ლევან კაპანაძე----წყეული.

მოვდივარ მოვფარფატებ როგორც თოლია ეული, გავყურებ გავცქერ მიდამოს ჯიბრში დგას ვიღაც წყეული. ვერცერთი ნაბიჯი ვერ წავდგი ჭაობში მითრევს წყეული.. ვერადა ვეღარ დავჯაბნე ლოდად მაქვს გული ქცეული,

ლევან კაპანაძე----ანას

ზარი დაირეკა სკოლაში ხმაურია, სკლასო ოთახში ვლავ აურზაურია. ანბანი დაგიწყია, კალამი აგიღია რვეულის წაღება კვლავ დაგვიწყნია.

ლევან კაპანაძე----გაიბუტე ?

გაიბუტე ? არა აღარ გიხდება ეგ თვალები ირმის თვალნი სევდით რატომ ივსება ? ვიცი ეგეც ოინია პაწაწინა, ცქრიალა, ერთხელ შენმა გაღიმებამ გული გამიწიაღა.

ლევან კაპანაძე----ლოთი კაცი

უშენობით დარდიანს ლექსიც არად მარგია ჭიქა ღვინო მოგთხოვე დარდი სმას გავაყოლე. ყოველ ღამით გეძებ გეძებ, ქუჩა ქუჩა მთვრალი სად გეძებო სად დაგკარგე გეძებ ნასვამი თვალით.

ლევან კაპანაძე----ზამთრის ლხინი....

ზამთარი მიყვარს ბუხრის ტკრციალი ქარის ზუზუნი მინის წკრიალი, ფანტელი მსხვილი თოვლი ფაფუკი საღამოს ნისლი დარაბის კაკუნი. სუფრა ქართული ლექსი ლამაზი თამადა კარგი, სიტყვები ვაზის.

ლევან კაპანაძე----დედა

დედა ბაჯაღლოა სითბო აქვს მზისა, თვალნი მზის სხივნი გული აქვს თაფლისა. ერთ მის სიტყვაში რამდენი სითბოა, ყოველ ნათქვამში დიდი სიტკბოა. მისთვის ვარსკვლავი ხარ ცაზე მოკაშკაშე,

ლევან კაპანაძე - მუზა

მუზა მომეძალა ასო ჩაემატა. სიტყვა მომემატა ფიქრმაც მოიმატა. ლექსი დაგიწერე სიტყვა გავიგრძელე თვალნი დაგიკოცნე გული დაგითოვე. დარდი მოვიშორე გული გაგიშალე ჩემთან დარჩენაკი აღარ დაგიშალე

ლევან კაპანაძე-ღამის ზმანება...

ხედავ რა ქალია? ზუმრმუხტი ლალია, შვლის ნუკრის თვალნი აქვს ტუჩებიც მარწყვია. თითები სანთლისა კისერი ყირმიზი თვალები თაფლისა ძუძუ აქვს მსხალისა,

ლევან კაპანაძე-ტურფა

ტურფა ასულს ვარდის კოკორს, თვალებ ხატულს თუთის ფოთოლს . ლექსით გხატავ თვალით გხაზავ

ლევან კაპანაძე---კაცი

კაცი? კაცი ქვეყნად გაჩენილი ეზიდება მძიმე ჭაპანს, ნუ ეცდებით შეჯიბრებას ნუ ეხდებით მის დაჯაბნას. ის ხომ ქვეყნად მისთვის წვალობს, როგორც ხნულში ნიშა ხარი სარჩო ლუკმა მოიპოვოს გიზგიზებდეს შინ ბუხარი.