თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (1)
ბარათაშშვილის ხიდი სულ ქოშინით გავიარე,ღამის 12 საათი იქნებოდა ალბათ,განა რამის მეშინოდა უბრალოდ იმდენად მტკიოდა გული რომ თავს ვეღარ ვიმორჩილებდი,ეს რა იყო ჰა? კიდევ დიდხანს უნდა მეტკინოს? ი მაგრამ როდემდე? ვუმეორებდი საკუთარ თავს და თან კისერს ნერვიულად ვისრესდი,ისტერიკულად გამეცინა,ამ დროს ჩემი ტელეფონიც აწკრიალდა,დედა! ყოველთვის უდროო დროს რომ იცის დარეკვა! 21 წლის მანძილზე ძლივს მიხსენებდა და რაღა ახლა ამ წუთას მოუნდა დარეკვა? რა უცნაურია ეს ცხოვრება,ყველაფერი ცუდი ერთად ხდება -გისმენ!-ხმაგაბზარულმა ვუპასუხე -სად ხარ მარიამ?-მისმა წვრილმა წიკვინა ხმამ მთელ გონებაში დაიშხუილა უსიამოვნოდ -როდიდან ინტერესდები ინგა? -მამაშენმა დარეკა არ მოსულა სახლშიო,ასე გვიან სად დაბოდიალობ გოგო? -აა მამაჩემა? რა თქმა უნდა!-მწარედ გამეცინა -არ გინდა არა ეს ირონია მარიამ!მიდი მალე სახლში მთვრალია მგონი -და რაში გედარდება? ორივე ფეხებზე არ გკიდივართ? ჯობს შენ ქმარ-შვილს მიხედო და ჩვენ შეგვეშვა, -მე დედაშენი ვარ! მერამდენედ უნდ აშეგახსენო? -ეგ ახლა გაგახსენდა? მგონი ეს 21 წელი ამნეზია გქონდა, ეს წლები ვიცხოვრეთ უშენოდ ახლაც მოვახერხებთ როგორმე!-ტელეფონი გამწარებულმა გავთიშე და სწრაფი ნაბიჯებით ავედი ავლაბარში.ზარი მხოლოდ ერთხელ დავრეკე -ამჯერად რა მოხდა?-კარებში იდგა ნანუკა შორტისა და ბიუსჰალტერის ამარა -სიგარეტი გაქვს?-მისაღებისკენ წავედი პირდაპირ და სავარძელში ჩავესვენე -აღარ იტყვი რა მოხდა?-ჯიქურად ჩამაშტერდა და მალბორის კოლოფიდან ერთი ღერი მომაწოდა.სწრაფად წავუკიდე და ღრმა ნაპასი დავარტყი,მოწევა არ მიყვარდა ვერასოდეს ვიტანდი,სუნიც კი მძულდა,თუმცა ამ ცხოვრებამ მაიძულა ის შემეყვარებინა რაც მძულდა. -ისევ ვაკო?-ამოიხვნეშა ნანუკამ და ფეხები დაბალ მინის მაგიდაზე შემოაწყო -როგორ მინდა მოკვდეს!-ნერვიულად ჩამეცინა და ისევ ღრმა ნაპასი დავარტყი -ამჯერად რა მოხდა?-თავი უკმაყოფილოდ გააქნია -ს*რია და ის მოხდა!-ცრემლები უკვე ყელში მებჯინებოდა თმცა მაინც არ მივეცი საკუთართავს უფლება რომ იმ არაკაცის გამო კიდევ ერთხელ მაინც მეტირა -რამე ახალი თქვი,ეგ ისედაც ყველამ ვიცით,კონკრეტულად რა უნდოდა? -შენთან სექსი მინდაო-გამეცინა -მერე? -რა მერე?-თვალები შუბლზე ამივიდა -კარგი რა მარიამ,რომელი საუკუნეა? როდემდე უნდა იყო ქალიშვილი?-ისევ დამცინა ნანუკამ -ეგ რა შუაშია? არ მინდა ვაკოსნაირ იდიოტთან მოხდეს ეს პირველად -და მაშინ ზურასთან რატო არ ქენი? წამით გავშეშდი,ესე მეგონა ცივი,გაყინული წყალი გადამასხესო,არაფერი ვუპასუხე,მხოლოდ თავი ჩავხარე და სიგარეტი საფერფლეში ჩავსრისე -მაპატიე-ნანუკას ხმა დაუწვრილდა და გაებზარა,მიხვდა რომ ის არ უნდა ეხსენებინა -არაუშავს-ძლივს შევძელი ხმის ამოღება და ოგორც ყოველთვის ჩვეული ღიმილი მოვირგე სახეზე -მაპატიე მარიამ,მართლა არ მინდოდა,ხო იცი არა? უბრალოდ წამომცდა-ტუჩები დაიჭამა,აშკარად ინერვიულა -არაუშავსთქო ხო გითხარი?-ხმა ვეღარ გავაკონტროლე -ყავას დალევ? -კი 2 საათი ვიყავი ნანუკასთან,შემდეგ კი სახლში წავედი ტაქსით,როგორც ყოველთვის მამაჩემი გალეშილი მთვრალი იწვა მისაღებში დივანზე,სახლში შესვლისთანავე მეცა სასმლისა და სიგარეტის სუნი,ყადა იქაურობა,იმაზე ხომ აღარაფერს ვიტყვი სახლი როგორ გამოიყურებოდა. მამა კარგი ადამიანია,მასზე მხოლოდ კარგის თქმა შემიძლია,მან გამზარდა და ძალიან მიყვარს,რაც ინგა წავიდა მას შემდეგ დაიწყო სმა, გამოდს 20 წელია სვამს.მისგან არასოდეს მახსოვს ცუდი,ყოველთვის მუშაობდა და ცდილობდა ვერჩინე,სრულიად მარტომ გამზარდა. სახლი მივალაგე და მამასთან მივედი,პლედი გადავაფარე,ლოყაზე ფრთხილად ვაკოცე და სამზარეულოში გავედი ჭურჭლის დასარეცხად. მოსაყოლი სხვა არც არაფერი მაქვს,გარდა იმისა,რომ ცხოვრებაში ყოველთვის ნაბი*ვარ ადამიანებს ვაწყდებოდი და მათი დამსახურებით გული ქვად მექცა.იმხელა იუნიტეტი მაქვს ალბათ აღარაფერზე ვიდარდებ ერთადერთი ვისიც მეშინია მხოლოდ ღმერთია. წყალი გადავივლე და ჩავწექი.ემბრიონის ფორმაში მოვიხარე და დილამდე ასე მეძინა.ადრე ავდექი,არ მინდოდა სამსახურში დამგვიანებოდა,რესტორაში ვმუშაობდი მიმტანად,ბევრი არაფერი თუმცა მე მყოფნიდა,ხან დილის სმენაში ვიყავი ხან კიდევ საღამოსი.ყველა უჟმურს მეძახდა,არავისთან მქონდა ახლო ურთიერთობა,ვერ ვიტანდი მათ მლიქვნელურ გამომეტყველებას,ვითომ რომ გელაქუცებიან პირში და ზურგს უკან მილიონ საზიზღრობას ლაპარაკობენ,გაქილიკებენ და ლაპარაკობენ იმაზე რაზეც წარმოდგენა არ აქვთ და ცდილობენ ამაში სხვებიც დააჯერონ.ფიზიკურად მაღალი და გამხდარი ვარ,ხშირად მეუბნებიან კომპლიმენტებს,წარმომიგენია ჩემი სავსე მკერდი და უკანალის ლამაზი ფორმა როგორ აღიზიანებს კაცებს,ალბათ ამიტომაა ყველას ჩემთან მხოლოდ სექსი რომ უნდა,თუმცა ეს ჯერ ვერავინ მოახერხა.მაღიზიანებდა კაების დაჟინებული მზერა,როგორ მინდოდა შუაზე გამეგლიჯა ყველა მათგანი! –მარიამ!–ზურგსუკან მომესმა მკაცრი ხმა –რა იყო ნანა?–უემოციოდ შევტრიალდი –რას ჩამომდგახარ? ვერ ხედავ მერვე მაგიდასთან ხალხი რომ სხდება?მიდი მალე!–თვალები დამიბრიალა და მაგიდისკენ მიმითითა ნელი ნაბიჯებით მივუახლოვდი მერვე მაგიდას და მშვიიდ ღიმილით ვკითხე ბიჭებს –რას მიირთმევთ? შეკვეთა მომცეს და მეც სამზარელოში გადავეცი,ერთ–ერთი მათგანი დაჟინებით მაკვირდებოდა,რას მიყურებს ეს ხეპრეთქო ალბათ ამასაც ჩემთან სექსი უნდათქო ვიფიქრე და თავი უკმაყოფილოდ გავაქნიე,ცოტახანში ხელის აწევით მანიშნა მოდიო,მეც სწრაფად მივედი. –კიდევ დაამატებთ რამეს?–ეს ყალბი ღიმილი რომ არა უკვე დიდი ხნის წინ გამისტუმრებდა გარეთ ზურიკო და დავრჩებოდი უმუშევარი –უკაცრავად რა გქვიათ? –მარიამი–მშვიდად გავეცი პასუხი –ერთ ჩემს ნაცნობს ძალიან გავხართ მარიამ–ისევ დაჟინებით მაკვირდებოდა –შესაძლოა–თავაზიანად გავუღიმე და კალამი მოვიმარჯვე შკვეთის ჩასაწერად –აუ ნინას რა მაგრად გავს ტო–ჩაიქირქილა მეორემ და ახლა ნათელი გახდა ვის და რატომ მამსგავსებდნენ,ნინა! ინგას შვილი! თავი ძლივს შევიკავე მათთვის რომ არ მეგინებინა,თუმცა ეს რომ მექნა ზურიკო მხოლოდ გაგდებას არ დასჯერდებოდა და ისე იზამდა რომ მუშაობა ვერსად დამეწყო,ამიტომაც როგორც ყოველთვის თავი შეიკავე. –ნინა დევრისაშვილს იცნობ?–ისევ მკითხა ერთ–ერთერთმა –არა,არ ვიცნობ,დაამატებთ რამეს?–უკვე პიკზე ვიყავი,კიდევ რამე რომ ეკითხათ ალბათ თავს ვეღარ შევიკავებდი და მაგიდიანად ვიფრენდი სამივეს! როგორც იქნა შეწყვიტეს ნინაზე ლაპარაკი შეკვეთა მომცეს და მეც დამშვიდებული წამოვედი სამზარეულოში.წასვლიას ისევ დაჟინებით დამაკვირდნენ შემათვალიერეს და რესტორანი დატოვეს.ესღა მაკლდა,იმედია აღარ შემოვლენ აქ! გვიანობამდე ვმუშაობდი,წამოსლისას ვაკომ მომაკითხა,გამოვიცვალე და გარეთგამოვედი –რა ჯანდაბას აკეთებ აქ?–უემოციოდ ვკითხე და სიგარეტს წავუკიდე –მომენატრე ტო–გულს მირევდა მისი ღიმილი! –უკვე გითხარი რო მაგრად ეგ? –აღარ გიყვარვარ? –როდის მიყვარდი რო?–გამეცინა –ნაბო*ვარი გოგო ხარ!–კბილებში გამოსცრა და კედელზე ისე მიმანარცხა კინაღამ ხერხემალი გადამიმტვრია –აქვე რო გაგ*იმავ მერე ნახავ! მოდი აქ!–მეჯაჯგურებოდა და ცდილობდა შარვლის ელვა გაეხსნა,იმდენად ძლიერი იყო,რომ წინააღმდეგობას ვერც კი ვუწევდი,რამდენიმე წამში მომშორდა და ძირს ეგდო ტუჩგახეთქილი,გონს რომ მოვეგე ჩემს წინ სწორედ ის ბიჭი იდგა და ვაკოს ურტყამდა.ისე დავიბენი ვერაფრის გაკეტება შევძელი,ვაკოს ერთი მაგრად ამოსცხო და მე მომიბრუნდა –კარგად ხარ?–თვალებში ჩამაშტერდა –რა? აა ხოო კი კარგად ვარ–აკანკალებულმა და დაბნეულმა ვუპასუხე –ნაბი*ვარი! წამოდი გაგიყვან სადაც მიდიხარ–თავით მანიშნა მანქანაში ჩავმჯდარიყავი ურეაქციოდი ჩავჯექი შავ მერსედესში,ისევ ვკანკალებდი –დამშვიდდი,ვერაფერს დაგიშავებს–სიგარეტი ამოაძო კოლიფიდან და წაუკიდა –აქ რანაირად გაჩნდი?–ძლივს მოვახერხე მისკენ გახედვა –აქვე ვიყავი–იცრუა! –გასაგებია,მადლობა–მანქანის კარები გამოვაღე –რასაკეთებ?–სწრაფად მოხურა –წავალ ჩემით –მიგიყვან სახლამდე,არამგონია ახლა შენით წასვლა შეძლო,თანაც გვიანია ნახე რომელი საათია –არ მჭირდება შენი მზრუნველობა! როგორმე თვითონ მივხედავ თავს! –უმადური ხარ–ტუჩის კუთხეში გაეღიმა რამაც ძალიან გამაღიზიანა –შენთვი არავის უთხოვია დამეხმარეო –ასეთი უჟმური რატო ხარ?–მანქანა დაქოქა,წინააღმდეგობის გაწევას არც ვაპირებდი ახლა იმ მდგომარეობაში არ ვიყავი რომ ისტერიკები მომეწყო და ჩემი გამეტანა –საერთოდ არ მიცნობ –მაგრამ ასე მგონია დიდი ხანია გიცნობ,ეს ალბათ შენი გარეგნობის გამო –ისევ იმ გოგოს მადარებ?–კბილებში გამოვცარი –წეღან იცრუე რო თქვი არ ვიცნობო ხო?–ისევ გაეღიმა |
ტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.
ყველაზე მნიშვნელოვანი ცხოვრებაში არის?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.