ათასშვიდი ქაღალდის წერილი სრულად

წამით ვჩერდები და მის მზაობას ვამოწმებ. თვალდახუჭულ, ტუჩებგაშეშებულ გოგოს უფრო თამამად და გრძნობით ვეწაფები. თითქოს თავსხმაში არც ვყოფილიყავით და უდაბნოს გვალვაში, ნანატრ და ნაოცნებარ, პეშვებით მოპოვებულ წყალს დავწაფვოდი, რომლის ერთი წვეთის