აჰა ეშმაკმაც გაშალა ფრთები

აჰა, ეშმაკმაც გაშალა ფრთები,
თითქოს მკვდარია ყველა იმედი,
აჰა, ეშმაკმაც გაშალა ფრთები,
ალმოდებული დაგვცინის, მღერის.

არ ვიცი, რატომ გვიმეტებს ბედი,
რად არ სურს, ცაში აფრინდეს გედი?
ნუთუ ის სჯობს გედის აფრენას,
რომ ეშმაკებმაც გაშალონ ფრთები?

მაგრამ, ეშმაკო, იცოდე ერთი:
რამხელაც არ უნდა გაშალო ფრთები,
ხანმოკლე იქნება ზრახვები შენი,
ვერ დაგვაშორებს ფიქრები ბნელი.

მე სიყვარული მოვიხმე გვერდით,
მე მას შევფიცე — ვიქნები გედი,
სატრფოვ, მინდა, რომ იცოდე ერთი:
მე შენი ცხოვრების ვიქნები ბედი.