შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი VI თავი (ნაწილი II)


1-09-2018, 01:00
ავტორი ელ_ჯეიმსი
ნანახია 5 922

-გამარჯობაა…-ბარის სკამზე ქალის მოპირდაპირედ ჩამოჯდა აბაშიძე და ყალბი ღიმილით ჩააცქერდა თვალებში, თუმცა მისი დაჭიმული ყბები და ცივი თვალები იმაზე მიუთითებდნენ რომ სულაც არ იყო კარგ ხასიათზე.
-მომენატრე…-მის საკოცნელად გაიწია ქალმა თუმცა მკლავზე თითებით ჩაფრენილმა მამაკაცმა შეაჩერა, რომელსაც წამიერად ჩამოერეცხა ყალბი ღიმილი და კიდევ უფრო გაუცივდა სახე.
-შენთვისვე ჯობია მითხრა რომ შემთხვევით ხარ აქ…
-არ ვარ…-მხრები აიჩეჩა ქალმა და მაღალ ფეხიანი ჭიქიდან კოქტეილი მოსვა.
-თიკა…
-რა გინდა? მე ჩემი ხოდით ვარ, შენ-შენი...
-შეიძლება ვიცეკვოთ?-საიდანღაც გამოტყვრა ქერა მამაკაცი რომელიც წამით არ აცილებდა გამოშტერებულ მზერას მშვენიერ ალავიძეს , ისევე როგორც კლუბში იმ მომენტში მყოფი ყველა მამაკაცი.
-არა ,გააჯვი!-ქალის სახისთვის წამით არ მოუშორებია ცივი მზერა, ისე გამოცრა აბაშიძემ.
-მე მანდილოსანს ვეკითხები!
-გააჯვი-მეთქი!
-ქალბატონო…-თიკასკენ გაიწია კაცმა და ნერვების ზღვარს გადაცდენილმა აბაშუძემაც წამში იფეთქა: ქურთუკის საყელოთი მომენტალურად დათრეულს აზრზე მოსვლაც არ აცადა,თავისუფალი ხელით იქვე ბარზე დადებულ ვისკის ჭიქას დასწვდა სხარტი მოძრაობით და უცნობის თავზე დაუშვა. ჭიქის ნამსხვრევები ხმაურით გაიფანტა იატაკზე, გვერდზე მჯდომმა ქალმა შიშით შეჰყვირა , მსგავს სიტუაციებს მიჩვეულ კლუბის სტუმრებს კი ყურიც არ შეუბერტყავთ... სამაგიეროდ, მეორე სართულზე აქამდე უსაქმოდ მყოფი დაცვის თანამშრომელი ბოლთის ცემით რომ მიმოდიოდა.ხმაურზე ერთბაშად გამოცოცხლდა.
- ყურადღებაც მოვიქციეთ...-უკმაყოფილოდ ჩაილაპარაკა თიკამ და ფეხდაფეხ მიჰყვა აბაშიძეს, რიმელმაც იატაკზე ტკივილისგან მოკეცილ სახე დასისისხლიანებულ კაცს გვერდი გულგრილად აუარა და პირდაპირ მეორე სართულისკენ დაიძრა.
-რა გინდათ?-წინ გადაუდგა შუბლშეკრული ახმახი.
-შენი უფროსი…
-ვინ ხართ?
-მისი ნაცნობები…-დაძაბულ აბაშიძეს წელზე ხელი მოეხვია თიკა და დაცვის თანამშრომელს გაუღიმა.
-სახელი, გვარი?
-უბრალოდ გვარი ალავიძე უხსენე...დარწმუნებული ვარ დააინტერესებს…
- კარგით...დამელოდეთ... - ჩაილაპარაკა ახმახმა და დერეფნის ბოლოს მდებარე ოთახისკენ დაიძრა.საიდანაც მალევე დაბრუნდა და წყვილს გამოუცხადა რომ ბატონი ლევანი კაბინეტში ელოდებოდათ.ბატონი ლევანი ჩია კაცი აღმოჩნდა,ნახევრად მელოტი თავით და ისეთი იერით აბაშიძეს მის დანახვაზე გულისრევა და გულიანად გადახარხარება ერთდროულად მოუნდა.
- აბა რამ შეაწუხა ალავიძის მშვენიერი ქალბატონი? - უხეიროდ გაიცინა ლევანმა და შეფარული ნერვიულობით შეათვალიერა მის წინ სავარძელში მჯდომი წყვილი.
-ჩემს მეგობარს კითხვები აქვს...იმედია არ გვაწყენინებ…- ფართოდ გაუღიმა თიკამ
-მამაშენი მკვდარია…
- მაგრამ...არის ერთი მაგრამ...კიდევ ბევრია ისეთი ვისაც ჩემს ხელთ არსებული მასალების ხელში ჩაგდება უნდა და ვირის აბანოში შენი ჩაყუდებაც ზედმეტად გაახარებს…-უფრო ფართოდ გაუღიმა ქალმა.
- რა გაინტერესებს?- მიხვდა ლევანი ჩიხში მოიმწყვდიეს და უაზრო ლაყბობა აღარც უცდია, აბაშიძეზე გადაიტანა მზერა.
- ერთ სახელს გეტყვი : რამაზ ჩხენკელი...დაიწყე და ყველაფერი მოყევი რაც მასზე იცი…
-სამწუხაროდ თუ სასიხარულოდ...ბევრს ვერაფერს გეტყვი…- პირი გააწკლაპუნა ლევანმა.
- რაც იცი ის მოყევი…ვიცი რომ დაცვად მუშაობდა შენ ბორდელში…
- ჰო , ასე იყო გაფორმებული..ოღონდ თავის ბოზებს იცავდა და არა ჩემს კლუბს..- ჩაიცინა ლევანმა.
-ანუ?-სიგარეტს მოუკიდა აბაშიძემ და ღრმა ნაფაზი დაარტყა.
-ანუ...ჩხენკელი სუტენიორი იყო...თავისი მეძავები მოჰყავდა ჩემს კლუბში, ისინი იქ მუშაობდნენ, კლიენტურას აგდებდნენ და ასე შემდეგ...მოკლედ, მე ჩხენკელს სამუშაო ტერიტორიას ვაძლევდი ბოზებისთვის, ის კი ამაში გარკვეულ წილს მიხდიდა..ეს იყო და ეს...მეტი ჩხენკელთან არაფერი მაკავშირებს…
-ესე იგი მეტი ჩხენკელზე არაფერი იცი..
-არა…
-როგორ...ესეთ რისკიან ამბავში პაძელნიკობდით შენ კი არასდროს დაინტერესებულხარ ვინ იყო და რას წარმოადგენდა?-თვალებმოჭუტული დააკვირდა აბაშიძე წინ მჯდომს.
-რაში დამაინტერესებდა მისი პიროვნება? - მხრები აიჩეჩა ლევანმა - ის ფულს მიხდიდა და მორჩა...დალშე, ვინ იყო და რას წარმოადგენდა მაგრად მეკიდა…
-ის გოგოები მასთან იძულებით მუშობდნენ?
- არა...ამაზე თავს დავდებ…- თავი მღელვარედ გააქნია ჩიამ.
- რატომ შეიცხადე? ისეთ ბინძურ საქმეებს ატრიალებ , რა ტრეფიკინგი სინდისს ზედმეტად დაგიმძიმებდა?- ირონიულად გაეცინა ლუკას.
- ეგ არაფერ შუაშია..მე ვიცი ჩემი შესაძლებლობების ზღვარი...ტრეფიკინგი უკვე სხვა სახის დანაშაულია და მე ეგეთ რისკზე აღარ წავიდოდი...უბრალოდ ვეღარ გავქაჩავდი…-მხრები გულგრილად აიჩეჩა ლევანმა. აბაშიძე ერთხანს უსიტყვოდ აკვირდებოდა წინ მჯდომს, შემდეგ სიგარეტი საფერფლეში ჩააჭყლიტა და სავარძლიდან წამოდგარმა კიდევ ერთხელ გაუყარა თვალი თვალში.
-კარგი...დაგიჯერებ რომ მეტი არაფერი იცი...მაგრამ თუ გავიგებ რომ დამალე...ისევ მოგაკითხავ და მაშინ კი ესეთი მშვიდი საუბარი აღარ გვექნება…
-თქვენთვის ჩემი კლუბის კარი ყოველთვის ღიაა…- ხელები ფართოდ გაშალა ლევანმა და კარიდან გასული წყვილი მზერით გააცილა...
-ანუ, ერთად ვართ?-ფართოდ გაუღიმა კლუბიდან გამოსულმა ალავიძემ, მამაკაცს რომელსაც მის სიტყვებზე კიდევ უფრო მოეღრუბლა სახე.მკლავზე მტკივნეულად ჩავლებული თითებით მიიახლოვა და ცივი მზერით დახედა ზემოდან.
- ერთადერთი სადაც ერთად ვართ...ეს სექსია! დალშე უკვე გითხარი: ტრა*კი დააყენე! -ხელი ცივად უშვა და მანქანასთან მისულ კიდევ ერთხელ მიუბრუნდა - ამას შენთვის გეუბნები...დამიჯერე, შენთვის ვამბობ...მაგ ლამაზ თავს მოუფრთხილდი და იმდენი არ ქნა,უაზრო ტრა*კის თამაშში რაღაც სასწაული მოიწიო...
-მე არ მეშინია...ვერაფერს დამიშავებენ...-მხრები აიჩეჩა ქალმა.
- ეგრე ეგონა მამაშენ თენგიზასაც...კი წევს ეხლა ოთხ ფიცარში...-ჩამწვარი ღერი მიწაზე მოისროლა აბაშიძემ და ჯიპში ჩამჯდარმა, მალევე უკან მოიტოვა კლუბის ტერიტორია.

***

იმ ღამეს რატი ქვრივიშვილი ტყეში რომ დატოვეს , ტაქსი გააჩერა და თავისი სახლისაკენ აიღო გეზი.. ეხლა მარტო ერთი რამ უტრიალებდა გონებაში, სწრაფად ჩაელაგებინა ბარგი და იქამდე გასცლოდა თბილისს , სანამ ისინი მოაკითხაბდნენ და დანაპირებს აისრულებდნენ.
- შენი დედაც მოვტყან რამაზ, შენი დედაც მოვტყან!.. ეს რა დღეში ჩამაგდე!.. - ბიძაშვილის მისამართით შეიკურთხა ბინაში შესულმა და სწაფად მოიძია ფული , საბუთები და მნიშვნელოვანი ნივთები. ტანსაცმელზე და მსგავს წვრულმანებზე თავი დიდად არ შეუწუხებია , სწრაფად გამოვიდა სახლიდან და თავისი შავი ფორდიდაკენ გაემართა. ქალაქში ნელ- ნელა თენდებოდა და ცას თანდათნ ეცლებოდა ბნელი საბურველი.. მძღოლის მხარე დაიკავა და ის იყო ხელი გასაღებისაკენ წაიღო, რომ კეფაზე ცივი მეტალის შეხებამ სისხლი მომენტალურად გაუყინა ძარღვებში.. გაწვდილი ხელი გაუშეშდა და სულიც მთელ სხეულში შემძვრალმა შიშმა შეუხუთა
- ჩვენ ხომ გაგაფრთხილეთ- უკანა სავარძლიდან დაისისინა ბოროტმა ხმამ.
- არ გინდათ , გთხოვთ!.. მე არაფერი მომიყოლია! - განწირული ხმით იყვირა ქვრივიშვილმა , მაგრამ უკვე გვიანი იყო. იმწამსვე მაყუჩიანი პისტოლეტის მცირე ტკაცუნი გაისმა და მანქანის მთელი სალონი ქვრივიშვილის სისხლით შეიღება. მკვლელმა სწრაფად, მაგრამ უხმაუროდ დატოვა მანქანა, თავის პიკაპში გადაჯდა და ტელეფონზე ნომერი აკრიფა. ორი ზუმერის შემდეგ ყურმილიდან ბოხი ხმით უპასუხეს
- რა ქენი?
- ყველაფერი მოგვარებულია.. მკვდარია.
- ძალიან კარგი. - კმაყოფილებით ჩაილაპარაკა კაცმა, ტელეფონი გათიშა და მის წინ მჯდომს მიაცქერდა ცივი თვალებით.
- ქვრივიშვილი მკვდარია.
- ახლა რა მნიშვნელობა აქვს ამას ?- კაცის კმაყოფილება არ გაუზიარებია მის მოსაუბრეს - ის ნაბო*არი სიკვდილის წინ ყველაფერს მოუყვებოდა აბაშიძეს.. ამის მერე მის მოკვლას რაღა აზრი ჰქონდა? ეგ მანამდე უნდა გაგეკეთებინა!.
- ნუ ბრაზობ , ნოდარ!. - გაუღიმა კაცმა მოსაუბრეს, თუმცა ეს ღიმილი მის ცივ თვალებს არ მიკარებია - ქვრივიშვილის სიკვდილი კარგი გაფრთხილება იქნება მათთვის ვინც პირის მოღებას და იმის ლაპარაკს მოინდომებს, რისი ლაპარაკიც არ შეიძლება..
- ჩემთვის კი უბრალოდ ზედმეტი ნაგავია, რომელიც ისევ მე უნდა ავწმინდო - არ ცხრებოდა გვარამია - ჯერ ჩხენკელი, ეხლა მისი ბიძაშვილი, კიდევ ის გოგო.. აბაშიძის ყოფილი შეყვარებული!.. ზედმეტად ბევრ გვამებს ტოვებ, მე კი მათი მიჩქმალვა არ მეხალისება და არც საამისო დრო მაქვს!
- აჰ, ხო .. შენ ხომ მინისტრობისთვის ემზადები - ირონიულად ჩაიცინა კაცმა
- ცეცხლს ეთამაშები, ილია!. შენი ფეხის ბიჭებში ხომ არ გეშლები?! არ გამაბრაზო თორემ მათთან ერთად მატლივით გაგსრეს!..- გაღიზიანდა გვარამია
- ტყუილად მემუქრები, ნოდარ.. კარგად იცი რომ თუ ჩვენგან რომელიმე საფლავში ჩაწვება, მეორესაც აუცილებლად თან გაიყოლებს.. დამენძრევა მე, დაგენძრევა შენც - ხელები თეატრალურად გაშალა ილიამ
-მე ხომ გაგაფრთხილე რომ აბაშიძეს ახლოსაც არ გაკარებოდი?!- გამოცრა გვარამიამ
- მერე?
- მერე ის რომ აქ მე ვწყვეტ სად და როდის, შენ კიდევ ჩემი ნათქვამი უსიტყვოდ უნდა შეასრულო! - მაგიდაზე მუშტი დაკრა გვარამიამ
- ეს საქმე მე წამოვიწყე, შენ მზამზარეულ სუფრას შემოუჯექი და ეხლა აქეთ მკარნახობ პირობებს? - გაღიზიანდა ილიაც
-შენ წამოიწყე? - გამოცრა ნოდარმა - მაშინ ისიც გაიხსენე რას წარმოადგენდა ეგ შენი საქმე სანამ მე გამიცნობდი!.. ერთი ბინძური ბორდელი, საცოდავი კაზინო და რამდენიმე საცოდავი ფეხის ბიჭი.. აი, სულ ეგ იყო შენი დამპალი საქმე!.. და ისევ იქ დარჩებოდი ჩემი მფარველობა რომ არა !.. ახლა კი მილიონებს ატრიალებ, ჩემი წყალობით!.. ახლა კი გეკითხები ,რატომ წამოიწყე ეს ყველაფერი ?
- აბა რა უნდა გვექნა? - მხრები აიჩეჩა ილიამ - დავლოდებოდით აბაშიძე როდის გაქექავდა ყველაფერს და მერე ჩვენ კარზე მოსული იარაღით ხელში მოგვიკაკუნებდა ?.. ნოდარ, შენც ხომ კარგად იცოდი რომ სამშობლოს ნოსტალგიის გამო არ დაბრუნებულა აქ ეგ ბიჭი
- ვიცოდი!.. ვიცოდი, მაგრამ მე მის პირველ ნაბიჯს ველოდებოდი ! დამარტყამდა და დავარტყამდი.. მაგრამ შენ მისი ჩამოსვლისთანავე აგიკანკალდა და პირველ დღეს ჭეიშვილი მიუგზავნე მოსაკლავად.. შედეგად რა მიიღე? აბაშიძე გადარჩა.. ნაბოზარმა ალავიძემ გამყიდა.. ჭეიშვილი ციხიდან გაათრია და აბაშიძეს მიუყვანა, რომელიც მისგან ჩხენკელზე გავიდა , ჩხენკელიდან კიდევ ვიღაცაზე გავა და.. ასე ნაბიჯ- ნაბიჯ მოაგნებს შენ ბუნაგსაც!- იფეთქა გვარამიამ
- ეგ თუ მოხდება შენ მინისტრის სკამი მხოლოდ შორეულ ოცნებად დარჩება, შენ და შვილი კი ერთ საკანს გაიყოფთ საპყრობილეში! - გამოცრა ილიამაც და როცა შენიშნა გვარამიაზე მისმა სიტყვებმა როგორ იმოქმედა, შემრიგებლური ტონით განაგრძო:- კარგი გვეყო იმის დატოლება ვის უფრო დაენძრევა იმ შემთხვევაში თუ აბაშიძე მოგვაგნებს.. საერთოდაც, მოდი ნუ ვიჩხუბებთ .. ჩვენ ხომ ამისთვის არ შევხვედრივართ?
მაგრამ გვარამია აღარ უსმენდა.. სკამიდან წამოიწია, მაგიდას მუშტებით დაეყრდნო და ილიასაკენ გადაიხარა... როგორც საავდრო ღრუბელი გადაეფარება ხოლმე მიწას და ავისმომასწავლებლად ჩააბნელებს, ისე გადაეფარა მისი ჩრდილი ილიას ბოროტ სახესაც..
- ეხლა მე შენ ორ დავალებას მოგცემ და ამჯერად ყველაფერი ყურადღებით მომისმინე , თორემ მაგ დამპალ თავს მაგრად წააგებ! - გამოცრა გვარამიამ-პირველ რიგში გვამების დატოვება უნდა შეწყვიტო!.. მესმის რა ცივსისხლიანი შეშლილიც ხარ და როგორ გსიამოვნებს სისხლის სუნი , მაგრამ უკვე გითხარი ეხლა მე შენი გაფუჭებულის გასაკეთებლად არ მცალია და სასწაულმოქმედიც არა ვარ რომ უცებ გაჩენილი ამდენი მკვდრის საქმე გავაქრო!.. გასაგებია ჩემი სიტყვები?
- გასაგებია.. - პაუზის შემდეგ დაეთანხმა ილია
- ძალიან კარგი .. ეხლა მეორე და ყველაზე მნიშვნელოვანი.. აბაშიძე უნდა მოკვდეს.. და იცოდე ეს საქმე დღესვე უნდა შესრულდეს! - ცივად დაასრულა გვარამიამ, ილიას კიდევ ერთი გამაფრთხილებელი მზერა ესროლა და შემდეგ კაბინეტი სწრაფად დატოვა.

***
- დარწმუნებული ხარ რომ იქ მარტო შესვლა გინდა?- იკითხა ანუკიმ და ფრთხილი მზერა შეავლო აბაშიძეების თეთრი აგურით ნაშენებ უზარმაზარ რეზიდენციას. უკვე ათი წუთი იყო გასული რაც ის და ლუკა სახლის წინ იდგნენ . ლუკა მშვიდი, მაგრამ შესამჩნევად დაძაბული მზერით აკვირდებოდა თეთრივე აგურის კედლისა და შავი რიკულებიანი ჭიშკრის მიღმა აღმართულ სახლს. ათი წელი იყო რაც ამ სახლში არ ყოფილა... ზუსტად ამდენი დრო იყო გასული მას შემდეგ, რაც ეს სახლი დატოვა და მას შემდეგ აღარ დაბრუნებულა.. სახლი ისევ ისეთი ლამაზი და დიდებული იყო, ყველაზე გემოვნებიანი და პომპეზური მთელ ქუჩაზე. განსხვავება მხოლოდ ის იყო რომ დიდი ხანია იქ აღარავინ ცხოვრობდა.. ლუკას ვერ გადაეწყვიტა რა ექნა მისთვის. დასანგრევად არ ემეტებოდა, მაგრამ ისიც ზუსტად იცოდა რომ იქ აღარასდროს დაბრუნდებოდა საცხოვრებლად.. აბაშიძე ძველებურად უხდიდა ფულს სახლისა და ბაღის მომვლელებს, ამიტომ იყო რომ ის კვლავინდებურად სუფთად და მოწესრიგებულად გამოიყურებოდა და ვერც ვერავინ იტყოდა რომ დიდი ხანია აღარავინ ცხოვრობდა იქ...
- ლუკა .. - ანუკის მხარზე შეხებამ გამოაფხიზლა ფიქრებში ჩაძირული აბაშიძე
- დარწმუნებული ვარ .. - გაუღიმა ლუკამ გოგონას და ლოყაზე მიეფერა - აქ დარჩი, მალე დავბრუნდები.. - შემდეგ მანქანიდან გადავიდა, ბაღში შევიდა და ათი წლის წინ გამოკეტილი სახლის კარი შეაღო.. ლუკას ეგონა იქ არაფერი დახვდებოდა მდუმარების გარდა, მაგრამ შეცდა.. მწარედ შეცდა..
როგორც ბნელ ოთახში დამალული ღამურები წამოიშლებიან ხოლმე სინათლეზე, ისე წამოიშალნენ მოგონებები ყველა კუთხე - კუნჭულიდან და ზუსტად მათ მსგავსად დაეხვივნენ კაცს გარშემო.. ყველა მოგონება იქ იყო, ყველა წელი და დღე . ყველა საათი.. ბავშვობა, მოზრდილობა, დიდობა.. ერთი-მეორის მიყოლებით ეხლებოდნენ გარს შემოხვეული მოგონებები კაცს , მასთან ახლოს მისვლას ცდილობდნენ მაგრამ არ გამოსდიოდათ და ისევ მის შორიახლოს იწყებდნენ ფრენას.. ბოლოს ერთმა, პატარა და ძალიან შორეულმა მოგონებამ იმარჯვა და მთლიანად დაისაკუთრა კაცის გონება... იმწამსვე სახლის კარიდან რვა წლის ატირებული გოგონა გამოვარდა , სწრაფად გაიქცა და ბაღში ჩამოჯდა.. მას თორმეტიოდე წლის ბიჭი გამოყვა და უკან დაედევნა ყვირილით
- მარ!.. მარიამ!. - გოგონა მალევე შენიშნა, გვერდით მოუჯდა ატირებულს და ცადა მოხვეოდა, მაგრამ გოგონა მაშინვე გაიწია- მარიამ , კარგი რა!..
- დამანებე თავი!- ამოიტირა მარიამმა
- კარგი რაა ! რაზე მებუტები?
- იმიტომ რომ მიდიხარ..
- მე მხოლოდ ერთი ზაფხულით მივდივარ !
- რა მნიშვნელობა აქვს? - ტირილით დასიებული ლურჯი თვალები მიაპყრო გოგონამ - მიდიხარ და მე აქ მტოვებ!
- არსადაც არ გტოვებ- თავი გააქნია ბიჭმა - სამ თვე რა არის? უცებ გაივლის და მე ისევ აქ ვიქნები.. შემირიგდი რა მარიამ- შეევედრა გოგონას და ისევ ცადა მოხვეოდა, მაგრამ მარიამმა კვლავ ჯიუტად გაიწია
-ჰოდა, წადი თუ მიდიხარ! ეხლავე წადი..- ამოილაპარაკა გულამომჯდარმა
-არსადაც არ წავალ თუ შენ არ შემირიგდები!- იუარა ბიჭმა
გოგოს პასუხი აღარ გაუცია და ცოტა ხანი ჩუმად ისხდნენ.. მარიამი ისევ განაგრძობდა ტირილს , მაგრამ მალე მისმა დამშვიდებულმა სუნთქვამ ლუკა მიახვედრა რომ გოგონამ მაინც მოიბრუნა მისკენ გული
- ვის უნდა ვუთხრა ვინმე რომ რამეს დამიშავებს? - ამოილაპარაკა ბოლოს გოგონამ და ტირილით დასიებული თვალები შეანათა ძმას
- ვინ რას დაგიშავებს?- შუბლი შეიკრა ბიჭმა
- რავიცი - მხრები აიწურა გოგონამ - ვინმე თუ გამაბრაზებს..
- გიო და საბა აქ იქნებიან, სულელო!
- ეგენი აქეთ მაბრაზებენ ხოლმე - ცხვირი სასაცილოდ აჭმუხნა გოგონამ
- მე გავაფრთხილებ და არცერთი აღარ გაგაბრაზებს - გაუცინა ძმამ - შემირიგდი?
გოგონამ ნელა , მაგრამ მაინც დაუქნია თავი, ბიჭს აღარ დაუცდია მისკენ გაიწია და მაგრად მოეხვია დას..
- ლუკა... - აბაშიძე რეალობაში მხარზე ხელის შეხებამ დააბრუნა. სწრაფად შემობრუნდა უკან და მანქანიდან გადმოსული ანუკი დაინახა , შეშინებული თვალებით რომ უყურებდა
- კარგად ხარ?
- კი.. რატომ მეკითხები?
- დაახლოებით ხუთი წუთია ასე დგახარ - მხრები აიწურა გოგონამ - ლუკა, მეშინია..
- რისი?- ლოყაზე მიეფერა ლუკა გოგონას
- ამ ვიცი.. უბრალოდ მეშინია შენს გამო.. - დამფრთხალი მზერა მიაპყრო გოგონამ სახლს - გთხოვ ,შენთან ერთად წამოვალ მეშინია რამე არ დაგემართოს..
-რა უნდა დამემართოს? ამ სახლში აჩრდილების გარდა აღარავინ ცხოვრობს დიდიხანია, მაგრამ ისინი ჩვენ არაფერს დაგვიშავებენ - სევდიანად გაუღიმა ლუკამ გოგონას - მანქანაში დაბრუნდი , მე მალე მოვალ
- კარგი.. - დაემორჩილა ანუკი და მანქანისკენ წავიდა, ლუკამ კი სახლში შეაბიჯა... თითქოს ზღვის მეტრიდან მრავალი მეტრით დაშორებული ყოფილიყო, კაცმა მაშინვე იგრძნოყოველი ნაბიჯის შემდეგ სულ უფრო რომ ეხუთებოდა სული. სწრაფად აირბინა კიბეები და მეორე სართულზე მარიამის ოთახის კარი შეაღო. თეთრად შეღებილ ოთახში არაფერი შეცვლილიყო. ფართო საწოლი , ტანსაცმლის კარადა , სამეცადინო მაგიდა და კიდევ წიგნებით გატენილი თაროები.. კითხვა უყვარდა მარიამს ყველაზე მეტად.. მისი წრის თანატოლებისაგან აბსოლუტურად განსხვავდებოდა გოგონა.. მათგან განსხავავებით, დროის გატარება არა ძვირადღირებულ კლუბებსა და რესტორნებში ,,არამედ წიგნების კითხვასა და პატარა ანუკისთან თამაშში ერჩია... თვალებით მიეფერა ლუკა მონატრებული დის ნივთებს და მომენტალურად, მთელი არსებით იგრძნო, რომ ერთი სული ჰქონდა იქაურობას გასცლოდა. ამ სახლში თავისი ცხოვრების ყველაზე ბედნიერი დრო გაეტარებინა, მაგრამ საყვარელი ადანიანების გარეშე ახლა იგი უბრალო ბეტონის გროვად ქცეულიყო, ნაცნობ დერეფნებსა და ერთ დროს მშობლიურ ოთახებს კი მხოლოდ ტკივილი მოჰქონდა მისთვის.. ის იყო გასასვლელისაკენ შებრუნდა და ოთახიდან გასვლა დააპირა, რომ მისი ყურადღება საწოლის გვერდით , ტუმბოზე დადებულმა წიგნმა მიიქცია. "დანაშაული და სასჯელი " - ეს იყო ბოლო წიგნი რომელსაც მარიამი კითხულობდა. ლუკამ ინსტიქტურად გაწია ხელი მის ასაღებად.. წიგნი გაიშალა და ფურცლებს შორის მოთავსებული ძველი ფოტოსურათი ფარფატით დაეცა იატაკზე.. აბაშიძე სწრაფად დაწვდა ფოტოს , კარგად დააკვირდა და მომენტალურად იგრძნო , მისმა გულმა როგორ გამოტოვა რამდენიმე დარტყმა. ფოტოზე სამნი იყვნენ გამოსახულნი. ერთ- ერთი , ქერა და ცისფერთვალება ბიჭი, მარჯვენა მხარეს, ოდნავ განზე იდგა და კამერას უყურებდა.. ფოტოზე მარჯვნივ მაღალი ბიჭი იყო გამოსახული.. შავი მაისური და ჯინსი ეცვა, სახე მთლიანად გადღაბნილი ჰქონდა კალმით და მისი ნაკვთები არ ჩანდა.. ერთი ხელით მანქანის ძარას ეყრდნობოდა , მეორე კი გვერდზე მდგომი მარიამისთვის გადაეხვია, რომელიც უზომო სიყვარულით სავსე თვალებით შესცქეროდა მას.



***

- ამღვრეული მზერით აკვირდებოდა გულის გაჩერებამდე მონატრებულ, სიგიჟემდე საყვარელ სახეს და სხეულში დატრიალებულ ემოციების ჯარს, ერთდროულად რომ უტევდნენ, ცდილობდა როგორმე გამკლავებოდა...უსაზღვრო სიყვარული, ტკივილი, მონატრება, სევდა...და ბოლოს საშინელი მრისხანება, შიგნიდან რომ ანგრევდა გარეთ გამოღწევას ლამობდა და რომ არ გამოეტანა , არ დაცლილიყო იცოდა თვითონვე აფეთქდებოდა და დაინგრეოდა...
-სახე რატომ აქვს გადაშლილი?-იკითხა საბამ და ფოტოს, რომელიც მანამდე აბაშიძეს ჰქონდა თითებში მოქცეული შემდეგ კი ჟურნალების მაგიდაზე ...ყურადღებით დააკვირდა.
- გულგატეხილი გოგოს საქციელს გავს…-ყრუდ ამოილაპარაკა აბაშიძემ და დაძაბული თითებით ძლივს მოუკიდა სიგარეტს, ღრმად შეისუნთქა კვამლი და ღრმა ნაფაზი დაარტყა. საბამ , ფოტოზე დაკვირვება განაგრძო, ბოლოს წარბები შეკრა და მეგობარს სწრაფად გახედა:
- აქ მისამართი წერია!
-ბაგებშია ეგ ქუჩა...უჩანეიშვილის 47...- თავი დაუქნია აბაშიძემ, რომელსაც ფოტოზე მითითებული მისამართი თავადაც შეემჩნია.ქურთუკი სწრაფად მოიცვა და გასასვლელისკენ წასული ფეხდაფეხ ადევნებულ ბარამიძეს მიუბრუნდა -მარტო წავალ!
-საშინლად ხარ აჭრილი და ზედმეტად ამძღნერებული…-გაეცინა საბას-...ასე რომ...მარტოს ვერ გაგიშვებ…-მხარზე ხელი დაჰკრა მეგობარს და აბაშიძეც მეტი აღარ შეწინააღმდეგებია...სახლის ეზოში გასულები ის იყო უკვე ლუკას მანქანაში სხდებოდნენ, ბარამიძე მოულოდნელად რომ შედგა და აბაშიძეს, რომელიც სიგარეტს უკიდებდა და მის ეზოში მდგარი ფიგურა არც შეუმჩნევია , წარბაწეულმა გადახედა:
- მგონი, დაგენძრა!
მათგან, რამდენიმე მეტრში სანიკიძე იდგა, მწვანე თვალებში კი დიდი დოზით ბრაზი და სიძულვილი ჩადგომოდა , რომელიც აშკარა იყო აბაშიძისთვის იყო განკუთვნილი უკვე მისკენ რომ შემობრუნებულიყო და ცივი მზერით უსიტყვოდ აკვირდებოდა დაუპატიჟებელ სტუმარს….
- შეენ….- რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა მამაკაცისკენ და კბილებში გამოცრა - ნამდვილი გარეწარი ხარ!
ლუკა, რამდენიმე წამით უსიტყვოდ აკვირდებოდა მისკენ უტეხად მომზირალს...სიგარეტი მოისროლა ბოლოს, საბას "მანქანაში დამიცადეო" ზედმეტად მშვიდად უთხრა მერე კი ქალისგან შებრუნებულმა, ისეთი ძალით ჩაავლო მკლავზე თითები და თავისკენ დაითრია, ტკივილისგან წამოიყვირა და სახე დამანჭა სანიკიძემ.
-ლუკა…-მხარში წვდა საბა,ზედმეტად დაძაბული სიტუაცია რომ იგრძნო და წარმოდგენა არ ქონდა.რას მოიმოქმედებდა ნერვებს აცდენილი მისი მეგობარი...
-მაცადე!-ხელი უხეშად აუქნია აბაშიძემ და მკლავით დათრეული ქალი თითქმის ძალით შეიყვანა სახლში. -მოდი აქ!-მისაღებში მდგარ სავარძელში ძალით ჩასვა და მის წინ ჩამომჯდარმა ყბებზე ჩავლებული თითებით აიძულა მისთვის მზერა გაესწორებინა.
-რაო , აბა რა პრეტენზიები გვაქვსო?
-ეს შენ გააკეთე?- არ შეუშინდა მის რისხვას სანიკიძე და გაბედულად გაუყარა თვალი თვალში-რატი შენ მოკალი?
-დავუშვათ! დავუშვათ მე მოვკალი...მერე?-ხელები ფართოდ გაშალა მამაკაცი და ღრიალზე გადავიდა- ხოოო, გარეწარი ვარ.ყველაფერზე წამსვლელი და ეხლა ისეთ ხასიათზე ვარ...ორგანიზმი პირდაპირ მთხოვს რაღაც ზედმეტად ცუდის ჩადენას…-მთელ სახეზე მოატარა მზერა მერე კი ისევ თვალებში ჩააკვდა - ზედმეტად ცუდი დრო შეარჩიე სტუმრობისთვის...ნიაკო…
-ესეთი ცივსისხლიანი როგორ ხარ?-თითქმის დაიჩურჩულა ნიამ და ამღვრეული მზერით შეხედა მისკენ თვალმოუშორებლად მომზირალს...რომელმაც უპასუხოდ დატოვა მისი კითხვა და ისე დაუწყო დაკვირვება თითქოს მის სულში ჩაძვრომას ცდილობსო. სახეზე არცერთი ემოცია არ ეწერა, მძიმედ ისუნთქავდა ჰაერს, ყბებდაჭიმულს შავი თვალები რისხვისგან ზედმეტად უელავდა და ისეთ სუსხს აქსოვდა სანიკიძეს თავისდაუნებურად შეეპარა სხეულში უსიამოვნო სიცივე...რომელიც ჯერ ტერფებიდან დაიძრა, ქურდივით ნელი ნაბიჯებით გაიარა მთელი სხეული და ისედაც ერთიანად დაძაბული და შესამჩნევ თრთოლვას ატანილი ერთიანად ააკანკალა…ხელები, შუა ზამთარში გარეთ დარჩენილ უსახლკაროსავით გაეყინა და ის სიმამაცე და გამბედაობა, რომელმაც აქ ამ სახლში მოიყვანა...ციცქნა კრისტალებად დაშალა, მერე კი უკვალოდ გაფანტა...გული ყელში მოებჯინა, უკონტროლოდ გახშირებული სუნთქვისგან კი მკერდი ეტკინა...ჰაერი, ხმაურით შეისუნთქა ბოლოს მამაკაცმა და ზედმეტად სახიფათო მანძილიდან ოდნავ უკან დაიხია...დაძაბულობისგან ლარივით დაჭიმულ ქალსაც ის იყო ,შვებით უნდა ამოესუნთქა ფილტვებში დაგუბებული ჟანგბადი...აზრზე მოსვლაც რომ ვეღარ მოასწრო,ისე დაეტაკნენ გრილი ტუჩები და მოულოდნელობისგან წამოკივლებული ყელშივე ჩახშობილი ბგერები ყრუ კვნესად წასცდა ბაგეებიდან...კეფაზე წაჭერილმა ძლიერმა თითებმა თავის დახსნის ყველა შესაძლებლობა მოუსპეს, მოღალატე გულმა, მანამდე მინიმალური რიტმით რომ ფეთქდა, პატრონის დაუკითხავად იწყო დასაშვებ ნორმას აცდენილი რიტმში ცემა და ვენებში მანამდე თითქმის გაყინული სისხლი, მამაკაცის სხეულიდან წამოსულ გრილ სურნელში არეული, მომატებული ტემპერატურით გაგზავნა უკან...აფეთქებულმა პულსაციამ ყურები დაუხშო, მთლიანად თავის საბურველში გახვია და წინააღმდეგობის სურვილი ისე გაუქრო , თვითონაც ვერ მიხვდა ქალი...ვერც ის გაიაზრა როდის დანებდა , როდის აყვა პირში შემომძვრალ ენას და რბილ ბაგეებს, მოწყურებულივით რომ კოცნიდნენ და ისე ეწაფებოდნენ, სიცოცხლის წყარო ყოფილიყო თითქოს...დროის შეგრძნებისგან მთლიანად დაკარგული,რეალობაში ყინულივით ხმამ და ცივმა თვალებმა ხელის კვრასავით დააბრუნეს, იმავე უემოციო მზერით რომ აკვირდებოდნენ მის არეულებს.
-წადი.
-რა?-ჩურჩულით წაცდა სუნთქვარეულს.
-წადი. -ფეხზე წამოდგა მამაკაცი და მისი სახისკენ დახრილმა ცივად გამოცრა კბილებში-წადი და აღარასდროს აღარ გამოჩნდე ჩემს ცხოვრებაში!
...აწყვეტილი სიჩქარით, ცხოვრებაში რომ არ უტარებია, ისეთი სისწრაფით და ათრთოლებული სხეულით მიყავდა მანქანა...მზერა ჰორიზონტზე გაყინვოდა, ხედავდა გზას , მაგრამ გონებით სრულიად გათიშული ვერ აღიქვამდა,წარმოდგენა არ ჰქონდა სად მიდიოდა, უბრალოდ ავტომატურად მიუყვებოდა წვიმიან გზას და მსხვილი წვეთები, საქარე მინას თავპირისმტვრევით რომ ეხეთქებოდნენ , ისედაც არეულ განწყობას სრულიად ურევდა...მოწოლილ ცრემლებს, ყელში გაჩხერილი მტკივნეული ბურთით, ხორხს რომ უსერავდა , გაჭირვებით აკავებდა და თავგამოდებით ებრძოდა , მწველ ჩხვლეტას გულში , დიაფრაგმას რო.მ უსერავდა და სუნთქვას უძნელებდა...წარმოდგენა არ ჰქონდა რა სჭირდა, რა ხდებოდა მის თავს...რა იყო ის გრძნობა სულში, გულში , გონებაში ერთდროულად რომ შეუძვრა სრულიად დაუკითხავად და აქამდე განუცდელს სახელს ვერ უძებნიდა....და ეს გაურკვევლობა იყო,უხილავთან უთანასწორო ბრძოლა იყო რომ აბრაზებდა , აცოფებდა და ტირილის გარდა სხვა გზას აღარ უტოვებდა ოდნავ მაინც რომ დაემშვიდებინა აფორიაქებული სული, დაცლილიყო , მიეცა საშუალება, ამ გაურკვეველ ემოციას გარეთ გამოსვლის და ეს იყო მიზეზი , რომ დანებდა...თითქმის შუა გზაში ხმაურიანი მუხრუჭით გააჩერა მანქანა, სახე საჭეზე დაწყობილ მკლავებში ჩარგო და სრული თავისუფლება მისცა მოღალატე ცრემლებს, ჯიუტად...არაფრით რომ აღარ აპირებდნენ თვალის ჯებირებთან შეჩერებას და გარეთ გამოღწევას მთელი მონდომებით ლამობდნენ...



№1  offline წევრი Tamara Tamo

ამ ისტორიის მოლოდინში გადის დღეები :)) ელ-ჯეიმს არაჩვეულებრივი ხარ ყოველ ჯერზე...

 


№2  offline წევრი Kalina

რაღაცნაირი გოგოა ნია.
თავისი პროფესიისთვის ზედმეტად მეამიტი.
ვერ ვიტყვი, რომ ეს კარგია, ან ცუდი.
და ვთვლი, რომ რაღაც დოზით თავდაჯერებულობაც აკლია.

აი ურთიერთობებს თითქოს ვხვდები აქ, მაგრამ მაინც მრჩება კითხვის ნიშნები და ამაზე მერე,
თუ რამე გაურკვეველი დარჩა.

მე ძალიან მომწონს ♥️
--------------------
საით მივყავართ ოცნებებს?

 


№3  offline მოდერი naattii

ეს რა გამიკეთეეე, ამ ძილის წინ როგორ მომექეციიი.... ვაიმე გული მეტკინა ამ სცენის წარმოდგენაზე. ურჩევნია ლუკას გამოასწოროს სიტუაცია, თორემ მივაგნებ :@

 


№4 სტუმარი sofo`

მომწონსს ძალიანნ <3

 


№5 სტუმარი სტუმარი თათუ

კიდევ კარგი ვნახე.
როგორც ყოველთვის არაჩვეულებრივი თავი იყო.
მესმის,რომ ჯერ ახლა დაიწყო,მაგრამ ნიას და ლუკას მეტი ახლო უერყიერთობა მინდა!!!!
თიკა კარგი გოგოა,მაგრამ ლუკას გვერდზე მხოლოდ ნიააა!
წარმატებები

 


№6  offline წევრი FLAWless

ნიას და ლუკას სცენები მეტი მჭირდებაააა!!!! ტვინი მთხოვს მეტი წაიკითხეო და რა ვქნა რაა?! სასწაულად მომწონს შენი წერის სტილი და ეს ისტორია ხო საერთოდ მაგიჟებს. წარმატებები ჩემო უსაყვარლესო მწერალო!

 


№7  offline წევრი დარინა

ეგ მისი ირონია დაღუპავს ლუკას, საზიზღარი როგორ მიტირააა ნია, ყველაზე მეტად ნია მომწონს ამ ისტორიაში მიუხედავად მისი პროფესიისაა ისეთი გულუბრყვილო და სუფთაა, ლუკამ თუ კიდევ გააგრძელა სისულელეების კეთება ნია მისთვის შემებრალებააა, ჩემი გიორგი მინდაა ერთი გამოჩენით რომ მომხიბლა და გამაგიჟააა, აი ეჭვიანობისგან ჭკუიდან გადასული ლუკა მინდა რომ დაეთრევა ამ თიკასთან, რატომღაც ეს პერსონაჟი თავიდანვე ამოვითვალისწუნე არ მჯერა მისი გულწრფელი ემოციების, ხელოვნურია, მისნაირ ერთჯერად ქალებზე გული მერევა, სექსის იქეთ არაფერზე რომ ფიქრობენ, ლუკაც არასწორია ერთთან წევს და მეორეზე ფიქრობს, ჩემი აზრით ყველაზე დიდი დანაშაულია თუნდაც გართობის მხრივ, ამ თავში საშინლად არ მომეწონა ლუკა, გვარამიას ნაირ ნაბიჭვრებისთვის არ ვიცი როგორი სასჯელია მისაღები, შენზე რა ვთქვა საოცრება გოგო რომ ხარ ამას ჩემი თქმა არცუნდა.

 


№8  offline წევრი tamuna.s

ლუკა იმედს მიცრუებს სამწუხაროდ.

 


№9  offline წევრი Kalina

აი, კიდევ მოვედი და არ ვიცი, რამდენად სწორია ის, რასაც ვფიქრობ:
თიკა თითქმის მთელი ნაწარმოების განმავლობაში რაღაცის მტკიცებაშია. რომ შეუძლია ის, რომ შეუძლია ეს...
თითქოს უნდა, რომ რაღაც გააკეთოს მუდმივად, რომ ლუკას რაიმე დაუმტკიცოს.
ნიას კი თითქოს არაფრის დამტკიცება არ სჭირდება. თითქოს უბრალოდ ფატქებით საუბრობს და იცის, რომ მართალია.
ამას ძალიან ვაფასებ ადამიანში. როცა არ ცდილობს ზედმეტად მოგახვიოს თავისი შესაძლებლობები და გამუდმებით რაღაცის მტკიცებაში არ იყოს.

მგონი, ვერ ავხსენი როგორც საჭირო იყო, მაგრამ იყოს აქ.
--------------------
საით მივყავართ ოცნებებს?

 


№10 სტუმარი სტუმარი bubu

luka nias ar imsaxurebs !!!!!

 


№11  offline მოდერი abezara98

ღმერთო ჩემო, ღმერთო ჩემო! რა იყო ეს? სახლიდან მოყოლებული ვკითხულობდი და ერთი სული მქონდა უნიმდე მიმეღწია, რომ კომენტარი დამეწერაა! smile უბრალოდ სიტყვები არ მყფნის, აზრებიც კი მეფანტება, არ ვიცი რა უნდა დაგიწერო. არადა, წაკითხვის შემდეგ მთელი დარჩენილი გზა აზრებს ვალაგებდი, რა უნდა მეთქვა, მაგრამ არაა. მოვედი თუ არა, სულ გამეფანტნენ sweat_smile sweat_smile მომკალით და ეს თიკა მე სულაც არ მომწონს და დიდად არც გულზე მეხატება! ახლა შეიძლება ეხმარება კიდეც ლუკას, მაგრამ (აქ ყოველთვის არის ერთი მაგრამ sweat_smile sweat_smile ) ბოლოს რა მოხდება, კაციშვილმა არ იცის sweat_smile ხოო, აი, ამ ილიას გამოჩენაც ძალიან ინტრიგნული საქციელი იყო! ნელ-ნელა ირკვევა თუ ვინაა რეალური მტერი, მაგრამ ის ბიჭი, მარიამის შეყვარებული ჯერ კიდევ არსად სჩანს confused და, რა თქმა უნდა, ისევ ნია ეჩვენებოდა თიკასთან სექსის დროს smiling_imp smiling_imp მომწონს, მე ეს ძალიან მომწონს smiling_imp
"-გიყურებ და ვფიქრობ, არის შენში რაღაც გამომძიებლური, - სიცილით გახედა საბამ მეგობარს.
-ხო, აბა, ოთხი წელი ტყუილად კი არ ვიჯექი იმ დედა****ულ ლექციებზე! - გაეცინა გიოსაც" - აუუუ, ამაზე რაც მე ვიცინეეე joy რა უნდოდა, რას დაანება თავი? მშვენიერი გამომძიებელი კი დადგებოდა მისგან joy
"-თქვენ რომ არ მყავდეთ, - მაინც ვერ შეიკავა აბაშიძემ სენტიმენტებისგან თავი.
-დიდი ხნის წინ გეტირებოდა ყოფა, - უცერემონიოდ გამოუცხადა დემეტრაძემ და სიგარეტს გაუკიდა." - ესეც კარგი იყო laughing აბა, ახლა დავფიქრდეთ, ვის მკლავებში დამშვიდდა ნია? blush ჩემი საყვარელი ბარტყებიი heart_eyes და, როგორც ყოვცელთვის, ეს მომენტიც ჩამიშალეს! ყოჩაღ დემეტრაძე! ბრავო! joy joy ჯილდო გეკუთვნის ამისთვის! joy იცი, რატომღაც ვფიქრობ, რომ ლუკას მობრუნება ჯერ კიდევ შესაძლებელია და ნიას ტყუილად აუცრუვდა გული ასე მალე. ისევ თავად ჩვენი ქალბატონი თუ შეძლებს და მოახედებს აქეთ. მე მჯერა შენი ნია! მთავარია, ლუკას არ შეაქციო ზურგი და მასთან იყო! heart_eyes
ძალია, ძალიან კარგი ხარ! შესანიშნავი, ოქრო, მარგალიტი და ბრილიანტი ასე მლამალე რომ დებ, ასე კარგ, მოცულობით, ინფორმაციით დატვირთულ თავებს heart_eyes heart_eyes heart_eyes უბრალოდ, ერთი შენიშვნა ჩემგან, ეხლა არაა სწორია, ახლა და ეხლახანის ნახვლადაც ახლახან blush blush ვგიჟდები მე შენზე და მოუთმენლად გელოდები kissing_heart kissing_heart წარმატებები heart_eyes heart_eyes heart_eyes

 


№12 სტუმარი სტუმარი ნათია

აზრზე არა ვარ რა გითხრა,ეხლა მხოლოდ იმას ვფიქრობ რომ მარიამის შეყვარებული შემთხვევით ილია არ აღმოჩნდეს თორე მეც დიდი სიამოვნებით ამოვხდი სულს და სინდისიც არ შემაწუხებს, ამ ეჭვს ვერ ვიშორებ, ბევრს თიკა არ მოსწონს, მაგრამ მე მესიმპათიურება, ბოლოსდაბოლოს ლუკა ხომ გადაგვირჩინა თან რაღაცნაირია „ჟილკიანი“, ნუ კაია თუ ბოლოს მეგობრებად დარჩებიან, მაგრამ იმასაც ვგრძნობ რომ ეგეც შეეწირება ამ ამბავს, ესეც ინტუიცია, ???? ნუ ლუკას ერთი კარგი შემოლაწუნება უნდა რომ მიხვდეს რას ნიშნავს ნია მისთვის და ალბათ ეს ნიას გატაცების დროს მოხდება, როცა იგივე სქფრთხის წინ დადგება რაც მარიამს დაემართა, ვაი ბოდიში მოვლენებს ვუსწრებ? მგონი არც მე ვმჯდარვარ 4წელი ტყუილად ლექციებზე????, მიხარია რომ არსებობ და წერ????

 


№13 სტუმარი სტუმარი მარი

რატომღაც მგონია, რომ მარიამის კრიმინალისკენ მიდრეკილი, მდიდარი შეყვარებული გვარამიას გაზულუქებული შვილი უნდა ყოფილიყო. კიდევ ის მგონია, რომ შეგნებულად თუ ქვეცნობიერად ლუკას აი ის ნაწილი, რომელსაც ნიას გულწრფელობის სჯერა ნიასვე დასაცავად იჭერს თავს მისგან შორს. თორემ რა მიზიდულიბა და ქიმიაც მათ შორისაა ყველა პაწაწუნა მონაკვეთში ჩანს სადაც კი ერთად არიან და ლუკა არ არისნ პატარა, გამოუცდელი ბიჭი ამას რომ ვერ გრძნობდეს. მგონია, რომ სპეციალურად არიდებს ნიას თავს მის დასაცავად.
პ.ს. ძალიან მიყვარს შენი ისტორიები, მომწონს შენი წერის სტილი და ჟანრი <3

 


№14  offline წევრი kora

ვგიჟდები ამ ისტორიაზე და ნიაზე საერთოდ ჭკუა მეკეტება <3 ბიჭი რომ ვიყო ლუკას საერთოდ გავაქრობდი :დდ რადგან გოგო ვარ და თან ლუკაზე შეყვარებული გოგო, შესაბამისად ნიას ვუჭერ მხარს და მინდა გადარიოს ეს ბიჭი. ისედაც ხომ სულ მისი თვალები ელანდება და მინდა კიდევ უფრო მეტი სიგიჟე დამართოს ამ სიფრიფანა გოგომ :)
თიკას რომ ვხედავ სიბრაზისგან მზად ვარ ყელში ვწვდე! ჩემს თვალში ვერასოდეს ვერანაირ სიმპატიას ვერ დაიმსახურებს ქალი, რომელიც გაცნობისთანავე თავზე ადგება კაცს და საკუთარ თავს სთავაზობს! რაც არ უნდა გააკეთოს ამ პერსონაჟმა გულს ვერ მომიბრუნებს. ლუკა კი ყოველი მასთან სიახლოვით გულს მირევს და მხოლოდ ნიას გვერდით როცაა მაშინ მავიწყებს სიბრაზეს.
ღმერთო, სიტყვები არ მყოფნის ბოლო სცენაზე, ლუკას მეთოდზე დაამშვიდოს ნია <3 ესე მეგონა იქვე კუთხეში ვიდექი და ვუყურებდი შუბლი-შუბლზე მიყრდნობილ წყვილს, როგორ დააცოცებდა ტუჩებს და უკოცნიდა ცრემლით დანამულ თვალებსა და ლოყებს <3 არა ვარ კარგააააად, მთელი ემოცია ჩაიტია ამ მონაკვეთმა და ყოველ გახსენებაზე ტანზე სასიამოვნო ეკლებს მაყრის. აი ამ სცენის მერე ვერ წარმოვიდგენ ამ წყვილს ცალ-ცალკე <3 მეტზე მეტი ლუკა-ნია მინდა <3
რაც შეეხება დამნაშავეებს, მჯერა ლუკა და მისი მეგობრები თითო ნაბიჯით გაასწრებენ გვარამის და მისი ბანდის ქმედებებს და ბოლოს მოუღებენ მათ პარპაშს.
მალე მინდა შემდეგი თავი, ვერ ვითმენ ისე მაინტერესებს <3 საუკეთესო ხარ <3
--------------------
kira.G

 


№15  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

როგორც ყოველთვისს არაჩვეულებრივი ხარრრ
ლუკაა.კიდევ ნერვებსს მიშლისს დაა იმედიაა მალეე გამოსწორდებაა ველოდები ახალ თავს იმედიაა ასე არ გვალოდინებ ძალიან ძალიან მაიტერრესებსს
ძალიან მაგარი გოგო ხარრ შენნ უმაგრსად წერრ

 


№16 სტუმარი Xatu

ჩემი ლუკა და ნია რა საყვარლები არიან♥♥ ბევრი მომენტი მინდა ამათი ერთად ყოფნის. ერთი სული მაქვს გაგრძელება წავიკითხო. მაგარი გოგო ხარ და მადლოობა ასეთი კარგი ისტორიისთვის.

 


№17  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

Tamara Tamo
ამ ისტორიის მოლოდინში გადის დღეები :)) ელ-ჯეიმს არაჩვეულებრივი ხარ ყოველ ჯერზე...

დიიიდი მადლობა ❤

naattii
ეს რა გამიკეთეეე, ამ ძილის წინ როგორ მომექეციიი.... ვაიმე გული მეტკინა ამ სცენის წარმოდგენაზე. ურჩევნია ლუკას გამოასწოროს სიტუაცია, თორემ მივაგნებ :@

გავაფრთხილებ რომ სჯობს გონს მოეგოს , სანამ ნათია მიაგნებს:დდ ❤❤
უცნაური მე
ძალიან მომწონს..
ნია მომწონს ძალიან..
გვარამიას მალე დაერხევა..
უბრალოდ არ მყოფნის სულ მინდა ვიკითხო..
არაჩვეულებრივი ხარ ❤️

ძალიან დიდი მადლობა ! ❤
sofo`
მომწონსს ძალიანნ <3

მადლობა ❤
სტუმარი თათუ
კიდევ კარგი ვნახე.
როგორც ყოველთვის არაჩვეულებრივი თავი იყო.
მესმის,რომ ჯერ ახლა დაიწყო,მაგრამ ნიას და ლუკას მეტი ახლო უერყიერთობა მინდა!!!!
თიკა კარგი გოგოა,მაგრამ ლუკას გვერდზე მხოლოდ ნიააა!
წარმატებები

ვნახოთ , რა იქნება ^-^ მადლობა..
FLAWless
ნიას და ლუკას სცენები მეტი მჭირდებაააა!!!! ტვინი მთხოვს მეტი წაიკითხეო და რა ვქნა რაა?! სასწაულად მომწონს შენი წერის სტილი და ეს ისტორია ხო საერთოდ მაგიჟებს. წარმატებები ჩემო უსაყვარლესო მწერალო!

ერთ საიდუმლოს გაგიმხელთ.. მეც ლომკა მჭირს ნია და ლუკას სცენებზე და გული მიგრძნობს რომ შემდეგ თავებში მრავლად იქნება !^-^
დარინა
ეგ მისი ირონია დაღუპავს ლუკას, საზიზღარი როგორ მიტირააა ნია, ყველაზე მეტად ნია მომწონს ამ ისტორიაში მიუხედავად მისი პროფესიისაა ისეთი გულუბრყვილო და სუფთაა, ლუკამ თუ კიდევ გააგრძელა სისულელეების კეთება ნია მისთვის შემებრალებააა, ჩემი გიორგი მინდაა ერთი გამოჩენით რომ მომხიბლა და გამაგიჟააა, აი ეჭვიანობისგან ჭკუიდან გადასული ლუკა მინდა რომ დაეთრევა ამ თიკასთან, რატომღაც ეს პერსონაჟი თავიდანვე ამოვითვალისწუნე არ მჯერა მისი გულწრფელი ემოციების, ხელოვნურია, მისნაირ ერთჯერად ქალებზე გული მერევა, სექსის იქეთ არაფერზე რომ ფიქრობენ, ლუკაც არასწორია ერთთან წევს და მეორეზე ფიქრობს, ჩემი აზრით ყველაზე დიდი დანაშაულია თუნდაც გართობის მხრივ, ამ თავში საშინლად არ მომეწონა ლუკა, გვარამიას ნაირ ნაბიჭვრებისთვის არ ვიცი როგორი სასჯელია მისაღები, შენზე რა ვთქვა საოცრება გოგო რომ ხარ ამას ჩემი თქმა არცუნდა.

ვაიი... მაცალოს ერთი იმან და ვანახებ როგორ უნდა ჩემი მკითხველის გაბრაზება ????❤
tamuna.s
ლუკა იმედს მიცრუებს სამწუხაროდ.

თქვენ წარმოიდგინეთ , მეც.. ვეცდები მალე მოვაგო გონს!
მარიკუნაა♥️
აი, კიდევ მოვედი და არ ვიცი, რამდენად სწორია ის, რასაც ვფიქრობ:
თიკა თითქმის მთელი ნაწარმოების განმავლობაში რაღაცის მტკიცებაშია. რომ შეუძლია ის, რომ შეუძლია ეს...
თითქოს უნდა, რომ რაღაც გააკეთოს მუდმივად, რომ ლუკას რაიმე დაუმტკიცოს.
ნიას კი თითქოს არაფრის დამტკიცება არ სჭირდება. თითქოს უბრალოდ ფატქებით საუბრობს და იცის, რომ მართალია.
ამას ძალიან ვაფასებ ადამიანში. როცა არ ცდილობს ზედმეტად მოგახვიოს თავისი შესაძლებლობები და გამუდმებით რაღაცის მტკიცებაში არ იყოს.

მგონი, ვერ ავხსენი როგორც საჭირო იყო, მაგრამ იყოს აქ.

როგორ უსწორესად გაიგე ჩემი გოგოს ხასიათი იცი? და როგორ უძალიანესად მიხარი ეს , იცი?:))
სტუმარი bubu
luka nias ar imsaxurebs !!!!!

ხო, საზიზღარი, ზედმეტად თავდაჯერებული ეგ ! ????❤❤

abezara98
ღმერთო ჩემო, ღმერთო ჩემო! რა იყო ეს? სახლიდან მოყოლებული ვკითხულობდი და ერთი სული მქონდა უნიმდე მიმეღწია, რომ კომენტარი დამეწერაა! smile უბრალოდ სიტყვები არ მყფნის, აზრებიც კი მეფანტება, არ ვიცი რა უნდა დაგიწერო. არადა, წაკითხვის შემდეგ მთელი დარჩენილი გზა აზრებს ვალაგებდი, რა უნდა მეთქვა, მაგრამ არაა. მოვედი თუ არა, სულ გამეფანტნენ sweat_smile sweat_smile მომკალით და ეს თიკა მე სულაც არ მომწონს და დიდად არც გულზე მეხატება! ახლა შეიძლება ეხმარება კიდეც ლუკას, მაგრამ (აქ ყოველთვის არის ერთი მაგრამ sweat_smile sweat_smile ) ბოლოს რა მოხდება, კაციშვილმა არ იცის sweat_smile ხოო, აი, ამ ილიას გამოჩენაც ძალიან ინტრიგნული საქციელი იყო! ნელ-ნელა ირკვევა თუ ვინაა რეალური მტერი, მაგრამ ის ბიჭი, მარიამის შეყვარებული ჯერ კიდევ არსად სჩანს confused და, რა თქმა უნდა, ისევ ნია ეჩვენებოდა თიკასთან სექსის დროს smiling_imp smiling_imp მომწონს, მე ეს ძალიან მომწონს smiling_imp
"-გიყურებ და ვფიქრობ, არის შენში რაღაც გამომძიებლური, - სიცილით გახედა საბამ მეგობარს.
-ხო, აბა, ოთხი წელი ტყუილად კი არ ვიჯექი იმ დედა****ულ ლექციებზე! - გაეცინა გიოსაც" - აუუუ, ამაზე რაც მე ვიცინეეე joy რა უნდოდა, რას დაანება თავი? მშვენიერი გამომძიებელი კი დადგებოდა მისგან joy
"-თქვენ რომ არ მყავდეთ, - მაინც ვერ შეიკავა აბაშიძემ სენტიმენტებისგან თავი.
-დიდი ხნის წინ გეტირებოდა ყოფა, - უცერემონიოდ გამოუცხადა დემეტრაძემ და სიგარეტს გაუკიდა." - ესეც კარგი იყო laughing აბა, ახლა დავფიქრდეთ, ვის მკლავებში დამშვიდდა ნია? blush ჩემი საყვარელი ბარტყებიი heart_eyes და, როგორც ყოვცელთვის, ეს მომენტიც ჩამიშალეს! ყოჩაღ დემეტრაძე! ბრავო! joy joy ჯილდო გეკუთვნის ამისთვის! joy იცი, რატომღაც ვფიქრობ, რომ ლუკას მობრუნება ჯერ კიდევ შესაძლებელია და ნიას ტყუილად აუცრუვდა გული ასე მალე. ისევ თავად ჩვენი ქალბატონი თუ შეძლებს და მოახედებს აქეთ. მე მჯერა შენი ნია! მთავარია, ლუკას არ შეაქციო ზურგი და მასთან იყო! heart_eyes
ძალია, ძალიან კარგი ხარ! შესანიშნავი, ოქრო, მარგალიტი და ბრილიანტი ასე მლამალე რომ დებ, ასე კარგ, მოცულობით, ინფორმაციით დატვირთულ თავებს heart_eyes heart_eyes heart_eyes უბრალოდ, ერთი შენიშვნა ჩემგან, ეხლა არაა სწორია, ახლა და ეხლახანის ნახვლადაც ახლახან blush blush ვგიჟდები მე შენზე და მოუთმენლად გელოდები kissing_heart kissing_heart წარმატებები heart_eyes heart_eyes heart_eyes

უხ, რა გემრიელი კომენტარია ! ❤❤ დემეტრაძე - ეგ ბიჭი სიყვარულია ❤❤მოურიდებელი და უცერემონიო :დდდ გამომძიებლის საქმისთვის ნერვები არ ეყოფოდა მაგას და მაგიტომ მიატოვა კიდეც სწავლა :დდდ აბაშიძე ძალიან მიშლის ნერვებს, მაგრამ სხვას ვის შუძლია ჭკუიდან გადაიყვანოს გოგო და მერე ისევ თვითონ დააწყნაროს ნერვების ზღვარს გადაცდენილი ?: დდ ამიტომ ვფიქრობ, არაა ეგ დასაკარგი ბიჭი ! :დ მარიამის შეყვარებული, გამოჩნდება თავის დროზე , სად წაუვა აბა?:))
ნია კი ძალიან იმედგაცრუებული, მაგრამ გადავცემ დროზე ადრე არ დანებდეს და ვნახოთ რა იზამს:))
შენ კი ძალიან, ძალიან დიიდი მადლობა ასეთი შეფასებისთვის ! ❤❤

სტუმარი ნათია
აზრზე არა ვარ რა გითხრა,ეხლა მხოლოდ იმას ვფიქრობ რომ მარიამის შეყვარებული შემთხვევით ილია არ აღმოჩნდეს თორე მეც დიდი სიამოვნებით ამოვხდი სულს და სინდისიც არ შემაწუხებს, ამ ეჭვს ვერ ვიშორებ, ბევრს თიკა არ მოსწონს, მაგრამ მე მესიმპათიურება, ბოლოსდაბოლოს ლუკა ხომ გადაგვირჩინა თან რაღაცნაირია „ჟილკიანი“, ნუ კაია თუ ბოლოს მეგობრებად დარჩებიან, მაგრამ იმასაც ვგრძნობ რომ ეგეც შეეწირება ამ ამბავს, ესეც ინტუიცია, ???? ნუ ლუკას ერთი კარგი შემოლაწუნება უნდა რომ მიხვდეს რას ნიშნავს ნია მისთვის და ალბათ ეს ნიას გატაცების დროს მოხდება, როცა იგივე სქფრთხის წინ დადგება რაც მარიამს დაემართა, ვაი ბოდიში მოვლენებს ვუსწრებ? მგონი არც მე ვმჯდარვარ 4წელი ტყუილად ლექციებზე????, მიხარია რომ არსებობ და წერ????

ილია ვერ იქნება მარიამის შეყვარებული, ვრზროსლი ბიძიაა :დდ თიკა მეც ზუსტად მაგ თვისების გამო მომწონს, გაბედული და ძლიერი გოგოა :))
მადლობა და მე თქვენ მიხარიხართ❤
სტუმარი მარი
რატომღაც მგონია, რომ მარიამის კრიმინალისკენ მიდრეკილი, მდიდარი შეყვარებული გვარამიას გაზულუქებული შვილი უნდა ყოფილიყო. კიდევ ის მგონია, რომ შეგნებულად თუ ქვეცნობიერად ლუკას აი ის ნაწილი, რომელსაც ნიას გულწრფელობის სჯერა ნიასვე დასაცავად იჭერს თავს მისგან შორს. თორემ რა მიზიდულიბა და ქიმიაც მათ შორისაა ყველა პაწაწუნა მონაკვეთში ჩანს სადაც კი ერთად არიან და ლუკა არ არისნ პატარა, გამოუცდელი ბიჭი ამას რომ ვერ გრძნობდეს. მგონია, რომ სპეციალურად არიდებს ნიას თავს მის დასაცავად.
პ.ს. ძალიან მიყვარს შენი ისტორიები, მომწონს შენი წერის სტილი და ჟანრი <3

ძალიან დიდი მადლობა ❤❤კი , ზუსტად მაგ მიზეზით არიდებს თავს ლუკა ნიას.. ის სიტუაცია რომ არა რაშიც ეხლა ისაა, მაშინვე მოკიდებდა ხელს და.. :დდ ძალიან , ძალიან გამიხარდა რომ მე ეგ მიზეზი ჯერ ისტორიაში არ მქონდა აღნიშნული, მაგრამ შენ მაინც დამოუკიდებლად მიხვდი❤
kora
ვგიჟდები ამ ისტორიაზე და ნიაზე საერთოდ ჭკუა მეკეტება <3 ბიჭი რომ ვიყო ლუკას საერთოდ გავაქრობდი :დდ რადგან გოგო ვარ და თან ლუკაზე შეყვარებული გოგო, შესაბამისად ნიას ვუჭერ მხარს და მინდა გადარიოს ეს ბიჭი. ისედაც ხომ სულ მისი თვალები ელანდება და მინდა კიდევ უფრო მეტი სიგიჟე დამართოს ამ სიფრიფანა გოგომ :)
თიკას რომ ვხედავ სიბრაზისგან მზად ვარ ყელში ვწვდე! ჩემს თვალში ვერასოდეს ვერანაირ სიმპატიას ვერ დაიმსახურებს ქალი, რომელიც გაცნობისთანავე თავზე ადგება კაცს და საკუთარ თავს სთავაზობს! რაც არ უნდა გააკეთოს ამ პერსონაჟმა გულს ვერ მომიბრუნებს. ლუკა კი ყოველი მასთან სიახლოვით გულს მირევს და მხოლოდ ნიას გვერდით როცაა მაშინ მავიწყებს სიბრაზეს.
ღმერთო, სიტყვები არ მყოფნის ბოლო სცენაზე, ლუკას მეთოდზე დაამშვიდოს ნია <3 ესე მეგონა იქვე კუთხეში ვიდექი და ვუყურებდი შუბლი-შუბლზე მიყრდნობილ წყვილს, როგორ დააცოცებდა ტუჩებს და უკოცნიდა ცრემლით დანამულ თვალებსა და ლოყებს <3 არა ვარ კარგააააად, მთელი ემოცია ჩაიტია ამ მონაკვეთმა და ყოველ გახსენებაზე ტანზე სასიამოვნო ეკლებს მაყრის. აი ამ სცენის მერე ვერ წარმოვიდგენ ამ წყვილს ცალ-ცალკე <3 მეტზე მეტი ლუკა-ნია მინდა <3
რაც შეეხება დამნაშავეებს, მჯერა ლუკა და მისი მეგობრები თითო ნაბიჯით გაასწრებენ გვარამის და მისი ბანდის ქმედებებს და ბოლოს მოუღებენ მათ პარპაშს.
მალე მინდა შემდეგი თავი, ვერ ვითმენ ისე მაინტერესებს <3 საუკეთესო ხარ <3


დიდი მადლობა❤❤
ხო, თიკა ძალიან სპეციფიკური პერსონაჟია, ვიცოდი რომ უმეტესობას არ მოეწონებოდა..
ნარჩიტა
როგორც ყოველთვისს არაჩვეულებრივი ხარრრ
ლუკაა.კიდევ ნერვებსს მიშლისს დაა იმედიაა მალეე გამოსწორდებაა ველოდები ახალ თავს იმედიაა ასე არ გვალოდინებ ძალიან ძალიან მაიტერრესებსს
ძალიან მაგარი გოგო ხარრ შენნ უმაგრსად წერრ

Xatu
ჩემი ლუკა და ნია რა საყვარლები არიან♥♥ ბევრი მომენტი მინდა ამათი ერთად ყოფნის. ერთი სული მაქვს გაგრძელება წავიკითხო. მაგარი გოგო ხარ და მადლოობა ასეთი კარგი ისტორიისთვის.

მადლობა ❤

 


№18 სტუმარი elene

Rodistvis iqneba axali tavi chemoo umaagresooo daa udzaliaanmagresoo gogo?

 


№19  offline აქტიური მკითხველი grafo

რამდენიმე თავი ერთად დავაგროვე და ისე წავიკითხე, თავის კომენტარებიანად smile .
ხოდა : მეორე თავიდან, არა და მესამედან უკვე ჩემთვის ეს ისტორია არის სხვა ისტორიების გამოძახილი საიტზე. განსაკუთრებით ამ ისტორიის პირველი ნაწილის მერე მრჩება ასეთი შთაბეჭდილება. გმირებს ქმნი...როგორ ავხსნა. აი, წაკითხული რაღაცეების შედეგად და არა საკუთარი შეხედულებიდან გამომდინარე. ყველაფერი გიწერია, იმისთვის რომ წაკითხვადი იყოს ისტორია და არა ღირებული. უხდება/არ უხდება გინება მაინც ხვდება ისტორიაში. ან ეს სექსი საჭიროა თუ არა, მაინც წერ. იმიტომ, რომ იმიტომ...იცი, შენც გაგრძელება და დაკონკრეტების გარეშეც მიხვდები smile . ასე არ წერდი შენ, მართლა!
ახლა უშუალოდ გმირებს რაც შეეხება. ლუკა საერთოდ რა ჯიშია არ ვიცი. მომეწონა ნია, რომელმაც გადაწყვიტა ლუკას შეშვებოდა. არაფერი არ სჭირდება არ ბიჭს. ცივსისხლიანი მკვლელია. ყველა მსხვერპლი, ვისზეც ამბობს რომ არ მოუკლია, რეალურად თვითონ არის მხოლოდ მკვლელი. იღებს სასურველ ინფორმაციას და პოლიციაში რეკავს და სააშკარაოზე გამოაქვს ყველაფერი, შესაბამისად მათ სასიკვდილო განაჩენს აწერს ხელს. ეს იცის და მაინც უსირცხვილოდ იმეორებს ნიასთან, მე არ მომიკლავსო. პატარა ჩამოუყალიბებელი ლაწირაკია, რომელიც დიდი ფულის პატრონია, თორემ ისე არაფერს არ წარმოადგენს. ეს არის ტიპი, რომელიც მხოლოდ საუბრობს, საუბრობს. ვერავის ვერ იცავს. სისულელე მგონია ის ფაქტი, რომ ნიას საფრთხის პონტში არიდებს თავს. მაშინ სრულიად მარტო უნდა მოქმედებდეს, მეგობრების გარეშე, მათაც ხომ უქმნის საფრთხეს. უბრალოდ, იცის რომ ყელამდე მ*****შია და სწორედ ამიტომ გაურბის ნიას, რადგან სიმართლეს ეუბნება ის გოგო. ის, რომ სექსის დროს ნიას სახეს წარმოიდგენს, მაგ დროს მინდა თავში წამოვუთაქო ამ მკვეხარა ქათამს smile smiley .
თიკაც მომწონს. იცის რა უნდა.
ნია სინათლეა ამ ისტორიაში. უბრალოდ, არ მინდა რომ მეტჯერ ლუკას თანდასწრებით სისუსტე გამოავლინოს. ნიასთან დაკავშრებით, ყველაფერს სწორედ წერ, მიყვები თანმიმდევრულად მოვლენებს.
აი, ლუკასთან სწორედ ეგ გეშლება თუ გერევა. თან, მაგარი ტიპი გინდა გამოიყვანო, შურისმაძებელი, ამ დროს არარაობად გამოგყავს საკუთარი ხელით.
შევაჯამოთ ახლა smile . ვისურვებდი მეტ სერიოზულობას შენს ისტორიებში, თანმიმდევრულობის შესაბამის ლოგიკურობას და ნუ, ბედნიერ დასასრულზე არაფერს არ ვამბობ. გაბედე და დაარღვიე პირობა!

 


№20 სტუმარი Akacuki

dzaan momwons tikas personaji

 


№21  offline აქტიური მკითხველი grafo

მე მგონი ისტორიას გადაუკითხავად დებ.
რომელი პოლიციაში დარეკვა....ის პოლიცია რომელსაც ლუკა არ ენდობა და მთელი ლექცია ჩაუტარა ნიას, რომ სამართლიანობის აღდგენა ასე ვერ მიხდება.
ტიპი იტაცებს ხალხს, იგებს სასურველ ინფოს და რეკავს პოლიციაში. ანუ დებილიც არის?! ხომ აშკარაა რომ "ზემოთ" აგებინებს ყველაფერს. ამიტომ, მე სწორედ მიწერია. რატის მკვლელი (იმედია სწორედ მახსოვს) ლუკაა. არაკაცია იმიტომ რომ ხეზე მიბმული დატოვა და პოლიციაში დარეკა. სულ ესაა!
მაშინ თავიდანვე უნდა თქვა რომ მაინც მოგკლავ და ილაპარაკეო. აი, შეფარვით რომ აკეთებს რაღაცეებს ზუსტად მაგიტომ არ მომწონს.
ის რომ, ეს ადამიანები სიკვდილს იმსახურებენ მაგაზე არც ვდაობ.
მაშინ კეთილი უნდა ინებო და ამის აღიარებაც შეგეძლოს. ლუკას ფიქრები რაში მაინტერესებს მოქმედებაში სჩანს ყველაფერი.
ლუკას მიზანი შურისძიებაა. შესაბამისად, საკუთარ თავს იმასაც კი ვერ პატიობს სიტყვაზე ჭამით რომ დატკბეს :D.
ნია გადაარჩენაც ჩემთვის არაფერს მიუთითებს ჯერჯერობით. ზუსტად ეგრე რატიც არ მოკლა და დატოვა ხეზე მიბმული.
და რამდენს მიაბამს კიდევ კაცმა არ იცის. და ამ დროს დგას უსირცხვილოდ და ამბობს მე არაფერ შუაში ვარო. ამაზე ვსაუბრობ მე. სხვა არაფერზე. ის რომ ისინი სასჯელს იმსახურებენ, ეს ნიამაც იცის.
მეგობრებზეც სწორედ მეწერა ჩემი აზრი. მე არ მითქვამს რატომ ჩაერივნენ. თუ იცის ამ საქმის საშიში მხარე, ე.ი. მაგათაც უნდა ჩამოშორებოდა და ისე მოეგვარებინა ეს საქმე. რახან ისინიც ეხმარებიან, ე.ი. ეს "ზემოთაც" იციან და ახერხებს მათ დაცვას. და ციცქნა ნიას დაცვას რაღა უნდა.
ხოდა, მაგას ვამბობ. მთლიანად სიბნელით მოცული პიროვნებაა. გაბოროტებული. მართლა პატარა ლაწირაკია. ტიპი ასე იჯგიმება და ბოლოს რომ დააყოლა დემეტრესთან შეხვედრის დროს, შენი ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში ხილვა უნდაო თუ რაღაც მსგავსი. გამეცინა. სწორედ ეს არ მომწონს. და ეტყობა გასაგებად არ გიხსნი.
ტიპი თითქოს ხელოვნური მეთოდებით მოქმედებს. უნდა? მიდი გააკეთე. გავიგეთ რომ გაქვს ფული, ბევრი ფული. მაგრამ ისედაც ხომ უნდა წარმოადგენდეს რაღაცას. ამაზე ვსაუბრობ.
და კიდევ ეს ჩემი აზრია. 6 თავში დანახული ლუკა. და რადგან ხასიატების კირკიტი ჩემი ჰობია ამიტომ გამომდის ამხელა ესე.
და ისიც ვიცი რომ სწორედ გადმოვეცი ყველაფერი.
შენი გმირი მართლა ასეთია გვერდიდან. მართლა.

 


№22  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი

grafo
მე მგონი ისტორიას გადაუკითხავად დებ.
რომელი პოლიციაში დარეკვა....ის პოლიცია რომელსაც ლუკა არ ენდობა და მთელი ლექცია ჩაუტარა ნიას, რომ სამართლიანობის აღდგენა ასე ვერ მიხდება.
ტიპი იტაცებს ხალხს, იგებს სასურველ ინფოს და რეკავს პოლიციაში. ანუ დებილიც არის?! ხომ აშკარაა რომ "ზემოთ" აგებინებს ყველაფერს. ამიტომ, მე სწორედ მიწერია. რატის მკვლელი (იმედია სწორედ მახსოვს) ლუკაა. არაკაცია იმიტომ რომ ხეზე მიბმული დატოვა და პოლიციაში დარეკა. სულ ესაა!
მაშინ თავიდანვე უნდა თქვა რომ მაინც მოგკლავ და ილაპარაკეო. აი, შეფარვით რომ აკეთებს რაღაცეებს ზუსტად მაგიტომ არ მომწონს.
ის რომ, ეს ადამიანები სიკვდილს იმსახურებენ მაგაზე არც ვდაობ.
მაშინ კეთილი უნდა ინებო და ამის აღიარებაც შეგეძლოს. ლუკას ფიქრები რაში მაინტერესებს მოქმედებაში სჩანს ყველაფერი.
ლუკას მიზანი შურისძიებაა. შესაბამისად, საკუთარ თავს იმასაც კი ვერ პატიობს სიტყვაზე ჭამით რომ დატკბეს :D.
ნია გადაარჩენაც ჩემთვის არაფერს მიუთითებს ჯერჯერობით. ზუსტად ეგრე რატიც არ მოკლა და დატოვა ხეზე მიბმული.
და რამდენს მიაბამს კიდევ კაცმა არ იცის. და ამ დროს დგას უსირცხვილოდ და ამბობს მე არაფერ შუაში ვარო. ამაზე ვსაუბრობ მე. სხვა არაფერზე. ის რომ ისინი სასჯელს იმსახურებენ, ეს ნიამაც იცის.
მეგობრებზეც სწორედ მეწერა ჩემი აზრი. მე არ მითქვამს რატომ ჩაერივნენ. თუ იცის ამ საქმის საშიში მხარე, ე.ი. მაგათაც უნდა ჩამოშორებოდა და ისე მოეგვარებინა ეს საქმე. რახან ისინიც ეხმარებიან, ე.ი. ეს "ზემოთაც" იციან და ახერხებს მათ დაცვას. და ციცქნა ნიას დაცვას რაღა უნდა.
ხოდა, მაგას ვამბობ. მთლიანად სიბნელით მოცული პიროვნებაა. გაბოროტებული. მართლა პატარა ლაწირაკია. ტიპი ასე იჯგიმება და ბოლოს რომ დააყოლა დემეტრესთან შეხვედრის დროს, შენი ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში ხილვა უნდაო თუ რაღაც მსგავსი. გამეცინა. სწორედ ეს არ მომწონს. და ეტყობა გასაგებად არ გიხსნი.
ტიპი თითქოს ხელოვნური მეთოდებით მოქმედებს. უნდა? მიდი გააკეთე. გავიგეთ რომ გაქვს ფული, ბევრი ფული. მაგრამ ისედაც ხომ უნდა წარმოადგენდეს რაღაცას. ამაზე ვსაუბრობ.
და კიდევ ეს ჩემი აზრია. 6 თავში დანახული ლუკა. და რადგან ხასიატების კირკიტი ჩემი ჰობია ამიტომ გამომდის ამხელა ესე.
და ისიც ვიცი რომ სწორედ გადმოვეცი ყველაფერი.
შენი გმირი მართლა ასეთია გვერდიდან. მართლა.

გასაგებია..
თქვენ ამ ისტორიის მკითხველი ხართ , პერსონაჟებზე დასკვნების გამოტანა და მათზე შთაბეჭდილების მიღება
ზუსტად თქვენი პრივილეგიაა.. კარგად მესმის, რომ ეს შთაბეჭდილება ყველას განსხვავებული ექნება , ყველა სხვადასხვანაირად განსჯის გმირების საქციელს და სხვებისგან განსხვავებულადვე აღიქვამს ამ საქციელის მიზეზებსაც.. ამიტომ ,
სრულიად მისაღები და გასაგებია შენი პოზიცია ❤ კიდევ ერთხელ მადლობა რომ მკითხულობ (ან მკითხულობდი :დ ) და მადლობა შეფასებისთვისაც :))

 


№23  offline აქტიური მკითხველი grafo

აშკარად ვიღაცეებში გეშლები, ალბათ ცუდი გამოცდილების ბრალია.
ის რომ აზრი დავაფიქსირე, არ ნიშნავს 2 წლის ბავშვივით გავფხუკიანდე და კითხვა შევწყვიტო. :D :D

 


№24 სტუმარი makukuna

როგორი კარგი ადამიანი ხარ, ელენე ....

 


№25  offline წევრი Na❣Da

ძალიან მომწონს! დიდი ხანია ასეთი საოცრება არ წაიკითხავს და მოუთმენლად ველი შემდეგ თავს ❣️

P. S. ცოტა უფრო თუ დაათბობ ლუკას ნიაკოსთან კარგი იქნება ????

 


№26 სტუმარი Mariami

Dzalian momwons es istoria sul vamowmeb said axali tavi rodis iqneba.umagresixar kargad wer

 


№27 სტუმარი სტუმარი Lika

ძაან მომწონს სუპერ გოგო ხარ!! კარგი წყვილია ლუკა და ნია უბრალოდ იმედია ლუკას მალე უფრო რომანტიულს ვნახავთ)????

 


№28 სტუმარი amanda

rodistviis dadeb? dzaliaan mainteresebs ramoxdeba erti suli maaqvs da gtxov araferi shecvalo rogorc ginda ise dawere yvelas dzalian mogvwons sheni weris stili da saertodac personajebze vafren !!! meti luka da nia minda ria gtxoov da gelodebi moutmenlad

 


№29 სტუმარი Anni sweetiko

ბევრი წერა მეზარება, მოკლედ ვიტყვი:
გრაფოს საერთოდ და კატეგორიულად არ ვეთანხმები. რაც მაგას არ მოსწონს ზუსტად ეგ მომწონს მე. კაცური ტიპია და ადამიანია, ვსიო. არც თიკასადმო კოლექტიურ ზიზღს არ ვეთანხმები, მაგრამ ეგეც გასაგებია .მეორეხარისხოვანი მურმანის ეკალი გმირების ხვედრი ეგაა.

და მოვკვდი რეფრეშით:) როდისაა ახალი თავიიიიიიიი?

 


№30  offline მოდერი ელ_ჯეიმსი



makukuna
როგორი კარგი ადამიანი ხარ, ელენე ....

ვაიჰ.. მართალია ვერ მივხვდი რით დავიმსახურე ეს სიტყვები , მაგრამ მაინც ძალიან დიდი მადლობა ^-^
Na❣Da
ძალიან მომწონს! დიდი ხანია ასეთი საოცრება არ წაიკითხავს და მოუთმენლად ველი შემდეგ თავს ❣️

P. S. ცოტა უფრო თუ დაათბობ ლუკას ნიაკოსთან კარგი იქნება ????

დიდი მადლობა ❤




სტუმარი Lika
ძაან მომწონს სუპერ გოგო ხარ!! კარგი წყვილია ლუკა და ნია უბრალოდ იმედია ლუკას მალე უფრო რომანტიულს ვნახავთ)????

დიდი მადლობა ❤
amanda
rodistviis dadeb? dzaliaan mainteresebs ramoxdeba erti suli maaqvs da gtxov araferi shecvalo rogorc ginda ise dawere yvelas dzalian mogvwons sheni weris stili da saertodac personajebze vafren !!! meti luka da nia minda ria gtxoov da gelodebi moutmenlad

დიდი მადლობა ❤
დღეს დავდე ახალი თავი და შემდეგი როდის იქნება არ ვიცი

Anni sweetiko
ბევრი წერა მეზარება, მოკლედ ვიტყვი:
გრაფოს საერთოდ და კატეგორიულად არ ვეთანხმები. რაც მაგას არ მოსწონს ზუსტად ეგ მომწონს მე. კაცური ტიპია და ადამიანია, ვსიო. არც თიკასადმო კოლექტიურ ზიზღს არ ვეთანხმები, მაგრამ ეგეც გასაგებია .მეორეხარისხოვანი მურმანის ეკალი გმირების ხვედრი ეგაა.

და მოვკვდი რეფრეშით:) როდისაა ახალი თავიიიიიიიი?

მურმანის ეკალი გმირი :დდ გაიხარე შენ :დდდ
ვწერ , ვწერ და მოვაბრძანებ მალე :)

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent