შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მიტოვებული 5 თავი


15-05-2020, 23:26
ავტორი ქ ე თ ა თ ო
ნანახია 939

თითქოს ამინდიც გრძნობდა შექმნილ ვითარებას, როგორც იტყვიან ბუნების ყველა მოვლენა ხომ ჩვენს ემოციებს და გრძნობებს გადმოცემოს მართლაც ასე იყო. იმ დღეს იმდენად უცნაური ამინდი იყო, მზე ხან გამოანათბდა ხან ღრუბლების სიღრმეში ჩაიკარგებოდა, ხანაც ისე ამოვარდებოდა ქარი იფიქრებდი მთელს დედამიწას აიხვეტავსო და ბოლოს ისეთი შხაპუნა წვიმა წამოვიდა აი ისე წვიმდა როგორც გულნატკენი ქალი ტირის, წვიმის წვეთების წკაპაწკუპი ისე გამაღიზიანებლად და გამაყრუებლად ჩაესმოდა ლიზას, არა და მერწმუნედ სხვადროს უბრალოდ დატკბებოდა წვიმით და მისი ხმით, შემდეგ მიწის სურნელით, რვაწელი ამას ნატრობდა როცა ამერიკის ქუჩებში დაეხეტებოდა წვიმის დროს ეხლა ერთი ჩემი საქართელოს ცისქვეშ მაწვიმდეს და შემდეგ კი მიწიდან ასული სურნელით დამატკბოვო, ყელში ქონდა ამოსული ცისკენ მისწრაფვული შენობების და ქვაფენილის ყურება. კი მიუხედავად იმისა რომ ნიუ ორკი ისეთი ლამაზი იყო ღამით, ყველაფერს მაინც თვის ტალახიან მხარეში ყოფნა ერჩვნა, მთებში ხეტილია, ეს იყო ლიზასთვის ბედნიერება და არაა ამერიკაა და იქ გატარებული 8 წელი.ამ ფიქრებში იყო გართული ლიზა ზურას ხმამ, რომ გამოაფხიზლა და დაბრუნდა რეალობაში.
-ლიზიკო კარგად ხარ? ალექსანდრემ ყველაფერი ნახა უკვე პროექტი ძალიან მოეწონა მართალია ობიეტქზე მისვლა ძალიან უნდოდა და თანაც შენთან ერთად ვარძიის დათვალიერებაც სურდა, მაგრამ ამინდმა ხელი არ შგვიწყო.
-ლიზამ თავი მაღლა ასწია, მომაბეზრებლად ამოიხრა და ზურას გაურკვეველი თვალები შეანათა. აღარაფერი არ ვიცი ზურა არაა იქ დღეს მოვახერხე ამ ერთხელ, მაგრამ სხვადროს რომ კიდევ ვნახო მოვახერხებ რო?
- აი ეს ყავა გამომართვი შენთვის მოამზადა სალომ ცოტა აზრზე მოდი დაა გავიდეთ სანდრო გველოდება.ყავის ფინჯანი მიაწოდა მისგვეერდით სავარძელზე მოკალათდა დაა ხელი გადახვია გულზეე მიხუტა და ტუჩები შუბლზე მიაწება.
- მე შენი მჯერა, ვიცი რომ ყველაფერს გაუძლებ მართალია ახლა მასთან ახლოს ხარ, ეს რამდენიმე დღე და აი ნახავ, მერე შენ თბილისში დაბუნდები საქმეში ჩერთები და მასზე ფიქრის დრო არ გექნება და თანაც დამიჯერე იქ ვეღარ ნახავ ხოლმე. აქ კიდევ ხშირად არ მოგიწევს ჩამოსვლა, თანაც როდესაც აქ იქნება დასასვენებლად, ჩვენ მოვერიდოთ მოსვლას. ასე მოვერიდებით მის ნახვას მანამ სანამ შენს თავში კარგად არ დაწრმუნდები, რომ შეგიძლია, აღარ ინერვიულო წამოიღე შენი ფინჯანიც და გავიდეთ საკომფერენციოში, გველოდებიან.
ლიზა ზლაზვნით წამოდგა და ზურას უკან მიჰყვა.
-ზურა რაღაცა უნდა გითხრა.
-მიდი მითხარი ააბა რახდება
-მომისმინე როგორც მივხვდი დღეს დემეტრე ვერ მიხვდა, რომ შენდა სალომე ცოლქმარი ხართ . გაეცინაა ლიზას თავის ფიქრებზე, ბატონმა დემეტრემ კი იქიფრა, რომ მე და შენ... ხო ხვდები რა, ანუ მაგას ჰგონია, რომ ჩვენ ერთად ვართ და სანამ აქ ვიქნებით მინდა, რომ არ შეიმჩნიო, ისე მოიქეცი, რომ ეჭვი არ აიღოს ჩვენს ცოლქმრობაზე.თვალებში ჭინკები დასთამაშებდენ ლიზას როდესაც ამას ეუბნებოდა.
-ლიზა მეღადავები ტკბილოო, სიცილით უთხრა ზურამ, შენ რა ამერიკაში ფსიქოლოგიაც ისწავლე და არ ვიცი?
-ამას მე მეუბნები ზურა ფსიქოლოგია ვისწავლე თუ არა? სწავლა რად მინდოდა ცხოვრებამ მთელი 8 წლიანი ფსიქოლოგის გაკვეთილი ჩამიტარა, უცაბდ შეეცვალა ლიზას სახე წარსულის გახსენებაზე და ყელში მომჯარდი ბურთი ძლივს გადაყლაბა, ცდილობდა თვალები არ დაეხამხამებია, თორემ იცოდა მისი თვალებიდან მლაშე სითხეე უეცრად გაიკვლევდა გზას მის ღაწვებზე.
-კარგი რა ლიზიკო, ეგ არ მიგულისხმია ხო იცი, უბრალოდ მხოლოდ ერთხელ შეხედე ისიც 5 წუთით და ამდენ რამეზე დასკვნების გაკეთება როგორ მოახერხე.შენც ხომ კარგად იცი, 8 წელი გავიდაა, ადამიანები იცვლებიან, ის რასაც 8 წლის წინ მის თვალებში ხედავდი სხვა იყო, დღეს იქნებ მისი თვლები სულ სხვა რამეს ამბობენ, შენ მას აღარ იცნობ ლიზაა, არა, გაიგეს ეს. ცოტა მაღალი ტონით ესაუბრებოდა ლიზას და ცდილობდა ყვირილზე არ გადასულიყო, იცი მაინც და ხვდები ეს 8 წელი რამდენს ნიშნავს განა შენ ის ლიზა ხარ ისევ? მითხარი. გამეცი პასუხი, რა დარჩა იმ ლიზასგან რაც 8 წლის წინ იყავი სარკეში რამდენჯერ ჩაგიხედავს? რამდენჯერ გიცდია იმ მეამიტი ლიზიას მოძებვნა რაც 8 წლის წინ იყავი და რამდენჯერ დაკარგულხარ ძებნის დროს?- გინდა გიპასუხოო? მთელი 8 წელი დაკარგული იყავი და ვინიცს კიდევ როდის იპოვი შენს თავს .საკუთარი თავი ვერ ამოგიცნია და შენ მეუბნები,რო ჯაყელის თვალებში 5 წუთში ამდენი რამის წაკითხვა მოასწარი? არ ვიცი ლიზა ასე კარგად თუ შეგიძლია თვალებში ჩახედო ადამიანს და წაიკითხო მისი განცდები ემოციები და ფიქრები შენ თავს ჩახედე პირველრიგში. გახსოვდეს ადამიანმა ამ ცხოვრებაში პირველ რიგრში საკუთარი თავი უნდა იპოვნოს კუთვნილი გზა მოძებნოს და იმ გზაზე იაროს. როდესაც ამას იზამ თვს დაგანებებ და აღარ ჩავერევი შენს ცხოვრებაში.
- რომ დავბდრუნდით და ჩვენს სანახავად მთელი სასტუმროს თანამშრომლები და ეგ ბიჭები, რომ გამოეფინნენ დაგავიწყდაა ?-ხითხითით უთხრა ლიზამ ეგ ვაჟბატონიც აივანზე იყო და დაგვინახა როგორ მიმაბრძანებდი ხელგადახვეულს კოტეჯში, დღეს კიდევ უნდა გენახა როგორ გაყიდა დემეტრე მთელმა სხეულმმა, სალომ რო გვრიტები დაგვიძახა, მეგონა სისხლის აბაზანას მივიღებდით ვენები დასკომას ქონდა მისი თვალები კიდევ იმდენა სხვანაირი გახდა, აი ზუსტად ისეთი როგორც მაშინ 8 წლის წინ ვინმე ბიჭთან, რომ დამინახავდა დაა გონებაში უკვე მისი მოკვლის გეგმას სახავდა, ბოლო სიტყვები სინანულით ჩაილაპარაკა გახსენდა წარსული, დემეტრეს სიყვარული და მისი ეჭვინობები. ეხლა უკვე თავის შეკავეება ვეღარ შეძლო და მისმა ცრემლებმა გზა გაიკვლიეს მის ნაზ და სათუთ კანზე იგრძნო როგორ ჩააღწია ცხელმა, მლაშე სითხემ ტუჩებამდე და როგორც კი იგრძნო ცრეემლების გემო მაშინვე გამოფხილზდა მუჭით ცრემლები მოიწმინდა. რაც შეეხებ იმას თუ რამდენადა კარგად ვკითხულობ ადამიანის თალებში იმ ყველაფერს რაც შენ ჩამოთვალე გეტყვი, რომ არაჩვეულებრივად გამომდის ეგ და ამის სწავალას მთელი 8 წელი მოვანდომე.იცი რატომ ვიკარგები საკუთარი თავის ძებნის დროს ?აი სწორედ ამიტომ, რომ ერთ დღესაც როდესაც მას ვნახავდი, ნამვილი დემეტრე მეპოვნა და აი ამის მერე ვიპოვნიდი ნამდილ ლიზას. მე ჩემს მეორე მესთან ერთად კი არ დავიკარგე არამედ დემეტრესთან დავიკარგეე 8 წლის წინ . აიი მასთან დაიკარგა ის ნამდვილი ლიზა დაა შენც და მეც აქ ეხლა და საერთოდ მთელი ეს დრო ტყუილად ვეძებდით იმ ლიზას რომელზეც ეხლა საუბრობ , მართალია დემეტრე ვნახე მაგრამ აი ეხლა იმ ლიზას მის თვალებში ვეღარ ვიპოვნი, ასე რომ შემეჩვიეთ ასეთს როგორიც ვარ და დაიმახოსვრეთ ვინც ჩემს გვერდით ყოფნას აპირებთ, კატეგორიული და მომთხოვნი ტონით უთხრა,- მე მხოლოდ ის ლიზავარ რაც ამ რვაწელმა და იმ ღაამებმა შექმან. უჭირდა საუბარი გრძნობდა სული როგორ ეფლითებოდა მაგრამ მაინც ბოლომდე დაასრულა სათქმელი ღრმად ჩაისუნთქა და ზურას ანიშნა საკომფერენციო ოთახის კარი გაეღო.
ზურა მიხვდა როგორ უჭრდა ლიზას სუნთქვა, სახეზეც ფერი აღარ ჰქონდა თითქოს და ინანა კიდეც ეს საუბარი, რომ ახლა აქ და ამ დროს შედგა. მაგრამ უჭირდა, ამდენად ამოუცნობი ლიზას ყურება, თითქოს მთელი 8 წელი ერთ ადგილას მდორე წყალივით იყო გაჩერებული და მის მიზანს მხოლოდ ერთი რამ წარმოადგენდა ასულიყო წარმატების მწვერვალზე და ყველასთის დაემტკიცებინა,რომ ის ძლიერია და მან საყვარელი ადამიანების გარეშც შეძლო მაგრამ ახლა, აი ამ რამოდენიმე დღეში ლიზა სრულიად შეიცვალა მისი აზრები სრულიად აირია იმდენად ამოუცნობი გახდა, რომ ვეღარ ხვდებოდა რაიყო მისი მიზანი დაემტკიცებინა ყველასთვის, რომ მან ბოლომდე იბრძოლა და ეხლა წარმატების მწვერვალზეა თუ, ისევ დემეტრე ჯაყელი და მისი სიყვარული. მაგრამ სიყვარული თუ შურისძიება ჯაყელზე და ,,ოჯახზე"?
-ლიზა კარგად ხარ? ეს დღეები ძალიან ნერვიულობ და გატყობ, რომ კარგად არ ხარ, სჯობს ხვალ ექიმს დავურეკოთ და შენი მდგომარობის შეესახებ ვუთხრათ რაღაც არ მომწონს, მინდა დავრწმუნდე, რომ კარგად ხარ ასე არ შეიძლება კარგად იცი, რომ თუ კარგად არ იყავი არაფრად არ გიღირს ვინმესთვის რამის დამწკიცება, პირველ რიგში შენს თავს დაუმტკიცე, რომ კარგად ხარ და ყველაზე და ყველლაფერზე ასე გაიმარჯვე.
-კარგად ვარ, გთოხოვ მაგ დღის შედეგს ნუღარ მახსენებ მე ვცდილობ, რომ ეგ ღამე დავივიწყო და ის შედეგები, რაც მაგ ღამემ მომიტანა უკვე კარგად ვარ რამდენიმე თვეა აღარც წამლების მიღება მჭირდება, აქამდე მინდოდა ამის თქმა მაგრამ იმდენად ვიყავით საქართველოში დაბრუნების საკითხზე გადმორთულები, რომ ვეღარც კი მოვახერხე თქმა .ექიმაც მითხრა, რომ ყველაფერი რიგზეა.ძალიან გთოხვ ეცადე, რომ ეგ აღარ გამახსენო, მუდარის ხმას არ გავდა ლიზას ნათქვამი ეს უფრო მოთხოვნა იყო, არუნდოდა გაეხსენებინა კიდევ ერთი ღამე რომელმაც უფრო გაურთულა ლიზას ის ტანჯვა რასაც მთელი რვა წელიი გადიოდა.
-ახლა კი შევიდეთ ბოლოსდაბოლოს და დავილაპარაკოთ ამ პროექტზე თორემ უკვე ყელში ამომივიდა ამდენი ჩემს პირველ პროექტზე არ მიწვალია და უკვე ისე ვარ, რომ უარი ვთქვა, ნაძალადევად გაიღიმა და ეცადა წუთის წინ მომხდარი საუბარი დაევიწყებინა და თემა შეეცვაალა, მაგრამ მისი გონება ხომ ისევ ამ ფიქრებში იყო. კარი შეაღეს და შევიდენ.
***
ავანზე დადგმული, ლამაზად მოჩუქურთმებული, მაგიდის გარშემო შემოსხდნენ ბიჭები
მოკლედ ესეთი ამბებია რა ბევრი ვიჩალიჩე თუ ჩოტა მაინც ამოვაქექინე რაღაცები ბიჭებს რა, საუბარი დაიწყო ლექსომ. ის ყველამ ვიცით, რომ 8 წლის წინ წავიდა და გაქრა ლიზა ლომიძე და ეს ჩვენი გამო*ირებული ძმაკაცი, ჯაყელი, ამ ამბავს ასე მშვიდად და წყნარად შეეგუა ერთ თვიანი გლოვისა და ლოთაობის შემდეგ,არაფერს არ ამბობდა დაშორებაზეე ესეც ვიცით და გვახსოსვ, არც ლიზას მოძებვნა დაუწყია და რატომ საკითხავი აი ესა, რატომ არ მოძებნა ეს ჯერ ვერ გავიგე ან ესე....სიტყვის დამთავრება ვეღარ მოასწრო ლექსომ, რომ საუბარში თემო ჩაეთო
-მოიცა ძმობას გაფიცებ ეხლა ამაზე სალაპარაკოდ ვართ აქ, ეგ ჩვენც ხო ვიცით, რაღა გაარკვიე? ხელი აიქნი და სკამიდანად გაბრაზებული წამოდგა.
-მაცდი ბიჭო რო დავამთავრო თუ არა? თვალებით ანიშნა რო სკამზე დამჯდარიყო და საუბარი გაგრძელა. ესეგი როგორც ვთქვი, ჯერ ვერ გავიგე ჯაყელმა რატო არ მოძებნა ლიზიკო, მაგრამ სახლიდან რაატოც გააგდეს გავიგე რა, სინანულით ჩაილაპარაკა ნერვიულად მოისვა სახეზე ხელი, მეორეხელით მაგიდას დაეყრდნო და საუბარი განაგრძო. მოკლედ ესეთი ამბებია რაა ბის გამო გაუგდიათ სახლიდან თურმე ჩვენილი ლიზიკო.
-მოიცა რა ბა მეღადავები ტო? სიმწრის სიცილით ჩაილაპარაკა თემომ , ლიზა და ბა შანსი არა ტოოო, რაღაცა სხვა ამბავია, გვაბოლებ ლექსო თუ რა ეს საიდან გაიგე, რომელ ბაზე ტო ლაპაარაკი,ხელებს უმისამართოდ იქნევდა და ისე ლაპარაკობდა . ჯაყელზე გიჟდებოდა ისე უყვარდა დაა ჯაყელი არ შეხებია გოგოს ზედმეტად და ის კიდე ვიღაცასთან წავიდოდა? მაგას ვერ დამაჯერებ.
-რაღანახე რა დამაცადე დავამთავრო. გამწარებულმა ლექსომ დაიწყვირა. თემოც მაშინვე გაჩერდა.
- საქმეც სწორედ მაგაშია, რომ არანაირი გაბოზების ამბავი არ ყოფილაა, ლანამ მოუწყო რაღაცეები, რამდენიმე ვიდეო იყო დამონტაჟებული სადაც ისე ჩანდა, რომ თითქოს ლიზიკო იყო, და რავიცი ესეც უნდა გითხრათ რა იმ ღამით ლიზა, რომ გაუჩინარად და წავიდა დემეტრესთან იყო, ჯაყელთან სოფელში მოხდა ეს ყველაფერი, აი კიდევ ეგ ვიდეოაღმოჩნა ლიზას ოჯახისწევრებთან. ყველაფერი ლანას ნაჩალიჩებია და მაგ კახპას მოვძებნი და ლიზიკოს თვალწინ წავაცლი თავს. დაისისინა ლექსომ
-ანუ ოჯახმა ასე ტყუილად გააგდო სახლიდან, რომ არაფერი ყოფილა? გაკირვება დაეტყოთ ბიჭებს სახეზე.
- კი ასე სულ ტყუილად გაგდეს ლიზიკო სახლიდან მაგრამ ერთს ვერ ვიგებ, კარგი ოჯახმაა დაიჯერა ეს სიბინძურე ლიზიკოზე,მაგრამ ჯაყელი ? მაგან მაინც რატომ მიატოვა და დაანება თავი ? არ გაინტერესებთ ან რატომ არ ცადა საყვარელი ადამიანებისთის რამის ახსნა და დამტკიცება ეს ვერ მივხვდი და ჯაყელს კიდევ ვერაფერს ვეტყვით, ვერც ვკიხავთ ისიც არ იცის რომ ლიზიკო დაბრუნდა და ეგ რო ვკითხოთ ეხლა ვაფშე გააფრენს და არ ღირს ისევ ჩვენ უნდა გავიგოთ.
-ბიჭო რაა დამტკიცებაზეა საუაბრი თუ ძმახარ დედა და ძმა რო არ გენდობა და ასე ნივთით გისვრიან სახლიდან, ვის რა უნდა დაუმტკიცო, მთელი 18 წელი ეგ გოგო მაგათ ხუშტურებზე დადიოდა, ადექი ადგებოდა, დაჯექი დაჯდებოდა, ჭამე ჭამდა, არ გააკეთო, არ წახვიდე, ყველაფერზე მაგათ უჯერებდა ამოუვიდა ყელში ადგა და ყველანაირი ახსნის გარეშე წავიდა ალბათ, მაგის ადგილას მეც ეგრე გავაკეთებდი, საყვარელი ადამიანები განა რისთის გვინდა, რომ ჩვენს გვერდით იყვნენ? იმისთვის არგვინდა,რომ გვერდში დაგვიდგნენ ? წაქცეული წამოგვაყენონ და არა გადაგვიარონ და გაგვთელონ, აი ესაა ოჯახთან დაკავშირებით რასაც მე ვფიქრობ და აი ჯაყელი არ ვიცი რატომ დანებდა და შეშვა მაგ გოგოს, მაშინ როდესაც ღესაც კი უყვარს და მისთვის სხვა ქალი ქალი არაა. მონოლოგი დაასრულა თემომ ფეხზე წამოდგა და აქეთ იქით დაიწყო სიარული, ცდილობდა რამე ახნა ეპოვნა ჯაყელის საქციელისთვის.
- მოიცა ტო და იქნებ დემეტრემაც ეგ ნახა ?ეხლა თემომ დაიწყო საუაბარი, თემოს ნათქვამა სიტყვას ბიჭებს თითქოს და გზა უჩვენა ამ თავსატეხის ამოსახსნელად.
მთელი ამ დროსი მანძილზე დემეტრე ბიჭებს უსმენდაა და საკუთარი თავი ეზიზღებოდა, ეზიზღბოდა, რომ თავისი ლიზიკო მთელი 8 წლიანი ტანჯვისთვის გაიმეტა ნანობდა, რომ მისი დაბრუნება არ სცადა. არ ენდო ქალს რომელმაც მთელი გულით შეიყვარა და შეისისხლხორცა.გაუღო ნდობის ყველა კარი და უფლება მისცა რომ ებატონა, მაგრამ რა გააკეთა ჯაყელმა ?ყველაფერი გათელა დაა მიწასთან გაასწორა ყველაფერი ისე გააცამტვერა როგორც ნაცარი, მათი ნდობა იმ შეშის ნამწვს დაამგვანა რომელიც ბოლოს რჩება. რეალობაში დაბრუნდა ჯაყელი ბიჭებს ოდნავ მიუახლოვდა, ისე რომ ვერც კი დაინახეს და ხმადაბლა საუბარი დაიწყო.
- ყველაზე არაკაცი ადამიანი ვარ ვინც კი დედამიწის ზურგზეე დაბადებულააა. ბიჭებმა ერთი შეკურთხეს და წაშლილი სახებით უკან გაიეხედეს, არ იცოდნენ რა გაიგონა დემეტრემ, მაგრამ აშკარა იყო ის გაიგონა რაც არ უნდა გაეგო,- ჯერ მაინც. ჩემი იყო, ბოლომდე ჩემი, მე კიდევ რა ააღარ დავაბრალეე, ისიც კი ვუთხარი, რომ იმ ახვართან მიღალატა, ისიც კი ვუთხარი,რომ ყველაფერი ვაპატიე, გესმით რა ვაპატიე? რა? ის რაც არ ჩაუდენია?! და იმაში დავდე ბრაალი რასაცა არასდროს გააკეტებდა, იმ ბოზ ლანას დავუჯერე და მისი ოინების გამო ლიზა დავკარგე. გავუშვი და არც კი მოვძებნე. ლიზა,რომ მხოლოდ ჩემი იყო იმ ღამეს გავიგე როდესაც მეგონა ცხოვრების შენებას ვიწყებდი და ცხოვრებაში პირველად სწორად ვიქცევითქო, თურმე იმ ღამეს დავკარგე ყველაფერი, დავთმე საყავრელი ქალი, გესმით? იმ ღამიდანვე ვიცოდი, რომ ლიზა უდანაშაულო იყო რაზეც თქვენ საუბრობთ, მართალია ის ამბავი მოგვიაებით გავიგე რატოც გაქრა მაგრამ არ წავედი თავის ოჯახთან და არ ვუთხარი სიმართლე, არაკაცი ძმაკაცი გყავთ, გესმით? არაკაცი და დაიამხოსვრეთ! თვალებიდან ნაპერწკლებს ყრიდა, კისერზეე ძარღვები ისე დაბერვოდა ცოტაც დაა დასკდებობა, ირგვლივ ისეთმა გარემომ დაისადგურაა გეგონებოდათ სამყაროს აღსასრული დგებაო, სიჩუმე სუფევდა, ამ სიჩუმეს მხოლოს დემეტრეს მკაცრიი და ზიზღნარევი ბარიტონი და მტკვრის დინების ხმა არღვევდა. ვეღარ მოითმინა აღარ შეეძლო ამის ატანა, თითქოს ის თქვა რასაც წლების განმავლობაშ გულში იკლავდა, მასში გაიღვიძა წარსულის ყველა მოგონებამ და ემოციებმა ვულკანის ლავასავით აფრქვევა დაიწყეს.დემეტრე ბრაზს, ზიზღს და სიიყვარულს ერთდროულად ანთხევდა. გარშემო ყველაფერი დალეწა რაც ხელში მოყვა, სკამები სულ მოაჯირზე ურტყა ,მაგიდას ხან ფეხები ხან კი ხელები ურტყა სულ დასისხლიანდა, ბიჭებს არც კი უცდიათ მისი შეკავება იცოდენ ეს მისთვის ისეთი სიმოვნება იყო როგორც გალიიდნა გაქცეული ჩიტისთვის თავისუფლება. ამდენი ლეწვა-მტვრევის შემდეგ მოაჯირს ძალაგამოცდლილი დაეყრდნო და ბოლო ხმით დაიღრიალა,ემოციებს გასაქანი მისცა და დაიცალა მთელი შხამისგან, გამოინთავისუფლა ორგანიზმიდა რომელიც შინაგანად ჭამდა და მთელს სულს და გულს უწამლავდა. ძაალაგამოცლილი აივნის კიდესთან ჩაიკეცა და ღრმად სუნთქვა დაიწყო. ბიჭები კი ერთ ადგილას გაჩერებულები მიშტერებოდენ დემტრეს სილუეტს და ვერც ხვბდებოდნენ რაუნდა ექნათ, მისულიყვენ და ეთქვათ რომ ყველაფერი მოეყოლა თუ მარტო დაეტოვებინათ.

- ზურა აშკარად ხმები ისმის გარეთ წეღანაც გითხარი, მკაცრი ტონით უთხრა და წამოდგომა სცადა, ბოდიში ალექსანდრე ცოტახნით დაგტოვებ გარეთ რაღაცა არაა რიგზე და ეხლავე დავბრუნდები და ჩემი მანქანით წავიდეთ. ლიზამ საუაბრი დაასრულა და გასვლას აპირებდა როდესაც ზურას ტორები იგრძნო მის მკლავზე.
- გითხარი არანაირი ხმაური არაათქო შენს ოთახში შედი გამეზადე,მე სალომეს ვეტყვი და წავიდეთ ვარძიაში. თანაც დედა თამარი გელოდება იცის რომ დაბრუნდი ეწყინება თუ არ ნახავ. მანაქან უკანა ეზოში აყენია და აქედანვე გავალათ, ასე რომ აღარც დემეტრესთან მოგიწევს შეხვედრა, ყველაფერზე ვიზრუნე. მკაცრი ტონით უთხრა და ეცადა გადაერწმუნებინა. რადგან ძალიან კარგად იცოდა გარეთ ჯაყელი ბობოქრობდა.
- უბრალოდ მუშების ხმა ისმის დღეს უნდა მოსულიყვნენ და ალბათ ისინი არიან სხვა რა ხმა უნდა იყოს ხო იცი დაკეტილია კოტეჯები და სასტუმროც. ჩვენი სტუმრები კი გასულები არიან. ის ის იყო ლიზა ოთახისკენ აპირებდა წასვლას, რომ ისევ გაიონა გამაყრუებელი ყვირლი ნაცნობი ხმით, მთელი სხეული აეწვა მისი ყვირილის ხმაზ. ხმა ვერ ამოიღო,ერთ ადგილზე გაშეშდა დაა მისი თვლაებიდან მლაშე სითხომ იწყო დენა,ნაკადულებად მოდინებოდა თვალებიდან ცრემელბი და სხვდასხვა მიმართულებით იკვლევდნენ გზას.
- ზურაა მემგონი გარეთ მართლა რაღაცა ხდება ჩვენ ხომ არ გავსულიყავით და გაგვეგო? საუბარში ჩაერთო ალექსანდრეე.
ლიზას სულმა სძლია დაა კარგს გიჟივით ეცა, რომ გასულიყოო. ზურამ მაშინვე უკნიდან ხელი წაავლოო წელზე დაა სცადა კარიდან მოეშორებინა ,მაგრამ ლიზააა თხოვდა და ემუდარებოდა გაეშვა იმდენა უნდოდა ეხლა დემეტრეს გვერდით მისი მთელი გული და სხეული დემეტრესკენ ისწრაფვოდა, იმდენად უნდოდა მისი ჩახუტება, მისი სურნელი შეგრძნება, თვალები დახუჭა და თითქოს იგრძნო ჯაყელის სურნელი ,სასაიმოვნოდ წაუღიტინა ცხვირში საყვარელმა სურნელმა,მის მთელ გონებას ღრმად ქონდა ჩაბედჭდილი საყვარელი კაცის სურნელი დაა სწორედ ესეთ დროს დემეტრეს სურნელი მასთან ბრუნდებოა დაა ემოციამოზღვავებულ ლიზას სულს ოდნავ აწყნარებდა.
- მომისმინე არ გაბედო და გარეთ არ გამოხვიდე, ჯაყელთან გაქცევა არ გაბედო, ამ ცივი გონებით თორე სალოს თავს გეფიცები ყველაფერს დავიკიდებ და ამერიკაში დაგაბრუნებ და მანამ არ ჩამოხვალ სანამ ყველაფერს არ გაანალიზებ გასაგებია შენთვის. მკაცრი ტონით და თითის დაქნევით უთხრა ოთახიდან გავიდა და კარი მაგრად გაიჯახუნა. ლიზაა იმდენად არეული იყო არც კი გაუგონია ზურას სიტყვები, იქვე დატუქსული ბავშვივით კუთხეს მიეყრდნო დაა ჩაიკეცა. ალექსანდრე მაშინვე ლიზასთან მივარად, ხელები სახეზე მოკიდა, თავი მაღლა აასწევინა და თვალებში ჩახედა, ეცადა ლიზას მდგომარეობა გაეგო. ლიზას კი ხელი გულზე მაგრად მიეჭირა და სუნთქვა უჭირდა. თანდათან სუნთქვის რიტმს ახშირებდა და მძიმედ სუნთქავდა.
- ლიზი კარგად ხარ ? გესმის ჩემი ხმას? ლიზი გესმის რას გელაპარაკი ხმა ამოიღე არ გამაგიჟო ? ამის დედაც ##@5#65 ერთი შეიკურთხა და მუში ტედელს დაარტყა. ლიზაა ხელშ აიყვანა და ოთახში შეიყვანა საწოლზე ნაზად დააწვინა, მის თავთან ჩამოჯდა,ცალი ხელი შუბლზე დადო, მეორეთ კი ცდილობდაა ხელისგულები დაეზილა. ლიზას პირი სრულებით გამოშრობოდა მისი ტუჩები კი ნაგვალვ მიწას დამსგავსებოდა. ძლივს ლუღლუღით წარმოთქვა. წამალი... უჯრაში წაამალიდევს. სანდრომ იმწამსვე მოძებნა ნელა წამოაჯინა, ხელი წელზე მოკიდა ,რომ ლიზას თავი შეემაგრებინა და წყალი დაალევინა და ისევ მიაწვინა.
***
ზურა ისეთი გაბრაზებული გავარდა გარეთ, რომ ლიზა რა მდგომარეობაში დატოვა სულ დაავიწყდა. ეზოში დალაგებულ სკამებს და მაგიდას ეცა. ფეხის კვრით სულ მიყარმოყარა და კოტეჯისის აივანზე მყოფი ბიჭებისკენ გაეშურა. გზაში თან ბობოქრობდა და თან რაც რამე ხვდებოდა ყველაფერს უმისამართოდ ყრიდა.
- ჯაყელი გამოდი ერთი , ვნახოთ როგორ უნდა აქ ყვირილი და ლეწვა ნგრევა, მოდი აქ ერთი და მიგილეწავ მაგ გვრდებს, დადგა ეს დღეც, რომ ვილაპარაკოთ ვნახოთ როგორ უნდა ლიზიკოს განერვიულება. გამოდი მეთქი ბოლო ხმაზე დაიღრიალა და იქვე მდგარი ლამპიონი ნამსხვრევებად აქცია.
-ოპააა აქ კარგი ამბავი არ მოხდება, ერთი ორი სკამი ჩვენს ზურგზეც გადატყდება, თვისთვის ჩაილაპარაკა მათემ დაბიჭებს გახედა.
-ეხლა არ ვიცი ვისი ცემა უფრო მინდა, ამ ჩვენი ვაჟბატონის თუ იმ ვაჟბატონის ქვემოდან რო იჭიმება. დაისისინა კაკიმ.
- თუ ძმახარ რა აქ მაინც ნუ მაჩხუბებთ დააკავეთ ჯაყელი და ზურას ჩვენ დაველაპარაკოთ, არამგონია ჩვენთვისაც გაიმეტოს ის სკამები და თავზე გვალეწოს, ერთდროულად სერიოზულობით და თან სიცილნარევი ხმით ჩაილაპარაკ თემომ და მიმავალ ჯაყელს გაეკიდა შესაჩერებლად მაგრამ დაწევა ვაღარ მოასწრო როდესაც დაინახა როგორ დაარტყა ზურამ და სისხლმა ცხვირიდან დენა დაიწყო დარტყმისთანავე.
-დამარტყი , მიდი მცემე ხოოო, მიდი იყარე ჯავრიი მიდი მე არაკაცი ვარ შენ მაგარი, შენ ის მოახერხე რაც მე ვერ შევძელი. ლომიძეს ის მიეცი რაც მე ვერ შვძელი. ბოლხმაზე ყვიროდა და თან სისხლს იწმენდდა სახიდან, როდესაც მისმა სახემ მეორე დარტყმა მიიღო ჯაყელი შექანდა და კიდევ ერთი დარტყმის მერე ძირს დაეცა. ზურა ზემოდან მოექცა და ურტყავდა ბიჭები მის გაჩერებას ცდილობდენ დემეტრე კი ხელის შებრუნებასაც არ ფიქრობდა თითქოს და სიმოვნებდა კიდეც თან ყვიროდა დამარტყი, მცემე, ღირსი ვარ ეს უფრო ამწარებდა ზურას და უფრო ცდილობდა მისი სახის გალამაზებას

-ალექსანდრე გამიყვანე თორემ მოკლავს, ორივე გაბოროტდება წამიყვანე შეევედრა ლიზა ალექსანდრეს და წამოდგომა სცადა.
- კი მაგრამ ლიზი...
-გთხოვ მე თუ არ გავედი სხვა ვერავინ შეძლებს მათ გაჩერებას.
-კარგიი მოდი დაგეხმარები ადგომაში ხელი მოკიდა და წამოაყენა, ლიზამ ხელი გულზე მიდო სახის მიმიკებით ცდილობდა ტკივილის გამოხატვას. ნელნელა მიუყვებოდა ბილიკს გზაში თითქმის ყოველი ნაბიჯის მერე ჩერდებოდა იმდნად უჭირდა სიარული, რომ არა ალექსანდრეს მძლიერი ტორები მის წელზე დაეცემოდა.
- სალომე ტირდოდა და ევედრებოდა ზურას, რომ გაჩერებულიყოო ცალი ხელი საყვრლად გამობერილ მუცელზე ედო. გთოხოვ ზურა გეხვეწები ლიზა ცუდაადა წამოდი არაფერი ეშველება მის მდომარეობას მისი ცემით ამით ლიზას უფრო აწყენინებ გთხოვ.ტიროდა და ემუდარებოდა.
- სალო გადიი გთხოვვ, შედი შიგნით.
- ზურაა გთხოვ შეშვიი ის არაფერში არაა დამნაშავე გთხოვვ. გაისმა ლიზას მუდარით სავსე ხმააა. გთოხვ დანებე თავი, ჩემი ბრალია ყველაფერი,
-მიცანი ჩემო ლიზა ხო ვიცოდი, ვიცოდი სისხლიანი თავი ლიზასკენ გადაატრიალა დაა შეძლებისდაგვარად გაიცინა.
- მეე დავტოვე ხო იცი, მას არ მივუტოვებივარ, ტიროდა, მისი ხმა ნელნელა სუსტდებოდა და ბოლოს ხმა ვეღა ამოიღოო გონება დაკარგა და ალექსანდრემ მკლავბში მიესვენა.

ძალიან დიდი ბოდიშით რომ ასე დამაგვიანდა, არ მიყვარს უპასსუხისმგებლობა მაგრამ პირადი პრობლემების გამო ვერ შვძელი რომ დამეწერა იმედია მოგეწონებათ მადლობა ყეელას ვინც ჩემს ისტორიას კითხულობთ და ელოდით. ბოდიშს გიხდით გრამატიკული შეცდომებითის, ძალიან თხოვთ დააფიქსირეთ თქვენი აზრი კომენტარებში, ეს ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია



№1  offline წევრი svien

vaime es raiyo????male dade ra gtxov????

 


№2  offline წევრი ქ ე თ ა თ ო

svien
vaime es raiyo????male dade ra gtxov????

Kvelanairad vecdebi dges davdo axali tavi❤❤❤

 


№3 სტუმარი Sopo

Au zuraa ra dzmaaa :)) mevaseba eseti shetvitxorcebuli megobrebi ra yvelaperze rom arian wamsvlelebi idiotebis gamo:))) demetre didxans awvale icodee bolomdee rom sheigrdznos 8 weli rac grdznobda lizi roca ar mousmines mainc ver vigeb ratom ver wavida demetre lizas mshoblebtan da simartle ratom ar atqmevinaa magit xo sheileba liza pirikit upro adrec ki enaxa da 8 weli ar daschirvebodat uertmanetoba:(( nu momwons da imedi mak demetres sadzmakacoc lizas mxares iqneba da tavis dzmakacs kargad azgvevineben da azrze moiyvanen isev ise siyvarulit gaberils :)))

 


№4  offline წევრი ქ ე თ ა თ ო

Sopo
Au zuraa ra dzmaaa :)) mevaseba eseti shetvitxorcebuli megobrebi ra yvelaperze rom arian wamsvlelebi idiotebis gamo:))) demetre didxans awvale icodee bolomdee rom sheigrdznos 8 weli rac grdznobda lizi roca ar mousmines mainc ver vigeb ratom ver wavida demetre lizas mshoblebtan da simartle ratom ar atqmevinaa magit xo sheileba liza pirikit upro adrec ki enaxa da 8 weli ar daschirvebodat uertmanetoba:(( nu momwons da imedi mak demetres sadzmakacoc lizas mxares iqneba da tavis dzmakacs kargad azgvevineben da azrze moiyvanen isev ise siyvarulit gaberils :)))

ვაიმე აიიი ისე მახარებს ეს კომენატრებიი ❤❤მიყვარსს როდესაც საკუთარ აზრს აფიქსირებენ ❤და კიდევ უფრო მიყვარს რადგან❤იმხელა შემართებას მაძლევა რომ აი რავი❤❤გპირდებით ყველანაირად ვეცდები რომ ❤❤❤გული არ გაგიცროთ❤❤❤

 


№5 სტუმარი ცირა♡

შემდეგი თავი როდის იქნება? უკვე იმხენი ხანია ველოდებიიი

 


№6  offline წევრი ქ ე თ ა თ ო

ცირა♡
შემდეგი თავი როდის იქნება? უკვე იმხენი ხანია ველოდებიიი

ძაალიან დიდი ბოდიშით ასე რომ გალოდინეთ ????ძალიან არ მიყვარს უპასსუხისმგებლობა ????❤თუმცა უმიზეზოდ არ ვიქცევი ასე ბოდიშით რა????პირადი პრობლემების გამო ვერ მოვახერხე❤❤ ❤ხვალ საღამოს ყველანაირად ვეცდები❤❤❤მადლობა ყველას ვინც ელით შემდეგ თავს❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent