ნათელიბნელში - ბონუსთავი

— ნია, ის ელენეა... ჩემი ელენე, — გაბზარული ხმით აღმოხდა კაცს. — რა? დარწმუნებული ხარ? — ჰო, მას ზუსტად ისეთი ნიშანი აქვს ხელზე, როგორიც მე. ეს დედაჩემისგან გამოგვყვა... — ღმერთო, ლუკა! მერე აქ რატომ ხარ? არ უნდა უთხრა, ვინ ხარ?