შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ფული,სიყვარულის სანაცვლოდ (ნაწილი9)


17-01-2021, 21:45
ავტორი მა კო ma ko
ნანახია 749

დრო ზღაპრად გადაიქცა და მასთან ერთად გატარებული წუთები სამოთხედ!
მე ის შემიყვარდა და მას მე. ახალიწელი ერთად დავგეგმეთ.გვინდოდა ერთად შევხვედროდით და ერთმანეთი დაგვბედებოდა, სამარადისოთ.
ოცდახუთისთვის შობის დღეს,მასთან დამპატიჟა.
-მინდა,დედა გაიცნო.
-მაგრამ ...
-არა, არავითარი მაგრამ.
თვითონ მოვიდა და წამიყვანა, გზად ტკბილეული ვიყიდე.
სიხარულისა და შიშის განცდა გულს მიღრნიდა,პირველად უნდა მენახა ის გარემო, სადაც ანდრიამ სიარული ისსავლა, სადაც თამაშობდა,სწავლობდა, ბედნიერი იყო და უბედური, ეს ჩემთვის მნიშვნელოვანი და ამავდროულად, შიშის გამომწვევი გახლდათ. უნდა მენახა ქალი, დედა, რომელმაც შეძლო ყველაფრის მიუხედავად აღეზარდა პატიოსანი შვილი.
-ღელავ?
--ძალიან! ანდრეა.
- სანერვიულო არაფერია, დედა გველოდება... შუბლზე მაკოცა და გზა განვაგრძეთ.
მანქანა პატარა სახლთან გააჩერა და ინტერესით შემომხედა, მივხვდი რომ აინტერესებდა რა გამომეხატებოდა სახეზე, როცა მის პატარა სახლს დავინახავდი, სახლს რომელიც ჩემს სახლზე შვიდჯერ პატარა იყო და ....
-წავიდეთ.
-რათქმაუნდა.ძნელად გავიღიმე მაგრამ ვმალავდი ჩემა აღშფოთებას....
მანქანიდან გადავედით და სახლისკენ გავწიეთ. რაც უფრო ვუახლოვდებოდი, მით უშნოვდებოდა ეს სახლი ჩემ თვალში, მაგრამ ყველანაირად ვცდილობდი ეს მას არ ეგრძნო.
კარი გააღო და შემიპატიჟა.
-მობრძანდი! ჩემს პატარა და მოკრძალებულ სახლში.
შევედი. კედლები საოცრად ლამაზად იყო გაფორმებული, მისი გადაღებული ფოტოებით, უამრავი წარწერა და მინახატი, ხელით შექმნილი, ძალიან ლამაზი ნივთები. მერე გავიგე რომ ეს ყველაფერი ანდრიას ნამუშევარი იყო, გემი ანგელოზი ეკლესია,სვანური ხის ქუდი და ბევრი სხვა...
მისაღებში, სუსუტი მაღალი ქალი იჯდა მდივანზე, შავებში გამოწყობილი.
-მოვედით დედა.
-მობრძანდით შვილო, ქალი სასწრაფოდ ადგა ფეხზე, ჯოხი ხელით იპოვნა და საიდანაც ანდიას ხმა მოესმა, იმ კუთხეს წამოვიდა.ნიკამ ტკბილეულობა მაგიდაზე დადო და ხელი ჩამჭიდა, დედასთან მიმიყვანა.
-გაიცანი დედა, ეს ის გოგოა მე რომ გიყვები ხოლმე, ემილი.
-ემილი ეს კი დედაა, ნონა.
-სასიამოვნოა, ქალბატონო ნონა,თქვენი გაცნობა..
-ჩემთვისაც, შეიძლება ? ხელი წინ წამოიღო, მე ჩემი ხელი დავახვედრე,სახეზე მომკიდა ხელები და თითქოს სიბნელეში რაღაცას ეძებდა, ისე მისვამდა სახეზე ხელს, ჩემს ყველა მიმიკას ანდრია გაფაციცებᲘთ შესცქეროდა.
-ძალიან ლამაზი ხარ შვილო.
-მადლობა,ნონა დეიდა.
ყავა, ნიკამ მოამზადა, ნონა დეიდამ კი ნამცხვარი დაჭრა, გამაკვირა მისი მოხერხებულობით.
დავსხედით სასიამოვნო მოსაუბრე აღმოჩნდა,ანდიას დედა. ეს პატარა სახლი, რომელიც ძალიან უბრალო იყო,ამავდროულად ძალიან მშვიდი და კარგი ადამიანების თავშესაფარი გახლᲓათ.
-ანდრია, პატარა ძალიან ბუტია იყო, ახლაც აქვს ეს თვისება, ოთახში ჩაიკეტებოდა და საჭმელს არ სჭამდა რომ გეკითხათ, ჩვენი დაწოლა და ჩუმი ნაბიჯებით სამზარეულოს კარის გაღება ერთი იყო. ო, როგორ მეცინებოდა რომ ვუყურებდი... იმედია ხშირად არ გებუტება?!
ანდრიას შევხედე და გამეცინა, მასაც.
-არა , ჯერ არ გავბუტულვართ.
-ძალიან კარგია. თუ ოდესმე გაგებუტება, გასწავლი სუსტ წერტილს, მერე როგორ უნდა შემოირიგო.
-აუცილებლად მასწავლეთ.
-ეს ნივთები,სად იყიდეთ ნიკა?
-ისინი, მაგიდაზე რომ დევს? ნონა დეიდამ მკითხა.
-დიახ.
-ანდრიას ნამუშევრია.
-მართლა? -რატომ არ მითხარი, ესეც თუ შეგეძლო?
-არვიცი,ხომ არ მოგახლიდი, იცი მე რა ვიცი მეთქი...
სამი საათი ისე გავიდა ვერ გავიგე...
-კარგი ახლა დედა, გავაცილებ ემილის და მოვალ, არ მოიწყინო კარგი? თუ გინდა მუსიკას ჩაგირთავ?
-კარგი შვილო. სახლში წავედით.
-ძალიან გთხოვ,მალე მიმიყვანე და დაბრუნდი, ცოდოა.
-ძალიან გთხოვ, ნუ ამბიბ ეგრე, ეს რომ მან გაიგოს,ძალიან ეწყინება, თავს არასრულფასოვნად იგრძნობს.
-ისე გამიკვირდა ნამცხვარი რომ...
-ემილი, ის ვერ ხედავს უბრალოდ, დამბლა დაცემული არაა და ყველაფერს აკეთებს, შეიძლება ითქვას ,რომ დედაშენზე მეტსაც.
-ბოდიში, დედაჩემი რაშუაშია?

- რა ბოდიში, უბრალოდ არ გინდა, ეგრე რა, ვერ ვიტან ვინმე საცოდავივით რომ უყურებს.
-და მე ვთქვი რომ საცოდავია?
-არა, ემილი, არ თქვი და არც თქვა და არც მაგრძნობინო.
ხმა აღარ გამიცია,ჩვენი პირველი შეპასუხება იყო...
-ანდრეა, ზეგ მარის დაბადების დღე აქვს და სახლში გადახდას აპირებს, მეგობრების გარემოცვაში, წამოხვალ?
-შენთან ერთად ყველგან.
მარის დაბადების დღეზე წავედით, ძალიან კარგი გაარემო დაგხვდა,სულ ნაცნობი მეგობრები, ახლაგაზედა გოგო,ბიჭი.
დაგვიანებით, ბექაც მოვიდა და თან ანანოც შემოჰყვა, რომ დაგვინახა მე და ანდრია შემომხედა და ისე გამიღიმა, თითქოს რაღაცას დამცინოდა, ყურადღება არ მიმიქცევია, ჩვენს პირდაპირ დასხდნენ.
ყველა სვამდა,მათ შორის მეც...
ანანო განსაკუთრებულად ბევრს, მხოლოდ ანდრია იჯდა და სადღეგრძელიებს ისე ამბობდა,არ სვამდა, მძღოლი ვარო.
სიყვარულის სადღეგრძელო შემოგვთავაზა ნიკუშამ, მე ანდრიას გავხედე მან მე.
ანდრამ ჭიქა აიღო და ფეხზე წამოდგა...
-სიყვარული-ნამდვილად ლამაზი გრძნობაა და მე მისი გემო ემილისგან გავიგე, ის ჩემთვის გახდა ყველაფერი...ის ისეთი ძვირფასია ჩემთვის,ისეთი სუᲤთა და ისეთი განსხვავებული...
-ნამდვილად?! გაიცინა ანანომ.-აქ ყველას ფული რომ შეკრიბო, ვერ დაეწევა იმ ფულის ოდენობას მაგას რომ აქვს, ძვირფასი რატომ არ იქნება?
-და აქ ფულზე ვინმე ლაპარაკობს ანანო?!
-აბა, ანდრია სხვა დანარჩენში სისუფთავის რა ნახე, ისიც ჩვენსავით ერთობა, ერთი დღის გაცნობილთან და არაფერში ჩამოგვრჩება...
-Მოიცა რა გინდა ანანო?
-არაფერი, ემილი, რა უნდა მინდოდეს? ბიჭს ატყებ და მე კიდე მინდა,გონს მოვიყვანო.
-ბოდიში მარიამ მე წავალ, თუ გინდა იყავი ანდრია. შერცხვენილმა და თავზე ლაფ დასხმულმა, გამოვარდი გარეთ, ანდრიაც გამომყვა, სახლიდან ყვირილის ხმა ისმოდა, განსაკუთრებით მარიამის.
-რას აკეთებ ემილი?
-არაფერს, უბრალოდ ...
-მომისმინე! არ ვიცი ასეთს რას აკეთებდი, ჩემ გამოჩენამდე, რამდენი გყავდა და სხვა. გასაგებია! მე ვიცი ერთი, რომ ჩემს მერე,არავინ უნდა გყავდეს.
-მაგრამ...
-მაგრამ მორჩი და ამ თემას აღარ შეეხო. ახლა კი წაგიყვან სახლში.
სირცხვილისგან ვერაფერი ვუთხარი, მაგრამ ვხვდებოდი, რომ ანანოს სიტყვებმა ძალიან გააბრაზა და დაამცირა.

31 დილით ბაკურიანში წავედით.გრძელი, ლამაზი კაბა, მარიმ ამარჩევინა საღამოსთვის,ისეთი დახვეწილი და ლამაზი იყო რომ თოვლის ფონზე ჩემი კაბა,ყველას ყურადღებას იქცევდა...
რომ ჩავედით ვჭამეთ და ცოტა ვისრიალეთ, ბევრჯერ დავეცი, არ ვიცოდი სრიალი, მაგრამ იქამდე არ მომეშვა სანამ არ მასწავლა.
საღამოს ორივემ გავცალკევდით და მზადება დავიწყეთ.
დარბაზში ძალიან ლამაზ ადგილზე ჰქონდა დაჯავშნილი ადგილი ისე რიმ ვერავინ შეგვაწუხებდა, მაგრამ იქ მისვლამდე, ათასი თვალი ვიგრძენი როგორ იყო ჩემსკენ მოცქერილი, მე კი ამაყად მივაბიჯებდი წელში გამართული მხოლოდ იმისთვის, ვისთვისაც ღირდა ყველაფერი.
მაგიდასთან რომ მივედი,ის უკვე იქ დამხვდა, ჩემი დანახვის თანავე ჯელტმენურად წამოდგა და თვალები შემომანათა.
-დღეს ძალიან ლამაზი ხარ!თვალს ვერ მაცილებდა...
-მადლობ, შენც ლამაზად გამოიყურები....
ვისხედით, ვლაპარაკობდით მომავალზე, თუ რა მშვენივრად ვიცხოვრებდით, ამ ლაპარაკში დრო უცბათ გავიდა, უკვე თერთმეტი იყო.
-მეცეკვები?
-რატომაც არა.
ვალსი, უმშვენიერესი მოძრაობები და გრძნობების უკვამლო ცეცხლი, ორივე უცეცხლოდ ვიწვოდით.
ცეკვა მოვრჩით. აივანზე გავედით, დაიწყო ფეიერვერკების მეჯლისი.
-გილოცავ, ემილი ახალ წელს! მინდა სულ ჩემთან იყო.
ზუსტად,00:00 წუთზე მაკოცა, თითქოს ჩვენს კოცნას ზეიმობდა ირგვლივ სამყარო.
ვნება და დასალევი თავში გაგვიჯდა და თავის შეკავება არ შეგვეზლო. მასთან ოთახში შევედით, საადაც სანთლით, ოდნავ ანათებდა ოთახს,მე ვთრთოდი და ყველა მის ხელის შეზებაზე ვკანკალებდი.
-რატომ ღელავ, არ მიპასუხია მე უბრალოდ ვაკოცე, გამხადა კაბა და ტუჩებმა ფრთხილად და ნაზად დაიწყო, ჩემს სხეულზე დნობა...
სანთლის შუქზეც კარგად ვხედავდი, მის აალებულ თვალებს... მე მისი გავხდი ...
-ემილი, შეშინებულმა, ემოციური სახე მომაბყრო...
-რატომ არ მითხარი, რომ ქალწული იყავი?
არ ვიცი რა მატირებდა, მაგრამ ცრემლები თავისით მისველებდა სახეს...
-როცა დავაპირე თქმა,შენ გამაჩუმე და მითხარი არ მაინტერესებსო.
-რომ მცოდნოდა.., გაჩუმდა
-რამ გცოდნოდა რა?
-არ ვიცი...რატომ ტირიხარ?-ნანობ?
-არასდროს ვინანებ, მე შენ მიყვარხარ და სულაც არ ვაპირებ რამე ვინანო, მითუმეტეს სიყვარული.
ცრემლები სახიდან, ტუჩებით მომაშორა...
-ბოდიში, რომ არ მოგისმინე.
-მიყვარხარ ანდრეა, უსაზღვროდ შემიყვარდი, მეშინია თვალს გავახელ და გამიქრები,ლამაზი სიზმარივით.
-ჩუუუ, მე შენ არასდროს მიგატოვებ.
ეს ღამე არცერთს დაგვიძინია, ლაპარაკში და ერთმანეთის ალერსში ირიჟრაჟა პირველმა სხივებმა Და თოვლზე გაბრწყინდა...
მხოლოდ ამის შემდეგ დავიძინეთ, ცოტახანს, სანამ ანდრიას ტელეფონმა გაბმით არ დარეკა და საშინელი ამბავი არ აცნობა....



№1 სტუმარი ina

mako malmale dade ra gtxov iset dros shewkda ????♥️♥️♥️

 


№2  offline მოდერი მა კო ma ko

ina
mako malmale dade ra gtxov iset dros shewkda ????♥️♥️♥️

ვიმუშავებ ამაღამ, ვეცდები ხვალამდე დავდო...
--------------------
მ.ზ

 


№3  offline წევრი EllaTriss

ახალიწელი - ახალი წელი
რათქმაუნდა - რა თქმა უნდა
მდივანი - დივანი
ამათ მიაქციე ხოლმე განსაკუთრებული ყურადღება, ძალიან მნიშვნელოვანია.

პ.ს მომეწონა, წარმატებები❤

 


№4  offline მოდერი მა კო ma ko

EllaTriss
ახალიწელი - ახალი წელი
რათქმაუნდა - რა თქმა უნდა
მდივანი - დივანი
ამათ მიაქციე ხოლმე განსაკუთრებული ყურადღება, ძალიან მნიშვნელოვანია.

პ.ს მომეწონა, წარმატებები❤

ახალი წელი...
მდივანი-დივანი სწორად ვწერ! რა თქმა უნდა შესაძლოა არასწორად მეწეროს.
მადლობა♡♡
--------------------
მ.ზ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent