შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი VI თავი (ნაწილი II)


1-09-2018, 01:00
ავტორი ელ_ჯეიმსი
ნანახია 2 660

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი VI თავი (ნაწილი II)

კლუბი "ფანტაზია " მართლაც ისეთი ადგილი აღმოჩნდა ქვრივიშვილმა რომ აღუწერა ლუკას. ბორდელი - სწორედ ეს სიტყვა შეეფერებოდა ყველაზე უკეთ იმ დაწესებულებას ქალაქის გარეუბანში რომ მდებარეობდა და განმარტოებით მდგარ ორსართულიან შენობაში იყო მოთავსებული. კლუბში შესულ წყვილს მძიმე ჰაერი და ხმის გამაძლიერებლებიდან მომავალი გამაყრუებელი მუსიკა შეეგება.. შემაღლებულ ადგილებზე წითელი პროჟექტორებიდან მოდენილი შუქის ფონზე მხოლოდ ქვედა საცვლებსა და მაღალქუსლიან ფეხსაცმელში გამოწყობილი სტრიპტიზიორები იკლაკნებოდნენ, მათ გარშემო კი საკმაოზე მეტად შეზარხოშებული კაცები უსხდნენ მაგიდებს. მათგან ზოგიერთს მყვირალა მაკიაჟითა და ვულგარული ტანსაცმლით მორთული მეძავები შემოესვათ მუხლებზე და მათთან სიცილით ირთობდნენ თავს, ზოგი კი პარტნიორის ძიებაში საეჭვო ყოფაქცევის ქალებით დახუნძლული ბარისაკენ აცეცებდა თვალს.
- ხომ არ გადაიფიქრე?-ხმამაღლა ჩასძახა ლუკამ თიკას კლუბის გარემო რომ მოათვალიერა
- არა!- ყვირილითვე უპასუხა ქალმა და ისე რომ, მისი უკმაყოფილო სახისთვის ყურადღება არ მიუქცევია, ზურგი აქცია და პირველი წავიდა წინ. მის უკან მიმავალმა ლუკამ შეამჩნია , რომ გამომძიებლის გრძელფეხება ქალიშვილმა კლუბში ყველას ყურადღება მალევე მიიქცია.. მამაკაცები ვნებააღძრულ, ხოლო ქალები შურიან მზერას აყოლებდნენ მას. ის იყო ერთ-ერთ მაგიდას ჩაუარეს , რომ მამაკაცი არეული სახითა და გაქნილი ღიმილით გზაზე გადაეღობა თიკას..
- უკან!- ქალთან მიახლოებაც არ აცალა ისე შეუღრინა ლუკამ მას
- კარგი რა, ძმურად გავიყოთ!- გაიკრიჭა კაცი ნარკოტიკის ზედმეტი დოზისაგან ფეხზე ძლივს რომ იდგა
- უკან - მეთქი , *ლეო!- გამოცრა აბაშიძემ და კაცს მკერდზე ძლიერად კრა ხელი, რომელიც ბიძგისაგან უკან გადავარდა და ხმაურით დაასკდა მაგიდას...
- ყურადღებაც მოვიქციეთ!- სწრაფად გამოხედა თიკამ ლუკას და შავ ტანსაცმელში გამოწყობილ დაცვის თანამშრომელზე ანიშნა დაჟინებით რომ უყურებდა წყვილს მეორე სართულზე მდებარე მოაჯირიდან. აბაშიძემ ხელი იარაღის ბუდეს წაატანა და პირდაპირ მისკენ აიღო გეზი, მაგრამ თიკა სწრაფად წამოეწია , მხარში წვდა და მისკენ შეაბრუნა
- პირველი მე ვცდი!.. - გამოცრა კბილებში და მზერა ლუკას იარაღს მიაბჯინა- თუ არ გამოვიდა, ეგ მერე გამოიყენე!..
ლუკა წამით დადუმდა, ქალმა კი მისი დუმილი დასტურად მიიღო და სახეზე მაცდურ ღიმილ აკრული ტანის ნაზი რხევით დაიძრა დაცვის თანამშრომლისაკენ , რომელიც შუბლშეკრული , უემოციო სახით რომ უყურებდა მათ
- გამარჯობა!- გაუღიმა თიკამ კაცს
- რა გინდა?- იკითხა მან ისე რომ შუბლი არ გაუხსნია
- მე და ჩემ მეგობარს თქვენ უფროსთან გვინდა ლაპარაკი - უკმაყოფილო სახით მდგარ აბაშიძეს გახედა თიკამ
- ვინ ხართ? - ტონის შეუცვლელად იკითხა დაცვამ
- მისი ნაცნობები - ყალბ ღიმილს არ იშორებდა თიკა
კაცმა ჯიდევ ერთხელ ეჭვის თვალით შეათვალიერა წყვილი
- აქ დამელოდეთ - ჩაილაპარაკა ბოლოს და დერეფნის მარცხნივ მდებარე ოთახის კარში გაუჩინარდა
- ხედავ?.. იარაღზე მარტივი მეთოდებითაც შეიძლება საქმის მოგვარება... - კმაყოფილი ღიმილით მიუბრუნდა თიკა ლუკას , მაგრამ იმწამსვე დაცვის თანამშრომელი კიდევ უფრო შეკრული შუბლით დაბრუნდა და წყვილს გამოუცხადა ბატონი ლევანი თავის ოთახში არ არისო
- მაგას ახლავე გავარკვევთ !- გამოცრა ლუკამ, რომელიც მაშინვე მიხვდა რომ კაცი იტყუებოდა. შემდეგ კი, სანამ იგი რამეს მოიაზრებდა , სახეში ძლიერი დარტყმით გზიდან ჩამოიცილა და მეპატრონის ოთახის კარი ფეხის კვრით შეაღო. მდიდრულად მოწყობილი ოთახი მართლაც ცარიელი აღმოჩნდა, მაგრამ ღია ფანჯრიდან იმწამსვე აბაშიძემ დაძრული მერსედესი შენიშნა , რომლის წინაც თეთრი აუდი გაჩხერილიყო და მერსედესის მძღოლს გავლის საშუალებას არ აძლევდა
- გაიწიე შე სირო , გაიწიე!! - გამწარებით გაყვიროდა მერსედესის მძღოლი და ლანძღვა -გინებას გაბმულ სიგნალს ურთავდა. ლუკამ, რომელიც ადვილად მიხვდა ვინც იქნებოდა მერსედესის მძღოლი, სწრაფად ჩაირბინა კაბინეტში დატანებული კიბე და დერეფნის გავლით ეზოში აღმოჩნდა. თიკას წითელი შევროლე უფრო ახლოს იყო, ვიდრე მისი მანქანა, ამიტომ უკან ადევნებულ ქალს უყვირა:
- გასაღები მომეცი!- და როცა ალავიძემ მისი ბრძანება შეასრულა, ელვის სისწრაფით გამოაღო ქალის კუთვნილი შევროლეს კარი და მძღოლის ადფილი დაიკავა
- შენ აქ რჩები! - მისკენ გაუხედავად გასძახა თიკას
- არც იოცნებო!- ყვირილითვე უპასუხა ქალმა და თითქმის დაძრულ მანქანაში შეხტა..
- ეს ფილმის გადაღება არ არის თიკა, გადადი მანქანიდან!- უღრიალა ლუკამ ქალს მაგრამ იმწამსვე ლევან მამარდაშვილის კუთვნილი მერსედესი საბურავების წივილით გაიჭრა პარკირების ზოლიდან. ასე რომ , კამათის დრო აღარ იყო , აბაშიძე ძლიერად ჩააწვა გაზის პედალს და დიდი სისწრაფით მქროლავ შავ მერსედესს უკან გამოუდგა..
- შენ ძალიან ცუდად იქცევი!- კბილების ხრჭიალით გახედა თიკას ლუკამ
- შენ კი წინ იყურე და ჩემ მანქანას მოუფრთხილდი! იცოდე , არ დამიმტვრიო ,შვილივით მიყვარს!. - უკივლა თიკამ და იმწამსვე ლუკამ შავი კაბრიოლეტი შენიშნა მათკენ რომ მოიწევდა პროწივზე გადმოსული . სწრაფად დაიმორჩილა საჭე აბაშიძემ და ოსტატურად აუქცია გვერდი კაბრიოლეტს. შემდეგ ყველაფერი ძალიან სწრაფად ხდებოდა.. დიღმის გზატკეცილზე გადასულმა ორმა მანქანამ ნამდვილი რბოლა გამართა. პირველი მათგანი, შავი მერსედესის მძღოლი , უსწრაფესად მიაქროლებდა მანქანას, უკან ადევნებული შევროლეს მძღოლი კი ოსტატური მანევრებით გზას უქცევდა ტარასაზე მრავლად მოძრავ მანქანებს და ცდილობდა მხედველობის არედან არ დაეკარგა მამარდაშვილი. რამდენიმე წუთის განმავლობაში დევნა ერთი მიმართულებით გაგრძელდა , შემდეგ კი ჩანს, მდევრის ჩამოცილების იმედით, მამარდაშვილმა მკვეთრად მოუხვია და ტყეში შემავალ გზაზე უასფალტო გადავიდა.
- სად გამექცევი შე ნაბი'ჭვარო !- კბილების ღჭრიალით გამოცრა აბაშიძემ
სწრაფად დაამუხრუჭა მანქანა, უკუსვლით დაიძრა ტყეში მიმავალი გზისკენ, მარცხნივ გადაუხვია და მამარდაშვილს ჩაუდგა კვალში. ასიოდე მეტრის გავლის შემდეგ ლუკას ყურებს თიკას კივილი მისწვდა , გონებამ კი მათ წინ ხუთიოდე მეტრში გაჩერებული ფარებჩამქრალი მანქანა აღიქვა, რომლის დანახვაც სიბნელეში შეუძლებელი იყო.. სასიკვდილო შეჯახება გარდაუვალი იქნებოდა, რომ არა აბაშიძე რომელმაც უსწრაფესად აღიქვა ეს ყველაფერი, მკვეთრად მოაბრუნა საჭე და დამუხრუჭებაც მოასწრო , მაგრამ ტყის ზოლში შევარდნილი მანქანა მაინც ხმაურით შეასკდა ერთ-ერთ ხეს .. მართალია შეჯახება მსუბუქი სიმძლავრის იყო, მაგრამ დარტმამ მაინც შუაზე გაჩეხა მანქანის ძარა..
- დედას შევეცი!.. - გამოცრა ლუკამ და გვერდზე მჯდარ ქალს სწრაფად დაწვდა- კარგად ხარ?
- კი.. - თავი დაუქნია ქალმა - შენ?
- აქ დარჩი!..- მისი კითხვა უპასუხოდ დატოვა აბაშიძემ და მანქანიდან სწრაფად გადავიდა - მე არ ვხუმრობ ეს დედამოტყნული!..აქ დარჩი- მეთქი! - დაამატა ღრიალით ლუკამ , როდესაც მისი ნათქვამის მიუხედავად უკან ადევნებული
გოგონა შენიშნა.. მისმა ტონმა აშკარად შეაშინა ალავიძე და ყოყმანის შემდეგ უკან დაიხია, შემდეგ კი მანქანასთან შეჩერდა.. ის იყო აბაშიძე იქვე მდგარი მიტოვებული შენობისაკენ დაიძრა, სადაც მისი აზრით მამარდაშვილი იმალებოდა რომ სიბნელეში გაბმული სროლის ხმა გაისმა
- მანქანაში, ჩქარა!- იყვირა ლუკამ თიკას მისამართით და როდესაც დარწმუნდა რომ ქალმა უვნებლად შეაფარა მანქანას თავი , თვითონ იმ შენობისაკენ გაიქცა საიდანაც მამარდაშვილი ისროდა..
-შენი დედაც მოვტყან ნაბი'ჭვარო, შენი დედაც მოვტყან !- გამოცრა ლუკამ ბრაზით , იარაღი მაგრად ჩაბღუჯა და მთვარის შუქზე გაიკვლია გზა.. უფრთხილესი მოძრაობებით შევიდა შენობაში და ასეთივე მოძრაობებით ერთმანეთის მიყოლებით მოჩხრიკა ოთახები, მაგრამ რამდენიმე წუთიანი ძებნის შემდეგ კაცის კვალს ვერსად მიაგნო. ჩუმად გამოვიდა სახლიდან და სიბნელეს თვალს შეჩვეულმა გარემოს მოავლო თვალი . ინსტიქტურად გრძნობდა რომ მამარდაშვილიი ისევ იქ იყო, მის სიახლოვეს.. ირგვლივ ჩამიჩუმი არ ისმოდა და ლუკამ სმენა და მასთან ერთად ყველა სხვა გრძნობა უკიდურესად დაძაბა, რომ არაფერი გამორჩენოდა.. შემდეგ კი თითქოს ინსტიქტურად იგრძნო, მთელი ტანით შემობრუნდა და მისმა გონებამ მამარდაშვილი აღიქვა, პისტოლეტი რომ ჩაებღუჯა და პირდაპირ მის მკერდს უმიზნებდა.. ეს ყველაფერი წამებში მოხდა და ნამდვილად გამოასალმებდა კიდეც მამარდაშვილი სიცოცხლეს, იმავე წამს არსაიდან გამოჩენილ თიკას რომ არ ემარჯვა.. ქალმა ჯერ კეფაში ხის ნაჭრის ძლიერი დარტყმით ძირს დასცა მამარდაშვილი ,შემდეგ კი ამ უკანასკნელმა წამოიწევა რომ ცადა, ზურგზე ელვის უსწრაფესად ჩააჭირა მუხლი, ხელები უკან გადაუგრიხა და ძლიერად შეუბოჭა მაჯები.
- შენი დედაც მოვტყან , !- იღრიალა კაცმა, რასაც თიკას მხრიდან სახეში ძლიერი დარტყმა და მისი გათიშვა მოჰყვა..
საქმეს რომ მორჩა , დინჯად წამოდგა ალავიძე, მაისური შეისწორა და ორი მეტრის იქით მდგარ ლუკას გახედა , რომლის თვალებშიც გაოგნება, ბრაზი და აღტაცება იკითხებოდა ერთდროულად
- ხომ გითხარი ჯერ წარმოდგენაც არ გაქვს-მეთქი!.. - წარბები ნიშნის მოგებით აზიდა ქალმა
ლუკა რამდენიმე წამით დუმდა..
-ამის დედაც.. - ჩაილაპარაკა ბოლოს გაოგნებიდან აშკარად ჯერ კიდევ ვერ გამორკვეულმა და გათიშული მამარდაშვილის ხელებს დასწვდა..

***


ლევან მამარდაშვილი გონს რომ მოეგო, მიწაზე იჯდა , მაჯები კი ხის უკან ჰქონდა შებოჭილი ხელბორკილებით.. თიკა თავზე წამოდგომოდა , ოდნავ მოშორებით კი აბაშიძე იდგა ცივი, არაფრისმთქმელი სახით.
- გამარჯობა , ლევან!. - ფართოდ გაუღიმა ქალმა - რატომ გაგვექეცი?
- შემეშინდა.. - ყოველგვარი თეატრალურობის გარეშე აღიარა ლევანმა
-ჩემი რატომ შეგეშინდა? - გაიკვირვა თიკამ
- შენი არა.. ამისი.. - თავით ანიშნა მდუმარედ მდგომ ლუკაზე
- ერთ საიდუმლოს გაგიმხელ.. - მისკენ გადაიხარა თიკა და ხმადაბლა გამოცრა- ჩემიც უნდა გეშინოდეს... მე შენზე იმდენი ვიცი ციხეში ოცი წლით გამოსაკეტად თავისუფლად გეყოფა.. პროსტიტუცია, ნარკორეალიზაცია, ეს მხოლოდ მცირე ჩამონათვალია იმ შენი დანაშაულებების შესახებ, რომლის სამხილებზეც თავისუფლად მიმიწვდება ხელი... არ გჯერა?-გაეცინა თიკას , როცა კაცის დაურწმუნებელი გამომეტყველება შენიშნა - მაშინ აბა ეს ნახე.. - სქელი საქაღალდე სახესთან ახლოს მიუტანა ვახტანგს და ტელეფონის შუქით გაუნათა ნაწერი.. ლევანი სწრაფად ავლებდა თვალს საქაღალდეს და ყოველი წამის შემდეგ სახეზე შიში და სასოწარკვეთა ემატებოდა
- რა გინდათ ჩემგან?- საცოდავად ამოხედა წყვილს, როცა დარწმუნდა რომ თიკა არ ეხუმრებოდა
- სიმართლე - მოკლედ მოუჭრა ქალმა
- რის შესახებ? - იკითხა კაცმა და სახეზე გამოხატული შიში კიდევ უფრო გაეზარდა, აქამდე მდუმარედ მდგომი ლუკა რომ მიახლოვდა - ყველაფერს გეტყვით , ოღონდ არ მომკლა!..
- მე შენ მოკვლას არ ვაპირებ.. ყოველ შემთხვევაში, იქამდე მაინც , სანამ კითხვებზე შენ პასუხებს არ მივიღებ- წყნარად მიუგო ლუკამ
- მკითხე , რა გაინტერესებს.. - შიშით ამოღერღა კაცმა
- დასაწყისისთვის, ამაზე მიპასუხე.. რატომ გაგვექეცი?
- ხომ გითხარით.. შემეშინდა.. - ნერწყვი გაჭირვებით გადააგორა ლევანმა
- რატომ?
- მე შენ გიცნობ, ვიცი ვინც ხარ.. ვიცი შენი დის გამო შურისძიებას რომ აპირებ.. მაგრამ მე მის ამბავთან არაფერი მაკავშირებს, გეფიცები!..
- თუ უდანაშაულო ხარ რატომ გამექეცი?
- არ ვიცი.. მეგონა რომ.. უბრალოდ ვიფიქრე რომ მეც შენი დის მკვლელობაში მონაწილედ ჩამთვალე და ჩემთვის გამოჩენა გამოტანილი ჩემ მოსაკლავად მოხვედი..
- მე შეშლილი ნაბიჭ'ვარი არ ვარ ხალხი ყოველგვარ მიზეზ -გარეშე , სიმართლის გარკვევის გარეშე რომ ვხოცო !.. - გაღიზიანდა ლუკა -მე შენთან დასალაპარაკებლად მოვედი, გავიგებდი იმას რაც მაინტერესებდა და თუ როგორც შენ ამბობ მართლა არაფერი გაკავშირებს ჩემი დის მკვლელობასთან , უვნებლად დაგტოვებდი და ისე გამოვბრუნდებოდი უკან- ხელები გაშალა ლუკამ , შემდეგ მისკენ გადაიხარა და კბილებში გამოცრა - მაგრამ შენ გამექეცი ნაბოზარო, მანქანის პატარა ტრიუკით ლამის ორი ადამიანი აგვჩეხე და ზევიდან კიდევ პერესტრელკა მოგვიწყვე, რითაც ძალიან გამაბრაზე!.. ჰოდა , ჯობია სიმართლე ილაპარაკო ახვარო და ისიც იცოდე, რომ ჩემი მოთმინების იმედი ტყუილად გექნება, თუ რამე არ მომეწონება შენ ნათქვამში შუბლში უყოყმანოდ დაგახლი ტყვიას!... - დაასრულა ცივად და ლევანს ერთი ნაბიჯით მოშორდა.
- ყველაფერს სიმართლეს გეტყვით.. აბსოლუტურად უველაფერს სიმართლეს გეტყვით.. ოღონდ არ მომკლათ .. - შუბლი შიშის ოფლმა დაუცვარა მამარდაშვილს
- ძალიან კარგი - ჩაილაპარაკა ლუკამ და ერთი ნაბიჯით უკან გადგა - ერთ სახელს გეტყვი : რამაზ ჩხენკელი.. დაიწყე და ყველაფერი მოყევი რაც მასზე იცი.. გისმენ!
- მე მასზე ბევრი არაფერი ვიცი.. - თავი გააქნია ლევანმა
- რაც იცი ის მოყევი!- შეუღრინა ლუკამ- მე მითხრე რომ ის დაცვად მუშაობდა შენ ბორდელში
- ჰო , ასე იყო გაფორმებული.. ოღონდ თავის ბო*ზებს იცავდა და არა ჩემ კლუბს..- ჩაიცინა ლევანმა
- ეგ რას ნიშნავს?
- ჩხენკელი სუტენიორი იყო.. მას თავისი მეძავები მოჰყავდა ჩემ კლუბში, ისინი იქ მუშაობდნენ, კლიენტურას აგდებდნენ და ასე შემდეგ.. მოკლედ, მე ჩხენკელს სამუშაო ტერიტორიას ვაძლევდი ბო*ზებისთვის, ის კი ამაში გარკვეულ წილს მიხდიდა.. ეს იყო და ეს ..
- სულ ეს არის? - იკითხა ლუკამ როხა მამარდაშვილი დადუმდა
- სულ ეს არის.. გეფიცები!- თავი სწრაფად დაუქნია ლევანმა
- ესე იგი მეტი ჩხენკელზე არაფერი იცი?
- არაფერი ვიცი!
- როგორ? მასთან ესეთ რისკიან ამბავში თანამშრომლობდი და არასდროს დაინტერესებულხარ ვინ იყო და რას წარმოადგენდა? - ეჭვნარევ მზერას არ აცილებდა კაცს ლუკა
- რაში დამაინტერესებდა მისი პიროვნება ? - მხრები აიჩეჩა ლევანმა - ის საკმარისი რაოდენობის ფულს მიხდიდა და ჩემთვის ეგეც საკმარისი იყო!.. დალშე, ვინ იყო და რას წარმოადგენდა მაგრად მეკიდა!..
- ჩხენკელს მარტო მეძავები შემოყავდა შენ კლუბში? - იკითხა ლუკამ და სიგარეტს გაუკიდა
- არა.. - ყოყმანის შემდეგ უპასუხა ლევანმა
- ნარკოტიკები?- მიუხვდა ლუკა
- ხო..
- ის გოგოები .. მასთან იძულებით მუშობდნენ?
- არა.. ამაზე თავს დავდებ!- თავი მღელვარედ გააქნია მამარდაშვილმა
- რატომ შეიცხადე? - ცივად გაეცინა ლუკას- ისეთ ბინძურ საქმეებში ხარ გახვეული,, რა ტრეფიკინგი სინდისს ზედმეტად დაგიმძიმებდა?
- ეგ არაფერ შუაშია .. მე ვიცი ჩემი შესაძლებლობების ზღვარი.. ტრეფიკინგი უკვე სხვა სახის დანაშაულია და მე ეგეთ რისკზე აღარ წავიდოდი.. უბრალოდ ვეღარ გავქაჩავდი..
- ვინ გკრიშავდა? - იკითხა ლუკამ, თუმცა კარგად იცოდა ვისაც დაასახელებდა მამარდაშვილი
- თენგიზ ალავიძე - მისი ვარაუდი დაადასტურა კაცმა
- გასაგებია.. - ჩაილაპარაკა ლუკამ , რომელიც ისედაც კარგად ხვდებოდა ვის დაასახელებდა მამარდაშვილი. მხოლოდ ალავიძესთან მისი კავშირით აიხსნებოდა ის ფაქტი, გამომძიებლის კომპიუტერში მთელი რიგი მონაცემები ინახებოდა მისი ბინძური დანაშაულებების შესახებ.
- რას მიპირებთ? - შიშით ამოთქვა მამარდაშვილმა, ლუკა რამდენიმე წამის განმავლობაში უხმოდ რომ დადუმდა. აბაშიძეს ყურადღება არ მიუქცევია მისი კითხვისთვის , ცივი მზერა ესროლა მხოლოდ და თიკასაკენ წავიდა უხმოდ რომ ადევნებდა მათ საუბარს თვალს
- ის ნაბი'ჭვარი თავისუფლებაზე ყოფნას არ იმსახურებს.. მაგრამ , ეს შენ უნდა გადაწყვიტო , მე არაფერს დაგაძალებ...
თიკა უთქმელადაც მიხვდა რას გულისხმობდა ლუკა.. საქაღალდე მას ხელში რომ ეჭირა მამარდაშვილის ციხეში გამოკეტვის ასპროცენტიანი გარანტია იყო, მაგრამ ამავდროულად თუ იგი გამოძიების ხელში აღმოჩნდებოდა , ამით თენგიზ ალავიძის როგორც პოლიციელის პატიოსანი სახელი სამუდამოდ დასამარდებოდა... თიკა რამდენიმე წამით დუმდა.. ყოყმანობდა.. შემდეგ ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი და მამარდაშვილისაკენ ნელი , მაგრამ მტკიცე ნაბიჯით წავიდა, მის წინ ჩაიმუხლა და საქაღალდე მის გვერდით , მიწაზე დადო.
- გაფრთხილებ, იმ შემთხვევისთვის თუკი კიდევ ვინმეს მოისყიდი და ამ საქაღალდეს გაქრობას მოინდომებ.. მე ამ მასალების მრავალი ასლი მაქვს.. ასე, რომ ტყუილად ნუღარ დაიხარჯები და შენი ფინანსები კარგი ადვოკატისთვის შემოინახე..ერთი ორი წელი მაინც რომ მოაკლო იმ მრავალს ციხეში გატარება რომ მოგიწევს... - ამ სიტყვებით თიკა წელში გასწორდა, ტელეფონი ამოიღო და 112 აკრიფა..
- გამარჯობა.. დიახ.. დამნაშავის ადგილმდებარეობა მინდა შეგატყობინოთ.. დიღმის გზატკეცილი... დაახლოებით მე 12 კილომეტრი.. დიახ... გმადლობთ.- დაასრულა საუბარი და ტელეფონი გათიშა
- შენი დედას მოვტყან, ! შენი დედაც მოვტყან - აღრიალდა მამარდაშვილი, მაგრამ თიკას მისთვის ყურადღება არ მიუქცევია.. მხოლოდ ლუკას გახედა უსიტყვოდ, ცუდად დაფარული აღტაცებით რომ ადევნებდა მას თვალს.
- ჩვენ სასწრაფოდ უნდა წავიდეთ აქედან.. მაგრამ შენი მანქანა აღარ გამოგვადგება.. - უთხრა აბაშიძემ
- ხო.. -დაეთანხმა თიკა და სევდიანად გადახედა ხეს შეზრდილ თავის შევროლეს
- დედას შევეცი!.. დედას შევეცი- ლანძღვა -გინებას არ წყვეტდა მამარდაშვილი
- რა გაღრიალებს ნაგავო ?!- იფეთქა ლუკამ, ლევანს მივარდა და მოწყვეტით დაარტყა სახეში - ღმერთს მადლობას უნდა სწირავდე, ცოცხალი რომ რჩები ნაბი'ჭვარო!.. - გამოცრა კბილებში, მეორედ გონდაკარგულ მამარდაშვილს ჯიბიდან მანქანის გასაღები ამოაცალა და მისივე კუთვნილი კაბრიოლეტისაკენ დაიძრა
- წავედით! - უკანმოუხედავად გასძახა თიკას და მანქანა დაქოქა.

***

თიკას საცხოვრებელი სახლი მდებარეობდა საბურთალოს ბოლოში , ჯიქიას ქუჩაზე მდებარეობდა და ლუკამაც ზუსტად იმ ქუჩაზე, ერთ- ერთი კორპუსის წინ შეაჩერა მანქანა..
- შენ კიდევ ჩემი პაძელნიკობა არ გინდოდა!- ნიშნისმოგებით გაუცინა თიკამ აბაშიძეს, თუმცა ამ უკანასკნელს არ ეცინებოდა.. - შენ რა, ჩემზე ისევ ბრაზობ?- თვალები აატრიალა თიკამ
- მე ყოველთვის ვბრაზობ , როცა ჩემი ნათქვამი არ ესმით და ერთი და იმავეს ორჯერ მამეორებინებენ - მისკენ გაუხედავად უპასუხა ლუკამ და სიგარეტს გაუკიდა
- კარგი.. გისმენ, მაინც რით ხარ უკმაყოფილო? - ამოიოხრა თიკამ
- როცა გითხარი რომ არ გამომყოლოდი და კლუბში დარჩენილიყავი , ასეც უნდა მოქცეულიყავი!- უთხრა ლუკამ
- მაგრამ მე გადაგარჩინე - ხელები აღშფოთებით გაშალა თიკამ - მე რომ არ გამოგყოლოდი მაშინ რას იზამდი?
- რამეს მოვიფიქრებდი - მხრები აიჩეჩა ლუკამ
- რამეს მოვიფიქრებდი - გამოაჯავრა თიკამ - ვერაფერსაც ვერ მოიფიქრებდი!..ის ტიპი შენგან ხუთ მეტრში იდგა, მე რომ არ..
- მე უკვე გითხარი ეს თამაში არ არის, თიკა ! და არც ფილმის გადაღებაზე ვართ!.. - მოიღრუბლა აბაშიძე
- ლუკა..
- მომისმინე!.. - მისკენ მთელი ტანით შებრუნდა ლუკა - მე გულწრფელად მჯერა რომ გინდა მამაშენის მკვლელები დაისაჯონ და ისიც რომ შენ კარგი გოგო ხარ.. შენ რაც გააკეთე ის ძალიან მაგარი საქციელი იყო, მაგრამ თან გიყურებ და ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება რომ თავი სასცენო მოედანზე გგონია!.. ისე იქცევი , თითქოს ეს თამაშია .. როლში ძალიან შეიჭერი და ეს მე არ მომწონს.. გასაგებია ,რომ უბრალო რაღაცებით ვერ კაიფობ და მძაფრი ემოციების მიღება გინდა.. და , კი ბატონო, მაგრამ ეს სადმე სხვაგან გააკეთე.. ჩემ საქმეში კი თამაშის უფლებას არ მოგცემ, რადგან ჩემთვის ეს გართობა არ არის! - დაასრულა შესამჩნევად ცივი ტონით
- ლუკა..
- მითხარი რომ რაც ვთქვი სიმართლე არ არის და მე ეხლავე ბოდიშს მოგიხდი.. - პასუხის მოლოდინში თვალებში შეაცქერდა აბაშიძე ქალს, მაგრამ მან მხოლოდ თვალი აარიდა..
- გასაგებია.. -ჩაილაპარაკა ლუკამ და სიგარეტის ნამწვი ფანჯრიდან მოისროლა - ამიერიდან შენ მხოლოდ იმ ინფორმაციას მომაწვდი ჩემთვის სასურველ პირებზე რაც მამაშენის კომპიუტერში ინახება... ეგ იქნება შენი დახმარებაც.. ასეთ ექსტრემალურ სიტუაციებში კი მეორედ აღარ ჩაერევი... შევთანხმდით?
თიკა რამდენიმე წამით ყოყმანობდა, მაგრამ ბოლოს მაინც დანებდა..
- შევთანხმდით..- ამოილაპარაკა უკმაყოფილოდ
- ჭკვიანი გოგო ხარ! - გაუცინა ლუკამ
- ჩემთან არ ამოხვალ? - მოულოდნელად შესთავაზა თიკამ კაცს და პასუხს არც დალოდებია, თხელი ბლუზი გადაიძრო და კაცის მუხლებზე გადაინაცვლა
- შენ.. ძალიან საშიში გოგო ხარ - ტუჩის კუთხე ჩაუტყდა ლუკას , ქალს შიშველ წელზე ხელები მოხვია და ძლიერად მიიზიდა
- არ მითხრა რომ ზუსტად მაგის გამო არ წევხარ ჩემთან - გაიცინა თიკამ და კაცს ტუჩებზე დააცხრა... მაისურზე თითები წაატანა და ზევით აქაჩა..
- მოიცადე .. - კოცნა შეწყვიტა ლუკამ - შენი მეზობელი.. სავარაუდოდ, ლამზირა გვიყურებს - სიცილით ანიშნა მეორე სართულიდან მომზირალ ქალზე, შუბლშეკრული რომ უყურებდა წყვილს..
- შეგეშალა.. ჟუჟუნა ჰქვია - თვალები აატრიალა თიკამ - ჩემთან ავიდეთ..- ბლუზს დაწვდა და მკერდზე აფარებული სადარბაზოსაკენ გაიქცა..
- გიჟი ხარ - სიცილით გამოცრა ლუკამ და იმწამსვე გაღებულ ლიფტის კაბინის კედელს ააკრა ქალი.. სწრაფად შეხსნა ბიუსჰალტერი, მისი შიშველი მკერდი უხეშად მოიქცია ხელებში და ტუჩებზე დააცხრა.. ტუჩებიდან ყელზე გადაინაცვლა და შემდეგ მკვრივ მკერდზე მიეალერსა.. ხელებით მის ჯინსს დაწვდა და სწრაფად შეხსნა ერთადერთი ღილი , მაისურიც თავად გადაიძრო და უკვე ნახევრად შიშვლები გამოვიდნენ ლიფტის კაბინიდან.. გასაღების ამოღება არ აცალა ქალს, ისევ ტუჩებზე დააცხრა, წელზე ხელი მოხვია და მუცელზე შემოისვა უკვე სიამოვნების კვნესას ატანილი ... გასაღები გამოართვა, სწრაფად მოარგო კარს , ფეხის კვრით შეხსნა და ასეთივე მოძრაობით მოიკეტა უკან ..
- საძინებელი საით არის ?
- დერეფნის მარცხნივ - უპასუხა თიკამ და მანაც მაშინვე იქით აიღო გეზი.. უხეშად დააგდო ქალი საწოლზე და თვითონ ზევიდან მოექცა .. კოცნით ჩაუყვა ქალის ყელს, სავსე მკერდს, მკვრივ მუცელს.. თითებით ჩაეჭიდა შარვლის საქამრეს და მარტივი მოძრაობით გახადა ჯინსი , შემდეგ კი თეთრი საცვალიც მისსავე გზას გაუყენა... ის იყო თავის შარვალსაც დასწვდა გასახდელად, რომ თიკა საწოლიდან წამოიწია , კაცი მსუბუქი ხელის კვრით დააგდო საწოლზე , ზევიდან მოექცა და მის ტუჩებზე ამოიჩურჩულა
- ნუ ჩქარობ...
შემდეგ ტუჩებით გაუყვა გზას, ნელა დაუკოცნა მკერდი , მუცელი.. თხელი თითებით მარჯვედ შეუხსნა შარვალი , მისი ერეგირებული ასო ხელში მოიქცია და ტუჩებით დაწვდა.. ბაგეები მჭიდროდ შემოაჭდო და ენის მოქნილი მოძრაობებით შეუდგა კაცის სიამოვნებას
- ამის დედაც!.. - გამოცრა ლუკამ.. ქალს შეხედს.. შემდეგ უბრალოდ დააიგნორა ის ფაქტი რომ სიამოვნებით დაბინდულმა მისმა წამიერად გონებამ თიკას მაცდური გამომეტყველების ნაცვლად ნიას ნაზი სახე აღიქვა, ხოლო მისკენ მომზირალ თვალებში თბილი თაფლისფერის ადგილი უმანკო , ხასხასა მწვანეს დაეკავებინა.. თვალები დახუჭა , გონება გათიშა და ნეტარების საუფლოში გადაეშვა..

***

იმ ღამეს ტყეში ხეზე მიბმული რატი ქვრივიშვილი ხეზე მიბმული რომ დატოვეს , აბაშიძეს არც თავისი სიტყვის შესრულება დავიწყებია. ლუკამ დაფარული ნომროთ პოლიციას შეატყობინა მისი ადგილსამყოფელი და ნახევარი საათის შემდეგ საპატრულო ეკიპაჟმა წყნეთის ტყეში ხეზე მიბმულ რატი ქვრივიშვილსაც მიაგნო. კაცმა სასწრაფო დახმარების ბრიგადის დახმარებაზე უარი თქვა, განაცხადა რომ თავს მშვენივრად გრძნობდა , ხოლო პოლიციის კითხვებს შემდეგნაირად უპასუხა - არაფერი დამინახავს და არც არაფერი გამიგონია, წარმოდგენა არ მაქვს ვინ და რა მიზნით მომიტაცა, მათ უბრალოდ აქ მომიყვანეს და ტყეში დამტოვესო. შემდეგ ყურადღება არ მიუქცევია პილიციის ოფიცრის გაკვირვებული სახისთვის , ხელი საჩქაროდ მოაწერა ოქმს რომლის მიხედვითაც საჩივრის შეტანაზე უარს აცხადებდა, შემდეგ ტაქსი გააჩერა და თავისი სახლისაკენ გაემართა.. ეხლა მარტო ერთი რამ უტრიალებდა გონებაში, სწრაფად ჩაელაგებინა ბარგი და იქამდე გასცლოდა თბილისს , სანამ ისინი მოაკითხაბდნენ და დანაპირებს აისრულებდნენ.
- შენი დედაც მოვტყან რამაზ, შენი დედაც მოვტყან!.. ეს რა დღეში ჩამაგდე!.. - ბიძაშვილის მისამართით შეიკურთხა ბინაში შესულმა და სწაფად მოიძია ფული , საბუთები და მნიშვნელოვანი ნივთები. ტანსაცმელზე და მსგავს წვრულმანებზე თავი დიდად არ შეუწუხებია , სწრაფად გამოვიდა სახლიდან და თავისი შავი ფორდიდაკენ გაემართა. ქალაქში ნელ- ნელა თენდებოდა და ცას თანდათნ ეცლებოდა ბნელი საბურველი.. მძღოლის მხარე დაიკავა და ის იყო ხელი გასაღებისაკენ წაიღო, რომ კეფაზე ცივი მეტალის შეხებამ სისხლი მომენტალურად გაუყინა ძარღვებში.. გაწვდილი ხელი გაუშეშდა და სულიც მთელ სხეულში შემძვრალმა შიშმა შეუხუთა
- ჩვენ ხომ გაგაფრთხილეთ- უკანა სავარძლიდან დაისისინა ბოროტმა ხმამ.
- არ გინდათ , გთხოვთ!.. მე არაფერი მომიყოლია! - განწირული ხმით იყვირა ქვრივიშვილმა , მაგრამ უკვე გვიანი იყო. იმწამსვე მაყუჩიანი პისტოლეტის მცირე ტკაცუნი გაისმა და მანქანის მთელი სალონი ქვრივიშვილის სისხლით შეიღება. მკვლელმა სწრაფად, მაგრამ უხმაუროდ დატოვა მანქანა, თავის პიკაპში გადაჯდა და ტელეფონზე ნომერი აკრიფა. ორი ზუმერის შემდეგ ყურმილიდან ბოხი ხმით უპასუხეს
- რა ქენი?
- ყველაფერი მოგვარებულია.. მკვდარია.
- ძალიან კარგი. - კმაყოფილებით ჩაილაპარაკა კაცმა, ტელეფონი გათიშა და მის წინ მჯდომს მიაცქერდა ცივი თვალებით.
- ქვრივიშვილი მკვდარია.
- ახლა რა მნიშვნელობა აქვს ამას ?- კაცის კმაყოფილება არ გაუზიარებია მის მოსაუბრეს - ის ნაბო*არი სიკვდილის წინ ყველაფერს მოუყვებოდა აბაშიძეს.. ამის მერე მის მოკვლას რაღა აზრი ჰქონდა? ეგ მანამდე უნდა გაგეკეთებინა!.
- ნუ ბრაზობ , ნოდარ!. - გაუღიმა კაცმა მოსაუბრეს, თუმცა ეს ღიმილი მის ცივ თვალებს არ მიკარებია - ქვრივიშვილის სიკვდილი კარგი გაფრთხილება იქნება მათთვის ვინც პირის მოღებას და იმის ლაპარაკს მოინდომებს, რისი ლაპარაკიც არ შეიძლება..
- ჩემთვის კი უბრალოდ ზედმეტი ნაგავია, რომელიც ისევ მე უნდა ავწმინდო - არ ცხრებოდა გვარამია - ჯერ ჩხენკელი, ეხლა მისი ბიძაშვილი, კიდევ ის გოგო.. აბაშიძის ყოფილი შეყვარებული!.. ზედმეტად ბევრ გვამებს ტოვებ, მე კი მათი მიჩქმალვა არ მეხალისება და არც საამისო დრო მაქვს!
- აჰ, ხო .. შენ ხომ მინისტრობისთვის ემზადები - ირონიულად ჩაიცინა კაცმა
- ცეცხლს ეთამაშები, ილია!. შენი ფეხის ბიჭებში ხომ არ გეშლები?! არ გამაბრაზო თორემ მათთან ერთად მატლივით გაგსრეს!..- გაღიზიანდა გვარამია
- ტყუილად მემუქრები, ნოდარ.. კარგად იცი რომ თუ ჩვენგან რომელიმე საფლავში ჩაწვება, მეორესაც აუცილებლად თან გაიყოლებს.. დამენძრევა მე, დაგენძრევა შენც - ხელები თეატრალურად გაშალა ილიამ
-მე ხომ გაგაფრთხილე რომ აბაშიძეს ახლოსაც არ გაკარებოდი?!- გამოცრა გვარამიამ
- მერე?
- მერე ის რომ აქ მე ვწყვეტ სად და როდის, შენ კიდევ ჩემი ნათქვამი უსიტყვოდ უნდა შეასრულო! - მაგიდაზე მუშტი დაკრა გვარამიამ
- ეს საქმე მე წამოვიწყე, შენ მზამზარეულ სუფრას შემოუჯექი და ეხლა აქეთ მკარნახობ პირობებს? - გაღიზიანდა ილიაც
-შენ წამოიწყე? - გამოცრა ნოდარმა - მაშინ ისიც გაიხსენე რას წარმოადგენდა ეგ შენი საქმე სანამ მე გამიცნობდი!.. ერთი ბინძური ბორდელი, საცოდავი კაზინო და რამდენიმე საცოდავი ფეხის ბიჭი.. აი, სულ ეგ იყო შენი დამპალი საქმე!.. და ისევ იქ დარჩებოდი ჩემი მფარველობა რომ არა !.. ახლა კი მილიონებს ატრიალებ, ჩემი წყალობით!.. ახლა კი გეკითხები ,რატომ წამოიწყე ეს ყველაფერი ?
- აბა რა უნდა გვექნა? - მხრები აიჩეჩა ილიამ - დავლოდებოდით აბაშიძე როდის გაქექავდა ყველაფერს და მერე ჩვენ კარზე მოსული იარაღით ხელში მოგვიკაკუნებდა ?.. ნოდარ, შენც ხომ კარგად იცოდი რომ სამშობლოს ნოსტალგიის გამო არ დაბრუნებულა აქ ეგ ბიჭი
- ვიცოდი!.. ვიცოდი, მაგრამ მე მის პირველ ნაბიჯს ველოდებოდი ! დამარტყამდა და დავარტყამდი.. მაგრამ შენ მისი ჩამოსვლისთანავე აგიკანკალდა და პირველ დღეს ჭეიშვილი მიუგზავნე მოსაკლავად.. შედეგად რა მიიღე? აბაშიძე გადარჩა.. ნაბოზარმა ალავიძემ გამყიდა.. ჭეიშვილი ციხიდან გაათრია და აბაშიძეს მიუყვანა, რომელიც მისგან ჩხენკელზე გავიდა , ჩხენკელიდან კიდევ ვიღაცაზე გავა და.. ასე ნაბიჯ- ნაბიჯ მოაგნებს შენ ბუნაგსაც!- იფეთქა გვარამიამ
- ეგ თუ მოხდება შენ მინისტრის სკამი მხოლოდ შორეულ ოცნებად დარჩება, შენ და შვილი კი ერთ საკანს გაიყოფთ საპყრობილეში! - გამოცრა ილიამაც და როცა შენიშნა გვარამიაზე მისმა სიტყვებმა როგორ იმოქმედა, შემრიგებლური ტონით განაგრძო:- კარგი გვეყო იმის დატოლება ვის უფრო დაენძრევა იმ შემთხვევაში თუ აბაშიძე მოგვაგნებს.. საერთოდაც, მოდი ნუ ვიჩხუბებთ .. ჩვენ ხომ ამისთვის არ შევხვედრივართ?
მაგრამ გვარამია აღარ უსმენდა.. სკამიდან წამოიწია, მაგიდას მუშტებით დაეყრდნო და ილიასაკენ გადაიხარა... როგორც საავდრო ღრუბელი გადაეფარება ხოლმე მიწას და ავისმომასწავლებლად ჩააბნელებს, ისე გადაეფარა მისი ჩრდილი ილიას ბოროტ სახესაც..
- ეხლა მე შენ ორ დავალებას მოგცემ და ამჯერად ყველაფერი ყურადღებით მომისმინე , თორემ მაგ დამპალ თავს მაგრად წააგებ! - გამოცრა გვარამიამ-პირველ რიგში გვამების დატოვება უნდა შეწყვიტო!.. მესმის რა ცივსისხლიანი შეშლილიც ხარ და როგორ გსიამოვნებს სისხლის სუნი , მაგრამ უკვე გითხარი ეხლა მე შენი გაფუჭებულის გასაკეთებლად არ მცალია და სასწაულმოქმედიც არა ვარ რომ უცებ გაჩენილი ამდენი მკვდრის საქმე გავაქრო!.. გასაგებია ჩემი სიტყვები?
- გასაგებია.. - პაუზის შემდეგ დაეთანხმა ილია
- ძალიან კარგი .. ეხლა მეორე და ყველაზე მნიშვნელოვანი.. აბაშიძე უნდა მოკვდეს. ის უკვე გამოსულია ჩვენ კვალზე და ტყვიის გარდა ვერაფერი შეაჩერებს
- მაგრამ, მის გარდა სხვებიც არიან.. მისი მეგობრები და კიდევ უზარმაზარი კომპანია მილიონიანი შემოსავლებით..
- დანარჩენებს მერე მივხედავთ.. ჯერ ის გააკეთე რაც გითხარი.. და იცოდე ეს საქმე დღესვე უნდა შესრულდეს! - ცივად დაასრულა გვარამიამ, ილიას კიდევ ერთი გამაფრთხილებელი მზერა ესროლა და შემდეგ კაბინეტი სწრაფად დატოვა.

***
- დარწმუნებული ხარ რომ იქ მარტო შესვლა გინდა?- იკითხა ანუკიმ და ფრთხილი მზერა შეავლო აბაშიძეების თეთრი აგურით ნაშენებ უზარმაზარ რეზიდენციას. უკვე ათი წუთი იყო გასული რაც ის და ლუკა სახლის წინ იდგნენ . ლუკა მშვიდი, მაგრამ შესამჩნევად დაძაბული მზერით აკვირდებოდა თეთრივე აგურის კედლისა და შავი რიკულებიანი ჭიშკრის მიღმა აღმართულ სახლს. ათი წელი იყო რაც ამ სახლში არ ყოფილა... ზუსტად ამდენი დრო იყო გასული მას შემდეგ, რაც ნოდარ გვარამიას მოკვლის სურვილით ანთებულმა დატოვა სახლი და მას შემდეგ აღარ დაბრუნებულა.. სახლი ისევ ისეთი ლამაზი და დიდებული იყო, ყველაზე გემოვნებიანი და პომპეზური მთელ ქუჩაზე. განსხვავება მხოლოდ ის იყო რომ დიდი ხანია იქ აღარავინ ცხოვრობდა.. ლუკას ვერ გადაეწყვიტა რა ექნა მისთვის. დასანგრევად არ ემეტებოდა, მაგრამ ისიც ზუსტად იცოდა რომ იქ აღარასდროს დაბრუნდებოდა საცხოვრებლად.. აბაშიძე ძველებურად უხდიდა ფულს სახლისა და ბაღის მომვლელებს, ამიტომ იყო რომ ის კვლავინდებურად სუფთად და მოწესრიგებულად გამოიყურებოდა და ვერც ვერავინ იტყოდა რომ დიდი ხანია აღარავინ ცხოვრობდა იქ...
- ლუკა .. - ანუკის მხარზე შეხებამ გამოაფხიზლა ფიქრებში ჩაძირული აბაშიძე
- დარწმუნებული ვარ .. - გაუღიმა ლუკამ გოგონას და ლოყაზე მიეფერა - აქ დარჩი, მალე დავბრუნდები.. - შემდეგ მანქანიდან გადავიდა, ბაღში შევიდა და ათი წლის წინ გამოკეტილი სახლის კარი შეაღო.. ლუკას ეგონა იქ არაფერი დახვდებოდა მდუმარების გარდა, მაგრამ შეცდა.. მწარედ შეცდა..
როგორც ბნელ ოთახში დამალული ღამურები წამოიშლებიან ხოლმე სინათლეზე, ისე წამოიშალნენ მოგონებები ყველა კუთხე - კუნჭულიდან და ზუსტად მათ მსგავსად დაეხვივნენ კაცს გარშემო.. ყველა მოგონება იქ იყო, ყველა წელი და დღე . ყველა საათი.. ბავშვობა, მოზრდილობა, დიდობა.. ერთი-მეორის მიყოლებით ეხლებოდნენ გარს შემოხვეული მოგონებები კაცს , მასთან ახლოს მისვლას ცდილობდნენ მაგრამ არ გამოსდიოდათ და ისევ მის შორიახლოს იწყებდნენ ფრენას.. ბოლოს ერთმა, პატარა და ძალიან შორეულმა მოგონებამ იმარჯვა და მთლიანად დაისაკუთრა კაცის გონება... იმწამსვე სახლის კარიდან რვა წლის ატირებული გოგონა გამოვარდა , სწრაფად გაიქცა და ბაღში ჩამოჯდა.. მას თორმეტიოდე წლის ბიჭი გამოყვა და უკან დაედევნა ყვირილით
- მარ!.. მარიამ!. - გოგონა მალევე შენიშნა, გვერდით მოუჯდა ატირებულს და ცადა მოხვეოდა, მაგრამ გოგონა მაშინვე გაიწია- მარიამ , კარგი რა!..
- დამანებე თავი!- ამოიტირა მარიამმა
- კარგი რაა ! რაზე მებუტები?
- იმიტომ რომ მიდიხარ..
- მე მხოლოდ ერთი ზაფხულით მივდივარ !
- რა მნიშვნელობა აქვს? - ტირილით დასიებული ლურჯი თვალები მიაპყრო გოგონამ - მიდიხარ და მე აქ მტოვებ!
- არსადაც არ გტოვებ- თავი გააქნია ბიჭმა - სამ თვე რა არის? უცებ გაივლის და მე ისევ აქ ვიქნები.. შემირიგდი რა მარიამ- შეევედრა გოგონას და ისევ ცადა მოხვეოდა, მაგრამ მარიამმა კვლავ ჯიუტად გაიწია
-ჰოდა, წადი თუ მიდიხარ! ეხლავე წადი..- ამოილაპარაკა გულამომჯდარმა
-არსადაც არ წავალ თუ შენ არ შემირიგდები!- იუარა ბიჭმა
გოგოს პასუხი აღარ გაუცია და ცოტა ხანი ჩუმად ისხდნენ.. მარიამი ისევ განაგრძობდა ტირილს , მაგრამ მალე მისმა დამშვიდებულმა სუნთქვამ ლუკა მიახვედრა რომ გოგონამ მაინც მოიბრუნა მისკენ გული
- ვის უნდა ვუთხრა ვინმე რომ რამეს დამიშავებს? - ამოილაპარაკა ბოლოს გოგონამ და ტირილით დასიებული თვალები შეანათა ძმას
- ვინ რას დაგიშავებს?- შუბლი შეიკრა ბიჭმა
- რავიცი - მხრები აიწურა გოგონამ - ვინმე თუ გამაბრაზებს..
- გიო და საბა აქ იქნებიან, სულელო!
- ეგენი აქეთ მაბრაზებენ ხოლმე - ცხვირი სასაცილოდ აჭმუხნა გოგონამ
- მე გავაფრთხილებ და არცერთი აღარ გაგაბრაზებს - გაუცინა ძმამ - შემირიგდი?
გოგონამ ნელა , მაგრამ მაინც დაუქნია თავი, ბიჭს აღარ დაუცდია მისკენ გაიწია და მაგრად მოეხვია დას..
- ლუკა... - აბაშიძე რეალობაში მხარზე ხელის შეხებამ დააბრუნა. სწრაფად შემობრუნდა უკან და მანქანიდან გადმოსული ანუკი დაინახა , შეშინებული თვალებით რომ უყურებდა
- კარგად ხარ?
- კი.. რატომ მეკითხები?
- დაახლოებით ხუთი წუთია ასე დგახარ - მხრები აიწურა გოგონამ - ლუკა, მეშინია..
- რისი?- ლოყაზე მიეფერა ლუკა გოგონას
- ამ ვიცი.. უბრალოდ მეშინია შენს გამო.. - დამფრთხალი მზერა მიაპყრო გოგონამ სახლს - გთხოვ ,შენთან ერთად წამოვალ მეშინია რამე არ დაგემართოს..
-რა უნდა დამემართოს? ამ სახლში აჩრდილების გარდა აღარავინ ცხოვრობს დიდიხანია, მაგრამ ისინი ჩვენ არაფერს დაგვიშავებენ - სევდიანად გაუღიმა ლუკამ გოგონას - მანქანაში დაბრუნდი , მე მალე მოვალ
- კარგი.. - დაემორჩილა ანუკი და მანქანისკენ წავიდა, ლუკამ კი სახლში შეაბიჯა... თითქოს ზღვის მეტრიდან მრავალი მეტრით დაშორებული ყოფილიყო, კაცმა მაშინვე იგრძნოყოველი ნაბიჯის შემდეგ სულ უფრო რომ ეხუთებოდა სული. სწრაფად აირბინა კიბეები და მეორე სართულზე მარიამის ოთახის კარი შეაღო. თეთრად შეღებილ ოთახში არაფერი შეცვლილიყო. ფართო საწოლი , ტანსაცმლის კარადა , სამეცადინო მაგიდა და კიდევ წიგნებით გატენილი თაროები.. კითხვა უყვარდა მარიამს ყველაზე მეტად.. მისი წრის თანატოლებისაგან აბსოლუტურად განსხვავდებოდა გოგონა.. მათგან განსხავავებით, დროის გატარება არა ძვირადღირებულ კლუბებსა და რესტორნებში ,,არამედ წიგნების კითხვასა და პატარა ანუკისთან თამაშში ერჩია... თვალებით მიეფერა ლუკა მონატრებული დის ნივთებს და მომენტალურად, მთელი არსებით იგრძნო, რომ ერთი სული ჰქონდა იქაურობას გასცლოდა. ამ სახლში თავისი ცხოვრების ყველაზე ბედნიერი დრო გაეტარებინა, მაგრამ საყვარელი ადანიანების გარეშე ახლა იგი უბრალო ბეტონის გროვად ქცეულიყო, ნაცნობ დერეფნებსა და ერთ დროს მშობლიურ ოთახებს კი მხოლოდ ტკივილი მოჰქონდა მისთვის.. ის იყო გასასვლელისაკენ შებრუნდა და ოთახიდან გასვლა დააპირა, რომ მისი ყურადღება საწოლის გვერდით , ტუმბოზე დადებულმა წიგნმა მიიქცია. "დანაშაული და სასჯელი " - ეს იყო ბოლო წიგნი რომელსაც მარიამი კითხულობდა. ლუკამ ინსტიქტურად გაწია ხელი მის ასაღებად.. წიგნი გაიშალა და ფურცლებს შორის მოთავსებული ძველი ფოტოსურათი ფარფატით დაეცა იატაკზე.. აბაშიძე სწრაფად დაწვდა ფოტოს , კარგად დააკვირდა და მომენტალურად იგრძნო , მისმა გულმა როგორ გამოტოვა რამდენიმე დარტყმა. ფოტოზე სამნი იყვნენ გამოსახულნი. ერთ- ერთი , ქერა და ცისფერთვალება ბიჭი, მარჯვენა მხარეს, ოდნავ განზე იდგა და კამერას უყურებდა.. ფოტოზე მარჯვნივ მაღალი ბიჭი იყო გამოსახული.. შავი მაისური და ჯინსი ეცვა, სახე მთლიანად გადღაბნილი ჰქონდა კალმით და მისი ნაკვთები არ ჩანდა.. ერთი ხელით მანქანის ძარას ეყრდნობოდა , მეორე კი გვერდზე მდგომი მარიამისთვის გადაეხვია, რომელიც უზომო სიყვარულით სავსე თვალებით შესცქეროდა მას.



***

- ანუ, რა გვაქვს.. - დაიწყო გიომ , ის საბა და ლუკა ამ უკანასკნელის სახლის მისაღებში რომ შეიკრიბნენ - ჭეიშვილი, მკვლელი რომელმაც კასპში ლუკას ესროლა ჩხენკელმა დაიქირავა.. ჩხენკელი სუტენიორი იყო, პროსტიტუციისა და ნარკოტიკების ბიზნესში იყო ჩაბმული.. სავარაუდოდ, ის მარტო არაა.. დიდი ქსელის წარმომადგენელია, რომელშიც კიდევ მრავალი მისნაირია ჩართული.. მათ შეიტყვეს, რომ შენ ჭეიშვილისაგან ჩხენკელის სახელი გაიგე და სანამ შენ მასთან მიხვიდოდი და შუბლზე პისტოლეტის მიდების შემდეგ მისგან მისი თანამოძმეების სახელებს გაიგებდი, ამ უკანასკნელებმა თავადვე გააგორეს ჩხენკელი რომ სამუდამოდ დაედუმებინათ და ამგვარად, მისგან მათზე ვერაფერი შეგეტყო... დიდი ალბათობით, ამ ნაბი*ვრების ბიზნესს მთვარი ნაბი'ჭვარი - გვარამია მფარველობს.. სავარაუდოდ, სწორედ მათი ნახელავია მარიამის გატაცება და სიკვდილიც.. მათივე მოცილებულია ლიკა სამხარაძე და დედამისიც , რომ მერე ეს მკვლელობა შენთვის შემოეტენათ..
- გიყურებ და ვფიქრობ , , არის შენში რაღაც გამომძიებლისებური - სიცილით გახედა საბამ მეგობარს
- ხო აბა , ოთხი წელი ტყუილად კი არ ვიჯექი იმ დედამოტყნულ ლექციებზე !- გაეცინა გიოსაც
- სულ ესაა?- უფრო თავის თავს ჰკითხა ლუკამ
- ეს ცოტა არ არის, ლუკა - აბაშიძეს გახედა საბამ
-ხო , თითქოს არ არის.. მაგრამ მაინც ცოტაა , საბა - თავი გააქნია ლუკამ - დროც აღარ იცდის.. დღედღეზე ის ახვარი მინისტრი გახდება და მაშინ როცა უკვე მთელი სისტემა მის ხელში იქნება, მასთან ბრძოლა უკვე ძალიან ძნელი იქნება..მე მათი სახელები და გვარები მჭირდება, მაგრამ ისინი არ მაქვს.. და კიდევ ვგრძნობ , რომ ჯერ ახლოსაც ვარ მარიამის უშუალო მკვლელებთან..
- ეგეც იქნება , ლუკა.. ხომ იცი რომ ეგეც იქნება?. თუ დაგვჭირდა საფლავებიდანაც ამოვთხრით იმ ნაბიჭვრებს!.. გვარამიას ახვარი დედაც მოვტყან!.. მაგასაც მოვუვლით და მაგის მთელ ბოზ*ბანდასაც - მხარზე ხელი დაკრა გიომ მეგობარს
ლუკას არაფერი უთქვამს .. მხოლოდ უზომო მადლიერებით გადახედა ბავშვობის მეგობრებს, რომლებსაც არასოდეს უღალატიათ მისთვის, მზად იყვნენ მეგობრისთვის თავი გაეწირათ და თვითონაც ზუსტად იმავეს იზამდა მათთვის..
- თქვენ რომ არ მყავდეთ.. - მაინც ვერ შეიკავა აბაშიძემ სენტიმენტებისაგან თავი
- დიდი ხნის წინ გეტირებოდა ყოფა - უცერემონიოდ გამოუცხადა დემეტრაძემ და სიგარეტს გაუკიდა
- ეგრეა.. - ჩაიცინა ლუკამ
- კიდევ გვაქვს რაღაცები.. მაგალითად, მარიამის შეყვარებული - თქვა საბამ
- მე ვფიქრობ რომ ის დიდ როლს თამაშობს ჩემი დის მკვლელობაში - მას გახედა ლუკამ - ლიკა მხოლოდ იმიტომ არ მოუკლავთ რომ შემდეგ მისი მკვლელობა ჩემთვის შემოეტენათ.. იმ ღამეს ის ჩემთან იყო და მარიამის შეყვარებულზე მომიყვა.. მას კი ათი წლის წინ დაემუქრნენ, რომ ამის გაკეთების შემთხევაში მოკლავდნენ.. ათი წელი ლიკა მართლაც დუმდა , მაგრამ იმ ღამეს მან დუმილი დაარღვია და იმღამესვე მოკლეს.. ამგვარად, მისი მოკვლით იმ ასე ვთქვათ ორი კურდღელი დაიჭირეს.. ორმაგი მკვლელობა მე შემომტენეს და ლიკაც დასაჯეს ალაპარაკების გამო..
- უმაღლესი დონის ახვრების სასტავია - შუბლი შეიკრა საბამ .
- ლიკამ მითხრა, რომ როგორც ერთი ნახვით შეატყო მარიამის შეყვარებული მდიდარი ოჯახის შვილი უნდა ყოფილიყო... ამასთან კრიმინალისაკენ დიდი მიდრეკილების მქონე .. ასეთი ვინმე გახსენდებათ იმ პერიოდიდან ?
- არა ..- თავი გააქნია საბამ - კიდევ ცოტა მონაცემიც რომ გვქონდეს იმ ბიჭზე..
- მე კიდეც მაქვს რაღაც - თქვა ლუკამ და ამ სიტყვებთან ერთად მარიამის ოთახში ნაპოვნი ფოტო ჟურნალების მაგიდაზე დააგდო - დღეს დილით ვიპოვე მარიამის ოთახში..
-სახე რატომ აქვს გადაშლილი ?
- გულგატეხილი თინეიჯერი გოგოს ნახელავს გავს- ლუკას გახედა საბამ
- ეგრეა .. ლიკამ მომიყვა რომ ის ნაბი'ჭვარი ჩემ დას გამუდმებით სტკენდა გულს თავისი საქციელით და ამიტომ მარიამი მასთან დაშორებას აპირებდა.. - ჩამქრალი ხმით ამოილაპარაკა ლუკამ
- კარგი .. რას გვაძლევს ეს ფოტო ? -
სევდიანი განწყობის გასაფანტად კითხვა ჩაურთო გიომ
- დააკვირდით სურათს... მანქანა რომელსაც ეს შავმაისურიანი ტიპი ეყრდნობა გვერდზე შეჭეჭყილია , კიდევ ამ ბიჭს - ცისფერ თვალებიანს დაადო ლუკამ თითი - ტანსაცმელი მაზუთით აქვს მოთხვრილი.. ეს ყველაფერი იმაზე მიანიშნებს რომ ფოტო სახელოსნოსთან არის გადაღებული , ეს ცისფერ თავალებიანი ბიჭი კი იქ მუშაობდა.. ეხლა მხოლოდ ამ სახელოსნოს მონახულება გვჭირდება, ჩვენთვის საინტერესო კითხვებზე პასუხს კი ამ ბიჭისაგან გავიგებთ
- თბილისში ათასობით სახელოსნოა , მისი მოძებნა გაგვიჭირდება .. - თქვა საბამ
- არ გაგვიჭირდება .. - თავი გაქნია ლუკამ - ფოტოს დააკვირდით
- აქ მისამართი წერია! - უკან კედელზე პულვიზატორით მიდღაბნილი ნაწერი მაშინვე შენიშნა საბამ
- ხო.. ეს სახელოსნო ბაგებშია.. უაჩანეიშვილის 47-ში.. - თავი დაუქნია ლუკამ
- წავედით.. რაღას ვუცდით - ქურთუკს ხელი დაავლო გიომ და პირველი გავიდა სახლიდან. ლუკა და საბაც მას მიყვნენ და ის იყო , მანქანაში ჯდებოდნენ , რომ დემეტრაძე უეცრად შედგა და მეგობარს მხიარულად გადაულაპარაკა:
- მგონი, დაგენძრა!
იმწამსვე ლუკამ მისკენ მომავალი ნია სანიკიძე აღიქვა, რომელიც ნამდვილად არ იყო კარგ ხასიათზე და შუბლშეკრული , სწრაფი ნაბიჯით მოიწევდა აბაშიძისაკენ
- შენ!.. - გამოცრა ლუკას მისამართით , ხელებით ძლიერად უბიძგა მკერდზე და ბრაზით ანთებული მწვანე თვალები შეანათა - მატყუარა და პირწავარდნილი კრიმინალი ხარ!
ლუკამ , რომელიც ვერანაირად ვერ მიმხვდარიყო მისადმი გოგონას ასეთი მრისხანების მიზეზს , მეგობრებს გადახედა და მშვიდად უთხრა
- მანქანაში დამიცადეთ - შემდეგ კი ნიას მიუბრუნდა - რა ჯანდაბა გჭირს ?
- თვითონ რა ჯანდაბა გჭირს ? - თვალებიდან პერწკლების ყრას აგრძელებდა გოგონა - რატომ მომატყუე , რატომ?
- რა მოგატყუე? - იმ ფაქტის გამო რომ ასეთ სუსტ გოგოს ასეთი გაბრაზება შეეძლო ღიმილი შეეპარა ლუკას
- მე შენ გენდე, შენ კი მომატყუე.. რატომ.. რატომ გააკეთე ეს?.. - უფრო თავისთვის იმეორებდა სიბრაზისაგან გონდაკარგული გოგონა
- რა მოგატყუე , ნია?- ტონს აუწია ლუკამაც და გოგონას მხრებში ჩააფრინდა
-ნუ მეხები !- გამოცრა ნიამ და მისი ხელები უხეშად მოიშორა , მაგრამ კაცმა ისევ მოიქცია თავის მარწუხებში
- რა მოგატყუე- მეთქი? - ნერვებმა უმტყუვნეს აბაშიძესაც და ტონს დასაშვებზე მეტად აუწია.. იმწამსვე გიო და საბა სწრაფად გადმოვიდნენ მანქანიდან და მათკენ წამოვიდნენ
- ეი , ეი დამშვიდდი!.. - მხარზე დასაწყნარებლად შეეხო გიო ლუკას - რა ყლ'ეობა ხდება ვაბშე? - შუბლშეკრულმა გადახედა ნიას რომელსაც გული ამოჯდომოდა და ეხლა სახეზე ხელებაფარებული უხმოდ ტიროდა
- არაფერი .. ამის დედაც.. წადი , ყველაფერი კარგადაა - ჰაერი ღრმად ჩაისუნთქა აბაშიძემ , შემდეგ ატირებულ სანიკიძეს ხელი მოხვია და სახლში შეიყვანა.. დივანზე ჩამოსვა, თვითონ მის წინ ჟურნალების მაგიდაზე ჩამოჯდა და გოგონას ცრემლებით დანამული სახე ხელებში მოიქცია
- დამშვიდდი, გესმის?.. დაწყნარდი და დალაგებულად მიამბე რა ხდება..
მაგრამ ნია ვერ წყნარდებოდა.. მეტისმეტი ემოციებისაგან გადამწვარიყო და ეხლა ვეღარაფრით იკავებდა მოღალატე ცრემლებს
- ამის დედაც!.. -ხმადაბლა გამოცრა აბაშიძემ.. გოგონას შუბლზე ტუჩები მიაკრო და უჩურჩულა- დაწყნარდი...
შემდეგ კი ტუჩებით გაიკვლია გზა მისი თვალებისაკენ, ცრემლებით დანამული ლოყებისაკენ..შუბლით შუბლზე მიეყრდნო და გოგონამ სველი სახე მის კისერში რომ შერგო.. ხელი ოქროსფერი თმაში შეუცურა და კიდევ უფრო მჭიდროდ მიიკრო მისი ცხელი სახე... როგორც შტორმის მერე ჩაწყნარდება ხოლმე ზღვა , ისე დამშვიდდა გოგონაც თანდათან.. ლუკამ იგრძნო თანდათან როგორ მოუდუნდა ქალს დაჭიმული სხეული და სუნთქვის რიტმიც ჩვეული დაუბრუნდა.. მაინც არ ჩქარობდა აბაშიძე მის სხეულთან განშორებას.. მშვიდად უგდებდა ყურს მისი სუნთქვის რიტმს და ხარბად ისრუტავდა თმის ნაზ სურნელს, რომელმაც ვერც კი მიხვდა თანდათან როგორ დაახვია თაბრუ.. ასე ისხდნენ გარინდებულები, უხმოდ და სრულ სიმშვიდეში, სანამ მანქანის გაბმულმა სიგნალმა არ შეაკრთო გოგონა.. გველნაკბენივით წამოწია სახე და ალეწილი თვალები აარიდა მამაკაცს.. აბაშიძე ფანჯარასთან მივიდა, გაბეზრებული დემეტრაძეს ჟესტზე "სად ხარ აქამდეს" რომ ნიშნავდა შუა თითი აჩვენა პასუხად და ისევ დივანზე მჯდარ ნიას მიუბრუნდა, რომელსაც მღელვარების ნიშანწყალი არ ეტყობოდა ჩაწითლებული თვალების გარდა
- აბა ეხლა დალაგებულად ამიხსენი რა პრეტენზიები გაქვს ჩემთან?
- რატი... ის.. შენ ხომ შემპირდი , ლუკა? - ნაწყვეტ- ნაწყვეტ ამოთქვა გოგონამ
- რა დაემართა ჩხენკელის ახ*ვარ ბიძაშვილს? - ჰკითხა ლუკამ
- ოღონდ , ეხლა არ მითხრა რომ არ იცოდი !- სიმწრით გაეცინა ნიას ტელეფონი ამოიღო, სწრაფად მოიძია რაღაც და შემდეგ გაუწოდა.. აბაშიძემ ჩამოართვა ტელეფონი და სწრაფად გადაიკითხა ინტერნეტგვერდის სტატია, რომელშიც იუწყებოდნენ შუახნის მამაკაცი, გვარად რატი ქვრივიშვილი დღეს დილით საკუთარ მანქანაში მოკლული აღმოაჩინეს .
- ამის ბოლო მაინც ეს იყო - მშრალად თქვა ბოლოს და ტელეფონი გოგონას დაუბრუნა.. - მაგრამ ეს მე არ გამიკეთებია
- შენი არ მჯერა ..- თავი გააქნია გოგონამ
- შენი ნებაა - მშრალად ჩაილაპარაკა ლუკამ
- აქამდე მჯეროდა.. მაგრამ ეხლა აღარ - თავი გააქნია ნიამ..
- რა გინდა, ნია?- თვალებში შეაცქერდა ლუკა გოგონას და შენიშნა , რომ მის თვალებში წეღანდელი ბრაზია ადგილი სევდამ, იმედგაცრუებამ და გულისტკივილმა დაიკავა
- არაფერი.. - ჩაილაპარაკა გოგონამ წამიერი დუმილის შემდეგ, კაცს თვალი აარიდა და წასასვლელად წამოიწია.. აბაშიძეც ადგა და უკან მიჰყვა გოგონას, რომელიც ეზოში გასული მოულოდნელად შედგა და ფრთხილად ამოხედა ლუკას.. აბაშიძე მიხვდა რომ გოგონას მისთვის კიდევ რაღაც ჰქონდა სათქმელი მაგრამ არ იცოდა საიდან დაეწყო.. ამიტომ მშვიდად დაელოდა სანამ გოგონა საჭირო სიტყვებს იპოვნიდა და საუბარს დაიწყებდა
- ვიცი ეს შენთვის დიდი სისულელეა, მაგრამ მე მჯერა რომ ამქვეყნად არაფერი არ ხდება შემთხვევით , ლუკა , საერთოდ არაფერი.. ის ადამიანებიც ჩვენ ცხოვრებაში რომ მოდიან, არც ისინი არ გვხდებიან მიზეზის გარეშე... მე ამაში დარწმუნებულმა, უბრალოდ ჩავთვალე რომ .. არ ვიცი .. მე გულწრფელად დავიჯერე რომ სულ პატარა წვლილის შეტანა მაინც შემეძლო შენი ამქვეყნად მობრუნებაში.. ვიცი შენ ფიქრობ, რომ გადარჩენა არ გჭირდება , მაგრამ ვერასოდეს დავიჯერებ რომ შურისძიებით შეპყრობილი ადამიანი ტკივილის გარეშე შეძლებს ცხოვრებას..
შენი მიზანი გასაგებია და მე არასდროს გავბედავ რომ შენი დის მკვლელის უარის თქმა გთხოვო, მაგრამ , ეს იარაღით არ უნდა გააკეთო..
მე შენი მჯეროდა, ლუკა.. პირველად რომ შეგხვდი , მაშინვე ვიგრძენი რომ შენ იმ გოგოსთვის არაფერი დაგიშავებია და მაშინაც, მისი მკვლელობა რომ დაგაბრალეს , მაშინაც გულწრფელად მჯეროდა რომ შენ უდანაშაულო იყავი.. მე ბევრ დამნაშავესთან მქონია შეხება, მაგრამ მათი ფიცის მიუხედავად არასოდეს ბრმად არ მირწმუნია მათი.. შენი შემთხვევა კი სულ სხვა იყო.. ეს არ იყო , უბრალოდ იმედი , ინტუაცია ან რამე ეგეთი.. მე უბრალოდ მთელი ჩემი არსებით მწამდა რომ შენ უდანაშაულო იყავი.. მაგრამ ეხლა ამას ვეღარ ვგრძნობ, ლუკა.. და აღარც იმ გულუბრყვილო ილუზიის რწმენა მაქვს, რომ შენი კანონიერი ცხოვრებისაკენ შემობრუნება შემიძლია.. - დაასრულა გოგონამ და კაცს იმ იმედით შეხედა , რომ მისი სიტყვები მის გულის კარამდე მიაღწევდა..
- მიხარია რომ მაგას როგორც იქნა მიხვდი.. - მშრალი და ირონია ნარევი იყო ლუკას პასუხი
- ნახვამდის , ლუკა... - დაუფარავი ტკივილით ამოილაპარაკა გოგონამ , კაცს ზურგი აქცია და ხელის ზურგით შეიმშრალა ცრემლები იმ დღეს მეორედ რომ უღალატეს.. შემდეგ სწრაფად ჩაჯდა მანქანაში და უკანმოუხედავად მოსცილდა აბაშიძის სახლს..скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი Tamara Tamo

ამ ისტორიის მოლოდინში გადის დღეები :)) ელ-ჯეიმს არაჩვეულებრივი ხარ ყოველ ჯერზე...

 



№2 მოდერი ელ_ჯეიმსი

Tamara Tamo
ამ ისტორიის მოლოდინში გადის დღეები :)) ელ-ჯეიმს არაჩვეულებრივი ხარ ყოველ ჯერზე...

დიიიდი მადლობა ❤

 



№3  offline წევრი მარიკუნაა♥️

რაღაცნაირი გოგოა ნია.
თავისი პროფესიისთვის ზედმეტად მეამიტი.
ვერ ვიტყვი, რომ ეს კარგია, ან ცუდი.
და ვთვლი, რომ რაღაც დოზით თავდაჯერებულობაც აკლია.

აი ურთიერთობებს თითქოს ვხვდები აქ, მაგრამ მაინც მრჩება კითხვის ნიშნები და ამაზე მერე,
თუ რამე გაურკვეველი დარჩა.

მე ძალიან მომწონს ♥️
--------------------
საით მივყავართ ოცნებებს?

 



№4 წევრი naattii

ეს რა გამიკეთეეე, ამ ძილის წინ როგორ მომექეციიი.... ვაიმე გული მეტკინა ამ სცენის წარმოდგენაზე. ურჩევნია ლუკას გამოასწოროს სიტუაცია, თორემ მივაგნებ :@

 



№5 წევრი უცნაური მე

ძალიან მომწონს..
ნია მომწონს ძალიან..
გვარამიას მალე დაერხევა..
უბრალოდ არ მყოფნის სულ მინდა ვიკითხო..
არაჩვეულებრივი ხარ ❤️

 



№6 სტუმარი sofo`

მომწონსს ძალიანნ <3

 



№7 სტუმარი სტუმარი თათუ

კიდევ კარგი ვნახე.
როგორც ყოველთვის არაჩვეულებრივი თავი იყო.
მესმის,რომ ჯერ ახლა დაიწყო,მაგრამ ნიას და ლუკას მეტი ახლო უერყიერთობა მინდა!!!!
თიკა კარგი გოგოა,მაგრამ ლუკას გვერდზე მხოლოდ ნიააა!
წარმატებები

 



№8  offline წევრი FLAWless

ნიას და ლუკას სცენები მეტი მჭირდებაააა!!!! ტვინი მთხოვს მეტი წაიკითხეო და რა ვქნა რაა?! სასწაულად მომწონს შენი წერის სტილი და ეს ისტორია ხო საერთოდ მაგიჟებს. წარმატებები ჩემო უსაყვარლესო მწერალო!

 



№9  offline წევრი დარინა

ეგ მისი ირონია დაღუპავს ლუკას, საზიზღარი როგორ მიტირააა ნია, ყველაზე მეტად ნია მომწონს ამ ისტორიაში მიუხედავად მისი პროფესიისაა ისეთი გულუბრყვილო და სუფთაა, ლუკამ თუ კიდევ გააგრძელა სისულელეების კეთება ნია მისთვის შემებრალებააა, ჩემი გიორგი მინდაა ერთი გამოჩენით რომ მომხიბლა და გამაგიჟააა, აი ეჭვიანობისგან ჭკუიდან გადასული ლუკა მინდა რომ დაეთრევა ამ თიკასთან, რატომღაც ეს პერსონაჟი თავიდანვე ამოვითვალისწუნე არ მჯერა მისი გულწრფელი ემოციების, ხელოვნურია, მისნაირ ერთჯერად ქალებზე გული მერევა, სექსის იქეთ არაფერზე რომ ფიქრობენ, ლუკაც არასწორია ერთთან წევს და მეორეზე ფიქრობს, ჩემი აზრით ყველაზე დიდი დანაშაულია თუნდაც გართობის მხრივ, ამ თავში საშინლად არ მომეწონა ლუკა, გვარამიას ნაირ ნაბიჭვრებისთვის არ ვიცი როგორი სასჯელია მისაღები, შენზე რა ვთქვა საოცრება გოგო რომ ხარ ამას ჩემი თქმა არცუნდა.

 



№10 წევრი tamuna.s

ლუკა იმედს მიცრუებს სამწუხაროდ.

 



№11  offline წევრი მარიკუნაა♥️

აი, კიდევ მოვედი და არ ვიცი, რამდენად სწორია ის, რასაც ვფიქრობ:
თიკა თითქმის მთელი ნაწარმოების განმავლობაში რაღაცის მტკიცებაშია. რომ შეუძლია ის, რომ შეუძლია ეს...
თითქოს უნდა, რომ რაღაც გააკეთოს მუდმივად, რომ ლუკას რაიმე დაუმტკიცოს.
ნიას კი თითქოს არაფრის დამტკიცება არ სჭირდება. თითქოს უბრალოდ ფატქებით საუბრობს და იცის, რომ მართალია.
ამას ძალიან ვაფასებ ადამიანში. როცა არ ცდილობს ზედმეტად მოგახვიოს თავისი შესაძლებლობები და გამუდმებით რაღაცის მტკიცებაში არ იყოს.

მგონი, ვერ ავხსენი როგორც საჭირო იყო, მაგრამ იყოს აქ.
--------------------
საით მივყავართ ოცნებებს?

 



№12 სტუმარი სტუმარი bubu

luka nias ar imsaxurebs !!!!!

 



№13  offline მოდერი abezara98

ღმერთო ჩემო, ღმერთო ჩემო! რა იყო ეს? სახლიდან მოყოლებული ვკითხულობდი და ერთი სული მქონდა უნიმდე მიმეღწია, რომ კომენტარი დამეწერაა! smile უბრალოდ სიტყვები არ მყფნის, აზრებიც კი მეფანტება, არ ვიცი რა უნდა დაგიწერო. არადა, წაკითხვის შემდეგ მთელი დარჩენილი გზა აზრებს ვალაგებდი, რა უნდა მეთქვა, მაგრამ არაა. მოვედი თუ არა, სულ გამეფანტნენ sweat_smile sweat_smile მომკალით და ეს თიკა მე სულაც არ მომწონს და დიდად არც გულზე მეხატება! ახლა შეიძლება ეხმარება კიდეც ლუკას, მაგრამ (აქ ყოველთვის არის ერთი მაგრამ sweat_smile sweat_smile ) ბოლოს რა მოხდება, კაციშვილმა არ იცის sweat_smile ხოო, აი, ამ ილიას გამოჩენაც ძალიან ინტრიგნული საქციელი იყო! ნელ-ნელა ირკვევა თუ ვინაა რეალური მტერი, მაგრამ ის ბიჭი, მარიამის შეყვარებული ჯერ კიდევ არსად სჩანს confused და, რა თქმა უნდა, ისევ ნია ეჩვენებოდა თიკასთან სექსის დროს smiling_imp smiling_imp მომწონს, მე ეს ძალიან მომწონს smiling_imp
"-გიყურებ და ვფიქრობ, არის შენში რაღაც გამომძიებლური, - სიცილით გახედა საბამ მეგობარს.
-ხო, აბა, ოთხი წელი ტყუილად კი არ ვიჯექი იმ დედა****ულ ლექციებზე! - გაეცინა გიოსაც" - აუუუ, ამაზე რაც მე ვიცინეეე joy რა უნდოდა, რას დაანება თავი? მშვენიერი გამომძიებელი კი დადგებოდა მისგან joy
"-თქვენ რომ არ მყავდეთ, - მაინც ვერ შეიკავა აბაშიძემ სენტიმენტებისგან თავი.
-დიდი ხნის წინ გეტირებოდა ყოფა, - უცერემონიოდ გამოუცხადა დემეტრაძემ და სიგარეტს გაუკიდა." - ესეც კარგი იყო laughing აბა, ახლა დავფიქრდეთ, ვის მკლავებში დამშვიდდა ნია? blush ჩემი საყვარელი ბარტყებიი heart_eyes და, როგორც ყოვცელთვის, ეს მომენტიც ჩამიშალეს! ყოჩაღ დემეტრაძე! ბრავო! joy joy ჯილდო გეკუთვნის ამისთვის! joy იცი, რატომღაც ვფიქრობ, რომ ლუკას მობრუნება ჯერ კიდევ შესაძლებელია და ნიას ტყუილად აუცრუვდა გული ასე მალე. ისევ თავად ჩვენი ქალბატონი თუ შეძლებს და მოახედებს აქეთ. მე მჯერა შენი ნია! მთავარია, ლუკას არ შეაქციო ზურგი და მასთან იყო! heart_eyes
ძალია, ძალიან კარგი ხარ! შესანიშნავი, ოქრო, მარგალიტი და ბრილიანტი ასე მლამალე რომ დებ, ასე კარგ, მოცულობით, ინფორმაციით დატვირთულ თავებს heart_eyes heart_eyes heart_eyes უბრალოდ, ერთი შენიშვნა ჩემგან, ეხლა არაა სწორია, ახლა და ეხლახანის ნახვლადაც ახლახან blush blush ვგიჟდები მე შენზე და მოუთმენლად გელოდები kissing_heart kissing_heart წარმატებები heart_eyes heart_eyes heart_eyes

 



№14 მოდერი ელ_ჯეიმსი

naattii
ეს რა გამიკეთეეე, ამ ძილის წინ როგორ მომექეციიი.... ვაიმე გული მეტკინა ამ სცენის წარმოდგენაზე. ურჩევნია ლუკას გამოასწოროს სიტუაცია, თორემ მივაგნებ :@

გავაფრთხილებ რომ სჯობს გონს მოეგოს , სანამ ნათია მიაგნებს:დდ ❤❤
უცნაური მე
ძალიან მომწონს..
ნია მომწონს ძალიან..
გვარამიას მალე დაერხევა..
უბრალოდ არ მყოფნის სულ მინდა ვიკითხო..
არაჩვეულებრივი ხარ ❤️

ძალიან დიდი მადლობა ! ❤
sofo`
მომწონსს ძალიანნ <3

მადლობა ❤
სტუმარი თათუ
კიდევ კარგი ვნახე.
როგორც ყოველთვის არაჩვეულებრივი თავი იყო.
მესმის,რომ ჯერ ახლა დაიწყო,მაგრამ ნიას და ლუკას მეტი ახლო უერყიერთობა მინდა!!!!
თიკა კარგი გოგოა,მაგრამ ლუკას გვერდზე მხოლოდ ნიააა!
წარმატებები

ვნახოთ , რა იქნება ^-^ მადლობა..
FLAWless
ნიას და ლუკას სცენები მეტი მჭირდებაააა!!!! ტვინი მთხოვს მეტი წაიკითხეო და რა ვქნა რაა?! სასწაულად მომწონს შენი წერის სტილი და ეს ისტორია ხო საერთოდ მაგიჟებს. წარმატებები ჩემო უსაყვარლესო მწერალო!

ერთ საიდუმლოს გაგიმხელთ.. მეც ლომკა მჭირს ნია და ლუკას სცენებზე და გული მიგრძნობს რომ შემდეგ თავებში მრავლად იქნება !^-^
დარინა
ეგ მისი ირონია დაღუპავს ლუკას, საზიზღარი როგორ მიტირააა ნია, ყველაზე მეტად ნია მომწონს ამ ისტორიაში მიუხედავად მისი პროფესიისაა ისეთი გულუბრყვილო და სუფთაა, ლუკამ თუ კიდევ გააგრძელა სისულელეების კეთება ნია მისთვის შემებრალებააა, ჩემი გიორგი მინდაა ერთი გამოჩენით რომ მომხიბლა და გამაგიჟააა, აი ეჭვიანობისგან ჭკუიდან გადასული ლუკა მინდა რომ დაეთრევა ამ თიკასთან, რატომღაც ეს პერსონაჟი თავიდანვე ამოვითვალისწუნე არ მჯერა მისი გულწრფელი ემოციების, ხელოვნურია, მისნაირ ერთჯერად ქალებზე გული მერევა, სექსის იქეთ არაფერზე რომ ფიქრობენ, ლუკაც არასწორია ერთთან წევს და მეორეზე ფიქრობს, ჩემი აზრით ყველაზე დიდი დანაშაულია თუნდაც გართობის მხრივ, ამ თავში საშინლად არ მომეწონა ლუკა, გვარამიას ნაირ ნაბიჭვრებისთვის არ ვიცი როგორი სასჯელია მისაღები, შენზე რა ვთქვა საოცრება გოგო რომ ხარ ამას ჩემი თქმა არცუნდა.

ვაიი... მაცალოს ერთი იმან და ვანახებ როგორ უნდა ჩემი მკითხველის გაბრაზება ????❤
tamuna.s
ლუკა იმედს მიცრუებს სამწუხაროდ.

თქვენ წარმოიდგინეთ , მეც.. ვეცდები მალე მოვაგო გონს!
მარიკუნაა♥️
აი, კიდევ მოვედი და არ ვიცი, რამდენად სწორია ის, რასაც ვფიქრობ:
თიკა თითქმის მთელი ნაწარმოების განმავლობაში რაღაცის მტკიცებაშია. რომ შეუძლია ის, რომ შეუძლია ეს...
თითქოს უნდა, რომ რაღაც გააკეთოს მუდმივად, რომ ლუკას რაიმე დაუმტკიცოს.
ნიას კი თითქოს არაფრის დამტკიცება არ სჭირდება. თითქოს უბრალოდ ფატქებით საუბრობს და იცის, რომ მართალია.
ამას ძალიან ვაფასებ ადამიანში. როცა არ ცდილობს ზედმეტად მოგახვიოს თავისი შესაძლებლობები და გამუდმებით რაღაცის მტკიცებაში არ იყოს.

მგონი, ვერ ავხსენი როგორც საჭირო იყო, მაგრამ იყოს აქ.

როგორ უსწორესად გაიგე ჩემი გოგოს ხასიათი იცი? და როგორ უძალიანესად მიხარი ეს , იცი?:))
სტუმარი bubu
luka nias ar imsaxurebs !!!!!

ხო, საზიზღარი, ზედმეტად თავდაჯერებული ეგ ! ????❤❤

abezara98
ღმერთო ჩემო, ღმერთო ჩემო! რა იყო ეს? სახლიდან მოყოლებული ვკითხულობდი და ერთი სული მქონდა უნიმდე მიმეღწია, რომ კომენტარი დამეწერაა! smile უბრალოდ სიტყვები არ მყფნის, აზრებიც კი მეფანტება, არ ვიცი რა უნდა დაგიწერო. არადა, წაკითხვის შემდეგ მთელი დარჩენილი გზა აზრებს ვალაგებდი, რა უნდა მეთქვა, მაგრამ არაა. მოვედი თუ არა, სულ გამეფანტნენ sweat_smile sweat_smile მომკალით და ეს თიკა მე სულაც არ მომწონს და დიდად არც გულზე მეხატება! ახლა შეიძლება ეხმარება კიდეც ლუკას, მაგრამ (აქ ყოველთვის არის ერთი მაგრამ sweat_smile sweat_smile ) ბოლოს რა მოხდება, კაციშვილმა არ იცის sweat_smile ხოო, აი, ამ ილიას გამოჩენაც ძალიან ინტრიგნული საქციელი იყო! ნელ-ნელა ირკვევა თუ ვინაა რეალური მტერი, მაგრამ ის ბიჭი, მარიამის შეყვარებული ჯერ კიდევ არსად სჩანს confused და, რა თქმა უნდა, ისევ ნია ეჩვენებოდა თიკასთან სექსის დროს smiling_imp smiling_imp მომწონს, მე ეს ძალიან მომწონს smiling_imp
"-გიყურებ და ვფიქრობ, არის შენში რაღაც გამომძიებლური, - სიცილით გახედა საბამ მეგობარს.
-ხო, აბა, ოთხი წელი ტყუილად კი არ ვიჯექი იმ დედა****ულ ლექციებზე! - გაეცინა გიოსაც" - აუუუ, ამაზე რაც მე ვიცინეეე joy რა უნდოდა, რას დაანება თავი? მშვენიერი გამომძიებელი კი დადგებოდა მისგან joy
"-თქვენ რომ არ მყავდეთ, - მაინც ვერ შეიკავა აბაშიძემ სენტიმენტებისგან თავი.
-დიდი ხნის წინ გეტირებოდა ყოფა, - უცერემონიოდ გამოუცხადა დემეტრაძემ და სიგარეტს გაუკიდა." - ესეც კარგი იყო laughing აბა, ახლა დავფიქრდეთ, ვის მკლავებში დამშვიდდა ნია? blush ჩემი საყვარელი ბარტყებიი heart_eyes და, როგორც ყოვცელთვის, ეს მომენტიც ჩამიშალეს! ყოჩაღ დემეტრაძე! ბრავო! joy joy ჯილდო გეკუთვნის ამისთვის! joy იცი, რატომღაც ვფიქრობ, რომ ლუკას მობრუნება ჯერ კიდევ შესაძლებელია და ნიას ტყუილად აუცრუვდა გული ასე მალე. ისევ თავად ჩვენი ქალბატონი თუ შეძლებს და მოახედებს აქეთ. მე მჯერა შენი ნია! მთავარია, ლუკას არ შეაქციო ზურგი და მასთან იყო! heart_eyes
ძალია, ძალიან კარგი ხარ! შესანიშნავი, ოქრო, მარგალიტი და ბრილიანტი ასე მლამალე რომ დებ, ასე კარგ, მოცულობით, ინფორმაციით დატვირთულ თავებს heart_eyes heart_eyes heart_eyes უბრალოდ, ერთი შენიშვნა ჩემგან, ეხლა არაა სწორია, ახლა და ეხლახანის ნახვლადაც ახლახან blush blush ვგიჟდები მე შენზე და მოუთმენლად გელოდები kissing_heart kissing_heart წარმატებები heart_eyes heart_eyes heart_eyes

უხ, რა გემრიელი კომენტარია ! ❤❤ დემეტრაძე - ეგ ბიჭი სიყვარულია ❤❤მოურიდებელი და უცერემონიო :დდდ გამომძიებლის საქმისთვის ნერვები არ ეყოფოდა მაგას და მაგიტომ მიატოვა კიდეც სწავლა :დდდ აბაშიძე ძალიან მიშლის ნერვებს, მაგრამ სხვას ვის შუძლია ჭკუიდან გადაიყვანოს გოგო და მერე ისევ თვითონ დააწყნაროს ნერვების ზღვარს გადაცდენილი ?: დდ ამიტომ ვფიქრობ, არაა ეგ დასაკარგი ბიჭი ! :დ მარიამის შეყვარებული, გამოჩნდება თავის დროზე , სად წაუვა აბა?:))
ნია კი ძალიან იმედგაცრუებული, მაგრამ გადავცემ დროზე ადრე არ დანებდეს და ვნახოთ რა იზამს:))
შენ კი ძალიან, ძალიან დიიდი მადლობა ასეთი შეფასებისთვის ! ❤❤

 



№15 სტუმარი სტუმარი ნათია

აზრზე არა ვარ რა გითხრა,ეხლა მხოლოდ იმას ვფიქრობ რომ მარიამის შეყვარებული შემთხვევით ილია არ აღმოჩნდეს თორე მეც დიდი სიამოვნებით ამოვხდი სულს და სინდისიც არ შემაწუხებს, ამ ეჭვს ვერ ვიშორებ, ბევრს თიკა არ მოსწონს, მაგრამ მე მესიმპათიურება, ბოლოსდაბოლოს ლუკა ხომ გადაგვირჩინა თან რაღაცნაირია „ჟილკიანი“, ნუ კაია თუ ბოლოს მეგობრებად დარჩებიან, მაგრამ იმასაც ვგრძნობ რომ ეგეც შეეწირება ამ ამბავს, ესეც ინტუიცია, ???? ნუ ლუკას ერთი კარგი შემოლაწუნება უნდა რომ მიხვდეს რას ნიშნავს ნია მისთვის და ალბათ ეს ნიას გატაცების დროს მოხდება, როცა იგივე სქფრთხის წინ დადგება რაც მარიამს დაემართა, ვაი ბოდიში მოვლენებს ვუსწრებ? მგონი არც მე ვმჯდარვარ 4წელი ტყუილად ლექციებზე????, მიხარია რომ არსებობ და წერ????

 



№16 სტუმარი სტუმარი მარი

რატომღაც მგონია, რომ მარიამის კრიმინალისკენ მიდრეკილი, მდიდარი შეყვარებული გვარამიას გაზულუქებული შვილი უნდა ყოფილიყო. კიდევ ის მგონია, რომ შეგნებულად თუ ქვეცნობიერად ლუკას აი ის ნაწილი, რომელსაც ნიას გულწრფელობის სჯერა ნიასვე დასაცავად იჭერს თავს მისგან შორს. თორემ რა მიზიდულიბა და ქიმიაც მათ შორისაა ყველა პაწაწუნა მონაკვეთში ჩანს სადაც კი ერთად არიან და ლუკა არ არისნ პატარა, გამოუცდელი ბიჭი ამას რომ ვერ გრძნობდეს. მგონია, რომ სპეციალურად არიდებს ნიას თავს მის დასაცავად.
პ.ს. ძალიან მიყვარს შენი ისტორიები, მომწონს შენი წერის სტილი და ჟანრი <3

 



№17 წევრი kora

ვგიჟდები ამ ისტორიაზე და ნიაზე საერთოდ ჭკუა მეკეტება <3 ბიჭი რომ ვიყო ლუკას საერთოდ გავაქრობდი :დდ რადგან გოგო ვარ და თან ლუკაზე შეყვარებული გოგო, შესაბამისად ნიას ვუჭერ მხარს და მინდა გადარიოს ეს ბიჭი. ისედაც ხომ სულ მისი თვალები ელანდება და მინდა კიდევ უფრო მეტი სიგიჟე დამართოს ამ სიფრიფანა გოგომ :)
თიკას რომ ვხედავ სიბრაზისგან მზად ვარ ყელში ვწვდე! ჩემს თვალში ვერასოდეს ვერანაირ სიმპატიას ვერ დაიმსახურებს ქალი, რომელიც გაცნობისთანავე თავზე ადგება კაცს და საკუთარ თავს სთავაზობს! რაც არ უნდა გააკეთოს ამ პერსონაჟმა გულს ვერ მომიბრუნებს. ლუკა კი ყოველი მასთან სიახლოვით გულს მირევს და მხოლოდ ნიას გვერდით როცაა მაშინ მავიწყებს სიბრაზეს.
ღმერთო, სიტყვები არ მყოფნის ბოლო სცენაზე, ლუკას მეთოდზე დაამშვიდოს ნია <3 ესე მეგონა იქვე კუთხეში ვიდექი და ვუყურებდი შუბლი-შუბლზე მიყრდნობილ წყვილს, როგორ დააცოცებდა ტუჩებს და უკოცნიდა ცრემლით დანამულ თვალებსა და ლოყებს <3 არა ვარ კარგააააად, მთელი ემოცია ჩაიტია ამ მონაკვეთმა და ყოველ გახსენებაზე ტანზე სასიამოვნო ეკლებს მაყრის. აი ამ სცენის მერე ვერ წარმოვიდგენ ამ წყვილს ცალ-ცალკე <3 მეტზე მეტი ლუკა-ნია მინდა <3
რაც შეეხება დამნაშავეებს, მჯერა ლუკა და მისი მეგობრები თითო ნაბიჯით გაასწრებენ გვარამის და მისი ბანდის ქმედებებს და ბოლოს მოუღებენ მათ პარპაშს.
მალე მინდა შემდეგი თავი, ვერ ვითმენ ისე მაინტერესებს <3 საუკეთესო ხარ <3
--------------------
kira.G

 



№18  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

როგორც ყოველთვისს არაჩვეულებრივი ხარრრ
ლუკაა.კიდევ ნერვებსს მიშლისს დაა იმედიაა მალეე გამოსწორდებაა ველოდები ახალ თავს იმედიაა ასე არ გვალოდინებ ძალიან ძალიან მაიტერრესებსს
ძალიან მაგარი გოგო ხარრ შენნ უმაგრსად წერრ

 



№19 სტუმარი Xatu

ჩემი ლუკა და ნია რა საყვარლები არიან♥♥ ბევრი მომენტი მინდა ამათი ერთად ყოფნის. ერთი სული მაქვს გაგრძელება წავიკითხო. მაგარი გოგო ხარ და მადლოობა ასეთი კარგი ისტორიისთვის.

 



№20 მოდერი ელ_ჯეიმსი

სტუმარი ნათია
აზრზე არა ვარ რა გითხრა,ეხლა მხოლოდ იმას ვფიქრობ რომ მარიამის შეყვარებული შემთხვევით ილია არ აღმოჩნდეს თორე მეც დიდი სიამოვნებით ამოვხდი სულს და სინდისიც არ შემაწუხებს, ამ ეჭვს ვერ ვიშორებ, ბევრს თიკა არ მოსწონს, მაგრამ მე მესიმპათიურება, ბოლოსდაბოლოს ლუკა ხომ გადაგვირჩინა თან რაღაცნაირია „ჟილკიანი“, ნუ კაია თუ ბოლოს მეგობრებად დარჩებიან, მაგრამ იმასაც ვგრძნობ რომ ეგეც შეეწირება ამ ამბავს, ესეც ინტუიცია, ???? ნუ ლუკას ერთი კარგი შემოლაწუნება უნდა რომ მიხვდეს რას ნიშნავს ნია მისთვის და ალბათ ეს ნიას გატაცების დროს მოხდება, როცა იგივე სქფრთხის წინ დადგება რაც მარიამს დაემართა, ვაი ბოდიში მოვლენებს ვუსწრებ? მგონი არც მე ვმჯდარვარ 4წელი ტყუილად ლექციებზე????, მიხარია რომ არსებობ და წერ????

ილია ვერ იქნება მარიამის შეყვარებული, ვრზროსლი ბიძიაა :დდ თიკა მეც ზუსტად მაგ თვისების გამო მომწონს, გაბედული და ძლიერი გოგოა :))
მადლობა და მე თქვენ მიხარიხართ❤
სტუმარი მარი
რატომღაც მგონია, რომ მარიამის კრიმინალისკენ მიდრეკილი, მდიდარი შეყვარებული გვარამიას გაზულუქებული შვილი უნდა ყოფილიყო. კიდევ ის მგონია, რომ შეგნებულად თუ ქვეცნობიერად ლუკას აი ის ნაწილი, რომელსაც ნიას გულწრფელობის სჯერა ნიასვე დასაცავად იჭერს თავს მისგან შორს. თორემ რა მიზიდულიბა და ქიმიაც მათ შორისაა ყველა პაწაწუნა მონაკვეთში ჩანს სადაც კი ერთად არიან და ლუკა არ არისნ პატარა, გამოუცდელი ბიჭი ამას რომ ვერ გრძნობდეს. მგონია, რომ სპეციალურად არიდებს ნიას თავს მის დასაცავად.
პ.ს. ძალიან მიყვარს შენი ისტორიები, მომწონს შენი წერის სტილი და ჟანრი <3

ძალიან დიდი მადლობა ❤❤კი , ზუსტად მაგ მიზეზით არიდებს თავს ლუკა ნიას.. ის სიტუაცია რომ არა რაშიც ეხლა ისაა, მაშინვე მოკიდებდა ხელს და.. :დდ ძალიან , ძალიან გამიხარდა რომ მე ეგ მიზეზი ჯერ ისტორიაში არ მქონდა აღნიშნული, მაგრამ შენ მაინც დამოუკიდებლად მიხვდი❤
kora
ვგიჟდები ამ ისტორიაზე და ნიაზე საერთოდ ჭკუა მეკეტება <3 ბიჭი რომ ვიყო ლუკას საერთოდ გავაქრობდი :დდ რადგან გოგო ვარ და თან ლუკაზე შეყვარებული გოგო, შესაბამისად ნიას ვუჭერ მხარს და მინდა გადარიოს ეს ბიჭი. ისედაც ხომ სულ მისი თვალები ელანდება და მინდა კიდევ უფრო მეტი სიგიჟე დამართოს ამ სიფრიფანა გოგომ :)
თიკას რომ ვხედავ სიბრაზისგან მზად ვარ ყელში ვწვდე! ჩემს თვალში ვერასოდეს ვერანაირ სიმპატიას ვერ დაიმსახურებს ქალი, რომელიც გაცნობისთანავე თავზე ადგება კაცს და საკუთარ თავს სთავაზობს! რაც არ უნდა გააკეთოს ამ პერსონაჟმა გულს ვერ მომიბრუნებს. ლუკა კი ყოველი მასთან სიახლოვით გულს მირევს და მხოლოდ ნიას გვერდით როცაა მაშინ მავიწყებს სიბრაზეს.
ღმერთო, სიტყვები არ მყოფნის ბოლო სცენაზე, ლუკას მეთოდზე დაამშვიდოს ნია <3 ესე მეგონა იქვე კუთხეში ვიდექი და ვუყურებდი შუბლი-შუბლზე მიყრდნობილ წყვილს, როგორ დააცოცებდა ტუჩებს და უკოცნიდა ცრემლით დანამულ თვალებსა და ლოყებს <3 არა ვარ კარგააააად, მთელი ემოცია ჩაიტია ამ მონაკვეთმა და ყოველ გახსენებაზე ტანზე სასიამოვნო ეკლებს მაყრის. აი ამ სცენის მერე ვერ წარმოვიდგენ ამ წყვილს ცალ-ცალკე <3 მეტზე მეტი ლუკა-ნია მინდა <3
რაც შეეხება დამნაშავეებს, მჯერა ლუკა და მისი მეგობრები თითო ნაბიჯით გაასწრებენ გვარამის და მისი ბანდის ქმედებებს და ბოლოს მოუღებენ მათ პარპაშს.
მალე მინდა შემდეგი თავი, ვერ ვითმენ ისე მაინტერესებს <3 საუკეთესო ხარ <3


დიდი მადლობა❤❤
ხო, თიკა ძალიან სპეციფიკური პერსონაჟია, ვიცოდი რომ უმეტესობას არ მოეწონებოდა..
ნარჩიტა
როგორც ყოველთვისს არაჩვეულებრივი ხარრრ
ლუკაა.კიდევ ნერვებსს მიშლისს დაა იმედიაა მალეე გამოსწორდებაა ველოდები ახალ თავს იმედიაა ასე არ გვალოდინებ ძალიან ძალიან მაიტერრესებსს
ძალიან მაგარი გოგო ხარრ შენნ უმაგრსად წერრ

Xatu
ჩემი ლუკა და ნია რა საყვარლები არიან♥♥ ბევრი მომენტი მინდა ამათი ერთად ყოფნის. ერთი სული მაქვს გაგრძელება წავიკითხო. მაგარი გოგო ხარ და მადლოობა ასეთი კარგი ისტორიისთვის.

მადლობა ❤

 



№21 სტუმარი elene

Rodistvis iqneba axali tavi chemoo umaagresooo daa udzaliaanmagresoo gogo?

 



№22  offline აქტიური მკითხველი grafo

რამდენიმე თავი ერთად დავაგროვე და ისე წავიკითხე, თავის კომენტარებიანად smile .
ხოდა : მეორე თავიდან, არა და მესამედან უკვე ჩემთვის ეს ისტორია არის სხვა ისტორიების გამოძახილი საიტზე. განსაკუთრებით ამ ისტორიის პირველი ნაწილის მერე მრჩება ასეთი შთაბეჭდილება. გმირებს ქმნი...როგორ ავხსნა. აი, წაკითხული რაღაცეების შედეგად და არა საკუთარი შეხედულებიდან გამომდინარე. ყველაფერი გიწერია, იმისთვის რომ წაკითხვადი იყოს ისტორია და არა ღირებული. უხდება/არ უხდება გინება მაინც ხვდება ისტორიაში. ან ეს სექსი საჭიროა თუ არა, მაინც წერ. იმიტომ, რომ იმიტომ...იცი, შენც გაგრძელება და დაკონკრეტების გარეშეც მიხვდები smile . ასე არ წერდი შენ, მართლა!
ახლა უშუალოდ გმირებს რაც შეეხება. ლუკა საერთოდ რა ჯიშია არ ვიცი. მომეწონა ნია, რომელმაც გადაწყვიტა ლუკას შეშვებოდა. არაფერი არ სჭირდება არ ბიჭს. ცივსისხლიანი მკვლელია. ყველა მსხვერპლი, ვისზეც ამბობს რომ არ მოუკლია, რეალურად თვითონ არის მხოლოდ მკვლელი. იღებს სასურველ ინფორმაციას და პოლიციაში რეკავს და სააშკარაოზე გამოაქვს ყველაფერი, შესაბამისად მათ სასიკვდილო განაჩენს აწერს ხელს. ეს იცის და მაინც უსირცხვილოდ იმეორებს ნიასთან, მე არ მომიკლავსო. პატარა ჩამოუყალიბებელი ლაწირაკია, რომელიც დიდი ფულის პატრონია, თორემ ისე არაფერს არ წარმოადგენს. ეს არის ტიპი, რომელიც მხოლოდ საუბრობს, საუბრობს. ვერავის ვერ იცავს. სისულელე მგონია ის ფაქტი, რომ ნიას საფრთხის პონტში არიდებს თავს. მაშინ სრულიად მარტო უნდა მოქმედებდეს, მეგობრების გარეშე, მათაც ხომ უქმნის საფრთხეს. უბრალოდ, იცის რომ ყელამდე მ*****შია და სწორედ ამიტომ გაურბის ნიას, რადგან სიმართლეს ეუბნება ის გოგო. ის, რომ სექსის დროს ნიას სახეს წარმოიდგენს, მაგ დროს მინდა თავში წამოვუთაქო ამ მკვეხარა ქათამს smile smiley .
თიკაც მომწონს. იცის რა უნდა.
ნია სინათლეა ამ ისტორიაში. უბრალოდ, არ მინდა რომ მეტჯერ ლუკას თანდასწრებით სისუსტე გამოავლინოს. ნიასთან დაკავშრებით, ყველაფერს სწორედ წერ, მიყვები თანმიმდევრულად მოვლენებს.
აი, ლუკასთან სწორედ ეგ გეშლება თუ გერევა. თან, მაგარი ტიპი გინდა გამოიყვანო, შურისმაძებელი, ამ დროს არარაობად გამოგყავს საკუთარი ხელით.
შევაჯამოთ ახლა smile . ვისურვებდი მეტ სერიოზულობას შენს ისტორიებში, თანმიმდევრულობის შესაბამის ლოგიკურობას და ნუ, ბედნიერ დასასრულზე არაფერს არ ვამბობ. გაბედე და დაარღვიე პირობა!

 



№23 სტუმარი Akacuki

dzaan momwons tikas personaji

 



№24  offline აქტიური მკითხველი grafo

მე მგონი ისტორიას გადაუკითხავად დებ.
რომელი პოლიციაში დარეკვა....ის პოლიცია რომელსაც ლუკა არ ენდობა და მთელი ლექცია ჩაუტარა ნიას, რომ სამართლიანობის აღდგენა ასე ვერ მიხდება.
ტიპი იტაცებს ხალხს, იგებს სასურველ ინფოს და რეკავს პოლიციაში. ანუ დებილიც არის?! ხომ აშკარაა რომ "ზემოთ" აგებინებს ყველაფერს. ამიტომ, მე სწორედ მიწერია. რატის მკვლელი (იმედია სწორედ მახსოვს) ლუკაა. არაკაცია იმიტომ რომ ხეზე მიბმული დატოვა და პოლიციაში დარეკა. სულ ესაა!
მაშინ თავიდანვე უნდა თქვა რომ მაინც მოგკლავ და ილაპარაკეო. აი, შეფარვით რომ აკეთებს რაღაცეებს ზუსტად მაგიტომ არ მომწონს.
ის რომ, ეს ადამიანები სიკვდილს იმსახურებენ მაგაზე არც ვდაობ.
მაშინ კეთილი უნდა ინებო და ამის აღიარებაც შეგეძლოს. ლუკას ფიქრები რაში მაინტერესებს მოქმედებაში სჩანს ყველაფერი.
ლუკას მიზანი შურისძიებაა. შესაბამისად, საკუთარ თავს იმასაც კი ვერ პატიობს სიტყვაზე ჭამით რომ დატკბეს :D.
ნია გადაარჩენაც ჩემთვის არაფერს მიუთითებს ჯერჯერობით. ზუსტად ეგრე რატიც არ მოკლა და დატოვა ხეზე მიბმული.
და რამდენს მიაბამს კიდევ კაცმა არ იცის. და ამ დროს დგას უსირცხვილოდ და ამბობს მე არაფერ შუაში ვარო. ამაზე ვსაუბრობ მე. სხვა არაფერზე. ის რომ ისინი სასჯელს იმსახურებენ, ეს ნიამაც იცის.
მეგობრებზეც სწორედ მეწერა ჩემი აზრი. მე არ მითქვამს რატომ ჩაერივნენ. თუ იცის ამ საქმის საშიში მხარე, ე.ი. მაგათაც უნდა ჩამოშორებოდა და ისე მოეგვარებინა ეს საქმე. რახან ისინიც ეხმარებიან, ე.ი. ეს "ზემოთაც" იციან და ახერხებს მათ დაცვას. და ციცქნა ნიას დაცვას რაღა უნდა.
ხოდა, მაგას ვამბობ. მთლიანად სიბნელით მოცული პიროვნებაა. გაბოროტებული. მართლა პატარა ლაწირაკია. ტიპი ასე იჯგიმება და ბოლოს რომ დააყოლა დემეტრესთან შეხვედრის დროს, შენი ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში ხილვა უნდაო თუ რაღაც მსგავსი. გამეცინა. სწორედ ეს არ მომწონს. და ეტყობა გასაგებად არ გიხსნი.
ტიპი თითქოს ხელოვნური მეთოდებით მოქმედებს. უნდა? მიდი გააკეთე. გავიგეთ რომ გაქვს ფული, ბევრი ფული. მაგრამ ისედაც ხომ უნდა წარმოადგენდეს რაღაცას. ამაზე ვსაუბრობ.
და კიდევ ეს ჩემი აზრია. 6 თავში დანახული ლუკა. და რადგან ხასიატების კირკიტი ჩემი ჰობია ამიტომ გამომდის ამხელა ესე.
და ისიც ვიცი რომ სწორედ გადმოვეცი ყველაფერი.
შენი გმირი მართლა ასეთია გვერდიდან. მართლა.

 



№25 მოდერი ელ_ჯეიმსი

grafo
მე მგონი ისტორიას გადაუკითხავად დებ.
რომელი პოლიციაში დარეკვა....ის პოლიცია რომელსაც ლუკა არ ენდობა და მთელი ლექცია ჩაუტარა ნიას, რომ სამართლიანობის აღდგენა ასე ვერ მიხდება.
ტიპი იტაცებს ხალხს, იგებს სასურველ ინფოს და რეკავს პოლიციაში. ანუ დებილიც არის?! ხომ აშკარაა რომ "ზემოთ" აგებინებს ყველაფერს. ამიტომ, მე სწორედ მიწერია. რატის მკვლელი (იმედია სწორედ მახსოვს) ლუკაა. არაკაცია იმიტომ რომ ხეზე მიბმული დატოვა და პოლიციაში დარეკა. სულ ესაა!
მაშინ თავიდანვე უნდა თქვა რომ მაინც მოგკლავ და ილაპარაკეო. აი, შეფარვით რომ აკეთებს რაღაცეებს ზუსტად მაგიტომ არ მომწონს.
ის რომ, ეს ადამიანები სიკვდილს იმსახურებენ მაგაზე არც ვდაობ.
მაშინ კეთილი უნდა ინებო და ამის აღიარებაც შეგეძლოს. ლუკას ფიქრები რაში მაინტერესებს მოქმედებაში სჩანს ყველაფერი.
ლუკას მიზანი შურისძიებაა. შესაბამისად, საკუთარ თავს იმასაც კი ვერ პატიობს სიტყვაზე ჭამით რომ დატკბეს :D.
ნია გადაარჩენაც ჩემთვის არაფერს მიუთითებს ჯერჯერობით. ზუსტად ეგრე რატიც არ მოკლა და დატოვა ხეზე მიბმული.
და რამდენს მიაბამს კიდევ კაცმა არ იცის. და ამ დროს დგას უსირცხვილოდ და ამბობს მე არაფერ შუაში ვარო. ამაზე ვსაუბრობ მე. სხვა არაფერზე. ის რომ ისინი სასჯელს იმსახურებენ, ეს ნიამაც იცის.
მეგობრებზეც სწორედ მეწერა ჩემი აზრი. მე არ მითქვამს რატომ ჩაერივნენ. თუ იცის ამ საქმის საშიში მხარე, ე.ი. მაგათაც უნდა ჩამოშორებოდა და ისე მოეგვარებინა ეს საქმე. რახან ისინიც ეხმარებიან, ე.ი. ეს "ზემოთაც" იციან და ახერხებს მათ დაცვას. და ციცქნა ნიას დაცვას რაღა უნდა.
ხოდა, მაგას ვამბობ. მთლიანად სიბნელით მოცული პიროვნებაა. გაბოროტებული. მართლა პატარა ლაწირაკია. ტიპი ასე იჯგიმება და ბოლოს რომ დააყოლა დემეტრესთან შეხვედრის დროს, შენი ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში ხილვა უნდაო თუ რაღაც მსგავსი. გამეცინა. სწორედ ეს არ მომწონს. და ეტყობა გასაგებად არ გიხსნი.
ტიპი თითქოს ხელოვნური მეთოდებით მოქმედებს. უნდა? მიდი გააკეთე. გავიგეთ რომ გაქვს ფული, ბევრი ფული. მაგრამ ისედაც ხომ უნდა წარმოადგენდეს რაღაცას. ამაზე ვსაუბრობ.
და კიდევ ეს ჩემი აზრია. 6 თავში დანახული ლუკა. და რადგან ხასიატების კირკიტი ჩემი ჰობია ამიტომ გამომდის ამხელა ესე.
და ისიც ვიცი რომ სწორედ გადმოვეცი ყველაფერი.
შენი გმირი მართლა ასეთია გვერდიდან. მართლა.

გასაგებია..
თქვენ ამ ისტორიის მკითხველი ხართ , პერსონაჟებზე დასკვნების გამოტანა და მათზე შთაბეჭდილების მიღება
ზუსტად თქვენი პრივილეგიაა.. კარგად მესმის, რომ ეს შთაბეჭდილება ყველას განსხვავებული ექნება , ყველა სხვადასხვანაირად განსჯის გმირების საქციელს და სხვებისგან განსხვავებულადვე აღიქვამს ამ საქციელის მიზეზებსაც.. ამიტომ ,
სრულიად მისაღები და გასაგებია შენი პოზიცია ❤ კიდევ ერთხელ მადლობა რომ მკითხულობ (ან მკითხულობდი :დ ) და მადლობა შეფასებისთვისაც :))

 



№26  offline აქტიური მკითხველი grafo

აშკარად ვიღაცეებში გეშლები, ალბათ ცუდი გამოცდილების ბრალია.
ის რომ აზრი დავაფიქსირე, არ ნიშნავს 2 წლის ბავშვივით გავფხუკიანდე და კითხვა შევწყვიტო. :D :D

 



№27 სტუმარი makukuna

როგორი კარგი ადამიანი ხარ, ელენე ....

 



№28 წევრი Na❣Da

ძალიან მომწონს! დიდი ხანია ასეთი საოცრება არ წაიკითხავს და მოუთმენლად ველი შემდეგ თავს ❣️

P. S. ცოტა უფრო თუ დაათბობ ლუკას ნიაკოსთან კარგი იქნება ????

 



№29 მოდერი ელ_ჯეიმსი

ელ_ჯეიმსი
grafo
რამდენიმე თავი ერთად დავაგროვე და ისე წავიკითხე, თავის კომენტარებიანად smile .
ხოდა : მეორე თავიდან, არა და მესამედან უკვე ჩემთვის ეს ისტორია არის სხვა ისტორიების გამოძახილი საიტზე. განსაკუთრებით ამ ისტორიის პირველი ნაწილის მერე მრჩება ასეთი შთაბეჭდილება. გმირებს ქმნი...როგორ ავხსნა. აი, წაკითხული რაღაცეების შედეგად და არა საკუთარი შეხედულებიდან გამომდინარე. ყველაფერი გიწერია, იმისთვის რომ წაკითხვადი იყოს ისტორია და არა ღირებული. უხდება/არ უხდება გინება მაინც ხვდება ისტორიაში. ან ეს სექსი საჭიროა თუ არა, მაინც წერ. იმიტომ, რომ იმიტომ...იცი, შენც გაგრძელება და დაკონკრეტების გარეშეც მიხვდები smile . ასე არ წერდი შენ, მართლა!
ახლა უშუალოდ გმირებს რაც შეეხება. ლუკა საერთოდ რა ჯიშია არ ვიცი. მომეწონა ნია, რომელმაც გადაწყვიტა ლუკას შეშვებოდა. არაფერი არ სჭირდება არ ბიჭს. ცივსისხლიანი მკვლელია. ყველა მსხვერპლი, ვისზეც ამბობს რომ არ მოუკლია, რეალურად თვითონ არის მხოლოდ მკვლელი. იღებს სასურველ ინფორმაციას და პოლიციაში რეკავს და სააშკარაოზე გამოაქვს ყველაფერი, შესაბამისად მათ სასიკვდილო განაჩენს აწერს ხელს. ეს იცის და მაინც უსირცხვილოდ იმეორებს ნიასთან, მე არ მომიკლავსო. პატარა ჩამოუყალიბებელი ლაწირაკია, რომელიც დიდი ფულის პატრონია, თორემ ისე არაფერს არ წარმოადგენს. ეს არის ტიპი, რომელიც მხოლოდ საუბრობს, საუბრობს. ვერავის ვერ იცავს. სისულელე მგონია ის ფაქტი, რომ ნიას საფრთხის პონტში არიდებს თავს. მაშინ სრულიად მარტო უნდა მოქმედებდეს, მეგობრების გარეშე, მათაც ხომ უქმნის საფრთხეს. უბრალოდ, იცის რომ ყელამდე მ*****შია და სწორედ ამიტომ გაურბის ნიას, რადგან სიმართლეს ეუბნება ის გოგო. ის, რომ სექსის დროს ნიას სახეს წარმოიდგენს, მაგ დროს მინდა თავში წამოვუთაქო ამ მკვეხარა ქათამს smile smiley .
თიკაც მომწონს. იცის რა უნდა.
ნია სინათლეა ამ ისტორიაში. უბრალოდ, არ მინდა რომ მეტჯერ ლუკას თანდასწრებით სისუსტე გამოავლინოს. ნიასთან დაკავშრებით, ყველაფერს სწორედ წერ, მიყვები თანმიმდევრულად მოვლენებს.
აი, ლუკასთან სწორედ ეგ გეშლება თუ გერევა. თან, მაგარი ტიპი გინდა გამოიყვანო, შურისმაძებელი, ამ დროს არარაობად გამოგყავს საკუთარი ხელით.
შევაჯამოთ ახლა smile . ვისურვებდი მეტ სერიოზულობას შენს ისტორიებში, თანმიმდევრულობის შესაბამის ლოგიკურობას და ნუ, ბედნიერ დასასრულზე არაფერს არ ვამბობ. გაბედე და დაარღვიე პირობა!

მადლობა გრაფო შეფასებისთვის:*
ეხლა.. რატომ გამინადგურე ჩემი ბიჭი ?:(( ლუკა ანგელოზი არაა, მაგრამ ყველა ვარიანტში არარაობა ნამდვილად არაა .. და არც ესეთ გადავლას იმსახურებს.. დავიწყოთ , მეგობრების საქმეში ჩართვით.. ძალიანაც რომ მოენდომებინა აბაშიძეს , მაინც ვერ გაარიდებდა მათ საქმეს .. იმიტომ რომ საბამ და გიო მარიამის მეგობრებიც იყვნენ და ლუკას ფაქტორი რომ არა, თვითონვე არასოდეს დატოვებდნენ მისი მკვლელობის საქმეს მკვლელის დაუსჯელად და ჰაერში გამოკიდებულს.. პოლიციაში დარეკვას რაც შეეხება, მკვლელობას ეს არ სჯობს? მითუმეტეს, მამარდაშვილი პირველი იყო ვინც ციხეში ჩასმას იმსახურებდა.. ლუკამ ის ცოცხალი დატოვა იმიტომ, რომ შეატყო მისი დის მკვლელებთან უშუალო კავშირი არ ქონია.. წინააღმდეგ შემთხვევაში ცოცხალს არ დატოვებდა.. ის არც თავისუფლებაზე დარჩენას იმსახურებდა , მაგრამ მისის ციხეში ჩასმა უკვე სამხილების ამბავი იყო და ამიტომ მიმართა კიდეც თიკას.. ჩხენკელის ბიძაშვილს რაც შეეხება.. ლუკა რომ არარაობა ყოფილიყო, დაუფიქრებლად მოკლავდა ამ კაცს , არ გაითვალისწინებდა ნიას თოვნას და არც იმაზე იფიქრებდა როგორ იძინებდ ნია, რატის სიკვდილში თავის თავს რომ დაადანაშაულებდა.. რატის რომ ლოგიკურად ემოქმედა, მანამდე გაცლოდა ბიძაშვილის ბნელ გარემოცვას ან ბოლოსდაბოლოს პოლიციისთვის მიემართა , არ დაასრულებდა ისე როგორც დაასრულა.. მაგრამ იმ სიტუაციაში, როცა თვითონ იჯდა და მშვიდად უყურებდა , როგორ გეგმავდნენ მის სახლში სხვა ადამიანების მკვლელობას, სიკვდილი მისთვის ყველაზე ლოგიკური დასასრული იყო და ვფიქრობ ამ შემთხვევაში აბაშიძის სინდისი აბსოლუტურად სუფთაა..
ლუკა რომ ეგოისტი ყოფილიყო , პირველივე შეხვედრის შემდეგ ნია რომ დაინახა და თავისი სილამაზით დააშტერა , იმ წუთიდან დაუწყებდა კუდში დევნას და არც შეეშვებოდა სანამ მის გულს არ მოიგებდა. მაგრამ ეხლა სულ სხვა სიტუაციაა და ნიას სიჯიუტისაგან ჭკუა გადასული აბაშიძეც საპირისპიროდ იქცევა, ყველანაირად ცდილობს გოგონას თავისი ბნელი მხარეები დაანახოს , დააშინოს და ამით მაინც უბიძგოს იმისკენ რომ შეეშვას და მისი საშიში ცხოვრებიდანაც შორს დაიჭიროს თავი..
ლუკა რომ არაობა ყოფილიყო, ლიკას მკვლელობაზე როცა დაიჭირეს ნიას აიძულებდა ჩვენება შეეცვალა და მაგით გამოძვრებოდა + ფულსაც დაზოგავდა :))
მაგრამ თვითონვე დაურეკა ნიას და გააფრთხილა, რომ ასე არ მოქცეულიყო..
და ბოლოს,ყველაზე მნიშვნელოვანი დეტალი.. ლუკა რომ არარაობა ყოფილიყო , არ გადაეფარებოდა იმ ტყვიას მისთვის რომ იყო განკუთვნილი, მაგრამ შეეძლო მის მაგივრად უდანაშაულო გოგო მოეკლა.. ცივსისხლიანი არარაობა არასდროს გააკეთებდა ამას და თავს იმით დაიმშვიდებდა, რომ თვითონ არაფერ შუაში და რომ სანიკიძემ თავისი ცნობისმოყვარე ცხვირის გამო მოისწრაფა სიცოცხლე :))
ნია.. ხო, მზის სხივია ეგ გოგო ❤ და როცა მთლიანად სიბნელეში ვართ ჩაძირულნი ვინ გადაგვარჩენს თუ არა სინათლე? ზუსტად ამიტომ სჭირდება ისტორიას ნია და კიდევ უფრო აბაშიძესაც.. მაგრამ ეს უკანასკნელი ტკივილით და უუსამართლობის განცდით არის მთლოანად მოცული და რამდენად მოუნდება რომ ამ სინათლეს გაყვეს ეგ აღარ ვიცი.. თან ისიც არ უნდა დაგვავიწყდეს რომ ზოგჯერ პირიქით, სიბნელე უფრო ძლიერია და ითრევს სინათლეს..
და სექსის დროს ნიას სახე რომ ეჩვენება, ეგეც მისი სურვილისა და გონების დამოუკიდებლად ხდება..
აუ არვიცი:((.. იქნებ ჩემი ერთი მკითხველის კომენტარი მართალია და ისტორიას ლუკას ფიქრები და აზრები აკლია, რომ უფრო ნათელი გახდეს მისი ქცევის მიზეზები?.. მოკლედ.. რამდენი ვწერე???? ვურეკავ აბაშიძეს , ჩემზე მაგარი ადვოკატი არასდროს არ ეყოლება და მე ამიყვანოს ????
ხო, თიკა.. გამიხარდა რომ მოგეწონა <3 იმიტომ რომ მეც ძალიან მომწონს თავისი გაბედულებით და თავდაჯერებით ❤

მადლობა შენ რომ მკითხულობ და პირობა დაარღვიე :დდ ❤ ❤


makukuna
როგორი კარგი ადამიანი ხარ, ელენე ....

ვაიჰ.. მართალია ვერ მივხვდი რით დავიმსახურე ეს სიტყვები , მაგრამ მაინც ძალიან დიდი მადლობა ^-^
Na❣Da
ძალიან მომწონს! დიდი ხანია ასეთი საოცრება არ წაიკითხავს და მოუთმენლად ველი შემდეგ თავს ❣️

P. S. ცოტა უფრო თუ დაათბობ ლუკას ნიაკოსთან კარგი იქნება ????

დიდი მადლობა ❤

 



№30 სტუმარი Mariami

Dzalian momwons es istoria sul vamowmeb said axali tavi rodis iqneba.umagresixar kargad wer

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent