan momwoons movlenebi kargad mimdinareovs.. ise chamiyola am gamodziebam axla tavi unda vicylito :dd au nia da lukas shexvedra minda dzaan mainteresebs.. ho vambob qimiaa tko magat shoris ukve molandebebic daewyo :dd kargi gogo xar gamixarda rkm dade magram gtxov ar daagviano ra vervitmen xolme isevar (( warmatebebi

 



№4  offline წევრი დარინა

ამ თავში ნია დამაკლდააააა, ლუკასაც კი დაეწყოო ნიას მოლანდებებიიი, მომწონს ეს წყვილიიი ვერ ვხსნი ისე უხდებიან, ერთი სული მაქვს როდის გაიფებს ყველაფრის უკან ვინ დგას, ლუკას პატიოსანი ადვოკატიც ჭირდებააა, თიკას ნაირი უთავმოყვარეო ქალებიიი არ მიყვარს, მხოლოდ ერთი ღამით რომსაზღვრავენ ყველაფერს, აუფ შემდეგ თავამდე რა მოიცდიიი, მაინტერესებს მე ლუკას და ნიას შეხვედრააა. საოცარი რომ ხარ ამას ჩემი თაქმაც არ უნდააა.

 



№5  offline წევრი naattii

რა დიდი თავიც არ უნდა იყოს არასდროს მეყოფა ❤❤❤

 



№6 სტუმარი აბლაბუდა

როგორ მომწონს და რა კარგი ისტორიაა, არ მყოფნის მართლა თავების ზომა, შორს ცუდი დასასრულები:))

 



№7 სტუმარი სტუმარი დეფნე

რა კარგია. განსხვავებული.

 



№8  offline წევრი უცნაური მე

ძალიან მომწონს. ასე განაგრძე.

 



№9 სტუმარი სტუმარი კატო

ვაუ მაგარია ძალიან ასე გააგრზელე ერთი სული მაქვს ნიაა და ლუკას შეხვედრიდ დამაკლდა მეც ამ ტავსი თუმცა გამოზიება კარგად მიმდინარეობს ძალიან ჩამთრევია ერთი სული მაქვს გავიგო ვინაა მკვლელი .. წარმატებები და ველოდები მომდევნო თავს ეცადე ძალიან აღარ დააგვიანო გელოდები მოუთმენლად

 



№10 მოდერი abezara98

მხოლოდ დღეს ვნახე, რომ ამ ისტორიას დებდი და ამ რამდენიმე წუთში სამივე თავი წავიკითხე. მინდა გითხრა, რომ შესანიშნავია blush შენი წინა ისტორია ხომ მიყვარს, ვდიჟდები და უკვე მილიონჯერ მაქვს გადაკითხული, მაგრამ ეს რაღაც საოცრებაა და ჩემი საყვარელი ისტორიების სიას მიემატება. ძალიან გამახარა შენმა დაბრუნებამ heart_eyes ღმერთო, თან როგორ კარგად გაქვს ყველა დეტალი აღწერილი, გაოცებული ვარ blush ერთი სული მაქვს გავიგო, ვინაა მკვლელი, ვინც ასე გაამწარა ეს ოჯახი და რა მოტივი ჰქონდა angry ლუკას თუ არ მოეწონა, თიკასთან ალერსისას ნიას თვალების დანახვა, მე ძალიანაც მომეწონა smirk smirk შარში ხართ, ბატონო ლუკა, შარში თანაც როგორში smile
მოკლედ შესანიშნავი ხარ და ველოდები გაგრძელებას heart_eyes heart_eyes

 



№11 სტუმარი makukuna

საშინლად ვერ ვიტან ამ კრიმინალისტიკურ თემებს. არც კრიმინალი ბიჭები მომწონებია არასდროს და არც მომეწონება, ვიცი.

მაგრამ, ამ ბოლო დროს, ამ საიტზე, ვატყობ ისეთმა ისტორიებმა ჩამითრიეს, რომ უკვე ვნანობ, იურიდიული განათლება რომ არ მაქვს, და ვფიქრობ, ხომ არ გავაგრძელო სწავლა ამ მიმართულებით smile

ლუკა მომწონს ძალიან. ვიცი რომ კრიმინალი არაა, და მისი ამ მდგომარეობამდე მიყვანა საშინელმა და სამწუხარო მიზეზმა გამოიწვია. იმედი მაქვს, შურისძიებას ისე მოახდენს, ღირსების ზღვარს არ გადააბიჯებს და მართლა კრიმინალი არ გახდება (ჩემთვის კრიმინალი ძალიან ცუდ ადამიანურ თვისებებთან ასოცირდება)

ჩვენი მწვანეთვალება ნიაც მომწონს, რაღაცნაირად მორიდებული და წყნარი მგონია და მიკვრის ასეთი პროფესია რატომ აირჩია, ან ასეთმა რა უნდა გააკეთოს ამ სფეროში. მაგრამ, შენი იმედი მაქვს ავტორო. ვიცი სწორად მიუჩენ ადგილს პროფესიაშიც და პირადშიც. smile

მოკლედ, მოგყვები და გელოდები blush

 



№12 სტუმარი xatu

გთხოვ მალე დადე ახალი თავი უკვე ვეღარ ვითმენ ისე მაინტერესებს რა მოხდება.

ძალიან მაგარიააა heart_eyes heart_eyes მალეე დადეეეე ახალი თავიი

 



№13 სტუმარი elene

შესანიშნავია ძალიან მომეწონა ასე
გააგრძელე kissing_heart kissing_heart

ძალიან მაგარია რომ იცოდე როგორ შემიყვარდა ეს ისტორია შენც რათქმაუნდა kissing_heart heart_eyes ასე გააგრძელე შესანიშნავია მეტ ლუკას დ ანიას ველოდები kissing_heart

 



№14 სტუმარი კაწია

აუუ დიდხანს მოგვიწევს ლოდინი? აი უბრალოდ შენ ვერ წარმოიდგენ ერთი სული მაქვს გაგრძელება ვიხილო მესმის ყველანაირად რომ მუშაობ აი უბრალოდ ძაალიან რო ვგიჟდები ამ ისტორიაზე იმიტომაც ვარ გადამკვდარი თითოეულ თავს და ველოდები წამდაუწუმ ვამოწმებ ახლა დადებსთქო :დ

 



№15 სტუმარი kusa13

აიი რაკარგიარო დაბრუნდიიი❤❤ ისე გაკიხარდაა ^_^ ვგიჟდები შენს სინა ისტორიაზე და ესეც ძალიაან მაგარიაა ❤❤❤მთელი გულით ველოდები შემდეეგ თავსს ❤❤ წარმატებები ❤❤❤❤

 



№16 სტუმარი სტუმარი nine

Ubralod saocreba da shoki gogo xar!! vgijdebi shenze da shens istoriebze! ai bombia es istoria egre chans wina ho iyoda iyo da aiess vafshe sxvanairi mgonia... velodebi momdevno tavs mteli gulit da sulit dzalian nu daagvianeb ra <3

 



№17 სტუმარი თინა

მე შენი წერის სტილზე ვგიჟდები... ამ ერთი წლის განმავლობაში ყოველდღე შემოვდიოდი აქ,რომ შენი ახალი ისტორია წამეკითხა,მაგრამ ძალიან დააგვიანე... ???? ახლა კი ყოველი თავის წაკითხვისას მახსენდება ის ემოციები,რაც შენმა წინა ისტორიამ აღძრა ჩემში???????? მოკლედ მე შენი ერთგული მკითხველი ვარ რამდენი ხანიც არ უნდა გავიდეს ????????

 



№18 სტუმარი Tamara_83

ეს რა მაგარი ავტორი აღმოვაჩინე ❤️❤️❤️ სად ვიყავი აქამდეე ????

 



№19  offline წევრი Tamara Tamo

ელ_ჯეიმსი
makukuna


ლუკა მომწონს ძალიან. ვიცი რომ კრიმინალი არაა, და მისი ამ მდგომარეობამდე მიყვანა საშინელმა და სამწუხარო მიზეზმა გამოიწვია. იმედი მაქვს, შურისძიებას ისე მოახდენს, ღირსების ზღვარს არ გადააბიჯებს და მართლა კრიმინალი არ გახდება (ჩემთვის კრიმინალი ძალიან ცუდ ადამიანურ თვისებებთან ასოცირდება)

ჩვენი მწვანეთვალება ნიაც მომწონს, რაღაცნაირად მორიდებული და წყნარი მგონია და მიკვრის ასეთი პროფესია რატომ აირჩია, ან ასეთმა რა უნდა გააკეთოს ამ სფეროში. მაგრამ, შენი იმედი მაქვს ავტორო. ვიცი სწორად მიუჩენ ადგილს პროფესიაშიც და პირადშიც. smile

მოკლედ, მოგყვები და გელოდები blush

ლუკასაც ეგ არ უკვირს?:დდდ
ნია კი , ძაან ნაზია და მშვიდი, მაგრამ ამავდროულად გაბედული და ძლიერიც..
გამოაჩენს მალე კლანჭებსაც :დდ
ლუკას კრიმინალურ ცზოვრებაა და ზღვარზე არ გადაბიჯებას რაც შეეხება, ერატად დავამუშავებთ მაგ თემაზე მე და ჩემი გოგო და ვნახოთ რა გამოვა:))

დიდი მადლობა შენ და ყველა დანარჩენსაც ვისაც ჩემი ისტორია მოგწონთ , კითხულობთ და მომყვებით:)) ცალ-ცალკე აღარ გიპასუხებთ, უბრალოდ გეტყვით რომ თქვენ ხართ მიზეზი იმისა რომ მე ვწეერ.. თქვენი თითოული სიტყვა, კომენტარი და შეფასება მთავარი მოტივაციაა ჩემთვის..

დაგვიანებაზე საყვედურებს და " მალე დადეს" რაც შეეხება, მეც ვყოფილვარ მკითხველი და ვიცი რას ნიშნავს ჩემთვის საინტერესო ისტორიის ახალ თავს რომ ელოდები სულმოუთქმელად.. ასე რომ, თქვენი თავიდან ბოლომდე მესმის ჩემო კარგებო.. მაგრამ მეც უნდა გამიგოთ..
რა თქმა მინდა, შემიძლია სწრაფად შევაფუჩეჩო ახალი თავი და ის დავდო მოვალეობის მოხდის მიზნით , მაგრამ ეგ არც თქვენ მოგეწონებათ და მე მითუმეტეს.. როცა ვიცი რომ მკითხველი მელოდება, რა თქმა უნდა, ვცდილობ დროულად დავდო ახალი თავი , მაგრამ სიჩქარეში ის არ გამომდის რისი დაწერც მინდა.. მე კი ყველაზე ძალიან ის მინდა, თითოეული სიტყვა და ემოცია მკითხველამდე ზუსტად მივიტანო..
ასე რო, გთხოვთ, მაპატიოთ ხოლმეე ერთი - ორი დღე დაგვიანება..
მიყვარხართ და კიდევ ერთხელ, დიდი მადლობა ! <3


მართალია, ისე მოითხოვს ზოგიერთი მკითხველი ერთ საათშივე ახალ ნაწილს, გეგონება, რომ არა მოუცლელობა რას ამბობ ეგრევე იწერება ავტორისთვისას. ასეთო მკითხველებო, მოდით დასხედით და თუნდაც ერთი აბზაცის დაწერა სცადეთ. დამიჯერეთ, აღარავის მოგინდებათ მსგავსი კომენტარებით ავტორის შეწუხება :))

 



№20  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

Tamara Tamo
ელ_ჯეიმსი
makukuna


ლუკა მომწონს ძალიან. ვიცი რომ კრიმინალი არაა, და მისი ამ მდგომარეობამდე მიყვანა საშინელმა და სამწუხარო მიზეზმა გამოიწვია. იმედი მაქვს, შურისძიებას ისე მოახდენს, ღირსების ზღვარს არ გადააბიჯებს და მართლა კრიმინალი არ გახდება (ჩემთვის კრიმინალი ძალიან ცუდ ადამიანურ თვისებებთან ასოცირდება)

ჩვენი მწვანეთვალება ნიაც მომწონს, რაღაცნაირად მორიდებული და წყნარი მგონია და მიკვრის ასეთი პროფესია რატომ აირჩია, ან ასეთმა რა უნდა გააკეთოს ამ სფეროში. მაგრამ, შენი იმედი მაქვს ავტორო. ვიცი სწორად მიუჩენ ადგილს პროფესიაშიც და პირადშიც. smile

მოკლედ, მოგყვები და გელოდები blush

ლუკასაც ეგ არ უკვირს?:დდდ
ნია კი , ძაან ნაზია და მშვიდი, მაგრამ ამავდროულად გაბედული და ძლიერიც..
გამოაჩენს მალე კლანჭებსაც :დდ
ლუკას კრიმინალურ ცზოვრებაა და ზღვარზე არ გადაბიჯებას რაც შეეხება, ერატად დავამუშავებთ მაგ თემაზე მე და ჩემი გოგო და ვნახოთ რა გამოვა:))

დიდი მადლობა შენ და ყველა დანარჩენსაც ვისაც ჩემი ისტორია მოგწონთ , კითხულობთ და მომყვებით:)) ცალ-ცალკე აღარ გიპასუხებთ, უბრალოდ გეტყვით რომ თქვენ ხართ მიზეზი იმისა რომ მე ვწეერ.. თქვენი თითოული სიტყვა, კომენტარი და შეფასება მთავარი მოტივაციაა ჩემთვის..

დაგვიანებაზე საყვედურებს და " მალე დადეს" რაც შეეხება, მეც ვყოფილვარ მკითხველი და ვიცი რას ნიშნავს ჩემთვის საინტერესო ისტორიის ახალ თავს რომ ელოდები სულმოუთქმელად.. ასე რომ, თქვენი თავიდან ბოლომდე მესმის ჩემო კარგებო.. მაგრამ მეც უნდა გამიგოთ..
რა თქმა მინდა, შემიძლია სწრაფად შევაფუჩეჩო ახალი თავი და ის დავდო მოვალეობის მოხდის მიზნით , მაგრამ ეგ არც თქვენ მოგეწონებათ და მე მითუმეტეს.. როცა ვიცი რომ მკითხველი მელოდება, რა თქმა უნდა, ვცდილობ დროულად დავდო ახალი თავი , მაგრამ სიჩქარეში ის არ გამომდის რისი დაწერც მინდა.. მე კი ყველაზე ძალიან ის მინდა, თითოეული სიტყვა და ემოცია მკითხველამდე ზუსტად მივიტანო..
ასე რო, გთხოვთ, მაპატიოთ ხოლმეე ერთი - ორი დღე დაგვიანება..
მიყვარხართ და კიდევ ერთხელ, დიდი მადლობა ! <3


მართალია, ისე მოითხოვს ზოგიერთი მკითხველი ერთ საათშივე ახალ ნაწილს, გეგონება, რომ არა მოუცლელობა რას ამბობ ეგრევე იწერება ავტორისთვისას. ასეთო მკითხველებო, მოდით დასხედით და თუნდაც ერთი აბზაცის დაწერა სცადეთ. დამიჯერეთ, აღარავის მოგინდებათ მსგავსი კომენტარებით ავტორის შეწუხება :))

შეწუხება ძალიან უხეში ნათქვამია..
მე ჩემი მკითხველის არც ერთი კომენტარი არ მაწუხებს..
უბრალოდ ახალი თავების ცოტა დაგვიანების და მალე ვერ დადების მიზეზი მინდოდა ამეხსნა..

 



№21 სტუმარი სტუმარი Mariia

Mixaria eseti istoriebis kitxva

 



№22  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

სტუმარი Mariia
Mixaria eseti istoriebis kitxva

დიდი მადლობა!

 



№23 სტუმარი სტუმარი pepi

მიახლოებით მაინც შეგიძლია გვიტხრა როდისთვის დადებ? *-*

 



№24 სტუმარი სტუმარი ელ_ჯეიმსი

სტუმარი pepi
მიახლოებით მაინც შეგიძლია გვიტხრა როდისთვის დადებ? *-*

ვეცდები დღეს იყოს , მაგრამ თუ ვერ შევძლებ ხვალინდელ დღს არ გადავაცელ არცერთ შემთხვევაში

 



№25  offline წევრი Someone wandering

ვაიმეეე და-ძმურ ურთიერთობაზე მე ვაბოდეებ,ესს კიდევ....რაა იყოო? ყელშ ბურთი მაქვს გაჩხერილი,ძალიან მტკივნეული იყო ბოლო ნაწლი...
ნია დამაკლდა...მე კიდევ ანუკი და ლუკა მინდა ვიხილო,როგორც ბიძაშვილები,რა თქმა უნდა,ანუ მათი მომენტებიც მინდა..
არ ვიცი რა ვიფიქრო თიკაზე,მეგობრობა მოსულა ნეტავ მაგ გოგოსთან? საშიშს არ ჰგავს...
მტკივა მარიამი...აუ ცოცხალი რო აღმოჩNდეს? ვაახხ.....

 



№26  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

Someone wandering
ვაიმეეე და-ძმურ ურთიერთობაზე მე ვაბოდეებ,ესს კიდევ....რაა იყოო? ყელშ ბურთი მაქვს გაჩხერილი,ძალიან მტკივნეული იყო ბოლო ნაწლი...
ნია დამაკლდა...მე კიდევ ანუკი და ლუკა მინდა ვიხილო,როგორც ბიძაშვილები,რა თქმა უნდა,ანუ მათი მომენტებიც მინდა..
არ ვიცი რა ვიფიქრო თიკაზე,მეგობრობა მოსულა ნეტავ მაგ გოგოსთან? საშიშს არ ჰგავს...
მტკივა მარიამი...აუ ცოცხალი რო აღმოჩNდეს? ვაახხ.....

მე ლუკას სიმზმარზე წერისას ძალიან ბევრი ვიტირე და მიხარია , რომ შენამდეც მოვიდა ის ემოცია , რაც მაგ მომენტში ჩავდე...
მართალი გრაფოს შევპირდი ვინც მოვკალი , იმასაც გავაცოცხლებ - მეთქი :დდდდა ჩემი მუზაც კაცმა არ იცის საით წაიყვანს ისტორიის განვითარებას, მაინც გეტყვით რომ გეტყვით რომ მარიამი ცოცხალი აღარ არის ..

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent