შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მე და ის-ერთი მთლიანობა


18-08-2016, 23:28
ავტორი უნდა ვწერო
ნანახია 1 139

მე და ის-ერთი მთლიანობა

სიჩუმეა..საათის წიკ-წაკიც კი არ ისმის,ის ხომ მე და მან ჩამოვხსენით,რადგან გვაწუხებდა.მახსოვს,როგორ მითხრა,შენს გულის ფეთქვას ნორმალურად ვერ ვუსმენ,როცა ეს ჯანდაბა ხმაურობსო.ჰოდა,მაშინვე ჩამოვხსენი საათი.ამის შემდეგ არასდროს დამიბრუნებია სალათისფერ კედელზე დიდი შავი დროის ათვლის ხელსაწყო,რომელიც არც მე მიყვარდა.
საათის მოხსნის შემდეგ ჩვენს ცხოვრებაში ახალი ერა დაიწყო,მახსოვს..ყოველ კვირას ერთად ვატარებდით,კარებს ჩავკეტავდით ხოლმე,საძინებელს მივიხურავდით და მთელი დღის განმავლობაში საწოლიდან არ ვდგებოდით,არც ჭამა გვახსოვდა და არც სმა.
ყოველ კვირა ერთმანეთით ვცხოვრობდით,მხოლოდ ერთმანეთით,სხვას ვერავის ვცნობდით,არც ტელეფონს ვპასუხობდით და არც წერილებს.ვქმნიდით სულიერსა და ფიზიკურ იდილიას,რომელსაც ერთი მთლიანობა-მე და ის-ერქვა.
ერთხელ ვუთხარი,ღვინო მაინც შემოვიტანოთ-მეთქი,მაგრამ მან იუარა,რად მინდა ბედნიერების ილუზიის ელექ,როცა ჩემ წინ რეალური ბედნიერება წევსო.
უცნაური ადამიანი იყო,ძალიან არაპროგნოზირებადი.ზეფეთქებადობით გამოირჩეოდა,თუმცა არც მე ვიყავი ნაკლები.ერთი ზოდიაქოს შვილები ვიყავით,ორივეს ლიდერობა გვიყვარდა,,ორივე ბრძანებლური სულით გამოვირჩეოდით,თუმცა მაინც გვიზიდავდა ერთმანეთი,საშინლად,რაღაც მაგნიტისებურზე ძლიერად.
ეს ბევრს უკვირდა და ჩვენც გვაოცებდა,თუმცა ახსნა-განმარტებას მხოლოდ ერთმანეთის თვალებში ვეძებდით.
ჩემს გვერდით უბედნიერესი იყო და მეც ქალღმერთი მეგონა თავი,როცა მის თვალებში ჩემს ანარეკს ვხედავდი.იცით,მაშინ მეგონა,სამყარო ჩემს გარშემო მოძრაოდა?
მეგონა,ბედს სამუდამოდ ვყავდით დაკავშირებულნი,ძლიერად შეერთებული უხილავი ძაფებით,მეგონა,ჩემი სისხლი მისიც იყო,მისი სისხლი-ჩემი.
მეუბნებოდა,შენს გარდა არავინ მჭირდებაო და როცა ცალ-ცალკე მივდიოდით სადმე,სევდით აღსავსე თვალებს შემომანათებდა ხოლმე,მე კი მის გამოხედვას ვერ ვუძლებდი,თვალზე ცრემლი მადგებოდა ხოლმე,ვეუბნებოდი,რომ მალე შევხვდებოდით ერთმანეთს.
მას ლიმნიანი წყალი უყვარდა,მე კი-ყავა,თუმცა ის ყოველ დილით ყავას სვამდა ხოლმე და მარწმუნებდა,ყავის გარეშე ცხოვრება არ შემიძლიაო,მერე ამატებდა-ჯერ შენ და მერე ყავაო.ამაზე ყოველთვის მეღიმებოდა და თითებზე მჭიდროდ ვეჭიდებოდი.ეს ჩემი ცვევა იყო,რომელსაც დღემდე ვერ გადავეჩვიე,თუმცა სადაა მისი თითები?!
უცნაური წყვილი ხართო,ყველა ამას გვეუბნებოდა.ხელიც კი არ გვქონდა მოწერილი და ამაზე არც კი ვფიქრობდით,არც საქორწინო ცერემონია მიზიდავდა.ისიც ასე იყო.ვამბობდით,რომ მთავარი ურთიერთობა იყო და არა ფორმალურობა.
ჩვენთვის ყოველგვარი ცერემონია მოსაწყენი იყო,დაბადების დღის გადახდაც კი არ გვიყვარდა,რადგან ერთმანეთის იქით ვერაფერს ვხედავდით,მე მისი მზე ვიყავი,ის კი-ჩემი.
იცით,მას საოცარი თვალები ჰქონდა? თაფლისეფრ-შავი,რაღაც ჩამკარგველი,რაღაც საოცარი,რაღაც გამაბედნიერელი..მათ რომ ვუყურებდი გული სიხარულისგან ზემოთ-ქვემოთ ჩამდიოდა.
როცა გამაბრაზებდა,ვეუბნებოდი,ჭაობში მითრევენ შენი თვალებიო,მას კი ეცინებოდა.ხშირად ვკინკლაობდით,ვკამათობდით,ვჩუბობდით კიდეც,თუმცა მალევე ვრიგდებოდით; ჩვენ ხომ ერთმანეთის გარეშე არ შეგვეძლო.ზოგჯერ ვეუბნებოდი,ერთი კვირა არ გაგცემ-მეთქი ხმას,თუმცა ჩემი პირობა ძალაში ერთ საათსაც კი ვერ რჩებოდა ხოლმე.
ყოველთვის ვგრძნობდი,რომ იგი ჩემი სხეულის ნაწილი იყო,რომელსაც ვერასდროს დავშორდებოდი.იცით,ყოველ ღამეს ჩახუტებულებს გვეძინა და,როცა მეღვიებოძა,ვერ ვდგებოდი ხოლმე,რადგან მას მისი ხელები მჭიდროდ მაკრავდა მასზე. მეუბნებოდა,ასე იმიტომ ვიქცევი,რომ ჩემს გარეშე არ მიიღო შხაპიაო.
და ასეც იყო,მე არასდროს ვიშორებდი მის ხელებს წელიდან და არასდროს ვდგებოდი მასზე ადრე,შხაპიც არასდროს მიმიღია მარტოს.
მაგრამ მერე ყველაფერი შეიცვალა და არ ვიცი,როგორ გავაგრძელო ცხოვრებ,როგორ შევეჩვიო მის გარეშე ცხოვრება...
ყოველ საღამოს მივდივარ მის საფლავზე და ვესაუბრები.მჯერა,რომ ჩემი ესმის,მჯერა,რომ ჩვენი სულები არ განცაკევებულან და სასწაულებრივი რწმენა მაქვს იმისა,რომ ჩვეი სხეულები ოდესღაც ისევ ერთნი იქნებიან.

მის გარეშე ცხოვრებას ვერ ვეჩვევი-ეს შეუძლებელია! თუმცა,ცხოვრება მიჰყვება დინებას და მეც არ ვარღვევ ამ კანონზომიერებას.ალბათ იმედი მაძლევს გაღვიძება-დაძინების ძალასა და იმ ყველაფრის ძალას,რასაც მათ შორის არსებულ შუალედში ვაკეთებ.
და ასეც იქნება მანამ,სანამ გულს მონატრება უკანასკნელ ნაწილსაც არ მოგლეჯს.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1 სტუმარი ტაი

პირველ რიგში გამძლეობას გისურვებ...
ძნელია ისეთი ადამიანი დაკარგვა რომელიც სისხლით ხორცამდე შენი ნაწილი რომარის.... მართალი ხარ ცხოვრება გძელდება და უნდა გააგძელო კიდეც, უნდა გააგძელო რადგან შენში დარჩენილი მისი ნაწილი აცოცხლო აბედნიერო... ალბათ გჯერა იმ ქვყნიურიე ცხოვრწბის, და თუ გჯერა ისიც უნდა დაიჯერო რომ მას შენი ბედნერება გახარებს და შენი მლოცველი იქნება
გამძლეობას და სულის სიმშვიდეს ...გისურვებ...

 


№2  offline ადმინი უნდა ვწერო

გაიზ, ასეთ ჩანახატებს სულ მე მიკავშირებთ..
ნწ!
ფანტაზიაც რომ არსებობს,არ დავივიწყოთ,კარგი?

 


№3  offline ადმინი უნდა ვწერო

რუსკა ტუსა
Au es depresiul wyvils magonebs :ddd magram yvela wyvili taviseburia ratqmaunda

ჰო,ყველა თავისებურია,თუმცა მე დეპრესიულობას ვერ ვხედავ,უბრალოდ სიყვარულის ეიფორიაში არიან და ერთემნათით შეშლილნი ცხოვრობენ.ეს ჩემი აზრია,შეიძლება,შენ სულ სვხანაირად ხედავდე,რა ვიცი..

 


№4  offline მოდერი Tako Tako_2

აუუუუ რა მაგარია

მმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმმააააააააააა
ააააააააააგააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააარრრრრრრრრრრრრრრრრრრრრ
იიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიაააააააააააააააააააააააააააააა

 


№5  offline წევრი kakulia

საყვარლობააააააა kissing_heart

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent