შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ტყეში პატარა ქოხი (ნაწილი 8)


13-01-2021, 22:15
ავტორი ♡The moon
ნანახია 410

სალო, რომ გეცლება დავილაპარაკოთ, მითხრა ბიძაჩემმა...
-ახლავე ჩამოვალ!
-კაბინეტში დაგელოდები.
რამდენიმე წუთში,იქ ვიყავი.
კაბინეტში იჯდა დინჯად, წინ ფურცლების დასტა ედო და ჩასცოცინებდა, მივედი წინ დავუჯექი,რაღაცას ხაზი გაუსვა, თითქოს მოინიშნა და სათვალე მოიხსნა.
-სალო, მიკიბ-მოკიბვა არ მჩვევია, შემოთავაზება მაქვს შენთან.
-გისმენ.- რასთან დაკავშირებით?
-პოლიტიკა ...
-პოლიტიკა?
-იცი, რომ არჩევნებამდე ერთი წელიღა დარჩა.
-ხო,მაგრამ მე რა შუაში ვარ?
-როგორც მე, ისე შენ არ მოგვწონს, რეფორმები და გატარებული პოლიტიკა სახელმწიფოში, ეს იმ დღეს მივხვდი, სიტყვით რომ გამოხვედი, შეკრებაზე ჩემმა შვილმაც დააფიქსირა აზრი, როგორც აღმოჩნდა, დარბაზში იყვნენ ადამიანების ჯგუფი ვინც შენისთანა ნიკასნაირ ხაკხს ეძებდნენ, ეს კაცი, ბიზმესმენი ყოფილა, რომელსაც მთლიანი ქონრბა წაართვეს და დაჭერას უპირებდნენ,ხალხი ჰყოლია,ადგა და საზღვარზე ყალბი პასპორტით გადავიდა რუსეთში,იქ მისმა ჭკუა გონებამ, ბევრი ფული აშოვნინა და შვიდ წელში,ისევ მყარად დადგა ფეხზე, იმაზე მეტიც კი იშივა,ვიდრე აქ. მთავრობაზე,წლებია ეძებს ხელჩასაჭიდს და ბევრი რამ იპოვა, ხალხს კრებს, რომ სახელმწიფო სულ არ ჩაიყლაპოს.
-ვინაა?
-არ ვიცი, ალᲑათ ორშაბათს გავიგებთ.
-ეს, როგორ უნდა მოხდეს ?
-არის მასალები, რომელიც მოქმედ მთავრობას ჩაძირავს,იქამდე კი ბევრი პრობლემაა მოსაგვარები, ხალხში შეკრება, ძლიერი გუნდის შექმნა, არჩევნებამდე ახალი მასალის შეკრება....
-ამისთვის ხომ არ დააგვიანეთ? ამასთან,ეს ბევრ ფულს, სახსარს მოითხოვს, დრო კი ცოტაა!
-ფული არაა პრობლემა,რადგან ეს ბიზმესმენი,რომელსაც ჯერ არ სურს გამოჩენა ,ყველაფერს თავზე იღებს, თან ერთია კიდე,თუ რამე მამაშენის გამოყვანაც შესაძლებელი გახდება, ოღონდ დიდხანს მოუწევს ჩრდილში ყოფნა...
-მამას გამოუშვებენ ?
-კი! მე როცა დამელაპარაკეს, უარი ვთქვი და ბოლოს ამით დამითანხმეს,ესეც შენს გამო,არ მემეტები, ბიძია ამ ტანჯვისთვის.
-მადლობა! მეტი გზა არაა.6წელი დიდი დროა მამაჩემის გარეშე, ისედაც დიდი ხანია რაც მამა შორს იყო ჩემგან,ახლა კი,როცა გონს მოეგო,მინდა ჩემთან იყოს,თან დრო კიდევაა, დაფიქრდეს ყველაფერზე.
-მართალი ხარ შვილო.არაფრი იქნები მართალი.ცოდოა, ცხოვრებამ საკმარისად დასაჯა!
-გეთანხმები.
-მუშაობას,როდიდან ვიწყებთ ?
-ორშაბათიდან.
-მე რა მევალება ?
-ჭკვიანი გოგო ხარ,შეხვედრებზე ნიკასა და ჩემს გვერდზე იქნები და ამის მერე,შენს თავს შენთვითონ წარმოაჩენ.
-გასაგებია .
მეორე დღეს ლუკამ დამირეკა.
-სალო,არ გამოხვალ?-შეხვედრა მინდა.
-ქოხში ხარ ?
-ხო, მოხვალ ?
-კი, ერთ საათში მანდ ვიქნები.
სადად მოვემზადე და წავედი, გზად საჩუქრების მაღაზიაში შევირბინე, ორი ჭიქა ვიყიდე ჩაის. ერთი გოგოსი იყო,მეორე ბიჭის. ძალიან მომეწონა ...
კარზე დავაკაკუნე, მალევე გააღო.
-გამარჯობა .
-გამარჯობა,მოდი. -როგორ ხარ?
-ნორმალურად,შენ ?
-მე ბედნიერი! უნებლიედ გამეღიმა, სახლში შევედი. მაგიდა ორ კაცზე გაეშალა,შამპანიური და სანთლები მაგიდაზე.
-ეს რა არის?
- ჩვენი პირველი პაემანი,ორივემ გადავხარხალდით. სკამი თავაზიანად გასწია და დასაჯდომად მიმითითა.
-ჩვენი პირველი და ჩემი პირველი პაემანია.
-როგორ?
-არასდროს ვყოფილვარ პაემანზე.
-არავინ გყვარებია?- არც მოგწონებია ?
-თუ არ ჩავთვლით ,6 კლასში ახალ გასმოსულ ბიჭს, რომელსაც ვერც გავუმხილე ბავშვური გრძნობა, ესეიგი არავინ.
-გამიკვირდა ...
-რატომ?
-იმიტომ რომ,შენისთანა გოგოებს ძალიან ბევრი ბიჭი დასდევს ...
-არამგონია ჩემისთანებს!
-საკუთარ თავს მეტი დაფასება! შენ არავისზე ნაკლები ხარ, მეტი თუ არა.
-მადლობა.
-არაფრის, ლამაზ თვალება . სამზარეულოდან,რამდენიმე საჭმელი გამოიტანა,კოხტად მორთული და ჩემს წინ დაჯდა.
-ხო მართლა, პატარა საჩუქარი, გზად ვიყიდე.
-რატომ შეწუხდი ?
-კარგი რა , იმედია მოგეწონება. სწრაფად გახსნა.
-ძალიან ლამაზია! სალო მადლობა .
-არაფრის, ცხელ წყალზე წითელ ფეეს იღებს, ცივზე შავს.
-ეხლა შავია...
-ხო, ჩაის რომ დალევ, გაწითლდება.
-მე მგავს,შორს რომ ხარ, შავი ფერი მაქვს, რომ გნახულობ ვწითლდები.
ორივეს გაგვეცინა.
რამდენიმე ჭიქა დავლიეთ, მერე შოპენის ვალსი ჩართო და მთხოვა გვეცეკვა...
-მე,მე... ხმა ამიკანკალდა.
-მოეშვი და ეცადე დაივიწყო ყველაფერი, შენს ირგვლივ ცუდი, მხოლოდ ჩვენზე იფიქრე,
ფრთხილად ავდექი, ასე მეგონა რომ დედაჩემის ხსოვნას შევურაწვყოფდი,ერთი წელიც არ გასულა, მე კი ვდგავარ და ვცეკვავ .
-შენ უფლებ გაქვს,იყო ბედნიერი! ამისთვის ყველაფერს გავაკეთებ, ფრთხილად მომხვია წელზე ხელები, ასე ახლოს არასდროს ყოფილა ჩემთან, გული ამიჩქარდა, სუნთქვა გამიხშირდა,მაგრამ ვცდილობდი, ყველა წამი დამეჭირა და ამ ბედნიერი წუთებით, თავი ცოცხალ არსებად მეგრძნო.
--დამშვიდდი,ჩამჩურჩულა ყურში,
ფრთხილად ავხედე, ის ჩემზე ოდნავ მაღალი იყო ...
-მშვიდად ვარ.
-გული გყიდის, ჩემო პატარა ქალბატონო. -გამეღიმა, ახლა ყველაზე მეტად მინდოდა გავქცეულვიყავი,მეშინოდა, მაგრამ არ ვიცი რის ...მუსიკა მორჩა,
ხელზე ხელი ჰქონდა მოკიდებული. -ახლა კი ,პატარა სურპრიზი მაქვს...
-რა სურპრიზი?
-ახლავე. დამელოდე, ოღონდ არ შემოიხედო უკან, კარგი?
-რა ხდევა,გამაგებინე.
-მზადაა ...ფრთხილად მოვტრიალდი
-დაბადების დღეს გილოცავ,ჩემო იმედო.ხელში პატარა ტორტი ეჭირა.
-მადლობა!საიდან გაიგე ?
-არ ჩააქრობ? ოღონდ სურვილი არ დაგავიწყდეს!
თვალები დავხუჭე,ჩავიფიქრე რომ, მუდამ ჩემთან ყოფილიყო და ჩავაქრე...
-ახლა კი ეს შენ,ჯიბიდან პატარა ყუთი ამოიღო
და გახსნა.
-შეიძლება გაგიკეთო? ულამაზესი ყელსაბამი კულონით,პატარა გული, მასში კი უსასრულობის ნიშანი...
-მადლობა ლუკა! სიტყვებს ვერ მოვუყარე თავი. ფრთხილად გადამიწია თმა და ყელაბამი გამიკეთა.
-სიყვარულისთვის მადლობას არავინ იხდის! მიყვარხარ სალო! ძალიან მიყვარხარ! შავი თვალები, ჩემს თვალებს გაუსწორა და ფრთხილად მაკოცა შუბლზე.
ჩავეხუტე და ხმა არ ამომიღია ნაზად, მეფერებოდა თმაზე და გული მასაც, ჩემსავით გამალებით უცემდა.
ამის მერე, კიდევ რამდენიმე ჭიქა დავლიეთ, ვლაპარაკობდით ათას სისულელეზე,თავი მის მხარზე მქონდა დადებული, ის კი თითებზე მეფერებოდა და მელაპარაკებოდა...
-სალო,უკოცნია შენთვის ვინმეს ?
-ვიგრძენი,როგორ დამცხა და სახეც ამეწვა...
-არა, დასჯილი ბავშვივით ვუთხარი, ისე რომ, მასზე არ შემიხედია.
-ჩემი გცხვენია?
-თუ შემომხედავ, პასუხის გარეშეც მიხვდები.გამეღიმა.
-ეს მორცხვობაც კი გამშვენებს!
-შენ ბევრი გოგო გყავდა ?
-სიყვარულით 1 მიყვარდა და ახლა შენ, საბოლოო დაბერებამდე, სიკვდილამდე !
-ნუ ახსენებ მაგ სიტყვას!
-აღარ ვახსენებ.
-შეიძლება გაკოცო? ამის გარდა, ნებისმიერ კითხვას ველოდი. ნერვიულობისგან,თითების წვალება დავიწყე.
-იცი რატომ გეკითხები?-არ მინდა რამე ისე გავაკეთო,რაც შენ არ მოგინდება. ტელეფონის ზარია.
-ნიკა მირეკავს, ბოთიში. უკმაყოფილოდ ჩაიცინა და ხელები გაშალა.
-ხო ნიკა.
-მალე მოხვალ ?
-რამე მოხდა?
-ნუხარ ჩაციკლული,ისე გკითხე. სად ხარ?
-ლუკასთან ვარ და წამოვალ მალე...
-კარგი მაშ, გელოდებით ძაან ნუ დააგვიამებ.
-კარგი ნიკა .ტელეფონი გაითიშა, შევტრიალდი, ლუკა ჩემს უკან იდგა,თვალები თვალებს დაემთხვა, ორივეს გვესმოდა საკუთარი გულების ხმა, თვალს არ ახამხამებდა,ვერ ვუძლებდი მის შავ თვალებს,ორივე ხელი ლოყებზე მომკიდა და მაკოცა. პირველი კოცნა, დავადნი ხელებში. ავკანკალდი,ბაგეები მითრთოდა, მაშინაც კი როცა მეხებიდა მისი ტუჩები,მე ნერვიულობისგან გაფითრებული სახით ვიდექი, ბოლოს მოვწყდი და სახლიდან გავვარდი,ისე რომ, არაფერი მითქვამს,ახლა ვერაფერს ვეტყოდი,იმდენად ამაფორიაქა ამ წუთმა.
მანქანაში ჩავჯექი და თავი რულს დავადე. რას ვგრძნობდი?-ვგრძნობდი რომ თითქოს სამყარომ ჩემთვი შეწყვიტა ბრუნვა, თავს ბედნიერად ვგრძნობდი, არ მინდოდა რეალობაში დაბრუნება, მხოლოდ ეს წამი და ლუკა მახარებდა, აᲓამიანი,რომელმაც სული, სხეულიანად მაჩუქა.ძალიან ბედნიერი ვიყავი და ეს ბედნიერება მაშინებდა კიდეც...
შუშაზე დააკაკუნა, ხელში ჩემი ჩანთა ეჭირა.
-აი ჩანთა, დაგრჩა.
-რა იცოდი,რომ აქ ვიქნებოდი?
-ვიცოდი.
-როგორ ?
-ისე გამოვარდი, რომ თუ არ დამშვიდდებოდი ვერ წახვიდოდი, აი ნახე ახლაც სულ გაგიწითლდა ეგ ლოყები, ეგრე რომ მოგდის შეჭმა მონდება შენი და თუ სწრაფად არ წახვალ, ალბათ შეგჭამ კიდეც!
-წავალ, წავალ...მანქანა დავქოქე, და გავუღიმე.
-მიყვარხარ იცოდე !!
-მეც!ვუთხარი და ადგილს მოვწყდი , სარკეში ვხსდავდი, ხელს როგორ მიქნევდა რომ გამეჩერებინა,მაგრამ ვითომ არ დამინახია. ეზოში შევედი, სახლი ჩაბნელებული იყო ,კიდევ კარგი გასაღები მაქვს.
ოხ,ნიკა,ნიკა,მირეკავ და სახლში არ მხვდები,ნეტა რამე ხომ არ მოხხდა? შიშმა დამიარა, კარი გავაღე, შევედი და უცბათ შუქი აენთო.
იქ იყვნენ:ნიკა, ნიკას მეგობრები, ბიძა, ბიცოლა, ბევრი ბუშტი.
ნიკა პირველი გამოქანდა ჩემთან და ჩამეხუტა.
-გილოცავ შენს დღეს, ბედნიერი იყავი, ყველა სათითაოდ,მეხუტებოდა და ბედნიერებას მისურვებდა.
-სალო, ეს კი შენი საჩუქრებია. კუთხეში ერთმანეთზე დალაგებული საჩუქრების გორა იყო.
-დიდი მადლობა ყველას!
-ხო კიდევ ,აი ეს კი მამაშენისგანაა, გამომიწოდა ბიძამ.
სწრაფად გამოვართვი, კონვერტი იყო, გავხსენი წერილი და ორი ბილეთი იდო,გამოიცანით რომელი ქვეყნის?-რათქმაუნდა დანია, კოპენჰაგენი. გულში სითბო ჩამეღვარა და სასწრაფოდ, წერილი გავხსენი.
-თქვენის ნებართვით წავიკითხავ და ახლავე დავბრუნდები.
,,დავითისგან,საყვარელ შვილს,,
,,გამარჯობა მამა,როგორ ხარ? ალბათ არც ისე კარგად,მაგრამ ცდილობ, ახლიდან ისწავლო ცხოვრება, ბიძაშენი მელაპარაკება შენზე. გილოცავ დაბადების დღეს და გისურვებ ბედნიერ ქალად ქცევას!იმ ტკივილის დავიწყებას, რაც ჩვენ მოგაყენეთ, უნებლიეთ თუ ძალით.
პატარა საჩუქარია კოვერტში. ბევრი ვიფიქრე რა გიყვარდა, მაგრამ სამწუხაროდ ცუდი მამა ვარ და გამიგებ ალბათ, ბოლოს შენი ცრემლიანი თვალები გამახსენდა,დანიზე უარი რომ გითხარი,ცუდად გამოვიდა ყველაფერი მამა,რომ დაგკარგე, მხოლოდ მაშინ გავიგე შენი ფასი, რას არ მივცემდი, რამის შეცვალა რომ შემეძლოს...
კიდევ გავიგე, ახალ პარტიაში ერთიანდები, ნიკასთან და ბიძასთან ერთად. სალო, ჩემს გამო ნუ გააკეთებ მაგას, მართლა გეუბნები, არ ვღირვარ მაგ თავდადებას, რაც მეკუთვნის ის მივიღე!- ოღონდ მართლა .
ბედნიერად იცხოვრე, იქნებ ჩემ გამოსვლამდე ,ოჯახიც შექმნა, გავბედნიერდები მამა . ისიც არ ვიცი ,პირველიად ვინ შეგიყვარდა, ან ახლა თუ გიყვარს ვინმე. ბოდიში მამა ამ ყველაფრისთვის და იცოდე, რომ მსოფლიოში საუკეთესო შვილი მყავხარ, თავს უფლება მიეცი ბედნიერებისა! მიყვარხარ!.."
,, დ.მამულაძე"
ვკითხულობდი და ცრემლები თავისით მცვიოდა, მასაც უტირია, ფურცელს ეტყობა.
მამა,როგორ მინდა აქ მყავდე ახლა და გეუბნებოდე, რომ უზომოდ ვარ შეყვარებული და ყველაფერს გპატიობ. შენღა დამრჩი და როგორ შემიძლია უგულნებელგყო?!- არა არ შემიძლია!
-ნუ ტირიხარ! გაიღიმე,დღეს შენი დღეა.-ოჰ ესს სილამაზე საიდან?
-მოგიყვები მერე. ყელსაბამი დაინახა.- სტუმრებთან უხერხულია,სჯობს წავიდეთ.
-კარგი, არ დამავიწყდება იცოდე. შეხედე ლუკას ,დროს არ კარგავს... გაიცინა და გულზე მიმიხუტა.
-შენ სჯობს,მალე ჩამოიყვანო შენი შეყვარებული!
-ჩამოვა,თვის ბოლოს .
-ბევრი აღარ დარჩა, დღეს 19_ია.
-ხო 11 დღე და გაიცნობ სარძლოს.
-ველი მოუთმენლად.
ის საღამო მშვენივრად გავატარეთ, ათ საათზე სტუმრები დაიშალლნენ, ოჯახი დავრჩით მხოლოდ.
-არ გინდა საჩუქრები გახსნა?-ჩემი სუსტი წერტილია ეგ პროცესი..
-რატომაც არა?!-წამოდი ერთად გავხსნათ.
პირველი ბიცოლას საჩუქარი აღმოჩნდა,ინგლისურ ენაზე წიგნი, რომეო და ჯულიეტა.
-მადლობ!სინამდვილეში მხოლოდ ნაყურები მაქვს ფილმზე, ძალიან გამახარე ... მერე ბიძას საჩუქრის ჯერი დადგა, დიდი ყუთი იყო, ძლივს გავხსენით და მთელი რიგი კოსმეტიკის ნაკრები აღმოჩნდა.
-იმ დღეს შეკრებაზე, მეტყველება დავკარგე ისეთი ლამაზი იყავი და თავში ეს მომივიდა.
-დიდი მადლობა, ძალიან ლამაზია!
ნიკას საჩუქარი, ტილოზე შესრულებული ნახატი იყო. გავხსენი და მე ვეხატე, თეთრ კაბაში,ქარი თმას მიფანტავდა,მე კი ზეცისკენ მქონდა თვალები...
-ეს ლუკამ?
-ხო იმ ქოხში ვიყავი და რომ დავინახე ეს ნახატი, შენი თავი დავაფიცე, დამითმე-მეთქი,მე ვაჩუქებ,
სხვანაირად არ მითმობდა,ფულიც კი შევთავაზე.
-ნამდვკლი გიჟი ხარ!
-მაინც, მის სახლში არ წაიღებ ?
-გააჩუმე ენა! ყველამ გაიცინა. საჩუქარები ვნახეთ და ოთახებში დავიშალეთ, ნიკა რათქმაუნდა მე გამომყვა.აბა თუ არ გაიგებდა რა მოხდა,ღამე რა დააძინებდა?!
- რა,როგორ მოხდა?- მოთმინებას ვკარგავ!
-ყველაფერი ვუმაბე,როგორ მაჩუქა ტორტი, ყელსაბამი ,ვიცეკვეთ ...
-მერე ?
-რაღა მერე ?
-სალომე ბოლომდე მომიყევი!
- მერე მდივანთან ვიჯექით ,ათას რამეზე ვილაპარაკეთ.
მკითხა, რომ გაკოცო რას იზამო?
-რა უთხარი მერე ?დასერიოზულდა უცბათ.
-მერე შენ დარეკე და ...
-ახლა რაღაცას მაიმუნობ !მასეთ დროს, მე რა ჭირი დამარეკინებდა!
- შენ რა იცოდი რომ ...-ხოდა რომ დაგელაპარაკე და მივტრიალდი, ჩემს უკან იდგა და ხომ ხვდები რა.
-გჯერა მისი?
-მჯერა ნიკა, მჯერა და ძალიან მიყვარს! მასზე ფიქრი მამშვიდებდა, ამ რთულ დღეებში, მარტო რომ ვრჩებოდი ძალიან დამეხმარა,იცი რამდენი ღამე გაუთენებია ჩემთან ერთად? ტირილით რომ არ გამთენებოდა, ხან რას მოიფიქრებდა და ხან რას, რამდენჯერ უტირია, ჩემს ცრემლებზე და არასდროს შემხებია ზედმეტად.
ახლაც,ახლაც კი მე მკითხა, უარი ეომ მეთქვა,დარწმუნებული ვარ არც კი მოხდებოდა ეს, მაგრამ რა ვიცი რა ჭირი მომივიდა,ძალიან ვნერვიულობდი და ...
-გაჩუმდი ახლა ,ეგ ბუნებრივია. უბრალოდ,იმდენად კარგი ხარ რომ არავისთვის მემწტები!
-კარგი რა ,ნუ იცი.
-სალო, მე მას ვუთხარი,იქ რომ მივაკითხე, თუ დარწმუნებული არ იყო, ეპოვნა მისი გზა და შენ რომ მის გამო ერთი ცრემლის ჩამოგდებაც მოგიწიოს, რათქმაუნდა არასწორი ცრემლის, ადგილზე დავბრიდავ და მის მძორ ხორცს,მხეცებს მივცემ მერე საძიძგნად, სჯობს გული არ გატკინოს.
-არ მატკენს მჯერა.
-ხო, უფალმა არ მოგიშალოს იმედი, მაგრამ თავის შეკავება გმართებს მაინც რაც უფრო შეტოპავ,მით უფრო გაუბრალულდები და მოსაბეზრებელი გახდები, ამიტომ გირჩევ ,იყოს რაღაც მიუწვსომელი თქვენს ურთიერთობაში.ესეც შენი ნებაა სალო.-არ გეგონოს, შენს ცხოვრებაში ხელებს ვაფათუნებდე, შენი ცხოვრებაა და როგორც გაგიხარდება, მაგრამ ვიცნობ უკვე ცხოვრებას და აზრზე ვარ რა დამპალია, ერთს არ გაპატიებს ამიტომ...
-გეთანხმები და დარწმუნებული იყავი ქორწინებამდე გამორიცზულია .
ორივემ გადავიხარხალეთ, როგორც გვჩვევოდა, მერე ჩავეხუტე.
-შენ და სარძლოს გაქვთ ურთიერთობა?
-ოჰ, რა კითხავაა ახლა ?
-მე რომ მალაპარაკებ ?
-კარგი ხო, არა მე არასდროს ზედმეტად არ შევხებივარ,ის ისეთი წმინდაა რომ ,მგონია თუ შევეხები რამეს ვატკენ და დავაჭკნობ, ამიტომ ასე ვეტრფი...
-მიყვარხარ ნიკა ძალიან, არც კი ვიცი შენ რომ არ მყავდე რა მეშველებოდა?!
-ივლიდი ბატივით!
-ნაგაო ...მამამ,ორი ბილეთი გამომიგზავნა.
-ლუკა და შენ წახვალთ.
-მაგრამ,მარტოები მაინც ...
-მერე დაგნიშნოს,ოჯახებმა გაიცანით ერთმანეთი,როცა გინდა მაშინ წახვალ, თარიღი შენზეა.
-ხო... მე კი ვფიქრობდი,მე და შენ წავიდოდით.
-მე ვერა რა, ახლა მარიამი ჩამოდის, ისე მენატრება უკვე, ლამის უკან დავბრუნდე, თან ჩემთან ერთად მოსაწყენი იქნება, მასთან კი ეს სიფერადე ,ასმაგად გაფერადებული მოგეჩვენება, ამასთან როგორც ხელოვანი, მეტად საინტერესო გამოვა მოგზაურობა.
-კარგი ხო, მართალი ხარ.
***



№1 სტუმარი ინა

მაკო რა კარგი გოგო ხარ ♥️♥️♥️ ერთი წლით პატარა ხარ ჩემზე და როგორ მიხარია რო აღმოვაჩინე შენი რომანები ♥️♥️♥️

 


№2  offline მოდერი ♡The moon

ინა
მაკო რა კარგი გოგო ხარ ♥️♥️♥️ ერთი წლით პატარა ხარ ჩემზე და როგორ მიხარია რო აღმოვაჩინე შენი რომანები ♥️♥️♥️
ვაიმე, დიდი მქდლობა! მიხარია რომ მოგწონს, ისოც ვიცი გაუმართაობის გამო ცუდი .წასაკითხია მაგრამ რომ კითხულობთ ამ ყველაფრის მიუხედავად, მიხარია და დიდი მასლობა ♡♡♥︎♡♥︎
--------------------
მ.ზ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent