შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ქაოსის კატები (თავი 2)


17-03-2022, 16:44
ავტორი cyberacid
ნანახია 225

Ბეტონის ჯუნგლებს გადმოვყურებ, რომლებშიც სასტიკი ქვეწარმავლები, ცხოველები და მათ შორის გეტოს მაუგლები ცხოვრობენ. Შემეძლო უდარდელად გამეკიდებინა სიგარეტისთვის და მისი ნათება ჩემი ოთახის საახალწლო მოლივლივე ნათურებს შერწყმოდა, მაგრამ აქ სადაც მე ვარ ეს პატარა ლალისფერი სინათლე კატაკომბებში იმალება, იმალება ნაცნობებისგან, რომლებთაც არასდროს არაფერი ესმოდათ. Ლალისფერი ალი ამოღწევას ლამობს, რომ ჩემი ფილტვები ერთიანად შთანთქოს და სხეულს, სურვილის დაკმაყოფილების ორგაზმი განაცდევინოს. Სწორი სიტყვების მოსაძებნად საჭიროა აირჩიო ჰარმონიული სიმღერა, რომელიც თან გაგიყვანს აქედან და თან არ მოგაშორებს შენს აზრებს. ის სიმღერა, რომელიც შენ აზრებთან ერთად იმოგზაურებს შორეულ სამოთხეებში და ბოლომდე გამოგყვება.
Უცნაურია, როდესაც იაზრებ, რომ მთელი ცხოვრება რაღაცეები სხვანაირად ხდებოდა, რაღაცეები სხვაგვარად არსებობდნენ ხალხის რეალობაში, იმ ერთობლივ სიმულაციაში, სადაც საბოლოოდ ყველა ჩვენგანის გზა სხვებთან იკვეთება, იმ რეალობაში, სადაც ყველაფერი ერთად ყრია. Შეგრძნება, როდესაც იგებ, რომ სამყარო თურმე არც ისეთი ცუდია, როგორიც გეგონა, საკმაოდ იშვიათია. ეს შეგრძნება ჩემმა ახალი ცხოვრების პირველმა დღემ დამანახა. Ქუჩებში ერთი პლანეტიდან მეორეზე მოსახვედრად მამაჩემის მანქანა გამომადგა. Პლანეტებს შორისი გზა საკმაოდ გაწელილი აღმოჩნდა, რამაც ჩემზეც გავლენა მოახდინა. Გავიდა დღეები, წლები, საუკუნეები, თვალწინ გამიელვა ყველა მოგონებამ, რომელსაც ჩემ პლანეტას ვუანდერძებდი. ქუჩებში, სადაც ყველაფერზე ფიქრია შესაძლებელი და შენი გონება არ იზღუდება, როდესაც შენობებს ხედავს და მასში არსებულ გამოჭრილ ოთხკუთხედ ფანჯრებს, რომლის შიგნითაც სხვისი სამყაროები იმალებიან. Მაგრამ მე არ შემეძლო ამაზე ფიქრი, მხოლოდ ვუყურებდი თბილისის საბჭოთა დროინდელ არქიტექტურას, ხეებს, რომლებსაც მუდმივად უნდა ეცხოვრათ ჩვენთან, ხალხს, მზის ოქროსფერ ბრჭყვიალა დისკოს, მანქანებს, და არ ვიაზრებდი მათში არსებულ იმ სამყაროს, რომელზედაც ლაპარაკი არასდროს მომბეზრდებოდა. Ვიყურებოდი ისე, როგორც ამას საკრამენტული ხედვის ადამიანები აკეთებენ, ვერ ვამჩნევდი ვერაფერში და ვერავისში აზრს. Მზერა ერთი ობიექტიდან მეორეზე იმდენად სწრაფად გადადიოდა, ისღა დამრჩენოდა მოელვარე თვალებით აღტაცებულს დამეტოვებინა ჩემი სხეული და გონება. Ჰორიზონტს იქით მიმავალი მზე, აფერადებდა განაცისფრებულ და დამწუხრებულ შენობებს. Იმედის სხივები ჩემ ახლად გამოღვიძებულ ჭორფლიან სახეს ნაზად ეხებოდა. Დღის დასაწყისი ახალ დილასთან და შეცვლილ სამყაროსთან ერთად დიდებული რამ გახლდათ.



№1  offline მოდერი guroo

კარგად წერ. ლამაზი, ღრმა, გარე სამყაროს გამძაფრებული შეგრძნებით სავსე წინადადებები გაქვს. რთულ სინტაქსურ ლაბირინთებსაც დახვეწილად მიიკვლევ.
რეალურად არც სიუჟეტი ჩანს, არც არაფერი. თითქოს ყურადღებასაც კი არ უნდა იქცევდე, მაგრამ შენში პოტენციალს ვხედავ რაღაც დიდისას. მირჩევნია ამ ბუნტ ზმანებას დავუჯერო.
წარმატებას გისურვებ♥️
--------------------
გურამ თხაი რქაი
უჟმურ-ღვარძლიანი.
არაფერია საწყენი, ყველა სიტყვა გაივლის, ისედაც წამოცდენილია და იმიტომ :დ

 


№2  offline წევრი cyberacid

მადლობა დიდი <3
guroo
კარგად წერ. ლამაზი, ღრმა, გარე სამყაროს გამძაფრებული შეგრძნებით სავსე წინადადებები გაქვს. რთულ სინტაქსურ ლაბირინთებსაც დახვეწილად მიიკვლევ.
რეალურად არც სიუჟეტი ჩანს, არც არაფერი. თითქოს ყურადღებასაც კი არ უნდა იქცევდე, მაგრამ შენში პოტენციალს ვხედავ რაღაც დიდისას. მირჩევნია ამ ბუნტ ზმანებას დავუჯერო.
წარმატებას გისურვებ♥️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent