შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ყვითელი ტიტები


20-02-2021, 16:36
ნანახია 1 350

რკინიგზის სადგურის ბაქანზე მატარებელი ჩამოდგა. პირველი ვაგონიდან ჯარისკაცი გამოვიდა, მხრებზე მოგდებული ზურგჩანთა შეისწორა, ნაცნობი არემარე მოათვალიერა და ცისკენ გააპარა თვალები.
რუხ ზეცას შუბლი შეეკრა, გამალებით უგზავნიდა წვიმის წვეთებს დედამიწას. ჯარისკაცმა ყვითელ ტიტებს დახედა, ხელის თითები გადააფარა და სწრაფი ნაბიჯებით გაუყვა სოფლის ოღროჩოღრო გზებს.
-ამას ვის ვხედავ? დედა გენაცვალოს, ჩემო ბიჭო,- მოხუცმა გულში ჩაიკრა მონატრებული შვილი. სიხარულის ცრემლებმა უმალ გაიკვლიეს გზა ნაოჭიან სახის ღარებზე.
ჯარისკაცმა ატირებულ ქალს საყვარელი ფერის ყვავილები გადასცა, სითბოთი გაჟღენთილი ღიმილი აჩუქა და დედის დღე მიულოცა. მოხუცმა ტიტები გამოართვა, ყველაზე ძვირფას ლარნაკში მოათავსა და შვილს მიუბრუნდა:
-არ გრცხვენია? ასე გაუფრთხილებლად უნდა დამდგომოდი თავსა? მოგეწვდინა საიდანმე ხმა, გაგიმზადებდი შენ რომ გიყვარს ისეთ საჭმელსა, სათანადოდ მაინც დაგხვდებოდი.
-არაუშავს, დედი. რატომ უნდა შემეწუხებინე? შენი საქმეებიც თავზე საყრელი გაქვს.
-ხედავ, ბიჭო, ამ მოვლილ ბაღჩა-ბაღებსა? ძალა ძლივსღა შემწევს, მაგრამა რაც შემრჩა, ან ის რა ჭირად მინდა? მიწაში ხომ არ წავიღებ? სანამ შენ ქვეყნის სიმშვიდის სადარაჯოზე დგახარ და მე თვალები მიხელია, ამ სახლ-კარს არ გავაციებ. მერე შენ უპატრონებ.
-ვხედავ, როგორ არ ვხედავ და მადლობელიც ვარ, -ეს რა არის, დედი?- ჯარისკაცმა კუთხეში მიწყობილ ბავშვის რეზინის ჩექმას და რამდენიმე ხელ ტანსაცმელს მოჰკრა თვალი.
-გეცნო, შვილო? ამას წინათ, კარადას ვალაგებდი. შემთხვევით ძველ ჩემოდანში ჩალაგებულ შენს ბავშვობისდროინდელ ტანსაცმელს წავაწყდი და მონატრებამა მძლია. გავივლი, გამოვივლი და შევყურებ. სულ თვალწინ მიდგას ამ კედლებში გაცვეთილი შენი პატარაობა.
-რა უცნაური ხარ, დედი.
-არ გშია, შვილო? ახლავე დავტრიალდები და მაგიდას გაგიწყობ.
-არა, დედი, ნაჭამი ვარ, ტყუილად ნუ შეწუხდები.
-დასვენება მაინც არა გჭირდება? შორი გზიდან მოდიხარ და დაიღლებოდი. ცოტა ხანს მაცალე, ახლავე გაგიშლი ლოგინსა,- ქალი საძინებელ ოთახში შევიდა, ახლად დაპენტილი მატყლით შეკერილი საბანი მოძებნა, ბატის ბუმბულის ბალიშიც გაამზადა და მალე შვილს მიაკითხა, მაგრამ ოთახში არ დაუხვდა.
გულგახეთქილი ეცა კარს და ეზოს ჭიშკრისკენ მიმავალს მოჰკრა თვალი. ჯარისკაცი უკანმიუხედავად მიდიოდა. ქალმა ეძახა, მაგრამ ვერაფრით გააგონა.
სახლში შებრუნდა და გულმოკლული დააცქერდა ლარნაკიდან გადმოზნექილ ყვითელ ტიტებს.

***
-ისევ აქ იყო, ჩემთან! - მინავლებული ხმა გაისმა სიმარტოვისგან დამძიმებულ და უკიდეგანოდ უიმედო ოთახში,- მოხუცმა თავი სუსტად წამოსწია საწოლიდან და შავ ჩარჩოში ჩასმულ შვილის გახუნებულ სურათს გახედა.
მზემ სისხლისფრად ინათა და ცის თაღებზე სევდა ჩამოკიდა.
სამი მარტი თენდებოდა...



№1 სტუმარი one

საოცარი გოგო ხარ❤️❤️
ზუსტად მოგაქვს განწყობა და ემოცია ,
წარმატებები ????

 


№2 სტუმარი სტუმარი ჰაიკო

ვაა.. ქეთი, ქეთი.. როგორ დამაღონე ახლა..????
იდეალური ხარ.

 


№3 სტუმარი სტუმარი ნინო

ქეთო როგორ მეგონა რომ დედა-შვილობა გაგრძელდებოდა :( სიყვარული,მონატრება,სევდა,პატივისცემა და იმედი..თან სდევდა ამ პატარა მოთხრობას. ვგიჟდები შენზე ჩემო ტკბილო

 


№4  offline ახალბედა მწერალი ქეთი იმერლიშვილი

one
საოცარი გოგო ხარ❤️❤️
ზუსტად მოგაქვს განწყობა და ემოცია ,
წარმატებები ????

დიდი მადლობა. მიხარია, რომ მკითხველი ასე ფიქრობს ❤️

სტუმარი ჰაიკო
ვაა.. ქეთი, ქეთი.. როგორ დამაღონე ახლა..????
იდეალური ხარ.

მადლობა, ჰაიკო, რომ დრო დამითმე, წაიკითხე და შეაფასე :)))

სტუმარი ნინო
ქეთო როგორ მეგონა რომ დედა-შვილობა გაგრძელდებოდა :( სიყვარული,მონატრება,სევდა,პატივისცემა და იმედი..თან სდევდა ამ პატარა მოთხრობას. ვგიჟდები შენზე ჩემო ტკბილო

მე კი შენზე ვგიჟდები, რომ ასეთი ყურადღებიანი და თბილი ხარ ❤️❤️❤️
--------------------
When nothing goes right, go left!

 


№5 სტუმარი Qeti qimucadze

ახლაც კი ვტირი ქეთუ. დედები არუნდა კვდებოდნენ. დედებს შვილები არუნდა ენატრებოდეთ. დედები ბედნიერები უნდა იყვნენ. სევდის.
რეალობისა და მელანქოლიის სუნი ასდით ალბათ ყვითელ ტიტებს

 


№6  offline მოდერი Mary Drey

საშინელებაა, როდესაც დედას შვილი უკვდება.
ამაზე დიდი ტრაგედია არ არსებობს და არც არავის ვუსურვებ, მტერსაც კი, რომ ოდესმე ეს საშინელი ტკივილი იგემოს...

რეალურია...
ზედმეტადაც კი.
მელანქოლიურად, რომ შემოგაწვება მოგონებები აი, ისეთი!
არ გიცნობ...
სხვა შენს ნაწარმოებსაც არ ვიცნობ, მაგრამ სათაურმა მიმიზიდა.
ყვავილები არ მიყვარს ზოგადად, თუმცა ტიტები ყველაზე ლამაზია. ლამაზი და ტრაგიკული.

კარგი იყო.
ზღვა ემოციით.

 


№7  offline ახალბედა მწერალი ქეთი იმერლიშვილი

Qeti qimucadze
ახლაც კი ვტირი ქეთუ. დედები არუნდა კვდებოდნენ. დედებს შვილები არუნდა ენატრებოდეთ. დედები ბედნიერები უნდა იყვნენ. სევდის.
რეალობისა და მელანქოლიის სუნი ასდით ალბათ ყვითელ ტიტებს


ქეთი, არც შვილები და არც დედები არ უნდა კვდებოდნენ, მაგრამ...
მადლობა საყვარელო, რომ წამიკითხე. არ დავიღლები შენს მიმართ სიყვარულითა და პატივისცემით ❤️❤️❤️

Mary Drey
საშინელებაა, როდესაც დედას შვილი უკვდება.
ამაზე დიდი ტრაგედია არ არსებობს და არც არავის ვუსურვებ, მტერსაც კი, რომ ოდესმე ეს საშინელი ტკივილი იგემოს...

რეალურია...
ზედმეტადაც კი.
მელანქოლიურად, რომ შემოგაწვება მოგონებები აი, ისეთი!
არ გიცნობ...
სხვა შენს ნაწარმოებსაც არ ვიცნობ, მაგრამ სათაურმა მიმიზიდა.
ყვავილები არ მიყვარს ზოგადად, თუმცა ტიტები ყველაზე ლამაზია. ლამაზი და ტრაგიკული.

კარგი იყო.
ზღვა ემოციით.


გამიხარდა, რომ ამ მინიატურით გამიცანი და შენი აზრიც დამიტოვე ❤️
--------------------
When nothing goes right, go left!

 


№8 სტუმარი სტუმარი ელისო

"ისევ აქ იყო,ჩემთან" მჯერა რომ იყო... რომ შემეძლოს,ყველა შვილმკვდარი დედის სარკმელთან,ყვავილებს დავრგავდი,ფერადს...აგვისტოს ომის მერე ამეკვიატა ეს აზრი.

 


№9  offline ახალბედა მწერალი ქეთი იმერლიშვილი

სტუმარი ელისო
"ისევ აქ იყო,ჩემთან" მჯერა რომ იყო... რომ შემეძლოს,ყველა შვილმკვდარი დედის სარკმელთან,ყვავილებს დავრგავდი,ფერადს...აგვისტოს ომის მერე ამეკვიატა ეს აზრი.

ელისო, ამიტომ მეძვირფასები...
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
--------------------
When nothing goes right, go left!

 


№10 სტუმარი სტუმარი ნათია

სასწაული ხარ როგორც ყოველთვის????????????

 


№11  offline ახალბედა მწერალი ქეთი იმერლიშვილი

სტუმარი ნათია
სასწაული ხარ როგორც ყოველთვის????????????

უზარმაზარი მადლობა!❤️
--------------------
When nothing goes right, go left!

 


№12 სტუმარი სტუმარი nancho

განსაკუთრებული ხარ ისევ????ხო,ძალიან ჟრუანტელის მომგვრელი იყო.მართალია,დედები შვილის სიკვდილს არ უნდა ხედავდნენ.ეს უსამართლობაა.შენ ჯადოქარი ხარ სიტყვათა,აზრთა.ფიქრთა ნათელის მომცემი ხარ და ჩემამდე მოდიხარ.

უიი კითხვის ნიშანი საიდან მოვიდა.,ბოდიში,შემშლია.

 


№13  offline ახალბედა მწერალი ქეთი იმერლიშვილი

სტუმარი nancho
განსაკუთრებული ხარ ისევ????ხო,ძალიან ჟრუანტელის მომგვრელი იყო.მართალია,დედები შვილის სიკვდილს არ უნდა ხედავდნენ.ეს უსამართლობაა.შენ ჯადოქარი ხარ სიტყვათა,აზრთა.ფიქრთა ნათელის მომცემი ხარ და ჩემამდე მოდიხარ.

უიი კითხვის ნიშანი საიდან მოვიდა.,ბოდიში,შემშლია.

ნანჩო, როგორ მახარებს შენი გამოჩენა ხოლმე, ნეტა იცოდე❤️❤️❤️❤️
დიდი მადლობა ასეთი სიტყვებისთვის!!!
--------------------
When nothing goes right, go left!

 


№14 სტუმარი სტუმარი nancho

მე კიდევ შენი,სულ გელი გრანდიოზულით,ისედაც გელი ,და მოდიხარ,გრძნობით,ემოციით,და სინამდვილით .ესაა მთავარი,მიყვარხარ.

 


№15  offline ახალბედა მწერალი ქეთი იმერლიშვილი

სტუმარი nancho
მე კიდევ შენი,სულ გელი გრანდიოზულით,ისედაც გელი ,და მოდიხარ,გრძნობით,ემოციით,და სინამდვილით .ესაა მთავარი,მიყვარხარ.

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
--------------------
When nothing goes right, go left!

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent