შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ნაკრების გული (თავი 7)


22-08-2021, 13:34
ავტორი EllaTriss
ნანახია 9 680

***
ცვალებადობა.
არ ვიცი, სხვები როგორ არიან, მაგრამ მე ყოველისთვის ჩემგან დამოუკიდებლად ვიცვლებოდი.
უცნაურია. არასოდეს მიფიქრია, რომ ეს ცუდი იყო, რადგან ყველა სიტუაციას, თავისით ვერგებოდი.
მაგრამ ერთხელ, აი ასე, ჩემგან დამოუკიდებლად შემიყვარდა...
გონებამ უარი თქვა გულის გაფუჭებულის მოგვარებაზე და მარტო დავრჩი - სრულიად უძლური.
მახსოვს, ეს ჩემი ცხოვრების ყველაზე მძიმე ეტაპი იყო.
გულს ვერაფერს ვუდებდი, ნელ-ნელა საკუთარი ცხოვრება, რეალობა მავიწყდებოდა და ფანტაზიებში გადავდიოდი.
ორ სამყაროში გავიჭედე.
ერთ-ერთი უნდა ამერჩია, რაღაც უნდა დამეთმო.
მაშინ ძალიან, ძალიან გამიჭირდა რეალობაში დაბრუნება.
ყოველი ამოსუნთქვისას მეწვოდა შიგნიდან რაღაც, მაგრამ ვიცოდი, რომ ასე იყო სწორი და დავბრუნდი...
დავბრუნდი, მაგრამ დიდი დანაკლისის ფასად.
მაშინ გავანადგურე ჩემი ყველა ოცნება, ხოლო რომელშიც ახდენის პერსპექტივა დავინახე, მიზნებად ვაქციე.
მათი ახდენისთვის, დღე და ღამე დაუღალავად ვბრძოლობდი და ჰო, ვაღწევდი კიდეც.
იმის მიუხედავად, რომ ეს სიხარული მხოლოდ დროებითი იყო, ის რეალური იყო.
ვიცოდი, სულ ვიცოდი, რომ ერთხელაც ეს მიზნები დამთავრდებოდა და მაშინ, ძლიერი უნდა ვყოფილიყავი, რომ ისევ მიუწვდომელს არ ჩავეთრიე.
მყარად უნდა ვმდგარიყავი.
ვიცოდი, მაგრამ ვერ შევძელი...
არ ვიცი, როგორ გამოვედი მისი სახლიდან, როგორ ჩავჯექი ტაქსში, როგორ გავიარე ამდენი კილომეტრი.
არაფერი არ მახსოვს, საერთოდ არაფერი იმის გარდა, რომ ვცდილობდი სხვა რამეზე მეფიქრა, ახლაც ვცდილობ.
მართალია მთელ ენერგიას მართმევს, მაგრამ ცრემლებს ვიკავებ.
ვიცი, რომ შეიძლება შორიდან ძალიან ადვილი ჩანს.
გიყვარს, არ უყვარხარ, სხვა უყვარს, გადაგივლის, გადაუვლის.
ჩემთვის ეს სიტყვები კი არა, ისრებია, რომელიც ყოველი გაფიქრებისას იმდენად ძლიერად მხვდება, რომ მგონია შუაზე მგლეჯს.
რატომ...
რატომ არ შემიძლია თავიდან ამოვიგდო და დავივიწყო, სამუდამოდ დავივიწყო, აღარასოდეს გამეფიქროს მასზე, აღარასდროს დამიდგეს მისი თვალები თვალწინ.
რატომ არ შემიძლია, რომ საკუთარი თავი ვმართო, ამ გრძნობისგან ვიხსნა. გრძნობისგან, რომელიც მხოლოდ ფანტაზიებშია სასიამოვნო.
მაწვება.
ყელში ძალიან ძლიერად მაწვება...
ვეღარ ვიკავებ, ვეღარ ვიტევ.
ამ წამს, ჩემში ყველაფერი ის ცოცხლდება, რაზეც ამ ხნის განმავლობაში თვალი დავხუჭე.
კართან მისული, უღონოდ ვიკეცები და აკანკალებული ხელით, ძლივს ვახერხებ დაკაკუნებას.
- ანუკი....- ხმაც კი აღარ მემორჩილება.
ცრემლები მგუდავს. თავს ვეღარაფერს ვუხერხებ და ხმამაღლა ვიწყებ ტირილს...
ზუსტად ამ წამს აღებს ანუკი კარს და ჩემი ამ მდგომარეობაში დანახვისთანავე მექანიკურად ეყვირება.
- ღმერთო, ალე, რა გჭირს?! - სწრაფად იმუხლება ჩემს წინ.
- ტირილი მინდა... ტირილი მინდა, ანუკი...
- ღმერთო მიშველე, ღმერთო დამეხმარე, რა გაუკეთა გოგოს. - თავისთვის იწყებს ლაპარაკს და თან, ჩემს წამოყენებას ცდილობს - ადექი, გთხოვ შიგნით შევიდეთ.
ეს მართლა ჩემი უკანასკნელი ძალაა, ძლივს ვახერხებ ფეხზე წამოდგომას და მთლიანად მას ვეყრდნობი.
ასე, არასდროს არ დამმართნია.
სიარულის თავი მაინც მქონდა - ხოლმე.
ძლივს მივყავარ მისაღებამდე და დივანზე მსვამს.
თვითონ კი, დაფეთებული გარბის სამზარეულოში.
არ მინდოდა, რომ ასე შემეშინებინა, მაგრამ თავს ვერ ვიკავებ. მართლა ვერ ვიკავებ...
სწრაფად მორბის ჭიქით ხელში და ისევ ჩემს წინ იმუხლება.
- წყალი დალიე, მიდი.
- არ მინდა...
- დალიე, ალე. ნუ მაგიჟებ, ხომ ხედავ ვერ ლაპარაკობ, მიდი! - ხმას უწევს და ძალით მაჩეჩებს ჭიქას ხელში.
ვიცი, რომ თავს არ დამანებებს, ამიტომ იძულებით ვსვამ ცოტას და ეს, ოდნავ მართლაც მამშვიდებს.
თვალს ვუსწორებ და წამით, სულ რაღაც წამით ქრება ჩემი გონებიდან ტირილის მიზეზი, თუმცა ცრემლები მაინც გაუჩერებლად მომდის თვალებიდან.
- რა მოხდა, მომიყევი. იდიოტი, დებილი, დამპალი, ერთუჯრედიანი, ვირი, რა გითხრა ასეთი?!
სწრაფად აყრის ერთმანეთს და ინტერესით მიყურებს.
ძლივს ვსუნთქავ. მართლა არ ვიცი, მოყოლა შემიძლია თუ არა...
- ალე, ხმა ამოიღე! ახლა ჭკუიდან გადავალ, გული დამცხებს! - კიდევ უფრო უმკაცრდება ხმა.
- სხვა უყვარს... - უფრო ვჩურჩულებ, ვიდრე ვამბობ.
- რა? - თვალები უფართოვდება - შენ რა, ამის გამო ტირიხარ და იკლავ თავს?! ვინ მიგდია ეგ თიკა, გითხრა რომ უყვარს და დაუჯერე? მისნაირი ალბათ ცხრა უყვარდა გოგო, ასეთი გულუბრყვილი ხარ?! მაგ შტერმა არც იცის რა არის ნამდვილი სიყვარული!
- იცის... - ღრმად ვსუნთქავ და ცრემლებს ვიწმენდ.
- რა იცის, ალე! იმ გოგოსთან უბრალოდ ერთობა, როგორც ყველასთან. მობეზრდება და მერე იტყვის, რომ აღარ უყვარს და ახლა სხვა უყვარს!
- თიკაზე არ უთქვამს და არც სხვა ყოფილზე...
ის... ის ასე, ჩემნაირად, ცალმხრივადაა შეყვარებული. - ისევ მომდის ცრემლები. ღმერთო, თავს რატომ ვერ ვიკავებ.
- რაა? - კვლავ უფართოვდება თვალები-ეგ თვითონ გითხრა?
- ნწ. - ოდნავ ვაქნევ თავს - მივხვდი...
- ოოფ - ღრმად ოხრავს - რას მიხვდი, რანაირად მიხვდი, იქნებ შეცდი, იქნებ უნდოდა, რომ ასე დაგეჯერებინა, იქნებ...
- ანუკი. - სანამ კიდევ ათას ვარიანტს განიხილავს, იქამდე ვაჩერებ. - წლებია, ამ გრძნობით ვცხოვრობ. ვიცი, ეს რაც არის და რასაც უკეთებს ადამიანს და როგორც არ უნდა დამალო, თვალებს ვერ დამალავ. განსაკუთრებით იმ ადამიანთან, რომელიც ამ გრძნობით ცხოვრობს.
იქ... იქ ყველაფერი ჩანს და მე ის დავინახე.
- შენ გინდა მითხრა, რომ ერეკლეს თვალებში რაღაც დაინახე, შენებური დასკვნები გააკეთე და ტირილიც ამიტომ დაიწყე? მომისმინე, ალე. ასე არ შეიძლება, ჩვენ არც ფილმში ვართ და არც წიგნში. ასეთი რაღაცეები, რეალურად არ ხდება.
მე ამის არ მჯერა.
ადამიანს თვითონ არაფერი უთქვამს, შენი მისი თვალები გეყო ყველაფრის გასაგებად?
- ჰო. დავინახე, როგორ გაანადგურა იმან, რომ ვუთხარი არავის ჰყვარებიხარ - მეთქი.
წამში მოხდა მასში გარდატეხა...
ირონიას ამოფარებული სიყვარული გაუშიშვლდა, მერე ისევ სცადა ირონიით დაეფარა, მაგრამ ვეღარ შეძლო.
ერთ წამში გავანადგურე.
აწყობილი ჩამოვუშალე, მხოლოდ იმით, რომ სიყვარული ვუხსენე.
- იქნებ, არასწორად ფიქრობ...
- არა, ანუკი. შეუძლებელია...
მის წინ ვიჯექი, ვუყურებდი, ვესაუბრებოდი, ის კი არ მაჩერებდა.
ერეკლე, რომელსაც ყველაფერზე პასუხი აქვს, უბრალოდ მისმენდა.
მისი თვალები, იმდენად ჰგავდა ჩემსას...
მიხვდა, რომ მივხვდი.
მასზე ვესაუბრე კიდეც, უარყოფაც კი არ უცდია.
- ღმერთო შენ მიშველე.- შუბლზე ისვამს ხელს.
- იცი... როცა შენსას უძლებ, თითქოს შეგიძლია, ერევი, მაგრამ საყვარელი ადამიანის ტკივილი საკუთარზე მეტად რომ გტკივა, მას ვერაფერს უხერხებ.
ვერ ვუძლებ, ალბათ ამიტომ ვერ ვიკავებ ცრემლებს... - თავს ხელებში ვრგავ და თვალებს მაგრად ვხუჭავ.
- ალე...
- ყველაფერი დამთავრდა.
მე მასთან აღარ მივალ. აღარასოდეს, ისევ მისთვის... იმისთვის, რომ ბედნიერი იყოს და მერე მისი ბედნიერებით ვიქნები ბედნიერი.
ხომ გაგიგია, თუ გიყვარს, უნდა გაუშვაო...
- ალე გეხვეწები, ძალიან ვნადგურდები რა... - თავზე იჭდობს ხელებს. - გთხოვ, შეწყვიტე ტირილი. აი ნახავ, გამოჩნდება ვინმე, ვისაც მასზე მეტად შეიყვარებ და თვითონაც იგივე გრძნობით გიპასუხებს.
- მასსავით, ვერვის შევიყვარებ... - ისევ ჩურჩულით ვამბობ და დივანზე ვწვები. ფეხებს ვიკეცავ და თავს ისევ ხელებში ვრგავ.
- ალე...
- საკუთარი თავისგან გაქცევა მინდა.
- ჩემო საყვარელო მეგობარო... შეეცადე დაიძინო, კარგი? - სავარძლიდან პლედს იღებს და მაფარებს.
თვითონ კი, ისევ იატაკზე, ჩემს თავთან ჩოჩდება და თმაზე მეფერება.
- დედას დაურეკავ?
- კი, ვეტყვი, რომ ჩემთან რჩები. არ ინერვიულო, შეეცადე დაიძინო.
ვგრძნობ, როგორ მძიმედ სუნთქავს ისიც.
ცდილობს დამეხმაროს და ის ფაქტი, რომ არ შეუძლია, მასშიც იწვევს ემოციურ ცვლილებას.
ძალიან მინდა ჩავეხუტო, მაგრამ შინაგანად ისე ვარ განადგურებული, იმის ძალაც კი არ მაქვს, რომ თვალები გავახილო.
უჩვეულოდ სწრაფად მართმევს ძილი თავს და ცხოვრებაში პირველად, თვალების დახუჭვიდან, წამში ვითიშები.
***
არ ვიცი რამდენ ხანს მეძინა, მაგრამ ასე უცნაურად, არასდროს გამღვიძებია.
თითქოს, დრო საერთოდ არ გავიდა.
თვალებს დიდი ძალისხმევით ვახელ, თუმცა ისევ მეხუჭება.
რაღაც ხმები ჩამესმის და ვერაფრით ვხვდები, რეალობაა თუ არა.
ვცდილობ, გონება დავძაბო და პარალელურად, ისევ,ოდნავ ვახელ თვალებს.
ანუკია.
და ეს რეალობაა.
მაგრამ რა აყვირებს?
- გითხარი, წადი აქედან! გეფიცები, შენ მე არ მიცნობ. ისე გცემ, ძვლებში გადაგამტვრევ და მერე, მგონი საუკუნით დაემშვიდობო ნაკრებს!
ნაკრებსო?
შიგნიდან უცნაურად ვცოცხლდები.
მყისვე ვდგები და ვცდილობ, კისრის ტკივილს ყურადღება არ მივაქციო.
სწრაფად გავდივარ შემოსასვლელში და... ვშეშდები.
- მგონი ჯობია თვითონ გადაწყვიტოს დამელაპარაკება თუ არა.
- როცა მოგინდება, მაშინ ვერ მოხვალ და ვერ ატირებ, გაიგე? ალე შენი სათამაშო არ არის!
- ანუკი. - იმდენად მტკიცედ ვამბობ, საკუთარი თავის მე თვითონ მიკვირს.
წამსვე ტრიალდება ჩემსკენ და კარგად შესამჩნევი გაკვირვებაც ესახება სახეზე.
მართლა მინდა, თუნდაც თვალებით ვანიშნო რაღაც, მაგრამ ვერაფრით ვერ ვაშორებ ერეკლეს მზერას...
ისეთი შეცვლილია, ისეთი სხვაა.
- ალე, შენ თვითონ თქვი... - მისკენ მიმავალს, წამში მაფრინდება მკლავში და მაჩერებს.
- მე რაც ვთქვი, ის არ დამვიწყებია, ანუკი. გთხოვ, შედი და მოვალ.
უბრალოდ ღრმად ოხრავს. მერე, ერეკლეს სტყორცნის უკმაყოფილო მზერას, თუმცა ის, ამას საერთოდ ვერ ამჩნევს, რადგან ჩვენი თვალები შეხვედრის წამიდან არ შორდება ერთმანეთს.
ნელი ნაბიჯებით გავდივარ გარეთ და როგორც კი ანუკი თვალს ეფარება, კარს ვხურავ.
- ვიფიქრე და... ისე ვერ წავიდოდი, რომ ყველაფერი ასე დამეტოვებინა.
დღეს...
- ესპანეთში მიფრინავ. 2 დღეში სარაგოსას თამაშია. აქამდეც უნდა წასულიყავი, მაგრამ ვაკოს დაბადების დღის გამო გადადე. რვაში პოლონეთს ვხვდებით და იქიდან პირდაპირ იქ გაფრინდები. თუ რა თქმა უნდა შალვა ძირითადში ჩაგსვამს, რაშიც ეჭვი არავის ეპარება. - ვხვდები, რომ საუბარი უჭირს და წინადადების დასრულებაში ვეხმარები.
მხოლოდ წამიერად უკრთება თვალებში გაკვირვება და მერე, სულ ოდნავ შესამჩნევად იღიმის.
- ანუ ჩემი კლუბის შესახებაც ყველაფერი იცი...
- მარტო შენი არა, ყველას ძველი და ამჟამინდელი კლუბი ვიცი.
- მჯერა... - ოდნავ მიქნევს თავს და კიდევ უფრო დაჟინებით მაცქერდება თვალებში.
ეს წამიერი სიჩუმე, ჩემთვის უბრალოდ საუკუნეა.
ისეთი შეგრძნება მაქვს, თითქოს ჩემს სუნთქვას აკვირდება.
- იცი... როცა მითხარი, შენ ამ გრძნობით გარშემო არაფერი გიფუჭდებაო.
მიფუჭდება, ალე.
უკვე გამიფუჭდა კიდეც.
შენთან მიმართებაში...
- ერეკლე. - ღრმად ვოხრავ.
- ვიცი, ვიცი. აქამდეც ათასჯერ მივქარე, მაგრამ მხოლოდ ახლა... მოკლედ გთხოვ, ახლა მიიღე ის, რასაც გეუბნები.
ისევ ღრმად ვსუნთქავ, თუმცა თითქოს, მაინც არ მყოფნის ჰაერი.
- შენ... ძალიან კარგი გოგო ხარ, ოღონდ მართლა და მიუხედავ იმისა, რომ სასიამოვნოა იმის ცოდნა, რომ ვიღაცას მართლა უყვარხარ ასე გულწრფელად და სუფთად, მირჩევნია, რომ უბრალოდ მოგწონდე, აი ისე, მერე რომ გადაგივლის.
- რომ აღარ ინანო ის, რაც გააკეთე.
- არა, გული რომ არ გეტკინოს. - ისევ ოდნავ მიღიმის, თუმცა წინასგან განსხვავებით, მასში ირონიის ნატამალიც აღარსადაა. - ხო, არის რაღაც... რაშიც მართალი ხარ. ეს, ძალიან რაღაცნაირი გრძნობაა. სასიამოვნო და კარგი არა, რა თქმა უნდა.
მართალია მე ისე ლამაზად ვერ გელაპარაკები, როგორც შენ მელაპარაკე, მაგრამ ვიცი, რომ ხვდები, რასაც ვამბობ.
- საერთოდ როცა საკუთარ თავზე გაქვს გამოცდილი, უკეთ ხვდები. - ოდნავ ვუქნევ თავს.
- ხო, კი.
მე... არ ვიცი, რანაირად რა გითხრა. საერთოდ, მე თუ მკითხავ შენი მხრიდან პატიებას არ ვიმსახურებ, მაგრამ...
- მაგრამ?
- მაგრამ არ ვიცი, შენ რას ფიქრობ და როგორ. სწორად გამიგე, თუ მეტყვი, რომ...
- ერეკლე, დაამთავრე - ხოლმე. რა გაბნევს, შენც შენი სიყვარულის წინ დგახარ? - მართლა ძალიან მეშლება ნერვები. უფრო იმაზე, რომ ბორძიკობს. თითქოს, თვითონაც ვერ ხვდება რისი თქმა უნდა. თითქოს,
დარწმუნებული არაფერში არაა, იმაშიც კი, რომ ნანობს.
მაგრამ არც ის უნდა, რომ ამ გრძნობით წავიდეს და ეგონა, რომ თუ ჩემს წინ დადგებოდა, თავისით მოვიდოდა სიტყვები, თუ რა ეგონა მართლა ვერ ვხვდები.
ჩემს სიტყვებზე, ისევ ოდნავ ეღიმება.
და ეს ღიმილი, კიდევ სულ სხვანაირია.
- მომწონს შენი პირდაპირობა...
- შენგანაც მხოლოდ იგივეს ვითხოვ. მითხარი თუ რამის თქმა გინდა, თუ ვერ ახერხებ და წადი, თვითმფრინავზე დაგაგვიანდება. - ინსტიქტურად ვიყურები მაჯაზე არსებულ საათზე.
- ისიც კი იცი რომელზე მივფრინავ? - მზერას მარიდებს.
- ერეკლე.
- ხო.
- მალე.
- მაპატიე... - მოულოდნელად მისწორებს თვალს და ამჯერად, მე მინდება მისი მზერისგან გაქცევა, თუმცა როგორღაც ვიკავებ თავს.
- საერთოდ ყველაფერი...
ცუდად გექცეოდი.
დამნაშავე ჯერ მარტო იმიტომ ვარ, რომ ამას დღეს არ მივმხვდარვარ, იმ დღიდან ვიცი, როცა პირველად ვცადე ასეთი დამოკიდებულება შენთან და... ამით ვერანაირი სიამოვნება ვერ მივიღე.
- ანუ სხვა დროს იღებ - ხოლმე?
- მაგას რა მნიშვნელობა აქვს.
- ძალიან დიდი.
ბევრს ექცევი ასე საკუთარი სულის დასამშვიდებლად? მოგწონს რომ გულსსტკენ - ხოლმე? თუ ამას ვერ გრძნობ, რადგან შენ ერთობი?
- მომისმინე. თუ ვინმესთან იგივე რაღაც მიცდია, გული არავისთვის მიტკენია, ჩვენ ერთად ვერთობოდით, ამაზე ნუ მალაპარაკებ ახლა.
- ვერგავიგე?
მართლა ვერ ვხვდები რას მეუბნება.
ასე იგი, სხვასაც ექცეოდა მსგავსი ირონიით და ისინი უტარებდნენ?
გულთან არ მიჰქონდათ? როგორ შეიძლება საერთოდ არ გატკინოს გული ამ სიტყვებმა? თუმცა მე რა ვიცი რა სიტყვებს ეუბნებოდა, იქნებ მათთვის ცუდადაც არაფერი უთქვამს.
- არავის ჰქონია ისეთი რეაქცია, როგორიც შენ გქონდა, არასდროს, არცერთ ჯერზე.
თავიდან მეგონა, რომ შენც უბრალოდ მათნაირი იყავი და არ გწყინდა.
მერე, დაკვირვება დავიწყე...
- ჩემი გრძნობების ხარჯზე. - ოდნავ ვაქნევ თავს და ვცდილობ, მოწოლილი ემოციები, როგორღაც შევაჩერო.
- არ მეგონა, თუ შენი გრძნობები ნამდვილი იყო, გეფიცები, მაგას ვერ წარმოვიდგენდი.
- ახლა ხომ წარმოიდგინე? კარგი, გთხოვ, აღარ გვინდა ამაზე.
ძალიან დავიღალე, მართლა ძალიან დავიღალე ყველაფრით. მიღებულია შენი ბოდიში, მართალია გვიან... მაგრამ კარგი, გაპატიე. რომც მინდოდეს, ვერ გიბრაზდები. - ისევ მაწვება ცრემლები და თავს ვხრი.
- შეგვიძლია მეგობრები ვიყოთ.
როგორც ვაკოსთან და გუგასთან ხარ, არ ვიცი, კიდევ ვის იცნობ ნაკრებიდან...
- ერეკლე, გთხოვ. ვალდებული არ ხარ.
ვაკოს თავად უნდა ჩემთან მეგობრობა და საკუთარი სურვილითვე არ დავუკარგივარ სკოლის შემდეგ.
მე კი შენს ცხოვრებაში ფაქტობრივად ძალით შემოვედი. ვალდებული არ ხარ, რომ მიმიღო, მართლა გეუბნები.
- ამას ვალდებულების გამო არ გეუბნები, რა გჭირს?! იმასაც ხომ არ მეტყვი, რომ ნუ გეცოდებიო?
შენი აზრით, ვგავარ ადამიანს, რომელსაც შენთან მეგობრობას დააძალებ როცა არ უნდა?
ღრმად ვსუნთქავ.
მართლა არ ვიცი, რა ვუპასუხო.
- მაგრამ რა თქმა უნდა, თუ შენ არ შეგიძლია, გავიგებ...
ისევ ვერ ვპასუხობ.
ჯანდაბა.
რას ვეუბნებოდი ანუკის? ისევ მისთვის, შორს ვიქნები - თქო, გავუშვებ - თქო.
არ აღიარებს, მაგრამ ხომ ვიცი, ამას რატომაც აკეთებს.
ძალიან კარგად ესმის ჩემი და ცდილობს, იგივე გრძნობებით არ ვიცხოვრო, რითაც თვითონ ცხოვრობდა, ან ახლაც ცხოვრობს.
ისევ ყელში მაწვება და ამჯერად, ზემოთ, ჭერზე გადამაქვს მზერა.
ღმერთო, რა გავაკეთო...
ჰო, მართალია მისგან შორს ყოფნა არ მინდა, მაგრამ
მასთან მეგობრობა შემიძლია?
მაგრამ თუ უარს ვეტყვი, დანაშაულის გრძნობა გაჰყვება და საკუთარ თავს ვერ აპატიებს.
- კარგი, მესმის. - არ ვუყურებ, მაგრამ ზუსტად ვიცი, ახლა როგორი მზერა აქვს. - წავალ, თორემ მართლა დამაგვიანდება უკვე.
სწრაფად ბრუნდება და კიბეებზე ჩარბის.
ვერ ვიტან ასეთ წუთებს.
ჯანდაბა.
ხომ ვიცი, მერე უნდა მოვკვდე სინანულით.
- ერეკლე...
მაშინვე ბრუნდება.
თითქოს დარწმუნებული იყო, რომ დავუძახებდი.
ნელა ჩავდივარ კიბეებზე და ისევ წინ ვუდგები.
- კარგი, თანახმა ვარ.
ვიყოთ მეგობრები... - არც კი ვიცი, როგორ ვიკავებ ცრემლებს.
- თუ არ შეგიძლია...
- შემიძლია, მართლა.
შორს ყოფნაზე უფრო ადვილი, მეგობრობაა, ეს შენც ხომ იცი.
- მაპატიე...
- უკვე გაპატიე, ხომ გითხარი.
- ეგ არა. მეტის შემოთავაზება რომ არ შემიძლია, ის მაპატიე.
ღრმად ვსუნთქავ.
ღმერთო, ახლა ვეღარ გავუძლებ.
ახლა ავტირდები და ყველაფერს გავაფუჭებ.
ხელები უკვე მიკანკალებს და ნელ-ნელა, მთელს სხეულშიც მეწყება კანკალი.
- მოგწერ მატჩამდე. გამამხნევებელი მესიჯები დამჭირდება...
ნაძალადევად ვუღიმი.
- წარმატებები, შენს რეალ სარაგოსასთან ერთად.
- ხომ მიყურებ?
- ჰო... - სწრაფად ვუქნევ თავს.
- კაი.
მაშინ დროებით.
- კარგად. კეთილი მგზავრობა... - დაპროგრამებულივით ვპასუხობ.
ოდნავ მიღიმის და ერთი ნაბიჯით მიახლოვდება.
თუმცა მე იმდენად ვარ ემოციების მართვაში გართული, იქამდე ვერ ვიაზრებ რომ ჩახუტებას აპირებს, სანამ ძლიერად არ მხვევს ხელებს ზურგზე.
ზუსტად ამ წამს უნდა ამომესუნთქა და ზუსტად ამ წამს იცვლება ჰაერი ჩემს გარშემო.
მისი სურნელი, მთელს სხეულში მედება და... მორჩა, ახლა ავტირდები, ახლა მართლა ავტირდები.
- ერეკლე, ერეკლე, გამიშვი. - სწრაფად ვიშორებ მის ხელებს - დაგაგვიანდება, აბა შენ იცი, კარგად. დაგა-დაგვიანდება... - საერთოდ ვეღარ ვიაზრებ რას ვეუბნები.
ელვის სისწრაფით ავირბივარ კიბეებზე და შიგნით შესული, ისევ იატაკზე ვიკეცები.
ღმერთო, მიშველე...
***
- ვერ ვიჯერებ, ვერ ვიჯერებ, რომ ეს მართლა გააკეთე. - მას შემდეგ, რაც ანუკის ყველაფერს ვუყვები, ადგილზე ვეღარ ჩერდება და შეუსვენებლივ დადის წინ და უკან.
- როგორ დათანხმდი მეგობრობაზე, ახლა ხომ უფრო გეტკინება. თანაც...
შენ არ მეუბნებოდი, მისგან შორს უნდა ვიყოო?
- ჰო, მაგრამ ის ბედნიერი არ იქნებოდა, თუ უარს ვეტყოდი.
მას უნდა, რომ ყველაფერი გამოასწოროს.
- ისევ მის ბედნიერებას აყენებ საკუთარზე წინ?
ალე როგორ წარმოგიდგენია იმ ადამიანთან მეგობრობა, რომელიც გიყვარს?
- შორს ყოფნაზე რთული არაა.
- რთული არაა? უყურებდე როგორ ეხვევა და კოცნის თიკას, მერე კიდევ სხვა გოგოს და მერე კიდევ სხვას.
მერე მეგობრებს გაგაცნობთ ალბათ საცოლეს.
- ანუკი, გთხოვ...
ყველაფერი ვიცი. აღარ მინდა, ნუღარ მელაპარაკები ამაზე, ძალიან დავიღალე, გესმის? არ ვიცი, რა არის სწორი და რა არა. თავში ძალიან ბევრი აზრი მაქვს და მინდა, რომ საერთოდ არცერთზე არ ვიფიქრო. -
ღრმად ვსუნთქავ და თავს ხელებში ვრგავ.
არაფერს აღარ მეუბნება, თუმცა ვიცი, რომ სათქმელს ალაგებს და მე მოსმენა არ შემიძლია.
სწრაფად ვდგები ფეხზე და მარტო იმას ვეუბნები, რომ მეძინება.
თანხმობის ნიშნად, უბრალოდ თავს მიქნევს და მეც, ნელი ნაბიჯებით ვტოვებ მისაღებს.
ღმერთო...
წარმოდგენა არ მაქვს, როგორ უნდა გავუმკლავდე ამდენ ემოციას ერთად.
*
დილას ძალიან ადრე მეღვიძება.
მაშინვე ვდგები და იმის მიუხედავად, რომ ვიცი, რა მოჰყვება ამ ჩუმად გაპარვას ანუკის მხრიდან, მაინც არ ვაღვიძებ.
საკმარისად დავტანჯე ეს გოგოც.
გუშინდელიდან ვასმენინებ ჩემს მოთქმა - ვაებას.
არა, გამორიცხულია.
ასეთი ალე, აღარასოდეს აღარ იქნება.
ცხოვრების ჩვეულ რიტმს უნდა დავუბრუნდე და ყველაფერს მყარად უნდა შევხვდე, როგორი რთულიც არ უნდა იყოს მაინც.
პირდაპირ სახლში ვაპირებ წასვლას რომ ამდენ ხნიანი პაუზის შემდეგ, ცოტა მაინც ვიმეცადინო ნორმალურად, მაგრამ ტელეფონის ზარი, მოქმედებას მაწყვეტინებს.
საინტერესოა ვის გავახსენდი ამ დილაუთენია.
ძლივს ვაძვრენ ჩანთიდან და გზას შედარებით ნელა ვაგრძელებ.
ვაკო.
ნეტავ რამე მოხდა?
როგორც ყოველთვის, ჩემს ტელეფონთან ხანგრძლივი ომის წარმოება მიწევს, რომ როგორღაც ვუპასუხო.
ხან იქიდან ვატრიალებ, ხან აქედან, რაღა მაინც და მაინც ამ ადგილას არის გაჭედილი სენსორი.
არა, რა.
- აქვე გადაგაგდებ, თუ არ უპასუხებ! - ისე ვემუქრები, თითქოს სულიერია და ესმის.
მაგრამ მგონი, მართლა გაიგონა.
შვებისგან, ღრმად ვსუნთქავ და ზუსტად იმ წამს, როცა ტელეფონი ყურზე უნდა მივიდო, მანქანის მკვეთრი მოხვევის ხმა მაყრუებს.
მხოლოდ წამიერად ვახერხებ თვალის შევლებას და მერე, ძლიერ დარტყმას ვგრძნობ, რომელიც მთელს სხეულში საშინელ ტკივილს მაყენებს.
მოწყვეტით ვეცემი ძირს და ყველაფერი, წამსვე ბნელში ეფლობა.
___________________________________________
სიყვარულებოო, ვიცი, ვიცი, პატარაა და ისევ დამაგვიანდა.
სხვანაირად ვერ ვახერხებ, მომიტევეთ როგორმე.
რას ფიქრობთ ერეკლეს საქციელზე, სწორი იყო თუ არა მეგობრობის შეთავაზება?
ან, როგორ შეაფასებდით ალეს პასუხს?
გელით, ვისაუბროთ.
სიყვარულით
თქვენი
ელა'ტრისი.



№1 სტუმარი მე

ერეკლეს მხრიდან ალბათ კი,დაიტოვა ერთი შანსი მაინც მასთან,მაგრამ ალე არ უნდა დათანხმებოდა,რაც შეიძლება შორს....

რაც შეიძლება შორს უნდა იყო ასეთ დროს...

 


№2  offline წევრი EllaTriss

მე
ერეკლეს მხრიდან ალბათ კი,დაიტოვა ერთი შანსი მაინც მასთან,მაგრამ ალე არ უნდა დათანხმებოდა,რაც შეიძლება შორს....

რაც შეიძლება შორს უნდა იყო ასეთ დროს...

მადლობა აზრის გაზიარებისთვის❤
ნაწილობრივ გეთანხმები, თუმცა ალესაც ჰქონდა მიზეზები, რის გამოც დათანხმდა .

 


№3 სტუმარი one

oops))) dasasrulma damdzaba)))
ereklem ar icis rom tavad gaiba tavi siyvarulis makheshi)))
kargiiyo)) alesi mesmis))
da shen rom uumagresi gogo khar amaze ar vdaobt❤️

 


№4  offline წევრი ქიქი

ახლა არ გავაფრინოოოოო!ეს რა იყო?ეს მართლა რა იყო ამიხსენით?ამ საღამოს ერთდროულად მოწოლილი ამდენი ემოციით სიკვდილს ნამდვილად არ ვაპირებდი.ელა ტრის,რა მიქენი?ვერ ვიგებ ვიტირო თუ უფრო ვიბღავლო?!სასწაული თავი იყო.გგიჟივით თავით ვარ კომპიუტერში შევარდნილი და გაფუჭებული კასეტასავით ვატრიალებ ერთი და იგივე ტექსტებს.ვკითხულობ,ვკითხულობ და კიდე თავიდან ვკითხულობ.
როგორ მეცოდება ალე.ძაან ცუდ დღეშია.სიმშვიდის ფასად დაუჯდება ტაბასთან მეგობრობა.ვერ მოისვენებს.ისედაც სულ მაგაზე ფიქრობდა და ახლა უფრო იფიქრებს.ძაან რთულია.
ტაბაზე საერთოდ რა ვთქვა არ ვიცი.რადიკალურად სხვა პერსონაჟი იყო.და მე ეს ტაბა შემიყვარდა.ის,რომ უთხრა მატჩმდე მოგწერ,გამამხნევებელი მესიჯი დამჭირდებაო და ხომ მიყურებო ლამის ავტირდი.ისეთ საყვარელი იყოოო...
ძალიან მიხარია,რომ ანუკის და ალეს ურთიერთობა დალაგდა♥
ერთადერთი რაც მინდა გითხრა ჩემო ლამაზო(და შეიძლება არ უნდა გეუბნებოდე,იმიტომ რომ თავადაც არ ვარ იდეალურად მართლწერაში გარკვეული)არის ის,რომ ძალიან უხეშად მომხვდა თვალში სიტყვა "ვბრძოლობდი".მგონი ვიბრძოდია სწორი.(გთხოვ არ გეწყინოს)
მოკლედ,ჯადოქარი ხარ ელა ტრის♥ხელებში მაგია გაქვს და საოცრებებს წერ♥ძალიან,ძალიან მომწონს ისტორიის ყველა მომენტი♥
გეფიცები,ამაღამ მინიმუმ სამ საათამდე არ დამეძინება ამ თვზე ფიქრით:დდ
უი,კინაღმ დამავიწყდა,გული ძალიან ცუდს მიგრძნობს...
მგონია ეს ავარია რაღაცას მოახდენს.ფიზიკურ დაზიანებებზე არ ვიძახი,უფრო ცუდს მიგრძნობს გული,მაგრამ წინასწარ არაფერს ვიტყვი.მეშინია ენამ არ მიყივლოს.
აბა,წავედი ახლა და იმაზე მეტად გელოდები ვიდრე აქამდე♥
სიყვარულით ქიქი♥

 


№5  offline წევრი EllaTriss

one
oops))) dasasrulma damdzaba)))
ereklem ar icis rom tavad gaiba tavi siyvarulis makheshi)))
kargiiyo)) alesi mesmis))
da shen rom uumagresi gogo khar amaze ar vdaobt❤️

რა კარგად თქვი, თავად გაიბა თავი სიყვარულის მახეშიო ^_^ ვნახოთ, ვნახოთ...
მიხარია, რომ ალესი გესმის. ასე იგი, ზუსტად მომიტანია მისი გრძნობები.
პ.ს. კომპლიმენტზე გავთბი❤❤❤
როგორც ყოველთვის, ბევრი გულები შენ!❤❤❤

 


№6  offline წევრი likuu_s

პატარა იყო, მაგრამ შენიც მესმის რათქმაუნდა, დრო არ გაქვს, რაც ნორმალურია.
ამ, ხო რაც შეეხება ამ თავს, ცოტა დაბნეული ვარ. როცა ანუკის ელაპარაკებოდა თავიდან ალე, ვიფიქრე რაღაც, რამაც ცოტა გულიც კი დამწყვიტა. რა მოხდება ბოლოს ერეკლე და ალე ერთად რომ არ დარჩნენ? ერეკლეს რომ ის გოგო არ გადაუყვარდეს? მეგობრებად რომ დარჩნენ სულ? შეიძლება ძალიან ვამძაფრებ კიდევაც, არვიცი, მაგრამ ეს კითხვები მოვიდა ჩემთან. მაგრამ, მერე ვიფიქრე ხომ ამ ორისთვის დაიწერა ეს მოთხრობა?
ხომ, რავიცი.

მართლა, ძალიან განსხვავებული მეჩვენა ერეკლე. თითქოს არ მომეწონა ეს გადასხვაფერება. ალესთვის ეს უკეთესი ნამდვილად არაა. ვფიქრობ, ასე კარგად მოქცევით იმედები გაუჩნდება, იმედის გაცრუება კიდევ უსაშინლესი გრძნობაა.

თითქოს, გარკვეულწილად ამათი მომავალი მაქვს შექმნილი გონებაში. ნუ არ ვიცი ეს როგორ გამართლდება, უბრალოდ მე ასე წარმომიდგენია(არ მინდა ასე წინასწარ ვთქვა რაღაცეები, მირჩევნია თავში მქონდეს :დ). დიდი იმედი მაქვს, ასე არ გაგრძელდება როგორც მე წარმომიდგენია(ალბათ დაიბენი :დ) არ ვიცი რატომ, მაგრამ ეს ჩემეული გაგრძელება მაინც და მაინც არ მომწონს. :დდ

აი ბოლოს რა მოხდა, უკაცრავად?
იმედია ერეკლე არ დაეჯახა, ხო? არ ვიცი, შეიძლება შეუძლებელიცაა, მაგრამ ეს მომივიდა პირველი თავში.

თუ სხვა დაეჯახა-კიდევ, იმედია ერეკლეც მივარდება საავადმყოფოში.

და, რაც მთავარი, იმედია ალეს სერიოზული არაფერი დაემართება.

დღეს არ ველოდებოდი. რომ შემოვედი და ახალი თავი დამხვდა გამიხარდა.
მომეწონა!
წარმატებები!❤️❤️❤️❤️

 


№7  offline წევრი EllaTriss

ქიქი
ახლა არ გავაფრინოოოოო!ეს რა იყო?ეს მართლა რა იყო ამიხსენით?ამ საღამოს ერთდროულად მოწოლილი ამდენი ემოციით სიკვდილს ნამდვილად არ ვაპირებდი.ელა ტრის,რა მიქენი?ვერ ვიგებ ვიტირო თუ უფრო ვიბღავლო?!სასწაული თავი იყო.გგიჟივით თავით ვარ კომპიუტერში შევარდნილი და გაფუჭებული კასეტასავით ვატრიალებ ერთი და იგივე ტექსტებს.ვკითხულობ,ვკითხულობ და კიდე თავიდან ვკითხულობ.
როგორ მეცოდება ალე.ძაან ცუდ დღეშია.სიმშვიდის ფასად დაუჯდება ტაბასთან მეგობრობა.ვერ მოისვენებს.ისედაც სულ მაგაზე ფიქრობდა და ახლა უფრო იფიქრებს.ძაან რთულია.
ტაბაზე საერთოდ რა ვთქვა არ ვიცი.რადიკალურად სხვა პერსონაჟი იყო.და მე ეს ტაბა შემიყვარდა.ის,რომ უთხრა მატჩმდე მოგწერ,გამამხნევებელი მესიჯი დამჭირდებაო და ხომ მიყურებო ლამის ავტირდი.ისეთ საყვარელი იყოოო...
ძალიან მიხარია,რომ ანუკის და ალეს ურთიერთობა დალაგდა♥
ერთადერთი რაც მინდა გითხრა ჩემო ლამაზო(და შეიძლება არ უნდა გეუბნებოდე,იმიტომ რომ თავადაც არ ვარ იდეალურად მართლწერაში გარკვეული)არის ის,რომ ძალიან უხეშად მომხვდა თვალში სიტყვა "ვბრძოლობდი".მგონი ვიბრძოდია სწორი.(გთხოვ არ გეწყინოს)
მოკლედ,ჯადოქარი ხარ ელა ტრის♥ხელებში მაგია გაქვს და საოცრებებს წერ♥ძალიან,ძალიან მომწონს ისტორიის ყველა მომენტი♥
გეფიცები,ამაღამ მინიმუმ სამ საათამდე არ დამეძინება ამ თვზე ფიქრით:დდ
უი,კინაღმ დამავიწყდა,გული ძალიან ცუდს მიგრძნობს...
მგონია ეს ავარია რაღაცას მოახდენს.ფიზიკურ დაზიანებებზე არ ვიძახი,უფრო ცუდს მიგრძნობს გული,მაგრამ წინასწარ არაფერს ვიტყვი.მეშინია ენამ არ მიყივლოს.
აბა,წავედი ახლა და იმაზე მეტად გელოდები ვიდრე აქამდე♥
სიყვარულით ქიქი♥

ქიქიი, მე კიდევ ვზივარ და გაღიმებული ვკითხულობ შენს კომენტარს მეათასედ❤
მე პირადად, საკუთარი ნაწერის მეორეჯერ წაკითხვაც ყოველთვის რაღაცნაირად ძალიან მიჭირს. ემოციურია და ა.შ. მაგიტომ არა, არ ვიცი ასე რატომ ხდება. (არადა საჭიროა, რომ მეორედ გადავხედო, რომ რაღაცეები შევასწორო, შეცდომებიც^_^)
არ მწყინს, კიდევ მითხარი თუ რამეს დაინახავ - ხოლმე :დ
კი ძალიან ვცდილობ, მაგრამ მაინც მეპარება რაღაცეები.
ტაბას პერსონაჟზე, აქამდეც მითქვამს ბოლომდე ამოუცნობია.
ვნახოთ, ვიცი, როგორიც შეგიყვარდა.
თუმცა სინამდვილეში ის ერთი ადამიანია სხვადასხვა ნიღბით.
რა თქმა უნდა, ალესთვის რთული იქნება, მაგრამ იქნებ შეიცვალოს რაღაც.
ყველაფერი შესაძლებელია, განსაკუთრებით მაშინ, როცა მე აქ ვჯადოქრობ :დ
პ.ს ჩემი საღამოს პოზიტივი ხარ! ❤
უღრმესი მადლობა ასეთი სითბოსთვის❤❤❤

likuu_s
პატარა იყო, მაგრამ შენიც მესმის რათქმაუნდა, დრო არ გაქვს, რაც ნორმალურია.
ამ, ხო რაც შეეხება ამ თავს, ცოტა დაბნეული ვარ. როცა ანუკის ელაპარაკებოდა თავიდან ალე, ვიფიქრე რაღაც, რამაც ცოტა გულიც კი დამწყვიტა. რა მოხდება ბოლოს ერეკლე და ალე ერთად რომ არ დარჩნენ? ერეკლეს რომ ის გოგო არ გადაუყვარდეს? მეგობრებად რომ დარჩნენ სულ? შეიძლება ძალიან ვამძაფრებ კიდევაც, არვიცი, მაგრამ ეს კითხვები მოვიდა ჩემთან. მაგრამ, მერე ვიფიქრე ხომ ამ ორისთვის დაიწერა ეს მოთხრობა?
ხომ, რავიცი.

მართლა, ძალიან განსხვავებული მეჩვენა ერეკლე. თითქოს არ მომეწონა ეს გადასხვაფერება. ალესთვის ეს უკეთესი ნამდვილად არაა. ვფიქრობ, ასე კარგად მოქცევით იმედები გაუჩნდება, იმედის გაცრუება კიდევ უსაშინლესი გრძნობაა.

თითქოს, გარკვეულწილად ამათი მომავალი მაქვს შექმნილი გონებაში. ნუ არ ვიცი ეს როგორ გამართლდება, უბრალოდ მე ასე წარმომიდგენია(არ მინდა ასე წინასწარ ვთქვა რაღაცეები, მირჩევნია თავში მქონდეს :დ). დიდი იმედი მაქვს, ასე არ გაგრძელდება როგორც მე წარმომიდგენია(ალბათ დაიბენი :დ) არ ვიცი რატომ, მაგრამ ეს ჩემეული გაგრძელება მაინც და მაინც არ მომწონს. :დდ

აი ბოლოს რა მოხდა, უკაცრავად?
იმედია ერეკლე არ დაეჯახა, ხო? არ ვიცი, შეიძლება შეუძლებელიცაა, მაგრამ ეს მომივიდა პირველი თავში.

თუ სხვა დაეჯახა-კიდევ, იმედია ერეკლეც მივარდება საავადმყოფოში.

და, რაც მთავარი, იმედია ალეს სერიოზული არაფერი დაემართება.

დღეს არ ველოდებოდი. რომ შემოვედი და ახალი თავი დამხვდა გამიხარდა.
მომეწონა!
წარმატებები!❤️❤️❤️❤️

ლიკუნა, ზოგადად სწორად არ მიმაჩნია, როცა წინასწარ ვამბობ ან ვაანონსებ - ხოლმე რაღაცეებს, თუმცა, არ შემიძლია იმაში არ დაგეთანხმო, რომ ეს მოთხრობა (ისტორია) ჰო, ზუსტად ამ ორისთვის დაიწერა.
ვიცი, რომ ზუსტად და სწორად მიხვდები, ჩემი ეს პასუხი რასაც ნიშნავს.

ერეკლეს 'გადასხვაფერება' რამდენად კარგი იქნება ალესთვის, მაგას შემდეგ თავებში ეტაპობრივად გაიგებთ, რა თქმა უნდა.
ავარიას რაც შეეხება, ყველაფერი შესაძლებელია. რამდენი ადამიანიცაა, იმდენი აზრია.
ვნახოთ.
მაგ კითხვებზე პასუხი, შემდეგ თავში იქნება ^^

პ.ს მიხარია, თუ გაგახარე ❤
შენ მე მახარებ - ხოლმე, მუდამ ^_^
❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

 


№8 სტუმარი Ana-maria

იმედია ალეს სერიოზული არაფერი დაემართება. მეტკინა ალე! როგორი შეყვარებულია .ოღონდ ტაბა იყოს კარგად და მეგობრობაზეც თანახმაა. ის კიდევ ვერც მიხვდა გული კიდევ ერთხელ როგორ ატკინა. ყოველ მომდევნო თავში ველოდები ერეკლეს გამოფხიზლებას.ვფიქრობ იქნება და ავარიამ შეცვალოს რამე.ისტორია ხომ ამ ორზეა და ძალიან მინდა ალე ბედნიერი იყოს. ამდენი ნერვიულობა ტირილი იმედგაცრუებისთვის არ მემეტება. როგორ ველოდები ახალ თავს?ვინ დაეჯახა ჩვენ გოგოს და რას შეცვლის ეს ავარია.

 


№9 სტუმარი სტუმარი Katherine

საოცრად წერ მართლა ????ახლა მეხსიერება რომ დაკარგოს ალემ და რომ ვერ იცნოს ტაბა რა კარგი იქნება, ეტკინება ეს ტაბას ძალიან და მერე ტაბას რომ შეუყვარდეს ალე.????

 


№10 სტუმარი სტუმარი ნესტანი

რა იყო ეს სრული შოკი რა მოელის შემდეგ თავამდი როგორ შეიძლება შეყვარებული ქალს მეგობრობა შესთავაზო ეს ხომ სასაცილოა ათასჯერ მეტ ტკივილს მიაყენებს ეს ალეს,რიღი ვერ უპასუხა მაგიტომაც ტელეს, მაინცდა მაინც მაშინ გაეფანტა გონება ნეტავ სერიოზული არ იყვეს ველოდები ახალ თავს მადლობა წარტებები ????????????

 


№11  offline წევრი OKI ME

მოვედიიი... ეს რა თავი დაგიდია?! როგორ ატირე ჩემი გოგო? რა იყოს ეს ჰა? :დდდ ეს ის თავია როდესაც ალეს გადაწყვეტილებას თან ვეთანხმები და თან არ ვეთანხმები.

ვეთანხმები ერეკლესთან მეგობრობას მხოლოდ იმიტომ რომ მისგან შორს ყოფნა ერთგვარი გაქცევასავით გამოდის. ერეკლეს კი გაექცევა, მაგრამ გრძნობებს რა ხეირი ამით? ისევ ისე ეყვარება თუ მეტად არა და დაიტანჯება, შორიდან. გრძნობას ვერ გაექცევა.

არ ვეთანხმები იმიტომ რომ ალე დაიტანჯება ამ მეგობრობით. ერთია როდესაც შორს არის და ცუდათ ხარ ამის გამო. მეორეა როცა მეგობრობ იმასთან ვინც გიყვარს, ყოველ დღე ხედავ, გწერს, გელაპარაკება მაგრამ მაინც ცუდათ ხარ.

მოკლედ, ვერ ჩამოვყალიბდი რომელი უფრო რთული გასაძლები და ასატანია. გიყვარდეს ცალმხრივად და ახლოს გყავდეს თუ გიყვარდეს და შორს იყო? ალბათ უფრო რთული ასატანი მაინც მის გვერდით ყოფნა და მეგობრობაა.

პრინციპში, ამ შემთხვევაში ანუკის ვეთანხმები.

ახლა ერთი-ორი სიტყვით ერეკლეზეც ვიტყვი. :დდდ ერეკლე ეს ბოლო პერიოდია მაბრაზებს. :დდდ მაგრამ მაინც მესაყვარლება. :დდ ❤️

ისე, ჩვენში დარჩეს და ძალიან მაინტერესებს ერთი რამ. აი არ ვიცი რა უნდა მოხდეს ერეკლეში ისეთი გარდამტეხი რომ ალეს მიმართ გრძნობები გაუჩნდეს. მასაც ცალმხრივად უყვარდა თუ უყვარს. თუ ალეს მსგავსად ძლიერად უყვარს საინტერესოა როგორ შეძლებს ამ ყველაფერს. ვიცი, ვიცი, ხო, რომ ძალიან გავუსწარი მოვლენებს, მაგრამ რა ვქნა რომ ძალიან მაინტერესებს როგორ განვითარდება სიუჟეტი? :დდდ

ეჰ, წავედი მე ვიფიქრებ ამ ყველაფერზე, უძილობის ჟამს და ამასობაში ჩამეძინება კიდეც, ალბათ.

წარმატებები ელა ❤️❤️

 


№12 სტუმარი Qeti qimucadze

პატარა კი იყოაგრამ ემოციების კასკადით სავსე. ვიტირე მე და სულ ვტირი და ვფორიაქობ ამ ორის საუბარზე. არვიცი ჯერ ვერამოვიცანი ერეკლე და შევიკავებ თავს დახასიათების გან. აი ალე საოცრად პირდაპირი და გულწრფელია. ძალიან მინდა რეტროგრადული ამნეზია დაემართოს და თავად სიყვარული ამოჭრას გულიდან დროებით მაინც
რომ შეძლოს ამ ყველაფერთან გამკლავება. ჰგონია შეძლებს. შეიძლება არ შეეტყოს. მაგრამ შინაგან დაინგრევა. მადლობა ამ საოცარი წუთების თვის და მალე დაგვიბრუნდიი. გინდა ჯოხი აიქნიე ჯადოსნური და გინდ ???? ტაბას უნდა მოვახერხოთ რამეეე

 


№13 სტუმარი სტუმარი თამო

შემიწირავს ეს ორი მე არვიცი რა.ალეს გრძნობებს საკუთარივით განვიცდი ისე მძაფრად რა საშინელებაა ასე ყოფნა.მეგობრობაზე დათანხმებაზე მეც არვიცი რა ვთქვა ჯობდა შორს ყოფნა აერჩია და ასე ახლოა ასე კარგი ტაბათი გაუჭირდება მისი დავიწყება.მაგრამ ის მაინც არის რომ გაიგო ისეთი ადამიანი არ შეუყვარდა ცუდი არამედ მართლა ისეთი ტაბაა როგორი მას ეგონა.ვფიქრონ ამ მეგობრობაში შემოუყვარდება ტაბას ნუ მე მინდა რომ ასე იყოს.აი ალეს ავარიამ ამანერვიულა ერთადერთი აზრი მაქვს ამ თავში რაც შეიძლება ალეს დაემართოს და მერე თუ მასე მოხდება ნეტა ტაბა რას იზამს?ძალიან გავუსწარი მოვლენებს იქნებ მასეც არ მოხდეს მე ხომ არ ვიცი რა გაქ შენ ჩაფიქრებული.ამათ ამბავს ძალიან ველი მოუთმენლად.საკუთარივით განვიცდი და ვნერვიულობ.

 


№14  offline წევრი EllaTriss

Ana-maria
იმედია ალეს სერიოზული არაფერი დაემართება. მეტკინა ალე! როგორი შეყვარებულია .ოღონდ ტაბა იყოს კარგად და მეგობრობაზეც თანახმაა. ის კიდევ ვერც მიხვდა გული კიდევ ერთხელ როგორ ატკინა. ყოველ მომდევნო თავში ველოდები ერეკლეს გამოფხიზლებას.ვფიქრობ იქნება და ავარიამ შეცვალოს რამე.ისტორია ხომ ამ ორზეა და ძალიან მინდა ალე ბედნიერი იყოს. ამდენი ნერვიულობა ტირილი იმედგაცრუებისთვის არ მემეტება. როგორ ველოდები ახალ თავს?ვინ დაეჯახა ჩვენ გოგოს და რას შეცვლის ეს ავარია.

ანამარია, გეთანხმებით იმაში, რომ ისტორია ამ ორზეა.
რა თქმა უნდა, იქნება ცვლილებები, თუმცა როგორ და რა კუთხით, ამაზე უფრო ვრცლად შემდეგ თავებში.
ერეკლეს გამოფხიზლება უკვე ნაწილობრივ დაწყებულია , ვნახოთ...
პ.ს ვეცდები, შემდეგი თავი მალე იყოს.
მიხარია , რომ ერთგულად მომყვებით და მუდამ მიზიარებთ აზრს❤❤❤❤[/

სტუმარი Katherine
საოცრად წერ მართლა ????ახლა მეხსიერება რომ დაკარგოს ალემ და რომ ვერ იცნოს ტაბა რა კარგი იქნება, ეტკინება ეს ტაბას ძალიან და მერე ტაბას რომ შეუყვარდეს ალე.????

მიხარია, თუ ჩემი ნაწერი მოგწონს❤
რა თქმა უნდა უნდა ყველაფერი შესაძლებელია, თუმცა ვნახოთ, ვნახოთ...

სტუმარი ნესტანი
რა იყო ეს სრული შოკი რა მოელის შემდეგ თავამდი როგორ შეიძლება შეყვარებული ქალს მეგობრობა შესთავაზო ეს ხომ სასაცილოა ათასჯერ მეტ ტკივილს მიაყენებს ეს ალეს,რიღი ვერ უპასუხა მაგიტომაც ტელეს, მაინცდა მაინც მაშინ გაეფანტა გონება ნეტავ სერიოზული არ იყვეს ველოდები ახალ თავს მადლობა წარტებები ????????????

გეთანხმებით, ერეკლეს საქციელიც ნაწილობრივ გაუმართლებელია, თუმცა რაღაც მხრივ, მასაც უნდოდა საკუთარი საქციელის გამოსწორება და იმ მომენტში, ასე მიიჩნია სწორად, რადგან მეტის გაკეთება ფიზიკურად არ შეეძლო.
ვნახოთ, რას შეცვლის ალეს ავარია.
პ.ს ვეცდები შემდეგიც მალე იყოს❤❤❤❤

Megioki
მოვედიიი... ეს რა თავი დაგიდია?! როგორ ატირე ჩემი გოგო? რა იყოს ეს ჰა? :დდდ ეს ის თავია როდესაც ალეს გადაწყვეტილებას თან ვეთანხმები და თან არ ვეთანხმები.

ვეთანხმები ერეკლესთან მეგობრობას მხოლოდ იმიტომ რომ მისგან შორს ყოფნა ერთგვარი გაქცევასავით გამოდის. ერეკლეს კი გაექცევა, მაგრამ გრძნობებს რა ხეირი ამით? ისევ ისე ეყვარება თუ მეტად არა და დაიტანჯება, შორიდან. გრძნობას ვერ გაექცევა.

არ ვეთანხმები იმიტომ რომ ალე დაიტანჯება ამ მეგობრობით. ერთია როდესაც შორს არის და ცუდათ ხარ ამის გამო. მეორეა როცა მეგობრობ იმასთან ვინც გიყვარს, ყოველ დღე ხედავ, გწერს, გელაპარაკება მაგრამ მაინც ცუდათ ხარ.

მოკლედ, ვერ ჩამოვყალიბდი რომელი უფრო რთული გასაძლები და ასატანია. გიყვარდეს ცალმხრივად და ახლოს გყავდეს თუ გიყვარდეს და შორს იყო? ალბათ უფრო რთული ასატანი მაინც მის გვერდით ყოფნა და მეგობრობაა.

პრინციპში, ამ შემთხვევაში ანუკის ვეთანხმები.

ახლა ერთი-ორი სიტყვით ერეკლეზეც ვიტყვი. :დდდ ერეკლე ეს ბოლო პერიოდია მაბრაზებს. :დდდ მაგრამ მაინც მესაყვარლება. :დდ ❤️

ისე, ჩვენში დარჩეს და ძალიან მაინტერესებს ერთი რამ. აი არ ვიცი რა უნდა მოხდეს ერეკლეში ისეთი გარდამტეხი რომ ალეს მიმართ გრძნობები გაუჩნდეს. მასაც ცალმხრივად უყვარდა თუ უყვარს. თუ ალეს მსგავსად ძლიერად უყვარს საინტერესოა როგორ შეძლებს ამ ყველაფერს. ვიცი, ვიცი, ხო, რომ ძალიან გავუსწარი მოვლენებს, მაგრამ რა ვქნა რომ ძალიან მაინტერესებს როგორ განვითარდება სიუჟეტი? :დდდ

ეჰ, წავედი მე ვიფიქრებ ამ ყველაფერზე, უძილობის ჟამს და ამასობაში ჩამეძინება კიდეც, ალბათ.

წარმატებები ელა ❤️❤️

მეგი, თითქმის ზუსტად აღწერე ის, რასაც მე ვფიქრობ. ^^
ზოგადად, მედალს ორი მხარე აქვსო და მეც, ყოველთვის ვცდილობ - ხოლმე ორივე მხრიდან შევხედო, თუმცა ხშირად ამ ორს შუა ვიჭედები :დ აი ახლა როგორც მოხდა.
გეთანხმები, ალეს საქციელი ნაწილობრივ გამართლებულია, ნაწილობრივ არა.
მიხარია, რომ ასე დაინახე.
რაც შეეხება შენს კითხვას, რომელი უფრო რთული ასატანია, მე მაინც ვფიქრობ, რომ შორს ყოფნაზე რთული არაფერია, თუმცა არ ვიცი, სხვისთვის შეიძლება პირიქითაც იყოს.
ერეკლეში რა უნდა მოხდეს გარდამტეხი და...
:დ ჰო, რაღაც უნდა მოხდეს, აუცილებლად, იმიტომ რომ ისტორია ამ ორს ეკუთვნის.
სულ ვამბობ, იქნება ერეკლეშიც ცვლილებები და აღარ დაადგა საშველი :დ (მაგრამ დაადგება)
პ.ს მოკლედ, მიხარიხარ, მუდამ! ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

Qeti qimucadze
პატარა კი იყოაგრამ ემოციების კასკადით სავსე. ვიტირე მე და სულ ვტირი და ვფორიაქობ ამ ორის საუბარზე. არვიცი ჯერ ვერამოვიცანი ერეკლე და შევიკავებ თავს დახასიათების გან. აი ალე საოცრად პირდაპირი და გულწრფელია. ძალიან მინდა რეტროგრადული ამნეზია დაემართოს და თავად სიყვარული ამოჭრას გულიდან დროებით მაინც
რომ შეძლოს ამ ყველაფერთან გამკლავება. ჰგონია შეძლებს. შეიძლება არ შეეტყოს. მაგრამ შინაგან დაინგრევა. მადლობა ამ საოცარი წუთების თვის და მალე დაგვიბრუნდიი. გინდა ჯოხი აიქნიე ჯადოსნური და გინდ ???? ტაბას უნდა მოვახერხოთ რამეეე

ქეთი, გეთანხმები, ალესთვის რთულია.
ზოგადად, ცალმხრივი სიყვარული არც არავისთვისაა ადვილი.
მიხარია, თუ ემოციები მოდის.
ეს ყველაზე მნიშვნელოვანია, რადგან ასეთ წუთებში ზუსტად იზიარებ პერსონაჟების გრძნობებს.
ტაბას პერსონაჟზე, თავადაც ბევრჯერ მითქვამს ამოუცნობია.
თუმცა, რაღა თქმა უნდა, ეს ჯერ-ჯერობით.
პ.ს მადლობა შენ!❤
ძალიან ბევრს ნიშნავს ის, რომ ჩემთან ხარ და მომყვები❤❤❤❤

სტუმარი თამო
შემიწირავს ეს ორი მე არვიცი რა.ალეს გრძნობებს საკუთარივით განვიცდი ისე მძაფრად რა საშინელებაა ასე ყოფნა.მეგობრობაზე დათანხმებაზე მეც არვიცი რა ვთქვა ჯობდა შორს ყოფნა აერჩია და ასე ახლოა ასე კარგი ტაბათი გაუჭირდება მისი დავიწყება.მაგრამ ის მაინც არის რომ გაიგო ისეთი ადამიანი არ შეუყვარდა ცუდი არამედ მართლა ისეთი ტაბაა როგორი მას ეგონა.ვფიქრონ ამ მეგობრობაში შემოუყვარდება ტაბას ნუ მე მინდა რომ ასე იყოს.აი ალეს ავარიამ ამანერვიულა ერთადერთი აზრი მაქვს ამ თავში რაც შეიძლება ალეს დაემართოს და მერე თუ მასე მოხდება ნეტა ტაბა რას იზამს?ძალიან გავუსწარი მოვლენებს იქნებ მასეც არ მოხდეს მე ხომ არ ვიცი რა გაქ შენ ჩაფიქრებული.ამათ ამბავს ძალიან ველი მოუთმენლად.საკუთარივით განვიცდი და ვნერვიულობ.

თამო, გეთანხმები ნაწილობრივ.
მეგობრობაც რთულია, როცა ახლოს გყავს, ხედავ, უყურებ და იცი, რომ მეტი არ იქნება.
თუმცა ამ შემთხვევაში ალეს რაც არ უნდა აერჩია, ორივე გზა რთული გასავლელია.
ტაბა ერთია.
და ალეს, სწორედ ასეთი უყვარს ის - ნამდვილი.
ვნახოთ, მეგობრობაში შემოუყვარდება თუ როგორ, ეს შემდეგ თავებში^^
პ.ს ვეცდები მალე იყოს❤❤❤❤
მუდამ მახარებ შენი გამოჩენით!❤❤❤

 


№15  offline წევრი marita1230

არა კითხვა რომ დავიწყე ერთ ამოსუნთქვაში ისე დავამთავრე ვერც გავიგე .
ტკივილამდე ნაცნობია ალეს შეგრძნებები და ასეთი ნათელი ისე არ მემეტება ამ ყველაფრისთვის გული მიკვდება ???? თვალებით მიხვდა სხვის სიყვარულს , იმ თვალებით ასე რომ უყვარს .. რა ვთქვა არ ვიცი..
ნუ ერეკლეს ცემა ისე მინდებოდა წამით მავიწყდებოდა მე რომ არ მივლია კარატეზე და ჩემი მუშტები მართლა სათუთ ფერებას რომ დაემსგავსებოდა , მაგრამ მაინც ! მთავარია სურვილი????
ისეთი საოცარი ქიმია იგრძნობა მათ შორის , ბავშვივით მიჩქარდება გული მათი მომენტების კითხვისას ????
ისე ჩამითრია , ისე ჩამითრია მოუთმენლად გელოდები და უკვე ერთი სული მაქვს როდის დადებ ახალს????

 


№16 სტუმარი სტუმარი ეკე

ძალიან კარგია, მაგრამ იმდენად აგვიანებ, მერე ისეთ პატარა თაცებს დევ მავიწყდება უკვე წიმა და ემოციაც მიქრება (((

 


№17  offline წევრი EllaTriss

marita1230
არა კითხვა რომ დავიწყე ერთ ამოსუნთქვაში ისე დავამთავრე ვერც გავიგე .
ტკივილამდე ნაცნობია ალეს შეგრძნებები და ასეთი ნათელი ისე არ მემეტება ამ ყველაფრისთვის გული მიკვდება ???? თვალებით მიხვდა სხვის სიყვარულს , იმ თვალებით ასე რომ უყვარს .. რა ვთქვა არ ვიცი..
ნუ ერეკლეს ცემა ისე მინდებოდა წამით მავიწყდებოდა მე რომ არ მივლია კარატეზე და ჩემი მუშტები მართლა სათუთ ფერებას რომ დაემსგავსებოდა , მაგრამ მაინც ! მთავარია სურვილი????
ისეთი საოცარი ქიმია იგრძნობა მათ შორის , ბავშვივით მიჩქარდება გული მათი მომენტების კითხვისას ????
ისე ჩამითრია , ისე ჩამითრია მოუთმენლად გელოდები და უკვე ერთი სული მაქვს როდის დადებ ახალს????

მარიტა, არ მახსოვს თუ მომყვებოდი, თუმცა ძალიან გამიხარდა შენი გამოჩენა❤❤
გეთანხმები, ალეს პერსონაჟი და მისი გრძნობები ნაცნობია.
უყურებდე და ხვდებოდე, რომ როგორც შენ გიყვარს, მას ისე სხვა უყვარს, საშინელებაა.
ერეკლეს გამოცოცხლება , გადასხვაფერება, შეცვლა, ცემა თავის სიტყვების გამო და ა.შ :დ
ყველას სურვილია მგონი აქ.
იქნება, რა თქმა უნდა ეგეც იქნება.
მიხარია, რომ ემოციები მოდის და ქიმიაც იგრძნობა^^ ეს ყველაზე მნიშვნელოვანია♡ ♡
პ.ს ვეცდები, რომ შემდეგი თავი მალე იყოს❤
ბევრი გულები შენ!_❤❤❤❤❤❤

სტუმარი ეკე
ძალიან კარგია, მაგრამ იმდენად აგვიანებ, მერე ისეთ პატარა თაცებს დევ მავიწყდება უკვე წიმა და ემოციაც მიქრება (((

მიხარია, თუ მოგწონს.
სამწუხაროდ, ისეთი გადატვირთული გრაფიკი მაქვს, ფიზიკურად ვერ ვახერხებ უფრო სწრაფად დადებას და მეტის დაწერას. ♡

 


№18  offline წევრი ქიქი

მოკლედ,ახლა ისეთი გახარებული ვარ რაღაცას კიდე დაგიწერ:დდდ
ნაკრების შემადგენლობა ნახე???
ბედნიერებისგან ვტირი♥️
მეტი ახალგაზრდა მეტი შანსი♥️
ისეთი გუნდი შეიკრა მუცელში პეპლებმა დამიწყეს ფრენა♥️
შენ იმიტო გეუბნები,რომ ჩემს გარშემო ძაან ერთეულებია დაინტერესებული:(

 


№19  offline წევრი EllaTriss

ქიქი
მოკლედ,ახლა ისეთი გახარებული ვარ რაღაცას კიდე დაგიწერ:დდდ
ნაკრების შემადგენლობა ნახე???
ბედნიერებისგან ვტირი♥️
მეტი ახალგაზრდა მეტი შანსი♥️
ისეთი გუნდი შეიკრა მუცელში პეპლებმა დამიწყეს ფრენა♥️
შენ იმიტო გეუბნები,რომ ჩემს გარშემო ძაან ერთეულებია დაინტერესებული:(

ვაიმეე, რაც ვნახე იმის მერე დავფრინავ, გეფიცებიი. ძალიან ძალიან მიხარია, რომ სანიოლმა ახალგაზრდებსაც მისცა შანსი.❤
დაა....გოგო, მთავარი, მთავარი.
ჩაკვეტაძე დაგვიბრუნდაა, ისეთი ბედნიერი ვარ ვერ აგიღწერ❤❤❤
ამდენხნიანი პაუზის შემდეგ, როგორც იქნააა^_^
ვეღარ ვითმენ სექტემბრამდე, ლამის ძალით გავაგდო უკვე აგვისტო :დ
მოდი - ხოლმე, მელაპარაკე. ჩემს გარშემო, ეგ ერთეულებიც არ არიან დაინტერესებული ))

 


№20  offline წევრი ქიქი

EllaTriss
ქიქი
მოკლედ,ახლა ისეთი გახარებული ვარ რაღაცას კიდე დაგიწერ:დდდ
ნაკრების შემადგენლობა ნახე???
ბედნიერებისგან ვტირი♥️
მეტი ახალგაზრდა მეტი შანსი♥️
ისეთი გუნდი შეიკრა მუცელში პეპლებმა დამიწყეს ფრენა♥️
შენ იმიტო გეუბნები,რომ ჩემს გარშემო ძაან ერთეულებია დაინტერესებული:(

ვაიმეე, რაც ვნახე იმის მერე დავფრინავ, გეფიცებიი. ძალიან ძალიან მიხარია, რომ სანიოლმა ახალგაზრდებსაც მისცა შანსი.❤
დაა....გოგო, მთავარი, მთავარი.
ჩაკვეტაძე დაგვიბრუნდაა, ისეთი ბედნიერი ვარ ვერ აგიღწერ❤❤❤
ამდენხნიანი პაუზის შემდეგ, როგორც იქნააა^_^
ვეღარ ვითმენ სექტემბრამდე, ლამის ძალით გავაგდო უკვე აგვისტო :დ
მოდი - ხოლმე, მელაპარაკე. ჩემს გარშემო, ეგ ერთეულებიც არ არიან დაინტერესებული ))

ჩაკვზე აღარაფერს ვამბობ.ისეთი გახარებული ვარ ცრემლები მომდის.ღამეები არ დამეძინება გეფიცები:დ დღეებს ვითვლი ორ სექტემბრამდე♥️კვარას და ჩაკვეს დუო იქნება რაღაც ზეციური♥️და საერთოდ ყველა იფრენს მოედანზე♥️სანიოლს დიდი პატივისცემა ჩემგან.ძალიან გამახარა♥️

 


№21  offline წევრი EllaTriss

ქიქი
EllaTriss
ქიქი
მოკლედ,ახლა ისეთი გახარებული ვარ რაღაცას კიდე დაგიწერ:დდდ
ნაკრების შემადგენლობა ნახე???
ბედნიერებისგან ვტირი♥️
მეტი ახალგაზრდა მეტი შანსი♥️
ისეთი გუნდი შეიკრა მუცელში პეპლებმა დამიწყეს ფრენა♥️
შენ იმიტო გეუბნები,რომ ჩემს გარშემო ძაან ერთეულებია დაინტერესებული:(

ვაიმეე, რაც ვნახე იმის მერე დავფრინავ, გეფიცებიი. ძალიან ძალიან მიხარია, რომ სანიოლმა ახალგაზრდებსაც მისცა შანსი.❤
დაა....გოგო, მთავარი, მთავარი.
ჩაკვეტაძე დაგვიბრუნდაა, ისეთი ბედნიერი ვარ ვერ აგიღწერ❤❤❤
ამდენხნიანი პაუზის შემდეგ, როგორც იქნააა^_^
ვეღარ ვითმენ სექტემბრამდე, ლამის ძალით გავაგდო უკვე აგვისტო :დ
მოდი - ხოლმე, მელაპარაკე. ჩემს გარშემო, ეგ ერთეულებიც არ არიან დაინტერესებული ))

ჩაკვზე აღარაფერს ვამბობ.ისეთი გახარებული ვარ ცრემლები მომდის.ღამეები არ დამეძინება გეფიცები:დ დღეებს ვითვლი ორ სექტემბრამდე♥️კვარას და ჩაკვეს დუო იქნება რაღაც ზეციური♥️და საერთოდ ყველა იფრენს მოედანზე♥️სანიოლს დიდი პატივისცემა ჩემგან.ძალიან გამახარა♥️

❤❤❤❤

 


№22  offline მოდერი tasusuna

ელა, როგორი გოგგო ყოფილხარ და მე არ ვიცოდი?!
შორიდან უნდა მოვუარო და დიდი კომენტარი გამომივა,ვფიქრობ.
მეხუთე წელია ჩავები საფეხბურთო ფერხულში ,თუმცა,დიდად ვერ დავიკვეხნი ცოდნაში. უმეტესად იმ გუნს ვიცნობ,ჩემი მეუღლე ვისაც გულშემატკივრობს. იუნაიტედის მთელი შემადგენლობა გამაზეირებინა და,ყოველ ჯერზე,როცა თამაშია,მეც ისე ვქომაგობ,თითქოსდა მასსავით მესმოდეს,თუმცა რაღაც გამომდის და ეინა კვირაში მესის წასვლაზე მეც ვაღვარღვარე ცრემლები :დდ
უფრო სიმპატიური ფეხბყრთელები მიზიავს და მგონი პესეჟესკენ ვიხრები,მბაპე-ნეიმარის გადამკიდე და მებღვირება ოფიციალურად :დდ
ეს ისე,რომ მიგახვედრო,რაღაც მესმის და გამიხარდა,რომ დრაივი,რომელსაც ასე აღწეერ,ჩემამდე მოვიდა და მხოლოდ სიტყვების წყობად არ აღიქვა გონებამ.
ეს ერთი!
ახლა როგორ მივედი შენანდე..
დღეს დილით გამეღვიძა 5 ზე და,რომ ვეღარ დავიძინე,სიახლეებს ჩამოვყევი..
გეგმაში მქონდი,შეგპირდი კიდეც წაგიკითხავ თქო და,ვეღარ მოვედი შენამდე,გადამუყოლა ყოველდღიურობამ..
ჰოდა,იმ წამს შემხვდი,გაგხსენით და,
ვეღარ მოგწყდით..
იცი მთელი პერიოდი რას ვფიქრობდი?!
არ დაგიმალავ,ვიცი,გაგახარევს,რაღაცნაირად ისე ვამაყობდი,თითქოს ძალიან ჩემი იყო და შენი წარმატება გამეზიარებინოს...
მიხაროდა,ასეთი კარგი რომ იყავი და, ვივსებოდი ისეთი დადებუთი მუხტით,ვერ გადმოვცემ..
წინათავზე შევჩერდი,უჯვე შემითენებული უყო და ვეღარ გავჩერდი.
დილით გადავიკითხე ბოლო ორი.
გულწრფელი ვიქნები,წინა თავი ისეთი კლასის იყო,სხვევს აჯობა!
ხომ იცი,ჩემთვის მთავარი ემოციებია..
ისე გადმოსცემ,იქ ვარ,მესმის და თანავუგრძნობ ალეს..
___
ელა,კარგი ხარ!
დინამიური,ფართო წარმოსახვითა და მრავალფეროვანი ლექსიკონით!
უკვე მეც აქ ვარ,
შემდეგს ველოდები..
თუ ვერ გამივჩნდი შემდეგზე,უნდა გთხოვო,რომ ჩამიგდო პირადში..
მაინტერესებს და ველი!
კარგი გოგო ხარ!
გულწრფელად!
კიდევ მეტი შეგიძლია დარწმუნებული ვარ და მეტი გააკეთე!

 


№23  offline წევრი EllaTriss

tasusuna
ელა, როგორი გოგგო ყოფილხარ და მე არ ვიცოდი?!
შორიდან უნდა მოვუარო და დიდი კომენტარი გამომივა,ვფიქრობ.
მეხუთე წელია ჩავები საფეხბურთო ფერხულში ,თუმცა,დიდად ვერ დავიკვეხნი ცოდნაში. უმეტესად იმ გუნს ვიცნობ,ჩემი მეუღლე ვისაც გულშემატკივრობს. იუნაიტედის მთელი შემადგენლობა გამაზეირებინა და,ყოველ ჯერზე,როცა თამაშია,მეც ისე ვქომაგობ,თითქოსდა მასსავით მესმოდეს,თუმცა რაღაც გამომდის და ეინა კვირაში მესის წასვლაზე მეც ვაღვარღვარე ცრემლები :დდ
უფრო სიმპატიური ფეხბყრთელები მიზიავს და მგონი პესეჟესკენ ვიხრები,მბაპე-ნეიმარის გადამკიდე და მებღვირება ოფიციალურად :დდ
ეს ისე,რომ მიგახვედრო,რაღაც მესმის და გამიხარდა,რომ დრაივი,რომელსაც ასე აღწეერ,ჩემამდე მოვიდა და მხოლოდ სიტყვების წყობად არ აღიქვა გონებამ.
ეს ერთი!
ახლა როგორ მივედი შენანდე..
დღეს დილით გამეღვიძა 5 ზე და,რომ ვეღარ დავიძინე,სიახლეებს ჩამოვყევი..
გეგმაში მქონდი,შეგპირდი კიდეც წაგიკითხავ თქო და,ვეღარ მოვედი შენამდე,გადამუყოლა ყოველდღიურობამ..
ჰოდა,იმ წამს შემხვდი,გაგხსენით და,
ვეღარ მოგწყდით..
იცი მთელი პერიოდი რას ვფიქრობდი?!
არ დაგიმალავ,ვიცი,გაგახარევს,რაღაცნაირად ისე ვამაყობდი,თითქოს ძალიან ჩემი იყო და შენი წარმატება გამეზიარებინოს...
მიხაროდა,ასეთი კარგი რომ იყავი და, ვივსებოდი ისეთი დადებუთი მუხტით,ვერ გადმოვცემ..
წინათავზე შევჩერდი,უჯვე შემითენებული უყო და ვეღარ გავჩერდი.
დილით გადავიკითხე ბოლო ორი.
გულწრფელი ვიქნები,წინა თავი ისეთი კლასის იყო,სხვევს აჯობა!
ხომ იცი,ჩემთვის მთავარი ემოციებია..
ისე გადმოსცემ,იქ ვარ,მესმის და თანავუგრძნობ ალეს..
___
ელა,კარგი ხარ!
დინამიური,ფართო წარმოსახვითა და მრავალფეროვანი ლექსიკონით!
უკვე მეც აქ ვარ,
შემდეგს ველოდები..
თუ ვერ გამივჩნდი შემდეგზე,უნდა გთხოვო,რომ ჩამიგდო პირადში..
მაინტერესებს და ველი!
კარგი გოგო ხარ!
გულწრფელად!
კიდევ მეტი შეგიძლია დარწმუნებული ვარ და მეტი გააკეთე!

ტასო, ძალიან ძალიან გამეხარდა შენი გამოჩენა❤
ფეხბურთი, ჩემი ნაწილია.
იმდენად სხვა სამყაროში მაგდებს - ხოლმე, ასე მგონია, რომ ყველა ემოცია ერთად მაქვს.
მესის წასვლაზე, მეც ვიტირე. ერთხელ ვუყურე და მეტჯერ ვეღარც შევძელი.
მიხარია იმის გაგება, რომ მეუღლესთან ერთად შენც გულშემატკივრობ - ხოლმე ❤
ვამაყობდიო, რომ დამიწერე გავთბიიი❤
მეც ამავსო შენმა სიტყვებმა დადებითი მუხტით^^
მიხარია, შენგან ასეთი შეფასების მოსმენა.
მიყვარხარ, ასე შორიდან! ❤❤❤❤❤❤❤❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent