შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი V თავი (ნაწილი II)


29-08-2018, 03:19
ავტორი ელ_ჯეიმსი
ნანახია 3 228

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი V თავი (ნაწილი II)

ლუკა ხმისამოუღებლად მართავდა საჭეს , მანქანა დასაშვებზე მაღალი სიჩქარით მიჰყავდა და ოსტატურად უვლიდა გვერდს შემხვედრ მანქანებს. აბაშიძეს მშვიდად ეჭირა თავი, მის გაქვავებულ სახეზე ვერანაირ ემოციას ვერ ამოიკითხავდით, მაგრამ ნია მაინც ხვდებოდა რომ კაცი ძალიან გაბრაზებული იყო. ასე მდუმარედ იარეს რამდენიმე წუთი, სანამ ქალაქის გასასვლელს არ გაცდნენ და ლუკამ ავტობანზე არ გადაიყვანა მანქანა.
- სად მივდივართ აღარ იტყვი? - დუმილი დაარღვია ნიამ.
- არსად... - საქარე მინისთვის თვალისმოუცილებლად უპასუხა ლუკამ
- რას ნიშნავს არსად? - შუბლი შეიკრა ნიამ , მაგრამ ლუკასგან მხოლოდ დუმილი რომ მიიღო პასუხად, გაღიზიანებულმა ტონს აუწია - მე შენი არ მეშინია, ლუკა!.. და ვერც ჩხენკელზე გაიგებ ჩემგან რაიმეს.. არ ვაპირებ შენი ბინძური საქმეების მონაწილე გავხდე!
ლუკამ , ისე რომ ნიასთვის არც შეუხედავს, მხოლოდ ირონიულად ჩაიცინა , პედალს ფეხი ჩააჭირა და ისედაც მაღალ სიჩქარეს კიდევ უფრო უმატა.
- რას აკეთებ?- მღელვარება შეეპარა ნიას ხმას
- რატომ მეკითხები?.. შენ ხომ ჩემი არ გეშინია - ცივად აიჩეჩა მხრები აბაშიძემ
- ლუკა, მოაბრუნე მანქანა და სახლში დამაბრუნე! - უთხრა მას ნიამ, თუმცა ნაკლებად ჰქონდა იმედი რომ აბაშიძეს რამეს შეასმენდა
- კაი რა , ცოტა გავისეირნოთ!.. - უდარდელად უპასუხა აბაშიძემ და პედალს კიდევ ერთხელ მიაწვა, რის შედეგადაც სპიდომეტრის ისარმა უმაღლეს ნიშნულს მიაღწია.. შემდეგ უკვე რაც ხდებოდა ძალიან შორს იდგა სეირნობისაგან.. კაცს არანორმალური სიჩქარით მიჰყავდა მანქანა.. საქარე მინიდან ისეთი სისწრაფით იცვლებოდა ხედები, რომ ნია მათ აღქმას ვერც კი ასწრებდა.. მიუხედავად დიდი სიჩქარისა , აბაშიძე მაინც ოსტატურად უვლიდა გვერდს ავტობანზე გვიან ღამემდე შემორჩენილ მანქანებს და ყურადღებას არ აქცევდა მათი მძღოლების გაბმულ სიგნალებს
- ორივე დავიხოცებით!.. - თავი მღელვარედ გააქნია ნიამ და აჩქარებულ გულზე ხელი მიიდო- გააჩერე მანქანა!..
- მე შენ საჭიროზე მეტჯერ გაგაფრთხილე რომ თავი შორს დაგეჭირა ჩემგან..მაგრამ ჩემი გაფრთხილება ყურადაც არ იღე.. ასე რომ ამ საქმეში ჩემი სინდისი სუფთა იქნება!.. - ცივად გამოცრა კაცმა
- სადისტი ხარ!.. გიჟი, არანორმალური! - აყვირდა ნია
-მაგას ცოტა გვიან მიხვდი !.. - ირონიულად სიცილით გახედა ლუკამ გოგონას, მაგრამ ამ უკანასკნელს არ ეცინებოდა.. სწრაფად სუნთქავდა და უზომოდ შეშინებულ თვალებს სპიდომეტრს არ აცილებდა
-გთხოვ, გააჩერე ეს წყეული მანქანა!.. -მუდარა შეერია ნიას ხმას -ეს სახუმარო არ არის , ლუკა..
- და ვინ გითხრა რომ ხუმრობის ხასიათზე ვარ? - ცივად გამოცრა აბაშიძემ და გვერდზე მჯდომ გოგონას გახედა
- ფრთხილად!!- იმავე წამს მისმა გონებამ ნიას განწირული კივილი და მათკენ მომავალი მსუბუქი მანქანა აღიქვა,რომელიც საპირისპირო ზოლზე გადმოსულიყო და ასე ცდილობდა უზარმაზარი სატვირთოსთვის გასწრებას.. ნიამ სახეზე სწრაფად აიფარა ხელები და მწარე ტკივილის მოლოდინში გაირინდა, მაგრამ ლუკამ იმარჯვა , წინ მომავალ მანქანას სასწაულებრივად აუქცია გვერდი და რამდენიმე მეტრში საბურავების ყურისწამღები წივილით დაამუხრუჭა მანქანა.. გულის გასკდომამდე შეშინებული გოგონა რამდენიმე წამი ხელებში თავჩარგული იჯდა და განძრევას ვერ ბედავდა.. მხოლოდ მას შემდეგ მოიშორა სახიდან ხელები, შედარებით რომ დაიმშვიდა სუნთქვა და ლუკას გახედა.. სახე ერთიანად გაფითრებოდა ნიას, თვალები კი ჯერ კიდევ შიშით ჰქონდა სავსე.. აბაშიძეს კი მისგან განსხვავებით, მღელვარების ნიშანწყალიც არ ეტყობოდა... იმ მომენტში საოცრად ცივსისხლიანად ეჩვენა იგი ნიას და ყველაზე ძალიან ის მოუნდა მისთვის დაერტყა.. დააპირა კიდეც ამის გაკეთება, მაგრამ ერთიანად აცახცახებულ ხელებში ძალა ვერ იპოვა და ცრემლებმორეულმა, მხოლოდ ძლივსგასაგონად დაიჩურჩულა :
- რატომ გადაგეყარე საერთოდ?!.. - შემდეგ კი აცახცახებული ხელით კარს დასწვდა გასაღებად - გამიღე ეს წყეული კარი!
- ღიაა - ძალიან მშვიდად მიუგო აბაშიძემ , მისკენ გადაიხარა და თავად გაუღო კარი. ნიამ გაჭირვებით გადმოიტანა მანქანიდან აკანკალებული ფეხები დანერვები რომ დაემშვიდებინა, ცრემლებით სველი სახე ძლიერად მქროლავ ცივ ქარს შეუშვირა.. მაგრამ ამან ვერ უშველა , გულიც საბოლოოდ ამოუჯდა და გამწარებული ლუკას მიუბრუნდა, მანქანის ძარას მიყრდნობილი, აუღელვებლად რომ ეწეოდა სიგარეტს
- რატომ გააკეთე ეს? ჩემი სიცოცხლით გაითამაშე მხოლოდ იმიტომ რომ ჩხენკელზე არ მოგიყევი და საშუალება არ მოგეცი არ მოგეკლა ადამიანი რომლის დანაშაულობა- უდანაშაულობაზე არაფერი იცი ? - იყვირა გოგონამ მისი მისამართით და სახეზე ცრემლების ახალი ნაკადი დაედინა
- არა, მე არ მჭირდება შენგან რამის მოყოლა და ჩხენკელის ასავალ- დასავალსაც თავად ვიპოვი .. - აუღელვებლად უპასუხა ლუკამ
- მაშინ რას მერჩოდი? რა გინდოდა ჩემგან? - ყვირილს არ წყვეტდა გოგონა
- შენ თქვი რომ ჩემი არ გეშინოდა და ეს იცი რატომ ? იმიტომ რომ არ შემიშინებიხარ.. არ გინახავს რისი გაკეთება შემიძლია როცა გაბრაზებული ვარ.. მაგრამ შენ უფრო მეტ და მეტ მიზეზს მაძლევ ამის გასაკეთებლად...- ცივად უპასუხა ლუკამ - მანქანაში დაბრუნდი, აქედან მივდივართ - სიგარეტის ნამწვი მოისროლა და პირველი დაიძრა მანქანისაკენ
- მეღადავები??.. ამ ტრაილერს ბორბლებში ჩავუვარდები, ნებისმიერ გამვლელს გავყვები მაგრამ შენ დამპალ მანქანაში არ ჩავჯდები, გესმის? - უყვირა ნიამ - რა ჯანდაბას აკეთებ საერთოდ?
მანქანისაკენ მიმავალი აბაშიძე წამით გაშეშდა, შემდეგ სწრაფად შემობრუნდა და გოგონასაკენ ისეთი სახით დაიძრა , ნიამ ერთი ნაბიჯით უკანაც კი დაიხია.. მკლავებში ხელები ჩაავლო ლუკამ გოგონას და ისე იქუხა , პირვანდელი შოკიდან ჯერ კიდევ გამოსული სანიკიძე უფრო მეტად აიტანა კანკალმა
- შენ რას აკეთებ?.. შენ თვითონ რას აკეთებ - მეთქი , გეკითხები!..
- რა გინდა ჩემგან? - ყვირილითვე უპასუხა ნიამ
- შენგან? - გამოცრა აბაშიძემ და უფრო ძლიერად ჩააფრინდა მხრებში - შენგან არაფერი... საერთოდ არაფერი!.. პირიქით, ეს შენ ხარ ვისგანაც ველი იმავე კითხვაზე პასუხს !.. ვინც უამრავი გაფრთხილების მიუხედავად მაინც მეჩხირება ფეხებში!.. მაგრამ ამაზე მოგვიანებით.. შენ და შენნაირებს, ყველას ეგოისტურად რომ გინდათ სინდისი სუფთა გქონდეთ, პატიოსანი და ღვთისმოშიში ადამიანების იარლიყს ირტყამთ და ღამით დამშვიდებული ძილით გძინავთ , რადგან გგონიათ რომ ლუკა აბაშიძისგან ან ვიღაც პეტრე და პავლესგან.. ვინმე თქვენი აზრით ჩამოყალიბებული კრიმინალისგან ვიღაცის სიცოცხლე დაიცავით.. კი ბატონო, ეს მართლაც ღირსეული საქციელია , როცა მართალი ადამიანის დაცვას ეხება საქმე.. მაგრამ, როცა ის ვისაც შენი დუმილით მფარველობ , უდანაშაულო გოგოების მკვლელია, თქვენ გეკითხებით.. თქვენ რას აკეთებთ ამ დროს?..
- ლუკა..
- კითხვაზე გამეცი პასუხი !... მაგრამ , ვერა ვერ გამცემ,..იმიტომ რომ შენ ის არ გაქვს!..მაშინ მე გეტყვი.. მე გეტყვი რასაც აკეთებთ.. თქვენ თქვენს ეგოისტ სულებს იმშვიდებთ რომ ვიღაც სიკვდილს გადაარჩინეთ, მაგრამ აიგნორებთ და ფეხებზე იკიდებთ იმ ფაქტს რომ თქვენი დუმილით იმ ნაბოზრებს საშუალებას აძლევთ ჩემი დისნაირი უმანკო ადამიანების ხოცვა განაგრძონ!.. -
- მათ დასასჯელად უფრო სწორი გზა არსებობს , ვიდრე იარაღი და შურისძიებაა! - ამკთქვა ნიამ
- მაინც რომელი?- იყვირა ლუკამ , თუმცა კარგად იცოდა ნია რასაც უპასუხებდა
- კანონი და სასამართლო! - მისი მოლოდონი გაამართლა სანიკიძემ
- მართლა? - ჩაეცინა ლუკას, - სად იყო ერთი ან მეორე ჩემი ოჯახი რომ ამოხოცეს? დამისახელე ერთი ადამიანი მაინც რომელიც კანონმა და სასმართლომ დასაჯა როცა ჩემი და მოკლეს.. მიდი, გისმენ!..
- მე.. - ამოტირა ნიამ.
- არც ამაზე გაქვს პასუხი.. ჩემს გარდა კიდევ უამრავი ადამიანია , ვინც მსგავს უსამართლობას გადააწყდა.. და ეს იმიტომ, რომ ეგ შენი კანონი და სამართალი იმათ ხელშია ვინც პირველ რიგში უნდა იცავდეს მათ, მაგრამ პირველები კო არღვევენ.. დაე , შენ გულუბრყვილოდ გჯეროდეს რომ კანონით და მორალით მათთან ბრძოლა შესაძლებელია .. შენ რისი გწამს და რისი არა მხოლოდ შენი გადასაწყვეტია და მე ამაში არ ჩავერევი.. მხოლოდ , მე ნუღარ მთხოვ იმ ცნებების რწმენას, რომლის ნდობაც დიდი ხნის წინ დავკარგე!.. ახლა კი ჩაჯექი მანქანაში და ეს მეტჯერ აღარ გამამეორებინო ! .. - მღელვარედ დაასრულა ლუკამ და აქამდე თავის მარწუხებში მოქცეულ გოგონას ხელი უშვა.. ნიას არასოდეს ენახა იგი ასეთი.. კაცს სიბრაზისგან ძარღვები დაბერვოდა ყელზე და მუქი თვალები სიბნელეში უელავდნენ.. წინააღმდეგობის გაწევა აღარ უცდია, ემოციურად და ფიზიკურად ერთიანად ძალა გამოცლილს ამის სურვილი აღარ ჰქონდა.. უხმოდ გამოაღო მგზავრის კარი და ასევე მდუმარედ იჯდა ნახევარი გზა.. ფიქრობდა და ვერ ხვდებოდა, როგორ მოახერხმა კაცმა თავისი სიტყვებით სიტუაციის ისე შეტრიალება რომ აქამდე თავისი ქმედებების სისწორეში ურყევად დარწმუნებული ახლა დამნაშავედ გრძნობდა თავს..
ოდნავ შეაბრუნა ნიამ თავი აბაშიძისაკენ და ერთხანს უხმოდ აკვირდებოდა კაცის სახეს.. რომელიც ხან ჩრდილში იძირებოდა , ხანაც კი საგზაო ლამპიონებიდან მომავალი სინათლე ეფინებოდა..
- მე ამას ჩემი სულის გადასარჩენად არ ვაკეთებ - თქვა სანიკიძემ წყნარად
- მაშინ ვისთვის? - ჰორიზონტისთვის თვალის მოუცილებლად ჰკითხა ლუკამ
- შენი.. - გაუბედავად დაიჩურჩულა ნიამ
- ჩემ სულს გადარჩენა არ სჭირდება და არც ის მახსოვს რომ ეს შენთვის მეთხოვოს!.. - ცივად, მაგრამ მშვიდად მიუგო ლუკამ .
ის იყო ნიამ რაღაცის თქმა დააპირა, რომ ლუკას ჯიპს საპატრულო ეკიპაჟის ნაცრისფერი ფორდი ამოუდგა უკან და იმ წამსვე ხმის გამაძლიერებლებში ბრძანებაც გაისმა:
- შავი რენჯ როვერი.. გადააყენე!
ლუკამ, რომელმაც ჩათვალა რომ მისი ნომერი სიჩქარის გადაჭარბების გამო იყო ეკილაჟისთვის გადაცემული, წინაღმდეგობის გარეშე შეასრულა მათი ბრძანება.. მანქანა საავარიო ზოლში გადააყენა და იქვე შეაჩერა , დაელოდა სანამ ოფიცერი მიუხლოვდებოდა და მის მოთხოვნაზე ასევე მშვიდად გაუწოდა საბუთები. ოფიცერმა, სახელად ვალერიმ, ლუკას პირადობა მეწყვილეს აჩვენა და ოდნავგასაგონად გადაუჩურჩულა:
- ესაა?
- ეგაა. - დაუდასტურა მეწყვილემ.
- გასაგებია .. - ჩაილაპარაკა ვალერიმ და მანქანაში მყოფებს მიმართა - მანქანიდან გადმოდით !
- რატომ? - იკითხა ლუკამ
- თქვენი მანქანა უნდა გავჩხრიკოთ - უპასუხა ვალერიმ და თავისი სიტყვების დასტურად, როგორც კი შიგ მყოფებმა მანქანა დატოვეს, მაშინვე სალონის დათვალიერებას შეუდგა . ნია, რომელმაც კარგად იცოდა რომ უბრალო სიჩქარის გადაჭარბებას ამხელა ამბავი არ მოყვებოდა, აბაშიძესთან ახლოს აიბუზა .
- რა ხდება ლუკა?- აღელვებულმა უჩურჩულა კაცს
- არაფერია, დამშვიდდი.. - თავზე ხელი გადაუსვა ლუკამ გოგონას და ვალერის მეწყვილეს, მათთან რომ იყო ატუზული და თვალს არ აცილებდა , ჰკითხა: - რა ხდება, აღარ იტყვით?
მაგრამ ოფიცერმა მისი კითხვა უპასუხოდ დატოვა და აბაშიძე მიხვდა რომ მათ საქციელში რაღაც ძალიან საეჭვო ამბავი ტრიალებდა. ხუთ წუთიანი მდუმარე ჩხრეკის შემდეგ ვალერიმ მეწყვილეს თვალებით რაღაც ანიშნა, ამ უკანასკნელმა კი ლუკას მიმართა:
- მანქანისაკენ შეტრიალდი და ხელები კეფაზე დააწყე!
- რა ჯანდაბა ხდება?- გამოცრა გაღიზიანებულმა ლუკამ
- ვერ გაიგე რაც გითხარი?- ხმას აუწია ვალერის მეწყვილემ და ხელი გამაფრთხილებლად წაიღო იარაღის ბუდისაკენ - შეტრიალდი და ხელები კეფაზე!..
- ოფიცერო, რა ხდება ?- მღელვარედ იკითხა ნიამაც
- თქვენ ადგილზე დარჩით!..-უბრძანა ოფიცერმა ქალს
ლუკამ წამიერი ყოყმანის შემდეგ შეასრულა ოფიცრის ბრძანება , მანქანისაკენ შეტრიალდა და ხელები კეფაზე შემოიწყო. იმწამსვე ვალერიმ ხელები უკან მოუქცია და ცივი ბორკილებით შეუბოჭა მაჯები.
-რას აკეთებთ? - იკივლა ნიამ და ლუკასაკენ გაიწია
- ადგილზე დარჩი - მეთქი ! - ქალს უყვირა ვალერის მეწყვილემ
- ამასაც იმავეს უპირებდი ?- თავით ნიაზე ანიშნა ვალერიმ
- რას ბოდავ , *ლეო? - კბილებში გამოცრა ლუკამ
- ამ გოგოსაც ისევე უპირებდი მოკვლას , როგორც შენი ყოფილი შეყვარებული ლიკა სამხარაძე მოკალი? - აუღელვებლად ჰკითხა ვალერიმ
- შიგ ხომ არა გაქვთ!.. - კბილები გაახრჭიალა ლუკამ
- ტყუილია!- მღელვარედ ამოლაპარაკა მოსმენილით შოკირებულმა ნიამ
- მაგრამ , ქალბატონო , თქვენი მეგობრის მანქანაში ის იარაღი ვიპოვეთ, რომლითაც რამდენიმე საათის წინ ლიკა სამხარაძე და დედამისი მოკლეს - თქვა ვალერიმ და მანქანიდან "ამოღებული" იარაღი პოლიეთილენის პარკში მოათავსა
- ტყუილია!- მღელვარედ გაიმეორა ნიამ , რომელმაც არც ისე სასიამოვნოდ გასახსენებელი მოგონებებიდან კარგად იცოდა რომ ლუკას იარაღი მთლიანად შავი იყო და არა ნაცრისფერი თეთრი ზოლებით
- ამას უკვე გამოძიება გაარკვევს. - მშრალად ჩაილაპარაკა ვალერიმ , მეწყვილეს ანიშნა წავედითო, აბაშიძე საპატრულო მანქანის უკანა სავარძელზე მოათავსეს და მაშუქების ციმციმით დაიძრნენ ადგილიდან. ნიას ბევრი აღარ უფიქრია, ლუკას მანქანაში ჩაჯდა , ძრავი ჩართო და ნაცრისფერ ფორდს უკან მიჰყვა.

***

უფრო ზუსტი ცნობები იმის შესახებ, თუ რაში ედებოდა ბრალი , ლუკამ განყოფილებაში გადაყვანის შემდეგ გაიგო . ლიკა სამხარაძისა და დედამისის გვამები, პოლიციას აეროპორტისაკენ მიმავალ გზაზე, საღამოს შვიდ საათზე ეპოვა. იმის საფუძველზე, რომ სამხარაძემ ორი თვის წინ ლუკას წინააღმდეგ შეიტანა სარჩელი ფიზიკური ძალადობის ბრალდებით, პირველ ეჭვმიტანილად სწორედ აბაშიძე დაასახელეს. გამოძიების ვერსიით, ლუკამ ყოფილი შეყვარებული შურისძიების მიზნით მოკლა, ხოლო მოხუცი ქალი , როგორც მოწმე თავიდან მოიშორა. ბრალდების მხარეს საკმაოდ ბევრი სამხილი ჰქონდა და აბაშიძეს ბრალის დამტკიცების შემთხვევაში, ორი ათეული წლის გატარება მაინც მოუწევდა ციხეში...
ლუკა დაკითხვის ოთახში ელოდა თავის ადვოკატს. დავითმა ბევრი ალოდინა, შეხვედრაზე დროულად გამოცხადდა და ოთახში შესული მძიმედ დაეშვა სკამზე.
-ტ*რაკში ვართ. - ყოველგვარი შელამაზების გარეშე დაიწყო იურისტმა - იარაღი რატომ არ მოიცილე?
- ლიკა მე არ მომიკლავს - თავი გააქნია ლუკამ
- აბა ჩაგიდეს ?
- ჩამიდეს! - კვერი დაუკრა ლუკამ
- ჩვენ ეს უნდა დავამტკიცოთ , ლუკა, მარტო ეს შანსი გვაქვს.. ჩხრეკას ვინ ესწრებოდა?
- ნია იყო ჩემთან ერთად - შუბლშეკრულმა ამოილაპარაკა ლუკამ და გულმა უსიამოვნოდ გაჰკრა.. საკუთარი თავისვე უკვირდა და ვერც ის აეხსნა რა მიზეზით იყო რომ, დაკავების მომენტიდან ნიაზე უფრო მეტს ფიქრობდა ვიდრე თავის თავზე.. მოსვენებას არ აძლევდა ის ფაქტი, რომ შეიძლებოდა ლიკას მკვლელები მასაც მისწვდომოდნენ. ამის გაფიქრებაზე კაცს გულზე უხილავი მარწუხები უჭერდნენ და გონება ეკეტებოდა.
-ძალიან კარგი.. - უსიამოვნო ფიქრებს მოსწყვიტა დავითის ხმამ - მოველაპარაკოთ იმ გოგოს რომ სასამართლოზე ის ილაპარაკოს რაც ჩვენ გვაწყობს და ეს მნიშვნელოვნად წაგვიკრავს ხელს..
- არა ! - მოუჭრა ლუკამ
- რატომ ლუკა? - ხელები გაშალა ადვოკატმა- ახლა მარტო ის გოგო და მისი შეცვლილი ჩვენება თუ გვიშველის!..
- არ მინდა მისი ამ საქმეში გარევა ! - თავი გააქნია აბაშიძემ
-ის ისეც და ასეც უკვე გარეულია ლუკა! რაზე ღელავ არ მესმის? პირადად მე მოველაპარაკები, თბილად და ტკბილად, ყოველგვარი დაშინების გარეშე... - თავისას არ იშლიდა შიოშვილი
-დავით, არა- მეთქი!- მაგიდას მუშტი დაკრა ლუკამ - მაგ გოგოს ახლოსაც არ გაეკარო!
შიოშვილი, რომელსაც ვერაფრით გაეგო ლუკას ასეთი გაღიზიანების მიზეზი მოჭუტული თვალებით დააკვირდა აბაშიძეს
- ვინ არის ეგ გოგო? - ჰკითხა პაუზის მერე
- არავინ- მხრები აიჩეჩა სიმშვიდე დაბრუნებულმა ლუკამ
- მაგრად მიქარავ, ლუკა! შენ ოცი წელი გემუქრება.. ეს სახუმარო ხომ არ გგონია? - ხელი აუქნია გაღიზინებულმა იურისტმა - მაშინ მითხარი რა გავაკეთო? მე სხვა გზას ვეღარ ვხედავ.
- რა სასოწარკვეთა დაგემართა, დავით, რა იყო?. - გაეცინა ლუკას - ჯერ-ჯერობით მთავარი იარაღი არ გამოგვლევია, რომელიც ყველა სამხილზე და კანონზე ძლიერია
- რა არის ეგ იარაღი? - ჰკითხა შიოშვილმა
- ფული , დავით , ფული!.. - თვალები აატრიალა ლუკამ - საქმეს ვინ იძიებს?
- ერთი გამომძიებელი თბილისის სამმართველოდან..
- მოსამართლე და პროკურორი?
- პროკურორზე საიმედოს ვერაფერს გეტყვი, თავის საქმეზე და პოლიციელის ფიცზე თავდადებული ტიპია, ასე რომ მოსყიდვაზე ფიქრიც ზედმეტია.. აი, მოსამართლეზე და გამომძიებელზე ფიქრი შეიძლება
- ორივეს დაელაპარაკე! - უბრძანა ლუკამ
- დიდ სტავკას მოგვიხევენ - თავი გააქნია შიოშვილმა
- მ*იდია - მხრები აიჩეჩა ლუკამ - კომპანიის ნახევარი ბიუჯეტიც რომ მოგვთხოვოს მივცემთ.. ნაბოზრების შემოტენილი საქმის გამო აქ ჯდომას არ ვაპირებ!
- როგორც იტყვი, მაგრამ მანამდე სხვა ვარიანტებიც გვაქვს საპროცესო, თავდები..
- მე არც ერთი არ მაწყობს! - შეაწყვეტინა ლუკამ- შენ დღესვე დაუკავშირდები გამომძიებელს და რამდენსაც მოითხოვს იმდენს დაუსვამ ანგარიშზე, ხვალ დილით კი უკვე გათავისუფლების ცნობას მომიტან!
შიოშვილი მეტჯერ აღარ შეწინააღმდეგებია, უსიტყვოდ დაუქნია თავი და ოთახიდან გავიდა.

***

ნია, რომელიც იმ ღამეს უკან გაჰყვა განყოფილებაში გადაყვანილ ლუკას , თვალს ადევნებდა რომ ყველა პროცედურა სწორად შესრულებულიყო , სხვა რამით დახმარება კი მიუხედავად დიდი სურვილისა მას აღარ შეეძლო . გოგონას მოსვენებას არ აძლევდა ის ფაქტიც, სულ რაღაც ნახევარი საათი იყო გასული მათი საუბრიდან რომლის დროსაც ნია ლუკას კანონის უზენაესობას უმტკიცებდა... მაგრამ ნახევარი საათის შემდეგ იმავე კანონის დამცველებმა, იარაღი ჩაუდეს მკვლელობაში უდანაშაულო ადამიანს და ნიამ კარგად იცოდა, რომ ლუკა ამის მერე კანონისა და სამართლის რწმენას მთლიანად დაკარგავდა, რომელიც , ისედაც აღარც ჰქონდა შერჩენილკ.. საქმეში მთავარი მოწმე სწორედ ნია იყო , რადგან პოლიციის ოფიცრებისა და ლუკას გარდა, ის იყო ერთადერთი ნეიტრალური პირი რომელიც ჩხრეკას დაესწრო. მართალია, გოგონას არ დაუნახავს, როგორ მოათავსა პოლიციის ოფიცერმა მკვლელობის იარაღი ლუკას მანქანაში, მაგრამ ის მაინც ღრმად იყო დარწმუნებული რომ ეს საქმე მოწყობილი იყო. მაგრამ ამის დასამტკიცებლად ფაქტები იყო საჭირო, რომელიც დაცვის მხარეს არ გააჩნდა. მარტო ის ამბავი, რომ იარაღი ლუკას არ ეკუთვნოდა , ბევრს არაფერს ნიშნავდა. მკვლელს ნებისმიერი სხვა იარაღიდან შეეძლო დანაშაულის ჩადენა. ერთადერთი რასაც საბრალდებო დასკვნაში ლუკას სასარგებლოდ რაიმე ცვლილების შეტანა შეეძლო, ნიას შეცვლილი ჩვენება იყო. სანიკიძეს შეეძლო უბრალოდ ეთქვა პატარა ტყუილი ," მე დავინახე როგორ ჩაუდო პოლიციის ოფიცერმა ლუკა აბაშიძეს მანქანაში იარაღი" და ლუკას საქმეში ყველაფერი შეიცვლებოდა, მაგრამ ეს ნიასთვის
მთელი ცხოვრების განმავლობაში ჩამოყალიბებული პრინციპებისა და საკუთარი თავის ღალატს უდრიდა. მეორე მხარეს კი იდო ლუკა აბაშიძის მომავალი, რომელიც ციხეში გატარებული ოცი წლით შემოფარგლებოდა, იმ შემთხვევაში თუ სანიკიძე ჩვენებას არ შეცვლიდა.. გოგონა კი ხვდებოდა , რომ ციხეში ლუკას უსამართლოდ მოხვედრას ვერ შეეგუებოდა და ვერც აპატიებდა თავს..
ამ ორ მხარეს შორის ჭიდილში იყო გართული დაკითხვის მოლოდინში განყოფილების დერეფანში
მჯდარი ნია, მისთვის უცნობმა კაცმა უცერემონიოდ რომ დაიკავა მის გვერდით ადგილი
- გამარჯობა ! - მიესალმა ნიას უცნობი და მოუსვენარი,, ცოცხალი თვალებით მოურიდებლად აათვალიერა
- გაგიმარჯოს?- კითხვითი ინტონაცია შეერია ნიას ხმას
- გიორგი დემეტრაძე - გაეცნო კაცი
- რით შემიძლია დაგეხმაროთ? - იკითხა ჯერ კიდევ დაბნეულმა ნიამ
- მე შენ ეხლა ლუკას დანაბარებს გადმოგცემ და თუ გაითვალისწინებ მაგით დამეხმარები მეც და ლუკასაც ..
ლუკას ხსენებაზე ნიას სახე შეეცვალა
- რა დანაბარები? - იკითხა ხმადაბლა
- მოკლედ, ლუკას უნდა რომ რაც ნახე ჩხრეკისას ყველაფერი უცვლელად გაიმეორო და ფანტაზიებისაგან თავი შორს დაიჭირო - საქმის ვითარება აუხსნა გიომ
- გასაგებია... - თავი დაუქნია ნიამ - მაგრამ მე საიდან უნდა ვიცოდე დაზუსტებით რომ შენ მართალც ლუკას მეგობარი ხარ?- ეჭვნარევად აათვალიერა კაცი სანიკიძემ
გიორგიმ თვალები მობეზრებულად აატრიალა , ტელეფონი ამოიღო და სადღაც დარეკა
- არ ჯერა რომ შენი მეგობარი ვარ.... ხო ,ეხლა მასთან ვარ... კარგი...- თავი დაუქნია გიორგიმ და ტელეფონი ნიას გაუწოდა - ელაპარაკე
ნიამ, რომელიც კარგად მიხვდა ვის ელაპარაკებოდა კაცი, ტელეფონი ხელის შესამჩნევი კანკალით გამოართვა დემეტრაძეს და ყურზე მიიდო
- ლუკა... - ამოლაპარაკა ქალმა
- გიორგიმ რაც გადმოგცა უნდა შეასრულო!. - მაშინვე საქმეზე გადავიდა აბაშიძე
- მაგრამ.. - შეყოყმანდა ნია
- არავითარი მაგრამ! - მოუჭრა ლუკამ
- შენ ოცი წელი ციხე გემუქრება, ლუკა- ხმაში შეპარული მღელვარების დაფარვა არ უცდია ნიას
- თავს მივხედავ არ ინერვიულო- დაამშვიდა ლუკამ
-ლუკა, მე .. - კანკალი შეერია გოგოს ხმას - მე დარწმუნებული ვარ რომ ის გოგო შენ არ მოგიკლავს .. და იმასაც ვხვდები, რომ ამ საქმეს გტენიან- დაამატა ხმადაბლა
- ჭკვიანი გოგო ხარ - მშრალად ჩაილაპარაკა ლუკამ - მაგრამ მე მაინც არ მინდა რომ შენ ჩვენება შეცვალო
- რატომ? - ჩაეძია გოგონა
- იმიტომ რომ არ მინდა ლიკას შემდეგ მისმა მკვლელებმა შენც გაგიხვრიტონ შუბლი! - კბილების ხრჭიალით გამოცრა ლუკამ
და მარტო ეს არ იყო, ყალბი ჩვენების გამო რამდენიმე წლით ციხეში შეიძლება აღმოჩენილიყო სანიკიძეც..
- ძალიან უცნაურია კია ..- პაუზის შემდეგ წამოიწყო გოგონამ - სულ რამდენიმე დღის წინ კი თავად მომაბჯინე იარაღი შუბლზე, ეხლა როცა ეს სხვისგან მემუქრება რატომ დარდობ? რაო მარტო შენ გაქვს ჩემი მოკვლის უფლება ?-
- ხო, ექსკლუზივი მაქვს..- მშრალად ჩაილაპარაკა ლუკამ - თუ ვინმეს ხელით სიკვდილი გიწერია , ეს მარტო მე ვიქნები..
- ლუკა...
- გისმენ..
- რას აპირებ? - იკითხა ნიამ
- ხომ გითხარი , თავს მივხედავ - მეთქი! - მშვიდად უპასუხა აბაშიძემ
ნიამ , კარგად იცოდა, ის გზები რითაც ეცდებოდა ლუკა თავის ციხიდან დახსნას.. ეს ორი გზა იყო : ფული ან იარაღის გამოყენება..
- ლუკა, ჩვენ შეგვიძლია დავამტკიცოთ შენი უდანაშაულობა.. - გაუბედავად დაიწყო ნიამ - კანონიერი გზით.. - დაამატა პაუზის შემდეგ და ლუკას აფეთქების მოლოდინში გაირინდა
- ამ ამბის შემდეგ, რომელ კანონიერ გზაზე მელაპარაკები ნია? - მშვიდად, მაგრამ ცივად იკითხა ლუკამ
- მე შენ ყველაფერში დაგეხმარები!.. - კაცის სიმშვიდით შეაგულიანებულმა ნიამ უფრო გაბედულად განაგრძო საუბარი, მაგრამ ლუკამ მისი სიტყვები უპასუხოდ დატოვა
-ჭკვიანად იყავი და კარგად შეისმინე რაც გითხარი!- ესღა უთხრა კაცმა და ტელეფონი გათიშა

***

დავითმა იმ დღესვე შეასრულა ლუკას ყველა დავალება, სწრაფად მოიძია მოსამართლისა და და გამომძიებლის ნომრები და მათთან ხანმოკლე სატელეფონო საუბრების შემდეგ ყველაფერი ლუკასთვის სასიკეთოდ დალაგდა.. საქმეში მოულოდნელად გამოჩნდნენ ცრუ მოწმეები, რომლებიც მკვლელობის მომენტში აბაშიძის დანაშაულის ადგილიდან მოშორებით , ტესტორან "ივერიაში" ყოფნას ადასტურებდნენ და ამით ლუკას მყარ ალიბს უქმნიდნენ.. ასეთივე წარმატებით გაქრა საქმიდან დანაშაულის მთავარი მტკიცებულება- მაკაროვის ტიპის იარაღი და მოსამართლესაც "სხვა რაღა დარჩენოდა ", წინასწარი პატიმრობის შეფარდების გარეშე გაანთავისუფლა აბაშიძე განყოფილებიდან...

***
განყოფილების შენობიდან გამოსულ ლუკას მისთვის მოულოდნელად ნია სანიკიძე შეეგება.. ლუკას გვერდით მომავალმა გიომ მხოლოდ ორაზროვნად წაუსტვინა და მანქანაში დაგელოდებიო, უთხრა მეგობარს.
- როგორ ხარ? - მწვანე თვალები შეანათა ნიამ ლუკას, რომლებშიც აშკარად იკითხებოდა ცოტა ხნის გადატანილი მღელვარება
- კარგად.. - მოკლედ მოუჭრა ლუკამ და გამომცდელი მზერა მიაპყრო გოგონას, რომელიც უხერხულად იწურებოდა და ეტყობოდა, რომ არ იცოდა საიდან დაეწყო სათქმელი
- შენთან ერთი წინადადება მაქვს, ლუკა.. - ყოყმანის შემდეგ ამოთქვა გოგონამ
- გისმენ.. - ცივ მზერას არ აცოლებდა აბაშიძე ნიას
- ერთი ადამიანი მინდა გაგაცნო.. - ის იყო საუბარი დაიწყო ნიამ, რომ
იმავე წამს ლუკას ყურადღება წითელმა მერსედესმა მიიპყრო , რომელსაც ჯინსის შორტებსა და წვრილზონრიან ფეხსაცმელში გამოწყობილი თიკა ალავიძე მიყრდნობოდა.. გოგონა დაძაბული უყურებდა ლუკას და მოთმინებით ელოდა ნიასთან მისი საუბრის დასასრულს. აბაშიძემ შორიდანვე შენიშნა მის სახეზე გამოხატული მღელვარება და ინტუიციით მიხვდა რომ , გამომძიებლის ქალიშვილს რაღაც მნიშვნელოვანი ჰქონდა მისთვის სათქმელი.
- შენი საქმე ცოტა ხნით ვერ მოიცდის ? - ნიას მიუბრუნდა ლუკა
- მოიცდის, კი...- თავი დაუქნია სანიკიძემ.. არც მას გამოპარვია წითელ მერსედესზე აყუდებული გრძელფეხება ალავიძე და ისიც შენიშნა ლუკას მთელი ყურადღება ახლა სწორედ მისკენ რომ იყო მიპყრობილი - საჩქარო არაფერია .. სხვა დროს იყოს - ჩაილაპარაკა ნიამ ჩამქრალი ხმით და ლუკას თვალი აარიდა
- კარგი... - უპასუხა აბაშიძემ და სწრაფი ნაბიჯით თიკასკენ დაიძრა
- "სვაბოდაზე" დაბრუნებას გილოცავ !. - გაუცინა ალავიძემ ლუკას , მაგრამ კაცს მაინც არ გამოპარვია მის ხმაში გარეული სევდის ნოტები
- რამე მოხდა? - თვალი თვალში გაუყარა ლუკამ თიკას და პირდაპირ საქმეზე გადავიდა - რამე მოხდა?
- მოხდა.. - ჩავარდნილი ხმით უპასუხა თიკამ
- რა?
- სადმე სხვაგან ვილაპარაკოთ - ხმადაბლა უპასუხა თიკამ და ინტერესით მომზირალ ხალხს თვალი აარიდა
- ჩემთან წავიდეთ,- უთხრა ლუკამ , რომელსაც განყოფილებაში გატარებული ღამის შემდეგ შხაპის ქვეშ დადგომის გარდა არაფერი უნდოდა
- წავიდეთ..
სახლში მისვლისთანავე თიკა მისაღებში დატოვა, თვითონ კი სააბაზანოს მიაშურა.. რამდენიმე წუთი გაუნძრევლად იდგა ცხელი წყლის ქვეშ, თვალებდახუჭული სახეს ჭერიდან უწყვეტ ნაკადად წამოსულ ჭავლს უშვერდა და უბრალოდ ცდილობდა მთელი ღამის უძილობა და დაღლილობა ჩამოერეცხა სხეულიდან... ასე იდგა რამდენიმე ხანი , თვითონაც ვერ მიხვდა რა დრო იყო გასული.. მომენტალურად მისმა გონებამ თითქოს ინტუიციით იგრძნო რომ ვიღაც უყურებდა.. თვალები ნელა გაახილა და კაბინის კართან თიკა ალავიძე დალანდა, უხმოდ რომ იდგა და შიშველ მამაკაცს ხარბი მზერით ათვალიერებდა..
- წინააღმდეგი ხომ არ იქნები, მეც რომ შემოგიერთდე?- თვალი თვალში გაუყარა ქალმა ლუკას და პასუხს არც დალოდებია, ისე დაიწყო პერანგის ღილების შეხსნა
- არანაირად.. - უპასუხა აბაშიძემ და ქალის იმწამს მოშიშვლებულ სავსე მკერდს ვნება მოწოლილი თვალები დაასო ... თიკა ნელი, გამაგიჟებლად ნელი ნაბიჯებით გაშიშვლდა ... მის ყოველ მოძრაობაზე ლუკას ძარღვებში სისხლის წნევა ემატებოდა და აზროვნების უნარი ეკარგებოდა..
- უნაკლო სხეული გაქვს.. - გულწრფელი აღტაცებით უთხრა ლუკამ ქალს, როცა ამ უკანასკნელმა გახდა დაასრულა და აბაშიძის წინ სრულიად შიშველი წარსდგა..
- ვიცი.. -თვალებში თავდაჯერებით შეაცქარდა ქალი ლუკას და სავსე თეძოების მადისღმძვრელი რხევით დაიძრა მისკენ.. აბაშიძემ მასთან მიახლოებულ ქალს წვრილ წელზე ხელები მოხვია , ტუჩებზე დააცხრა და ცივ კედელს ააკრო ..სანამ თიკა რამეს მოიაზრებდა, ძლიერი ბიძგით შეაერთა მათი სხეულები... შემდეგ კი ასეთივე ძლიერი ბიძგებით განაგრძო მისთვის სიამოვნების მინიჭება.
- ლუკა!.. - ამოიკივლა ქალმა და ფრჩხილებით კისერზე ჩააფრინდა აბაშიძეს - უფრო სწრაფად, გთხოვ !..
თუმცა ლუკას ქალის თხოვნა არც სჭირდებოდა.. ტემპს უფრო და უფრო უმატებდა და ძლიერი ბიძგებით არ ზოგავდა თიკას სხეულს..
- ღმერთო ჩემო.. ღმერთო ჩემო!.. - შეშლილივით იმეორებდა სიამოვნების ყოველგვარ ზღვარს გადასული თიკა და შეუბრალებლად უკაწრავდა აბაშიძეს ზურგს - ლუკა..
- გაათავე... გაათავე, მიდი! - კბილების ხრჭიალით უბრძანა ლუკამ ქალს და როცა ამ უკანასკნელმა ძლიერად ამოიკივლა და თავი დუნედ გადააგდო , თვითონაც უკან მიჰყვა მას..

***
- საჭმელი არაფერი გაქვს ?- უკმაყოფილოდ ამოიწუწუნა თიკამ და ცხვირი სასაცილოდ შეჭმუხნა, ლუკას მაცივარში სიცარიელე რომ აღმოაჩინა
- სადმე დავსხდეთ - შესთავაზა ლუკამ ქალს და ათი წუთის შემდეგ თბილისის ერთ-ერთ საუკეთესო ღია კაფეში ისხნდნენ. ლუკა არ აჩქარებდა ქალს , რომელიც ზანტად ეწეოდა სიგარეტს და მდუმარედ გაყურებდა ჰორიზონტს.. თიკა გულმოდგინედ ცდილობდა სახიდან ემოციების დამალვას , მაგრამ ლუკა მაინც ხვდებოდა რომ ქალი ძალიან ღელავდა რაღაცაზე.. ამას სიგარეტზე შემოხვეული მისი აკნაკალებული თითები და შეკრული შუბლი ადასტურებდნენ.. მშვიდად ელოდა აბაშიძე როდის დაიწყებდა თიკა საუბარს, მანამდე სანამ თავად ქალმა არ დაარღვია სიჩუმე..
- მამაჩემის მოკვლა სცადეს..
- რა?- ამბავი მოულოდნელი აღმოჩნდა აბაშიძისთვის
- ხო.. მის სისხლში საწამლავის კვალია აღმოჩენილი ..გადარჩა , მაგრამ სამუდამოდ პარალიზებული დარჩება.. მისი მდგომარეობა მკვდრისაგან არც განსხვავდება პრინციპში.. მხოლოდ ისუნთქებს და ეგ იქნება, მოძრაობას და საუბარს კი ცხოვრების ბოლომდე ვეღარ შეძლებს... - ჰორიზონტისთვის თვალის მოუცილებლად უპასუხა თიკამ.. ლუკამ შენიშნა, რომ ქალი გულგრილი პოზის მიღებას ცდილობდა, მაგრამ შესამჩნევად აკანკალებული თითები და თვალებში ჩამდგარი სისველე, იმას მოწმობდნენ რომ გოგონაზე მშობლის უბედურებამ მაინც ძალიან იმოქმედა.. - მაგრამ სულერთია, ის ხომ არაკაცია.. რამდენი ადამიანი გაამწარა.. ის მიიღო რაც დაიმსახურა.. - გულგრილი პოზით განაგრძო ქალმა
- თიკა.. - სახეზე შეეხო აბაშიძე ქალს და მისკენ შეაბრუნა
- რა? - ცრემლიანი თვალები შეანათა ქალმა.. იმწამს საოცრად ლამაზი იყო და ლუკას მრავალი წლის შემდეგ პირველად გაუჩნდა თანაგრძნობა მისთვის არაახლობელი ადამიანის მიმართა.. ქალის ნაზ ხელს თავისი შეახო და თბილად მიეფერა თითებით
- არ გინდა...
თიკასთვის თითქოს ეს ნიშანი იყო, ტუჩები სატირლად დაბრიცა და მოწოლილ ცრემლებს თავისუფლება მისცა .. მაგრამ ეს მხოლოდ რამდენიმე წამით გაგრძელდა
-მართალი ხარ , არ მინდა- თქვა თიკამ, ცრემლები ისევე სწრაფად შეიშრო, როგორც ატირდა და კვლავ
გულგრილი გამომეტყველება აიკრა.
- მე ბევრი ვიფიქრე იმაზე თუ ვის უნდა მოეწამლა მამაჩემი.. - დაიწყო პაუზის შემდეგ- მას ბევრ საეჭვო ადამიანთან ჰქონდა კავშირი, მაგრამ პირველი რატომღაც შენ ამომიტივტივდი თავში.. ვიცი რომ, მამაჩემი შენთვის მუშაობდა და ამის უარყოფა არ ცადო! - გააფრთხილა აბაშიძე ქალმა და როცა ლუკას შეწინააღმდეგება არ უფიქრია, განაგრძო - შემდეგ ისიც გამახსენდა რომ შენ საქართველოში შურისაძიებლად დაბრუნდი და..
- მოიცა.. - შეაწყვეტინა ლუკამ - ვინ გითხრა რომ ვინმეზე შურისძიებას ვაპირებ ?
- ხალხი ამას ლაპარაკობს - მხრები აიჩეჩა ქალმა
-ხალხი ბევრ რამეს ლაპარაკობს, მაგრამ ყველაფერი არ უნდა დაიჯერო - მშრალად ჩაილაპარაკა ლუკამ
- როგორც შენ აღნიშნავ , მე ჭკვიანი გოგო ვარ და კარგად ვარჩევ რა არის სიმართლე და რა -არა- წარბები აზიდა თიკამ
- კარგი.. განაგრძე - უთხრა ლუკამ და სიგარეტს გაუკიდა
- შენი დაბრუნება შურისძიებისთვის , მამაჩემთან შენი კავშირი ... ყველაფერი დავალაგე რაც მქონდა და ამ ლოგიკურმა ჯაჭვმა იმ დასკვნამდე მიმიყვანა, რომ მამაჩემი იმავე პირებმა მოწამლსს , რომელებმაც შენი და მოკლეს. - დაასრულა გოგონამ და ლუკას შეანათა თაფლისფერი თვალები - აბა რას იტყვი, ყველაფერს სწორად მივხვდი?
- ჭკვიანი გოგო ხარ... - იყო აბაშიძის პასუხი - მაგრამ ჩემთან რატომ მოხვედი, ამას ვერ ვიგებ..
- მინდა რომ მათ წინააღმდეგ შურისძიებაში დაგეხმარო - ყოველგვარი ყოყმანის გარეშე უპასუხა თიკამ
- ესე იგი, შენ ჩემი პაძელნიკობა გინდა - ჰკითხა ლუკამ
-ხო!- დაუდასტურა თიკამ
ლუკამ სცადა სიცილი შეეკავებინა, მაგრამ რომ არაფერი გამოუვიდა და გულიანად ახარხარდა
- ასეთი სასაცილო რა არის? - გამოცრა აბაშიძის რეაქციით ნაწყენმა ქალმა
- რას სულელობ , თიკა.. -ხელი აუქნია ლუკამ და თვითონაც გამჭოლი მზერა მიაპყრო ქალს
-შეიძლება ვიცოდე, მაინც რატომ გეჩვენება ჩემი სიტყვები სისულელედ ? - ლუკასკენ გადაიხარა თიკა
- ეს თამაში არაა - თავი გააქნია ლუკამ
- ვიცი !
- ეს არ მოხდება , თიკა - მშვიდად მოუჭრა ლუკამ
- რატომ?- გამჭოლ მზერას არ აცილებდა ქალი აბაშიძეს - შენ საქმეებში ცხვირს ზედმეტად არ ჩავყოფ და არც არაფერს გკითხავ ზედმეტს, თუ ამაზე ღელავ.. მხოლოდ იმას გავაკეთებ რასაც მეტყვი...
- ეგ არაფერ შუაშია - მშვიდად მიუგო აბაშიძემ
- მაშინ ამიხსენი რატომ უარობ?- ჯიუტობდა ალავიძე
-რას მიქარავ, თიკა? გითხარი, ეს თამაში არაა-მეთქი! - დასერიოზულდა ლუკა და ქალისაკენ გადაიხარა - შორს არ წავალ და გუშინდელ მაგალითს მოგიყვა.. იმ ნაბო*რებმა შენი ასაკის გოგოს დაუფიქრებლად გაუხვრიტეს შუბლი და ავადმყოფი დედამისიც მის გზას გაუყენეს!.. მამაშენსაც მისწვდნენ, კაცს რომელსაც კანონი ხელში ეჭირა და გეკითხები, როცა შენ მათ გზაზე გადაეღობები რაღა შეჩერებთ რომ შენც შუბლი არ გაგიხვრიტონ?
- მე ყველაფერი გაცნობიერებული მაქვს და პასუხისმგებლობასაც თავადვე ვიღებ ჩემ თავზე, ასე რომ მაგაზე ნუ ღელავ- მხრები გულგრილად აიჩეჩა თიკამ - მისმინე, ლუკა.. შენ შურის საძიებლად დაბრუნდი , იმიტომ რომ უგულო არაკაცებმა ოჯახი ამოგიწყვიტეს , უსამართლო , გაქსუებულმა ნაბი*ვრებმა კი მათ ხელი შეუწყვეს თავიანთი უმოქმედობით და არაფერი გააკეთეს რომ ისინი დასჯილიყვნენ!.. მათ კატეგირიაში გადის მამაჩემიც და მე გულწრფელად ვფიქრობ რომ მან ის მიიღო რაც დაიმსახურა!.. მაგრამ , ის მაინც მამაჩემია და მე ის მიყვარს, ლუკა.. მაგრამ, ის მოკლეს.. ხო მოკლეს, რადგან ახლა მისი მდგომარეობა არაფრით გასხვავდება მკვდრისაგან... მე მამაჩემი მიყვარს ლუკა, მაგრამ მისგან ვეღარასოდეს მოვისმენ ამის საპასუხო სიტყვას !.. მითხარი , შენც ხომ კარგად ხვდები რომ შენნაირადვე მაქვს უფლება ამის გამო მის მკვლელზე ვიძიო შური?- დაასრულა თიკამ და პასუხის მოლოდინში აბაშიძეს მიაშტერდა სახეში... - არ მენდობი?- ხმადაბლა დაამატა ლუკას დუმილის შემდეგ.
აბაშიძე კიდევ რამდენიმე წუთი დუმდა.. შემდეგ გოგონას სახე ახლოს მიუტანა და ხმადაბლა გამოცრა
- გენდობი.. მაგრამ მაინც არა!- და ისე რომ თიკას ბრაზით აღვსილი თვალებისთვის ყურადღება არ მიუქცევია, მაგიდიდან წამოდგა და სწრაფი ნაბიჯით გავიდა კაფიდან

***

- შეწყვიტე ამის კეთება!- თვალები მობეზრებით აატრიალა მეტრეველმა ტელეფონზე მეათედ რომ დახედა საათს ნიამ
- შემპირდა, მოვალო - სახე შესამჩნევი წყენით დაენისლა გოგონას და მოუთმენლობა ჩამდგარი თვალები მიაპყრო გზას
- დაიკიდე, თუ არც მოვა თვითონვე წააგებს - გამოცრა მეტრეველმა და ლოყაზე მიეფერა გოგონას...
გიორგი მეტრეველი , საქართველოს პროკურატურის ერთ-ერთი სამაგალითო თანამშრომელი, კანონის ღირსეული დამცველი და თითით საჩვენებელი იურისტი იყო.. ის ნიამ უნივერსიტეტში სწავლისას გაიცნო, როცა თვითონ პირველ კურსზე იყო, ხოლო გიორგი მეოთხეზე და მასთან ერთად ერთ საგანს გადიოდა. სიმპათიურ, მდიდარი ოჯახის შვილ გიორგი მეტრეველზე იურიდიული ფაკულტეტის მდედრობითი სტუდენტების მთელი შემადგენლობა ყურებამდე იყო შეყვარებული, მაგრამ ნიამ მასში მხოლოდ მეგობარი დაინახა და იმავე გრძნობითვე უპასუხა მეტრეველმაც.. თუმცა ამ უკანასკნელზე ხშირად ეჭვობდნენ ხოლმე ნიას გარშემომყოფები, რომ იგი გოგონას როგორც მეგობარზე მეტს ისე უყურებდა.. ამის მოსმენაზე ნია მხოლოდ მობეზრებით აატრიალებდა ხოლმე თვალებს და გიორგის წრფელ მეგობრობაში დარწმუნებული , მასთან კონტაქტს უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგაც განაგრძობდა.. მართალია, მათი ურთიერთობა ორი წლით გაწყდა მას შემდეგ , რაც გიორგი უცხოეთში გაემგზავრა მაგისტრატურის გასავლელად , მაგრამ იქიდან დაბრუნებულმა მეტრეველმა კვლავ განაახლა ნაცნობობა ნიასთან. მდიდარი ოჯახის შვილს გავლენიანი ნაცნობების წყალობით მაღალი თანამდებობის პერსპექტივა ისედაც არ აკლდა, მაგრამ კვალიფიციური განათლებისა და სამაგალითო სახელის ხარჯზე მალევე დაინიშნა ერთ- ერთ უმაღლეს პოზიციაზე.. სწორედ გიორგი მეტრეველი იყო მბრალდებელი მხარე ლუკა აბაშიძის საქმეში, რომლის მიხედვითაც მას ახალგაზრდა ქალის, ლიკა სამხარაძის მოკვლა ედებოდა ბრალად. სწორედ ამ საქმის მასალების გაცნობის შემდეგ აღმოაჩინა მეტრეველმა რომ აბაშიძის საქმეში გარეული იყო მისი მეგობარი ნია სანიკიძეც . გიორგი ტელეფონით დაუკავშირდა ნიას და იმღამესვე შეხვდა განყოფილებაში, საიდანაც ფეხს არ იცვლიდა ლუკას ამბის მომლოდინე გოგონა.
- ნია..
- გიო .. - ფეხზე წამოიჭრა სანიკიძე და მეგობარს ჩაეკრა მკერდში
- დაჯექი და დალაგებულად გამარკვიე, როგორ დაიჭირე საქმე ისეთ ჩამოყალიბებულ კრიმინალთან როგორიც ლუკა აბაშიძეა!.. - შუბლშეკრულმა დახედა მეტრეველმა მეგობარს
- შენ საიდან იცი? - დაიბნა ნია
- მე დამნიშნეს მის მბრალდებლად და შენ სახელსაც მის საქმეში წავაწყდი - უპასუხა გიორგიმ - მოდი ჩამოვჯდეთ და ყველაფერი დეტალურად მომიყევი..
ნიამ დეტალურად აღუწერა მეტრეველს იმ ღამეს ლუკას დაკავების სცენა და შემდეგ მღელვარედ დაამატა
- მე ვფიქრობ რომ ლუკა უდანაშაულოა..
- ლუკა აბაშიძე ჩამოყალიბებული კრიმინალია, ნია! - შუბლი შეიკრა მეტრეველმა
- ამის არ უარყოფას არ ვცდილობ - თავი გააქნია ნიამ- უბრალოდ ვფიქრობ რომ ამ გოგის სიკვდილში ის უდანაშაულოა
- მაინც რა გაძლევს მაგის ფიქრის საფუძველს? - ჩაეძია ნიას მეტრეველი
- არ, ვიცი... ალბათ , პოლიციელების ქცევა.. ისინი ძალიან უცნაურად მოქმედებდნენ და იარაღიც ძალიან საეჭვო ვითარებაში იპოვეს!
- შენ ფიქრობ რომ აბაშიძეს იარაღი ჩაუდეს?
- ასე ვფიქრობ- თავი დაუქნია გოგონამ
-რამე კონკრეტული დაინახე? - ჩაეძია კაცი
- არა.. მაგრამ არ ვიცი.. რაც გინდა დაარქვი ინტუიცია, წინათგრძნობა, უბრალოდ იმედი.. მაგრამ ვგრძნობ რომ ლუკას ეს არ გაუკეთებია! - მღელვარედ თქვა ნიამ
- შენ იურისტი ხარ და ფაქტებს უნდა ეყრდნობოდე და არა იმედებს!- ცივად მოუჭრა მეტრეველმა
- ვიცი... - ჩამქრალი ხმით უპასუხა ნიამ და თვალი აარიდა
- როდემდე უნდა იყო ასე გულუბრყვილო ? - მომენტალურად დაუთბა ხმა მეტრეველს და თმაზე მიეფერა გოგონას
- რაღაც უნდა გთხოვო, გიო - ყოყმანის შემდეგ უთხრა ნიამ კაცს
- გისმენ..
ნიამ მოკლედ მოუყვა მეგობარს ის ზოგადი ინფორმაცია, რაც ლუკასა და მისი ოჯახთან დაკავშირებულ ტრაგედიაზე გაეგონა. მაგრამ ეს მხოლოდ ისეთი დეტალები იყო რაც გარშემომყოფებმა ისედაც იცოდნენ.. გოგონამ თავი აარიდა ისეთი წვრილმანების მოყოლას, რაც მხოლოდ მას და ლუკას აკავშირებდათ, რადგან არ იცოდა რა რეაქცია ექნებოდა ამაზე აბაშიძეს..
- რატომ იცავ იმ მკვლელს?- გაბრაზდა მეტრეველი ნიად თხოვნა რომ მოისმინა
- მე მას არ ვიცავ, უბრალოდ გთხოვ რომ მას მისი დის მკვლელების მოძებნაში და დასჯაში დაეხმარო , რაც ისედაც შენი მოვალეობაა.. - წყნარად უპასუხა გოგონამ
- კარგი ნია, მე გავაკეთებ ამას მაგრამ მხოლოდ იმიტომ რომ შენ მთხოვ - თითქმის ერთ წუთიანი ყოყმანის შემდეგ დაეთანხმა მეტრეველი ნიას და ლოყაზე მიეფერა ნაზად..
გადაწყდა, რომ მეორე დღეს ნია მეტრეველს ლუკას შეახვედრებდა და თუ აბაშიძე მოისურვებდა, გიორგი ყველანაირად დაეხმარებოდა კანონიერი გზით დის მკვლელების მოძიებაში.. საჭირო იყო მხოლოდ აბაშიძის სურვილი, რაც ყველაზე მეტად აეჭვებდა და ანერვიულებდა ლუკას გამოჩენის მოლოდინში მყოფ გოგონას.. ლუკა აბაშიძეს უკვე საკმარისად კარგად იცნობდა, იცოდა მისი ფეთქებადი ხასიათის შესახებ და ისიც, რომ რთული იყო იმის პროგნოზირება რა მოვლენაზე რა რეაქცია ექნებოდა ლუკას.. ამით შეშინებულს ხან ძალიან ჭკვიანურად ეჩვენებოდა თავისი ჩანაფიქრი, ხანაც კი - ძალიან სარისკოდ.. იმის გამო რომ, ცნობილი პროკურორის, ასევე სახელგანთქმული კრიმინალისა და ადვოკატის შეხვედრა საზოგადოების თავშეყრის ადგილზე გარეშე პირების ზედმეტ ცნობისმოყვარეობასა და ეჭვებს გამოიწვევდა , შეხვედრა ასეთი ადგილებიდან მოშორებით, კუს ტბის სიახლოვეს, ქალაქიდან მოშორებით დათქვეს.. უკვე სამი სრულდებოდა და ნიას ლუკას გამოჩენის ყოველგვარი იმედი გადაწურული ჰქონდა, რომ გზაზე მათკენ დიდი სისწრაფით მომავალი აბაშიძის რენჯ როვერი გამოჩნდა.. დინჯად გადმოვიდა აბაშიძე მანქანიდან და სწრაფი ნაბიჯით მისი მომლოდინე ნიასაკენ გაემართა.. მის გვერდით გვერდით მდგარი კაცისთვის არც შეუხედავს , ისე მიმართა სანიკიძეს
- რა საქმე გქონდა , გისმენ!..
- ჩემი მეგობარი მინდა გაგაცნო - ყოყმანით დაიწყო ნიამ
- გიორგი მეტრეველი, პროკურორი ! - თავად გაეცნო გიორგი ლუკას
აბაშიძემ მხოლოდ ზერელედ შეხედა ძვირადღირებულ შარვალსა და პერანგში გამოწყობილი კაცის მარჯვენას, ჩამოსართმევად რომ უწვდიდა და ისევ ნიას მიაპყრო მზერა
- ეს არის შენი საქმე?- ჰკითხა ირონიული ღიმილით
- კი ვიცოდი რა თავდაჯერებული ნაბი'ჭვარიც იყავი აბაშიძევ, მაგრამ ვაღიარებ ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბე - ცივად ჩაიცინა მეტრეველმა
- შენ ვინღა ჩემი *ლე ხარ ? - გაღიზიანდა ლუკა
- მე ის ვარ , ოცი წლით რომ გამოგკეტავდა ციხეში შენი ბინძური ფულით რომ არ მოგესყიდა გამომძიებელი! - ზიზღით გამოცრა მეტრეველმა
- შენ სულ შეიშალე ხო? - ნიას შეუღრინა მოსმენილით გაცოფებულმა ლუკამ
- ტონს დაუწიე ! - იღრიალა მეტრეველმა და სანამ ნია რამეს უპასუხებდა, ლუკა ხელის კვრით მოაშორა გოგონას..
- შენ ვინ გტყნავს ნაბი'ჭვარო ! - მეტრეველის ტონი გაიმეორა ლუკამ და სწრაფად იტაცა ხელი იარაღზე ...პროკურორმა რომელსაც მისი მოძრაობა არ გამოპარვია, ასევე სხარტი მოძრაობით ამოიღო პისტოლეტი.. შედეგად ორივემ ერთდროულად შემართეს იარაღები და ერთ- ერთი აუცილებლად გამოკრავდა სასხლეტს თითს, რომ არა მათ შორის სწრაფად ჩამდგარი ნია სანიკიძე
- ბიჭებო, გთხოვთ!.. დაუშვით იარაღი - ამოიტირა გოგონამ
- ნია , გაიწიე !- იყვირა გიორგიმ
- ლუკა.. - ამოთქვა გოგონამ და აბაშიძეს შეანათა ცრემლიანი თვალები
- სამ წამში იარაღს თუ არ დაუშვებ უბრალოდ და მარტივად ტვინს გაგასხმევინებ!- ნიას მუდარას ყურადღება არ მიაქცია ლუკამ და იარაღი უფრო ზევით აღმართა პროკურორის შუბლისთვის რომ გაესწორებინა
- გიორგი , გთხოვ.. - მეტრეველისაკენ შებრუნდა ნია და მანაც მცირე ყოყმანის შემდეგ ნელა დაუშვა იარაღი
- ღმერთო .. - ამოიჩურჩულა სანიკიძემ და თმაში შეიცურა ხელები .. არა , მათ გულთბილ შეხვედრას ნამდვილად არ ელოდა, მაგრამ პირველივე წამებზე თუ იარაღს დაუმიზნებდნენ ერთამანეთს ეგეც არ ეგონა..
- შეხვედრა დამთავრებულია ! -ცივად მიუგდო ნიას ლუკამ და მანქანისაკენ დაიძრა
გოგონა მისკენ შებრუნდა და დადევნება დააპირა , რომ მეტრეველის ხელმა შეაჩერა
- შეეშვი მაგ ნაბი'ჭვარს! - უბრძანა კაცმა
- გთხოვ , მასთან მარტო ლაპარაკის საშუალება მომეცი - შეევედრა ნია მას და ყოყმანის შემდეგ მეტრეველმა ხელი რომ შეუშვა, აბაშიძისაკენ წავიდა სწრაფი ნაბიჯით
- ლუკა!
მანქანასთან მისული აბაშიძე შედგა, სიგარეტს ნერვიულად გაუკიდა და მანქანის ძარას მიყრდნობილმა ხარბად გააბოლა
- არ შეგიძლია რომ ერთხელ მაინც მშვიდად მომისმინო? - წინ დაუდგა ნია ლუკას და ბრაზით ანთებული თვალები შეანათა
- მშვიდად როგორ გისმინო როცა ისეთ რაღაცებს აკეთებ რომ ჭკუიდან გადავყავარ? რატომ მომიყვანე გასაცნობად დამპალი პროკურორი რომელიც ჩემ საქმეში ჩემივე მბრალდებელი იყო ? - ყვირილით ჰკითხა ლუკამაც
- მაგაშია საქმე! - ხელები ფართოდ გაშალა გოგონამ - ზუსტად მაგაში !.. არც კი მისმენ რას და რატომ ვაკეთებ, ისე გადადიხარ ჭკუიდან! .. იქნებ ჯერ მოგესმინა რატომ მოვინდომე შენთვის გიორგის გაცნობა და თუ რამე არ მოგეწონებოდა მერე გაგემართა მასთან დუელი !.. - მღელვარედ დაასრულა გოგონამ, სახეზე ქარისგან მოხლილი თმა მოიშორა და ჰაერი ღრმად ჩაისუნთქა დასამშვიდებლად.. შემდეგ კი შედარებით დამშვიდებულმა განაგრძო - შენ გუშინ მისაყვედურე რომ ჩემი სიჩუმით საკუთარი სინდისის დამშვიდებას ვცდილობ და ამით ძალაუნებურად ხელს ვაფარებ დამნაშავე მკვლელებს.. მაგრამ , ეს ასე არ არის ლუკა.. დედას გეფიცები, შენი დის ამბის მოსმენის შემდეგ არც ერთი დღე არ მომშორებია მასზე ფიქრი და მეც შენზე არანაკლებ მინდა რომ ის სადისტები დაისაჯონ, ვინც მას მოუსწრაფა სიცოცხლე.. მე მართლა გულწრფელად მინდა დაგეხმარო, მაგრამ მე არ მომწონს შენი არჩეული გზა ,რომლითაც ამის გაკეთებას აპირებს..ძალადობაში და უკანონობაში მხარს ვერ დაგიჭერ, ლუკა .. გუშინ ისიც გითხარი რომ სხვა გზაც არსებობს მათ დასასჯელად, კანონისა და სამართლის გზა.. სწორედ ამიტომ გაგაცანი გიორგი.. ის კარგი ადამიანი და გამოცდილი იურისტია.. გთხოვ, მოუყევი მას ყველაფერი, რაც შენი დის მკვლელების შესახებ იცი და გიორგი ყველაფერს გააკეთებს რომ მათი კვალი იპოვოს და კანონის შესაბამისად დასაჯოს..
- შენ რა მოუყევი მას? - ჰკითხა მკას ლუკამ, რომელიც წეღანდელთან შედარებით დამშვიდებული ჩანდა
- შენი ნებართვის გარეშე არაფერი. მხოლოდ ის დეტალები რაც გარშემო ისედაც ყველამ იცის.. - უპასუხა გოგონამ
- შენ ან იმაზე მეტად გულუბრყვილო ყოფილხარ ვიდრე მეგონე, თუკი იმის იმედი გაქვს რომ ერთი დღის გაცნობილ პროკურორს ჩემს ყველა გეგმას გავანდობ.. ან უბრალოდ რაღაც ძალიან ბინძურ თამაშს თამაშობ მათთან ერთად... ჯერ ვერ გავერეკვიე ამათ შორის რომელია მართალი.. მაგრამ ჯერ-ჯერობით პირველ ვერსიას უფრო ვემხრობი და ამიტომაც ხარ აქამდე ცოცხალი.. და ღმერთმა არ ქნას რომ ოდესმე ჩემი მეორე ვარაუდი აღმოჩნდეს სწორი , მაშინ კი უყოყმანოდ გაგიხვრეტ შუბლს! - ცივად გამოცრა ლუკამ, სიგარეტის ნამწვი უგულოდ მოისროლა და ის მანქანისაკენ შებრუნდა, რომ ნიას ყოყმანშერეულმა ხმამ შეაჩერა
- მე კიდევ მაქვს რაღაც სათქმელი .. - რა?
- მოგიყვები ჩხენკელზე რაც ვიცი.. - ჩაილაპარაკა გოგონამ
- ყურადღებით გისმენ! ..- თვალებში ჩაააშტერდა ლუკა ქალს
- მე ბევრი არაფერი ვიცი მასზე.. მხოლოდ ერთი ადამიანი მოდიოდა მასთან სანახავად და მე მასთან საქმის რაღაც დეტალებს ვათანხმებდი.. ეს არის და ეს..
- რა ერქვა? - სწრაფად იკითხა ლუკამ
- ჯერ შემპირდი რომ მას არაფერს დაუშავებ და თუ რამე საეჭვოს გაიგებ მასზე, გიორგის გადასცემ!
- მისი სახელი მითხარი, ნია!- მხარში წვდა აბაშიძე გოგონას
- რატი .. რატი ერქვა.. - შუბლი დაძაბა ნიამ- ამბობდა ჩხენკელის ბიძაშვილი ვარო
- გვარი?
- გვარი არ ვიცი.. მეტი ჩხენკელზე საერთოდ არაფერი ვიცი - ამოილაპარაკა ნიამ და ლუკამ იგრძნო რომ გოგონა გულწრფელი იყო
- გასაგებია.. - მოუჭრა მოკლედ და მანქანისაკენ დაიძრა, გოგოს ხმამ მეორედ რომ შეაჩერა
- ლუკა..
- რა იყო? - თვალებში შეაცქერდა აბაშიძე ნიას
- გთხოვ, იფიქრე იმაზე რაც გითხარი.. გიორგი კარგი ადამიანია , ლუკა.. მის პატიოსნებაზე ჩემი სიცოცხლით დავდებ თავს..
ლუკა რამდენიმე წამით დუმდა.. უხმოდ გახედა მოშორებით მდგარ მეტრეველს , შესამჩნევი ბრაზით რომ აკვირდებოდა ნია- აბაშიძის წყვილს , და შემდეგ , მზერა ისევ სანიკიძეზე გადაიტანა
- მასთან ჟიმაობ?
- რა? - მოულოდბელი კითხვისგან სახე აერია გოგონას და იგრძნო როგორ წამოახურა - არა!.. ის ჩემი მეგობარია..
- აი , ის კი ისე გიყურებს რომ ეჭვგარეშეა , ნამდვილად უნდა შენი ჰორიზონტალურ პოზაში ხილვა - ირონიულად ჩაიცინა ლუკამ და მანქანით სწრაფად გაეცალა შეხვედრის ადგილს.

***

უკვე ღამის სამი საათი სრულდებოდა , როცა თამარაშვილის ქუჩაზე მდებარე მაღალსართულიან კორპუსში უკანასკნელი სინათლეც ჩაქრა და ისედაც წყვდიადში ჩაძირული ეზო სრულმა უკუნმა მოიცვა.. კორპუსის წინ რამდენიმე განსხვავებული ფერისა და მარკის მანქანა ეყენა, მათგან ერთ-ერთში ორი მამაკაცი, ლუკა აბაშიძე და გიორგი დემეტრაძე ისხდნენ..
- სად ჯანდაბაშია ეგ დედამოტყნული !- მოულოდნელად იფეთქა გიომ
- მოთმინება , დემეტრაძევ, მოთმინება.. - ჩაიცინა ლუკამ, სიგარეტის კოლოფიდან ორი ღერი ამოაძვრინა და ერთი მეგობარს გაუწოდა, მეორეს კი თავადვე გაუკიდა.
- მართალს ბაზრობდა საბა, ძაღლებთან კავშირის გარეშე მაგრად გაგვიჭირდება - შუბლი უკმაყოფილოდ შეიკრა გიორგიმ და ღრმა ნაფაზი დაარტყა - სანამ ალავიძის შემცვლელს არ ვიშოვით, კუდში თავად უნდა ვდიოთ ამ ნაბი'ჭვრებს, ხო?
- ეგრე მოგვიწევს.. - გაუცინა ლუკამ მეგობარს
- არა, მაინც სად ჯანდაბაშია.., - ვერ ცხრებოდა გიორგი -სამი საათია გაუნძრევლად ვზივარ, ლამისაა სკამის ფორმა მივიღო ,ბლიად.. არა ,ძაღლები როგორ აკეთებენ ამას საინტერესოა , ეგენი ხო ზოგჯერ ვაბშე მთელი ღამე ესე ზიან.. აუ , მოიცა მთელი ღამე რო არ მოვიდეს? - წუწუნის ახალმა მიზეზმა დაარტყა დემეტრაძეს
იმავე წამს ლუკა გამოცოცხლდა და ხელი გამაფრთხილებლად აუქნია მეგობარს.. ამ უკანასკნელმა თვალი მის მზერას გააყოლა და ძველი შავი ფორდი შენიშნა, მის სალონში ჯერ კიდევ რომ ენთო სინათლე
- ეგაა!- ხელები კმაყოფილებით მოისრისა გიორგიმ და იმწამს მანქანიდან გადასულ ლუკას უკან მიჰყვა.. ფორდთან მდგარმა დაბალმა კაცმა თითქოს მათი მოახლოება იგრძნო , თავი მოაბრუნა და უცნობი წყვილის დანახვაზე პირი საყვირლად გააღო, მაგრამ ლუკამ დაასწრო, პისტოლეტის ტარი ძლიერად შემოკრა კეფაში და კაციც გონება დაკარგული დაენარცხა ძირს.. აბაშიძე ხელებში წვდა მას, გიორგი - ფეხებში და ისე შეათრიეს მანქანაში, შემდეგ კი სწრაფად ჩასხდნენ სალონში და ადგილიდან შეუმჩნევლად გაქრნენ.

***

რატი ქვრივიშვილი ერთი საათის შემდეგ მოეგო გონს და თვალების გახელის შემდეგ უკუნი სიბნელის გარდა რომ ვერაფერი გაარჩია, განწირული ხმით მოჰყვა ყვირილს
- მიშველეეეეთ!
- ტყუილად ღრიალებ! - სიბნელეში გაისმა კაცის ხმა - ტურებისა და მგლების გარდა მაინც ვერავინ გაიგებს..
- რა ტურები და მგლები? - უარესად აღრიალდა რეზო
- ის ტურები და მგლები, რომლებიც ტყეში არიან!.. ცოცხალი ადამიანის იმედი კი ტყუილად გაქვს, მისი ჭაჭანება არ არის ასი მეტრის რადიუსში.. ამიტომ ღრიალი უნდა შეწყვიტო, აზრი არ აქვს !- შეუღრინა მისი ყურისწამღები ტონებით გაღიზიანებულმა დემეტრაძემ
- მიშველეეეეეთ!- მისი სიტყვებისთვის ყურადღება არ მიუქცევია რატის
- აუ , რა ხისთავიანია ვინმეა! -ხელი მობეზრებულად აიქნია დემეტრაძემ- სწორი ვქენი , იურიდიული ფაკულტეტი რომ მივატოვე, ჩემგან კარგი გამომძიებელი მაინც არ დადგებოდა.. შენ მიხედე რა მე ამის ნერვი არ მაქვს - ჩუმად მჯდარ ლუკას გადაულოცა დემეტრაძემ რატი და თვითონ მოშორებით დადგა..
- რა გინდათ ჩემგან? - ღრიალს არ წყვეტდა ქვრივიშვილი
- მართალი და ამომწურავი პასუხები კითხვებზე რომლებსაც ეხლა დაგისვამ - უპასუხა ლუკამ .. მისი ხმა უფრო მშვიდი იყო, ვიდრე პირველი კაცის, მაგრამ რატიმ ამ ხმაში ისეთი სუსხი იგრძნო, რომ მისდა უნებურად შეამცივნა და ღრიალის სურვილიც გაუქრა
- რისი გაგება გინდათ ჩემგან.. - ამოილაპარაკა ჩამქრალი ხმით
- დასაწყისისთვის, ყველაფერი მომიყევი რაც შენ ბიძაშვილზე იცი... სად მუშაობდა ,სად დადიოდა, ვის ხვდებოდა.. მოკლედ, ყველაფერი!..
- მე მასზე ბევრი არაფერი ვიცი.. ჩვენ ახლო ურთიერთობა არასოდეს გვქონია.. ბოლოს როდის ვნახე ისიც კი აღარ მახსოვს ..
- მაინც რამდენი ხანია რაც ის არ გინახავს?-- ჰკითხა ლუკამ
- არვიცი.. ძალიან დიდი ხანია.. ალბათ ექვსი -შვიდი წელია - უპასუხა რატიმ
- მერე არ მოგენატრა? - იკითხა აბაშიძემ
- არა- ავტომატურად უპასუხა რატიმ
- მაშინ დროზე ადრე რატომ ცდილობ მასთან გამგზავრებას?- მოიღრუბლა ლუკა და იმწამსვე სიბნელეში პისტოლეტის დამცავმა გამაფრთხილებლად რომ გაიტკაცუნა , რაზეც მუხლები აუკანკალდა ქვრივიშვილს..
- რა გინდათ ჩემგან?- ხმის კანკალით გაიმეორა რატიმ
- შენ რა ყრუ ხარ? - კბილებში გამოცრა ლუკამ - უკვე გარკვევით გითხარი რაც მინდა და ჯობია სიმართლე ილაპარაკო!.. გაფრთხილებ , ძალიან მალე მელევა ხოლმე მოთმინება!..
- მე უკვე გითხარით სიმართლე..
- ტყუი, შე ახვარო, ტყუი! - იფეთქა ლუკამ - კარგად ვიცი ექვსი თვის წინ რომ ინახულე შენი ბიძაშვილი და დიდი სიყვარულით რომ უგზავნიდი პერედაჩებს!..
- არ შემიძლია ... -
- რა არ შეგიძლია? - იკითხა აბაშიძემ
- სიმართლის თქმა...
- რატომ?
- ისინი მომაკითხავენ..
- ვინ ისინი?
- მე მათ არ ვიცნობ .. რამაზი ერთი პერიოდი ჩემთან ცხოვრობდა და ისინი სულ დადიოდნენ მის სანახავად.. მიდოდნენ და მოდიოდნენ.. მე არაფერს ვეკითხებოდი რამაზს , მის საეჭვო საქმეებში გარევა არ მინდოდა.. უბრალოდ ვიცდიდი და ველოდებოდი როდის გადავიდოდა სხვა ბინაში ,რომ მისი შავბნელი კომპანია სამუდამოდ მომეშორებინა ჩემი ცხოვრებიდან..
- ესე იგი , მისი მეგობრებიდან არავის იცნობ? - იკითხა ლუკამ
- არა, არავის... - უპასუხა რატიმ
- კარგი, დაგიჯერებ.. თვითონ რამაზზე მომიყევი რაც იცი
- ის ერთ კლუბში მუშაობდა დაცვაში - ყოყმანით დაიწყო ქვრივიშვილმა
- რა ჰქვია კლუბს?
- "ფანტაზია" ასე ჰქვია იმ კლუბს.. იქ არასდროს ვყოფილვარ , მაგრამ რაც გამიგია ვიცი რომ ნამდვილი გარყვნილების ბუდეა.. საცეკვაო კლუბი კი არა სინამდვილეში ჩამოყალიბებული ბორდელია..
- ჩხენკელზე განაგრძე ...რას მეტყვი კიდევ მის შესახებ? - იკითხა ლუკამ
- მეტს ისეთს ვერაფერს , გეფიცებით !- თავი მღელვარედ გააქნია რატიმ- არ მომიტყუებიხართ , როცა გითხარით რომ არასდროს არ მომწონდა ის.. მაგრამ ბიძაშვილი იყო და რა მექნა? ჩემ გარდა არავინ ჰყავდა, როცა ქურდობაზე დაიჭირეს მხოლოდ მე ვაკითხავდი და მის სახაზინო ადვოკატსაც მე ვხვდებოდი..
- თავიდანვე რატომ არ მითხარი სიმართლე ? - იკითხა ლუკამ
- იმიტომ რომ მეშინია .. მეშინია რომ ისინი მომაგნებენ.. რამაზის სიკვდილის მერე მეგონა რომ მისი საეჭვო კომპანიისაგან სამუდამოდ გავთავისუფლდი, მაგრამ რამდენიმე დღის შემდეგ მათ მომაკითხეს და გამაფრთხილეს რომ რამაზზე არავისთვის არაფერი მომეყოლა , წინააღმდეგ შემთხვევაში ისინი კიდევ მომაკითხავდნენ და მომკლავდნენ....დამენ*რა , ნამდვილად დამენძრა .. მათ თუ ვერაფერი გაიგეს თქვენ ნამდვილად მომკლავთ ..-ამოიკნავლა რატიმ და ლუკა მიხვდა რომ ქვრივიშვილი ტიროდა... მშვიდად ამოიღო კოლოფიდან ორი ღერი სიგარეტი , ერთი რატის გაუწოდა , მეორეს კი თავად გაუკიდა და ხარბად შეისუნთქა მომწამვლელი აირი
- ჩემგან სიკვდილი არ გემუქრება , მაგრამ მათგან იმავეს გაკეთებას ვერ შეგპირდები.. გირჩევ , მთელი შენი ქონება შეაგროვო და საზღვაგარეთ მოხიო რაღაც დროით მაინც - უთხრა ლუკამ ქვრივიშვილს
- ეგრე ვიზამ.. ნამდვილად ეგრე ვიზამ - ხმის კანკალით ამოთქვა რატიმ
- კარგი .. - სიგარეტის ნამწვი მოისროლა ლუკამ და ისევ ქვრივიშვილს მიუბრუნდა - კიდევ ერთ კითხვაზე უნდა გამცე პასუხი..
- გისმენ... - უპასუხა რატიმ
ლუკამ ეს კითხვა ბოლოსთვის შემოინახა, რადგან არ იყო დარმუნებული რომ დადებითი პასუხის შემთხვევაში წაღანდელ სულგძრელობას გამოიჩენდა.. მიცემული პირობის დარღვევა კი მას არასდროს ჩვეოდა..
- შენ ბიძაშვილს ლუკა აბაშიძე ხომ არ უხსენებია ოდესმე ? - იკითხა ლუკამ რატის მისამართით
- ახსენეს.. - თავი დაუქნია ქვრივიშვილმა
- როგორ და რა ვითარებაში?
- ისევ თავის მეგობრებთან იყო.. ოთახში იყვნენ შეკეტილები , მაგრამ მე მაინც გავიგონე როგორ ახსენეს ეგ სახელი და გვარი და კიდევ ისიც რომ მისი მფლობელი უახლოეს მომავალში უნდა მომკვდარიყო..
- მერე შენ რა გააკეთე? მისი გაფრთხილება ან პოლიციაში წასვლა არ გიფიქრია ?- ჰკითხა ლუკამ თუმცა პასუხი კარგად იცოდა
- არა , რა თქმა უნდა ! - უპასუხა ქვრივიშვილმა - ხომ გითხარი , რამე რომ გაეგოთ დაუფიქრებლად მომკლავდნენ!..
- შენი დედაც მოვტყან! - იფეთქა დემეტრაძემ და რატისაკენ გაიწია , მაგრამ ლუკამ შეაჩერა და ხელით ანიშნა წავედითო
- ამ მძორს რა ვუყოთ? - ზიზღით გამოცრა დემეტრაძემ და რატიზე თავით ანიშნა
- ერთი საათის მერე პოლიციაში დავრეკოთ და საპატრულო ეკიპაჟს გამოგზავნიან მის წასაყვანად - უპასუხა ლუკამ
- თქვენ რა მანამდე აქ მტოვებთ ?- უკნიდან დაეწიათ ქვრივიშვილის ხმა
- ხო შე ახვარო და ფეხებს უნდა გვიკოცნიდე რომ ცოცხალს გტოვებთ და არა შუბლგახვრეტილს ! - ისევ მისკენ გაიწია დემეტრაძემ - შეხედე ამ ნაბი*ვარს რა დღეშია ?! პატარა დათმობა იგრძნო და სულ თავს გავიდა, !
მანქანაში რომ ჩასხდნენ , დემეტრაძე ერთხანს ხმისამოუღებლად აკვირდებოდა აბაშიძეს და გამჭოლ მზერას არ აცილებდა
- რა? - ამოიოხრა ლუკამ
- ამის დედაც!- გაიცინა დემეტრაძემ - რომ გიყურებ ჰუმანიტარული მისიის ორგანიზატორი მგონიხარ, ერთი დიდი ჯვარი გაკლია გულზე და ეგ არის.. რატომ დატოვე ის სი*ი ცოცხალი?
- მქონდა მიზეზი .. - მშვიდად ჩაილაპარაკა ლუკამ
- რა მიზეზი, ლუკა , რა მიზეზი? - არ ცხრებოდა დემეტრაძე - ის ნაბი*ვარი მშვიდად იჯდა და ელოდა ჩხენკელის ბო*ი ძმაკაცები როდის მოგაკითხავდნენ და მოკლავდნენ!.. ყველა წესისა და კანონის მიხედვით ეხლა ჩვენ უკან უნდა მივბრუნდეთ და ის ნაბო*არი პირველივე შემხვედრ მანქანას ჩავუგდოთ ბორბლებში !
- არა, ის ცოცხალი და უვნებელი წავა ჩემგან... - თავი გააქნია ლუკამ
- რისთვის ? - ჰკითხა გიორგიმ
- იმისთვის, რომ ერთ სულიერს მშვიდი ძილით ეძინოს და ნაბოზარ რატის ასავალ- დასავალზე ფიქრმა უმანკო სიზმრები არ დაუფრთხოს - გაურკვევლად უპასუხა ლუკამ და მანქანა ქალაქისაკენ გააქროლა

***

კლუბი "ფანტაზია " მართლაც ის ადგილი აღმოჩნდა ქვრივიშვილმა რომ აღუწერა ლუკას.. ბორდელი - სწორედ ეს სიტყვა შეეფერებოდა ყველაზე უკეთ იმ დაწესებულებას ქალაქის გარეუბანში რომ მდებარეობდა განმარტოებით მდგარ ორსართულიან შენობაში.. ლუკამს იმ ღამესვე გადაწყვიტა მისი მონახულება და გიორგისთან დამშვიდობების შემდეგ მარტო გაეშურა მისკენ.. ღამის ოთხი საათი იყო , გარეთ კაციშვილი არ ჭაჭანებდა , სამაგიეროდ კლუბის ეზოში და მის შიგნით დუღდა სიცოცხლე .. ნეონის აბრებით განათებული შენობიდან მუსიკისა და სიცილის ხმამაღალი ხმები გამოდიოდა, აბაშიძემ მის წინ რომ შეაჩერა მანქანა.. ის იყო კლუბის შასვლელისაკენ , დაიძრა რომ უკვე კარგად ნაცნობ წითელ შევროლესა და მასზე აყუდებულ თიკა ალავიძეს მოკრა თვალი, ინტერესით რომ ჩასცქეროდა ტელეფონს
- აქ რას აკეთებ? - თვალებში ჩააშტერად ლუკა ქალს
- იმვეს რასაც შენ- მხრები უდარდელად აიჩეჩა ქალმა - კლუბის მეპატრონის მოსანახულებლად მოვედი !
-შენსას არ იშლი ხომ?- წარბები აზიდა კაცმა
- შენ შეგიძლია პარტნიორობაზე უარი მითხრა , მაგრამ ვერ დამიშლი რომ სადაც მომინდება იქ ვიარო და იმას დაველაპარაკო ვისაც მინდა - ფართოდ გაუღიმა ქალმა აბაშიძეს
- არც მიფიქრია მაგის გაკეთება - მშრალად გამოცრა ქალის სიჯიუტეს დანებებულმა ლუკამ
- მეპატრონისგან კითხვებზე პასუხებიზ მიღებას როგორ აპირებ? - ჰკითხა ქალმა ლუკას
- ძველი და გამოცდილი მეთოდებით - იარაღის ბუდისაკენ ხელი წაიღო ლუკამ
- ღმერთო რა პრიმიტიულები ხართ ეს კაცები! - თვალები აატრიალა თიკამ -
- შენ რას მთავაზობ?
- უფრო მარტივ მეთოდს - წარბები აზიდა ქალმა - მამაჩემის კომპიუტერში მეპატრონეზე იმდენი ინფორმაციაა, თავისუფლად ეყოფა მის შეუჩერებლად ალაპარაკებას
- საშიში გოგო ხარ.. - მშრალად ჩაილაპარაკა ლუკამ და ჯინსსა და წვრილზონრიან , მაღალქუსლიან ფეხსაცმელში გამოწყობილი ქალი ვნება მოწოლილმა აათვალიერა
- ჯერ წარმოდგენაც არ გაქვს - თვალი ჩაუკრა თიკამ და კლუბის შასვლელისაკენ დაიძრა.. აბაშიძემ ცალყბად ჩაიცინა და უკან მიჰყვა თეძოების მაცდური რხევით მიმავალ ქალსскачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1 სტუმარი სტუმარი ნინია

ვაიმეე ეს რეები იყოოო!!! აი შოკსი ვარ მარტლაა!! აი ზაან მაგარი თავი იყო ჰო დააგვიანებ მაგრამ ისეთ მსუყე თავს დებ რო რავიცი ... ვგიჟდები ნიაზე აი იმდენაად საყვარელია ასეთი ნაზიი და მეამიტი რო აი არვიცი უბრალოდ ვგიჟდები მაგ გოგოზე !!! აი ლუკას უკვე ვმჩნევ როგორ აქვს ინსტიქტები გაძლოერებული მიას მიმართ ყველაფერში ! ძაან მაგარი თაბი იყ ოაი გამოძიება ვაფშე ცალკე იყოს და ისე ჩამთრია ვეღარ ვარ ქალი კარგად :დ ისე კარგად მიდის ყველაფერი უბრალოდ უბრალოდ ნიაკო და ლუკა მაინც დამაკლდნენ ერთად ანუ უფრო მეტიი და მეტი მინდა გამუაძღარო ვარ და მგონი მაზოხისტიც იმიტორო ვგიჟები გაბრაზებულ და ჭკუიდან შეშლილ ლუკაზე!!! თამ როგორ ეჭვიანიბს არა გოგოს თბალი რაარის მაინც ჰო ვიცი რო იეჭვიანა! აბა რა ! აუუ ძაან მიყვარხარ აი საუკეთესო ხარ და არვიცი რა გაძლებს შემდეგ ტავამდე მაგრამ დაგელოდები მაინც და გთხოვ ძაან არდააგვიანორა ეცადე რა :(( წარმატებები ჩემო უმაგრესო გოგო და სულ ასე ტკბილად გააგრძელე როგორც ახლა შენ დამატკბე ამ ტავით!

 


№2 წევრი დარინა

მინდა ეჭვიანობისგან გაგიჟებული ლუკას ნახვააა, ღირსია ნიამ ახლოს რომ არ გაიკაროს, ჯერ არ დაუმსახურებია, მე საშინლად არ მომწონს ეს თიკა დარწმუნებული ვარ ისე უღალატებს არც დაფიქრდებააა, ნიას ადგილზე მე ლუკას ერთ კაგად მოვდებდიიი გიორგიზე, რომ კითხაა, გიორგი მომეწონა აი ნიას მერე ერთი დადებითი პერსონაჯის გამოჩენა გამიხარდაა, ნია მართალია უნდა ირწმუნოს კანონოსაც ლუკამ და იმედი მაქვს რომ გიორგი დაუმტკიცებს თუ რა შეულძლიაკანონს, ერთი სული მაქვს როდის გაიხსნება კვანძი სული დამელია უკვეე, ნიას და ლუკას წყვილ მინდა მეეე, მაგრამ ჯერ ნიას ეომ აწვალებს ლუკა ეჭვიანობისგან უნდა გასკდეს,? წარმომიდგენია როგორი განრიახებული იქნებაა. მიყვარს ეს ისტორია აი დამოკიდებული ვარ უკვე მასზე და შენზეეე, საოცრება ხარ და საოცრებებს მმართებ ყოველი ახალი თავის წაკითხვის შემდეგ.

 


№3  offline აქტიური მკითხველი lalita

ძალიან საინტერესოდ ანვითარებ მოვლენებს, მაგრამ ლუკას თიკათი ასე გატაცება არ მომდის თვალში .მალე დადე .

 


№4  offline წევრი naattii

ვაიმე ეს თიკა აკლდა ეხა მთავარ პერსონაჟად რაა, მეტი ლუკა და ნია მინდაა და არაფერი შეედრებოდა ლუკას ეჭვიანობას ❤❤❤

 


№5 სტუმარი სტუმარი რიტა

ვაიმეეე ლუკააა ლუკააა ერთი როგორ არ სემოარტყა იმ სახეში მიას რატიზე რომ უთხრა აი აი უბრალოდ როგორ არ შემოსცხო ერთი გემრიელად რა!!! მაგრამ ვგიჟდები აი გაგიჟებული ლუკა ვაფშე სხვაარის და ისეე მიხარია ისეე აი ეჭვიანობისგან უნდა გასკდეს! და ამ ნიამაც უნდა მოტვინოს და აქეთ გაუხადოს სახვეწარი მაგ დებილ მაგრამ სასურველ ლუკას ! ყაროს დრობლები გაცოფებულმა ღირსია! უხ როგორ ვარ გაბრაზებული აი აი ჰო ვგიჟდბეი ლუკაზე მაგრამ ნიაზე ვაფრენ ასერომ...
აი შენ კიდე არაჩვეულებრივი გოგო ხარ და არაჩვეულებრივად წერ აი გასაგიჟებლად! ერთი სული მაქვს მომდევნო თავამდე ლოდინი მოგვიწევს ალბათ მაგრამ აიაი წუთში ათასჯერ შემოვდივარ ხოლმე ისე ვარ მაგრამ მესმის ყველა აირად შენი და დაგელოდები ბოლომდე ;დ წარმატებები

 


№6 წევრი უცნაური მე

ძალან მაგაია. თან როგორი დიდი და მსუყე თავი იყო.. მეტი ნია და ლუკა მიმდა შემდეგ თავში ❤️

 


№7 სტუმარი სტუმარი bubu

luka tikati ufroa dainteresebuli vidre niati..... ashkarad tika moswons da titqos grdznobebic aqvs mis mimart..... me yvelaze metad nia miyvars personajebidan

 


№8 სტუმარი სტუმარი blue jeans

არ ვიცი რატომ, მაგრამ მგონია რომ ლუკა და ნია ერთმანეთისთვის შეუფერებელი წყვილია, თანაც ლუკას ნიას მიმართ, როგორც ქალისადმი ინტერესი ნაკლებად გააჩნია და ოდნავადაც არ გამოუვლენია გიორგიზე ეჭვიანობა... მე პირადად ამ ორს, როგორც წყვილს ვერ ვხედავ...

 


№9  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

ვაკმეე ესს რა იყოო გავგიჟდიიი..
ესს ლკაა არ მომწონსს რაღაცცცც ....
მალეე დადებ ახალ თავსსს ველოდები ისეე მაინტერესებსს მოვლრნებისს განვითარებაააა

 


№10 სტუმარი სტუმარი lucy

ai martla ar aqvs niasadmi lukas interesi..... odnavadac ki eg ar momwons.... faqtobrivad saertodac ar ainteresebs.... tikati ki ashkaradaa gatacebuli..... ai ver warmovidgen lukas nia tu moewoneba odesme..... jer jerobit arafers aketebs..... tikas garegnobit moxiblulia

 


№11  offline წევრი ket-kat

რატომ დაარედაქტირე? არაფერი ზედმეტი არ იყო ამ თავში...) კარგი ხარ გელოდები <3

 


№12  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

ყველას მადლობა ხალხო შეფასებისთვის ❤❤ ხოო , ჯერ ლუკას არ აქვს ინტერესი ნიას როგორც ქალის მიმართ , ჯერ თიკას ლამაზ ფეხებზეა გადარეული :დდ მაგრამ მოვლენებს ნუ დავაჩქარებთ , ვნახოთ რა იქნება..
naattii
ვაიმე ეს თიკა აკლდა ეხა მთავარ პერსონაჟად რაა, მეტი ლუკა და ნია მინდაა და არაფერი შეედრებოდა ლუკას ეჭვიანობას ❤❤❤

თიკა არ არის მთავარი პერსონაჟი , უბრალოდ ერთ- ერთი მნიშვნელოვანი პერსონაჟია, რომელიც როგორც ვატყობ დიდ როლს ითამაშებს მთელ ამ ამბავში :))

ket-kat
რატომ დაარედაქტირე? არაფერი ზედმეტი არ იყო ამ თავში...) კარგი ხარ გელოდები <3

მადლობა <3
რომ გადავიკითხე ,შევნიშნე რომ რაღაცები ამერია და რაღაც ნაწილები გადმომიტანია შემდეგი თავიდან..

 


№13  offline წევრი ket-kat

ელ_ჯეიმსი
ყველას მადლობა ხალხო შეფასებისთვის ❤❤ ხოო , ჯერ ლუკას არ აქვს ინტერესი ნიას როგორც ქალის მიმართ , ჯერ თიკას ლამაზ ფეხებზეა გადარეული :დდ მაგრამ მოვლენებს ნუ დავაჩქარებთ , ვნახოთ რა იქნება..
naattii
ვაიმე ეს თიკა აკლდა ეხა მთავარ პერსონაჟად რაა, მეტი ლუკა და ნია მინდაა და არაფერი შეედრებოდა ლუკას ეჭვიანობას ❤❤❤

თიკა არ არის მთავარი პერსონაჟი , უბრალოდ ერთ- ერთი მნიშვნელოვანი პერსონაჟია, რომელიც როგორც ვატყობ დიდ როლს ითამაშებს მთელ ამ ამბავში :))

ket-kat
რატომ დაარედაქტირე? არაფერი ზედმეტი არ იყო ამ თავში...) კარგი ხარ გელოდები <3

მადლობა <3
რომ გადავიკითხე ,შევნიშნე რომ რაღაცები ამერია და რაღაც ნაწილები გადმომიტანია შემდეგი თავიდან..

ჰმმმ ჩაგეკითხები :დდ ანუ შემდეგი თავი დაწერილი გაქვს და არ გვიდებ????? :დდდ

 


№14  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

ket-kat
ელ_ჯეიმსი
ყველას მადლობა ხალხო შეფასებისთვის ❤❤ ხოო , ჯერ ლუკას არ აქვს ინტერესი ნიას როგორც ქალის მიმართ , ჯერ თიკას ლამაზ ფეხებზეა გადარეული :დდ მაგრამ მოვლენებს ნუ დავაჩქარებთ , ვნახოთ რა იქნება..
naattii
ვაიმე ეს თიკა აკლდა ეხა მთავარ პერსონაჟად რაა, მეტი ლუკა და ნია მინდაა და არაფერი შეედრებოდა ლუკას ეჭვიანობას ❤❤❤

თიკა არ არის მთავარი პერსონაჟი , უბრალოდ ერთ- ერთი მნიშვნელოვანი პერსონაჟია, რომელიც როგორც ვატყობ დიდ როლს ითამაშებს მთელ ამ ამბავში :))

ket-kat
რატომ დაარედაქტირე? არაფერი ზედმეტი არ იყო ამ თავში...) კარგი ხარ გელოდები <3

მადლობა <3
რომ გადავიკითხე ,შევნიშნე რომ რაღაცები ამერია და რაღაც ნაწილები გადმომიტანია შემდეგი თავიდან..

ჰმმმ ჩაგეკითხები :დდ ანუ შემდეგი თავი დაწერილი გაქვს და არ გვიდებ????? :დდდ

არა, მთლიანად არა .. პატარა მონაკვეთი მაქვს ჯერ მხოლოდ დაწერილი :)

 


№15  offline მოდერი abezara98

ვაიმე, რა კარგი იყოო blush ამხელა მოცულობის, ამდენი ინფორმაციის შემცველი თავი blush ძალიან კარგად გამოჩნდა, რომ ყველასგან განსხვავებით ლუკა სულაც არ არის ისეთი ცივსისხლიანი, როგორადაც თავს აჩვენებს. ნუ, ამაში ისედაც დარწმუნებული ვიყავი, მაგრამ ამ თავმა კიდევ უფრო მეტად გამიმყარა მოსაზრება smile "-იმიტომ რომ, არ მინდა, ლიკას შემდეგ მისმა მკვლელებმა შენც გაგიხვრიტონ შუბლი!" - მმმმ... ჩემი მზრუნველი ბიჭი kissing_closed_eyes იმ მომენტზე ხომ საერთოდ დავდნი, როცა გიორგის უთხრა ერთ სულიერს მაინც ეძინოს მშვიდადო heart_eyes რა ვქნა, არ მომწონს ეს ალავიძის ქალიშვილი და რა ვქნა? მგონია, რომ ერთხელაც იქნება რაღაცას გააფუჭებს და ლიკას მსგავსად მასაც შუბლგახვრეტილს იპოვიან confused ეჰ, ნია, ნია, როდემდე უნდა იყო ასეთი გულუპრყვილო? უკვე მართლა არ მესმის ასეთი გოგო ადვოკადი როგორ გახდა hushed და ვაჟბატონო გიორგი (ბატონო პროკურორო joy ), არც კი იფიქროთ, რომ როდესმე ჩემს ნიაკოს თქვენ ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში იხილავთ smirk stuck_out_tongue_winking_eye ეს მხოლოდ ერთადერთი ადამიანის პრივილეგიაა, რომელიც შენ ნამდვილად არ ხარ smile
მოკლედ, შესანიშნავი იყო, საოცრება და ინტრიგნული კიდევ blush აბა, აქ გაწყვეტა შეიძლებოდა? blush კარგი, ხო, ვიცი, ბევრ ვითხოვ და ჩემით smile სულმოუთქმელად გელოდები და ძალიან მაინტერესებს როგორ განვითარდება მოვლენები heart_eyes წარმატებები heart_eyes heart_eyes

 


№16 სტუმარი kikka

Au vici dzaan vchkarob magram ai mainc mainc rodistvis dagvidrb axaltavs *-*

 


№17  offline წევრი Someone wandering

საოოცარი თავი იყოო
მეტრევეელს ნია ევასება მოვწვი
ლუკამ ნიაკოს სიზმრები როარ დაეფრთხო რატი არ მოიშორა..ჩემიიი ოოქრო ბიჭიაა ეგგ
ამავდროულაად,ფიცხი და ცეცხლოოვაანი
ლიკაზე და დედამისზე გული დამწყდა
აუუუუ თიკაა მაგრად მევასება მიუხედავად იმისა,რომ სექსი აქვს ლუკასთან,მე კიდევ ლუკა ნიასთან მინდა, მაგრამ არაუშავს smile გამიხაირდა ლუკა თიკაზე რომ ღელაავდა,გასნაკუთრებით გამოკვეთე ის რომ ნათესავი არაა,მაგრამ გული შეტკივა. ლიკასგან განსხვავებულად ადარდებს ეს გოგო,ამ ორს არ შევადარეებ. მინდა სულ ასე დარჩეს. რომ არ ვფიქრობდე ნიაზე,ვიფიქრებდი რომ თიკასა და ლუკას წყვილს უნდა ველოდებოდე.

ლუკკააამ როგორი ირონიით უთხრა მეტრეველზე,ჟიმაობთოო? :დდდდ კაი ეჭვიანი იქნები შეენც ნუგეშინიაა ლუკიტოო..თან მისი მწვანე თვალები რო ელანდება ზოგჯეერ,არაა კარგი ნიშაანი,თიკას ხომ უთხრა ერთხელ? ეგ ამბავი არც მე მომწონსო ":დდდდდ

 


№18  offline წევრი MamrikishviliAani

სასწაულ ისტორიას წერრ. მომეწონაა წარმატებებიი

 


№19 სტუმარი elene

au ra vqna vbrazdebi luka interessrom ar ichens nias mimart...... tan vfiqrob rom tika ar daanebebs lukas tavs... dzalian miyvars es istori, magram me luka da nia minda ertad tumca metreveli da tikac kargi personajebi arian

 


№20 სტუმარი makukuna

კარგი თავი იყო, ძალიან კარგი. მომწონს მოვლენებს როგორც ანვითარებ, ყველა ეპიზოდი სწორად გათვლილი და დალაგებული გაქვს, ყველა სიტყვა ინფორმაციული და ტევადი, და არც ერთი ზედმეტი.

ლუკა ძალიან კარგია, ქალების ფსიქოლოგიას აშკარად კარგად იცნობს. ნიას შეშინებაც კარგად მოახერხა და მისი გადაწყვეტილებაც ადვილად გამოიცნო. მომწონს, მისდაუნებურად რომ უკვე ზრუნავს მასზე და ეფიქრება.

თიკაც მომწონს, საკმაოდ გაბედულია. მარტო რომ ეჭიდება, ამხელა შურისძიებას და აშკარად, ყველაფერზე წამსვლელია.

გიორგი მეტრეველი მომეწონა ძალიან. მაგრად მიყვარს ეგეტი ტიპები. ტიპი ჭკვიანია, განათლებული, სამართლიანი, ნიას მეგობარი თუა, ესე იგი, კარგი ადამიანიც. ძალიან მაინტერესებდა გიორგის და ლუკას შეხვედრის მომენტი. ბევრნაირი წარმოვიდგინე, მაგრამ შენ ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბე. ტიპი თანამდებობის პირი, ჰალსტუხიანი, ხვდება კრიმინალს და ძირითად შემთხვევაში ან შიშისგან ქვეშ ისვრის, ან მელასავით ელაქუცება, ხოდა გიორგიმ ლუკას შეხვედრას ზუსტად ისე უპასუხა, როგორც ლუკას ქცევას შეეფერებოდა და ძალიან ღირსეულად და კაცურად. არც თანამდებობას შეუშლია ხელი და არც ნიას იქ არსებობას. აი, ძალიან მიყვარს ასეთი ადამიანები. იმედია, გიორგი კიდე გამოჩდება ისტორიაში და ჩემი პირველი შთაბეჭდილება არ შემეცვლება. ნია თუ მოსწონს და მერე რა გასაკვირია. ნია ხომ დედამო'ტყნულად ლამაზია smile heart_eyes

აი, ლუკას გულის ფრიალები და გონების გადაკეტვებიც მომწონს ძალიან. ნიასადმი გიორგის დამოკიდებულება თუ მის გამოხედვაში ამოიკითხა, ნიას დამოკიდებულების ამოკითხვაც არ გაუჭირდებოდა ნიას თვალებში და რეაქციებში. heart_eyes

გელოდები heart_eyes

 


№21  offline წევრი Tamara Tamo

ელ-ჯეიმს, მაინც რატომ არასოდეს მყოფნის ეს შენი საშინლად საინტერესო და უგრძელესი თავები?! ❤️❤️❤️ მოვლენების ასეთი საოცარი გაშლა... ცნობისმოყვარეობა მჭამს უკვე ;))))

 


№22  offline წევრი cida12

ძალიან ძალიან მაგარი თავია❤️ კარგად წერ და ასე გააგრძელე❤️ველოდები მოვლენების განვითარებას❤️წარმატებები შენ❤️

 


№23 სტუმარი anni sweetiko

ვაიი. ვგიჟდები, ვგიჟდები ვგიჟდებიიი...
ერთი სული მაქვს ბოლომდე წავიკითხო :(
კრძალვით ვკითხულობდი და ყოველ ჩამოსქროლვაზე,- აუ ახლა არ დამთავრდეს, აქ არ მორჩეს თქო გულში ვფიქრობდი ;დ

 


№24 სტუმარი Xatu

აუუ რა საინტრესოაა გავგიჟდები მე ამის ლოდინშიიი

 


№25 სტუმარი Neversaynever4

ძალიან მომწონს ეს ისტორია, რადგან აქვს რაღაც განსაკუთრებული..... აღფრთოვანებული ვარ ნიას პერსონაჟით.... განსაკუთრებული გოგოა, თიკა აშკარად ულამაზესია და ამ ისტორიაშიც როგორც ჩანს არ არის მხოლოდ გასართობი ლუკასათვის... უფრო მეტს ნიშნავს მისთვის.... ფაქტობრივად ლუკა და თიკა წყვილია.... ლუკა მასზე ზრუნავს და დარდობს, უფრთხილდება კიდევაც.... აი ნიას შემთხვევაში ვფიქრობ ლუკა მხოლოდ უდანაშაულო ადამიანს ხედავს და არ უნდა მხოლოდ მაგიტომ რომ რამეში გარიოს... ყოველ დღე მოუთმენლად ველოდები ახალ თავს.... ( მე მაინც ლუკა და ნია მინდა ერთად, მაგრამ არ ვიცი ეგ როგორ მოხერხდება, მაშინ როცა ლუკას უკვე გრძნობები გაუჩნდეს ლამის თიკას მიმართ) ნიასთვის კი მე ყველაფერი კარგი მინდა არ ვიცი რატომ მაგრამ ეს პერსონაჟი თავიდანვე ისე ძალიან შემიყვარდა რომ არ ვიცი ვთქვა

 


№26 სტუმარი სტუმარი გრაფინია

როგორც ყოველთვის,ძალიან საინტერესო,დიდი და გემრიელი თავი იყო.

მომწონ ლუკა თავისი ტიპაჟით,შემართებით, გაგებით,შეგნებით.
მართალია,ჯერ ნიაკოს მიმართ ცოტა უინტერესოდაა,მაგრამ დარწმუნებული ვარ მალე ჩაუვარდება გულში უფრო ღრმად.

თიკა თან მომწონს,თან არა. შეიძლება იმიტომ არ მომწონს,რომ ნიაკოს ეცილება,მაგრამ მთლად სუფთა არ მგონია.
შეიძლება ნიაზე შეყვარებულ ლუკასაც გადაუხადოს სამაგიერო...
ისიც მეშინია მეტრეველმა ეჭვიანობის პონტში ლუკას რამე არ გაუჩალიჩოს..

და მთავარიც ძალიან მაინტერესებს.
ვინ მოკლა ის გოგო?ვინ ერჩის ლუკას?

გელოდები მოუთმენლად!

 


№27  offline წევრი Veronika

რა ისტორიაა, ნუ.
უმაგრესი!!!
არ ვიცი რა ვთქვა. აი ვზივარ და ვფიქრობ რა დავწერო და თავში არაფერი მომდის.
მოკლედ, სასწაულია! ❤️

 


№28 სტუმარი Bell

ასე მგონია ლუკა და ნია საერთოდ აღარ არსებობს ამ ისტორიაში, ამ თავს ველოდებოდი რო რაღაც შეიცვლებოდა მარა ის პატარა ნაპერწკალიც ჩაქრა. ლუკა და თიკა ბევრად მეტია, თუმცა ეს თიკა არ მევასება, ჩვეულებრივი კახპაა. იმედია მომდევნო თავში მაინც დაახლოვებ ამ ორს

 


№29 სტუმარი თინა

ვგიჟდები შენზე !!

 


№30 სტუმარი tiko

dadeb dghes? amaze mainc gvipaduxe gtxov ria

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent