შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მეზობელი, ქმარი და საყვარელი (სრულად I)


4-05-2020, 21:45
ავტორი sameone crazy girl
ნანახია 19 238

პროლოგი
"მეზობელი, ქმარი და საყვარელი " , სამი ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავებული წყვილის ისტორია ,რომელიც აერთიანებს ბევრ ემოციას. თუ კითხვის გაგრძელებას გადაწყვეტთ იცოდეთ რომ ბევრჯერ გაიღიმებთ, მიუხედავად იმისა რომ კომიკური არ არის . ზოგჯერ სევდაც მოგერევათ , მაგრამ დრამაც არ არის . შემიძლია დარწმუნებით გითხრათ ,რომ სიყვარულის სხვადასხვა ელფერი აღვწერე , მეგობრობული, და-ძმური, მამა-შვილური და თითოეული გმირი დიდი ემოციის მატარებელია ჩემთვის . მიუხედავად იმისა,რომ ისტორია საკმაოდ ვრცელია და დაუსრულებლადაც მოგეჩვენებათ , იქნებ მეორე ნაწილის წაკითხვის სურვილიც კი გაგიქრეთ, მაგრამ მაინც მარტივად იკითხება მათთვის ვისაც უყვარს საუბარი, დიალოგები, ლაპარაკისას გაცნობილი პერსონაჟები ეს ისტორია თქვენთვისაა. მათ კი ვინც დიალოგებს ვერ იტანთ იცოდეთ რომ ისტორიის 98% დიალოგია... მზად იყავით ბანალური ყოველდღიური რუტინის აღწერის ხილვისთვის. ისტორია რამდენიმე ნაწილისგან შედგება ურთიერთობები ქორწინებამდე და ქორწინების შემდეგ სამ განსხვავებულ წყვილთან .
რაც არ უნდა მოხდეს ისტორიის ყველა გმირი ,მეასეხარისხოვანიც კი მიყვარს და ძალიან დიდი იმედი მაქვს შენ, მკითხველო კითხვის გაგრძელებას რომ გადაწყვეტ მოგეწონება მათი რაღაც ნაწილი მაინც.
"მეზობელი, ქმარი და საყვარელი" კარგად დავიწყებული ძველი , განახლებული ისტორიის პირველი ნაწილი
.......
შემოდგომისთვის დამახასიათებელი ღრუბლიანი ამინდი იყო. ცა თითქმის შავი გამხარიყო ,წვიმისთვის ემზადებოდა. ძლიერი ქარი ქროდა , სწრაფად მოძრაობდა ქუჩებში ხალხი, თუმცა მანქანის საჭესთან მოკალათებული ახალგაზრდა ქალისთვის მნიშვნელობა არ ჰქონდა ადამიანებს,მას მხოლოდ ადგილები აინტერესებდა, შენობებს აკვირდებოდა იხსენდებდა ძველს და ადარებდა ახალს. მინიმალური სხვაობა აღმოაჩინა, სულ რაღაც ერთი წლის წინ იყო ბოლოს სამშობლოში ,მაგრამ მაინც გრძნობდა ნოსტალგიას.
-ასე თუ გააგრძელებ რამეს დავეჯახებით,მე უნდა დაგესვი საჭესთან- გვერდით მჯდომი გოგონა აწუწუნდა და იისფრად შეღებული ტუჩები უკმაყოფილოდ დაბრიცა
-ელიზაბეტ მშვიდად იჯექი და მადროვე ,გთხოვ
-მშვიდად ვზივარ ნახევარი საათია არადა წესით 10 წუთში უნდა ვყოფილიყავით სახლში შენ ისე დადიხარ კუ მიმიქარავს
-ადამიანურად ისაუბრე ,რამენჯერ უნდა გაგაფრთხილო, რომ არ შეგფერის მსგავსი სიტყვები
-ოოჰ ღმერთოოო შენნაირი ერთიც საკმარისია დედამიწაზე
-ვფიქრობ ყველა მსგავსად რომ მეტყველებდეს ქართულ ენას გადაგვარება არ დაემუქრებოდა ,არც ამდენი ბარბარიზმი დამკვიდრდებოდა - ისევ უცქერდა ქუჩებს და მშობლიურ სახლს, რომ მიაღწია შემდეგ უმატა სიჩქარეს ,ყოველთვის ასე იქცეოდა.
-ალილუიიაა როგორც იქნა მოვედით თორემ შენთან ერთად ისე ვიწყენ სიკვილი მინდება - მანქანიდან სწრაფად გადავიდა გოგონა და საბარგულიც გახსნა სანამ საჭესთან მჯდომმა მანქანა დატოვა. მშვიდად მოძრაობდა,კარი ნელა მიხურა მოსაცმელი შეისწორა და სახლისკენ დაიძრა-მოიცა შენი ჩათები მე უნდა ვათრიო?
-ელიზაბეტ შეეშვი...მამას მძღოლი მიხედავს
-ელიზაბეტს ნუ მეძახი ლიზა დამიძახე, ასეთი რთული სათქმელია? შოთიკო კიდე ყველაფერს ხომ ვერ მიხედავს - სანამ ჯუჯღუნებდა გოგო უკვე სახლში იყო .
შესვლისთანავე იგრძნო მონატრებული სურნელი, აურა რომელიც სხვაგან არსად ხვებოდა და გაეღიმა. მოსაცმელი გაიხაა იქვე დაკიდა და მისაღებისკენ დაიძრა
-დედიი მოვედი
-ეკატერინე,საყვარელო - 60 წელს გადაცილებული ქალი წამსვე შეეგება და გულში ჩაიკრა გოგონა- ჩემო საყვარელო, როგორ მომენატრე
-მეც ,ძალიან
-ეკატერინე - მამას ხმა რომ გაიგო წამსვე გასწორდა და მისკენ დაიძრა-როგორ იმგზავრე?
-კარგად მამა,გმალობ. როგორ ხართ?
-როგორც ჩვენს ასაკს შეეფერება
-ისევ ცუდად ხართ მამა? დედას არაფერი უთქვამს
-კარგად ვარ, ნუ ღელავ .მთავარია დაბრუნდი
-ნელიკოოო მშია სასწაულად ...ამან გზაში ისე იარა მეგონა მთელი საქართველო გამოვიარეთ და მომშივდა. სანამ წავალ მაჭამეთ რამე
-ელიზაბეტ !
-ბატონი მამაც აქ ყოფილა, უკაცრავად შალვოვიჩ ვერ დაგინახე
-ელიზაბეტ ვახშამი მზადდება და ყველანი ერთად დავსხდებით, როცა დრო მოვა-დედამ მშვიდად განუცხადა უმცროს ქალიშვილს , რომელიც უკვე მობილურში იყურებოდა და მოსულ შეტყობინებას ღიმილიანი სახით კითხულობდა.
ეკატერინე მშობლების გვერდით ჩამოჯდა ,მხრებში გამართული ნამდვილ არისტოკრატ ქალს ჰგავდა. გრძელი თმა უზარმაზარ კოსად შეეკრა , ნაცრისფერი პერანგი და შავი კლასიკური შარვალი ეცვა , შავი მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი გრძელ ფეხებს მეტად გამოკვეთთდდა . მუდამ მშვიდი გამომეტყველება ჰქონდა , თითქოს ამქვეყნა არაფერს გაუნაწყენებია, გული არ სტკენია და ბრაზის არსებობის შესახებაც არ იცოდა. თვალები იმდენად ლამაზად და დახვეწილად მოეხატა რომ მუქი ცისფერი თვალები საოცრად ჩანდა გრძელ წამწამებს შორის. ტუჩები ბორდოსფრად შეეღება და საერთო ჯამში დახვეწილობის ზენიტში იყო.
-საყვარელო ვიცოდით რომ ჩვენთან დარჩენა არ გინოდა, უკვე მიჩვეული ხარ მარტო ,მშვიდად ცხოვრებას და ბინა შევიძინეთ. სულ რაღაც ერთ კვირაში დასრულდება და შეგეძლება გადახვიდე
-არ იყო საჭირო,მაგრამ ნამდვილად ვერ გეტყვით უარს.ცოტა არ იყოს გამიჭირდებოდა მარტოობასთან გამომშვიდობება
-შენ გიშვებენ სახლიდან და მე წავსლის ნებას არ მაძლევენ- წამსვე წამოიკივლა ელიზაბეტმა და ფეხზე წამოვარდა-პირდაპირ უსამართლობაა მე უნდა ვცხოვრობდე თქვენთან და ეს თქვენი საყვარელი შვილი თქვენგან შორს?
-შენი გაშვება სახიფათოა...ისედაც სულ შარში ეხვევი და მარტომ ცხოვრება რომ დაიწყო სულ მთლად დაიღუპავ თავს -ქალბატონი ნელი აშკარად უკმაყოფილო იყო უმცროსი ქალიშვილის ცხოვრების წესით
-ხო რა თქმა უნდა თქვენგან განსვავებით ცხოვრებით რომ ვტკბები თავის დაღუპვაა...როგორ დამღალეთ რაა აღარ შემიძლია მეტი
-სად მიდიხარ- სახლიდან გაქცეულ ლიზას შეშფოთებულმა დაუძახა დედამ,მაგრამ ის უკვე მანქანაში იჯდა და სადღაც მიქროდა
-დარწმუნებული ვარ მიზეზს ეძებდა გასაქცევად, ხომ ხედავ მოაკითხეს
-ყოველთვის ასე იქცევა?- დამწუხრებულ მშობლებს გადახედა
-ეს კიდევ არაფერია, ზოგჯერ თვეობით წასულია ვერც კი ვიგებთ სად დადის. იქნებ შენმა დაბრუნებამ შეცვალოს, ხომ იცი როგორ გიჯერებს
-მე მისი გამოსწორების იმედი აღარ მაქვს - მამამ განაცხადა და ფეხზე წამოდგა- სუფრა უკვე მზადაა, ვივახშმოთ
-სააბაზანოში შევალ და შემოგიერთდდებით შემდეგ - მშობლები დატოვა და ლიზას დაურეკა
-არ მითხრა რომ მოგენატრე
-სად წახვედი? ხომ მითხარი მომენატრე ,მიხარია რომ ბრუნდებიო
-საქმე გამომიჩნდა
-მანქანაში ხარ?-მუსიკის ხმა ფარავდა ლიზას სიტყვებს
-ხოო ...
-არ მესმის ნორმალურად შენი ხმა და ეგ სიმღერა რომ გამორთო არ შეგიძლია?
-ღამით დავბრუნდებიიი..მიყვარხაააარ - ჩაჰყვირა ისევ და გაუთიშა.
ღამით მართლაც დაბრუნდა და პირდაპირ საძინებელში შეუვარდა ეკატერინეს.
-დავბრუნდიიი- საწოლში შეწვა და ჩაეხუტა- როგორ ხარ?
-რომელი საათია იცი?- თვალები ძლივს გაახილა
-სამი ხდება ...ადრეა
-კი ნამდვილად ადრეა,დილაა ჯერ კიდევ
-ღმერთო ჩემო სულ დამავიწყდა რომ შენ 12 საათზე უკვე გძინავს...
-იმ ბიჭთან ერთად იყავი?
-იმ ბიჭს სახელი აქვს და ხო ,მასთან ერთად ვიყავი მეგობართან წავედით გავერთე და დაგიბრუნდი
-რამდენი ხანი აპირებ მაგ იმბეცილთან ყოფნას?
-რატომაა იმბეცილი ,რა გინდა ეკატერინა? შენ უსექსობისგან გაგიჟებული და გაუბედურებული იყო გინდა მეც დაგემსგავსო?
-რამდენჯერ გაგაფრთხილე რომ ასე არ გელაპარაკა !
-მე შენსავით საუბრის სურვილი არ მაქვს! გაგაცნობ აუცილებლად გიორგის და მიხვდები რომ არაა ცუდი ბიჭი და მხოლოდ გართობისთვის არ ვარ მასთან... ნუ ისეთი საოცარია საწოლში მაგის გამოც არ დაკარგავდა ნორმალური ქალი,მაგრამ სხვა დადებითი მხარეებიც ბლომად აქვს
-სწავლობს სადმე? რაიმე მიზანი აქვს ცხოვრებაში გართობის გარდა?
-თუ ღმერთი გწამს რა კითხვებით მაწუხებ,ცოლად კი არ მივყვები
-როგორ შეგიძლია ისეთ ადამიანთან ყოფნა ...
-თუ დაგამშვიდებს გეტყვი რომ საქმეც აქვს, შემოსავალიც , ჭკვიანიცაა და უნივერსიტეტიც დასრულებული აქვს. ეკონომისტის დიპლომი აქვს . ასლს გადავაღებინებ და მოგიტან გინდა?
-მასხარა - მაინც ვერ შეიკავა თავი და მასთან ერთად აკისკისდდა. მერე ლიზიკოს ხელი მოხვია და მაგრად ჩაეხუტა-ხომ იცი როგორ მიყვარხარ ,უბრალოდ არ მინდა რომ გული გეტკინოს ისევ
-არ მეტკინება გული... არ მიყვარდა არც წინა შეყვარებულები და არც ეს
-ორი წლის წინ მე დავტიროდი შეყვარებულს?
-ვაიმეე რა გამიხსენა პროსტაა ... ვის შეადარა ჩემი ბიჭი .ჯერ ეს ერთი იმას უბრალოდ ვხვდებოდი მაშინ თინეიჯერი ვიყავი და მეგონა ვუყვარდი რომ მიღალატა ვინერვიულე და გავბრაზდი
-ამ ბიჭმაც რომ გიღალატოს მერე?
-არ მიღალატებს..ვერ მიღალატებს იმიტომ რომ...იმიტომ რომ ვიცი ვაგიჟებ შენგან განსხვავებით კარგად ვხვდები როდის ვაგიჟებ კაცს და ორი წელი დიდი დროა ჭკუის სასწავლად- ლოყაზე აკოცა ხმაურით და მერე მხარზე დაადო თავი -იცი როგორ მიყვარხარ?
-ჩემი პატარა - თავზე აკოცა და მოეფერა- დავიძინოთ ,დროა
-იცოდე დილით არ გამაღვიძო ისე წადი სავარჯიშოდ
-გპირდები ..ტკბილი ძილი
დილით ადრე გაიღვიძა, მძინარე ლიზა საწოლში დატოვა.მოწესრიგდა ,ცოტა ხანს ირბინა შემდეგ დაბრუნდა გამოიცვალა, ისაუზმა და სამსახურის ამბის გასარკევვად წავიდა. მართალია მოწვევა ჰქონდა უნივერსიტეტიდან და შეეძლო რამდენიმე დღე თავისუფლებით დამტკბარიყო,მაგრამ უსაქმოდ ყოფნა არ შეძლო. პოლიგლოტი გახლდათ ქალბატონი ეკატერინე , უცხო ენათა ფაკულტეტის წამყვანი პროფესორი . ქალბატონი ნელი ისტორიკოსი გახლდათ და წლების განმავლობაში იყო ლექტორი, მეუღლეც ბატონი ვახტანგი უნივერსიტეტში გაიცნო. ვახო უნივერსიტეტის რექტორი გახლდათ რამდენიმე წლის განმავლობაში . ქალიშვილმაც მათი გზა განაგრძო ბავშვობიდან ჰქონდა უცხო ენების დასწავლის საოცარი ნიჭი და არც დაფიქრებულა პროფესიის არჩევისას. მშობლებმა ჯერ კიდევ ბავშვობაში გაგზავნეს სასწავლებლად ინგლისში გოგონათა კოლეჯში . რამდენიმე წელში მასთან ელიზაც გაუშვეს ,მაგრამ ქალბატონი ცუდი ყოფაქცევისთვის მალევე გამორიცხეს და სამშობლოში დააბრუნეს. მართალია დებს ყოველთვის კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ ,არდადეგებს ერთად ატარებდნენ და სწავლის პერიოდშიც ხშირად ხვდებოდნენ ერთმანეთს ,მაგრამ ეკატერინეს გავლენა ელიზაბეტზე საერთოდ არ იგრძნობოდა. მიუხედავად იმისა რომ ერთმანეთზე ყველაფერი იცოდნენ არასდროს ითვალისწინებდნენ ერთმანეთის რჩევებს. ისე განსხვავდებონენ ერთმანეთისგან როგორც ცა და დედამიწა.
ერთი კვირა იმდენა სწრაფად გავიდა სხვადასხვა საქმის მოგვარებასა და გარემოსთან შეგუებაში რომ გონს ვერ მოვიდა ისე აღმოჩნდა ახალ ბინაში. მშობლებმა მალევე დატოვეს ელიზაბეტი კი ქარიშახლივით შეიჭრა და ყველა კუთხე კუნჭული დაათვალიერა . მერე ამობარგებაში დაეხმარა
-არა მაინც ვერ ვიჯერებ რომ დამხმარეს არ აიყვან
-ბინა იმიტომ ავირჩიე რომ თავად მომეგვარებინა ყველაფერი
-არ მჯერა რომ თავად შენ გააკეთებ ყველაფერს, კი მითხარი კერძების მომზადებას ვსწავლობო ,მაგრამ არ მეჯერა. მომიმზადებ რამეს ეკატერინე?- სამზარეულოს დახლზე შემოჯდა და თითები ზედაპირზე აათამაშა
-თუ შეიძლება სკამზე დაჯექი ... როდესაც მოვამზადებ აუცილებლა დაგპატიჟებ
-აქედან ვერ მომიშორებ იცოდე...როგორ მომწონს ყველაფერი .წარმოუდგენელია მეც მინდა ბინა
-ჭკვიანად თუ მოიქცევი პირადად მე გიყიდი
-მართლა მეუბნები? ნამდვილად? მოიცა ჭკვიანად მოქცევა რას ნიშნავს
-შეეცადე უნივერსიტეტიდან მაინც არ გამოგრიცხონ, ლექტორებთან და რექტორებთან ომს შეეშვი და მაჩვენე რომ ცეკვის,სიმღერის და იმ კაცის გარდა რაიმე გიყვარს
-ასე მარტივადაც არაა საქმე როგორც ჟღერს..თუმცა ამჯერად იმ საქმეს ვაკეთებ რაც მომწონს და მასწავლებლებიც კარგი მყავს. ხატვა არ მიგაჩნიათ საქმედ თქვენ, მაგრამ მე ჯგუფში საუკეთესო ვარ,რამდენიმე თვეში გამოფენა მექნება
-ჩემი დამოკიდებულება იცი და ძალიან გთხოვ ნუ ამბობ რომ არ მომწონს შენი საქმე,თუმცა ვბრაზობ რომ ერთხელ არ დამხატე
-შენ ჩემო საყავრელო ისეთი მშვენიერი ხარ ჯერ ვერ დაგხატავ..ვერ გავბედავ უბრალოდ შენი მშვენების დამახინჯებას- სახე წამსვე გაუნათდდა და თვალები გაუბრწყინდა
-გამოფენას ვინ გიფინანსებს? უნივერსიტეტი ?
-მეც არ ვიცი ვინ არის ჩემმა მასწავლებელმა მითხრა რომ დერეფანში ნახეს ჩემი ნახატები ისე მოეწონათ რომ გამოფენას მიფინანსებენ და მეც რა თქმა უნდა უარი არ მითქვამს
-ასე უბრალოდ მოეწონა და იკითხა ვინაა ამ საოცარი ნამუშევრების ავტორი მოდი გამოფენა გააკეთოს ჩემი ფულითო?
-ყველაფერში ეჭვი როგორ გეპარება..აბა მოვიპარავდი ფულს თუ რა
-ნუ იბუტები ...უბრალოდ ვიკითხე. შეგეძლო ჩემთვის გეთქვა და
-არ მინდოდა თქვენი ფული ...საღამოსთვის მზადებას ვიწყებ. უკვე ვიცი სად უნდა გავაკეთო არ მინდა მხოლოდ ნახატები იყოს...ჩემი ფოტოებიც უნდა ვაჩვენო ფართო საზოგადოებას , სასიამოვნო მუსიკა და მოდელებიც მჭირდება.მოკლედ გრანდიოზული გეგმები მაქვს...გადატრიალება უნდა მოვაწყო
-ჩემი ნიჭიერი გოგო ხარ შენ და იცოდე არასდროს გაბედო უკან დახევა
-მარტო შენ გჯეროდა ჩემი ნიჭიერების ...გახსოვს ბავშობისას კაბებს , რომ ვხატავდი მეუბნებოდი შენგან ერთ დღეს ცნობილი მხატვარი და დიზაინერი დადგებაო . მაშინ ვერ ვიგებდი უბრალოდ ვხატავდი ბავშვური ფანტაზიები ფურცელზე გადმომქონდა ახლა კი პირობას გაძლევ მსოფლიოში ცნობილი დიზაინერი გავხდები და მერე მითარგმნე ჟურნალებში ჩემზე დაწერილი სტატიები - მაგიდიდან ჩამოხტა და ზურგიდან მოეხვია ეკატერინას -იცი რო მიყვარხარ ჩემო ცისფერთვალა დედოფალო?
-ჩემი პატარა , მეც ძალიან მიყვარხარ ჩემო სიცოცხლე- ხელები მოხვია და გულში ჩაიკრა- რამხელა გაიზარდე ჩემზე დიდი ხარ გოგონი?
-შხვართი ვარ მე ...შხვართალააა ლიზიკოოო.ტკბილი ,გემრიელი და საყვარელი რომელსაც თავისი სექსბომბა ბიჭი ურეკავს რაც იმას ნიშნავს რომ უნდა წავიდეს და მარტო დაგტოვოს შენს ბინაში. აბა კარგად ...ხვალ დილით არ დამირეკო იცოდე ძალაგამოცლილი ვიქნები და მაგ დროს მძინავს ხოლმე გათიშულს . მე დაგირეკავ - უცებ მიაყარა ლოყები დაუკოცნა, ჩანთას ხელი დაავლო და გაიქცა. ეკატერინემ სააბაზანოს მიაშურა ჯაკუზში მოთავსდდა და სწორედ იმ დროს გაისმა ხმამაღალი სიმღერის ხმა როცა უნდა მოდუნებულიყო. თითქოს სხეულზე ეკლებმა დააყარა . სახლი ლამის ზანზარებდა ისე ისმოდა ყველა მხრიდან ხმა,ჯერ ვერ გაიგო ზემოდან ჩამოდიოდა ხმა,ქვემოდან თუ გვერდიდან . ყურის საცობები აიღო და მოირგო,იფიქრა რომ ბანაობის დასრულებამდე მეზობელიც შეწყვეტდდა გართობას. შხაპი რომ მიიღო ,მოწესრიგდა და გვიან მოიშორა ყურიდან საცობები. თმა დაიწნა და საწოლისკენ დაიძრა. ბალიში ააფუმფულა ,კომფორტულად მოეწყო და თვალები დახუჭა. ძილის წინ ჩვევად ჰქონდა კლასიკური სიმღერის მოსმენა. მელოდიის დასრულებამდე უკვე სიზმრების სამყაროში ინაცვლებდა. ამჯერადაც არ დაურღვევია კანონზომიერება , მაგრამ ღრმა ძილიდან კვნესის ხმამ გამოიყვანა , ქალის ხმა იყო აშკარად და მთელს ოთახში ტრიალებდა, ჯერ გვერდი იცვალა ,შემდეგ დაიგნორება შეძლო ,მაგრამ არ გამოუვიდა თანდათან უფრო ძლიერდებოდა ხმა და ამას თან ერთვოდა საშინელი ხმაური , თითქოს საწოლის უკან კედელს მთელი ძალით ეჯახებოდა რაღაც. თვალები გაახილა და ბალიშების მორევიდან თავი წამოჰყო ,შემდეგ ოთახში მიმოიხედა ხმა ისე ვრცელდებოდა ისევ ვერ იგებდა საიდან მოდიოდა. ყალყზე დაუდგა ნერვები , სუნთქვა ეკვროდა უკვე ქალის ხმა იმდენად მკაფიოდ ჟღერდა და ამას თან კაცის ოხვრაც ერთვოდა, საწოლის ხმაზე აღარაფერს ვამბობ, ისეთი შეგრძნება ჰქონდა რომ კედელს გამოტეხდნენ და მის საწოლს დაეჯახებოდნენ. სწრაფად წამოვარდა, ხალათო მოიცვა და საძინებლიდან გავარდა. არ უნდოდა მოთმინება დაეკარგა და ალქაჯივით მოქცეულიყო, მითუმეტეს მეზობელს რომელსაც შეგნების ნატამალიც არ გააჩნდა ასე დადგომოდა თავზე. რამდენიმე წუთი მოიცადა ,სამზარეულოში წყალი დალია.აივნის კარი დახურა და ისევ დაბრუნდა. ღრმად ამოისუნთქა ხმა რომ აღარ ისმოდა. საწოლს მიაშურა,ბალიშები დააწყო და ის იყო თავი უნდა დაედო ისევ რომ დაიწყო
-არააა გამორიცხულია... რა უბედურებაა ღმერთო ? ეს სად მოვხვდი - ისევ წამოდგა ,ხალათი ჩაიცვა, ქამარი კარგად შეიკრა და სახლიდან ისე გავიდა. მეზობელ კარზე დააკაკუნა, რა თქმა უნდა დიდხანს არავინ გამოხედა, სულ მთლად გაგიჟდა სწორედ იმ დროს გაიღო უკან გაბრუნებას რომ აპირებდა .ხელი ჰაერში დარჩა ნახევრად შიშველი ბიჭი რომ აესვეტა წინ ,თვალები ამღვრეული ჰქონდა, ყელი დაწითლებული ,სპორტული შავი შორტი ეცვა და ისიც იმდენად დაბლა იყო რომ მენჯის ძვალი ლამის ბოლომდე უჩანდა .ხელით კარის ჩარჩოს მიეყრდნო და ურცხვად აათვალიერა ეკატერინა
-კოჭამდე ხალათში სტრიპტიზიორებს არ ვიცნობ და რა გგნებავთ დეიდა? - ისე უთხრა თვალები არ მოუშორებია მისი მკერდისთვის , ეკატერინეს ეჭვი შეეპარა შიშველი ხომ არ ვარო ,მაგრამ ხალათი ისევ ისე იყო შეკრული -ცუდად ხომ არ ხართ?-თვალი გაუსწორა და მწვანე თვალების ციმციმით გააგიჟა ეკატერინა-აბა , სასწრაფოს გამოძახება გჭირდებათ თუ ნებას მომცემთ სახლში დავბრუნდე
-იცით მეც ძალიან მინდოდა სახლში მშვიდად ყოფნა და დასვენება,მაგრამ თქვენ თქვენს „სტუმრებთან“ ერთად დამირღვიეთ მყუდროება და მოვითხოვ შეწყვიტოთ აღნიშნული ქმედება
-მოითხოვთ შევწყვიტო აღნიშნული ქმედება...ღმერთმანი ვერ ვიგებ რა ქმედებაზე ამბობთ ...განა თქვენთან შემოვიჭერი?
-ყმაწვილო მორჩით თავის გასულელებას და იქონიეთ მცირედი გონიერება -უკან შებრუნდა და ჩვეული მოზომილი ნაბიჯებით დაიძრა კარისკენ
-ტკბილი ძილიიი დეიდაა - კარის დახურვამდე გაიგო ბიჭის ხმა და ცეცხლი წაეკიდა ბრაზსგან
-იდიოტი ...დეიდაო ,წარმოუდგენელია დეიდა მიწოდა .სასწრაფოს გამოვუძახებო რომელი ქმედებაო ..უტაქტო, ცინიკოსი, გაუზრდელი ხეპრე - ილანძღებოდა და საძინებლისკენ მიდიოდა ამჯერად სიმღერის ხმა გაიგო ისეთ ხმაზე რომ კვნესას მაინც ვერ ფარავდა და მთელი კოქტეილი დახვდა ერთად ჭკუიდან გადასასვლელად. საცობები იპოვა სწრაფად მოირგო, ბრაზისგან ხელები უკანკალებდა ,თავზე ბალიშიც დაიმხო . პირველად დაიძინა ასე არაკომფორტულად, ცუდ განწყობაზე . დილასაც შესაბამისად ცუდ განწყობაზე გაიღვიძა, შხაპი მიიღო და მაშინვე გამოფხიზლდა, სპორტული შარვალი, ბოტასი , ქურთუკი და ყურსასმენები აიღო . კიბე ჩაირბინა და სკვერში სავარჯიშოდ გადავიდა. დიდხანს დარბოდა ,ბოლოს დაქანცული მიაბიჯებდა კორპუსისკენ ზემოდან რომ დაიფშტვინა ვიღაცამ ,ინსტიქტურად აიხედა და აივანზე მდგომი უზრდელი მეზობელი შენიშნა
-როგორც ჩანს კარგად გეძინა დღეს ენერგიაზე ხარ ლამაზო
-აბეზარი - წამსვე მოაშორა მზერა ,მისი სიცილიც დააიგნორა და გზა განაგრძო. ისევ გადაივლო, ჩაიცვა და საუზმის მომზადება დაიწყო. კარგი ამინდი იყო და აივანზე გაწყობა გადაწყვიტა. ლანგრით გაიტანა ნუსი, ორცხობილები ,კრუასანები და ყავა .ხილიც დაჭრა ლამაზად თეფშზე და ყველაფერი აივნის მაგიდაზე დააწყო,შემდეგ დაწნულ სავარძელში დაჯდა და საუზმობას შეუდგა. ჯერ კიდევ დილის 10 საათი იყო , ქალაქი იღვიძებდა ზოგს სამსახურში აგვიანდებოდა, ზოგს უნივერსიტეტში მიეჩქარებოდა...
-ჰეიი მეზობელოო -ისევ გაიგო ბიჭის ხმა იმდენად ახლოს რომ ეგონა პირდაპირ ყურში ჩაჰყვიროდა, უკმაყოფილოდ შეჭმუხნა წარბები და ისე გახედა. უზარმაზარ აივანზე იდგა კიდეზე მოყრდნობილი და სიგარეტს ეწეოდა -მაგრად მშია და არ გინდა დამპატიჟო?- კვამლს გამოაყოლა სიტყვებიც და თვალები დააწვრილა, ისე გაიცინა ნებისმიერს აურევდა გონებას , თუმცა ეკატერენეზე მხოლოდ მისი სითავხედე მოქმედებდა
-სხვა დეიდა იპოვნე ყმაწვილო ,რომელიც გათენებული ღამის მიუხედავად დაივიწყებს შენს სითავხედეს და დაგაპურებს - ტონი არ შეუცვლია ისე განუცხადა და ჩანგალი ხილით სავსე თეფშისკენ წაიღო
-ნწ ნწ ნწ ასე როგორ შეიძლება? დავიჯერო გაგანაწყენეთ? მომიტევეთ უგნურს თქვენნაირი ლამაზი ქალის განაწყენება როგორ შეიძლებოდა ...გეფიცებით გაუაზრებლად მომივიდა .თქვენ წარმოიდგინეთ სულ არ მიფიქრია იმ დროს თქვენზე- ეს რომ უთხრა ეკატერინას ლუკმა გადასცდა და ხველა აუტყდა. წვენის ჭიქას ხელი დაავლო და ძლივს მოსულიერდა-აიი კიდევ დაგაზარალეთ... კარგად ხართ?
-იქნებ თქვენს ტერიტორიაზე დარჩეთ და ჩემი სიმშვიდის დარღვევას შეეშვათ!
-ბაზარი არაა... გავდივარ ,თუმცა ნაწყენი ვარ ყავაზე რომ არ დამპატიჟეთ . ისე თქვენ მოხვედით და კექსით შემოსვლა ჩემზე არ იყო? ვაახ ჩემიი როგორ შევცდი ...გამოვასწორებ! ალბათ მაგიტო ხართ გაბრაზებული ხო?- თავისას არ იშლიდა ამჯერად მოაჯირს მოშორდა წელში გასწორდა და ხელები მაღლა ასწია თან ისე იღიმოდა,იმდენად აშკარა იყო რომ ღადაობდა ,ეკატერინა კი ბრაზისგან იბერებოდა. ცოცხალი თავით არ ადგებოდა და საუზმობას არ შეწყვეტდდა , არც თავს გაუყადრებდა მეტად და მასთან ბაასს არ გააბავდა, პირველ რიგში თავშეკავებას ასწავლიდნენ და არაჩვეულებრივადაც გამოსდიოდა. წვენის ჭიქაც ბოლომდე დაცალა , მუხლებზე დაფენილი ხელსაწმენდი აიღო დაკეცილი დადო სინზე და მობილურიც ამღერდა. ელიზაბეტის მომღიმარი ფოტოს დანახვისას თავადაც გაეღიმა
-გისმენ ელიზაბეტ...ასე ადრე რატომ გაიღვიძე ?
-ეკატერინე სახლში ხარ?
-რა ხდება? სახლში ვარ
-მოვალ მალე და გეტყვი - ტირილით თქვა და გაუთიშა. მაშინვე აალაგა ყველაფერი და სახლში შევიდა. ზედაც არ შეუხედავს უზრდელი მეზობლისთვის.
რამდენიმე წუთში გაისმა კარზე ზარი და ელიზაბეტიც შევიდა ქვითინით. კარის გაღებისთანავე მოეხვია დას .
-ეკუუუ
-პატარავ...რა მოხდა?
-მომატყუა იმ საზიზღარმაა - ქვითინებდა და ცრემლებს შეუჩერებლად ღვრიდა
-ჩშშ...დამშვიდდი და ყველაფერი მომიყევი - კარი მიხურა და სახლში შეიყვანა . დივანზე ჩამოსვა და წყალი მიუტანა ისე სრუტუნებდა სიტყვებსაც ვერ არჩევდა. წყალი რომ დალია ცოტა ამოისუნთქა და ცრემლებიც მოწმინდა ეკატერინემ-აბა ახლა მომიყევი რა მოხდა
-გიორგიიმ მომატყუა ... იმ საზიზღარმა ,გველმა, ბოროტმა მატყუარამ
-გიღალატა? რა გააკეთა ვინმე ჰყავს? აბა გიჟდება ჩემზეო?
-ვაიმეე მეტი არ მინდოდა ეღალატებინა და სხვას მიჰკარებოდა მივატეხდი იმ საოცარ ხელებს...ჯანდაბაა რაზე ვფიქროოობ მაგ დამპალმა როგორ გამაბითურა მე კიდე როგორ მეგონა რომ ნიჭიერი ვიყავი და
-ისევ არ დაიწყო ტირილი და მითხარი რა მოხდა,თუ არ გიღალატა აბა რა გააკეთა
-თურმე ის აფინანსებს ჩემს გამოფენას...იმ დამპალმა მომატყუააა იცოდა რო არ გამოვართმევდი ფულს და ამხელა გეგმა შეადგინა ჩემს მოსატყუებლა წარმოგიგენია?
-გიორგი აფინანსებს ყველაფერს? ლექტორსაც შეუთანხმდა და ყველაფერი მოიფიქრა? შენ როგორ გაიგე
-წუხელ მასთან ვიყავი , დილით რომ გამეღვიძა საწოლში არ დამხვდა ვიღაცას ელაპარაკებოდა და გავიგონე როგორ თქვა რამე რომ გაიგოს დედას გიტირებთო, ყველაფერი ისე უნდა იყოს როგორც მოუნდება და ძალა არ დაიშუროთო თორემ ხომ იცით რას გიზავთო. მე რომ მოვითხოვე სპონსორის სახელის თქმა იმიტომ იყო გაბრაზებული და ბრდღვნიდა ყველაფერს რომ დამინახა სიტყვის თქმა არ ვაცადე ისე ვეჩხუბე, გავლანძღე, გული მოვიოხე, ყველაფერი დავუმსხვრიე სახლში და ისე წამოვედი.
-ამის გამო ტირი ჩემო სულელო გოგო? განა რა გააკეთა ისეთი,მართალია ცუდად მოიქცა რომ მოგატყუა ,მაგრამ შენთვის არ გააკეთა? შენ რომ ბედნიერი ყოფილიყავი,თანაც სრულიად უანგაროდ
-შენ რა იცავ? რაც უნდა ის ქნას იმდენი ვაზა ვესროლე ერთი გავარტყი კიდეც..ვაიმე ბოლო რომ ვესროლე მოხვდა სახეზე ხელი აიფარა და ხელი ...მგონი სისხლი მოსდიოდა .ეს ...ეს მისი სისხლია? რომ ცდილობდა გავეჩერებინე - მაისურზე დაიხედა უცებ და წამოვარდა- ღმერთო ვესროლე და ხელი გავუჭერი
-და რისთვის
-ჩემი გახარება უნდოდა, იმტომ რომ შენსავით სჯერა ჩემი და სულ მეუბნება რომ ნიჭიერი ვარ და რომ ყველაზე კარგად ვხატავ და ცნობილი რომ იქნები იცოდე ავტოგრაფი მაინც მომეციოოო მე კიდე რა გავუკეთეე- მოთქვამდა ისევ , მერე უცებ შეიმშრალა ცრემლები ეკატერინეს აკოცა და სახლიდან ქარბორბალასავით გავარა
-გადარეული გოგო - ეკატერინამ სიცილი ვერ შეიკავა .
საღამომდე გასული იყო, ქალაქში სეირნობდა , საყვარელ ადგილებს სტუმრობდა. საღამოს რომ დაბრუნდა ლიზა ისევ ესტუმრა, ამდენად სიცილ კისკისით შევიდა და დივანზე დასკუპდა
-აბაა როგორ ხართ?
-ხელი აქვს გაჭრილი, მაგრამ შევრიგდით. სახლი საშინლადაა არეული, ის ოთახი განსაკუთრებით, ეგეც მაპატია და ბოლოს ცეცხლოვანი სექს* გვქონდა- გაიცინა და თავი უკან გადასწია- ვგიჟები მგონიიი...უბრალოდ საოცრებაააააა
-როდის გამაცნობ ?
-გინდა გაგაცნო?
-დამაინტერესა მისმა ჟესტმა
-ჩემი ბიჭი თითონაა საინტერესო ,გამორჩეული და საოცარი . ახლა შენ მომიყევი ის სიმპაწიაგა ვინ იყო იმ უზარმაზარ მოშვეტილ აივანზე რომ დააბოტებდა შიშელი სიგარეტით ხელში და ვიღაცს მობილურზე ესაუბრებოდა. რომ გადმომხედა ისე დამაკვრიდა აშკარად შენში ავერიე, მერე მკერდზე დამხედა თითქოს მაგით ამომიცნობდა მერე მზერა მომაშორა და საუბარი განაგრძო .არ მეტყვი ვინ არის?
-ვიღაც ჯოჯოხეთის მოციქულია. წუხელ ჯერ სააბაზანში შემოვიდა სიმღერის ხმა მაგრამ საცობები გავიკეთე ყურებში და რომ დავასრულე პროცედურები აღარ ისმოდა, დავწექი და სიმღერის ნაცვლად ქალების კვნესა ისმოდა სინქრონში, ამას დამატებული საწოლის საოცარი რყევა ,მეგონა კედელს გამოანგრევდა ...გეფიცები პირველად შევხვდი ასეთ თავხედს რომ დავუკაკუნე რა ხდება დეიდაო კოჭებამდე ხალათით სტრიპტიზიორებს არ ვიცნობოო ... სასწრაფოს ხო არ გამოვუძახოო და კიდევ ათასი ცინიკური ფრაზა მითხრა . ყურად არ იღო ჩემი თხოვნა და როგორც კი შევედო საძინებელში მაშინვე გაგრძელდა ყველაფერი ერთად სიმღერაც კი ჩართო - ისევ თავიდან შეიპყრო ემოციებმა, გამომეტყველებაზეც კი ემჩნეოდა რამდენად იყო შეშფოთებული
-ღმერთოო ჩემოო ამდენ ხანს ერთი ქალი ჰყავდა?
-რა გაცინებს ელიზაბეტ?
-ვაიმეე გიორგი რომ არ მყავდეს გეფიცები გავიცნობდი ... ჯოჯოხეთის მოციქული კი არა ნამდვილი კაცი ყოფილა . ვაიმეე გავგიჟდიი - ხმამაღლა იცინოდა უცებ რომ გაჩერდა და ეკატერინეს გაუსწორა მზერა- მკერდზე რატო დამხედა ?
-მე რა ვიცი ,შენი აზრით ეგეთი ავადმყოფების აზროვნებას ვიცნობ?
-ჩემო საყავრელო ამქვეყნად ყველანაირ ადამიანს უნდა იცნობდეეე ...
-დღეს დილით საუზმობისას გამომელაპარაკა მშიაო და ხომ არ დამპატიჟებო, წარმოგიდგენია? მერე ათასი სისულელე მითხრა თავისი გლუვი ტვინით ცდილობდა ჩემს აყოლიებას ...რა საცოდაობაა
-ღმერთო რა ბოროტი ხაარ...ჩვეულებრივ ადამიანებს არ ცნობ ხომ?
-ვერ ვიტან როცა უაზროდ მაწუხებენ
-რა ექნა? სექს* ჰქონდა თან ველური და შენ გამო ქალებს გაყრიდა და დაანძრ**და თუ რა
-ელიზაბეტ!
-აჰ მომიტევეე შენ ხო აზრზე არ ხარ რაზე გელაპარაკები ..ვაიმეე საწოლის ხმაც ისმოდა გოგო? ამაღამ აქ რო დავრჩე ვითომ ისევ ეყოლება ვინმე?
-შენ სულ გაგიჟდი ხომ?
-ასე რომ აფართოებ თვალებს ვგიჟდები ისეთი საყვარელი ხარ
-ელიზაბეტ გეყოფაა! - უკვე მოთმინებას კარგავდა, ლიზა მისგან სრულიად განსხვავებული იყო და მსგავსი საუბარიც კი აღიზიანებდა
-კარგიი მორჩა გეფიცები ვჩუმდებიი ...იცი როგორ მშიაა? იმ საზიზრარმა სულ გამომფიტაა გეფიცები ძალა აღარ მაქვს რამე მაჭამე რაა
-მოვამზადებ ვახშამს და დაგანაყრებ ჩემო პატარავ- გაიღიმა ლოყაზე აკოცა და სამზარეულოსკენ გაემართა
-შენ სახლშიც ასე დადიხარ ხო ისევ? მაკიაჟი მაინც მოიშორე ან ეს თმა გაიშალე სულ შეკრული რომ გაქ როგორ უძლებ არ მეტყვი?
-სრულიად ჩვეულებრივად, ქალი ყოველთვის მოწესრიგებული უნდა იყოს, თანაც მაკიაჟი არ მაქვს
-გინდა დაგეხმარო ცუნცუუულ? - ამჯერად მაგიდაზე შემოჯდა და ისე შეხედა
-ელიზაბეტ მიმართვის ფორმა შეარჩიე ძალიან გთხოოვ
-ელიზაბეტს რამდენჯერაც დამიძახებ აწი იმდენჯერ დაგიძახებ ცუნცულას, ბაჭიას, კუსკუსას, ჩიტუნას ან კიდევ სხვა რამეს რაც ალერგიას გაძლევს და მანამ არ მოვისვენებ სანამ არ დაგაფოთლავს, წითელი წინწკლებით არ დაგეფარება ეგ გლუვი კანიი-უცებ უთხრა ,შედეგით კმაყოფილმა და სამზარეულოში გავიდა.
ეკატერინემ ნამდვილად საოცარი ვახშამი გაამზადა. სუფრაც ისე ლამაზად გააწყო ლიზას გაოცება გამოიწვია . ის იყო სუფრასთან უნდა დამსხდარიყვნენ კარზე ზარის ხმა რომ გაისმა, ეკატერინე სამზარეულოში იყო რომელიღაც კერძს თებშებზე ანაწილებდა ამიტომ ლიზა წავიდა გასაღებად . არც გაუხედავს ისე გამოაღო კარი და ტორტით ხელში მწვანეთვალება კაცი , რომ დაინახა მაშინვე იცნო
-გამარჯობაა . ვინ გგნებავთ?
-გამარჯობა საყვარელო თქვენც ჩემი მეზობელი უნდა იყოთ?
-ააჰ თქვენ მეზობელი ხართ? ეს ტორტი ალბათ მე ხომ? გმადლოობთ არ იყო შეწუხება საჭირო თუმცა მე არ გადმოვდივარ აქ..მობრძანდიით ახლა ვაპირებდით ვახშმობას ,თქვენმა ნამდვილმა მეზობელმა ვახშამი მოამზადა ...არაჩვეულებრივ დროს მოხვედით - ბიჭი სახლში შეიპატიჟა კარი საგულდაგულოდ გადაკეტა და ტორტიანად წაიყვანა სასადილო ოთახისკენ .მისი ჩაცინებები არ გამოჰპარვია,მაგრამ თავი ისე დაიჭირა თითქოს არაფრის აზრზე იყო- ეკატერინეე სტუმარია შენთააან - ისე დაიყვირა თითქოს ქვეყნის მეორე ბოლოში ეძახდა
-ვინ სტუმარი ...მე არავის ველი - თეფშებით გამოვიდა და ბიჭი რომ დაინახა წამსვე შედგა- რა თქმა უნდა დაუპატიჟებელი, არასასურველი სტუმარი თუ მოვიდოდა ამ დროს
-მე ყველაზე ტკბილი ტორტი შევარჩიე ,შესაფერისად რომ დაგხვედროდით ახალ მეზობელს და თქვენ ასე მხვდებით?-ისეთი გამომეტყველება მიიღო თითქოს ძალიან ეტკინა გული.ელიზაბეტს ერთი სული ჰქონდა როდის ახარხარებოდა, თან ისე აკვირდებოდა ბიჭს ყველა წერტილი და ნაკვთი ზეპირად შეისწავლა . ჯინსის შარვალში,შავ პერანგსა და სპორტულ ფეხსაცმელში გამოწყობილი საოცრად სიმპატიურად გამოიყურებოდა.
-რას ამბობ ჩემო კარგო ... ამ ტორტს მე გამოგართმევ, დესერტი მაინც არ გვქონდა . მე მიყვარს შოკოლადის ტორტი ძალიან... თეფშსაც გამოვტან თქვენთვის
-არაა ,არაა საჭირო არ შეგაწუხებთ
-ყოველ მეორე ღამეს გაწუხებთ სინდისი დავიჯერო?- ეკატერინა არ ცხრებოდა, თვალებიდან აფრქვევდა ბაზს
-ეკატერინე საყვარელო როგორ იქცევი? ჩვენ შენი კარის მეზობლისს ახელიც არ ვიცით ... დაბრძანდით- ლიზამ ისე სწრაფად იარა ბიჭისთვისაც დადო ყველაფერი მაგიდაზე და სკამიც გამოსწია - აბა დავსხდეთ ,ძალიან მომშივდა რაღა დაგიმალოთ და ენერგია მაქვს გამოცლილი, დარწმუნებული ვარ გამიგებთ
-ელიზაბეტ იქნებ ეჩქარება ,რატომ აყოვნებ? უზრდელობაა როგორც დაუპატიჟებლად სტუმრობა ასე ძალის გამოყენებით სახლში ჩაკეტვა ადამიანის
-ვხვდები როგორ ძალიან გინდა შენი ნახელავი გავსინჯო ... ასე რომ ყველა საქმეს გადავდებ და დავრჩები- უცებ დაიბრუნა ცინიკური ტემბრი და მაგიდასთან მოთავსდდა- თქვენ თუ არ დასხდებით მარტო ხომ არ შევექცევი ამ საოცარი სურნელის მატარებელ კერძებს?
-რა თქმა უნდა დავსხდებით ... კიდევ ვერ გაგეცანით მე ელიზაბეტი ვარ ... ეს კი ეკატერინეა დები ვართ მიხვდით ალბათ . ვგავართ
-გარეგნულად გავხართ , ერთნაირი ნაკვთები გაქვთ თითქოს - ნაკვთებზე ისე გაუსვა ხაზი ლიზამ ტუჩებს ვეღარ მოუყარა თავი
-ხო ნაკვთები ნამდვილად მსგავსი გვაქვს ...თქვენ რა გქვიათ?
თითქოს განგებ იმ დროს დაურეკეს ელიზაბეტს , როგორც კი შეხედა მობილურს მაშინვე კარისკენ დაიძრა-უკაცრავაა თქვენ განაგრძეთ..
-ისევ გაბუტული ხარ კატუშ? - ჯერ თითქოს კერძებს აკვირდებოდა შემდეგ კი ეკატერინეს გაუსწორა მზერა და მისკენ გადაიხარა
-ეკატერინე მქვია და დეიდები არ ვიბუტებით
-გეწყინა ? უბრალოდ ისე მიყურებდი ნაოჭები გეტყობოდა,ეტყობა ძალიან იმოქმედა ჩემგან გამოსულმა ხმებმა . სხვა საძინებელი არ გაქვს? რომ შეიცვალო ადგილი? ჩემი ბინა მხოლო იმ მხარეს ესაზღვრება
-რა კეთილი ხარ ...გმადლობ რჩევისთვის და შენ რომ გადაინაცვლო სხვა ადგილას არა?
-მე კი გადავინაცვლე წუხელაც ,მაგრამ რა ვიცი გაჭრა კი? კარგი ექო აქვს ჩემს სახლს
-საყვარლებო სამწუხაროდ უნდა გავიქცე...სხვა დროს დავაგემოვნებ შენს ნახელავს , თანაც შემფასებლად სიმპათიური მეზობელიც გეყოფა,დარწმუნებული ვარ კარგი გემოვნება ექნება. მიყვარხააარ - ლიზა მოულოდნელად დაბრუნდა, ეკატერინეს სიტყვის თქმაც არ ადროვა ისე დაიძრა გასასვლელისაკენ და ღიმილიანი სახით დატოვა მეზობელთან უფროსი და
-როგორც ჩანს მარტო დავრჩით
-როგორც სჩანს ვახშმობა დასრულდა,ტორტის მოტანა ცუდი იდეა იყო არ მივირთმევ ტკბილეულს , განსაკუთრებით ამდენად კალორიულს - მოკლედ განუცხადა და წამოდგა
-ასე უცებ დაასრულე? მე ჯერ არ გამთავებია ..ჩემი ულუფა .სხვათაშორის გემრიელია კარგი მზარეული ყოფილხარ ..არ გინდა როგორც კარგმა მეზობელმა მომიმზადო ხოლმე ვახშამი?-ისე იქცეოდა თითქოს ვერ მიხვდა ეკატერინას მინიშნებას. ისევ კერძს მიუბრუნდა და დაგემოვნება განაგრძო
-პირდაპირ გაოცებული ვარ თქვენი სითავხედით
-უნდა გამოგიტყდე რომ მეც გაოცებული ვარ იმდენად სექსუალური ხარ- ისე უყურებდა ეკატერინა წამით გააშეშა
-ხო არა?გაოცებული ხარ - გაიღიმა წამოდგა და სამზარეულოში გავიდა, ტორტი აიღო აივანზე გაიტანა და პირდაპი მეზობლის აივნისკენ ისროლა, მთელი მინის კარი და იატაკი ტორტის ნარჩენებმა დაფარა. ბიჭი უკან გაჰყვა და თვალებგაფართოებული უყურება სანახაობას, აშკარად არ ელოდა ეკატერინესგან მსგავს ნაბიჯს .
-ასე უცებ თუ დაკარგავდი კონტროლს არ მეგონა
-ვგონებ სახლში დროულად უნდა დაბრუნდე,შენი აივანი ცოტა დაისვარა და თუ ახლავე არ გაწმენდ მერე ვეღარ მოაშორებ - კმაყოფილი იყო, შვება იგრძნო ასე მშვიდად ერთი ნაბიჯით მოიოხა გული
-არაუშავს საოცარი დამლაგებელი მყავს , რომ დავურეკავ გამოჩნდება და ყველაფერს დაასუფთავებს... შევალ მე თორე გამიცივდა მეორე კერძი - კაცმა ისევ დააიგნორა მისი ქმედება, ამჯერადაც გაიმარჯვა ფარულ ომში. ქალი გაოცებული უყურებდა და აღარ იცოდა რა გაეკეთებინა.რა თქმა უნდა კივილით ვერ ეტყოდა გაეთრიე ჩემი სახლიდანო ,მაგრამ უკვე ერთი სული ჰქონდა როდის მიახლიდა პირდაპირ სათქმელს და გამოლანძღავდა. საკუთარ თავზე ბრაზდებოდა მსგავსი რამ რომ აფიქრდებოდა და იდეაში მოსდიოდა, მაგრამ კონტროლის შენარჩუნება ძალზედ რთული აღმოჩნდა.
ღრმად ჩაისუნთქა და სასადილო ოთახში დაბრუნდა . ბიჭი მშვიდად იჯდა და სიგარეტს ეწეოდა, როგორც ყოველთვის თვალები დაწვრილებული ჰქონდა, მშვიდად , ნეტარი გამომეყტყველებით ავსებდა კვამლით ეკატერინეს სუფთა გარემოს და არც ადარდებდა.სამაგიეროდ ქალბატონს გაუფართოვდა თვალები და ყელში მოაწვა ბრაზი, ეს უკვე პიკი იყო
-შენ ... შენ ვინ ხარ საერთოდ ,როგორ ბედავ .დავიხრჩეე , ღმერთოოო არ შემიძლიაა -ეს რამდენიმე სიტყვა თქვა ქართულად მერე რომელ ენაზე სუაბრობდა საერთოდ ვერ გაიგო ბიჭმა, მაგრამ რთული მისახვედრი არ იყო რომ ლანძღავდა
-დამშვიდდი, ტო ასე რატომ ღელავ?
-შენ რა ჩემი გაგიჟება გინდა? - ხელები მაღლა ჰქონდა აწეული და გაფართოებული თვალებით უმზერდა
-უკვე მომწოონს...შენობით ფორმაზე გადმოხვედი..ახლა გააგრძელე რაო რა მინდაო?
-მაინტერესებდა ეს ბინა ადრე ვის ეკუთვნოდა და რატომ გადავიდა- უცებ გაიღიმა და თემა შეცვალა. ბიჭმა წამსვე ჩაიცინა და სიგარეტი პირდაპირ ეკატერინას ფაიფურის ფინჯანში ჩააფერფლა
-ახალ დაქორწინებული წყვილი გადმოვიდა ბოლოს .. ერთი თვე დარჩნენ მხოლოდ ,სხვათაშორის რეკორდი იყო . ბოლოს განაცხადეს თხელი კედლებია , ვისტრესებითო და წავიდნენ. არადა როგორ შევეჩვიე იცი? იმედია შენც ასე მალე არ გაიქცევი
-ერთი თვე ანუ? მეტ ხანს ვერ გაუძლეს? თან ახალდაქორწინებულმა წყვილმა
-შენ რამდენს ხანს გაჩერდები არ გაინტერესებს?
-მანამ სანამ არ მომბეზრდება ბინა და სახლის შეძენას არ გადავწყვეტ!
-ვფიქრობ მალე მოგინდება სხვა ბინის პოვნა და სახლზე ვერაფერს გეტყვი...ვინაიდან ტორტი ძალიან მოგეწონა და ბოლომდე აითვისე მე წავალ ,მშვიდად გავატარებ ღამეს - ისე უცებ მოხვია წელზე ხელი და ლოყაზე დაუტოვა კოცნის კვალი , ეკატერინა გონს ვერ მოვიდა - კიდევ ერთხელ გილოცავ ახალსახლობას...იმედია დიდხანს დარჩები - გაუღიმა და უკან დაიხია- გასასვლელს არ მაჩვენებ ?
-აჰ ,იმდენად დეზორიენტირებული ხართ გასასვლელსაც ვერ იპოვით დამოუკიდებლად? დაგეხმარებით რა თქმა უნდა- ისევ არ დაკარგა წონასწორობა და გასასვლელისკენ გაუძღვა,გრძნობდა მის დაჟინებულ მზერას მთელს სხეულზე ,მაგრამ აიგნორებდა
-ნახვამდის სექსუალურო მეზობელო - თვალი ჩაუკრა, წამით ტუჩზე იკბინა და ეკატერინემაც მიუხურა კარი. ხმაურით არ დაუხურავს ,მაგრამ მერე ბრაზი გამოუშვა. ყველაფეირ რაც მაგიდაზე ელაგა ერთი ხელის მოსმით ჩაყარა დიდ შავ პარკში ისე თითქოს დავირუსებული იყო. ხელზე ხელთათმანების მორგებაც არ დავიწყნია ყველაფერს ნაგვის ურნაში უკრა თავი ,შემდეგ სააბაზანოში შეიკეტა და დიდხანს არ გამოსულა იქედან. ბოლოს წყლის რელაქსმა იმოქმედა და დამშვიდებული დაწვა საწოლში, თავიდანვე მოირგო ყურის საცობები თვალზე ნიღაბი გაიკეთა , კომფორტულად მოეწყო და მშვიდად დაიძინა.
მეორე საღამოს ზუსტად ვახშმობის დროს კურიერმა ყუთი მიუტანა, შეკვრა რომ გახსნა და ზუსტად იგივე ჭურჭელი დახვდა შოკისგან ლამის წაიქცა.კონვერტიც იპოვა და წარწერაც მალევე გაარჩია დაბინდული თვალებით“ ნაგავში მოსროლილის ნაცვლად გამოიყენე, იმედია ყალბი ფაიფურის შემდეგ ნამდვილს მარტივად შეეგუები . პ.ს გემრიელი ვახშობა სექსუალურო მეზობელო „
-რა მოიტანეს ეკატერინე?
-ლიზააა ის არსება ადამიანია?- გაშეშებული იდგა და ლიზას უყურებდა
-ვინ არსება
-აი ის იმ კედლის მიღმა რომ სახლობს
-კარგად ხარ? ადამიანია აბა ვინ არის ნუ დღეს დილით რომ მოვედი ისეთი გოგო გადიოდა მისი ბინიდან იმას ზებუნებრივი ნიჭი კი სჭირდება რომ დაკერო და შენ რაც მომიყევი...ვაა შენნაირი თეფშები? ეს ის არაა თავს რომ იკლავდი? ნორმალური ფაიფური ვერ ვიშოვეო?
-გუშინ იმ იმბეცილმა რომ ივახშმა და გამინადგურა ყველაფერი გადავყარე ისინი ... ის რა ჩემს ნაგვის ურნას ამოწმებს? გიჟია? მართლა ხომ არ წავიდე აქედან ელიზაბეტ? იქნებ ავადმყოფია ,მანიაკი და რამე დამიშაოს
-ვაიმეე არ არსებოოობს ...- წერილი აიღო და დიდხანს იცინოდა- უნდა გავიდეეე უეჭველიიი მარაა რომ წავიდა? ოთხი საათის წინ გავიდა და არ მოსულა. რა მანქანა ჰყავს იცი?
-ელიზაბეტ ნუთუ არ გესმის რა გააკეთა
-როგორ არ მესმის...შენ თუ გესმის რა არაამქვეყნიური არსება ჩაიგდე ხელში. შენს ადგილას პირდპაირ აივნიდან გავდავუძვრბეოდი შიშველი და მანამ არ გამოვიდოდი იმ ბინიდან სანამ ძალას არ გამომაცლიდა ველ...
-ელიზაბეტ გეყოფა ჩემი მწყობრიდან გამოყვანა...ისედაც ხომ ხედავ როგორ ვარ .თუ ვერ ჩერდები წადი იმ შენს რომეოსთან
-დაგავიწყდა რა გითხარი?
-რა
-საღამოს დაგპატიჟა რესტორანში ... ხომ თქვი გაცნობა მინდაო ? აღარ მოდიხარ?
-როდის მითხარი
-ათი წუთის წინ- თვალები აატრიალა ლიზამ და ისევ გაიცინა- აბაა ? წამოხვალ? თუ მთელი ღამე უნდა უსმინო როგორ აკვნესებს ვიღაც ქალს შენი სექსბომბა მეზობელი და მის ადგილას წარმოიდგინო თავი
-შეწყვიტე ბოლოს და ბოლოს
-მოდიხარ თუ არა
-რომელ საათზე უნდა ვიყო მზად?
-როცა შენ გინდა
-რესტორანში ჯავშანი არ აქვს?
-მთელი საღამოთი აქვს დაჯავშნილი ასე რომ როცა გაწყობს სიცოცხლე
-ერთ საათში მზად ვიქნები ,დაურეკე და უთხარი მისამართი მოგწეროს
-ერთი საათი ცოტაა ,მეც ხო უნდა მოვემზადო?
-კარგი მაშინ შენ როცა გაწყობს
-ერთ საათს ვეტყვი ჩემი რა მიდის იჯდეს და გველოდოს - თავი მაღლა ასწია და კმაყოფილი გაუდგა გზას საძნებლისაკენ
ეკატერინა მალევე მოემზადა, განსაკუთრებული არც არაფერი გაუკეთებია, ისე გამოიყურებოდა როგორც ყოველთვის. სახლიდან რომ გავიდა უკვე 9 ხდებოდა მანქანაში ჩაჯდომამდე დაინახა როგორ შევიდა ავტოსადგომზე დიდი სიჩქარით შავი სპორტული მანქანა და ზუსტად მის გვერდით გაჩერდა. მანქანიდან თავხედი მეზობელი გადმოვიდა,ამჯერად შავი შარვალი ,თეთრი პერანგი და ტყავის ქურთუკი ეცვა, საქმიანი იმიჯი ჰქონდა და სწრაფად მიაბიჯებდა ლიფტისკენ .
ლიზა მთელი გზა მოუსვენრად იყო , სახლში გაუარა ეკატერინამ და მანქანაში ჩაჯომის წამიდან ცქმუტავდა. მილიონჯერ გააფრთხილა თუ არ მოგეწონება რამე ისეთი არ უთხრა მეც რომ დამშორესო .რესტორანში რომ შევიდნენ ელიზაბეტმა მაშინვე შეამჩნია მაგიდასთან მჯდომი გიორგი და ეკატერინაც იქეთ წაიყვანა
-ჩემი ხათრით ნუ გააგიჟებ ამ ბიჭს გთხოოვ
-ელიზაბეტ გეყოფა ნერვიულობა, არაფერს ვეტყვი ისეთს -სიტყვა არ ჰქონდა დასრულებული ბიჭმაც შეამჩნია გოგონები და ფეხზე წამოდგა. გარეგნობას ნამდვიალდ ვერ დაუწუნებდა არც უფიქრია ეკატერინას რომ სიმპათიური არ იქნებოდა თავისი დის რჩეული,ფოტოები ჰქონდა ნანახი და ისედაც იცოდა როგორი იყო . ლიზიკომ სიტყვის თქმა არ ადროვა ისე მოხვია მკლავები და ტუჩები დაუკოცნა
-საღამომშვიდობისა... მიხარია რომ გაგიცანით - ბიჭმა ხელი გაუწოდა და გაუღიმა
-საღამომშვიდობის. გმადლობთ დაპატიჟებისთვის
-აუუ ახლა ნუ დაიწყებთ ამ კულტურულ საუბრებს არ გამაგიჟოთ ...გიორგიი
-ნუ წუწუნებ პატარავ - სკამი გამოსწია და ორივე რომ დასვა შემდეგ დაიკავა თავისი ადგილი. ოფიციანტიც წამსვე გაჩნდა და შეკვეთა მისცეს . ბიჭს ვისკის ჭიქა ედგა უკვე წინ და მშვიდა მიირთმევდა
-დიდხანს გალოდინეთ?
-ვიცოდი რომ დაიგვიანებდა და ნახევარი საათით გვიან მოვედი ამიტომ მხოლო ერთი საათი ლოდინი მომიხდა
-ელიზაბეტ რა დრო უთხარი
-რა...ახლავე მოდითქო მივწერე და იქნებ ვკვდებოდი რატო არ მოხვედი დროულად?
-რომ კვდებოდე სახლში მომაკითხავდი და იმიტომ
ეკატერინე დრო და დრო აპარებდა კითხვებს და სრულიად კმაყოფილი რჩებოდა. საღამოთი ისიამოვნა ელიზაბეტს და გიორგის რომ უყურებდა ინსტიქტურად ეღიმებოდა .
-ნახე რა გასწორებულშია ..>ძლივს თავისზე უფროსი ადამიანი გნახა - ლიზა აკისკისდდა და გიორგის მიეკრო
-დავიჯერო მოხუცად მთვლი?
-არა საყვარელო შენ არა ...მას კი .რა გავაკეთო 27 წლის მოხუცია აღიარე რომ ზუსტად ისეთია როგორსაც აღვწერდი
-უნდა ვაღიარო ნამდვილად ზუსტი წარმოგენა მქონდა
-დარწმუნებული ვარ ყველაფერს გადააჭარბებდა ,მაგრამ მეეჭვება ცუდად გაგეგოთ . ნამდვილად მოხარული ვარ რომ გაგიცანით,იმედი მაქვს თქვენთან ყველაფერი კარგად იქნება ახლა კი დაგტოვებთ - მშვიდი იყო , თითქოს ლოდი მოეხსნა მხრებიდან . დარწმუნებული იყო ,რომ გიორგისთვის ლიზა უბრალოდ გასართობს არ წარმოადგენდა. ნდობა გაუჩნდა მის მიმართ რაც განწყობაზეც აესახა
-მოიცაა რა არ წამოხვალ ჩვენთან ერთად კლუბშიი? გთხოოოვ რა გინდა სახლში თან სამსახურშიც არ ხარ ჯერ გთხოოვ წამო რა.მერე როდის გამოგიტყუებ მე შენ გარეთ
-თუ წამოხვალთ პირობას გაძლევთ ისეთ ადგილს შევარჩევ სადაც ცუდად არ იგრძნობთ თავს
-აიი ხომ ხედავ მთლად „გარყვნილ“ ადგილას არ წაგიყვანთ
-ახლა რა სულ თქვენთან უნა ვიყო? დროა წავიდე და დაგტოვოთ მარტო . თქვენ გაერთეთ მე მშვიდად ყოფნა მირჩევნია ხომ იცი
-მშვიდად არ გაგაჩერებს ის შენი მეზობელი და არ გირჩევნია ჩემთან წამოხვიდე? გიორგი არაა ეჭვიანი გაგიყოფს ჩემს თავს - ისეთი საყვარელი იყო როდესაც რაღაც უნდოდა, ეკატერინეს მისთვის უარის თქმა არ შეეძლო
-კარგი წამოვალ ...ცოტა ხნით -რომ დაფიქრდა მიხვდა რომ მართლაც წასვლა სჯობდა.
გიორგიმ ნამდვილად კარგი ადგილი შეარჩია. არეული სიტუაციაც არიყო და გართობაც შეიძლებოდა.
-აბა მოგწონს?-ლიზა გიორგის გვერდით იჯდა და კატოს უყურებდა
-შენ სადაც დადიოდი ხოლმე იმათთან შედარებით სამოთხეა
-გეყოფა ნუ გადამირევ გიორგის
-შვიდი თვეა ვერ გადამრიე და ასეთს რას მეტყვის ლიზიკო?- ბიჭმა ისე ამოხედა ლიზა წამით დამუნჯდა
-არაფერი ...რა უნდა გითხრას უბრალო ამას კლუბები ჯოჯოხეთისკენ მიმავალი გზა ჰგონია და -წამში დაიწყო ახსნა რაზეც ღიმილი ვერ შეიკავა ბიჭმა-ოო დამპალოოო განგებ მახსნევინებ ხო? ბოროტო შენ - ხელი მიარტყა და საყვარლად აჯუჯღუნდა
-როდის ისწავლი ჭკუას პატარავ? - ხელი მოხვია და ყელში აკოცა -ბევრს ცელქობდი იქ?
-არ ვცელქობდი ... კარგი ხო ცოტა -ცოტას- საყვარლა გაიცინა და თვალები დააწვრილა- ის გოგო რატო გიყურებს? რა უნდა? იცნობ?
-ვინ გოგო ლიზა?-წარბები შეკრა, იცოდა ლიზას ეჭვიანობის შემოტევა ელოდა წინ
-აი ის გრძელფეხება ქერა- უკმაყოფილო სახით უცქერდა მოშორებით მჯდომ უცნობს
-მე ვერ ვხედავ და შენ რატომ აკვირდები გოგონებს?
-ჩემს ბიჭს რომ უყურებს ვინ მისცა ნება?
-ღმერთო ჩემო- ეკატერინეს აღმოხდა და თავი გააქნია სიცილით . არ შეეძლო თავისი დის საუბრის მოსმენა მითუმეტეს ეს ბიჭი ისე აგიჟებდა სულ კარგავდა ჭკუას. თვალი მოავლო ხალხს და მეორე კუთხეში მჯდომი ნაცნობი კაცი, რომ დაინახა წამსვე გაჩერდა. მეზობელი დაჟინებით უცქერდა და ვისკის წრუპავდა . ბიჭებთან ერთად იჯდა ფაშასავით და მედიურად იცქირებოდა. მეზობელს თვალი რომ მოაშორა მერე შეამჩნია მათ მაგიდასთან მისული ახალგაზრდა ბიჭი
-ბექუუ როგორ ხარ?- ლიზა მაშინვე ღიმილით შეეგება
-კარგად კარასავიცა შენ?
-ბექუუ გაიცანი ჩემი და, ეკატერინე ეს კი ბექაა გიოს ბავშვობის მეგობარი
-სასიამოვნოა ...მსმენია თქვენზე ლიზუსგან
-ჩემთვისაც, სასიამოვნოა
ბიჭი დაჯდა და გიორგის გადახედა. აშკარად რაღაც უსიტყვო დიალოგი ჰქონდათ , რაც ლიზას მახვილ თვალს არ გამოჰპარვია. ცოტა ხანს ითმენდა, შემდეგ კი დაკითხვაზე გადავიდა
-რა გჭირთ თქვენ ასე დაძაბულები რატო ხართ? ან ეს ბათუ ვინღაა სულ რომ გეცვლებათ ხასიათი როგორც კი ახსენებთ
-ისეთი არავინ შენთვის საჭირო რომ იყოს მისი გაცნობა
-ასე რომ მიძაბავ ნერვებს მიშლი იცი?
-ვიცი - თვალებში უყურებდა და გონებას ურევდა
-და მაინც მაბრაზებ ხომ? რომელია ერთი თქვენი ბაღათურია მითხარით რა... ან ვინ ძმაკაცი ჩამოუვიდა რომ შეჭამეთ ტვინი . ჩემი გოგოებიც მაგათზე ლაპარაკობდნენ დღეს და რო არ გავიგო ვისზე ეკეტებათ ასე ჭკუა ხო მოვკვდი ახლავე- თვალი მოავლო დარბაზს- აიი ის ბიჭი ლენკა რომ ამბობდა ჩამოვიდაო ...მოიცა რა ჰქვია? გამახსენეე ღმერთოოო ნიკუშა მგონი და ვაიმეეეეეეე იმ ნიკუშასთან შენი აღვირახსნილი მეზობელი არ ზის ეკატერინე?- თვალებგაფართოებული უყურებდა ნაცნობ სახეს და ემოციებიც ვერ დამალა
-მოიცა ვინ ?- გიორგის მაშნვე შეეტყო ხმაში ცვლილება
-მეზობელი ... ეკატერინას მეზობელია ის ბიჭი ჯინსის შარვალი რო აცვია დახეული და აქეთ იყურება
-ბაღათურიაა შენი დის მეზობელი?- ბექამ თქვა და სასმელი ბოლომდე დაცალა- ვაახ რა დამთხვევა ეე
-შენც გაიცანი?
-იმ დღეს მოვია ეკუსთან და გაცნობა ვერ მოვასწარი სახელი რო ვკითხე იმ დროს დამირეკე...
-ასეთი აღფრთოვანებული და გაბრწყინებული რატო ლაპარაკობ არ მეტყვი?
-აღფრთოვანებულის რა შემატყე გიორგი? პროსტა მაგარი დამთხვევა გაიჩითა და რა გამოდის რო მაგასთან გაქვთ პრობლემა?
-როგორ შეიძლება მაგ არსებასთან პრობლემა არ ჰქონდეს ნორმალურ ადამიანს- ეკატერინემ თქვა და ჩანთა აიღო- მე დაგტოვებთ . მაპატიეთ ,მაგრამ ეს ადგილი ჩემთვის არაა. გმადლობ ასეთი საღამოსთვის...
-შეხვედრამდე - ბიჭები დაემშვიდობნენ და გასასვლელისკენ წავიდა. მანქანასთან მივიდა, კარი გააღო და ის იყო უნდა ჩამჯდარიყო ვიღაც რომ აეკრა ზურგიდან , ხელებით მანქანის კარი მიხურა და პირდაპირ კარს მიაბჯინა ეკატერინა
-ცუდ ბიჭებთან რა გესაქმება კატუსიი?- სიგარეტის ,სასმელის და სუნამოს მძაფრი სურნელი ერთად იგრძნო ეკატერინამ, ბოხი ხმა რომელიც იმდენად უცნაურად ჩაესმოდა რომ თავბრუს ახვევდა. ცხვირისწვერი ყელზე რომ შეეხო ჟრუანტელმა დაუარა, უსიამოვნო შეგრძნებად აღიქვა ტვინმა , უკან შებრუნება სცადა,მაგრამ უფრო მიეკრო კაცი
-თქვენ რა თქვენზე ცუდსაც იცნობთ ვინმეს ... ბათუ?- პაუზის შემდეგ წარმოთქვა მისი სახელი და ბიჭის ღიმილიც გამოიწვია
-რა უცებ გაგირკვევია ჩემი სახელი ...ძალიან მოინდომე?- წამით მოდუნდა და მაშინვე გამოაღო კარი ეკატერინამ ისე რომ ბათუს უკან დახევა მოუხდა
-ჩვენ ორს შორის ზედმეტად მონდომებული მხოლოდ თქვენ ჩანხართ !
-მტოვებ კატუსი? - ისე შეიცხადა თითქოს მოკვდებოდა თუ წავიდოდა-ასე როოგრ შეიძლება... დაუმშვიდობებლად მიდიხართ? - კარის დახურვა არ ადროვა ისე გადაიხარა ,ხელი წელზე მოსდო თავისკენ შეაბრუნა ეკატერინა და ლოყაზე ისე აკოცა რომ ყბაზე არსებულ ხალსაც შეეხო ტუჩებით - ნელა ატარე ,რომ მიხვალ დამირეკე - თვალი ჩაუკრა გაუცინა და წავიდა.
ეკატერინა გაშეშებული იჯდა ,ნახევარი ტანით ისევ შებრუნებული იყო და ძლივს მოეგო გონს. კარი სწრაფად დახურა, ძრავი აამუშავა და სახლისკენ წავიდა. სახლში გათიშული ავიდა, სწრაფად შევიდა აბაზანაში და ჯაკუზში ჩაეშვა.დიდხანს იწივა თავლდახუჭული შემდეგ ჩაიცვა და საძინებელში გავიდა. ამღერებულ მობილურის ეკრანზე წარწერა რომ დაინახა „ ჩემი სექსუალური მეზობელი „ ეგონა მოჩვენებები თუ დაეწყო . არ უპასუხა რა თქმა უნდა,მობილურს ხმა ჩაუწია და მოისროლა. სარკესთან იჯდა პენუარით, ხალათი მოცმული ჰქონდა, მხრებზე გადაიწია და ლოსიონის წასმა დაიწყო სარკეში თავისი გამოსახულების უკან ბათუც რომ დაინახა ყველაფერი მირაჟს დაემსგავსა
-დაგეხმარები- თითები შიშველ მხარზე შეახო და ბეჭისკენ გადაინაცვლა. ეკატერინა წამსვე გამოფხიზლდა,მიხვდა რომ მოჩვენება არ იყო და ხალათი გაისწორა. ქამრით შეიკრა და ფეხზე წამოდგა
-აქ რას აკეთებ?- მოულოდნელობამ კონტროლი დააკარგვინა, ხმა უთრთოდა და გონების მობილიზებას ცდილობდა
-გირეკავდი და არ მიპასუხე... ვინერვიულე ასე როგორ შეიძლება ? -კაცი თავის ამპლუაში იყო
-როდის ჩაწერე ნომერი
-მანქანას იმდენ ხანს მიეკარი ფოტოს დადებასაც ვაპირები ,მაგრამ ვერ მოვფიქრე რომელი სჯობდა
-სახლში როგორ შემოხვედი
-აივნის კარი დაგრჩა ღია ...- ეკატერინესკენ იწევდა, ქალი ადგილიდან არ დაძრულა, მაგრამ ხელი რომ მოხვია უკან გასვლა სცადა
-ხელი გამიშვი!
-რა გინდოდა იმათთან ერთად?- კედელს ისე ააკრა გასაქცევი გზა აღარ აუტოვა - ვინ არიან შენთვის ... შენი სატრფო ხომ არაა რომელიმე-თითები ლოყაზე ჩამოუსვა და უფრო ახლოს მისწია სახე
-ჯერ შემახსენებ შენს ადგილს ჩემს ცხოვრებაში და შემდეგ დავფიქრდები პასუხი უნდა გაგცე თუ არა- ხელი ისე მოხერხებულად ჰკრა ბათუ მოიშორა, არ შეწინააღმდეგებია ბიჭი თორემ მეეჭვება ასე მარტივად დასხლტომოდა ხელიდან
-შენს ცხოვრებაში ერთადერთი ადგილი რომ დავტოვო და ისიც მე დავიკავო ამაზე რას მეტყვი
-დიდი რაოდენობით სასმელი,მოსაწევი და ნარკოტიკი გონებას აჩლუნგებს იმდენად რომ წარმოუდგენელს წარმოიდგენენ ხოლმე
-წარმოუდგენელს? და მე ხომ არ მითქვამს რომ ჩემზე არ გაგიჟდები,თავდავიწყებით არ შეგიყვარდები და სამუდამოდ ჩემი არ იქნები -თითები ლოყაზე შეახო, თვალებში უყურებდა ისეთი თავდაჯერებული იყო,იმდენად მშვიდი და გაწონასწორებული
-გასაგებია შენი ოცნებები და ჩემგან რას ითხოვ? იცი უკვე დამქანცა შენმა მოსმენამ და იქნებ იგივე გზით დატოვო ჩემი სახლი საიდანაც მოხვედი, კარიც მიხურე რა ვიცი სხვა მეზობელიც არ შემოვიდეს ვინმე დამთხვეული და არ განმიცხადოს შენი გულის პატრონი მე გავხდები ის ვიღაც ბათუ კი არაო
-საოცარი ქალი ხარ ,სექსუალურთან ერთად- თავი გვერდით გადახარა , ჩაიცინა და სიგარეტის ღერი ამოაძვრინა ჯიბიდან, გაუკიდა და კვამლი სიტყვებს გამოაყოლა- საფერფლე არ გაქვს ხო?
-კვამლზე ალერგია მაქვს - ფანჯარას მივარდა და წამსვე გააღო . გარეთ წვიმდა, სიცივე იგრძნო და უკან დაიხია. ბათუ ზურგს უკან ედგა და ნაბიჯის გადადგმისას სხეულზე აეკრო.
-მიეჩვევი დროთა განმავლობაში ... შეიძლება შეგიყვარეს კიდეც. არ გიცდია გასინჯვა? იქნებ ცოტა დაგამშვიდოს -ქალის ყურთან საუბრობდა
-დამშვიდება არ მჭირდება, იმაზე მშვიდი ვარ ვიდრე სიმშვიდე წარმოგიდგენია
-ვხედავ ...
-რატომ იღიმი ყოველწამს
-სასაცილო ხარ და ალბათ იმიტომ
-სასაცილო ვარ მე?
-უფრო შენი სიტყვები...შენ სექსუალური ხარ- მარტივი მოძრაობით გაუხსნა ხალათის ქამარი და თითები ბოლოსკენ გააყოლა
-არ გაინტერესებს შენ როგორი ხარ?
-არაა..ისიც ვიცი როგორი ვარ და ისიც შენ როგორი გგონივარ- ისევ მოიქცია სიგარეტი ტუჩებსშორის და კვამლი პირდაპირ ეკატერინას მიმართულებით გაუშვა- ლამაზი ხარ სახეს რომ მანჭავ მაშინაც კი - გაიცინა და უკან დაიხია
-ვინ ხარ ...რა გინდა
-რატომ არ გეშინია, მე ხომ გიჟი ავადმყოფი გგონივარ შეიძლება მაინიაკიც კი . რატომ ხარ ისევ ასეთი მშვიდი და ურეაქციო - ამჯერა საწოლზე ჩამოჯდა და ისე შეხედა ფეხზე მდგომ ქალს. ისევ ისე მშვიდად, მხრებშ გამართული,თავაწეული რომ იდგა და ცისფერი თვალებით ანათებდა
-შიშსაც დამსახურება სჭირდება
-ასეთი უიღბლო ვარ რომ არათუ სიყვარული შიშიც კი ვერ დავიმსახურე შენგან?
-როგორი ცინიკოსი ხარ
-მაღიარებ?
-ვაღიარებ
-მხოლოდ ცინიკოსი? სხვა არაფერს მეტყვი?
-რას ელი ...რა გინდა რომ გითხრა მითხარი და მეც დაგიკმაყოფილებ ამ პაწაწინა სურვილს მერე ადექი ჩემი საწოლიდან და წაბრძანდი იქ სადაც გინდა
-მე არასდროს რომ არ მაქვს პაწაწინა სურვილები? ახლა რომ გითხრა შენ მინდიხარ-თქო და მერე მაინც არსად წავალ-თქო რას იზამ
-სხვაგან აღმოჩნდი...კარი შეგეშალა და შეგიძლია წახვიე-თქო ,გეტყოდი- შიგნიდან იწვოდა, ამ ამბის დასასრულს ვერ ხედავდა, ყველაფერი გაურკვევლი იყო უბრალოდ დინებას მიჰყვებოდა და პოზიციის შენარჩუნებას ცდილობდა
-თუ გიპასუხებდი შეცდომებს არასდროს ვუშვებ-თქო ?
-როცა საქმე ჩემნაირ ქალს ეხება შეცომაც შეიძლება დაუშვა-თქო გიპასუხებდი
-ჯანდაბა ! შენ მე მაგიჟებ კატუსი - ისევ გაიცინა, ქვედა ტუჩი კბილებშორის მოიქცია და საწოლიდან წამოდგა- რაც პირიქით ხდება ხოლმე და დიდხანს მარტო ვერ გავძლებ ამ გრძნობასთან ერთად. იცოე დროულად შემომიერთდდი
-არ შემიძლია არ დაგეთანხმო, ნამდვილად გიჟი ხარ
- ახლა ის დროა რომ შენც გაგიჟდე - ხელი მოხვია ,თავის მკლავებში მოიქცია და ტუჩებზე დააცხრა . ისე კოცნიდა ეკატერინემ წინააღმდეგობის გაწევაც ვეღარ შეძლო ხელები ყელზე მოხვია და კოცნაში აჰყვა. მერე კბილები ტუჩზე მოსდო და მანამ არ აუშვა სანამ სისხლის გემო არ იგრძნო. ბათუმ ანთებული თვალებით რომ შეხედა შემდეგ თავი გადასწია უკან და ტუჩები ერთმანეთს დააჭირა
-აბა? როდის გამაგიჟებ?
-შენ უკვე გიჟი ყოფილხარ ჩემო ვნებიანო ქალბატონო- ერთი ხელი მოაშორა ტუჩიდან წამოსული სისხლი მოიწმინდა და გაიცინა- ასე ტკბილად რომ მადენენ სისხლს მიყვარს
-მე კი არ მიყვარს როდესაც ჩემს საკუთრებაში დაუკითხავად იჭრებიან, მირღვევენ ჩემს შექმნილ იდილიას ,დროს ფუჭად მაკარგვინებენ და უღიმღამოდ რომ მკოცნიან საერთოდ ცუდად ვხდები
-რა ცუდი ქალი ყოფილხარ ,არადა ვიფიქრე უცებ არ განვავითარებ მოვლენებს-თქო შენ კიდევ შენსას არ იშლი - ხალათის გახდა რომ დაიწყო სწრაფად ეკატერინე მიხვდა საითაც უმიზნდებდა და ხელები მოიშორა
-არა ჩემო კარგო ...არ ვაპირებ შენი სავარჯიშო გავხე...სჯობს წახვიე დახელოვნდე და შემდეგ დავფიქრდები
-მთელი ცხოვრება შენთვის მიცხოვრია შენ კი მთელ 30 წელს წყალში მიყრი? არ გრცხვენია მაინც?
-უკან არასდროს დაიხევ ხომ? ძალიან გიყვარს თამაშები იმენად რომ 3 წლის მგონიხარ 30-ის ნაცვლად
-უკვე ცუდად მეთამაშები და ასე არაფერი გამოვა
-გული არ გაიტეხო ვინმე შენს სწორს იპოვნი ...დეიდებს უნდა შეგვეშვა
-კარგი რა მართლა?- ისევ ეს ღიმილი, უკვე მისი რომ იყო ,უკვე კარგად რომ ჩაებეჭდა გონებაში კატოს
-წადი აქედან და მანამ არ მოხვიდე სანამ თავად არ დაგპატიჟებ,რაც მეეჭვება ოდესმე მოხდეს!
-უკვე კატეგორიული გახდით
-იცით თქვენი სტუმრობის დრო ამოიწურა .... ვიზიტი დასრულებულია !
-ისევ მაძევებთ ქალბატონო კატერნა?
-ისევ არასასურველი სტუმარი ხარ და ვერაფერი გააკეთე იმისთვის რომ შენი დატოვების სურვილი გამჩენოდა
-როგორი ბორტი ხარ კატუშა წავალ მე და დაველოდები დღეს როცა თავად დაგიჭრდები, კარგად მოიფიქრე იმ დღეს თუ როგორ დამითანხმებ, დამერწმუნე გაგიჭირდება
კოცნა გაუგზავნა და მშვიდად წავიდა. ეკატერინა კი ერთიანად ამოიფრქვა. მთელი თავშეკავება იმდენად ძვირად დაუჯდა რომ ბოლოს ოთახი თავდაყირა იდგა. ყველაფერი მეზობლის კედელს მიაფშვნა , საძინებელი რომ გაანაგურა საწოლზე მშვიდად დაწვა, ისეთივე ბედნიეირ გამომეტყველებით როგორც ყოველთვის ,ბალიშიები ააფუმფულა თავი დადო და ტკბილა დაიძინა. სიზმარში ნახა როგორ კოცნიდა თავხედი მეზობელი ,კოცნიდა ყველგან და იმდენად საოცრად რომ ჭკუიდან გადაჰყავდა ქალი. თვალები რომ გაახილა სულ მთლად სველი იყო , ორივე მუჭში ზეწარი ჰქონდა მოქცეული და მთელი სხეული დაჭიმული ჰქონდა. თითები გაშალა , მკერდიდან კვნესით ამოუშვა ჰაერი და ისევ ბალიშებს შორის დაეშვა . როგორც არ უნდა შეეკავებინა ფიქრები, გონებაში მაინც ილექებოდნენ ემოციები ,რომლებიც თან მოჰყვებოდა მეზობელს
ვერ წარმოიდგენდა ოდესმე ერთი კოცნა თუ გააგიჟებდა, მთელი კვირა არ გამოჩენილა მეზობელი მის სიახლოვეს. რამდენჯერაც შეხვდა უბრალოდ თავის დაკვრით მიესალმა და გვერდი მშვიდად აუარა, ღამით ისევ ესმოდა ხოლმე ქალების და სიმღერის ხმა. მუშაობის დაწყების წინა ღამეს სრული სიმშვიდე იყო, ისე დაიძინა საცობებიც არ გაუკეთებია.
დილით ერთი საათით ადრე გაიღვიძა, ივარჯიშა, ისაუზმა და სრულ წესრიგში მყოფი გავიდა სახლიდან. უნივერსიტეტში შესვლისას ისე გაბედნიერდა თითქოს თავისუფალი სუნთქვისთვის სწორედ ეს სჭირებოდა. შეეძლო მთელი დღე იმ კედლებში გაეტარებინა, ესაუბრა სხვადასხვა ენაზე,პასუხი გაეცა უამრავ კითხვაზე და ყველა მსურველისთვის გაეზიარებინა საკუთარი ცოდნა. ენერგიის დაკარგვის ნაცვლად იმუხტებოდა, მიუხედავად სერიოზული გამომეტყველებისა მაინც პოზიტივს ასხივებდა და ყველა სტუდენტს თავბრუს ახვევდა. მასზე მალევე დაიწყეს საუბარი,იმდენად რომ მთელს უნივერსიტეტში გავრცელდა ხმები ახალგაზრდა, ნიჭიერ და ლამაზ ლექტორზე,რომელიც სულით ლექტორი იყო ნამდვილი მილედი ,მაგრამ მაინც ყველას მოსწონდა .
გიორგის,ბექას და ლიზას გარემოცვაში იყო როცა ერთ-ერთმა სტუდენტმა მოიკითხა და კარგი დროის გატარეა უსურვა
-აი ხომ გეუბნებოდით ჩემს დაზე მითები დადის ჩემამდეც კი მოვიდა ხმები ის კი არ მიჯერებს
-მჯერა, რა გავაკეთო ელიზაბეტ? მე ჩემს საქმეს ვასრულებ ,როდესაც გიყვარს ის რასაც აკეთებ და თანაც ისე აკეთებ როგორც საჭიროა შედეგიც შესაბამისია .
-მეც ვეუბნები მაგას ,მაგრამ არ მიჯერებს და მაინც ჰგონია რომ გამოფენა ცუდი გამოვა
-გიორგი გეყოს ჩემი დამშვიდება... აქედანვე შეეგუე რომ ტყუილად გაფლანგე ამდენი ფული
-ხვალ ამ დროს გავიხსენებ შენს სიტყვებს და თუ მართალი აღმოვჩნდები იმ ნახატს მაჩვენებ ჩუმად რომ ხატავ
-იოცნებე, არ ვარ თანახმა . ის ნახატი მხოლოდ ჩემთვისაა სხვამ რომ ნახოს წამსვე დავხევ- მკაცრი იყო ქალბატონი, აშკარად არ ხუმრობდა ამ თემასთან დაკავშირებით
-რა დახატე ლიზუ ასეთი?- ბექა გახალისდა წყვილის კინკლავით
-შენ რა გაცინებს ... დარწმუნებული ვარ მე მხატავს ,მაგრამ როგორ გამოვიყურები რომ არ მაჩვენებს ვერ ვხვდები
-წარბებს ნუ კრავ და საერთოდ ასეთი გამოხედვა რომ გაქვს ხომ იცი მინდები და რა გინდა რომ გადავრიო ჩემი სიამოვნებას მოკლებული უფროსი და?- ისეთი გამომეტყველებით თქვა ბოლო წინადადება რთული იყო თავის შეკავება
-გაიცინეთ ... არ მეწყინება ,ეგ სულ ეგრე ლაპარაკობს სულერთია უკვე- ელიზაბეტმა ტუჩებმოკუმულ ბექას და გიორგის გადახედა და მშვიდად მოსვა კოქტეილი- რატომ არ ვიცოდი ის ბიჭი სტუდენტი თუ იყო?
-ვინ ბიჭი?
-ბაღათურიას მეგობარი... ვისთანაც პრობლემები გაქვთ. როგორც გავიგე სამედიცინოზე სწავლობს და ჩემს ორ ჯგუფში ჩაეწერა .
-ხო ეგ გენიოსა გვყავს...კლავს ბაღათურია ბავშვობიდან - ჩუმად ჩაილაპარაკა ბექამ და ჭიქას დაავლო ხელი
-ძალიან ნიჭიერი ბიჭია, როგორც სჩანს მიდრეკილება აქვს , ძალიან მალე აითვისა ენა და საოცარი ინტონაცია აქვს
-ჩემი ემილიანას კურსელია ხომ გითხარი თუ ამავიწყდა. ხოცავენ ერთმანეთს ემი ხომ იცი რა ტიპია აფრენს ვინმე რომ სჯობის ეგ კიდე სასწაულებს აკეთებსო და ერთ დღეს მოკლავს ალბათ
-ცოტნეზე ამბობდა იმ დღეს საავადმყოფოში შესვლის პირველივე დღეს ვიღაც გადაარჩინაო?
-ხო ეგ ძველ ამბებს გიყვებოდა გოგო იმის მერე ორი წელია გასული...ისე კი დაამთავრებენ ორ წელში
-ახლა ცოტნეზე უნდა ვისაუბროთ?არ ჯობს მე და შენ ვიცეკვოთ? - გიორგიმ ბექას ხასიათზე იზრუნა და გააცალა ლიზა ტერიტორიას,საუბარიც ასრულდა. ბექასთან ვიღაც ბიჭი მივიდა სადღაც გაიყვანა და ასე დარჩა მარტო. კოქტეილის დაგემოვნება განაგრძო ,დაინახა როგორ მოუქნია მუშტი მისმა სანაქებო სტუდენტმა ვიღაც ბიჭს და პირდაპირ მაგიდაზე დაანარცხა. წამში აირია სიტუაცია ,დაზარალებულის მეგბრები იქვე აღმოჩნდნენ და ერთ ცოტნეს ხუთი კაცი ეჩხუბებოდა.
-სულელი...ისევ ისე იწყებს ჩხუბს როგორც ადრე-ბექამ ჩაილაპარაკა და გიორგის გახედა -წავედით ?!
-მოიცადე ორ წუთს ...თუ მოვა ის წავიდეთ და თუ არ მოვიდა - წინადაება დასრულებული არ ჰქონდა გააფთრებული ბაღათურია რომ შევარდა და წამსვე დაითრია ერთ-ერთი ,ისე მოისროლა თითქოს თოჯინა იყო . ეკატერინა გასვლას აპირებდა ,მაგრამ ნაბიჯის გადადგმა ვერ შეძლო .თვალებგაფართოებული უყურებდა ბათუს და წარმოგენა მთლიანად ეცვლებოდა. აქამდე თუ მასხარა ეგონა ახლა ნამდვილ ტირანს ხედავდა, ცხოველს რომელიც სიამოვნებას იღებს ჩხუბით. სიტყვები არ ესმოდა, ლიზა რაღაცას ეუბნებოდა და გასასვლელისკენ ექაჩებოდა . ის იყო ბაღათურიასთვის ბოთლი უნდა ჩაერტყათ გიორგიმ რომ დაუჭირა ხელი თავდამსხმელს და თავი ისე ჩაარტყა წამსვე გათიშა ბიჭი. ბათუმ უკან გამოიხედა და გიორგიმ წამსვე ასწია ხელები გავივარო ანიშნა და შემდეგ იქაურობას გაეცალა. ბექა ისე ითრევდა ფეხს აშკარად გული არ უშვებდა, მაგრამ ბოლოს თავი დახარა და სწრაფად გაეცალა იქაურობას.
სახლში იჯდა და კარის გაღების ხმას ელოდა მეზობელი ბინიდან ,მაგრამ ამაოდ. შემეგ აივანზე გავიდა მანქანა რომ დაენახა,რამდენიმე წამს იცდიდა და ბოლოს შეამჩნია კიდეც დიდი სისწრაფით მოძრავი ბაღათურიას ავტომობილი. მანქანა სადგომის ნაცვლად პირდაპირ კორპუსთან გაჩერდა , მძღოლის მხრიდან ცოტნე გადმოვიდა. შემეგ გააღო მეორე კარი და ბაღათურიას გაუწოდა ხელი, რომელიც ნელა გადავიდა ერთი ხელით მეორეს იჭერდა ,მაგრამ ცოტნეს მიახლოების ნება არ მისცა.რაღაც დაუყვირა და კორპუსისკენ დაიძრა ჩვეული სწრაფი ნაბიჯებით. პირველად იდგა კართან და დერეფანში შესულებს უთვალთვალებდა ,კარგად დაინახა ბაღათურიას მკლავზე ჭრილობა და პირზე ხელი აიფარა ხმა რომ გაეკონტროლებინა. უკან გაბრუნდა და სახლში სიარული დაიწყო, ათჯერ მაინც გავიდა აივნზე იქნებ რამე დავინახოო,მაგრამ ამაოდ. ბოლოს მაინც მოახერხა დამშვიდება და ერთი აბის წყალობით დაიძინა. დილით სამსახურში წასვლამდე მანქანაში მჯდომი ბაღათურია რომ დაინახა ლამის კედელს შეასკდა. ისევ ისე მიქროდა და ისევ არ მიუქცევია ყურადღება ქალბატონისთვის.“ეს რა არსებაა?!“ ისევ იგივე კითხვა დაებადა ,მაგრამ პასუხი ისევ ვერ იპოვნა.
ლექციაზე ცოტნე არ დახვდა და ძალიან გაუკვირდა,რამდენიმე დღე რომ გააცდინა შემდეგ უკვე წერა ჰქონდათ და საკითხები დაურიგა ბავშვებს. ვინაიდან სხვადასხვა ფაკულტეტიდან იყვნენ სტუდენტები ცოტნეს შესახებ არაფერი იცოდნენ ამიტომ გააწყვიტა მეზობელს წვეოდა. საღამოს აიღო ფურცლები და კარზე დაუკაკუნა. ისედაც საეჭვოდ მიაჩნდა უჩვეულო სიმშვიდე მეზობლის ბინაში ,რამდენიმე წამს რომ არ გაუღო კარი გაბრაზდა,ბოლოს როგორც იქნა გამოხედა ბატონმა,ამჯერადაც თავიდან ფეხებამდე აათვალიერა და ხელში მოქცეულ ფურცლებზე გააჩერა მზერა
-რა გგნებავთ ქალბატონო ეკატერინე?
-სახლში არ შემიპატიჟებთ?-ვერ გაიგო რატომ უთხრა ,მაგრამ სიტყვებს უკან ვერ წაიღებდა-თუ აუცილებლად ტორტით უნდა ვიყო ხელდამშვენებული?
-თქვენ თუ გგნებავთ ქალბატონო კატერინა ...მობრძანდით - გზა დაუთმო და სახლში შეიპატიჟა. როგორც აღმოჩნდა ბატონს ორ სართულზე ჰქონდა ბინები შეძენილი და ერთ დიდ აპარტამენტად ქცეული. საძინებლები მაინცადამაინც კატოს სართულზე ჰქონდა, ქვემოთ ჩაიყვანა კიბით და მისაღებში შეუძღვა-დაბრძანდით გთხოვთ...
-გმადლობ...
-არ მეტყვი რამ შეგაწუხათ?
-ჩემს მასპინძლობას კიცხავდით როდესაც თავად წყალსაც არ მთავაზობთ-ოთახს თვალი რომ მოავლო წამლები დაინახა, პარკთან სისხლიანი ბინტები ეწყო , აშკარად ახალი გადახვეული ჰქონდა ჭრილობა,თავად არაფერი ეტყობოდა ამიტომ ეჭვი აიღო ეკატერინამ- ყავას დავლევდი ...
-მომზადება არ ვიცი
-მაშინ წვენს
-არ მაქვს... არც წვენსაწური მაქვს
-ალბათ ონკანიც გაფუჭებულია და წყალს ვერ მომიტანთ ხომ?
-გამოიცანი ...ყოჩაღ !
-მაშინ ცოტნე მომიყვანე რაღაცას გადავცემ და წავალ- თვალებში უყურებდა და ისე უთხრა გამომეტყველება არ შეუცვლია, სამაგიეროდ ბათუს გაეღიმა
-მანქანით მოგიყვანოთ, ვერტმფრენით თუ შევფუთო და ყუთით გამოგიგზავნოთ
-როგორც ვხვები უკვე შეგიფუთავთ ბინტით და უბრალოდ თუ მაჩვენებთ სად არის დიდხანს აღარ შევყონდები
-იქნებ მინდა რომ დიდხანს შეგაყოვნოთ
-თქვენ რომ გენდომებათ იმდენ ხანს ნამდვილად ვერ შემაყოვნებთ ...
-მაშინ გზა ხსნილია...იმედია დაგამახსოვრდა საითაა გასასვლელი!
-გამარჯობა ეკატერინე, როგორ ხართ?- ოთახში რომ შევიდა გადაფითრებული ბიჭი კატომ მაშინვე დაივიწყა ბაღათურია
-მე კარგად ,შენ როგორ ხარ ცოტნე?
-კარგად გმადლობთ
-იმედი მაქვს რომ მართლაც კარგად ხარ... ამათ დაგიტოვებ , ერთ კვირაში წერა გაქვს და ეცადე მოხვიდე
-გმადლობთ, არ იყო შეწუხება საჭირო. კურსელს ვთხოვდი
-არ შევწუხებულვარ ჩემო კარგო ... ახლა კი წავალ . თუ დაგჭირდები შეგიძლია ჩემი იმედი გქონდეს , დარწმუნებული ვარ იცი სადაც უნდა მიპოვო - ბიჭს გაუღიმა და ისე წავიდა არც გაუხედავს ბაღათურიასკენ.
ერთ საათში საკუთარი დის გამოფენაზე იმყოფებოდა. ბევრჯერ იყო ნამყოფი გამოფენაზე სხვადასხვა ქვეყანაში, სხვადასხვა დროს მაგრამ მსგავსი არაფერი ენახა. ყველა აღფრთოვანებული იყო ნამუშევრების მრავალფეროვნებით და ხარისხით.ყველაფერი იმდენად გამორჩეული, უცხო და ლამაზი იყო რომ ყველა სტილის დამთვალიერებელს მიიზიდავდა. ვინ არ იმყოფებოდა ქალბატონის გამოფენაზე , იმდენად იყო აჟიტირებული გიორგის გამოჩენამდე წამებს ითვლიდა.
-ვერ გავიგე ამდენ ხანს სად წავიდა...ბექაც არ ჩანს არდა დამპირდა მოვალო
-დამშვიდდი და იმაზე იფიქრე რას მოგიტანს ეს დღე
-ყველანი აქ არიან.. ყველას მოსწონს ღმერთოო არც კი მჯერა რომ ზუსტად ისეა როგორც წარმომედგინა.
-ჩემი ფოტოს, გამოფენა არ იყო საჭირო
-ძალიან ლამაზი ხარ და განსხვავებული, აღიარე რომ საოცრად იღიმი მე კი კამერით ამის დაფიქსირება მოვახერხე.აქ სრულიად სხვა ეკატერინე ხარ
-კიდევ კარგი გაყიდვას არ აპირებ...
-შენ იყიდდი დარწმუნებული ვარ... სად წავიდააა გიორგიი არც მპასუხობს
-უკვე ზარებზე გადახვედი? შეტყობინებას რომ ნახავდა
-არ იცი ...ვერ ხვდები რომ რაღაც ხდება. ასე უბრალოდ არ დაიგვიანებდა, არ ახასიათებს დაგვიანება მითუმეტეს როდესაც იცის როგორ მინდა ჩემ გვერდით იყოს
უკვე ნერვიულობისგან ცუდად იყო უზარმაზარი ეკრანი რომ განათდდა და გიორგის ხმა გაისმა
-დარწმუნებული ვარ ყველანი აღფრთოვანებით შესცქერით ამ საოცარ ქმნილებებს და ერთხმად აღიარებთ ელიზაბეტ ერისთავის ნიჭიერებას. მაპატიებ იმედია შენგან მალულად მოპოვებული კადრებისთვის , მომიტევე გამოუცდელ ფოტოგრაფს. ალბათ პირველად გამოჩნდება როგორ მუშაობს ხელოვანი საკუთარ ქმნილებებზე,რომლებზეც ხშირად ვეჭვიანობ .მიყვარხარ ლუ
მეეჭვება ელიზაბეტს ფოტოებისთვის შეეხედა,პირდაპირ ბიჭისკენ გაიქცა და მოეხვია. შემდეგ აკოცა ,ასე გაბრწყინებული გაეხვია მის მკლავებში და რამდენიმე ფოტოს შეხედა, ჩანდა როგორ ხატავდა სხვაასხვა ნახატს, თითქოს იქ არც იმყოფებოდა
-მიყვარხარ ... უზომოდ უკიდეგანოდ ვგიჟდები შენზე- ჩუმად ეჩურჩულებოდა და ძლიერ ეხვეოდა
-ჩემი ლუუ
-მარტო შენი ...სულ სულ შენი
ეკატერინე ღიმილით უყურებდა წყვილს და შემდეგ მშობლებისკენ გაემართა . მათი დამშვიდება მოახერხა წყვილის მისვლამდე. ლიზა ალბათ არც გააცნობდა მათ გიორგის რომ არ გამოეჩინა ინიციატივა. იმდენად ზრდილობიანი იყო ყმაწვილი მშობლები აღტაცებაში მოვიდნენ, პირდაპირ სიტყვებს ვერ ამბობდნენ და ლიზას აკვირდებოდნენ სადმე ხომ არ დაიქირავა ნეტავ ეს ბიჭიო.
გამოფენამ არაჩვეულებრივად ჩაიარა !
......
წერაზე მივიდა ცოტნე და კარგადაც დაწერა ყველაფერი. შემდეგ ჩვეულებრივად დადიოდა და აღარ აცდენდა, ერთ დღესაც ლექციაზე შესულს პირველ რიგში მჯდომი ბაღათურია მოხვდა თვალში, ისე შებრუნდა მოჩვენება ეგონა. წინა ღამით ისე ცხადად ესიზმრა ნამდვილად არ გაუკვრიდებოდა რომ მოჩვენებოდა. მეორედ რომ შებრუნდა და ისევ იგივე დაინახა მისკენ დაიძრა
-აქ რას აკეთებ?!
-ახალი ენის სწავლა მომინდა ...
-სტუდენტი ხარ კიდევ?
-არაა როგორც კარგ სტუდენტს ნება მომცეს...გარიგება დავდეთ მე და რექტორმა შენ არ იდარდო პრობლემები არ შეგექმნება
-შუა სემესტრია და ვერ ისწავლი...ტყუილად არ დახარჯო დრო
-მართალია ,მე წინ ვარ უკვე და მეტი ვიცი ვიდრე შენ ასწავლი,მაგრამ გადავიმეორებ. განმეორება ცოდნის დედააო ,მჯერა მე მაგის . დაიწყე რაღას უცდი? ბავშვები გელიან
რა გზა ჰქონდა, ხომ არ გაგიჟდებოდა. დაიწყო ჩვეულებრივი ლექცია და ნამდვილად აღარ ფიქრობდა ბათუზე, თუმცა თვალი მაინც გაურბოდა მისკენ. მშვიდად იჯდა და მზერას არ აშორებდა ქალს, პარალელურად გოგონების ყურადღება არ შორდებოდა და იყო განცხრომაში. მართალია დალაპარაკება ვერავინ გაბედა ეკატერინას ლექციაზე ,მაგრამ ყურადღებას ვერ იკრებდნენ. როგორც კი დაასრულა ლექცია მაშინვე აფუსფუსდდა ყველა. შემდეგ ხედავდა როგორ ებაასებოდა წასვლამდე გოგონებს , ნომრებიც გამოართვა და ისე მშვიდად დატოვა შენობა. რამდენიმე ლექციაზე მივიდა , შემდეგ გაღიზიანდა ეკატერინა მისი ბაბნიკობის ამბით და რექტორთან შევიდა.
-გამარჯობათ ბატონო ირაკლი...შეიძლება?
-მობრძანდი ეკატერინე... რამე პრობლემაა?
-განსაკუთრებული არაფერი,უბრალოდ მაინტერესებს როგორ მოხვდა ჩემს ლექციაზე ყოფილი სტუდენტი ,რომელმაც წლების წინ დაამთავრა უნივერსიტეტი .
-ბაღათურიაზე ამბობთ ალბათ... დაივიწყე ეგ ამბავი
-ანუ გაუშვებთ?
-არა ჩემო კარგო ... ის იქნება მანამ სანამ თავად მოისურვებს . რაიმეს თუ აშავებს დაველაპარაკები გპირდები,მაგრამ მეეჭვება ასეთი რამ მოხდეს
-კი მაგრამ ეს ხომ კანონარღვევაა ასე როგორ
-ჩაატარებ ლექციას ეკატერინე თუ სხვა ლექტორს ვთხოვო შენი ლექციების გადაბარება-იმენად კატეგორიულად ჟღერდა ბატონის სიტყვები სიტყვა ვეღარ თქვა.
-თქვენის ნებართვით, დაგტოვებთ. აღარ დაგაკარგინებთ ასე მნიშვნელოვან დროს
კაბინეტიდან როგორც კი გავიდა და კარი მიხურა კედელთან მიყუდებულ ბაღათურიას შეეჩეხა .ფეხი ფეხზე გადაედო, ხელები ჯიბეებში ჩაეწყო და მხრით კედელს მიყრდნობოდა
-რაოო რამ შეგვაწუხაოო კატუსიი?
-რა გინდა ბარათურია? ხომ თქვი სანამ არ დაგჭირდები არ მოვალო
-შენს ბინაში ვიყავი და არ მახსოვს?
-ახლა რა ბინის გარდა ყველგან უნდა იყო? შესანიშნავად იცი ფრანგული და მე რაღა უნდა გასწავლო,ნუთუ ლექტორი გინდა გახდე
-როგორ მიხვდი? შენს ადგილს ვუმიზნებ
-ორი სიტყვაც რომ თქვა იმდენად სწორად ამბობ ... როგორ ისწავლე ასე კარგად?ვინ გასწავლიდა?- თავი ვერ შეიკავა, აღფრთოვანებულიც კი იყო, მაგრამ ვერ აღიარებდა

-ფრანგი საყვარელი მყავდა და მთელი ღამე მელაპარაკებოდა - გაუცინა თვალი ჩაუკრა ,კედელს მოშორდა და მშვიდად აქცია ზურგი. მიდიოდა ,მაგრამ ეკატერინაც მიჰყვებოდა
-სხვაზე ალბათ იმიტომ არ მესწრები რომ ათვისების უნარი გაქვს დაკარგული... სხვა ეროვნების საყვარლები არ გყავდა?
-სამწუხაროდ აზიელებს არ ვეტანები... ევროპელები მაკმაყოფილებენ სრულიად აქამდე და ახლა შენ ერთიც მეყოფი პოლიგლოტი . თითო წელი თითო ენაზე რომ მესაუბრო რამდენ ხანში მეცოდინება ყველა ენა რომელიც შენ იცი? - ისე მშვიდად განუცხაა ეს მეტად თავხეური წინაადება ეკატერინამ სუნთქვაც შეწყვიტა სიტყვები რომ დაეჭირა და არ აფეთქებულიყო იქვე. გვერდით ჩავლილ ლექტორს გაუღიმა და ქალი რომ გაჩერდა ვერ გაიგო რა შეიძლება სდომოდა მათემატიკოსს მისგან.ქალმა ბაღათურია რომ ჩაიკრა გულში და აჟიტირებულმა მოიკითხა უკვე სრული შოკი ჰქონდა
-საყვარელოო აქ რას აკეთებ? როგორ მონეატრე რომ იცოდე. სადღა არიან შენნაირი სტუდენტები...პირდაპირ გენიოოს
-მეც მომენატრეთ ქალბატონო ნანული და შემოვიარე ხომ ხედავთ
- კი ვამბობდით მეორე პროფესიას აირჩევ და ერთ უნივერსიტეტს არ დაკმაყოფილდება-თქო და მართალი აღმოვჩნდით? საფრანგეთში რომ წახვედი იმის მერე ვეღარ ვიგებდით შენს ამბებს
-სამწუხაროდ სხვა პროფესია არ ამირჩევია
-ოჰ შე ზარმაცო ბიჭო ... მაგრამ მაინც კარგო ! წავედი ახლა ლექციაზე ვაგვიანებ, წარმატებები მუდამ და მუდამ. ისე ჩვენს ეკატერინას საიდან იცნობ?
-მეზობელია და შევხვდი დერეფანში - სიტყვის თქმა არ ადროვა ეკატერინას ისე მოუჭრა და ქალიც ღიმილით გაისტყუმრა. პირდაპირ სათნო, წესიერი და ზრილობიანი კაცის განსახიერება ოყო . პიკი იყო წასვლამდე ხელზე რომ ეამბორა , თავისი საფირმო ღიმილიც არ დაიშურა
-კატუსი შენ არ გაქვს ლექცია?
-ამ ქალზე ლეგენდები დადის ყველაზე მკაცრი და ანჩხლი ლექტორიაო
-ვისზე ტო ნანულიზე ? რას არ მოიგონებენ...ცილისმწამებლები . შენზე კი ამბობენ ყველაზე მაგარი ლექტორიაო , ყოველ მეორეს შენი გა*იმვ* რომ უნდა ალბათ მაგიტომ ხარ ასეთი პოპულარული- მისკენ გადასწია თავი და ჩუმად უთხრა ყურში .მერე ისევ გასწორდა და მშვიდად განაგრძო სვლა
-ლექციაზეც მაგიტომ მესწრება ზოგიერთი,ალბათ ჰგონია რომ ასე მაინც გამაგიჟებს- თავი მაღლა ასწია ზურგი აქცია და აუდიტორიისკენ გადაუხვია.
ერთ-ერთ ლექციაზე ბაასი გააბა სტუდენტ გოგონასთან და ქალბატონი ეკატერინაც წამსვე განრისხდა. გგონიათ იყვირა? ან შენიშვნა მისცა? უბრალო გაჩუმდა ,წერაც შეწყვიტა დაფას მოშორდა და ყველას სთხოვა წყვილისკენ გაეხედა
-ყველას ვთხოვ მათ მოუსმინოთ ,დარწმუნებული ვარ თემასთან დაკავშირებით საუბრობენ ასეთი აღტაცებით.გთხოვთ,რატომ გაჩუმდით?
-ქალბატონო ეკატერინე მე ...
-სალომე გელოდებით... დრო ფულია ჩემო კარგო ახსენი და ერთი ლექციის გასამრჯელოს გადაგიხდი ან შენს მეწყვილესთან ერთად აუდიტორია დატოვე!
-ორივემ უნდა ვისაუბროთ ქალბატონო კატრინე თუ ერთ-ერთმა?- ისევ ისე არხეინად მჯდომმა მიმართა და თავი გევრდით გადახარა პასუხის მოლოდინში
-თქვენ აპირებთ ალბათ ცონის გადმოფრქვევას, გთხოვთ წინ გამობრძანდით
-როგორ გეკადრებათ... მე არც მიფიქრია, სხვაგვარა ავანაზღაურებ დანაშაუულს დამიჯერეთ
-ყველა დანაშაულს თავისი საფასური აქვს, ჩემს ლექციაზე იცით რას წარმოადგენს სასჯელი
გოგონა წამში გასასვლელად მოემზადა ,მაგრამ რომ შეხედა ბაღათურია ადგომას არ აპირებდა გოგოც გააჩერა
-უკან გადაჯექი სალომე
-მე როგორ მოვიქცე პატივცემულო?- იმდენად ირონიულად ჟღერდა მისი ხმა, ისე უყურებდა რომ თავის შეკავება ძლივს მოახერხა ეკატერინემ . პასუხიც არ გასცა, არად ჩააგდო ზურგი აქცია და წერა განაგრძო. ლექციის დასასრულს აუდიტორია პირველმა დატოვა ,გვერდით რომ დაუდგა ბათუ თვალები დახუჭა
-რა გინდა!
-პატარა ბიჭვით რომ დამტუქსე ხვდები?
-გინდოდა პატარა ბიჭივით მოგქცეოდი და მიიღე კიდეც ის რაც გინდოდა. რა უთხარი იმ ბავშვს რამდენი წლის ვრო
-სრულწლოვანია, 22 წლისაა ...ჟურნალისტია მუშაობს კიდეც არ მითხრა რომ პედოფილი ვარ
-ავადმყოფი ხარ და კონკრეტულად რა ტიპის ვერ გეტყვი !-მკაცრად განუცხადა და სწრაფად წავიდა წინ
. იმ დღეს ბოლოჯერ დაესწრო ლექციას ბატონი , რამდენიმე კვირის შემდეგ როცა დილით სახლიდან სავარჯიშოდ გადიოდა მეზობელი ბინიდან გამოსული სალომე შეეჩეხა . გოგო გაფართოებული თვალებით უცქერდა და ვერ იჯერებდა რომ საკუთარ ლექტორს ხედავდა. მშვიდად მიესალმა და გზა განაგრძო. უკან დაბრუნებულს აივანზე დახვდა ბატონი, თავად საუზმობა დაიწყო,მაგრამ ბაღათურია სიგარეტს ეწეოდა და არ ისვენებდა.
-რატომ მიყურებ!
-შენი აზრით?
-შენთან დაკავშირებით აზრები არ მაწუხებს!
-ერისთავი ხარ ნამდვილი რა... დადიანების ნაცვლად მგონი შენ დაგსვამენ დედოფლად მონარქია თუ აღდგება
-სალომემ კარგ ხასიათზე დაგაყენა როგორც სჩანს
-არ მითხრა რომ წუხელ მისი ხმა იცანი
-ყურის საცობების დიდი მარაგი მაქვს
-კაიი? აი რას ნიშნავს ჭკვიანი ქალი, წინა მეზობელსაც რომ გამოეყენებინა ეს ხერხი არ დავკარგავდი იმათ... შენნაირი მოსწაყენები მაინც არ იყვნენ
-ლექციაზე მოსვლა რატომ გადაიფიქრე?
-მივხვდი რომ შენგან რაიმეს სწავლა შეუძლებელია, ცუდი გადმოცემის უნარი გაქვს. იცი ,მაგრამ ვერ ხსნი
-ან სალომე გჭირდებოდა, მიიღე და შენი საქმეც დასრულდა- ეს რომ უთხრა პირდაპირ თვალებში ჩახედა და წამსვე დაინახა ბათუს გაკვირვება, თითქოს დანაშაულზე წაასწრესო.
-გგონია რომ კონკრეტულად რომელიმე ქალი მჭირდება?
-არა , კონკრეტულად ინფორმაცია რომელსაც ახალგაზრდა ჟურნალისტი გოგო მარტივად დათმობდა- ბაღათურიამ მარტივად რომ აზიდა ტანი და მის აივანზე აღმოჩნდა ინსტიქტურად დაიხია უკან.
-ფსიქოლოგიას განსაკუთრებით კარგად ეუფლებოდი ალბათ
-მაღალი ქულები მყავდა... ყველაზე კარგი უნივერსიტეტის ისტორიაში
-შენგან რა მინდა ისიც გეცოდინება
-დავიჯერო რომელიმე ნამარხიდან მოპარულ ნივთს ფლობ და წარწერის გადათარგმნა გინდა?
-კარგი რა კატუშ არ გრცხვენია მაინც? შენნაირ მილედის განა ეკადრება ამდენი ირონია ,დაცინვა და ადამიანის გრძნობებზე თამაში?
-ვიფიქრებ პასუხზე-თქო ვერ დაგპირდები ,მაგრამ შევეცები დრო დავუთმო ამ საკითხს რა მეკადრება და რა არა შენთან ურთიერთობისას. ახლა კი ზემეტად აცივდა ,აივნიდან გადასვლისას შეეცადე არ ჩავარდე - ლანგარი აიღო და აივანი დატოვა.
შუაღისას მშობლებთან წავიდა, შეკრება ჰქონდათ ძველ მეგობრებს და ისიც შეუერთდდა. რა თქმა უნდა ყველა მათი წრიდან იყო , ელიზაბეტი ვერ ჩერდებოდა ამ გარემოცვაში ეკატერინე კი თავიდანვე გამოირჩეოდა მათთან ურთიერთობით. ყველას იცნობდა და შეეძლო ნებისმიერ თემაზე ესაუბრა .ალბათ არ მოიძებნებოდა მათ წრეში ადამიანი ვინც ეკატერინეს არ იცნობდა და მისით მოხიბლული არ იყო. ლიზას თქმით ეს მოსაწყენი საუბრები ნამდვილ მუმიების შეკრებას ჰგავდა ეკატერინესტვის კი ყველაზე დიდი სიამოვნება განათლებულ ხალხთან საუბარ წარმოაგენდა.
ჩაის მიირთმევდნენ და ერთ-ერთ მეცნიერულ კვლევაზე საუბრობდნენ დაგვიანებული სტუმარი რომ შეუერთდდათ.
-ნელიკო ჩემო საყვარელო როგორ ხარ?
-სოფიო აღარ გელოდით, მეგონა ვერ მოიცლიდი ხომ თქვი ვახშამზე ვარ მიწვეული მიხეილთან ერთადო
-მახო სასწრაფო საქმე გამოუჩნდა პრემიერმინისტრმა დაიბარა და ის ვახშამიც გადაიდო მე კიდე აქეთ წამოვედი ისე მინდოდა თქვენი ნახვა- ყველას გაუღიმა მზერა მოავლო დივანზე და სავარძლებზე მოთავსებულ ქალებს და უცებ შეაჩერა მზერა ეკატერინეზე- ნელიკოოო არ მითხრა რომ ეს მშვენიერი ქმნილება შენი ეკატერინეა
-არ გითხრეს რომ დაბრუნდა? ეკატერინე საყვარელო სოფიო არ გახსოვს? შენს ბავშვობაში ხშირად დადიოდა ჩვენთან . მამას თანაკურსელის მიხეილი მეუღლეა
-მსმენია ,მაგრამ სიმართლე გითხრათ ბავშვობის წლები ბუნდოვნად მახსოვს .როგორ ბრძანდებით? ბატონი მიხეილი როგორაა?
-არაჩვეულებრივად საყვარელო ... როგორი მშვენიერი ხარ ნამდვილად არ აჭარბებდნენ შენზე საუბრისას
-გმადლობთ
-დედიკო მიხეილი განათლების მინისტრია უკვე ერთი წელია
ამ ინფორმაციას ნამდვილად არ ფლობდა, ზოგადად არ ისმენდა ხოლმე ჭორებს და არ კითხულობდა მშობლების მეგობრების ამბებს. ამჯერადაც არ მიუქცევია ყურადღება ამ ფაქტისთვის, ბევრი მაღალჩინოსანი მეგობარი ჰყავდათ და განსაკუთრებული არაფერი იყო ამ ამბავში.
საუბარი საღამომდე განაგრძეს შემდეგ ლიზიკოც შეუერთდდათ უბრალოდ ეგონა რომ წასულები იქნებოდნენ და საძინებელში გვერდის ავლით შესვლა ვერ შეძლო.მისი გამოფენის შესახებ ინფორმაციას ფლობდნენ და ლიზიკოს ქებაზე გადავიდნენ. გიორგის შესახებაც იცონენ და შემდეგ ეკატერინესაც ჰკითხეს დაკავებული იყო თუ არა. ბოლოს ყველაფერი რომ მიმოიხილეს წავიდნენ და დარჩნენ მხოლოდ ერისთავები.
-იმ ბიჭს როდის დაპატიჟებ ჩვენთან?
-ვინ ბიჭს?
-ელიზაბეტ ბევრი ბიჭი გყავს?
-რატომ უნდა დავპატიჟო? ხომ გაიცანით
-ეგ გაცნობა იყო?
-ჩემი მეგობარია და არა საქმრო ... სახლში რატომ უნდა დავპატიჟო დედა?
-უკვე ყველაფერი გავიგე მის შესახებ, მის ოჯახზეც და საერთოდ სანათესაოზეც .არაჩვეულებრივი ბიჭია , შენთვის ზედმეტიც კი და იცოდე რომ დაშორდე შენი სიგიჟეების გამო მერე ჩვენი სახელი არ ახსენო
-დედა რა გააკეთე?
-დედამისი გავიცანი,მართალია ჩვეულებრივი დიასახლისია ,მაგრამ განათლებული ქალი ჩანს, ზრდილობიანი და წესიერი ოჯახია.
-სად გაიცანი დედამისი...შენ რა მასთან მიდი და უთხარი ჩემი შვილი შენს ბიჭა უყვარსო თუ ქორწილის თარიღიც დათქვით უკვე
-ელიზაბეტ თავი გააკონტროლე, ისე გავიცანი რომ ყველაფერი შემთხვევითს ჰგავდა. ჩემი ხათუნას დეიდაშვილი აღმოჩნდა და მაშინ ვესტუმრე მეც როცა ისიც იქ იყო. გიორგის მამა არქიტექტორია თანაც საკმაოდ კარგი . ბიჭს ორი პროფესია აქვს აქრიტექტორიცაა და ეკონომისტიც , საქმიანია, შრომისმოყვარე და საერთოდ შენთვის შესაფერისი კანდიდატია. ჩემი ეკატერინესთვის დავიწუნებდი,მაგრამ შენ ისეთი ხარ ვინმე რეციდივისტს გადაეყრები ბოლოს
-მოსმენაც კი აღარ შემიძლია უკვე... ნუთუ არ გრცხვენია დედა. ასე როგორ დაეცი რომ გკითხონ ნამვილი ქალბატონი ხარ და ესაა სწორი>?
-დიახაც რომ სწორია...ქალიშვილების ბედნიერებისთვის ყველაფერი უნდა გააკეთო
-ანუ მეოცე საუკუნეში ვბრუნებით როდესაც დედები ათას ზღაპარს თხზავდნენ გოგონების გასათხოვებლად. ეკატერინემ დაკვრაც იცის, განათლებულიცაა, დახვეწილი მანერებიც აქვს, ლამაზიცაა და პირველი ის რომ გაათხოვო არ გინდა?
-ეკატერინეს თავისი განათლებისა და აღზრდის შესაფერისი საქმრო ეყოლება და შესაბამის ოჯახში შევა , შენ შეეშვი მის ცხოვრებას და საკუთარს მიხედე!
-დედა ვფიქრობ ზედმეტი მოგივიდა, ამ შემთხვევაში არ იყო საჭირო ყველაფრის გამოკვლევა ისედაც ხომ ნათელი იყო გიორგის ხასიათი და უბრალოდ დროს მივენდოთ-ეკატერინეც ჩაერთო საუბარში, მასაც არ მოსწონდა ნელის დამოკიდებულება
- ეკატერინე, დროს რომ მივენო შენი საყვარელი დაიკო ყველაფერს გააფუჭებს
-ახლა რომ გისმენ ცოლობაც რომ მთხოვოს გიორგიმ მაინც არ დავთანხმდები
-აი ხომ გესმის რას ამბობს ეს გადარეული ...ხომ არის ღირსი სულ სხვა ვინმეზე გავათხოვო
-დედა ,გთხოვ ნუ ხარ ასეთი რადიკალური . ელიზაბეტი რომანტიკოსია, ჯერ კიდევ ახალგაზრდაა ქორწინებისთვის და ძალიან გთხოვ შევეშვათ ამ თემაზე საუბარს
-ნუთუ შენც მის მხარეს ხარ
-დედა რეალურად ორივენი ელიზაბეტის მხარეს ვართ, ორივეს მისი ბედნიერება გვსურს და დამიჯერე აუცილებად იქნება ბედნიერი . ქორწინება კი არ სჭირდება ამ ეტაპზე რადგან სწავლაც არ დაუსრულებია,ჯერ კიდევ არ არის წარმატებული თავის პროფესიაში
-პროფესიაში ...პროფესიაც ისეთივე არეული,დაუდგენელი და ქაოტური აირჩია როგორიც თავადაა. განა გაიგებ როდის იქნება წარმატებული? შესაძლოა წლები დასჭირდეს , დაბერდეს და მოხუცებულობაში გაიყიდოსი მისი ნახატები
-მაგრამ მაინც ეკატერინეს დაუჯერო სჯობს ჩემს გაგიჟებას დედა. ნუ მაიძულებ ისე წავიდე რომ ვერ მიპოვოთ-მუქარით დაასრულა საუბარი შემდეგ კი სახლი დატოვა, გაგიჟებული დედა კი დას შეატოვა ხელში. ეკატერინემ ძლივს დაამშვიდა დედა და თავადაც დატოვა მშობლიური კერა.
სახლში დაბრუნებულს მალევე დაეძინა.დილით ფარდის გადაწევის ხმა გაიგო და მზის სხივებიც წამსვე დაენათა , გვერდი იცვალა და შემდეგ გაიაზრა რაც მოხდა. წამსვე წამოჯდა და ფანჯრისკენ გაიხედა .რაფაზე ჩამომჯდარ ბათუს რომ შეხედა სუნთქვა შეეკრა
-დილამშვიდობისა კატო ... როგორ გეძინა?
-მძინავს ისევ, ახლა ბალიშზე დავდებ თავს მერე ფარდები გადაიწევა. ეს არსება გაქრება ჩემი საძინებლიდან და კიდევ ერთი საათი მშვიდად ვიძინებ-თვალები დახუჭა და ბალიშზე თავი დადო
-დაიძინე,მეც გავქრები და შენ მანქანაზე დაცემული ხეც აორთქლდება
-რა აორთქლდება? ჩემი მანქანა... ეზოში დავტოვე და როგორ
-სახლში ხმა რომ არ შემოდის მაგას დააბრალე... ხე წაიქცა და შენს საყვარელ მანქანას დაეცა
-და შენ რა გახარებს... რა გგონია რომ შენ დამჭირდები პრობლემის მოსაგვარებლად?
-ახლაც რომ ამაზე ფიქრობ...არა მე კი ვიცი რომ მთელს უბანს არ მიეწოდება ელექტროენერგია და საერთოდაც შენს კარზე არსებული კოდი დაიბლოკა ,სახლიდან ვერ გავალთ გარეთ წყალდიდობაა და მანქანაც დაგემტვრა, ალბათ მობილურითაც ვერ დაუკავშირდები ვერავის და ვინ გყავს შენი საყვარელი მეზობლის გარდა? არ უნდა დაგელია მეორე აბი - გაიცინა სიგარეტი ფანჯრიდან მოისროლა და ეკატერინე შეათვალიერა
გათიშული დადიოდა რამდენიმე წუთი, რომ მიხვდა სრულ სიმართლეს მოახსენებდა ბაღათურია და გარეთ მართლაც წყალდიდობა , წვიმა და ქარიშხალი იყო. კარზე დაყენებული სიგნალიზაცია თუ პრობლემა გახდებოდა ვერ იფიქრება, არადა ბაღათურიას მოშორებას გეგმავდა და ახლა მასთან ერთად ჩაკეტილი აღმოჩნდა. კარი ვერანაირად გახსნა, გასაღებით კი გააღო მაგრამ ავტომატური ჩაასაკეტი ვერანაირად გახსნა. უკან რომ მიიხედა ბარათურია სამზარეულოში იყო წყალს სვამდა
-აბა? რამე ხომ არ გგნებავთ?
- შენ როგორ შემოხვედი
-აივნის კარი ...გინდა გადაგიყვანო ჩემთან?
-მინდა გადახვიდე შენთან და დარჩე იქ
-დარწმუნებული ხარ რომ მარტო გინდა ყოფნა?
-შენ არ დაიღალე აივნებზე ცოცვით?
-როგორ უნდა დაგღალოს იმ საქმემ რასაც არ აკეთებ? მაცივარი სავსე გაქვს თუ რამე მართლა გადავძრეთ აივანზე
-რა ჭკვიან ჰყავხარ საქართველოს...იმედი მარტო ერთი ხარ
-ერთი ვარ და ისიც შენთან ვარ კატიუშა
-სიხარულისგან მეცხრე ცაზე ვარ - სააბაზანოში შევიდა და რამდენჯერმე გადაკეტა კარი. შემდეგ შეამოწმა ხომ კარგადაა ჩაკეტილიო და შემდეგ გაიხადა. წყალი რომ გადაივლო და კაბინის კარი გახსნა ნიჟარასთან იდგა ბათუ და ხელებს იბანდა
-ააააააააა-წამსვე დაიყვირა და კარი მიხურა -როგორ შემოხვედი..შენ რა კარებში ძვრები?
-გავაღე და შემოვედი...უბრალოდ სხვა სააბაზანო არ გაქვს და ვეღარ ვიკავბი
-გახვალ ამ საუკუნეში თუ
-აქ უნდა დავრჩე
-გამოდი მე რას გიშლი ? ისე შესანიშნავად ჩანს აქედან ყველაფერი
-გადიხარ თუ არა!
-ხელი ხომ უნდა დავიბანო არა?
-ამდენ ხანს ხელს იბან?
-იმ საპნის სუნი არ მომეწონა და მეორეს ვეძებ
-დამცინი ხო?
-როგორ გეკადრება...აი გავდივარ
კართან მივიდა და სახელური ჩამოსწია
-უუუფს არ იღება...მგონი ჩავიკეტეთ
-რაააააა?
-ერთხელ კიდე დაიყვირე და სახლი დაინგრევა მთლიანად.....ამის დედაც მართლა არ იღება
-მატყუებ ხომ? ასეთი სულმდაბალი ხარ დავიჯერო?
-კარგი რა ეკატერინა რომელი შიშველ ქალზე დახამებული მე მნახე. მართლა ცაიკეტა
-პირსახოცი მომაწოდე
-შინისფერი?
-დიახ
-აჰა ინებე ... -კაბინიდან გამოწეულ ხელში მისცა პირსახოცი და შებრუნდა.. მალე კარი გაიღო და პირსახოცში გახვეული გამოვიდა, შემდეგ საკიდიდან უზარმაზარი ხალათი ჩამოიღო ჩაიცვა სანამ შებრუნდებოდა ბაღათურია და ისე აენახა.
-რა სჭირს კარს...
-როგორც ჩანს ისედაც გაფუჭებული იყო საკეტი
-შენ რომ გააღე როგორღაც მაშინ გაფუჭდა ალბათ. ახლა როგორ გავიდეთ აქედან?
-მადროვე და გავალთ!
-შენ რა ქურდი ხარ?
-საიდან დაასკვენი?
-სასაცილოა? სახლში ისე შემოდიხარ თითქოს კარების გაღების ესპერტი ხარ...ან გასაღებებს ამზადებ და კარებებს ან ქურდი ხარ
-აუცილებლად ქური უნდა ვიყო?
-ხო აბა გასაღებების გამკეთებელს არ გავხარ
-იქნებ კარის გასაღები მქონდა
-ახლა რომ სიგნალიზაცია დავაყენე და ისედაც ჩაკეტილია კარი?
-ჩაკეტვამდე შემოვედი- რაღაც გადაატრიალა და კარი გააღო. პირველი გავიდა და ეკატერინაც უკან გაჰყვა
-როგორ... კი მაგრამ სანამ მეძინა აქ იყავი?
-კონკრეტულად მანდ არა!
-ბაღათურია სად იყავი ღამით?
-კონკრეტულად გაინტერესებს?
-პატარა ბავშივით ნუ იქცევი!
-რამდენს ფიქრობ ჩემზე ...ალბათ მაგიტომ მხედავ ყოველ ღამით სიზმრად. წინასგან განსხვავებით ამ ღამით ეროტიული სიზმარი არ გინახავს ხო?
-შენ რა ყოველ ღამით შემოდიოდი?
-არა რა თქმა უნდა. დღეს უბრალოდ დაემთხვა, ვიფიქრე მეზობელს დავხედავ მარტოა ამ ქარიშხალში რამე ხო არ უჭირს-თქო და კი გამოვიკეტე აქ . შენ წარმოიდგინე უამრავი სამქე მქონდა
-შეგიძლია წახვიდე აივნიდან
-შემიძლია ,მაგრამ შენ გინდა რომ მარტო დაგტოვო?
-მე არ მითხოვია მოსვლა
-მაგრამ გჭირდები -მეორე ოთახიდან ესაუბრებოდა სანამ ჩაიცვა და საძინებელი დატოვა . შემდეგ საათს შეხედა და სამზარეულოს მიაშურა. საუზმის მზადება დაიწყო , ბაღათურიაც არ ლაპარაკობდა , იჯდა დივანზე და შორიდან უყურებდა . მაგიდასთანაც ჩუმად მოთავსდდა, ისე ისაუზმეს სიტყვა არ უთქამთ. ალაგებაში დაეხმარა და მერე დივანზე დაბრუნდა
-ახლა ასე უნდა ვისხდეთ?
-რა გინდა რომ გააკეთო? მე რამეს წავიკითხავ, საქმეები მაქვს.
-ისევ სწავლოობ რომელიმე ენას?
-ვსწავლობ
-სულ რამდენი იცი?
-ვიცი 7 და მესმის
-და კიდევ რამეს სწავლობ? 5 ენა მეც ვიცი
-ყოჩაღ- ცინიკურად გაუცინა და მაგიდასთან დაჯდა სადაც ლეპტოპი და წიგნები ელაგა.
-რომელ ენას სწავლობ ახლა?
-სპარსულს ,გაინტერესებს?
-არა გმადლობთ მე მხოლოდ ის მაინტერესებს გიორგისთან რა ურთიერთობა გაქვს
-ნუუ არ იცი
-შენი დის უბრალო ბიფრენდია თუ უყვარს?
-როგორც ვიცი უყვარს. შენ და გიორგის რა პრობლემა გაქვთ?
-მე და გიორგის პირადად არაფერი, სამაგიერო ჩვენს მეგობრებს აქვთ რაც საკმარისი იყო იმისთვის რომ აქამდე მისულიყო ჩვენი ურთიერთობა
-მიკვირს რომ ასე მარტივად მიპასუხე
-მეეჭვება სახელმწიფო საიუმლო იყოს ... რატომ არ უნდა მეთქვა? კიდევ თუ გაინტერესებს რამე შეგიძლია მკითხო
-როდის მიხვდები რომ ჩემთან არაფერი გამოგივა და შემეშვები?
-იმედები უნდა გაგიცრუო
-ნუთუ
-ზედმეტად ტროპიკული ხარ იმისთვის რომ ხელიდან გაგიშვა
-ავადმყოფ ხარ , სექსისტი ავადმყოფი
-ცილს მწამებ, საერთოდაც აღემატება ჩემი შენთან დაკავშირებული გეგმები ხორციელ კავშირს . თუმცა სექს*თ თუ დავიწყებთ არ იქნება ურიგო
-ზედმეტად პირდაპირი ხარ... ზედმეტად მარტივი და ავხორცია შენი მიზნები
-მარტივი და თან ავხორცი? და შენი გეგმები როგორია?
-სრულიად ადეკვატური ჩემს ცხოვრებასთან შეთავსებული და ჩემი პიროვნებიდან გამომდინარე
-შეეშვი მაგ წიგნს და ისე ვილაპარაკოთ
-არ მინდა ,გმადლობ
-აქეან გასვლაც არ გინდა?
-აივანზე დავდგე და დახმარება ვითხოვო
-ჩემთან გადავიდეთ...ყოველ დილით ვარჯიშობ და აივანზე ვერ გადაძვრები?
-ერთია რისი გაკეთება შემიზლია და მეორე რას გავაკეთებ
-აივანზე გადასვლა მიუღებელი ცოდვაა?
-ერთმანეთის არ გვესმის და რატომ ვსაუბრობთ?
-მე შესანიშნავად მესმის შენ ეტყობა ნაადრევად შემოგიტია ასაკმა
-კომპლიმენტს მეტყვი რამდენიმე წუთში ალბათ და რომელი დავიჯერო
-კომპლიმენტი ... ახლა კი წამოდი გავიდეთ
-ასე ძალიან თუ გეჩქარება შეგიზლია დამტოვო!
-არ მინდა იყოს- მოიცვი ქურთუკი, ფეხსაცმელი ჩაიცვი და წავიდეთ
-არ გადმოვძვრები აივანზე
-მე გადაგიყვან
-მითუმეტეს
-რამდენი საათია ეს უაზრო დიალოგები მაწუხებს და ახლა მართლა აგიხვევ პირს და გადაგაგდებ ჩემს აივანზე
-ნამდვილი ხეპრე ხარ იცი?
-გმადლობ კომპლიმენტისთვის ახლა წამოხვალ?
-რა უაზროა შენი აქ ყოფნა და ამ თემაზე დისკუსია
-აი შევთანხმდით ხედავ?
-ბრავოოო რა მიღწევაა ? კარი იცი საითაცაა შეგიძლია გახვიდე!
-როგორ ვერ ვიტან როცა ძალის გამოყენება მიწევს შენთან მითუმეტეს-ხელი მოხვია მხარზე გაიდო და კარისკენ დაიძრა.
-რას აკეთებ,დამსვი...დამსვი ხომ არ გაგიჟდი .ღმერთო ჩემო რა სიველურეა ასე როგორ შეიძლება ..შენ რა გადახტომას აპირებ? ორივე მოვკვებით შენთან ერთად სიკვდილს თან ასეთ ფორმაში არ ვაპირებ. დამსვიიიიიიიიიიიი აააააააააააააააააააააააააააა -თვალებდახუჭული იდგა და კიოდა
-გამოვედით უკვე
-მოიცა როგორ...რა .სად როგორ რანაირად კი მაგრამ იქედან აქ .ახლოსაა მაგრამ ჩემიანად როგორ შენ რა ვამპირი ხარ?
-მაქცია-ხმამაღლა გაიცინა და ისეთი სხვანაირი იყო ამ დროს კატოს სულ აერია ფიქრები
-ნუ იცინი !
-რატომ არ უნდა გავიცინო?
-არ ვიცი ... უბრალოდ არ გაიცინო . მე ..მე წავედი უნდა წავიდე. ფულიც არ მაქვს .ასე როგორ უნდა წავიდე - ტანზე დაიხედა შარვალი, მაისური და ჟაკეტი ეცვა, ფეხზე სახლის თბილი ფეხსაცმელი .
-მე წაგიყვან შენს მშობლებთან-აივნის კარი გააღო და სახლში შევიდა. ეკატერინეც იძულებული იყო გაჰყოლოდა. ,სიგიჟემდე უნდოდა გამოელანძღა კბილებს ძლიერად აჭერდა სიტყვა რომ არ ეთქვა.
-ფული მასესხე და ტაქსით წავალ
-ტაქსისტი ძვირს გამოგართმევს... მე მირჩევნია წაგიყვანო- გაიცინა და სახლის კარიც გააღო-აბა მოდიხარ თუ დარჩები ჩემთან?
-მოვდივარ..აქ რა მინდა- უცებ მიაყოლა და სახლიდან გავარდა.
შვიდი სართული ფეხით ჩაიარეს , შემდეგ ავტოსადგომში ჩავინენ და ბათუს მანქანაში ჩასხდნენ. ისე სწრაფა დაძრა მაშინვე უთხრა ეკატერინემ სისწრაფის მეშინიაო
-ნუ მატყუებ
-არ გატყუებ
-ვიცი რომ არ გეშინია - ისე გააქროლა მანქანა კატოს თვალები გაუფართოვდა,რომ ჩაისუნთქა ამოსუნთქვა სახლის დანახვისას მოახერხა და წამში გადავიდა
-მადლობასაც არ მეტყვი?
-არა !-სახლისკენ დაიძრა და მანქაისკენ არც გაუხედავს ,მხოლოდ ხმა გაიგო .
სახლში რომ შევიდა ,მშობლებს მოკლედ უთხრა ბინიდან წამოსვლის მიზეზი და საძინებელს მიაშურა შემდეგ გაიაზრა რომ მისამართი ნათქვამი არ ჰქონდა ბათუსთვის და მან თავად იცოდა ეკატერინეს მშობლების ადგილსამყოფელი.
ლიზა დაბარებულივით მივიდა და მანაც ყველაფერი უამბო, ქალბატონმა კი თავისი კვლევის შედეგები გაცნო
-მე გეტვი რატომ აქვთ დაძაბულობა ბაღათურიასა და ჩემს გიორგის
-რატომ
-ბექას და ბაღათურიას ძმაკაცმა მოიტაცა წლების წინ. გოგოს არ უყვარდა თურმე ,მაგრამ მაინც იქ დარჩენილა. ბექა და გიორგი როგორ იქნებოდნენ წარმოიდგინე. ეს ბიჭი ნამდვილი ურჩხული ყოფილა,მანამდეც არ ჰქონიათ კარგი ურთიერთობა და ახლა ისევ არ აქვთ თურმე. ნუ არ ომობენ ,მაგრამ არც ურთიერთობენ. იმ გოგოს ბარბარე ჰქვია და შვილი ჰყავს უკვე
-თუ არ უყვარდა რატომ დარჩა. რა სისულელეა, ალბათ უყვარდა და ძმასთან აღიარება ვერ გაბედა . ბატონის ძმაკაცი რა იქნება წარმოდგენაც არ მინდა, ან რომელი საუკუნეა რა დროს მოტაცებაა
-მე რა ვიცი ეს გიორგის კი არ მოუყოლია , ისე გავიგე . ჩემი მახვილი თვალი და ყური ხომ იცი ყველაფერს ხედავს და ისმეს. ბაღათურიაზე ვერ გავიგე ვერაფერი ,საერთო არ ახსენებენ . მხოლო ის ვიცი რომ საშიში, თან სანდო , ერთგული და სამართლიანია როცა მის მეგობრებს არ ეხება საქმე. მაშინ მიკერძოებული ხდება და სიმართლეს ვერ აღიქვამსო . ბევრი იცნობს მაგათ წრეში და პატივსაც სცემენ. არ გამიგია ვინმე აწამა და მოკლაო, მაგრამ გოგოები ამბობდნენ ძალიან ფიცხია და მკაცრიო,არავის არაფერს პატიობსო . ქალებს წინდებივით იცვლის, სახელებიც კი არ ახსოვსო,გოგოებზე იმდენი რამე მომიყვეს სიცილით მოვკვდი წვეულებებს ხშირა აწყობს იმ თავის აპარტამენტში ეგ კი იცი ისედაც
-სხვა რა გინდოდა რომ გაგერკვია...აგენტი 007 ხარ
-შენ ის გაგიჟებს ასეთ სულელურ დიალოგებს რომ იწყებ და ვეღარ ასრულებ. სულ რომ გაოცებს და ვერაფერს უხერხებ
- როგორ შეიძლება მე და მან ნორმალურად ვისაუბროთ . ცა და დედამიწასავით განსხვავდება ჩვენი აზროვნება, ცხოვრება და საერთოდ სრულიად სხვადასხვა ვართ . ძალიან კარგად იცი როგორ ადამიანებთან ვურთიერთობ
-ნორმალურებთან არა...შენ მოკვდავებს არ გვესაუბრები ,მაგრამ ფაქტია რომ მასსავით ვერავინ გიშველის. რამდენი ხანია ვინმე არ გყოლია, იქნებ უბრალოდ გაერთო რა საჭიროა საუბარი შეგიძლია მხოლოდ ბგერები გამოსცე და თან ხმამაღლა
-შენ როგორ წარმოგიდგენია მაიკლის შემდეგ ბათუ ?
-ღმერთო ჩემო დისერტაცია დაცულ დოქტორს რომელსაც წიგნის ჭიას ვეძახდი ბათუ რომ სჯობს ფაქტია ხომ? რა აუცილებელია საყვარელი გახდეს , მიხვალ გექნებათ სექ*ი. საოცარი სიამოვნება მიიღე ,ადექი გადადი შენს ბინაში და სულ ნუ დაელაპააკები თუ გინდა. მეეჭვება ბაღათურიამ პროტესტი გამოთქვას.
-არც კი ვიფიქრებ შენს გიჟურ აზრზე
-არადა აქამდე უნდა გეფიქრა, იმ შენს წიგნის ჭიებს გადახაზავს წამსვე . თან ინგლისელები სულ არ არიან ტემპერამენტიანი კაცები მითუმეტეს შენი დოქტორები
-არც კი იცნობდი მათ ...
-ორნი იყვნენ სულ და ფოტოებზეც რომ ვხედვდი ეგეც საკმარისიი იყო . სახეზე ეტყობოდატ რა ხლხი იყო ,დარწმუნებული ვარ ნამდვილი ორგა*მი არც იცი რა არის
-ყოველთვის რატომ უნდა გითხრა რომ შეწყვიტო საუბარი!
-ვეღარ მიძლებ და იმიტომ...იცი მართალს გეუბნები . შეუძლებელია ნორმალური კაცი გყოლოდა და ისევ ასეთი უჟმური იყო
-დახვეწილი, ზრდილობიანი, ჩამოყალიბებული ქალი და არა უჟმური
-მე რატომ არ ვარ დახვეწილი და ზრდილობიანი, ქალი ნამდვილად არ ვარ ჯერ პატარ ვარ , მაგრამ სხვა დანარჩენზე რას იტყვი?
-დამცინი ხომ?
-დამშვიდდი ნუ გაგიჟდები
-მშვიდად ვარ! ახლა ის მაგიჟებს რომ მანქანა გარეთ დავტოვე და მაინცადამაინც მაშინ დაეცა ხე. ისეთ მგომარეობაშია ახლის ყიდვა მომიწევს
-წაგყვები გინდა ასარჩევად...თუ ისევ ისეთს იყიდი?
-არ ვიცი ვნახოთ ...
-მამა გიყიდის თუ შენ იყიდი?
-მე თავად შევიძენ
-წამოხვალ ბაკურიანში ჩვენთან ერთად ? იქ ბექას სახლი აქვს და გეპატიჟება
-როდის აპირებთ გამგზავრებას?
-ამ დღეებში ...ახალ წლამდე რო დავბრუნდეთ ისე. ვაიმეე მე არ მითქვამს დედა რომ აპირებს მიმიტყუოს გიოსთან სახლში? სადედამთილოს მაცნობს თავისი გეგმით
-როგორ...შენ საიდან გაიგე?
-გიორგისთვის უთქვამას დედამისს გოგოს გაგაცნობო და ეს გოგო მე ვარ ... თუ გაიგო რო საყვარლები ვართ და გაგიჟდა მერე ნახე
-რა გაცინებს ... დედასთან პრობლემებს შეუქმნი ?
-თუ ღმერთო გწამს ცოლად კი არ მივყვები რა დედამისის საქმეა ვისთან დაწვება
-დღეს რადგან არ მიყვები მომავალზე არ უნდა იფიქრო?
-დედაჩემის გარიგებულს გავყვე ანუ?
-გიჟი ხარ ...
-შენნაირი არ ვარ და იმიტო?
-ჩემნაირი რომ იყო ყალბი იქნებოდი ,რაც საშინელებაა ასე რომ უბრალოდ თავშეკავება გჭირდება მეტი არაფერი
-აი რატო მიყვარხარ ასე ძალიან... კიდევ უნდა გითხრა რაღაც
-რა არის ასეთი კნუტის თვალები რომ დაგჭირდა
-შენი ფოტო გაყიდეს ... უფრო სწორად სხვა გამოსავალი არ დამიტოვეს. ვერც კი წარმოიგენ რამდენი გადამიხადეს. არა ფული არაფერ შუაში იყო რაღაც სისულელე მოიფიქრეს აუცილებლად უნდა გაყიდოო და მე ვერაფერი გავაკეთე
-რომელი ფოტო ... კი მაგრამ სხვა არაფერი სურდათ ?
-სხვაც სურდათ,მაგრამ ასე არ შეუტოპავთ . ის ფოტო რომ იღიმი ...შენც რომ მოგეწონა აი ის ფოტო იყიდეს
-მე ხომ გთხარი მომეცი-თქო. ფირზე აღარ გაქვს? კამერაში ,კომპიუტერში ან რა ვიცი სადმე
-მოითხოვა რომ ასლი აღარ უნდა გაეკეთებინათ და შუამავალმა თავად ნახა როგორ წავშალე ყველა ასლი
-ეს მზერა არ გიშველის .არა როგორ გაყიდე ჩემი ფოტო თან არ იცი ვის მიჰყიდე? -ანერვიულდა, არ უნდოდა ვიღაც უცხოს ჰქონოდა მისი ფოტო . საერთოდ არ მოსწონდა ეს სიტუაცია
-მაპატიეეე რაა ეკატერინეეე ... კატერინააა...ეკუუუ... კატოოო ..კატუსიიი ...
-გაარკვიე ვის აქვს ჩემი ფოტო რომ გამოვისყიდო და მერე გაპატიებ ,...ახლა წადი წამალი უნდა დავლიო და დავიძინო
-შეეშვი ამ წამალს...ახლა მაინც არ კვნესის არავინ
-კვნესა რა შუაშია...ხომ იცი ხმაური მაღვიძებს ასე მშვიდად ვარ მთელი ღამით .
-არაა ჯერ დაღამებული ნორმალურად... კარგი რა ქათამივით იძინებ უუჰ
-შენ შეგიძლია გიორგისთან წახვიდე და გაერთო
-ამ ქარიშხალში სად წავიდე,თან დედამისთანაა
ბოლოს მაინც მარტო დარჩა , წამლის დალევის ნაცვლად გაშეშებული იწვა და ჭერს უყურებდა. ყველგან ბაღათურიას ხედავდა და საკუთარ თავზე ბრაზობდა, ამდენი ტყუილად გაფლანგული სიტყვა, წუთი და ნერვი ენანებოდა. თავს ვერაფერს უხერხებდა, რაღაც მიზიდულობას გრძნობდა ბაღათურიას მიმართ, იმდენად ძლიერს რომ წამით ელიზაბეტის რჩევაც კი ამოუტივტივდა გონებაში ,შემდეგ ბაღათურიას გარეგნობაზე ფიქრობდა,მის ფარულ შარმზე რომელიც ასე აგიჟებდა და საერთოდ ბათუზე რომელიც ასეთი უცნაური, უცხო და საინტერესო იყო ყველაფრისდამიუხედავად მისთვის. არ ჰგავდა იმათ ვისთანაც ურთიერთობდა და სწორედ ეს იყო ბაღათურიასთან ასეთი მიზიდულობის მიზეზი .
მეორე საღამოს უკვე ყველაფერი მოგვარებული იყო, სტიქიაც აღარ მძვინვარებდა . ქალაქიც დაასუფთავეს და მხოლოდ მანქანის პრობლემა რჩებოდა. ელიზაბეტმა არ მოასვენა , ზეგ მივდივართ ბაკურიანში და ბარემ იყიდე მანქანაო . ისეთ დროს გააქცია მაღაზია იხურებოდა. ჯერ ხომ დაიარა ყველაფერი და კონსულტანტი ბიჭი გააგჯა, მერე ფასები არ მოეწონა და ბოლოს ყველაზე ბოლო მოდელს მიადგა რომელზეც თავად ეკეტებოდა ჭკუა და ისე დაუწყო „ვაჭრობა“ სულ დაავიწყდა ეკატერინე .
-მაპატიეთ ქალბატონო უკვე დახურვის დროა ...ხვალ მობრძანდით და იქნებ შევძლო როგორმე დახმარება
-თქვენი უფროსი აქ არის? ვინმე ვისაც შეუძლია ზუსტ ფასზე გამესაუბროს
-ელიზაბეტ ტყუილად ვაყოვნებთ ახალგაზრდას...ხომ თქვა რომ გვიანია უკვე
-დიახ ქალბატონო ნახევარი საათის წინ უნდა წავსულიყავი .ერთ-ერთი მფლობელი აქ არის ,მაგრამ ამ დროს მუშაობს და მე ვერ შევაწუხებ . გამათავისუფლებს - ისე საწყლად თქვა ეკატერინეს შეეცოდა. ელიზაბეტმა კი არაფრად ჩააგდო
-არ გაგათავისუფლებს საყვარელო. ნამდვილი მყიდველი ვარ. ეგ კი არა შეიძლება ორი მანქანა ვიყიდოთ
-ელიზაბეტ მანქანა გინდა გიყიდო?
-შენ ხომ ყიდულობ იმ შავ მანქანას რა გინდა?
-მაპატიეთ უნდა გავიდე უფროსმა გამომიძახა- ბიწმა რაღაც მოწყობილობას დახედა და სწრაფად გავარდა . გოგოებს კარგად ესმოდათ ხმა რადგან უფროსი კაბინეტში აღარ იყო
-რა ხდება ? რატომ ხარ ისევ აქ? -მხოლოდ მისი ხმა ესმოდათ ისე იდგნენ რომ არ ჩანდა
-ბატონო იცით გვიან მოვიდნენ და საუბარი გაგვიგრძელდა. მანქანის თანხასთან დაკავშირებით რაღაც პრობლემა იყო . ახლავე წავლენ
-რა პრობლემა ? ხომ უთხარი ბოლო სარეალიზაციო ფასი
-დიახ მაგრამ ...
-წადი ...წადი მე მივხედავ . სად არიან? - ბიჭის ხმა კი ორივემ იცნო ,მაგრამ რომ გამოჩნდა ეკატერინე კი არა ელიზაბეტიც კი გაფართოებული თვალებით იდგა- ღმერთო ჩემო რა დამთხვევაა ნუთუ ქალბატონი ერისთავები მეწვივნენ
-ბატონო მე უკვე ვუთხარი რომ 15 000 საბოლოო ფასია
-თავისუფალი ხარ - ხელით ანიშნა წადიოდა და ეკატერინესკენ დაიძრა- კი ნამდვილად 15 000 არის ბოლო ფასი 15 000 კოცნად მოგყიდი შემდეგ დარწმუნებული ვარ მოგეწონება და თავად მოითხოვ გასამრჯელოს გაზრდას- იმდენა ახლოს იყო,თან ისე შორს ამ სიტყვებისტვის .ისეთი მზერა ჰქონდა თითქოს ყველა კოცნას იქვე ითხოვდა და დაწყებასაც წამსვე აპირებდა. ელიზაბეტმა სიცილი ვერ შეიკავა , ეკატერინამ კი გახსნილი ტუჩები მოკუმა და თვალების ბრიალით შეხედა
-წარმოდგენა არ მქონდა შენ აქ თუ შეგხვდებოდი თორემ არ მოვიდოდი... ელიზაბეტ მივდივართ
-რა დროს წასვლაა? ბათუ იცი ეს კონკრეტული მანქანა მე მომწონს და ჩემს საყვარელ დაიკოს ისევ ის მოდელი სურს რომელიც ჰყავდა. ასეთები არიან ეს დოქტორები, ფულს ვერ გააგდებინებ ხელიდან . მე მაინც დაბადებისდღის საჩუქარს დაველოდები ინქებ მამამ მაინც მიყიდოს და დარწმუნებული ხარ რომ რამდენიმე თვეშიც იგივე იქნება ფასი?
-როდესაც გადაწყვეტ შეძენას მერე შევთანხმდებით ლიზიკო ,მაგაზე შენ არ იდარდო
-ელიზაბეტ წამოხვალ თუ განაგრძობ საუბარს-თვალების ბრიალით უყურებდა და წარბებიც შეკრა
-მოვდივარ ...არ ემშვიდობები ბათუს? უიმეე რა უტაქტოა ხედავ? მაგრამ ხომ საყვარელია? - ჩუმად უთხრა და ტუჩები სასაცილოდ დაბრიცა. ბათუმ რომ ჩაიცინა მერე აკოცა ლოყაზე და სწრაფი ნაბიჯებით წავიდა ეკატერინესკენ,რომელსაც ერთი სული ჰქონდა როდის გაიქცეოდა იქედან.
ტაქსს ხელი დაუქნია და სწრაფად ჩაჯდა. ელიზაბეტი გვერდით მიუჯდა და სიცილი განაგრძო
-ნერვებს რომ მიშვლი ხვდები?
-აიი ხედავ ყველაფერი რა მარტივად გაირკვა? არ ვიცოდი სად მუშაობდა და ესეც გავიგეთ . რა გინდა? განათლება თუ შენნაირი არ აქვს სამაგიეროდ ბიზნესმენია წარმატებული. ერთ-ერთი მაღალშემოსავლიანი საქმე აქვს. ერთი მანქანა რომ გაყიდოს მთელი წელი ფუფუებაში იქნებით
-გუშინ საყვარლობას მთავაზაობდი და დღეს ცოლად გავყვე?
-რა უცებ ფეთქდები. რა გითხრა ასეთი 15 000 კოცნა ერთი სექსი გამოდის თუ დავფიქრებით...ნუ ერთი ღამე გამოდის რა
-ელიზაბეტ!- რომ მიხვდა ტაქსის მძღოლმა თვალები როგორ ჭყიტა წამსვე გააჩუმა საყვარელი დაიკო და სახლში შესვლამდე ხმა არ ამოაღებინა. აი შემდეგ რომ დაიწყო აღარ გაჩუმდა, ისე ჩაალაგეს ბარგი და მოემზადნენ .
დილით გიორგიმ მიაკითხა ,ლიზიკო წინ იყო მოთავსებული და იცინოდა.
-რა გაცინებს?
-ვგონებ იმ მანქანას ზუსტად იგივე ნომრები აქვს რომელიც შენსას ჰქონდა და ზუსტად ის მოდელია რომელიც გუშინ ვნახეთ...-ხელით ანიშნა მანქანიდან არც გადასულა. სამაგიეროდ ეკატერინეს არ დააცადა დაჯდომა. -არ ნახავ? იქნებ გასაღები შიგნითაა და გელოდება?
-გამორიცხულია!
-რა ხდება ელიკო არ მეტყვი? ვინ აჩუქა მანქანა?
-ბათუმ
-როგორ?- მომღიმარ ლიზას თვალებდამრგვალებულმა შეხედა და შემდეგ ისევ მანქანაზე გადაიტანა მზერა
-ოო არ დაიწყო ახლა... შენ რა შუაში ხარ . მიდი გოგო ნახე თორე მე ვნახავ- უცებ გადავიდა მანქანაიან და იქეთ წავიდა სადაც მანქანა იდგა.ეკატერინეც ინსტიქტურად გაყვა. მანქანის კარი რომ გაიღო და გასაღები გამოაძრო ლიზამ წამსვე მოხვდა თვალში პატარა ბაბთაზე მიმაგრებულიი წერილი - აგენტი 007 კი არა უარესი ვარ მე.წაიკითხე რას ელოდები თუ მე წავ... კაი ხო აჰა უიმეე რას წერს ?- ეკატერინემ გასაღები რომ გამოართვა და დახვეული ფურცელი გახსნა თვალები დაქაჩა
-„მართალია საჩუქარია ,მაგრამ იმ 15 000-ს მაინც მივიღებ! „
-ნაძირალა. როგორ ბედავს ... - მობილური აიღო და მისი ნომერი მოძებნა
-გისმენთ- მალევე გაისმა ბაღათურიას ხმა. აშკარად ნამძინარევი იყო. ადრე იყო და რა თქმა უნდა ჯერ კიდევ საწოლში იქნებოდა
-საჩუქარს გიტოვებ და ფრთხილად იყავი სხვა ვინმემ არ წაიღოს ვალად შენი 15 000
-კატუსიი ასე ადრე ნახე საჩუქარი? გულს მტკენ ... რას ნიშნავს მიტოვებ? ვიფიქრე ბაკურიანში მაგით წახვიდოდი..ტესტდრაივზე ნამყოფია და ნუ ღელავ სანდოა გზაზე
-რა კარგია ...გაღვიძებული არ ხარ და უკვე ფორმაში ხარ
-აბა სადა ხარ კატუსიი? უიიი გხედაავ აქ ყოფილხარ - აივანზე გამოვიდა ნახევრად შიშველი , იდგა იმ ყინვაში და ხელს უქნევდა- ყველა ხედიდან სექსუალური ხარ იცი?
-საჩუქარს არ მივიღებ !
-კატუსიიი რატო ჯიუტობ? ხომ იცი იმ კოცნაზე ვიხუმრე...არა თუ გადაიხდი უარს არ გეტყვი ,მაგრამ -საუბარი არ ადროვა ისე გაუთიშა. გასაღები მანქანაში დააბრუნა კარი მიხურა და გიორგის მანქანისკენ დაიძრა
-მოიცა მანქანას არ იტოვებ?
-ელიზაბეტ შენი აზრით ?
-უიმეე რა ურჯულო ვინმე ხარ
-ელიზა გეყოფა ეკატერინე სწორად იქცევა, ყოველ შემთხვევაში თავადაც გადაწყვეტს როგორმე-გიორგის ისეთი სახე ჰქონდა წესით უნდა გაჩუმებულიყო
-გიორგიიი შენ რომ პრობლმეა გაქვს იმას არ ნიშნავს რომ ეკატერინეს რამეს დაუშავებს
-არ ნიშნავს...საჭიროც არ არის ჩემ გამო თქვენც დისტანცია დაიცვათ . მხოლოდ ჩვენი საქმეა და სხვა არავისი ,მაგრამ ეკატერინეს საქმეში ცუდად ერევი
-ამაყვირებს ახლა მომიშლის ნერვებს და თითონ ისევ ასე ჩუმად დამლეაპარაკება..შენ კიდე რა გინდოდა? ჩემთვის გეყიდა მანქანა
-მე რომ გითხარი გიყიდი-თქო ლამის მომკალი . გამოფენის გამო მშორებოდი და ეკატერინემ რატომ უნდა მიიღოს ვიღაც უცხო კაცისგან ეს საჩუქარი?-მაინც ვერ შეიკავა თავი
-ეკას ნაცვლად რატო მელაპარაკები?
-იგივე კითხვა მექნებოდა მეც ელიზაბეტ .სჯობს დაუჯერო გიორგის და საერთოდ შეწყვიტო ამაზე საუბარი. იქ დასასვენებლად მივდივართ და ბაღათურიას სახელს თუ არ მიხსენებ აუცილებელი ვითარების გარდა დამავალებ
-კარგიი ...ოღონდ შენ დამშვიდდი და არაფერს ვიტყვი -ორი წუთი გაჩერდა და მერე გიორგის მიუბრუნდა- ბექა რატო არ მოდის ჩვენთან ერთად?
-ბარბარე და ანასტასია მოჰყავს ...იმედია პრობლემა არ იქნება ხო?
-მე მიყვარს ბავშვები ხომ იცი ...ეკატერინესთვისაც არ იქნება პრობლემა შენ წარმოიდგინე არც მას სძულს ბავშვები
-ნამდვილ ურჩხულად გამოგყავარ ელიზაბეტ. ბარბარე ბექას და არის?
-ხო და ასევე დედაჩემის ნათლული ,ერთა გავიზარდეთ სამივე. თუმცა ბარბარე ჩვენზე პატარაა
-ანუ შენ და ბექუნაც ნათესავები გამოდიხართ...ნათლიამირონები ყოფილხართ
-ხო ნათესავებიც ვართ...უბრალოდ ამის ახსნაზე მარტივი სათქმელი ბავშვობის მეგობარია
-კიდევ იქნება ვინმე იქ?
-არაა, არავინ სხვა ...
სახლში რომ მივიდნენ ბექა ჯერ კიდევ არ იყო მისული. გიორგიმ აჩვენა ოთახი ეკატერინეს, მისი ბარგიც აიტანა და შემდეგ ლიზიკოსთან ერთად შევიდა საძინებელში. ეკატერინე ნივთებს აწესრიგებდა მანქანის ხმა რომ გაიგო და ეზოში ბექას მოჰკრა თვალი. იმ წამსვე არ გასულა, დაასრულა საქმე და შემდეგ დატოვა ოთახი. პირველ სართულზე ჩასვლამდე გაიგო პატარა გოგონას წკრიალა ხმა
-გიოლგი ბიძია იცი მე ლამენი თოჯინები წამოვიკანე? ბევლი ბევლი ...
-მართლა? მაჩვენებ შენს თოჯინებს?
-ლა თქა უნდა ...დედიკოც ჩანთებჩი აქ და ამოალაგებს მელე...
-მეც მყავს ერთი თოჯინა-თქო ხომ გითხარი . ჩემი პირადი და ყველაზე გამორჩეული ლამაზმანია
-ლომ გიკალც იც ?
-ვაიმეე ვეღარ ვითმენ უკვე ...მალე ჩავყლაპავ რა სიცოცხლეა როგორი პატარა , როგორ საუბრობს, რა სიფრიფანა და ლამაზი ხარ.თოჯინა შენ ხარ , ნამდვილი და ყველაზე ყველაზე ლამაზი - ელიზაბეტმა საუბარი არ დააცადა გიორგის და ტასოს ისე აიყვანა ბავშვი და ჩაეხუტა- მე ლიზა ვარ
-მე ანასტაცია
-ტასუნა ხარ ანუ
-ალაა ტაცუნა ალაა ვალ.აცე მალტო მამიკო მეძაქის
-კარგი არ გვინდა ტასუნა .... იყავი ანასტასია . ტასო შეიძლება?
-სქვა კველაფელი ,მაგლამ ალა ტაცუნა
-შევთანხმდით ... მე მაჩვენებ შენს თოჯინებს? იცი ვგიჯდები თოჯინებზე
-მათლა?
-მართლა
-ტასიკო არ შეაწუხო ლიზიკო ხო?- ბარბარე სამზარეულოში იყო, რაღაცეებს ალაგებდა ბექასთან ერთად .
-არ მაწუხებს ...როგორ შეიძლება ამ ანგელოზმა შემაწუხოს
-არც ეგეთი ანგელოზია...მამას ჰგავს ხოლმე- ბექამ ჩაილაპარაკა ჩუმად ისე ბავშვს რო არ გაეგო და თვალები აატრიალა- ქაჯდება! ვაა ეკატერინე ჩამოხვედი ? როგორ ხარ?
-კარგად ბექა...მადლობა დაპატიჟებისთვის
-რას ამბობ... იმედია კარგად დაისვენებ . გაიცანი ტასიკო და ბარბარე-ბარბარეც გავიდა და გაეცნო. ლიზა და გიორგი კი ბავშვს არ შორდებონენ.ბოლოს ოთახში შევინენ მასთან ერთად და დიდხანს ეთამაშებოდნენ. ეკატერინე მილაგებაში დაეხმარა ბარბარეს . ბავშვის საჭმელს აკეთებდა და ბოლოს ყველანი ერთად დასხდნენ მაგიდასთან.
-ტასიკო რამდენი წლის ხარ?
-სამიც -პაწაწინა თითებიც აჩვენა და გაუცინა ეკატერინას
-ასეთი პატარა და ასე კარგად საუბრობ?
-2 წლის იყო რომ დაიწყო და მას მერე ვეღარ ვაჩუმებთ...ჩვენი ჭორიკანა გოგო იქნება ეს
-ოოო ნუ მეუბნები ჭოლიკანაც ... ალ მოწონც მამაც ჭოლიკანა ცუდები ალიანო
-მართალია ბავშვი...ჭორიკნები ცუდები არიან-გიორგიმ გაუცინა და ბექას თვალები დაუბრიალა
-რადგან დაასრულე სადილი წავიდეთ და დავიბანოთ...მერე დავიძინოთ თორე დილით ვერ გამოიძინე და ახლა ისედაც ძილის დროა პატარავ
-ალ მინდა ძილი უთქალით ლააა...თოვლჩი მინდა გუნდაობა . თოვლიც ბაბუაც გამიკეთებთ?
- დავიძინებთ ჯერ ,მერე გიორგი თოვლის ბაბუას გაგიკეთებს ბექა გეგუნდავება ,მე ფოტოებს გადაგიღებ
-მეც გეგუნდავები და თუ გინდა ეკატერინე დეიდაც ჩავფლათ თოვლში .ყინულის დედოფალია მაინც იცი?
-ბავშვს ნუ გააგიჟებ- ჩუმად უთხრა და გაიღიმა ანასტასიას რომ გახედა-მეც გეგუნდავები თუ დაუჯერებ დედიკოს და დაიძინებ
-კალქი ქო ...იცოდეთ დავიმახსოვრებ
ბავშვი დააძინა ბარბარემ და უკან დაბრუნდა. ყველანი ერთად გავიდნენ ეზოში. გიორგი და ელიზაბეტი სასეირნოდ წავიდნენ. ბარბარე მშვიდად იდგა ყავის ფინჯანით ხელში მისი მობილური რომ ამღერდა
-დააგვიანდა სად იყო აქამდე -ბექამ ჩაილაპარაკა და ბარბარეს გახედა. გოგომ თვალები დაუბრიალა და მოშორებით დადგა. ცოტა ხნით ისაუბრა შემდეგ უკან დაბრუნდა- რაო რა მინდაო?
-ბექა გეყოფა პატარა ბავშვივით იქცევი .ოდესმე შეეგუე ფაქტს , ამდენი წელია შენი სიძეა ერეკლე
-მხოლოდ იმ ფაქტს ვაღიარებ და ვხედავ რომ წელებია გონს ვერ მოხვედი !
-ერეკლე ჩემი ქმარია და ჩემი შვილის მამა ,რომელიც მასზე გიჟდება
-ერთ დღესაც ნახავს კაიფში მყოფს, არაადამიანს და შეზიზღდება
-მე არ მინახავს არასდროს ისეთი როგორსაც შენ აღწერ და ანასტასიას მეეჭვება ოდესმე რომ მოუხდეს ასეთი მამის ნახვა, სჯობს შენ საკუთარ ცოდვებს მიხედო
-იმდენი ხანია ჩემთან არ ყოფილხარ მგონი ახლა მეტყვი რომ გიყვარს
-ბექა გეყოფა ცინიკოსობა /უბრალოდ შეეშვი ერეკლეს კბენას ახლა მაინც არ არის აქ. ხომ ვარ შენთან ერთად ,გამომიშვა უფრო სწორად არ ჰქონია პრობლემა და წამოვედი
-მონა ხარ ხვდები? გამოშვება გჭირდება ჩამოყალიბებულ ქალს . შენ რა ბავშვი ხარ თუ სათამაშო საითაც უნდა იქეთ რომ გაგიშვას
-აქამდეც არ ჰქონია პრობლემა,უბრალოდ მე არ შემეძლო შენი გამუდმებული ბრაზის ცქერა,მაგრამ შევცდი როგორ ჩანს
-არ მითხრა რომ მასთან უფრო მშვიდად ხარ ვიდრე ჩემთან ...მე ხომ არ ვარ ურჩხული
-ბექა კარგად დაფიქრდი რომელია თქვენს შორის ნამდვილი ურჩხული
-პირდაპირ სახეზეა ერეკლეს კვალი... მასსავით მელაპარაკები და მიღრენ
-ნუთუ არ დაიღალე ...
-ვერ ვიტან კაცს რომელსაც ცოლად გაჰყევი, მეზიზღება და ამ ფაქტს ვერაფერს მოუხერხებ. ვერასროს გაამართლებ შენს ქცევას, რომ ვიცოდე გიყვარდა
-უნდა მომეტყუებინე და მეთქვა რომ მიყვარდა, შემდეგ დამშვიდდებოდი
-იმდენად კარგად გიცნობდი ერთ დროს მივხვდებოდი რომ მატყუებდი ...ახლა აღარც კი ვიცი ჩემი და უფრო ხარ თუ ერეკლე დადვანის ცოლი
-მეეჭვება მისი ცოლობა რაიმე ბარიერს მიქმნიდეს ცხოვრებაში
-ხო რა თქმა უნდა როცა ტირანის ცოლი ხარ ყველა კარი შენთვის ღიაა ვინ გადაგეღობება წინ ის ხომ ერეკლე დადვანია
-შურიან პატარა ბიჭს მაგონებ რომელმაც თავადაც არ იცის რა უნდა...
საუბარი დაასრულა და ეკატერინეკენ წავიდა . ბარბარე კარგი მოსაუბრე აღმოჩნდა კატერინასთვის, გაოცებული დარჩა როცა აღმოაჩინა რომ გოგონა სულ რაღაც 18 წლის იყო რომ გათხოვდა ,მაგრამ მაინც წარმატებული სტუდენტი იყო უკვე ასრულებდა სწავლას და ამასთან ერთად შესანიშნავი დედაც იყო.
-ზოგადად ნაადრევი ქორწინების წინააღმდეგი ვარ ,მაგრამ როგორც სჩანს შენთვის პრობლემა არ შეუქმნია ქმარს და ბავშვს
-შენი აზრით ამ საოცარ ქმნილებას ვინმესთვის პრობლემების შექმნა შეუძლია? ქორწინებიდან 10 თვეში შემეძინა ტასო , უნივერსიტეტის ერთი კურსი ფეხმძიმემ დავხურე და დამიჯერე ბედნიერების გარდა არაფერი მიგრძვნია. ერთის მხრივ კარგია როცა შემდგარი პროფესიონალი ხარ , შენი საქმე გაქვს და შვილისთვის უკვე დროც გაქვს შენს შემთხვევაში ყველაფერი სხვაგვარად იქნება. მე ბავშვს დედამთილს, ქმარს ან ქმრის მეგობრებს ვაჩეჩები როცა სამეცადინო მქონდა ,რაც დამეთანხმები რომ არც თუ ისე კარგია ბავშვის აღზრდისათვის
-გეთანხმები ,ჩემს შემთხვევაში უკვე დროა შვილი გავაჩინო. ასაკიც კრიტიკული მაქვს , დიდი დრო აღარ დამრჩენია
-რას ამბობ ჯერ 30 წლისაც არ იქნები
-თუმცა მშობიარობისთვის კრიტიკულ პერიოდად ითვლება თითქოსდა მცირე ასაკი ,თანაც არ მინდა ჩემს შვილს მოხუცი დედა ჰყავდეს - გაიცინა და თოვლში ამოგანგლილ წყვილს გახედა. ელიზაბეტი კიდე მირბოდა ისე უცებ ააგდო კატერინა და ამოეფარა გიორგიმ დაჭერა ვერ მოასწრო
-ვაიმეე მიშველე კატუშიიი მომკლააავს ...
-ეკატერინე გაიწიე უნდა ჩავგუდო თოვლში
-რა გჭირს შე ჩემა ლიზიკომ გაბანავა თოვლში?
-ნუ ხარხარებ ბექა თორე იმის მაგივრად გადაგიხდი
-რას გავხარ შე ჩემაა ..საღოლ ლიზიკოოო
-მადლობა ბექუნა...უბრალოდ არასწორი ადგილი შევარჩიე,გუნდა რომ გავუქანე თურმე ყოფილ საყავრელს კი არა იმ სახლის პატრონს ესაუბრებოდა ამასწინათ რომ დააპროექტა . ისე დაეშვა თოვლში გაგიჯდა ის ქალი
-თან გავიყოლე გოგო გაგიჟდებოდა აბა რა იქნებოდა ! მისი ქმარი როგორ მიყურებდა კაცმა ლამის მიმახრჩო სანამ დაგინახა ა გაიგო რატო მაწვა ზემოდან მისი ცოლი
-ვიეჭვიანეე რა ვქნააა რა ჩემი ბრალია ასეთი კარგი რომ ხარ სულ მგონია რომ შენი შეხრამუნება უნდათ ქალებს
-ასეთ საწყალ გამომეტყველებას ტყუილად იღებ
-კარგით გეყოფათ...მე მაინც გამიშვი ხელი ელიზაბეტ !
-ახლა თუ მიმატოვებ იცოდე ჩემი და აღარ იქნები.მომკლავს, შეხედე როგორ მიყურებს ახლა რომ ვუთხრა ყველაფერს გავაკეთებ რასაც მეტყვი-თქო არ დამთანხმდება არადა გიჟდება მინ**ზე - ბოლოს ჩუმად დააყოლა ,მაგრამ ყველამ გაიგო გიორგი უცებ გაჩერდა მერე გაიაზრა რაც თქვა და წამში ჩაავლო ხელი . მხარზე გაიდო და სახლისკენ გავარდა
-ენას ამოგგლეჯ და გაჩვენებ მე შენ რაზე ვგიჟდები...გიჟო,გადარეულო
-ოეეე გიორგიიი კარი კარგად ჩაკეტე ბავშვი არ გამიღვიძოოო- ბექამ სიცილით მიაძახა და ეკატერინე სკამზე დასვა- დამშვიდდი საყვარელო ესენი სულ ასე იყვნენ. უბრალოდ შენ რაც დაბრუნდი მას მერე არ გაგიჟებულან. ელიზაბეტმა შენზე გადმოიტანა ყურადღება თორემ სულ ასე უმწარებს სიცოცხლეს. რას გაუგებ ამ სიყვარულს
-სულ ასე იქცეოდა? ღმერთო ახლა მესმის დედა რას გულისხმობდა რომ ამბობდა სულ გაგიჯდაო- გაოცებული იჯდა ეკატერინე , ბარბარე კი იცინოდა
-არც გიორგი აკლებს დამიჯერე... ერთნაირები არიან . გიორგისთან ერთად გავიზარდე და ამ ორს კარგად ვიცნობ აფრენენ ლიზაზე მეტააც კი.უბრალოდ ახლა გაიზარდნენ და ცოტა კონტროლი ისწავლეს
-უნდა ვაღიარო მართალს ამბობს ჩემი საყავრელი დაიკო - ბექაც გვერდით მიუჯდა გოგონებს ,ბარბარეს ეხვეოდა და მათთან ერთად საუბრობდა. შემდეგ ტასომ გაიღვიძა და ერთად წავიდნენ სასეირნოდ.
ლიზა და გიორგი საძინებელში იყვნენ . ლიზამ ისევ აიხსნა თავი და ოთახში სირბილი დაიწყო თან ჩუმად ქოთქოთებდა
-კარგი რა გიორგიიი ხომ იცი როგორ მიყვარხარ, ვიეჭვიანე რატო არ გესმის. შენ რომ ეჭვიანობ მე ხო არ ვბრაზდები არა?
-ასეთ სულელურ სიტუაციაში არ გაგდებ
-სამაგიეროდ ის ბიჭი სცემე ბარში რომ უნოდა ჩემთან ცეკვა და ხელები მიფათურა ტრაკ*ე
-გიჟი ხარ გოგო? ეგ როგორ არ უნდა მეცემა ..>შენ თითონ თქვი ხელები მიფათურაო . მაშინ არაფერიაო კი მეუბნებოდი
-ოოო ჯანდაბა ლიზა ახლა წამოგცდება ყველაფერი ბარემ ისიც უთხარი რო ის ქერა დიდძუძუებიანი ნაშა გეგონა ის საწყალი ქალი და მას უმიზნებდი გუნდას
-რაა? მე არ მიმიზნებდი?
-ჯანდაბააა დავიღუპეე . ასე ნუ მიყურებ ბავშვს სძინავს და გაიღვიძებს. იცოდე ვიკივლებ რამე რომ დამარტყა
-ვინ ნაშა გეგონა
-ოოჰ ვითომ არ იცის ვინ მეგონა
-არ ვიცი და მიპასუხე
-გაიწიე ცოტა თორემ ხომ იცი ასე კედელთან მიმწყვდეული რომ ვარ ვერ ვფიქრობ ... ნელ ნელა ვს*ელდები და მერე მხოლოდ იმაზე ვიფიქრებ როგორ გამჟ**ავ
-ტყუილად ცდილობ...არც გაკოცებ სანამ სიმართლეს არ მეტყვი - ხელები თავთან გაუკავა და კედელზე მიაკრა ისევ
-ვინ და ის არქიტექტორი ,შენთან ფირმაში რომ მუშაობს. ერთი კვირის წინ შემხვდა სავაჭრო ცენტრში , საცვლებს ყიდულობდა დამპალმა ასე მითხრა ეგ საცვლები არ მოეწონება გიორგისოო ასეთები მოსწონსოო იმაზე მითხრა თითონ რომელსაც ყიდულობდაა .მე კი ვუთხარი საერთო ვეღარ ამჩნევს თეთრეულს მე რომ მხედავს-თქო ,მაგრამ იმ დამპალმა - პატარა ბავშვივით ბურტყუნებდა და თვალებს ახამხამებდა .გიორგიმ წინადადების დასრულება არ დააცადა ისე შეისვა მუცელზე და ტუჩებზე დააცხრა.ისე კოცნიდა კვნესა ვერ შეიკავა ლიზამ
-ის ქერა მამამ რომ აიყვანა სამსახურში მე უკვე შენთან ვიყავი - საწოლზე რომ დააწვინა და ტანსაცმლის გახდა დაუწყო მერე უთხრა
-ეს რას ნიშნავს
-რას ნიშნავს შენი აზრით
-ასე ნუ მიბრიალებ თვალებს...მე რა ვიცი იქნებ სხვასთანაც იწექი
-ახლა მაგრად მოგხვდება ხომ იცი
-რა არა?სულ სულ არავისთან ყოფილხარ ჩემს გარდა?- საწოლზე დააგდო და ზემოდან მოექცა-ჩემი კარგი ბიჭი ვინ არისოო ვინო?
-ლიზა !
-ვგიჟდები შენზე ... ცუდად ვხდები ...ვკვდებიიი რომ გიყურებ ნახევრად შიშველს და ვერასდროს ვითმენ - ამოიკნავლა და კოცნა დაუწყო -კარამელი ხარ...ყველაზე ტკბილი და გემრიელი .მგონი მართლა მიყვარხარ....არა მართლა მიყვარხარ მაგრამ მართლა მართლა მიყვარხარ
-გაჩუმდი !
-ვჩუმდები და გემორჩილები
-ასე ცუდად აღარ მოიქცევი ხომ?
-მოვიქცევი ...ხომ იცი რომ მოვიქცევი ასე ცუდად და უარესადაც იმიტომ რომ ცუდი გოგო ვარ
-მართლა ძალიან ცუდი გოგო ხარ
-ძალიან ძალიააან?
-ძალიან ძალიან- კოცნით მიუყვებოდა ელიზაბეტის შიშველ სხეულს და სიამოვნებისგან აგიჟებდა ქალს. კიდევ კარგი ახსოვდა სადღაც ახლოს ,რომელიღაც ოთახში ბავშვს რომ ეძინა და ხმას აკონტროლებდა.
ალერსს რომ მორჩნენ და გამოფხიზლდნენ სახლი დატოვეს
-თხილამურებით სრიალი მინდა...
-კარგად იცი ?
-რა თქმა უნდა ვიცი... ეკატერინეს ეტყვი ციგურებზე დადგეს? იცი რა მაგრად სრიალებს? ბავშვობაში დადიოდა ,ულამაზეს მოძრაობებს აკეთებდა ყინულზე
-შენ არ დადიოდი?
-დავდიოდი ,მაგრამ ეკატერინეს დახვეწილი მანერები არ გამაჩნდა და უბრალოდ დავხტოდი ყინულზე. სამაგიეროდ თხილამურებით ვსრიალებ კარგად ...ერთხელ დაფით დავეშვი იცი? ისე დავეცი მეგონა ყველა ძვალი დამსხვრეული მქონდა
-მართლა მოიტეხე რამე?
-არაა ...ხელი მქონდა ნაღრძობი და ტვინის შერყევა მქონდა
-რა გაცინებს
-დედა იძახდა იმ დარტყმის მერე სულ მთლად აურიაო
-არის სიმართლის მარცვალი ნელის სიტყვებში
-შენ ძალიან აქებ დედაჩემს... არ მითხრა რომ უნდა წამოვყვე შენთან თორე მოგკლავ
-კარგი მე მოვალ ...
-სად მოხვალ
-მამაშენთან და შენს ხელს ვთხოვ
-მეხუმრები ხომ?- წამსვე გაჩერდა და მისკენ შებრუნდა
-ხო და იმასაც დავამატებ რომ ქორწილამდე თითს არ გახლებ. ელიზაბეტ ცოლად მაშინ შეგირთავ როცა ორივეს გვენომება,ანუ შენ მზად იქნები ქორწინებისთვის და ეს მხოლოდ ჩვენ ორის გადაწყვეტილება იქნება, თუმცა არაფერი დაშავდება დედამთილს თუ არ გადაემტერები . ეჭვი მაქვს ნელი და ნათია შეეკრებიან ერთმანეთს
-დამცინე ხო დამცინე...მართლა რომ გაერთიანდნენ მერე? თუ გაერთიანდებიან ნათია გეტყვის გაეყარეო და ეგ როგორ გამოვა. შენ წარმოიდგინე ნათიას და ნელის დაპირისპირება...არააა შენი დედიკო ზემეტად ბუნჩულა და კარგია დედაჩემთან დაპირისპირებისთვის , ნელი პირველივე ბრძოლაში დაამარცხებს
-ნეტა გისმენდნენ ახლა
-დედიკოს ბიჭი რო ამას იტყვის...არ ვიცოდე მაინც როგორ ექცევი ნათიას...საუკეთესო შვილი ხარ და მე როგორ მიკავშირებ ბედს? არ გრცხვენია?
-ელიზაბეტ გეყოფა !
-მიყვარხარ ასეთი ველური რომ ხდები...ისე მიყურებ რომ ბრაზდები მინდება შეგჭამო
-ტუჩებს შეეშვი...ხალხია აქ
-რას მიშვები ამ პატარა გოგოს ,საშინელი კაცი ხარ
-მეც მიყვარხარ- ხელი მოხვია ყელში აკოცა და ისე განაგრძეს გზა სანამ ანასტასია არ დაინახეს. ბარბარეს და ეკატერინეს ეთამაშებოდა თოვლში. ბექა კი ბამბის ნაყინით იდგა და ქალბატონის ბრძანებით ადგილიდან არ იძვროდა. მერე ბარბარემ გუნდა ესროლა დ ა პირდაპირ სახეში გაარტყა
-დედიკოოო გავიქცეთ თორე ბიძია მოვკავც ცუკელაც ვაიმეე გაგიჟდებააა
-აი ახლააა ორივეს გადაგსანსლავთ ...- ბექამ ურჩხულის გამომეტყველება შესანიშნავად მიიღო და დედა შვილს დაედევნა.
-ვაიმეეე ვაიმეე მიჩელეთ გადამაპავც...ლა ეჩველება მელე ჩემ მამიკოც მე ქო ელთადელთი პლინცეცა ვკავალ ვაიმეეე გიოლგიიი ბიძია გვიელე თოლე გადაგვპლაპლა
საღამომდე მხიარულობდნენ ტასიკოს დამსახურებით შემდეგ ივახშმეს და ერთად უყურეს ფილმს, ტასიკოს ჩაეძინა დედიკოს მკლავებში მოქცეულს. ბექამ აიყვანა საძინებელში და შემდეგ უკან დაბრუნდა. ბარბარე ისევ ერეკლეს ესაუბრებოდა
-ძინავს უკვე... აქამდე უნდა დაგერეკა დალაპარაკება თუ გინდოდა . სად ხარ საერთოდ? ხო როგორ არა ვკვდები ეჭვიანობით, რა გაცინებს .სულაც არა არაფერი მეტყობა ხმაზე და ნუ იგონებ. ნამდვილი იდიოტი ხარ ... ხო და ვერ გიტან . რომ დავბრუნდები მაინც გავიგებ ხომ იცი სად იყავი და რას აკეთებდი... ვინ მეტყვის და ბათუ ან ცოტნე . მარტო ხარ? მარტო რა გინდა ...არ ვყვირი ,არც ვეჭვიანობ და რა ვაღიარო ვერ გავიგე ,ნერვებს მიშლი უკვე რაც გინდა ის გააკეთე ორთან დაწექი ერთად თუ გინდა ...სამი გინდოდა ? ვაიმეეე რა სამწუხაროა ...საერთოდ არ ვისვრი ნაპერწკლებს არც თვალები მიელავს და საერთოდ არ მაინტერესებს რას გააკეთებდი აქ რომ იყო . ხვალ დილით დარეკე ბავშვთან ლაპარაკი თუ გინდა თავს ნუ მტკენ ტყუილად . იცი ძალიან კაგრად რომელ საათზეც იღვიძებს- მობილური გაუთიშა და თითები მოუჭირა- იდიოტი, ავადმყოფი, მაინც მომიშალა ნერვები იქედანაც მაგიჟებს სამი უნდოდა თურმე ... დამპალი,გველი ,ავადმყოფი - ჩუმად ილანძღებოდა სანამ ბექა არ დაინახა-მისმენდი?
-მქონდა პატივი . დაჟე საყვარლები ჰყავს?
-ახლა რა შენთან უნდა გავარჩიო ჩემი და ჩემი ქმრის სექსუალური ცხოვრება?
-სად წავიდა ჩემი თავმოყვარე ,ამაყი და რომელიც ნებისმიერს მოკლავდა თუ შეურაცხყოფას მიაყენებდა
-და რა იცი რომ არ ვკლავ? ჩვენ ორ შორის ვინ უფრო გიჟდება ეგეც საკითხავია, ბედნეირი თუ იქნები გეტყვი რომ ცხოვრებას ვუმწარებ
-აშკარაა ვინცაა გაგიჟებული და გამწარებული
-ასე ნუ მიყურებ და ნუ ცდილობ ინფორმაცია გამომტყუო
-რა საკვირველია ჩემი დის ცხოვრება რომ მაინტერესებს არა?
-კარგად ვარ, არაჩვეულებრივი შვილი მყავს ,ვსწავლობ და ყველაფერი რიგზე მაქვს ! სხვაგვარად ვერ მოვიქცევი , ვერ გავეყრები რატომ არ გესმის
-არ მესმის და ვერც ვერასდროს გავიგებ
-ბექაა- ბიჭმა ზურგი რომ აქცია მაშინვე დაუძახა
-ლაპარაკს აზრი არ აქვს, იმით უნდა დავკმაყოფილდე რომ რამდენიმე დღეს ჩემთან ატარებ! დაიძინე ,გვიანია უკვე
საძინებელში სევიდა ორივე , ეკატერინეც თავის ოთახში იყო . დაძინებას აპირებდა შეტყობინება რომ მიუვიდა .ვისგან იქნებოდა თუ არა ბაღათურიასგან
„როგორ გაატარე დღე უჩემოდ?“
„მშვიდად!“
„მე კი მოვიწყინე... დამაკლდა სექსუალური მეზობელი „
„დარდის გასაქარვებლად იპოვნიდი ვინმეს“
„ვერავინ შველის ჩემს სევდას ...შენ თუ უშველი მხოლოდ“
-იდიოტი ! მოუნდა ახლა ჩემტან ჭორაობა. მეც რას მივწერე რა მინდოდა
„შეგებრალე და მოდიხარ ხომ? „- დიხანს რომ არ მიწერა პასუხი ისევ ბაღათურიამ მისწერა
„ფეხით გამოვიქცევი „
„არ დაგჭირდებოდა სირბილი ჩემი საჩუქარით რომ წასულიყავი . ისევ გელოდება ავტსადგომზე , კიდევ 3 დღეც გაუძლებს“
-საიდან იცის აქ რამდენ ხანს ვრჩები...რა თქმა უნდა ის ხომ ბარბარეს ქმრის მეგობარია. ყველაფერი ეცოდინება მისგან. აქამდე როგორ ვერ მივხვდი !
„სულ ტყუილად !“
„ნამდვილად, სულ ტყუილად ჯიუტობ“
„რატომ უნდა მივიღო შენგან საჩუქარი“
„გეშინია რომ სამაგიეროდ რამეს მოვითხოვ? კარგი რა დედოფალო არ გრცხვენია ასე რომ ფიქრობ? იმედები გამიცრუე“
„გულიც ხომ არ მოგიკალი „
„რა ჯიუტი ქალი ხარ , არაფერი მოქმედებს შენზე“
-ავადმყოფი. ეგონა მანქანას მიყდიდდა და მეც მისი საყვარელი გავხდებოდი? გიჟი !
„იმდენზე მოქმედებ მეც მათთნაირი გგონივარ აშკარად და სჯობს გონს მოხვიდე ! !!!“
„აი ისევ შეურაცყოფას მაყენებ, შენნაირი მეორე არავინაა არ იცი?“
-მე არ ვიცი? მე მეუბნება არ იციო?
„ხო შენ გეუბნები , შენ არ იცი თორემ მე არაჩვეულებრივად ვხვდები ყველაფერს“- ისე მოწერა თითქოს იქვე იყო და უსმენდა. მობილურს გაფართოებული თვალებით დახედა და მერე მოისროლა.
-ახლა დავიძინებ თორემ შემომაკვდება. დავმშვიდდები და დავიძინებ . იქედანაც არ მასვენებს როგორ დავისვენებ. ჩემი ბრალია რატომ მივწერე? რა ვერ გავიგე რომ ბოლოს მაინც ის მიშლის ნერვებს . არა ერთხელ ისე გავამწარებ მეტჯერ არაფერს მეტყვის, ომს მე მოვიგებ დარწმუნებული იყავი ბატონო ბაღათურია
ბალიშზე დადო თავი და თვალები დახუჭა. რომ ჩაეძინა შემდეგ ამღერდ ამობილური, ხელის ცეცებით იპოვა და ისე უპასუხა ჯერ კიდევ არ იყო გამოფხიზლებული
-მე შენზე ფიქრის გამო ვერ ვიძინებ და შენ მიმატოვე?
-შენ ხარ?
-სხვა ვინ იქნებოდა? დარწმუნებული ვარ ბევრი მოაჯადოვე ,მაგრამ ჩემ შემთხვევაში ზედმეტი მოგივიდა
-სხვა გასართობი ვერ მოიფიქრე მაგ შენი გლუვი ტვინით?
- ნახევრად მძინარესაც კი საოცარი ხმა გაქვს...ახლა წარმოვიგინე როგორი გამომეტყველება გაქვს
-წარმოიდგინე ,მე დამაძინე- მობილური გათიშა და ბალიშის ქვეშ დადო. დილამდე გათიშულს ეძინა, მერე ხმაურმა გააღვიძა. ჯერ კარი გაიღო ვიღაც შებაჯბაჯდა, იატაკზე ისმოდა ნაბიჯების ხმა, ბოლოს სახეზე ჩამოუსვა ხელი ტასომ და ყურში ჩასჩურჩულა
-კატუშიი გაიგიძეეე გილეკავეენ
-პატარავ აქ რას აკეთებ?
-გამომალთვი ეც- მობილური მიაწოდა და საწოლზე აბობღდა - დედაც ალ უთქლა თოლე მომცქებს ტაკოზე- საწოლში შეძვრა და ჩუმად უთხრა
-კატუშიიიი დილამშვიდობის...
-რა ჯანდაბააა - ბაღათურიას ხმა რომ გაიგო და მობილურის ეკრანზე მისი გამოსახულება დაინახა თვალები გაუფართოვდა- არ დაიმალო თმაარეულიც ლამაზი ხარ ... ტასიკოოო შოკოლადები ჩემზე იყოოოს ნათლიიი
-ხომ კარგი გოგო ვარ?
-სუპერ გოგო ხარ შენ
-ბავშვს იყენებ შენი საქმეებისთვის?
-მობილური გამითიშე და გამაბრაზე!
-ტვინი გაქვს გათიშული,მაგაზე რატომ არ გაქვს რეაქცია?
-ტინი ლოგოლ აქც გათიჩული?
-ხუმრობს საყვარელო ... ასეთი ხუმრობა იციან გაბრაზებულმა ბოცოლებმა. დილაადრიან ცუდ გუნებაზეა ყინულის დედოფალი
-იმდენად რომ შენი დანახვა საერთოდ არ უნდა- უთხრა და მობილური გათიშა- საყვარელო დედიკოსთან დავბრუნდეთ ხომ?
-გაუთიჩე? ჰიიი როგორ გაბაზდება ბათუუუ ველ იტანც ლომ ალ აცლიან ლაპალაკც გიჟდებააა
-არ გაგიჟდება საყვარელო,შენ არ იდარდო - ლოყაზე აკოცა და ხელში აიყვანა- იცი ძალიან საყვარელი რომ ხარ?
-ვიცი ... კველა მეუბნება საკალელი ქალო
როგორც აღმოჩნდა ბარბარე ეძებდა პატარა ონავარს , დატუქსა კიდეც ეკატერინეს ოთახში შესვლისთვის ,მაგრამ არ დასცალდა საუბარი რადგან ამჯერად მამიკო ურეკავდა ქალბატონს. ეკატერინე უკან დაბრუნდა, გამოიცვალა და მოწესრიგებული დაბრუნდა პირველ სართულზე. ქალბატონი მაშინვე მიუცუცქდა და ქვემოდან ახედა
-მე შენზე მითხრეს
-რა გითხრეს?
-კელაფელი ვიცი...ჩემმა ნათლიამ თქა ჩენზე ლამაზიაო . მამიკომ უთქლა ჩენ კელა ქალი ლამაძი გგონია ორ ჭიქაც ლო დალევო ,მალა მათა ლამაძი ქალ.
-კიდე რა თქვა შენმა ნათლიამ?
-ჩემი მეზობელიაო მეტი ალაფელი ...ლატო ალ მითქალი ნათლიაჩ მეძობელი თუ იკავი?
-არ ვიცოდი ბათუ თუ იყო შენი ნათლია .არ გამებუტები ხო?
-თუ ალ იცოდი ალ გაგებუტები
ეკატერინე ღიმილს ვერ იშორებდა ბავშვთან საუბრისას. ბარბარე საუზმეს ამზადებდა მისთვის და მალე დასხდნენ მაგიდასთან. ბავშვს აჭმევდა და თან ელაპარაკებოდა, აშკარად არ უყვარდა ქალბატონს ფაფა .
ცდუნებას ვერ გაუძლო ორი დღე გვერდს უვლიდა ყინულის მოედანს. ბოლოს დანებდა სურვილს,რამდენიმე წუთი სრიალებდა . ტასოც თან ჰყავდა პატარა ქალბატონმა აიჩემა და უარი ვერ უთხრა. ორივე ხელი მაგრად ჩაჰკიდა და ისე დაჰყავდა პატარა ქალბატონი. ძალიან თხელი, სიფრიფანა ბავშვი იყო ანასტასია. თვალები მუდამ უციმციმებდა და ყოველთვის ცელქობის ხასიათზე იყო
-მოგწონს ყინულზე?
-კიიი
-დედიკოს უთხარი და ცოტა რომ გაიზრდები გასწავლის
-მამიკოც ვეტკი თოლე დედიკოც ეჩინია კელაფლიც ,იცე მამიკოცაც ეჩინია ამიტო ჩუმად ვეტკი ნათლიაჩ
-ნათლიას არ ეშინია?
-ის თან დამკვება ლოცა ლამე მინდა და მივლიც. მე კიდე ვუჯელებ იმიტო რო კელაფელც მიცრულებს, მსოფლიოჩი კველაძე კალგი ნათლია მე მკავც იცი? კველაზე მეტად მე ვუკალვალ ჩემ ნათლიას ...სულ მეუბნება ჩემი გოგო ქალო
-კარგია ...
რა უნდა ეთქვა პატარა ბავშვისთვის,ხომ არ ეტყოდა გიჟია ნათლიაშენი და ყველაზე კაგრი კი არა უარესიაო. გოგონა რომ დაატრიალა და აკისკისდდა უცებ თვალი მოჰკრა ბარბარესთან მდგომ ბარათურიას. თავიდან ეგონა მეჩვენებაო ,მაგრამ ბავშვმა რომ დაიყვირა ნათლია მოვიდაო მიხვდა რომ რელაური იყო. არადა იფიქრა რომ ერთი დღე დასვენება თავის დანებებას ნიშნავდა. როგორც სცანს წინასწარ იცოდა ვიზიტის შესახებ ბაღათურიამ და ერთი დღე იმიტომ მოასვენა.
-რძალოო როგორ ხარ?
-ბათუ? აქ რას აკეთებ?-გაოცებული იყო ბარბარე . მოეხვია ბიჭს და მერე შეკრა წარბები- იმან გამოგგზავნა?
-ხომ იცი მშვიდობის მტრედი მე ვარ...არ გამიბრაზდე რა
-ამაღამ ვრჩებოდით აქ... სამ დღეზე შევუთანხმდი
-ხო, მაგრამ გაგიჟებული იყო და ვუთხარი მე წავალ-თქო . გერჩივნა თითონ ჩამოსულიყო ბექასთან?
-ბექას არც შენი მოსვლა გაახარებს დიდად ,მითუმეტეს ის ფაქტი რომ დღეს წამიყვან
-ეგ შენი ძმის პრობლემაა ხომ იცი არა? სად არიან ისე?
-გიორგის და ლიზას გაჰყვა თხილამურებით სრიალებენ . აქ მხოლოდ ტასო და ეკატერინე არიან
-მოდიან ვხედავ ...მოკლედ თუ გინდა საღამომდე დავრჩეთ. ნუ დღეს თუ არ მიგიყვან მე მომკლავს ხო იცი
-ერთი დღე გართობა აღარ უნდოდა?
-კაი ღადაობ ბარბი? არ იცი როგორ იყო? გართობა კი არა დაცოფა ყველა. შენი და ტასიკოს გარეშე ვერ სუნთქავს ეგ
-ხო იმ ღამით კლუბში მე ვერთობოდი
-ოთხი წელი როგორ შეიძლება გატყუებდეს ერთსა და იმავე რამეს
-აბა ის სიმღერის ხმა საიდან მოდიოდა ...შენც იქ იყავი?
-ვსვამდით ,მერე დათვრა და სახლში წავიდა
-ავადმყოფი !- ხელები მკერდზე ჰქონდა დაჭდობილი, უკმაყოფილო გამომეტყველებით იდგა და თვალს არიდებდა ბაღათურიას
-ნუ მილანძღავ ძმაკაცს - გაიცინა და თავზე აკოცა- ყველაზე რძალი ხარ რა
-აფერისტო- სიცილით მიარტყა ხელი და ტასოს გაუცინა ნათლიასკენ რომ მირბოდა. ბათუც წამსვე შეეგება .იმდენ ხანს ელაპარაკა და იმდენი აკოცა ეკატერინეს არც კი გახედა.ქალბატონი კი იდგა და თვალს ვერ აშორებდა. როგორ არ ეცადა სად არ გაიხედა,მაგრამ ბოლოს მაინც მისკენ გაურბოდა მზერა. ბავშვი ისე დასვა და მოხვია ხელი კატოს თითქოს ზუსტ დროს ელოდა. სწრაფად აკოცა ლოყაზე და კოცნისას წარმოთქვა სიტყვებიც
-როგორ ხარ კატუშა?
-შენს გამოჩენამდე უკეთესად ვიყავი- უკან დაიხია და ისე აუარა გვერდი თითქოს ძალიან ეჩქარებოდა.
სახლში იყვნენ, ბათუს ჰყავდა ტასო . ბარბარე კი ბარგს ალაგებდა , ბექა რომ შევიდა და ბაღათურია დაინახა წამსვე დაებერა ძარღვები . გიორგიმ ხელი ჩაავლო და გააჩერა.
-გამარჯობა ბათუ ...
-გამარჯობა გიოო... ქლაბატონო ლიზიკო როგორ გიკითხოთ?
-კარგად ჩემო კარგო თავად?- ლიზამ გადაკოცნა და გაუღიმა-აქ საიდან გაჩნდი?
-ალბათ იმან გამოგგზავნა. ერთი დღე ვეღარ გადაიტანა?-ბექა ერეკლეს ნაცვლად ალბათ ბათუზე იყრიდა ჯავრს რომ არა ტასო
-სხვა გეგმები გამოუჩნდა თორემ აქ არ ვიქნებოდი ბექა- ბაღათურიას როგორც ყოველთვის არავისზე და არაფერზე ჰქონდა რეაქცია
-ხო რა თქმა უნდა გეგმებს ისე ვერ შეასრულებს ცოლ-შვილი თუ სახლში არ ეყოლება გამაგრებული
-ბექა მაგაზე სჯობს სხვა დროს და სხვას ესაუბრო-გიორგიმ თვალით ანიშნა რაღაც და ისიც სახლისკენ წავიდა.
- გამოგიშვა თუ შენ წამოხვედი შენი სურვილის გამო- გიორგიმ როგორც კი მარტო დაიგულა მაშინვე უთხრა და ბაღათურიასაც წამსვე გაეცინა
-მოკლედ არასდროს რჩები მოვლენებს...სულ ეპიცენტრში ხარ. შენ წარმოიდგინე ერეკლე ვერ სუნთქავს ტასუნას გარეშე
-დარწმუნებული ვარ ენატრება ,მაგრამ სხვა ვინმე შეეძლო გამოეგზავნა
-შენ რა მომავალ ცოლისდას იცავ? ვისგან ან რისგან
-არც მიფიქრია რომ დაცვა სჭირდება ... ორივემ იცით ადამიანების გარჩევა . თეთრიც და შავიც უბრალოდ ძალიან ხარ აჟიტირებული გატყობ და კარგი იქნება ცოტა თუ დამშვიდდები
-მაგას შენ მეუბნები? პატარა გოგომ დაგაბა
-არ იცვლები ხომ?- ჩაიცინა და მზერა გაუსწორა
-არც შენ იცვლები . ერთი იმას ვერ უხერხებ ვერაფერს ისევ ისეთი ხისთავიანია როგორც ყოველთვის
-ბექა ბექად დარჩება,მაგრამ არც შენი ერეკლეა წმინდანი
-არც იბრალებს წმინდანობას ,ორივემ კარგად ვიცით ერეკლე რა კაცია არ გინდა ახლა გთხოვ
ორივე საღად მოაზროვნე იყო, არცერთს უნდოდა დაპირისპირება და მათ შორის იხლიჩებოდნენ. ორივემ აირჩია თავისი მხარე , როდესაც ბარბარე და ერეკლე დაქორწინდნენ მაშინ დასრულდა მათი მეგობრობაც. დაიწყო ბრძოლა სისხლის გარეშე, ზოგჯერ მისალმებასაც კი არ იმეტებდნენ ერთმანეთისთვის , მაგრამ მაინც მათი დამოკიდებულება სიშორეს უძლებდა
-ჩემი გოგო წამოვა ჩემთან ერთად სანამ დედიკო ემზადება?
-მალტო წამოვიდე?
-სულ მარტო არ დავდივართ ?
-კატუსაც წამოვიდეს და წამოვალ
-მე?- ბავშვის განაცხადმა გააკვირვა, ეს აშკარა ახარებდა ბაღათურიას და უფრო გაბრაზდა- საყვარელო მე ვერ წამოვალ
-რატო? მალე წავალ და ალ გინდა ჩემთან იკო?
-ელიზა წამოგყვება
-მე არ მცალია... ვახშამი უნდა მოვამზადო .გაჰყვები ბავშვს, ნუთუ აწყენინებ ეკატერინე
-არ გიკბენ ნუ ღელავ - ჩუმად უთხრა ბათუმ და ტასო ხელში აიყვანა.-წავიდეთ პატარავ ,კატუშას ჩემი ეშინია და არ მოდის
-თითონ ეშინია ...
-ნათლიაჩ ალფლიც ეჩინია - პატარა მეტიჩარამ წამსვე განუცხადა და ბათუს მიეკრა
-ჩემი პრინცესა ... ნათლიასაც ეშინია ყინულის დედოფლის
-კინულიც დედოფალი? ვაიმეეე კინულიიი მე და კატუსა კინულზე ვიკავით კიდე მინდააააა ხო წამოქალ?
-ყინულზე თქვენ მიდით და მე შორიდან გიყურებთ
-ალააა ჩენც წამოდიი გთქოოოვ
-ხომ იცი რომ არ მიყვარს ყინული
-ყინულის დედოფალი აშინებს პატარავ
-გაგებუტები თუ არ წამოხვალ !- გაჯიუტდდა ქალბატონი, ხელები მკერდთან გადაიჯვარედინა და გაბუტულმა ახედა ქვემოდან
-ასე ნუ მიყურებ პრინცესა ...არ შემირიგდები?
-წამოდი კინულზე და მაჩინ კი
-კარგი წავიდეთ ყინულზე !
-შენ რა ყველა სურვილს უსრულებ?- კატერინა გაოცებას ვერ მალავდა იმდენად განსხვავებული იყო ბათუ ტასოს გვერდით
-ხომ არ გშურს?-გადახედა და გაუღიმა
-დიდი სიამოვნებით გეტყოდი თავიდან მომწყდი-თქო რომ შემისრულებდე
-შეუსრულებელი მისიების სიაში ჩავწერდი
ციგურები რომ მოირგეს და წამოდგომის დრო იყო ეკატერინესკენ გადაიხარა და ყურში ჩუმად ჩასჩურჩულა
-სრიალი არ ვიცი!
-რატომ ხარ აქ სრიალი თუ არ იცი
-ხომ ხედავდი რომ გამებუტა
-ბავშია /3 წლის ბავში გადაუვლიდა
-ტასო ჩვეულებრივი სამი წლის ბავში არ არის...მართლა არ დამელაპრაკებოდა სანამ რამე საოცრება არ მოუნდებოდა
-შეგიძლია კისერი მოიმტვრიო, დავტკბები სანახაობით
-პურის ყიდვაც დაავალე ვინმეს
-არ მინდა მარტო სანახაობას დავჯერდები - წამოდგა , ტასოს ხელი ჩაჰკიდა და ყინულზე გადავიდა
-მტოვებ? კატუშა
-ეკატერინე მქვია !
-ეკატერინე ,გთხოვთ მოხვიდეთ
-თხოვნა უგულებელყოფილია - გაიცინა და დატრიალდა პატარა ქალბატონის ირგვლივ. როგორღაც მივიდა ყინულამდე ბათუ, შემდეგ ცადა გასრიალება ,კი გაუჭირდა მაგრამ დაამუღამა და ძლივს ძლივობით მიაღწია ეკატერინემდე, შემდეგ წელზე ისე შემოხვია ხელები ვერავინ მოიშორებდა
-თხოვნა უგულებელყოფილია ხომ?
-გამიშვი მეც დავეცემი და ბავშვიც
-ეჭვი მაქვს პროფესიონალი ხარ და ორივეს დაგვეხმარები- ურცხვად უღიმოდა და წელიდან ხელს არ უშვებდა, მის უკან იდგა თითმის მთელს ზურგს უფარავდა ისე მიეხუტა და ყელში აკოცა- აბა? მასწავლი ტრიალს?
-საკუთარი ნებით მომშორდი ,თორემ მერე კლინიკაში მოგიწევს წასვლა ძვლების მრავლობითი მოტეხილობით
-როგორ მიყვას ასე რომ მიღიმი და მშხამავ, გეფიცები შხამს ანეიტრალებს..
იმდენი მოახერხა რომ ეკატერინეს გვერდიდან არ მშორებია. სიფრიფანა მალე დაიღალა და ბათუს კნუტის თვალებით ახედა
-ნათლიიიი
-ხო ჩემო პრინცესა
-წამიკან საქჩი? მჩია მგონი
-წავიდეთ ჩემო ქალბატონო...დროული გადაწყვეტილება იყო, უდავოდ
ეკატერინე როგორც კი გათავისუფლდა მაშინვე წინ გაიჭრა,მაგრამ მაინც დაეწია ბათუ. ბავშვი ხელში ჰყავდა და ისე მიდიოდა. ქალბატონმა პოპკორნის ყიდვა ინება და რიგში ჩადგნენ
-პატარავ სხვაგან ვიყიდოთ პოპკორნი...ხომ გშიოდა არა?
-ალ მინდა საქჩი...ჯელ პოპკოლნი მინდა
-ადროვე ბავშვს , პოპკორნი უნდა და მერე სახლშიც შეჭამს ვახშამს ხო ჩემო პრინცესა?
-ქო ...იქაც შევჭამ
-ჩემი ჭკვიანი გოგო- ბავშვი რომ ჩაეხუტა და აკოცა წამსვე გაიცინა ბათუმ . ეკატერინეს წასვლა უნდოდა ,მაგრამ პატარა ქალბატონს აზრს ვერ უცვლიდა ამიტომ დანებდა .
-ასეა შვილო გოგონები მამებს უჯერებენ...ისინიც ყველა სურვილს უსრულებენ. ბიჭი არ გყავს გენაცვალე? - საიდანრაც ქალბატონი გამოელაპარაკათ რომ მიხვდა რასაც გულისხმობდა ახსნა სცადა
-არა იცით
-რას ელოდები შვილო ... ბავში უკვე დიდია ასეთი კარგი წყვილი ხართ და არ გინდა კაცს ერთი ბიჭი გაუჩინო?
-ქალბატონო იცით...
-ვმუშაობთ ქალბატონო ,ერთი კი არა სამი უნდა კიდე რომ გამიჩინოს. მითხრა შენი გენის გამრავლებაზე უკეთესს რას გავაკეთებო . ფორმის დარღვევასაც არ უშინდება
-სწორად უთქვამს გენაცვალე. ღმერთმა მოგამრავლოთ - კიდვე კარგი მათი რიგიც მოვიდა და წავიდა თორემ ეკატერინეს გაგაიჟებდა.
-შენ...ეს ყველაფერი მომეჩვენა. არ მომხდარა ,უნდა დავმშვიდდე- რომ გახედა და მიხვდა ლაპარაკს აზრი არ ჰქონდა და ისევ ბაღათურია აჯობებდა გაჩუმდა, თვალები დახუჭა და ჩუმად დაიწყო საუბარი.
-კარგი ვიხუმრე, დარწმუნებული ვარ არ გასუქდები
-მარტო ეგ იხუმრე ხოო? რა საოცარია
-ჩვენი რიგიც მოვიდაა... ვიყიდოთ პოპკორნი ქალბატონისთვის .
-ულააააა - ტასიკო წამსვე გამოფხიზლდა და ტაში შემოჰკრა
-ხომ იცი რომ ბევრი არ უნდა ჭამო ,თორემ დედიკო ორივეს მიგვტყიპავს
-ვიციიი - გაიცინა და პაწაწინა მუჭით ამოიღო ბატიბუტი. მთელი გზა მიირთმევდა, მერე დედიკოსკენ გაიქცა და დატოვა წყვილი. ეკატერინეც დაუსხლტა ბათუს და ლიზიკსო დაესხა თავს
-მოამზაე ვახშამი დიდო მზარეულო?
-უიი უკვე დაბრუნდით? როგორ გაერთეთ?
-რა გამიკეთე მოღალატევ
-რა ? რამე მოგაჭამა? არ მითხრა რომ მკერდზე მისი კბილების კვალი გაქვს- გადაიხარა და ჩუმად უთხრა
-გიჟი ხარ...არანორმალური !
-გადარეული...ფსიხიიი
-წავალ ბარბარეს მივეხმარები
-შევთავაზე მეც
-ხო ვიცი მე როგორც შესთავაზებდი!- სამზარეულოსკენ წავიდა და ტასო რომ დაინახა მაგიდაზე დასკუპული გაეღიმა, მერე მზერა მის წინ მჯდომ ბათუზე გადაიტანა კოვზით რომ აწოდებდა საჭმელს და თხოვდა პირი გაეღო. ქალბატონი კი ცელქობდა და ნათლიას აბრაზებდა
-ტასოო გთხოოვ ორი კოვზიც
-ალ მინდააა
-შოკოლადებს გიყიდი
-მიკიდე უკვე თანაც ბევლი
-ნუ ხარ ეშმაკუნა ... ორი კოვზიც და დიდი გოგო გაიზრდები
-ბებო ამბობც დედიკოც დიდია და მამიკოცო .ანუ მეც დიდი ვიქნები
-მამიკო რომ გაიგებს არ ჭამ გაგიბრაზდება
-ალაა მამიკო ალ მიბაძდება !
-ბარბარეეე არგუმენტები გამომელია და როგორ ვაჭამო?
-არ ჭამ ხომ? ბათუს აბრაზებ, მოვალ და კიდევ დაგიმატებ ერთ თეფშს
-კაი ტო იმხელა თეფში ვაჭამე ამდენს მე არ ვჭამ ... ოჰ ქალბატონო ეკატერინე თქვენ სამზარეულოში? -ბარბარესთან საუბრის შემდეგ შემაჩნია ეკატერინე და გამომეტყველებაც შეეცვალა
-ბარბი დაგეხმარები ..- ბათუ დააიგნორა და გოგოს გაუღიმა
-არ მინდა საყვარელო...დავასრულე უკვე
-სირცხვილოო ახალგაზრდა ,შვილიან ქალს აკეთებინებთ ყველაფერს დები ერისთავები?
-ოჰ ბატონო წესიერებავ...ასე გიყვარს რძალუკა?- ლიზიკო წარბაწეული უყურებდა და ღიმილი ეპარებოდა
-რა თქმა უნდა...ვზრუნავ რძალზე რათა ძმაკაცი მყავდეს კარგად. ახლა კი თქვენის ნებართვით მე და ტასუნა დაგტოვებთ- ბავშვი მხრებზე დაისვა და ოთახიდან გაიყვანა.
-ხელ-პირი დაბანე რა
-მიმყაავს
-იის ?-ხელი მისკენ გაიშვირა და თვალები გაუფართოვდა
-ხო ლიზიკო , ბათუმ და ერეკლეს სხვა მეგობრებმა ისწავლეს ბავშვის მოვლა ჩემი უნივერსიტეტის დასრულებამდე იმდენი დრო გაატარეს მასთან
-ძიძა რატომ არ აიყვანეთ?
-მარტივი მიზეზის გამო, ძიძები საშიშები არიან ქმრებს იპარავენ
-მერე შენც მოხუცი აგეყვანა
-არ მინდოდა ,მითუმეტეს დედამთილი მყავდა მაშინ სახლში და მეუღლესაც მივუჩინე საქმე.მართალია ჭირვეულია,მაგრამ არც ისეთი ცუდი აღზრდილია
სუფრასთან ისხდნენ ყველანი. ბათუ ისე უბრალოდ მთელი დროის განმავლობაში ტასოს ართობდა. ბექა იბღვირებოდა ბოლო წამამდე. მერე უბრალოდ დაემშვიდობა დას და დისშვილს . ბათუმ ჩანთები ჩააწყო და გარეთ ელოდა დედა-შვილს. ეკატერინე არ დაემშვიდობა ,საძინებელში ავიდა მაშინვე როგორც კი ბარბის და ტასოს მშვიდობიანი მგზავრობა უსურვა.
ბარგი ჩაალაგა, შემდეგ სასეირნოდ გავიდა და დიდხანს დარჩა გარეთ. მარტო იყო ბათუმ რომ დაურეკა
-გისმენთ
-ხვალ გადაგიხდი იმისთვის რომ დაუმშვიობებლად გამომიშვი
-ღმერთო ჩემო,როდის მოგბეზრდება ეს ტაკიმასხარაობა
-ვიცი რომ იდარდე და ვერ მოისვენე, ახლა დამშვიდდი მშვიდობით ჩავედი სახლში. ბინა შენს გარეშე ცარიელია, კორპუსი მოწყენილია
-ნეტავ წლის ირონიას რაიმე ჯილდო არ გადაეცემა?-ღიმილი ვერ შეიკავა არადა როგორ უშლიდა ეს კაცი ნერვებს
_შეგიძლია შენ დააწესო რამე და შევეცდები მოვიგო
-სადმე ისეთ ადგილას დაგტოვებდი საიდანაც გამოღწევას ვერ შეძლებდი
-ღმერთო რა მელის წინ...ახლავე გინდა მიმისაკუთრო და მხოლოდ შენთვის გამომკეტო ხომ? იცოდე შენს მონად მაინც არ ვიქცევი
-დაასრულე? თუ კიდევ დიდხანს უნდა ილაყბო მობილურს დავდებ სადმე ,განაგრძე შენ პრობლემა არ არის
-რა ბოროტი ხარ
-გმადლობ!
-მერე მე ვაფრენ
-კარგად, იმედია ვერასდროს გნახავ!
-შენ რა თვითმკვლელობას გეგმავ? არა ჩემო კარგო არ იფიქრო მაგაზე, არ ღირს ჩემს მიმართ გაჩენილ ლტოლვას სხვაგავარადაც მოერევი
გათიშვასაც კი ვერ ახერხებდ აუკვე, ყოველ ჯერზე ამუნჯებდა და ისეთი რამის თქმას აიძულებდა მისი საუბრის სტილიდან ,ყველა ჩარჩოდან ამოვარდნილი რომ იყო. ისევ ისე გაბრაზდა ამდენ ხანს რომ ესაუბრა და მობილური გაუთიშა. მალევე მიიღო შეტყობინება“ვიცი გამითიშავ ,რადგან სიტყვების მარაგი გიქრება ჩემთან საუბრის დროს ,ამიტომ წინასწარ გისურვებ ტკბილ ძილს(სიზმრებში ჩემთან ერთად იქნები ვიცი ) მოვიწყინე სექსუალური მეზობლის გარეშე „
- ყეყეჩი ,გამოთაყვანებული,თავკერძა იიოტი! დამესიზმრები არა ...ეგღა მაკლია . ძლივს დავიმშვიდე თავი . გამიმწარა სიცოცხლე !
ბალიშში ჩამალა სახე და ძლივს დაიძინა. მეორე დღესაც ცუდ ხასიათზე იყო.კორპუსი რომ დაინახა ლამის აიპარა ბინამდე. ის იყო უნდა ამოესუნთქა ,ჩანთები დადო და კარს მიეყრდნო მისაღებიდან ბაღათურია რომ გამოვიდა ყავის ფინჯნითა და ორცხობილით ხელში
-ჩემო სექსუალურო მეზობელო...უკვე დაბრუნდი? ასე ძალიან იჩქარე ?
-ღმერთოოო რატომ მსჯი,რისთვის რა დავაშავე ცოდვა მაქვს რამე?-ჩუმად ჩაილაპარაკა, თავი ძირს ჰქონდა დახრილი და იატაკს უყურებდა.
-ცდები ჩემო კარგო , ჩემით მხოლოდ სიკეთისთვის აჯილდოვებს ღმერთი ქალებს
-რამდენი კეთილი ქალი ყოფილა საქართველოში,წმინდანთა სამყოფელია
-ცდები ჩემო კარგო ,ცდები
-ნუთუ ,რა საინტერესოა - ჩანთები საძინებლისკენ გააგორა ,მაგრამ ხალიჩას წამოედო და ისე აყირავდა პირდაპი ბათუს შეეჯახა - ჩემიი კაბააა ...ეს ყავა ამ წამს მოამზადეე? ღმერთო რა ცხელია - თავი დაიხსნა ბათუს მკლავებიდან და საძინებლისკენ გაიქცა.
-მე რომ დავიწვი არავინ ღელავ ...ამის დედაც ,მართლა რა ცხელია- ფინჯანი იქვე ადო და პერანგის ღილების გახსნა დაიწყო. სწრაფად მოიშორა და სააბაზანოში შევიდა . ყავის წვეთებს იშორებდა ეკატერინე რომ შეუვარდა
-აქ ხარ? სულ ტყუილად გამიხარდა - უკან გამოიხურა კარი და კედელს მიეყრდნო.ბათუ რომ გამოვიდა ჩემოდნის ტარი მიაჩეჩა ხელში
-ოჰ გამომიჩინა საქმე - მეორე ჩემოდანიც აიღო და საძინებელში შეიტანა.მერე გამოვიდა და ეკატერინე აიყვანა ხელში
-რა ..რას აკეთებ !
-ჩემოდანი შევიტანე და შენ დამრჩი ...უფრო მძიმე ხარ ისე ვიდრე ორი ჩემოდანი
-მორჩი ჩემს გაგიჟებას და დამსვი- მისი გაფართოებული ცისფერების ხილვა უკვე ჩვევად ექცა ბაღათურიას
-შენ წარმოდგენაც არ გაქვს გაგიჟება რას ნიშნავს და არ გინდა გაიგო?
-არ მინდა ! -ხმამაღლა უთხრა და უშედეგოდ ეცადა თავის დახსნას
-ყური ამტკივდა კატუშა რამხელა ხმაზე დამიყვირე?ხელიდან რო გამივარდე მერე რა გიშველო? ხალიჩაზე ვაწვენ კი არ ვისვრი
-დამსვი !
-აი ახლა თვალებსაც მიბრიალებ ყვირილთან ერთად და ვატყობ საწოლისკენ გისვრი
-ისე მიჭერ მაგ ხელებს დამილურჯდა კანი
-თუ შეიძლება ჩემს კომპეტენციაში ეჭვი ნუ გეპარება?
-ახლა რა სანამ არ დაიღლები მასხარაობით ასე უნდა ვიყოთ? კარგი არ არის პრობლემა გავუძლებ როგორმე მერე იქნებ წელი მაინც აგტკივდეს და შენს ბინაში დარჩე
-რა მეოცნებე ყოფილხარ კატუსია...მე კიდე რეალისტი მგონიხარ . შემაცდინე ხომ ხედავ,გამაბრიყვე
-მითხარი სიმართლე, ფსიქიატრიულიდან გამოიქეცი ხომ? ალბათ მოჩვენებები გაქვს, შენს სამყაროში ცხოვრობ . მე ვიცნობ კარგ ექიმებს და იქნებ გეშველოს მკურნალობამ
-მომწოონს შენი შემართება, ასე განაგრძე და იქნებ დამშვიდდე
-მშიდად ვარ
-რა თქმა უნდა მშვიდად ხარ . მეც ვიცნობ ერთ ფსიქოლოგს , დედაჩემის მეგობარია და გაგაცნობ, გასწავლის თვითკონტროლს - დივნისკენ დაიძრა და ჩამოჯდა. ეკატერინემ მაშინვე სცადა წამოდგომა მაგრამ არ გამოუვიდა ისე მოხვია ხელი და სხეულზე აიკრა-სად მიიპარები?
-იცი პატარა ბავშვი აღარ ვარ და შენ თუ ჩარჩი ბავშვობაში შეგიძლია ვინმე შენნაირი იპოვნო
-ჩემნაირი მეორე არ არსებობს, ტყუპი არ მყავს შენ კიდე გიპოვნე უკვე ,გმადლობ შემოთავაზებისთვის
-ჩემ კონსტიტუციურად მონიჭებულ თავისუფლებას ზღუავ, დემოკრატიულ ქვეყანაში ვართ . კონსტიტუციური მონარქია, დიქატატორული მონაქრქიაც რომ იყოს შენ მეფის შთამომავალი არ ხარ და უბრალო გლეხი უფლებას ვერ შემიზღუდავს...ეს
-რა ენაზე მელაპარაკები?
-დამცინი ხომ?
-მე? როგორ გეკადება-ერთი ხელი წელზე შემოხვია მეორე კი მის ყელზე მოათავსა , ცერით ლოყაზე ეფერებოდა და გაბრწყინებული მწვანეებით უცქერდა სიგიჟის ზღვარზე მყოფს
-ხელები გააჩერე
-აჰ ანუ გავაჩერო ხო?
-დავიღალეე ..ყელში ამომივიდა. ჩემს თავშეკავებას ხომ ბოლო მოუღე,ნერვებიც გამინადგურე, ათასი სისულლე ვთქვი უკვე , აქ რომ გიტანდი ხომ საერთოდ კოშმარია ,მაგრამ დავიღლეეეე -თვალები აატრიალა და ღრმად ჩაისუნთქა სანამ სათქმელს იტყოდა-ახლა ადგები, გახვალ ჩემი ბინიდან და აღარასდროს შემოხვალ! არ მჭირდები, არ მინდა საერთოდ რომ ვიცნობდნე შენნაირ ჩამოუყალიბებელ, არა შენნაირ ჩამოყალიბებულ გიჟს, ავადმყოფს, არანორმალურს ,განუვითარებელ კაცს რომელსაც ნაკლებად ეთქმის განვითარებული ადამიანი . შენ საერთოდ ...არც კი ვიცი როგორ ვთქვა ის ყველაფეირ რაც შეგესაბამება
-როგორც იქნა, მე კიდე მეგონა სულ ამ ტაქტიკით ქმედება მომიწევდა. დამღალა ამდენმა მასხარაობამ. ახლა წავალ, დამშვიდდი შენ , სულ მთლად გადარეულიც არ მინდა რომ იყო. დანარჩენზე გზა და გზა ვიმუშავებთ - წამოდგა ,მშვიდად , სერიოზული გამომეტყველებით გაშეშებულ ეკატერინეს ისევ წელზე შემოხვია ხელი,თავისკენ მიიზიდა და მღელვარებისგან ათრთოლებული ბაგეები ვნებით დაუკოცნა.
კატერინა ჩიხში იყო, მისი გონება მსგავს ადამიანს ვერ ერეოდა. ეს იდენად უცხო იყო, იმდენად განსხვავებული შეგრძნებებით, მოულოდნელობებით სავსე . მანიპულატორი იყო ბაღათურია, ისე მიჰყავდა თავისი მიმართულებით გონსაც ვერ მოდიოდა ეკატერინე. წარმოუდგენელი იყო ერისთავისთვის მსგავსი მდგომარეობა , ასე გაძლება აღარ შეეძლო, სადავეები სრულად დაკარგა.
…….........
სამსახურში დაბრუნდა , ბაღათურია არსად გამოჩენილა. თითქოს განგებ იქცეოდა ასე, ყოველი კოცნის მერე გადამალვა და ეკატერინეს ფიქრების არევა კარგად გამოსდიოდა. ამჯერად სახლშიც არ იყო, თითქოს ზუსტად იცოდა როდის აფორიაქდებოდა ეკატერინე და სწორედ ამ დროს წავიდოდა თავის საქმეებზე.
ახალ წელს ოჯახთან ერთად შეხვდა , ელიზაბეტი მხოლოდ ვახშამზე დახვდა შემდეგ კი გიორგისთან ერთად გაატარა მთელი არდადეგები. ეკატერინე კი დედასთან ერთად დადიოდა შეხვედრებზე ,პარალელურად უნივერსიტეტში ლექციებს ატარებდა და ორივე საქმეს უთავსებდა.
ერთ დღესაც ადრე დაბრუნდა და შემთხვევით დაინახა როგორ მიჰქონა ცოტნეს ბათუს ჩემოდანი .
-გამარჯობათ პატივცემულო... როგორ ხართ?
-კარგად ცოტნე შენ როგორ ხარ?
-გმადლობთ კარგად..მაპატიეთ მეჩქარება - აშკარად დაბნეული იყო და კატოს ნახვასაც არ ელოდა
-მითხარი რომ ახალ ბინაში გადადის ამ სახლის პატრონი
-არ გადადის , ჩემთან წავიყვანე... ის უბრალოდ ცოტა ხნით ჩემი სტუმარი იქნება. შეუძლოდაა მე კიდე აქ დარჩენა არ შემიძლია
-რამე ისეთი სჭირს რომ აღარ დაბრუნდება?- წამით შიშმაც შეიპყრო, ერთდროულად გაჩდნენ შემზარავი ფიქრები
-საღ -სალამათს თვის ბოლოს დავაბრუნებ ... -გამამხნევებლად გაუღიმა ლექტორს
-ისე იქცევი ცოტნე ვატყობ ნიშანს არ გაღირსებ
-კარგით რა პატვცემულო გამზრდელს ხომ ვერ გავიმეტებ . ნუ ღელავთ უხეში, უტაქტო და ჯიუტია ,მაგრამ კარგად თუ აითვისებთ მასალას დამიჯერეთ სტიპენდიით დაასრულებთ ამ ახალ წელს
-გეტყობა მისი გაზრდილი რომ ხარ ! გეჩქარებოდა შენ
-ნახვამდიის - სახლში შევიდა და მთელი დღე ფიქრობდა ბაღათურიას ჯანმრთელობაზე. უამრავი მიზეზი ამოუტივტივდა გონებაში გრიპიდან დაწყებული ავარიით დასრულებული. რომ მიხვდა ღელავდა უკვე დედამისთან ერთად იჯდა მაგიდასთან და ქალბატონი სოფიო ჰყავდათ სტუმრად
-საყავრელო მისმენ? ეკატერინეე
-უკაცრავად ქალბატონო სოფიო რა მკითხეთ?
-არ გვისმენდი ეკატერინე? - ნელიმ წამსვე შეიცხადა
-მაპატიეთ , საშინელი შაკიკი მაქვს . როგორც სჩანს გადავიღალე ,თანაც საშინელი ყინვებია და სისხლძარღვები შევიწროებული მაქვს - წამსვე მოიფიქრა გამოსავალი , თავი მართლაც საშინლად სტკიოდა ამდენი ფიქრის შემდეგ
-არაუშავს საყვარელო,რა პრობლემაა.წამალი უკვე დალიე?
-დიახ ...რამდენიმე წუთში გამივლის. რას ამბობდით ?
-სოფიოს ვეუბნებოდი რომ ელიზაბეტისგან განსხვავებით რომანტიკოსი არ ხარ და თეთრ ცხენზე ამხედრებულ ღარიბ ბიჭს არ ელი .ის კი არ მიჯერებს რადგან ჰგონია რომ ყველას ისე უნდა შეუყვარდეს როგორც თავად ...
-მართალია სიყვარულის მეც მჯერა ,მაგრამ დედა მართალია. მე უფრო რეალისტი ვარ და ვიცი ცხოვრებაში რა მჭირდება საერთოდ არ მგონია რომ იდეალური მამაკაცები არსებობენ და მაინცადამაინც ის იდეალური შეგიყვარდება თავდავიწყებით. ასე რომ როცა დავვოჯახდები ჩემი მეუღლე იქნება ისეთი კაცი როგორიც მჭირდება
-გარიგება იყო ფაქტობრივად ჩემი და ვახოს ქორწინება ,მაგრამ იცი როგორი ცოლ-ქმრობა გვქონდა და გვაქვს. უკვე თითქმის 30 წელია ერთად ვართ ... იცი რომ დისკრიმინაციის მომხრე არავარ ,მაგრამ ეკატერინე ისეთ გარემოში უნდა მოხვდეს როგორშიც აღიზარდა
-დედა გთხოვ არ გვინდა ამ თემაზე საუბარი, ცხადზე ცხადია ჩემი მიდგომა ამ საკითხის მიმართ
-არ გეთანხმებით საყავრელო, მახოც ფიქრობს რომ შესაძლებელია იდეალური წყვილი შეარჩიო დააწყვილო და სიყვარული შემდეგ წარმოიშვას. როგორ შეიძლება ყოველთვის გამართლებული იყოს ეს ნაბიჯი, თუმცა როცა თავად გაქვს გადაწყვეტილი რომ მთავარი ისაა შენს შვილს როგორი გენეტიკა ექნება და არა ის თუ როგორი გრძNობით შეხედავ ქმარს ალბათ ბედნიერიც იქნები
-ბედნიერება იმდენად ზოგადი ცნებაა ... ვიღაცისთვის ჩემი ბედნიერება უბეურება იქნება . მომიტევეთ უნდა დაგტოვოთ, სასიამოვნო იყო თქვენთან საუაბრი, ბატონი მიხეილს მოკითხვა გადაეცით
-სად მიდიხარ ეკატერინე? აკი არ მეჩქარებაო?
-შეუძლოდ ვარ დედა, თანაც გამახსენდა რომ საქმე მაქვს მოსაგვარებელი -ნამდვილად არ შეეძლო ამ დიალოგის გაგრძელება, სულში დატრიალებულ ქაოსს ვერ ერეოდა
-ნახვამდის საყავრელო. არაუშავს შეგიძლია წახვიდე. ჩვენთან ერთად ჯდომა მოსაწყენი უნდა იყოს წესით შენთვის
-არა რას ბრძანებთ ... მოსაწყენი ნამდვილად არ არის , უბრალოდ დღეს შეუძლოდ ვარ სჯობს თავისუფლად ისაუბროთ
მანქანაში იჯდა ,როდესაც ემილისთან დარეკვა და ცოტნეს მისამართის გაგება გადაწყვიტა. შემდეგ დაფიქრდა ,თავი გააკონტროლა და უბრალოდ სახლში წავიდა,გზად მარკეტში შეიარა, უზარმაზარი კალათით შემოიარა სექციები, ათასი რამ იყიდა დრო გაიყვანა და სახლში პარკებით დახუნძლული დაბრუნდა. შემდეგ კლასიკური მუსიკის ფონზე ყველაფერი ამოალაგა და სამზარეულოში ფუსფუსი დაიწყო. ისეთი მივიწყებული კერძები მოამზადა თითქმის რომ აღარ ახსოვდა, ნამცხვარიც გამოაცხო და სავსე მაგიდას რომ შეხედა ელიზაბეტს დაურეკა
-გისმენ ეკატერინეე
-სად ხარ?
-გიორგისთან
-ჩემთან გეპატიჟებით შენ და გიორგის
-ქალაქში არ ვართ . მშვიდობაა?
-კი კი ნუ ღელავ...კარგი წავედი. კარგად გაერთეთ
მობილური რომ გადადო და შოკოლადების პარკს შეხედა ანასტასია გაახსენდა და მაშინვე დაურეკა ბარბარეს. რამდენიმე წუთის შემდეგ ბოხი ბარიტონი რომ გაისმა ხმაც კი ჩაუვარდა
-გისმენთ ... გისმენთ -პასუხს ელოდა , კატერინა კი გონს გვიან მოვიდა
-ბარბარეს სთხოვეთ თუ შეიძლება?
-დაკავებულია და თუ რაიმე სასწრაფოა შემიძლია გადავცე
-რამდენად დაკავებულია? ვახშამზე მინდა დავპატიჟო
-იცით სააბაზანოშია ... რამდენიმე წუთში დარეკეთ მე გადავცემ თქვენს მიპატიჯებას და პასუხსაც გეტყვით
-გმადლობთ -ინსტიქტურად გაეღიმა,რას წარმოიდგენდა ბაღათურიას მეგობარი თან ის აღწერილი ტირანი ასეთი ტონით თუ ისაუბრებდა.თანაც სულ არ ჰგავდა უზრდელს . რამდენიმე წუთში ბარბარემ დაურეკა და გამოვალთო უთხრა. მოემზადა და სტუმრების მოლოდინში აივანზე დაჯდა, ბაღათურიას სახლის კარს უყურებდა . ყოველ წამს ელოდა მის გამოჩენას, მაგრამ თავს ვერ უტყდებოდა
კარი რომ გააღო პირველი ქალბატონი ტასო შევიდა ხელში ყვავილები ეჭირა და უღიმოდა. მისი დანახვისას ბარბარე სულ გადაავიწყდა ისე აიყვანა ხელში და დაუკოცნა ლოყები .
-ეს ჩენ
-მადლობა პრინცესა... მომენატრე იცი?
-მეც მომენატლე
-მართლა?
-ხოო მათლა
-ბარბარე - გოგონას გაუღიმა და თან მისაღებისკენ დაიძრა
-არაუშავს...როგორ ხარ?
-კარგად... იმედია საქმეებს არ მოგაცდინე, უბრალოდ ვიფიქრე დავპატიჟებ-თქო
-გამახარე ძალიან ... რამდენი რამ მოგიმზადებია,რატომ შეწუხდი- სუფრას მოავლო მზერა და გაუღიმა
-ნამცქვალი ჩენ გამოაცქე? თბილია- წამსვე მიირბინა და პატარა თითები შეახო
-ტასოო მოიცადე
-ოო მინდა - წარბები შეკრა და მერე ტუჩები გამობურცა
-მე მოვამზადე ყველაფერი ... შეგიძლია მიირთვა პატარა ქალბატონო.
მაგიდასთან ისხდნენ და საუბრობდნენ.ტასო აქეთ -იქეთ დადიოდა.მთელი სახლი დაათვალიერა აივანზეც იყო და ბოლოს ბარბარეს მიუბრუნდა
-დედააა ეკატელინე ლომ ნათლიას მეზობლად ცხოვლობს იცოდი ჩენ?
-არ ვიცოდი
-ხოო? მე ვიცოდი. ეკატელინე შენ იცი ნათლია ლომ ცოტნესთანაა. იცი ლაგაც გაიწლა მუცელში და ტკივა. საავადკოფოში კოფილა ... მერე დაბრუნდა აქ და ახლა ცოტნიკო უვლიიის
-არ ვიცოდი მუცელი რომ სტკიოდა ... შენ მოინახულე?
-ხოოო მამიკომ მითქლა წამალივით უშელი ნათლიასო და მეც წავედი. კიდე მივალ ბევლც ვაკოცებ ...ბეეევრ ბევრს და აგალაფელი ეტკინება იცი?
-ტასოოო!
-იცი ცოტნე ლომ გალეთაა ცულ მალტოა ნათლია . აქამდე ვიგაც ექთანი რჩებოდა მაგრამ ნათლიაჩ ალ მოეწონა და გააგდო -ბავშვი გულწრფელად საუბრობდა და ეკატერინესთვის საჭირო ინფორმაციას ავრცელებდა
-რა ჭორიკანა ხარ ტასიკო? ხომ გაგაფრთხილე ბევრი არ ილაპარაკო-თქო ? იქნებ არ უნდა ეკატერინეს ნათლიაშენის ამბების მოსმენა
-ოგოლ ალ უნდა ..იც ქო იცნობც ნათლიას?
-ნუ იბუტები საყვარელო...შეგიძლია ისაუბრო მე მოგისმენ - წარბებშეკრულ ბავშვს აკოცა და მუხლებზე დაისვა.მერე ქალბატონი სულ ნატლიაზე უყვებოდა. დამშვდებული ტვინი ისევ აერია ,ბოლოს ერეკლემ დაურეკა და წავიდნენ.
გაუმართლა, როდესაც განათლების მინისტრმა სხვა თავის კოლეგებთან ერთად იხმო შემდეგ თავად გაიმარჯვა რაღაც შერჩევაზე და რამდენიმე დღით მინისტრებთან ერთად არაბეთში მოუხდა გამგზავრება. ბატონი მიხეილიც იყო სხვა მინისტრებთან ერთად , თავად შეახსენა თავი ეკატერინეს და მთელი თავისუფალი დრო მასთან ერთად გაატარა. უყვარდა მოგზაურობა და წლების წინ არაბეთის გაერთიანებულ სამეფოშიც საქმიანი ვიზიტით იმყოფებოდა და ნორმალურად დათვალიერება ვერ მოახერხა . ამჯერად კი უნივერსიტეტიდან თავისუფალი დრო ჰქონდა და მინისტრებთან ერთად სამშობლოში დაბრუნებას საუდის არაბეთით ტკბობა არჩია. კიდევ უფრო უკეთ გაეცნო იქაურ კულტურას და კმაყოფილი დაბრუნდა სამშობლოში. ლიზიკოსთვის კაბები ჰქონდა საჩუქრად, რამდენიმე თავშალიც შეიძინა. ასევე სამკაულები და სახლისთვის, რამდენიმე სამახსოვრო ნივთი .
უნივერსიტეტში ორმაგად უხდებოდა მუშაობა დაკარგული დროის ასანაზღაურებლად . დამატებით ლექციებს ატარებდა ,დილით გადიოდა სახლიდან და ღამით ბრუნდებოდა. ერთ -ერთ საღამოს სახლში შესულ ბაღათურია რომ დახვდა კართან აღარ იცოდა სიხარულისგან კიოდა თუ შიშისგან. როგორც კი შეაბიჯა მაშინვე მიიხურა კარი და კარზე ზურგით ააკრა . ისე ახლოს იყო მისი სახე ,რომ თითოეულ ამოსუნთქვას გრძნობდა, თვალები გაფართოებული ჰქონდა, სუნთქვა გახშირებული და მოზღვავებული ემოციებისგან გათავისუფლება მხოლოდ საუბრით შეძლო
-ღმერთო ...ღმერთო როგორ შემეშინდა. მოჩვენებასავით სიარულს როდის შეეშვები-მაშინვე შეტევაზე გადავიდა ,მაგრამ ბაღათურიას რეაქცია არ ჰქონია. იდგა და უყურებდა, მისი მწვანეები საოცრად ელავდნენ
-არ მოგენატრე? -ისეთი მშვიდი ხმა ჰქონდა, იმდენად სერიოზული გამომეტყველება
-როგორ ფიქრობ
-იმდენად მოგენატრე რომ არა არაბეთი ჩემ თავთან იჯდებოდი და მიმკურნალებდი
-ვატყობ ტაკიმასხარაობას შეეშვი და ნამდვილ ფსიქოზს ავლენ - გული ემოციებს ვერ იტევდა, სიტყვებით კი ისევ იქ იყო ძველ დროში
-ბოლო შეხვედრისას გითხარი რომ დავიღალე ,აღარ ვაპირებ ტკბილად გესაუბრო
-აბა რას აპირებ- არეული მზერით უყურებდა და მისი სიახლოვისგან მოდუნებული ისევ კარს იყო მიყრდნობილი
-მივიღო ის რაც მინდა შენს ჭრვეულობას არ ვუყურო და მხოლოდ ნამდვილ ემოციას მოვუსმინო
-არ მომიახლოვდე- თითქოს მიხვდა კოცნას რომ აპირებდა ბაღათურია ისე გასწია უკან თავი ,მაგრამ გასაქცევი არსად ჰქონდა .ისევ ისე კოცნიდა ბაღათურია რომ თავის შეკავება უჭირდა, ყველა გრძნობა ერთად მოაწვა და კოცნაში აჰყვა. იმდენად გაითიშა რომ საძინებლისკენაც კი მიჰყვებოდა . ეს იყო მომენტი ,როდესაც გონება სრულიად დაიხშო, მხოლოდ ინსტიქტი დარჩა, სურვილები და ვნება რომელიც მართავდა. კაცის თითები სხეულზე დაცურავდნენ, ნაჭრის ქვეშაც გრძნობდა მათ სიმხურვალეს და სულ უფრო ღრმად შედიოდა ტალღებს შორის. მის პერანგს ჩაფრენილი ღილების გახსნას იწყებდა კარზე ზარი რომ დარეკეს . ელვის სისწრაფით მოშორდა ბიჭს , გახსნილი კაბა შეიკრა და არეულ თმაზე ხელი გადაისვა
-აზრი არ აქვს...გეტყობა რასაც აკეთებდი- კედელს მიეყრდნო ბათუ და ტუჩებზე თითი გადაისვა,თვალები ისე უბრწყინავდა კმაყოფილებისგან რომ ეკატერინე ბრაზისგანაც გაწითლდა. ახლა იაზრებდა მომხდარს, სულ რამდენიმე წუთით მოდუნდა და თითქმის დანებდა კაცს. ეს სრული სიგიჟე იყო , არავინ არასდროს მიუშვია ამ დონემდე. თანაც ვინ , სრულიად უცხო კაცი რომელიც ასე ძალიან აღიზიანებდა? წარსულში ჰქონდა ურთიერთობები კაცებთან ,რომლებიც სრულიად იაზრებდნენ მის იდეოლოგიებს, იყვნენ ისეთები როგორიც კატოს მოსწონდა და მათთანაც კი ვერ შეძლო ბოლომდე შეტოპვა ახლა კი ,რომ არა მოულოდნელად გამოცხადებული სტუმარი ვინ იცის სად დაასრულებდა
-ეკატერინეე შვილო სახლში ხარ? ეკააა- დედამისის ხმა რომ გაიგო სულ მთლად აირია-ეკატერინეე- იძახდა,კარზე აკაკუნებდა, ზარის ღილაკს აჭერდა და თან მობილურზე რეკავდა.
-აქედან წადი! ახლავე ... აქ რომ გნახოს -გული ისევ სწრაფად უცემდა, თავში სიმძიმის შეგრძნება ჰქონდა და სუნთქვა უჭრდა
-წავალ ნუ ღელავ ,მაგრამ დიდი ხნით არა - ხელი მოხვია წელზე ისევ აკოცა და წავიდა- წყალი შეისხი და უთხარი რომ აბაზანაში იყავი - თვალი ჩაუკრა გასვლამდე მერე კი აივანზე გაუჩინარდა.
მართლაც აბაზანაში შევიდა, გაიხადა, ხალათი მოიცვა, თმა დაიშალა, სახეზე წყალი შეისხა რამდენჯერმე და მერე გააღო კარი
-სადახარ შვილო ამდენ ხანს? გული გამისკდა,რა აღარ ვიფიქრე.ლამის პატრულს გამოვუძახე
-სააბაზანოში ვიყავი და ხმა არ შემოვიდა. დიდი ხანია რაც მოხვედი?- იტყუებოდა, თინეიჯერ გოგოს ჰგავდა შეყვარბეულს რომ მალავს
-რამდენიმე წუთია... რომ ვიცოდი სახლში იყავი თორემ წავიდოდი
-დაჯექი დე...ჩავიცვამ ,მოვწესრიგდები და მოვალ
-კარგი საყავრელო...საქმე მაქვს და უნდა ვისაუბროთ .აჯობებს თუ მოწესრიგებული იქნები. ჩაის გავამზადებ
-კარგი...შევეცდები მალე მოვიდე -სწრაფად შევიდა საძინებელში, კარი მიხურა და იქვე დაჯდა. რამდენიმე წუთი თვალებდახუჭლი იჯდა და ღრმად სუნტქავდა. შემდეგ დამშვიდდა, გარეგნულად მაინც . ჩაიცვა, თმა დაივარცხნა და მისაღებში გავიდა. ფინჯანმა ჩაიმ საუბრის უნარიც დაუბრუნა და დედას გახედა,რომელიც აშკარად ღელავდა
-რა ხდება ნელიკო? ელიზაბეტს ეხება საქმე? ხომ შევთანხმდით ყველანი რომ დრო სჭირდებათ და თუ უყვართ აუცილებლად დაქორწინდებიან
-ელიზაბეტი არაფერ შუაშია... შენზე მინდა საუბარი
-ჩემზე? რა ხდება დედა?
-ხომ იცი რომ შენთვის საუკეთესო მინდა, გენდობი და არაფერს არასდროს დაგაძალებ. უბრალოდ ვიცი შენი დამოკიდებულება ამ საკითხის მიმართ ,გვისაუბრია კიდეც მე და შენ ამიტომ გეუბნები ახლა ამას
-დედა პირდაპირ მითხარი ... - საუბრის გაგრძელებაც აღარ შეეძო, ცოტაც და გონება გადაეწვებოდა
-სოფიო და მახო ხომ იცი არა? ხშირად გვსტუმრობს სოფიო და გაგიცნო, მიხეილთან ერთად არაბეთში იყავი და შენით აღფრთოვანებულია . რა თქმა უნდა მოსწონხარ ორივეს , შენ არ ვიცი გახსოვს თუ არა მათი ვაჟი - მშვიდად საუბრობდა, მაგრამ მაინც ეტყობოდა სახეზე ღელვა ქალბატონ ნელის- მოკლედ მათ უნდათ ,დიდი სურვილი აქვთ რომ მათი რძალი გახდე. მე არაფერი მითქვამს შენს გარეშე , მაგრამ დავითზე ყველაფერი გავარკვიე და
-თანახმა ვარ !- ჯერ კიდევ ბათუზე და მომხდარზე ფიქრობდა, ნახევარი ვერც მოისმინა ისე უცებ დაინახა ბაღათურიასგან ხსნის გზა რომ წამითაც არ უფიქრია- რა არის საფიქრალი...გადაეცი რომ თანახმა ვარ. რომელი ვაჟი, მაქსიმე?- გონს ბოლომდე ვერც მოდიოდა, ზედაპირულად უყურებდა ყველაფერს . ჩიხში იყო !
-არა ...არა მაქსიმე არა დავითი ,მათი უფროსი ვაჟი.თქვენზე 4-5 წლით დიდია. შენთან და მაქსთან ერთად არ თამაშობდა ხოლმე. არც დადიოდა ჩვენთან. ჩვენ რომ გავიცანით სოფიო და მახო 4 წლის იყავით შენ და მაქსი .დათა უფროსი იყო და სკოლაში დადიოდა ამიტომ ვერ იცლიდა .მგონი არც იცნობთ ერთმანეთს. მეც იშვიათად მყავს ნანახი სულ ორჯერ თუ სამჯერ ისიც რამდენიმე წუთით. ძალიან სიმპათიურია , არაჩვეულებრივი გარეგნობა აქვს ყველა სიკეთესთან ერთად. ნამდვილად თანახმა ხარ?- გაოცბეული იყო, ელიზაბეტის შემდეგ ეკატერინესთან საუბარი მისთვის შვებაც კი იყო.
-მამამ იცის?
-რა თქმა უნდა იცის...სოფიო რომ წავიდა მაშინვე დაველაპარაკე და თანახმაა, მეტიც გახარებულია ,მაგრამ შენს პასუხს ელის ანუ ვუთხრა რომ თანახმა ხარ?
-ასე უცებ რა თქმა უნდა ვერ დავქორწინდები, უნდა გავიცნო, უნდა გავიგო როგორია მის მშობლებს ხომ არ მივყვები ,მაგრამ - თითქოს გონს მოდიოდა, საუბრობდა და გამოსავალს ეძებდა
-მაგრამ თანახმა ხარ...წინააღმდეგი არ ხარ. წავედი, შენ კიდევ იფიქრე მე ხვალამდე არ დავურეკავ სოფიოს. მერე ვესტუმრები და უფრო ვრცლად ვისაუბრებთ . ახლა მხოლოდ მამაშენს ვეტყვი . წავედი გკოცნი,მიყვარხარ .ვამაყობ შენით - უცებ აკოცა, აჟიტირებული იყო სახეზეც კი ეწერა როგორ უხაროდა ეს ამბავი . რა თქმა უნდა უნდოდა უფრო დაახლოვებოდა მიხეილს და სოფიოს და ჭკუაზე აღარ იყო.
ეკატერინე ნამდვილად შეშლილი იყო, რამდენიმე ნაბიჯი რომ გადადგა მერე დაფიქრდა ყველაფერზე და კივილი დაიწყო. ყველაფერი დაამსხვრია და ერთ-ერთი ბალიში ბარათურიას ხელებში ჩაუგდო. სულ მთლად შეიშალა ის რომ იქ დაინახა ისევ
-აქ იყავი? როდის მოხვედი?
-რაც კივილი დაიწყე მას მერე აქ ვარ და გაოცებამდე ცოტა დამაკლდა . აღფრთოვანებული ვარ შენით
-არ გაბედო....არც კი მომეკარო
-უნდა დამშვიდდე ასე ნერვებს დაიზიანებ
-დამცინი ხომ? ხალისობ,გგონია შენსას მიაღწიე ხელში ჩაგივარები და ტკბები მიღწეულით?
-რომ ვტკბებოდე შიშველი იქნებოდი ჩემს მკლავებში მოქცეული და სიამოვნებისგან ძალაგამოცლილი. შენ კი გაგიჟებული, ნაწამები და დაღლილი გამომეტყველებით, გრძელ კაბასა და შეკრულ თმაში დგახარ და ყვირი. ახლა არ დაიწყო ისტერიკა, ჩემი ლანძღვა და თავის მართლება
-ვერ გიტან !
-დარწმუნებული არ ვიქნებოდი... სიძულვილი გეშლება სხვა უფრო ბობოქარ გრძნობაში
-ხომ არ ფიქრობ რომ მიყვარხარ
-არ რა თქმა უნდა, სიყვარული იმდენად აღმატებული, წმინდა და თან ქაოსური გრძნობაა მეეჭვება შენ ასე მარტივად გეწვიოს, ისიც საფიქრალია საერთოდ შეგიყარდება თუ არა
-გეთანხმები...ამაში ნამდვილად გეთანხმები ! ე.ი არაჩვეულებრიი გადაწყვეტილება მივიღე და ტყუილად ავურიე სახლი. გმადლობ დახმარებისთვის ახლა შეგიძლია წახვიდე. ლიზას დავურეკე და უნდა მოვიდეს -აკანკალებული თითები თმაში შეიცურა და თვალები წამით დახუჭა. გამოსავალი ჰქონდა და ვერ დაკარგავდა
-წავალ, თორემ იმდენად ხარ აღელვებული ახლა ნამდვილად დამეკარგა ყველაფრის სურვილი
.............
ცდილობდა დღის რუტინა არ დაერღვია,ყველაფერს აკეთებდა ისე როგორც მანამდე ,მაგრამ არეულ ფიქრებს ვერაფერს უხერხებდა. ერთადერთხელ მიიღო ექსპრონტი გადაწყვეტილება და ახლა ლაბირინთში დაკარგულივით გრძნობდა თავს. მშობლები სახლში ელოდნენ, ნელის ისეთი ბედნიერი ხმა ჰქონდა ასეთი ბოლოს როდის ნახა არც კი ახსოვდა. სავარაუდოდ ვახტანგიც მის აზრს იზიარებდა . სახლში შესვლისთანავე მიხვდა რომ საუბარი სწორედ ამ კავშირზე იქნებოდა
-დეე მე მთელი ღამე ვფიქრობდი, ყველაფერი გავიხსენე და ავწონ-დავწონე. დავითის ოჯახს იცნობ, სიმპათიურია იმდენად შარმიანი რომ შეუძლებელია არ მოგეწონოს. როგორც ვიცი ქალებში დიდი სიმპათიით სარგებლობს , რაც შეეხება განათლებას ეკონომისტია, საზღვარგარეთ სწავლობდა . ძირითადად საზღვარგარეთ იყო და ბოლო ორი -სამი წელია დაბრუნდა . მალე 32 წლის გახდება და სრულიად დამოუკიდებელია მშობლებისგან. მაქსისგან განსხვავებით არასდროს ყოფილა მათზე დამოკიდებული და როგორც ვიცი არაჩვეულებრივი ბიზნესმენია
-ნელი შეწყვიტე...ჰკითხე იქნებ გადაიფიქრა
-როგორ გადაიფიქრა,დილით კიო ასე მითხრა... თანაც 28 წლის ხდება მალე შვილები ხომ უნდა? უკეთესი ოჯახი მე არ მეგულება თბილისში და სხვას ვის უნდა გაჰყვეს? ვინმე რომ უყვარდეს მაშინ უკან დავიხევდი ,მაგრამ არავინ ჰყავს მე ხომ ვიცი. ხედავ როგორ ვსაუბრობ? მალე გული გამისკდება, ცუდად ვარ !
-დამშვიდდი დედა ,ყველაფერი რიგზეა .ახლა მე წავალ უამრავი საქმე მაქვს, ძალიან დაღლილი ვარ
- მე სოფიოსთან მივდივარ ვილაპარაკებ ცოტას. ახალ სახლში ორჯერ ვარ სულ ნამყოფი მგონი ახალი რემონტი აქვს მას მერე რაც მიხეილი მინისტრი გახდა და დავათვალიერებ
კიდევ საუბრობდა,მაგრამ ეკატერინე აღარ უსმენდა. სახლში წავიდა, დაპროგრამებულივით დადიოდა, გონებას თუ დაუჯერებდა ეს ქორწინება მართლაც შესანიშნავი იქნებოდა, თუ დავითის ხასიათიც ისეთივე იქნებოდა როგორც მისი ოჯახის ისტორია. ყველაფრის გააზრების საშუალებაც არ ჰქონდა, ამჯერად ელიზაბეტი ესტუმრა
-ჩიტო გვრიტო მარგალიტო დელიაა შენს ლოდინში გული გადამერიააა ო დელიააა სად ხარ ამდენ ხანს ეკატერინე? რა ხდება ორი დღე რომ ვერ მითხარი?
-ვიღუპები მგონი, არა ისედაც დავიღუპე ,მაგრამ ვერ გამიგია უფრო მეტად დავიღუპები თუ ახლა უფრო დავიღუპე თუ მერე უფრო თუ იმის მერე უფრო ვიდრე ამის მერე უფრო
-ქართული დაგავიწყდა? სხვა ენებიც? დოქტორი აღარ ხარ? სტუტენტთან იწექი და რექტორმა შემოგისწრო თუ რექტორთან და მისმა ცოლმა. თუ სხვა მოიყვანეს და გამოგიშვეს?-როგორც ყოველთვის არხეინად იყო გაწოლილი დივანზე და ეკატერინეს ყავას მიირთმევდა
-ვთხოვდები !- ეკატერინე სავარძელში ჩაეშვა , ელიზაბეტს ყავა გადასცდა ხველა აუტყდა და ბოლოს ხალიჩაზე მოადინა ზღართანი .
-ვინ დები? სად დები? რააა? - იქვე დაჯდა და ქვემოდან ახედა ეკატერინეს
-გუშინ ის ...ის მოვიდა აქ . მე რომ მოვედი ის არსება დამხვდა დამეტაკა მაკოცა. გამაგიჟა ,ავყევი.მე რა ვიცი რა დამემართა, ალბათ საოცარი კოცნა რომ იცის მაგის ბრალია. ისე გავითიშე რომ სულ ცოტაც და იმ ქალებზე მეტად ავკვნესდებოდი.მერე აბა თუ წარმოიდგენ რა მოხდა
-არ მითხრა რომ იმდენად საოცარია ორი დღის მერე სექს*დან გაიგე რომ ფეხმძიმედ ხარ და ახლა იმ არსებას მიჰყვები ცოლად
-ღმერთმა დამიფაროს... ასეც არ დავღუპულვარ ! დედამ მითხრა რომ სოფიოს და მალხაზს სურთ მის უფროს ვაჟს გავყვე ცოლად . მე იმდენად ვიყავი გადარეული , გაგიჟებული და გონება არეული რომ მაშინვე ვუთხარი თანახმა ვარ-თქო. დედა ხომ იცი როგორ იქნებოდა , რომც არ ვყოფილიყავი არეული მაინც დამარწმუნებდა . მერე რომ გამეფიქრებინა დრო არ მქონდა ის ისევ მოვიდა, ისევ გამაგიჟა და ამ დილით ისევ გავიმეორე ის თანხმობა და ახლა ამ წუთებში დედაჩემი არის მიხეილის ახალ სახლში და ფაქტობრივად დავინიშნე უკვე
-ვაიმე მე კიდე მეგონა ფეხმძიმედ იყავი და უკანონო ბავშვის გაჩენა ცოდვა რომ გგონია მაგიტომ გიწევდა გათხოვება, ან კიდევ ვინმე გაშანტაჯებდა, გემუქრებოდა ან რა ვიცი რამე უბედურება. მაგ პრობლემის მოგვარებას რა უნდა აიღე მობილური დაურეკე დედას და უთხარი რომ გადაიფიქრე და ასე უნახავ კაცს რომელსაც არ იცნობ ცოლად ვერ გაჰყვები მხოლოდ იმიტომ რომ განათლებული მშობლები ჰყავს და შენს გენეტიკას ფიზიკა-მათემატიკის ნიჭის მატარებელი გენიც დაემატება
-რატომ უნდა ვუთხრა , საერთოდ არ ვფიქრობ რომ პრობლემაა. პირიქით შესანიშნავი გამოსავალია, უკვე 28 წლის ვარ
- 27 წლის ხარ ჯერ
-თუნდაც 27 იყოს ,მაინც ასაკი მაქვს. შვილი მინდა მყავდეს , გავთხოვდე და ბოლოს და ბოლოს მქონდეს შემდგარი ცხოვრება. რამდენ ხანს უნდა ვიყო ასე? არავინ მიყვარს, ერთ თვეზე დიდხანს ის ორი იდეალური კაციც კი ვერ ავიტანე და როგორ გგონია სიყვარულს უნდა ველოდო დაბერებამდე?შესანიშნავი ვარიანტია ,თანაც ზუსტად დროული.
-აი ახლა გაქვს ცუდად საქმე !
-სულაც არა, მოდი დავფიქრდეთ . ასაკი გათხოვებისთვის საჭირო მაქვს. აღარაფერია ისეთი რასაც ჩემი გათხოვება შეუშლის ხელს, მაქვს საქმე რომელიც მიყვარს. მინდა შვილი მყავდეს, სიმპათიურ ახალგაზრდა ქმარზეც არ ვიტყვი უარს. მეეჭვება ავადმყოფი იყოს და რაიმე პრობლემა ჰქონდეს. განათლებულია, ბიზნესმენია, საკუთარი საქმე აქვს. დამოუკიდებელი პიროვნებაა ,როგორც დედა ამბობს მშობლების სახელს არ იყენებს . ის იდეაც მომეწონა, მამა ფიზიკოსია ,დედა მათემატიკოსი. თითონ ეკონომისტია ვგონებ და შვილი აუცილებლად მეყოლება ჭკვიანი მერე კი ისე აღვზრდი როგორც საჭიროა... შესაბამისად პრობლემაც არ არის- დადიოდა და თითებს იმტვრევდა, ასეთი აღელვებული იშვიათად იყო
-მორჩი სიარულს,ისევ დაუბრუნდი იმ სავარძელს- ბრძანებასავით ჟღერდა ელიზაბეტის ხმა და ეკატერინეც მორჩილად დაჯდა - ჯერ ეს ერთი ეგეთი ოჯახის შვილი, გენეტიკის მატარებელი და პლიუს სიმპთიური ბიჭი ეყარა შენს ირგვლივ და რაღა ისეთს მიჰყვები არცერთი რომ არ ვიცნობთ? მეორეც, შენ როდის მოგწონდა ბიზნესმენები? დედა საერთოდ უარყოფდა მაგათ ინტელექტს და ვაჭრებად არ მიიჩნევდით ყველანი? ახლა გახდა ის ბიჭი სასურველი სასიძო? ანუ რა გამოდის რომ სოფიას და მახოს მიჰყვები ცოლად და არა იმ ზემოთ აღნიშნულ უცნობს. სიმპატიურიო რომ ამბობ ,სიმპათიური კი არა სექსუალური, ლამაზი, ველური და მომაჯადოებელიც უნდა იყოს რადგან შენნაირი ანგელოზი გაჰყვები ცოლად. შესაბამისად ზემოთ ჩამოთვლილი არგუმენტების გათვალისწინებით ვინმე სხვას უნდა გაჰყვე უსიყვარულოდ,მაგრამ სხვას
-გასაგებია,მაგრამ დროულად თუ არ მოვშორდი აქაურობას და თან არ დავკავდი ის არსება ,ის უხსენებელი ჭკუიდან გადამიყვანს რატომ არ გესმის? მასთან თუ მე დავწვები, რაც სავსებით მოსალოდნელია თუ ჩემი ნევრული სისტემა დასუსტდდა, რეგენერაცია ვერ მოახერხა დროულად და მერე ჩათვალე რომ ის კაცი დამიმორჩილებს მთლიანად. შენი აზრით მე რომელი უფრო დამღუპავს ვიღაც გაურკვეველი წარმოშობის , საერთოდ გაურკვეველი არსების მონობა თუ გათხოვება უცნობ-ნაცნობ კაცზე რომელიც სრულიად დამაკმაყოფილებელია ჩემი ქმრობისთვის
-დავჯდე მე? - ისევ დაკარგა ფერი ელიზაბეტმა დაჯდა და რამდენიმე წუთი ორივე ჩუმად იყვნენ- კარგი , მართალია რომ დამაკმაყოფილებელია, მართალია რომ ის არსება გაგიჟებს. კარგი არ გვინდა ხუმრობა და შენ ნამდვილად არ გაწყობს ვინმეს მონობა,თუნდაც სექსუალური მონა რომ გახდე შენ საერთოდ იმასთან თუ დაწექი ეჭვი მაქვს თავად სექ*ის მონა გახდები ,რაც მთლიანად დაანგრევს შენს პიროვნებას . თუმცა არც ისეთი ცუდი იქნება ეს უკანასკნელი,მაგრამ შენთვის ცუდი . ახლა საერთოდ ჩემი პრიოვნება ჩამტვერდება ამ თემაზე რომ ვსაუბრობთ ისე თითქოს ბიზნესგეგმა იყოს,მაგრამ შენთვის ავიტან . მოდი ასე მოვიქცეთ,გაიცანი, გაიგე როგორია.მართლა სიმპათიურია თუ არა, როგორი ხასიათი აქვს იქნებ ძალიან ჯიუტია,უხეში,ან ძალიან ქალური ნაზი და ხომ იცი რა ისეთი შენ რომ ვერ იტან,თუ იტან .იქნებ იდიოტია, ხომ იცი ზოგი ზემეტი ცოდნისგან აფრენს, მერე რა რომ ფული აქვს? იქნებ პრეზერვატივის ბიზნესი აქვს? ან რამე ისეთის რაც შენ არ მოგეწონება ? გაიგე იმას რატომ უნდა ქორწინება უსიყვარულოდ, საერთოდ უნდა კი? იქნებ მშობლები აძალებენ და ჩაუწყვეს ? ათასი დეტალია,რომელსაც გარკვევა სჭირება
-გეთანხმები, ამისთვის ქორწილის და ნიშNობის თარიღს გადავწევ. უნდა გავიცნო ეგ უდავოა, პირველ რიგში კი გავარკვევ რატომ სურს ჩემი ცოლად შერთვა
-თუ გინცობს მეც მიკვირს რატომ უნდა ,მაგრამ უბრალოდ თუ ნანახი ჰყავხარ კაცია და მაგით იხსნება რატომ უნდა რომ შენ ჰყავდე მუდმივ ცოლად
- რომ მიცნობეს რატომ არ უნდა უნდოდეს?
-მოსაწყენი ცოლი იქნები და იმიტომ
-რატომ უნდა ვიყო მოსაწყენი ცოლი
-იქნებ არ ჰგავს ის ბიჭი მშობლებს და ძმას? იმ ბიჭს ვიცნობ და იმას ხომ არ მიჰვები შემთხვევით?
-არა , მაქსიმეს უფროს ძმას ... თანაც ჯერ არ მივყვები
-რა ჰქვია,საერთოდ რატომ არ გვინახავს? მე ხომ აქეთ ვიყავი და დამათრევდა დედაჩემი წვეულებებზე ...იქნებ რამე სჭირს? ვაი და ავადმყოფია მერე? ფსიქოპატი ნამდვილად არ გჭირდება
-არ იყო საქართველოში და იმიტომ ...დავითი ჰქვია
-დავითი და ეკატერინე. კარგად ჟღერს ახლა ვითომ? დავითი და ეკატერინე მოკლედ რა დიდგვაროვნები ხართ ფაქტობრივად
-შენ გეცინება უკვე და მე როდის გავიცინებ კიდევ ვინ იცის
-შენი მეზობელი სახლშია ვითომ? ისევ ისე ლაპარაკობს?
-არა !
-აბა?
-საერთოდ აღარ ლაპარაკობს მგონი
-აჰ პირდაპირ გკოცნის? მომწონს რა ...იქნებ ამის გაგიჟება სჯობდეს?
-მე გითხარი რა სჯობს... რაც შეიძლება შორს უნდა წავიდე მისგან .იმდენად რომ ახლოსაც არ გავკარო !
-რაღა გათხოვება ...გაყიდე ეს ბინა და გადადი სხვაგან
-შენ გგონია არ ვიფიქრე მაგაზე? იქაც მოვა, თან ყველგან მხვდება და მპოულობს, მარტო სახლი ხომ არ არის
-დანიშნულ ქალთან ეგ არ წოლილა შენი აზრით? მაშინ კარგი კაცი ყოფილა წესიერი რა გინდა
-მოიცა გგონია რომ იმდენად გარეწარია გათხოვილსაც დამიწყებს არშიყს?
-არშიყი ჰქვია კიდე მაგას? და რა შეუშლის ხელს? შენ თუ ავარდები ეგრევე და ჩააკვდები ხელში .შენი რბილი და ბუნჩულა ქმარი ვერც დაგაკმაყოფილებს და ახლა რა გინდა რო სხვისი საყვარელი იყო და თან ამ შენი თქმით გაურკვეველი არსების?
-მამშვიდებ თუ გინდა რომ თავი მოვიკლა
-თუ ღმერთი გწამს ...
- შემეშვი საერთოდ ...წავალ დავიძინებ
-არ გესიზმრება?
-კი,მაგრამ რეალობას სიზმრად ნახვა სჯობს, მაინც არ ხდება და სიზმრის გამო ვინ მომთხოვს პასუხს
-ისე ვინ მოგთხოვს პასუხს რა გიშლის ხელს
-საკუთარი თავი
-იმას ეძახი გიჟს და თავად აფრენ. ოღონდ სხვანაირად აფრენ
-მის სიტყვებს ამბბობ ოღონდ სხვანაირად
-რა გესიზმრება ეკუნა?
-არაფერი... არ მახსოვს
-დარწმუნებული ხარ?
-დიახ!
-წავიდე?
-წაბრძანდი
-წავალ გიორგის ვნახავ და თავს დავიმშვიდებ, უარყოფით ემოციას მოვიშორებ თორემ არ ვარ კარგად. ახლავე ამ წამს მჭირება გიორგი...იქნებ ცოლადაც გავყვე სანამ დედაჩემი ვინმე უკეთესი გენის მატარებელს მიშოვის და ჩემი ხატვის ნიჭს მათემატიკის, ფიზიკის, ან კიდევ სხვა ნიჭს დაამატებს. იქნებ მე რომ გავთხოვდე ყურადღება ჩემზე გადმოიტანოს
-სჯობს უბრალოდ წახვიდე და სექს*თ დაკავდე
-შენ ხომ კარგად იქნები? რამე საშინელებას ხომ არ ჩაიდენ?
-ელიზაბეტ წადი ...
-მივდივარ...ის რომ შემოვიდეს ?- ერთ ნაბიჯს წინ რომ დგამდა ისევ ჩერდებოდა და უკან ბრუნდებოდა. ზედმეტად იყო აღელვებული კატერინას მდგომარეობის გამო და თავს ვერ ერეოდა, ხურობაც კი არ შველოდა
-არ შემოვა! ჩავკეტე აივნის კარიც...კოდიც შევცვალე შემოსასვლელ კარზე ... მართალია მანამდეც არ მითქვამ კოდი ,მაგრამ ახლა ვეღარ გააღებს
-წავედი ... - ეკატერინეს აკოცა და წავიდა. კარებები ისე შეამოწმა თითქოს ყაჩაღის შეჭრას ელოდა. შემდეგ ივახშმა , იბანავა , პენუარი ჩაიცვა და დაიძინა. დილით ზარმა გააღვიძა, იმდენ ხანს ისმოდა ხმა შაბათი დღეც კი ჩაშხამდა
-გისმენ
-საყვარელო მე ვარ - ნელის მხიარული ხმა გაისმა
-დედა რა ხდება?
-აუცილებლად უნდა დაგელაპარაკო დავითთან დაკავშირებით
-სხვა დროს იყოს ,დღეს მინდა დავისვენო და კარგად დავფიქრდე
-ამ დროს გეძინა? ცუდად ხარ?
-არა ,კარგად ვარ . უბრალოდ დრო მჭირდება ,მარტო მინდა ვიყო
-დარწმუნებული ხარ ? დღეს დავითთან შეხვერას შეძლებდი
-ახლა არ შემიძლია...სხვა დროს იყოს
-კარგი იყოს სხვა დროს . ნახვამდის საყავრელო ...დამირეკე საღამოს მითხარი როგორ იქნები
-ნახვამდის ...
მობილური გამორთო და ძილი განაგრძო. მერე ნაბიჯების ხმა გაიგო და ელვის სისწრაფით წამოდგა ფეხზე. მთელი სახლი რომ მოიარა და ბათუ არსად დახვდა ისევ უკან დაბრუნდა . იწვა და ჭერს უყურებდა. მოჩვენებები ჰქონდა, ესიზმრებოდა, სული ეხუთებოდა ამ კაცის სიახლოვეს. ამის ატანა კატერინას მსგავს ქალს არ შეეძლო, ეს სრულიად ანგრევდა მის ცხოვრების რიტმს, ყველა წესს და თავდაყირა დამდგარი ვერ მოახერხებდა მშიდად ყოფნას.ისევ თავიდან განიხილა მინისტრის შვილზე ქორწინების ყველა დადებითი მხარე და გადაწყვეტილებაც მიიღო.
-რომელ საათზე უნდა შევხვდე?- ნელის დაურეკა და მაშინვე საქმეზე გადავიდა
-მე და შენ უნდა წავსულიყავით ერთ საათში სოფიოსთან სახლში
-საერთო შეხვედრა ...რომელ საუკუნეში ვართ დედა?
-უბრალოდ ასე გამოვიდა, სულ კი არ სცალია დედა იმ ბიჭს . დღეს მოდის ჩვენთანო სოფიომ და ბარემ ოფიციალურად გავაცნოთო
-წავიდეთ ..
-მართლა? მოასწრებ?- წამსვე დაეტყო ხმაში ცვლილება
-ერთ საათში მათ სახლში მოვალ ...
-კარგი საყავრელო ... მიყვარხარ
სიმწრის ღიმილმა გაუპო ბაგე როცა გაიაზრა რა მდგომარეობაში იყო. მოემზადა , არ უჩქარია, მაგრამ მაინც დროულად მიაღწია დანიშნულების ადგილამდე. ეზოში დაცვა დახვდა, სახელის თქმა დასჭირდა რომ შეეღწია . ბოლოს მანქანიდან გადავიდა , იქვე მოსამსახურე დახვდა და სახლში შეუძღვა. მისაღებში ისხდნენ ნელი,სოფიო და მაქსიმე ,სხვა აშკარად არავინ იყო. მისალმების შემდეგ მიხვდა რომ მანამდე არც კი სუნთქავდა ნორმალურად
-საღამომშვიდობისა ... როგორ ხართ სოფიო?
-კარგად საყვარელო...შენ როგორ ხარ?
-მეც კარგად.
-ეკატერინე , რამდენი ხანია არ შევხვედრილვართ . როგორ ხარ?- ბიჭი ფართო ღიმილით შეეგება, თბილად მოეხვია და ბავშვობის წლებში დააბრუნა
-კარგად მაქს, შენ?
-ვარ რა ...დაბრძანდი . მე უნდა დაგტოვოთ, მამას უნდა შევხვდე და შემდეგ ლაბორატორიაში წავიდე. მაპატიე ასე რომ გტოვებ, დარწმუნებული ვარ ისევ შევხვდებით ახლო მომავალში
ნელი ჩუმად იყო, სოფიომ ყავა შესთავაზა და შემეგ დაჯდა . აინტერესებდა როდის გამოჩნებოდა პოტენციური საქმრო, კარისკენაც კი გაურბოდა მზერა , მაგრამ ორივე უმდნენ. შემდეგ სოფიომ დაიწყო
-საყვარელო ძალიან მერიდება ,მაგრამ დავითი უკვე წავიდა. მეგონა დარჩებოდა,მაგრამ ...სასწრაფო საქმე გამოუჩნდა და სავარაუდოდ კიდევ არ ვიცი როდის გაიცნობთ ერთმანეთს . არადა ისე მინდოდა გაგეცნო რომ მოუთმენლად ველოდი თქვენს მოსვლას.
-არაუშავს სოფიო, არ იდარდო
-ძალიან ცუდად გამოვიდა ვიცი ,მაგრამ
-ვფიქრობ დავითის გარეშეც დამპატიჟებდით სახლში ასე რომ უბრალოდ რომ ვისაუბროთ და თქვენი ,ასე ვთქვათ შემოთავაზება დავივიწყოთ არ შეიძლება?- უცნაური შვება იგრძნო. მოდუნდა და დაძაბულობაც მოეხსნა
-მაშ ტკბილეულს შემოგთავაზებთ- სოფიო უცებ წამოდგა და სადღაც გავიდა. ეკატერინემ თვალები დახუჭა და თავი უკან გადასწია
-იმედია არ ბრაზობ
-დაკავებული თუ იყო ნამდვილად , პირიქით მისასალმებელია,თუმცა უნდა სცონოდა რომ მეც საქმიანი ქალი ვარ და შესაძლოა გეგმები მქონოდა! საერთოდ სხვა დროს ვისაუბროთ დედა ამაზე... ახლა მადროვე დავივიწყო ფაქტი რომ საქმრომ ჩემთან შეხვედრას დაუგეგმავ საქმეზე წასვლა არჩია
სოფიოსთან დაახლოებით ერთ საათს დარჩნენ შემდეგ კი დატოვეს იქაურობა. აღარც კი იცოდა ბრაზობდა თუ არა, საერთოდ აინტერესებდა კი ეს ფაქტი? თუმცა როგორ არ აინტერესებდა, გადაწყვეტილება უკვე მიღებული ჰქონდა,ამჯერად დიდი ფიქრისა და აწონ-დაწონვის შემდეგ. აუცილებელი იყო ბატონი დავითის გაცნობა და ბოლო წინააღმდეგობის დაძლევა.
ძალიან მშვიდად განაგრძო ცხოვრება, ბაღათურია ისევ არ ჩანდა. შუალედურების დროს იმდენი ტესტი და ნაწერი ჰქონდა გასასწორებელი რომ საერთოდ აღარ ახსოვდა არაფერი. სახლიდან არც გადიოდა ფაქტობრივად,უნივერსიტეტსა და ბინას შორის დადიოდა.
სახლში საღამოს დაბრუნდა ,ლიფტში იყო კარი რომ გააჩერა ბაღათურიამ და ჩემოდნით ხელში დაუდგა გვერდით.
-ახლა ვფიქრობდი ვესტუმრები-თქო და ღმერთმა პირდაპირ გამომიგზავნა შენი თავი -მისი ხმაც კი მონატრებული ჰქონდა, ასე ახლოს ჰყავდა და შინაგანი ღელვაც მაღალ ნიშნულს აღწევდა
-ამჯერად სად ბრძანდებოდით - თემა რომ შეეცვალა სხვა ვერაფერი მოიფიქრა და ჩემოდანზე გადაიტანა ყურადღება
-იტალიაში გაფრენა მომიხდა ... საჩუქარი მაქვს შენთვის. ვახშამზე თუ დამპატიჟებ გადმოგცემ
-შეგიძლია სხვას სთხოვო ვახშმის მომზადება და საჩუქარიც მას გადასცე- ლიფტის კარი როგორც კი გაიხსნა მაშინვე გავიდა. გასაღები ამოიღო ჩანთიდან და ის იყო უნდა შეებიჯებინა უკან რომ შეაბრუნა ბაღათურამ და ისევ დაუკითხავად დაუკოცნა ტუჩები . თვალებგაფართოებული იდგა და ორი წამი გასააზრებლად სჭირდებოდა , უცებ მიაბჯინა ხელისგულები მკერდზე, უნდოდა მოეშორებინა მაგრამ არაფერი გამოუვიდა სანამ ბაღათურიამ თავად არ გადადგა უკან ნაბიჯები
-დამშდობების გარეშე წასვლა უტაქტობაა ქალბატონო ეკატერინე, ისწავლეთ ქცევის წესები ბოლოს და ბოლოს
-როგორ ბედავ თავხედო! მკოცნი ჩემი სურვილის საწინააღმდეგოდ და ჭკუას მარიგებ? ვიღაც ვიგინდარა ქორვაჭარი შენ მე ...- გაგრძელება არ დასცალდა ისე აენთო ბაღათურია და კედელს ააკრა. თითები ყბაზე ისე მოუჭირა სიტყვის წარმოთქმა აღარ შეეძლო
-ხომ გაგაფრთხილე შეურაცხყოფის მიყენებას შეეშვი-თქო! იცი საშინლად ვერ ვიტან როდესაც უცნობი ადამიანები მსგავსად მომმართავენ, თუმცა ასე არავინ აკეთებს, ვერ ბედავენ შენ კი
-რა მე ... რას გააკეთებ ველურო, ნამდვილო ნეარდენტალელო. ჩამორჩენილო - ხელი მოიშორა როგორღაც და ისევ დაიწყო . მართალია არ ყვიროდა, თითქოს მშიდი სახე ჰქონდა ,მაგრამ ბაღათურია უფრო მშვიდი იყო . ისე სწვდა თმაზე და ისევ აკოცა კვნესა წასკდა. უცებ მოსდო კბილები და მაგრად დააჭირა, ხელიც მის სხეულზე უფორ მეტად დაიჭიმა . - აღარ გაბედო ... არ გაბედო და არ მაკოცო
-რა შემიშლის ხელს... ველური ამის მერე მე ვარ? შენ კი ქალბატონი არა? რომელი ქალბატონი სადარბაზოში რომ დგას და მლანძღავს უშვერი სიტყვებით? არ მითხრა რომ გამითანაბრდი და ჩემს დონეზე ამოხვედი- გახეთქილ ტუჩზე ცერი მოისვა და თან თავისი ირონიული ღიმილით განაგრძო საუბარი
-ამოვედი..შენს დონეზე? ღმერთო შენ ნამდვილად
-შენ ნამდვილად გინდა რომ მწყობრიდან გამომიყვანო, ისევე გავგიჟდე როგორც შენ ,მაგრამ დიდხანს მოგიხდება ლოდინი . შეგიძლია იძახო შენი საყავრელი სიტყვები, ვინც გაიგებს ყველას შეურაცხადი ეგონები ,შენგან განსხვავებით ყველა მიცნობს და იციან როგორი ვარ
ეკატერინე ისევ დაამუნდა, გააგიჟა და წავიდა. სახლში ისე შევიდა მის სიტყვებზე ფიქრობდა
-მართალია, გავგიჯდი, რა დონემდე დავეში.როგორ ვიქცევი. მაგრამ მშვიდი ლაპარაკი და ცივილური სიტყვები მაგაზე არ ჭრიდა და...ახლა რა ასე ველურივით უნდა მოიქცეს? ასეთია? აბა ის ტაკიმასხარა ვინ იყო სიტყვებით რომ მეჯიბრებოდა და ... ის რა ახლა ყველა სახეცვლილებით უნდა მამარცხებდეს?
დადიოდა და ლაპარაკობდა, გამოიცვალა სამზარეულოში შევიდა და ვახშმის მზადება დაიწყო. განტვირთვისთვის სხვა საშუალება არ ჰქონდა, ორ საქმეს ერთად აგვარებდა და ყურადღებაც გადაიტანა. ის იყო სუფრასთან უნდა დამჯდარიყო ბარათურიას ხმა რომ გაიგო და ისევ წამოიკივლა
-ჩემთვის არ დებ თეფშს? მე უნდა ვიპოვნო?
-შენ რა ავადმყოფის სახეობა ხარ არ მეტყვი? წეხან მეჩხუბე და ახლა აქ რა გინდა
-კამათი ცოლ-ქმარ შორისაც კი ხდება მეზობლებმა რომ წავიკამათოთ რა მოხდა მერე
-ყველა მეზობელს ეზას*** სადარბაზოში?
-კი ვიცოდი გამოუცდელი რომ იყავი ,მაგრამ ასეც არ მეგონე
-რას ბოდავ! - მაგიდასთან მჯდომს გახედა
-ჯერ ვჭამოთ და მერე გაჩვენო თუ ჯერ გაჩვენო და მერე ვჭამოთ
-რა ... შენ რა . უკვე გული მერევა. შეგიძლია აიღო ქვაბი და წაიღო
-ამდენს არ მივირთმევ,გმადლობ - თეფშზე გადმოიღო კერძი და ჭამა აიწყო- ადამიანურად რომ იქცეოდე რესტორანში ვივახშმებდით ,მაგრამ შენ არ იშლი შენსას და იფუსფუსე სამზარეულოში
-რა კეთილი ხარ
-დაიბრუნე ეკატერინე თორემ ასეთი არ მომწონხარ
-როგორი ,შენნაირი?
-ჩემნაირი ვერ გახდები ,არც ეგეთი ნიჭიერი ხარ. ამდენი ცუდი სიტყვა არც გეცოდინება საქმე ხომ საერთოდ
-რა ბედნიერებაა ...
-გშია ვიცი და რომ ჭამო შენს სიამაყეს გადააბიჯებ? კარგი არ მინდა მეც- ჩანგალი დადო ისე რომ ერთი ლუკმა ჰქონდა გასინჯული და წამოდგა-მირეკავენ ვუპასუხებ და დავბრუნდები, შეგიძლია მიირთვა
მობილური ამოიღო და მეორე ოთახში გავიდა. ეკატერინე ცოფებს ყრიდა , მაგრამ რა აზრი ჰქონდა .
-უნდა წავიდე, სამწუხაროდ როცა დედა გიხმობს უძლური ხდები - აშკარად უკმაყოფილო გამომეტყველება ჰქონდა
-არ მითხრა დედიკოს ბიჭი ვარო
-მეტყობა ხომ?- ცინიკურად გაიცინა , მერე ლოყაზე აკოცა და წავიდა.
კატომ საღამოს პროცედურების ჩატარებისას სარკესთან პატარა კოლოფი დაინახა. გახსნა და შიგნით ძვირადღირებული სუნამოს ფლაკონი დახვდა. როგორც ყოველთვის წარწერა პატარა ფურცელზე იყო მიმაგრებული „შენი სურნელი ვერ გავიხსენე , მაგრამ ვფიქრობ ესეც მოგეწონება „
ფლაკონი უკან დააბრუნა და ლოსიონი აიღო. თავი ბოლოს მაინც ვერ შეიკავა იმდენად უყვარდა სუნამოები და ერთხელ მიიპკურა. მერე ისევ უკან დადო და დასაძინებლად დაწვა.
ბაღათურია მშობლების სახლში იყო ამ დროს. მთელი ოჯახი რომ დახვდა უკვე იცოდა რომ რაღაც ხდებოდა
-რა ხდება რა შეკრება გაქვთ? - დედას აკოცა და სავარძელში მოთავსდდა-ბატონო მიხეილ ამხელა მინისტრმა კაცმა როგორ მოიცალეთ?
-დედი როგორ ჩაიარა საქმემ?
-კარგად, მითხარით ახლა რა ხდება ასეთი რომ დამირეკე და მიხმე. საქმე მქონდა და ისედაც ცუდ გუნებაზე ვარ
-საქმე მეტად დელიკატურია და დაფიქრების გარეშე ნუ გამოიჩენ სიფიცხეს- მახომ დაიწყო , ბათუს წამსვე ჩაეცინა
-როგორ მიყვარს ეს შესავლები ...დედა ღელავს . ჩემი პი**ლო ძამიკოც დუმს ელის როდის ვიფეთქებ. მოდით მე ისევ წავალ და რომ დავისვენებ ,ჩხუბის ხასიათზე ვიქნები მოვალ და მერე მითხარით ხო?
-გეყოფა !
-კარგიი მეყოფა...აბა გისმენ მამიკო არ ვანერვიულოთ დედიკო
-შენი ქცევა ბოლოს და ბოლოს იმოქმეებს ჩემს და ზოგადად ჩვენს იმიჯზე. უკვე დიდი ხარ და არის დრო რომ ოჯახი შექმნა, შვილები გყავდეს და შენი კერა გქონდეს. გყავდეს გვერდით ქალი რომელიც გონიერი,ჭვიანი და კარგად აღზრილი იქნება. ისეთი გონიერ და სასახელო შვილებს რომ აღზრდის . მე დიდი ხნის წინ მივხვდი ვინც იყო შენი შესაფერისი ,როგორც იქნა აქაა ის გოგონა და ვიცი რომ თანახმა იქნება . ყოველ შემთხვევაში შენ თუ არ გააგიჟებ ის ...
-ვაახ ჩემი თქვენ აღარ ხუმრობთ ტოოო ...ცოლიოოო თან ვიღაც გოგო რომელსაც 7 დიპლომი, 5 სახლი მემკვიდრეობით, 80 წლის მშობლები , 2 ძაღლი და 1 კატა ეყოლება. ვიღაც მოსაწყენი წიგნისჭია სათვალიანი გოგო რომელიც ყველა ბავშვს თავისნაირს გაზრდის და სახლში დამიჯება როგორც პროკურორი ,ყოველ მოსვლაზე ბრალდებას წამიყენებს და რა ჩემ ყ**დ მინდა ეგ თქვენი ქალი მეტყვით რომელიმე? ან ვაფშე მე რატო მტენით ტო... თქვენი გენის ღირსეული მატარებელი ,პროფესორი კაცი აგერ გყავთ და წარმოიდგინეთ ამის და მეორე პროფესორის შვილები რა მაგრები იქნებიან ... ეგ გოგო აიყვანეთ ,მაინც არ ექნება მნიშვნელობა ეჭვი მაქვს და შერთეთ ბატონ მაქსიკოს
-დათა !
-დათა არააა დათო დედა ან საერთოდ ბათუ ...არა დედა შენგან არ ველოდი ამას . ამ ორისგან კი ,მაგრამ შენგან არა ! ცოტა ხნის წინ რო მიხმეთ მაგ ამბავზე იყავით? ის გოგო უნდა მოსულიყო?
-შვილო აგიხსნი...გეფიცები ბევრი ვიფიქრე,მართლა საოცარი გოგონაა. ისეთია შენ რომ შეგაყვარებს თავს, შენ თავს ვფიცავარ ულამაზესია, უნაკლოა შვილო
-უნაკლო არ მჭირდება... მე არ ვარ უნაკლო და არ მჭირდება დედა ! აღარ გაბედოთ აქ ვინმე მოიყვანოთ და დამახვედროთ. ან ეს მოიშოროთ და სხვა ეძებოთ ....გეფიცები საერთოდ ვეღარ მნახავ კიდე რომ გავიგო მსგავსი შეურაცხმყოფელი წინადადება. არავინ მჭირდება, ისედაც მაქვს ჩემი საქმე, ცხოვრება და იმაზე მეტად შემდგარი კაცი ვარ ვიდრე ეს თქვენი ლაბორატორიის ჭია
-ყელში ამოხვედი ... შენ და შენი ლანძღვა-გინება! მაგარი ბიჭი ხარ რომ გკითხო და დედასთან რომ ხარ ისიც არ გახსოვს ისე ისვრი უშვერ სიტყვებს იგინები და ქალს ისე ანერვიულებ ყოველ მოსვლაზე მალე გული გაუსკდება. რით ვერ დაასრულე ეს შენი აჯანყება , ან ჩემს კაცობას რას უწუნებ, შენსავით გიჟი რომ არ ვარ .გაუგებარ საქმეებს რომ არ ვაკეთებ და ქუჩაში ავტორიტეტი არ ვარ? ღმერთმა დამიფაროს შენნაირი ქაოტური ცხოვრებისგან
-აუუ როგორ ანძრ** ყოველ ჯერზე ...პირდაპირ ვგიჟდები ასე როგორ გავხართ შენ და ეს კაცი ერთმანეთს დედაჩემის სისხლი ვაფშე არ გაქ შე ჩემა?
-ახლავე შეწყვიტე ეს მარაზმი! პატივი გვეცი ყველა ჩვენგანს, ამ სახლს და საკუთარ თავს
-ისე როგორც თქვენს სცემთ პატივს საკუთარ თავს და მე ?-ბრაზი ახრჩობდა, იქ მისვლის ყოველ წამს ნანობდა უკვე
-უპატივცემულობას რაში ხედავ შენზე რომ ვფიქორბთ და გვინდა კარგად იყო?
-ახლა რატომ ვარ ცუდად შენი საზოგადოების წევრი რომ არ ვარ და მიცნობენ შენს გარეშეც? მიცნობენ როგორც ბათუ ბაღათურიას და არა როგორც მინისტრის შვილს? ან რექტორის შვილს? ისე ვისწავლე თქვენს უნივერსიტეტში ნახევარმა არც იცოდა შენი შვილი თუ ვიყავი , ისე ვიცხოვრე რომ არსად უთქვამთ მინისტრის შვილმა დააშავა, მინისტრის შვილი აქ დაიჭირეს, იქ გაფრინდა, აქ გამოფრინდა, რატომ გაწუხებთ ჩემი ცხოვრება როცა მე არ ვეხები თქვენს წმინდა სახეს. ვაფასებ, არაჩვეულებრივი ოჯახი გაქვთ გყავთ ისეთი ვაჟი რომლის გამოჩენაც გეამაყებათ მის გლეხ საცოლეს თუ არ ჩავთვლით ,რომელსაც ეჭვი მაქვს მალე მოაშორებთ ისე, როგორც სხვა დანარჩენი ჩამოაშორეთ .
-შენ საიდან იცი -ფერი დაკარგა მაქსიმემ
-შენმა უფროსმა ძამიკომ ყველაფერი იცის პატარავ...ისე რჩევას მოგცემ. შენს მამიკოს თუ ჰგავხარ მოიყვანე ის გოგო, რით ხარ ნაკლები შეუყვარდა სოფიო დაავლო ხელი და დაისვა სახლში. ხოდა შენც გამოზარდე რა გიშლის ხელს პატარაა ის გოგო ჯერ და ასწავლით მანერებს, გადააქცევთ ისეთად როგორიც შენ ხარ . ან ის გოგო შეირთე მე რომ მტენიან ...ახლა კი მომიტევეთ ძალიან მეჩქარება, სხვა დროს კატალოგი მომიტანეთ და თავად ამოვირჩევ . იქნებ ვინმე გასართობად მაინც გამოდგეს
-დათო მოიცადე ... არ წახვიდე გთხოოვ- გარეთ გასულს დაედევნა სოფიო და ხელზე მოეხვია რომ გაეჩერებინა
-დედა სხვა დროს იმათთან ერთად არ დამიბარო, ხომ იცი რომ ვბრაზდები და თავს ვერ ვიკავებ- ჩუმად უთხრა , გაუღიმა და ლოყაზე აკოცა- მიყვარხარ ხომ იცი და ამ ერთხელ გაპატიებ , ვიცი მამამ გადაგიბირა !
-დათუნა ,რატომ არ გესმის .მართლა კარგი გოგოა
-როგორაა კარგი ,როდესაც გარიგებით თხოვდება თქვენზე და არა ჩემზე. მინისტრის რძლობა უნდა და არა ჩემი ცოლობა, უთხარით რომ ვერავინ გაიგებს მინისტ...
-საერთოდ არ უნდა მინისტრის რძლობა, არც შენ გიცნობს ,მაგრამ როგორ ვთქვა ისეთი გოგოა სიტყვებით ვერ აღვწერ
-არ მინდა დედი რა გთხოვ... რატომ გინდა რომ შენც გეჩხუბო და საერთოდ აღარ მოვიდე ამ სახლში?- ქალს ზემოდან უყურებდა, მისი ხელები ტუჩებთან მიიტანა და რამდენჯერმე აკოცა - გთხოვ დე
-კარგი...კარგი აღარაფერს ვამბობ. უბრალოდ თუ გადაიფიქრებ ხვალ 7 საათზე მოდი აქ იქნება ის გოგო თავისი ოჯახით და უბრალოდ ნახე. გეფიცები, პირობას გაძლევ შენ თუ არ მოგეწონება და იტყვი რომ უშნოა, ან კიდევ ნამდვილი წიგნის ჭია აღარასდროს ჩავრევ იმ ორს შენს პირად ცხოვრებაში
-პირობას მაძლევ სოფიო?
-შენ თავს ვფიცავარ , შენ თუ იტყვი რომ ის გოგო არ შეგეფერება აღარასდროს შეგაწუხებთ
-წავედი, გკოცნი . მოსვლის იმედი არ გქონდეს, არ მელოდო ტყუილად. ისე ისინი ასე დადიან ყოველ კვირას?
-ისე უბრალოდ დაპატიჟა მამაშენმა ვახშამზე, დიდი ხანია ერთად არ ყოფილხართ ჩვენთანო
-აჰ,ანუ ორივე ამ მიზეზს ეფარებით ხომ? საინტერესო ხალხი ხართ
გზაში იხსენებდა მომხდარს და იცინოდა. მერე ერეკლესთან წავიდა,პატარა ქალბატონს უკვე ეძინა, ბარბარე ბიბლიოთეკაში იყო ამიტომ ბატონი დადვანი გამოკეტა ოთახში და ვისკის ჭიქა მიაჩეჩა
-რა ხდება ,ამ დროს აქ რა ქარმა გადმოგაგდო. დღეს არ ჩამოხვედი შე ჩემა?
-მამაჩემი ვიღაც გოგოს მირიგებს
-ღადაობ?-სიცილი დაიწყო დადვანმა
- სერიოზულად!
-ცოლი მოგყავს შე ჩემა?
-რა გახარხარებს ... რა ცოლი ბიჭო შ*გ ხო არ გ*ქ ..ისე ხომ არ დავფიქრდე , მამაჩემი ისეთ ვინმეს შეარჩევდა ღალატზეც არ ექნება პრეტენზია და სახლში მყავდეს რა მიდის ჩემი
-დალიე და გაჩუმდი სჯობს!
-შენ რა გენაღვლება შეგიყვარდა დაავლე ხელი მოიტაცე , ბავშვიც გყავს უკვე თან არაჩვეულებირვი კიდე ერთხელ თუ შეაცდენ ბარბის ბიჭიც გააკეთო იქნებ
-სწორია, შემიყვარდა შენ კი არავინ არასდროს გყვარებია .მითუმეტეს ისინი ვისთანაც სექს* გაქვს ა ერთაერთი ბიოლოგიის მასწავლებელი გიყვარდა ისიც იმიტომ რომ მერვე კლასში იყავიდა იმ გოგოს დიდი ძუძუები ჰქონდა
-გმადლობ რომ შემახსენე ... სხვათაშორის სიყვარულს არც ველოდები. ცოლის ამბავი მაინც უსიყვარულო გამოვა,მაგრამ სანამ კატიუშას არ გავუსინჯავ გემოს მანამდე სხვა ქალზე ვერ მოვახდენ კონცენტრირებას. არ მაქვს ახლა ნერვები
-დაიტოვა ის მანქანა?
-არა! სანამ დავბრუნდი უკან ახალი იყიდა...რა მნიშვნელობა აქვს ახლა მაგას . მთავარია ორი რამ არის პირველი ის რომ კატუშა მინდა და მეორე ის რომ ვერ ვიგებ რომელი უფრო მომწონს მისი სხეული თუ მისი ხასიათი და რა უფრო მაინტერესებს მისი გაჟიმ*ა თუ მისთვის რქების წამტვრევა
-ახლა ორ წამს ჭიქა გადადე და დაფიქრდი რაზე მელაპარაკები
-ახლა ორ წამს დაფიქრდი შენ რამდენს მელაპარაკები ბარბარეზე როცა ჩხუბობთ და ეს რამდენიმე წინადადება იმ მილიონიდან გამოქვითე
-იმ შენს მეზობელს ჩემს ბარბარეს ადარებ?
-სიტყვებზე მიჭერ?
-გაები ბაღათურია?!- თვალებშ უყურებდა დანაშაულზე წასწრებულივით
-ეკე ეს შეკითხვა იყო თუ დარწმუნებული ხარ რომ გავები
-მე დარწმუნებული ვარ ,მაგრამ მაინტერესებს ეს შენც იცი თუ დიალოგის ბოლოს მიხვდები
-სისულელეა ! რომ მომენდომებინა ისიც ვერ გაუძლებდა ჩვენს შორის გაჩენილ სექსუალურ მიზიულობას და ძალიან მარტივად აღმოჩნდებოდა ჩემს მკლავებში
-რომ მოგენდომებინა
-მეზობელია და მასთან რომ დავწოლილიყავი პირველივე საუბრის მერე ,თან მხოლოდ ერთი ღამით და მერე გამეგრძელებინა ყველაფერი ისევ ისე როგორც ადრე იყო ცოტა უხერხული არ იქნებოდა? ის ხომ არ ჰგავს სხვებს და საერთოდ არ არის სექსუალურად აქტიური, ყოველ შემთხვევაში იმდენად რომ ეს ყველაფერი... რაზე ვლაპარაკობ? რატომ არ მაჩერებ კაიფობ ჩემი გაჭირვებით ხომ? მეც ასე ვიქცეოდი? მე რჩევებს გაძლევდი და სხვათაშორის მე რომ არა ტასოც არ იქნებოდა დღეს ... ბარბარე კიდე იმ თავის გამოს*** შეყვარებულს გაჰყვებოდა ცოლად
-გინდა ყბაში მოგდო ,ტვინი შეგერყეს და გგონია რომ მერე შეიცვლება შენი გაურკვეველი დამოკიდებულება ეკატერინეს მიმართ?
-დარტყმა არ მჭირდება, ისედაც ისე წარიმართება ყველაფერი როგორც მე მოვინდომებ!
-საქმეც იმაშია რომ არ იცი რა გინდა
-ვერ ვიტან ერთდროულად ლამაზ და სექსუალურ ქალებს . მხოლდო სექსუალური და გამოცდილი სჯობს
-მისი და უბრალოდ საყვარელია თუ გიორგის მომავალი ცოლია - თემა შეცვალა, აინტერესებდა გიორგის ამბები
-სავარაუდოდ ცოლია . დაგინათესავდება
-იმ ტურას სულ როგორ უმართლებს - ჩაიცინა დადვანმა და სავარძელს თავი მიაყრნო- რა გეშველება ახლა შენ?
-რომელ პრობლემაზე ამბობ ეკატერინეზე თუ 7 დიპლომიან საცოლეზე
-საცოლეზე ...წახვალ ხვალ?
-არ ვიცი გააჩნია საღამომდე როგორ ხასიათზე ვიქნები, თუ საქმეები მალე მოვაგვარე და თავისუფალი დრო დამრჩება გასართობად არ წავალ. თუ ტვინი ამტკივდა და ღადაობა მომინდა წავალ
-გინდა მიხეილს გულის შეტევა დამართო?
-ვერ გიტან როცა მშვიდად ზიხარ მაგ სავარძელში და ისე მელაპარაკები როგორც მამიკო
-მე კი ვერ გიტან როცა ქაოსია შენს ირგვლივ და დახმარებას მე მთხოვ
- რა თქმა უნდა პრობლემები სულ შენ უნდა გქონდეს და შენს წუწუნს ვუსმინო
-უჩვეულო სიტუაციაში ვარ , ხუთ წელში ერთხელ ვერ პოულობ პრობლემიდან გამოსავალს და 31 წლის განმავლობაში პირველადაა შენი პრობლემა ქალი
-არაჩვეულებრივი სტატისტიკაა ...ერთს ავიტან ხომ ასეა არა?
-ზედმეტად არეული ხარ, არ მომწონხარ ასეთი
საუბარი კაბინეტში შესულმა ბარბარემ შეაწყვეტინათ. რომელიც იმდენა „შიშველი“ იყო რომ აშკარად არ ელოდა იქ ბათუს ხილვას.
-არ მოგბეზრდა ყოველი კამათის მერე ამ კაბინეტში ... ბათუ? - სწრაფად შეიკრა ხალათის ქამარი და უხერხულად აიწურა
-რატომ არ გძინავს ვერ მეტყვი?
-ორი დღის წინ გითხრა ექიმმა არ დალიოო და შენ უკვე სვამ?- ჭიქა აართვა და თავად მოსვა სითხე- ამას როგორ სვამთ რა უბედურებაა! წავედი დავიძინებ ... ტყუილად არ ეცადო კარის გაღებას ჩაკეტილი იქნება
-რატომ რა დავაშავე
-მეკითხები კიდეც? - ჭიქა დადო და გაბრაზებულმა გახედა - მგონი ხვალაც ჩაიკეტება ჩემი საძინებლის კარი და კიდევ რამდენიმე დღე
-ბარბარე !
-შეგიძლია იღრიალო ...მე გავდივარ . ნახვამდის ბათუუ - ქმარს წარბშეკრული უყურებდა ,ბათუს გაუღიმა და წავიდა
-მოწონებაზე ვამბობდით ბოლოს ხომ? აი ასეთი არ მომწონხარ. ეს პატარა გოგო როგორ გაჩმორებს ასე ვერ მეტყვი?
-მოიყვანე ცოლი სიყვარულით და გაიგებ - ისევ წაიწია ჭიქისკენ ,მაგრამ დადო
-ექიმთან როდის იყავი?
-იმ ჭრილობის მერე სულ დამათრევს კლინიკაში და ექიმმა წამლები დამინიშნა ,არ ვსვამ არ მტკივა ეს ღვიძლი და ვერ ვიტან იმ აბებს . ღვინო მირჩევნია ის კიდე ხომ ხედავ როგორ მიხდის სამაგიეროს.
-მე რატომ არ მითხარი?
-არ იყავი აქ
-არ დამირეკავს და როგორ მეტყოდი ხომ?
-ახლა შენც უნდა მეჩხუბო? შენ ყველა წამალს სვამ ?
-რა თქმა უნდა !
-როგორ გიყვარს საკუთარი თავი შე ჩემა რა იყო
-შენ კი შენს ცოლს უფრო უყვარხარ ვიდრე შენ საკუთარი თავი
-მეც უფრო მიყვარს და ..მოიცა რა? ვუყვარვარ კი არა უბრალოდ ჩემი გამწარების საშუალება ნახა და ხელიდან ხომ არ გაუშვებდა ...რა სისულელეა
- ხო როგორ არა... წადი ახლა დაიძინე სადმე და ნუ სვამ თუ არ შეიძლება
-მიდიხარ?
-ხო ,მივდივარ !
-დამირეკე ხვალ რას იზამ მაინტერესებს
-დაგირეკავ ხვალ საღამოს . ტასიკოს აკოცე და თოჯინის მიცემა არ დაგავიწყდეს ,უთხარი ნათლიას მოენატრე და დაურეკე-თქო
-გადავცემ
ბაღათურია სახლში წავიდა, ჯერ საწოლში იწვა შემდეგ რომ მიხვდა ვერ იძინებდა ადგა და მეზობელ ბინას მიაშურა. კარი გახსნა და ეკატერინეს საძინებელში შევიდა, ჯერ სავარძელში იჯდა და მძინარეს უყურებდა,შემდეგ ადგა და მის გვერდით დაწვა. ქალბატონს ისე ღრმად ეძინა რეაქცია არ ჰქონია, ბალიშის ნაცვლად ბაღათურიას მოხვია ხელი,თავი მის მკერდზე დადო და უშფოთველად განაგრძო ძილი.
-პასუხი ვიპოვე ყინულის დედოფალო...მთლიანად შენ მინდიხარ, შენი სხეულიც და სულიც.. და ხო ,დამერხა ! - ჩუმად თქვა , თავზე აკოცა და ჩაეხუტა .
დილით გაღვიძება ვერ მოასწრო,რადგან ქალბატონს ისევ დილაადრიან დაურეკეს და ხელის ფათური რომ დაიწყო ტელეფონის ნაცვლად ბაღათურია შერჩა ხელში. სწრაფად წამოჯდა და თვალებგაფართოებული მიაშტერდა მძინარეს.
-მეჩვენება,მეჩვენება ,მეჩვენება ახლა გაქრება, ამ წამს გაქრება. გაქრა , გაქრა არაა არ შეიძლება ჩემს გვერდით ეძინოს
-სხვანაირადაც შეიძლებოდა ჩემი გაღვიძება,მაგრამ ჯანდაბას იყოს ასე
-კარი აგერია ხომ?
-დილამშვიდობისა კატუშა- იდაყვებს დაყრდნობილი წამოიწია
-კოცნა არ გაბედო - უცებ წამოვარდა საწოლიდან და უკან დაიხია - გთხოვ,გემუდარები მოშორდი ჩემი სახლიდან, სინდისი მაინც არ გაგაჩნია? როგორი კაცი ხარ... ასე როგორ იქცევი .არაკაცი ხარ ? წესით არ უნდა იყო... საერთოდ აქ არ უნდა იყო
-შენ ტვინს კიდევ სძინავს...სჯობს მობილურს უპასუხო მე კი მშვიდად წავალ და ჩემს საწოლში განვაგრძობ ძილს. საწოლი გამოცვალე , საერთოდ არაა კომფორტული, მერე ჩემთან შემოდი და გაჩვენებ როგორია კომფორტული საწოლი ძილისთვის
-ნამვილად მიდიხარ თუ სამზარეულოში დამხვდები,ან სააბაზანოში
-საუზმის მომზაება არ მეხერხება, სააბაზანოში სექსისთვის გამოფხიზლება გჭირდება. იმდენად გათიშული ხარ ორგაზმ*აც ვერ განიცდი ალბათ
-როგორ ვერ გიტან ...
-ბოროტი ხარ
კართან მივიდა კოდი აკრიფა და მშვიდად გავიდა. ეკატერინე წამსვე სააბაზანოში შეიკეტა და მანამ არ გავიდა სანამ ბოლომე არ გამოფხიზლდა. საძინებელში დატოვებული მობილური ისევ რომ მღეროდა ბოლოს და ბოლოს უპასუხა
-გისმენთ
-გამარჯობათ, ქალბატონი ეკატერინე ბრძანდებით?
-დიახ
-ბატონი მიხეილის მდივანი გაწუხებთ, ბატონ მიხეილს თქვენთან შეხვერა სურს რაც შეიძლება მალე . მაინტერესებს რომელ საათზე შეძლებთ შეხვედრას, შემიძლია შემოგთავაზოთ რამდენიმე თავისუფალი დრო და თქვენ აირჩიეთ
-უკაცრავად გოგონა რა საქმესთან დაკავშირებითაა შეხვედრა?
-თქვენ ვერ გაიგეთ, თქვენი პროფესია არაფერ შუაშია, ბატონმა მიხეილმა გადმოგცათ რომ საქმე პირადულია და აუცილებელია თქვენი მოსვლა. გთხოვთ რომ მოხვიდეთ ...ხომ მოხვალთ? ბატონ მინისტრს აქვს დრო დილის 12 საათამდე...შემდეგ შეხვედრები აქვს და ისევ თავისუფალი რო 4 დან 5ის ნახევრამდე.
-ერთ საათში მოვალ სამინისტროში ...
-უკაცრავად შეწუხებისთვის ...ნახვამდის - ისევ იგივე სიჩქარით უთხრა და გათიშა.
ერთ საათში მიხეილის კაბინეტისკენ მიუძღვოდა მდივანი . იმდენად ჩუმად იყო გეგონებოდათ მობილურით სხვა საუბრობდა.
-შეგიძლიათ შებრძანდეთ...
-მოხვედი ძვირფასო? როგორც ყოველთვის პუნქტუალური ხარ- მიხეილი მაშინვე შეეგება და თბილად მოიკითხა
-დამიბარეთ და მეც მოვედი ... იმედია ყველაფერი რიგზეა
-მაპატიე რომ ასე ადრე შეგაწუხეს,უბრალოდ ძალიან დაკავებული დღეები მაქვს
-არაუშავს...
-ყავას ან ჩაის დალევ?
-არა გმადლობთ,უკვე მივირთვი ასე რომ სჯობს თქვენი დრო არ დავხარჯოთ და ვისაუბროთ. ერთ საათში ლექცია მაქვს და არავინ დამიჯერებს რომ ვუთხრა მინისტრთან დილის 10 ზე მქონდა შეხვედრა-თქო
-პირადად მინდოდა გვესაუბრა ,გულწრფელად ამიტომ დაგიბარე
-სავარაუდოდ საქმე დავითს ეხება ,რომელსაც ჯერ კიდევ არ ვიცნობ
-დარწმუნებული ვარ საერთოდ არ გახსოვს დათა , ალბათ ვარაუდობ რომ შეშლილია, ავადმყოფი ან კიდევ იმდენად უხეში რომ დროს ვწელავთ.
- და სინამდვილეს რომელი მათგანი შეესაბამება?
-არ მინდა რომ მოგატყუო , პოლიტიკოსი არ ვიქნები შენთან მიმართებაში- გაიღიმა და მაგიდას დაეყრდნო- მინდა იცოდე რომ ჩემს უფროს ვაჟს აქვს რთული ხასიათი ,არის მკაცრად გამიჯნული ჩვენი ოჯახისგან, საქმისგან და სრულიად განსხვავდება მაქსიმესგან. დაძაბული ურთიერთობა გვაქვს, არასდროსაა ჩვენთან. არ ვმალავთ, რიამე დეფექტის გამო ის უბრალოდ არ ეხვევა პოლიტიკურ ჭაობში ,როგორც ამბობს ამ სიბინძურეში ჩაფლობა არ სურს.
-და რა თქმა უნდა წინააღმდეგია ქორწინების , სავარაუდოდ არც კი იცის ვინ ვარ . თქვენ კი აქ სასაუბროდ იმიტომ დამიბარეთ რომ მზად ვიყო მისი შემოტევისთვის და გეშინიათ რომ მასთან საუბრის შემდეგ უარს ვიტყვი?
-ზუსტად!
-მაშ რატომ ვსაუბრობთ? მე არ ვაპირებ თავი დავიმცირო და მისი მოხიბვლა ვცადო მითუმეტეს იარაღი გავხდე თქვენს ხელში და აჯანყებული შვილი დაგიბრუნოთ
-ვიცოდი რომ ამას მეტყოდი. რატომ დათანხმდი ამ წინადადებას?
-ჩემს სრულფასოვან ცხოვრებას შვილები აკლია, მე კი არ მინდა ისინი ისეთი ადამიანისგან მყავდეს რომ ვინანო საერთოდ მათი გაჩენა. რაც არ უნდა უგულოდ ჟღერდეს სრული სიმართლე ეს არის , თუმცა მხოლოდ თქვენი შვილის გენები არაფერს გააწყობს თუ გარემოც შესაბამისი არ იქნება
-ერთ რამეს გთხოვ მხოლოდ, ამ საღამოს შენს ოჯახთან ერთად გვეწვიე ვახშამზე
-მორიგი გაცნობის მცდელობას გეგმავთ?
-ეკატერინე ძალიან გთხოვ ნუ იქნები ამდენად რადიკალური
-ვიფიქრებ თქვენს თხოვნაზე ...ნახვამდის ბატონო მიხეილ
კაბინეტიდან რომ გამოვიდა ერთიანად მოაწვა ემოციები. სწრაფად დატოვა იქაურობა და ლექციაზეც ისე შევიდა რომ თავი უსკდებოდა,ნერვები ეშლებოდა მსგავსი სულელური გადაწყვეტილება რომ მიიღო და თან ისე რომ მთავარი , საქმროს აზრი არ გაიგო
სახლში რომ მივიდა სადარაზოსთან მაქსიმე დაინახა. ბიჭმა თითქოს გვერდის ავლა სცადა,მაგრამ მიხვდა რომ უკვე შემჩნეული ჰყავდა ეკატერინეს და მისკენ გაემართა
-საღამომშვიდობის ეკატერინე, როგორც ჩანს ზუსტ დროს მოვედი
-არ მითხრა რომ შენც უნდა მესაუბრო უფროსი ძმის ნაკლოვანებებზე
-და სხვა ვინ გესაუბრა? მე არ ვაპირებდი ნაკლოვანებებზე ხაზგასმას...არ მიმიღებ?
-უკაცრავად...უბრალოდ მთელი დღეა ასე ვთქვათ გადავიღალე
-რომელ სართულზე ხარ?
-მეშვიდე... შენ რა მთელი კორპუსის შემოვალს აპირებდი?
-ვიფიქრე რომ ...ვიკითხავდი . არ იცნობ მეზობლებს?- დაბნეული იყო,მაგრამ კატერინას ყურადღება არ მიუქცევია
-მხოლოდ ერთს ,კარის მეზობელს და ნეტავ მასაც არ ვიცნობდე- ჩუმად ჩაილაპარაკა და ლიფტიდან გავიდა. კარში ისე სწრაფად შევიდა მაქსი ,ლამის შეასწრო ეკატერინეს
-წყალი შეგიძლია მომაწოდო? დღეს მეც ბევრი საქმე გავაკეთე დრო რომ დამრჩენოდა და რაღაც ცუდად ვარ
-ახლავე მოგიტან...დაბრძანდი
სავარძელში დაჯდა ბიჭი და სახეზე ხელები ჩამოისვა
-მეჩვენება თუ ძალიან ღელავ?
-დათამ რომ გაიგოს შენთან მოვედი ცოცხლად გამატყავებს
-არ მითხრა რომ ყველაფერთან ერთად დამნაშავეცაა...
-ის ცოტა უხეშია, თავზეხელაღებული და საერთოდ როდესაც აბრაზებენ მუშტების მოქნევას არ ერიდება
-ჩვეულებრივი ველურია ?
-მხოლოდ ამ მხრიდან თუ შევხედავთ ხო,მაგრამ ამავე დროს ძალიან მშვიდია , თავშეკავებული და უაღრესად ზრდილობიანი როდესაც ამის საჭიროებაა.
-ანუ ხან იგინება ხანაც კორექტულია და ბულბულივით ტკბილი ენა აქვს?
-შეიძლება სულელურად ჟღერს,მაგრამ შენთან და დათასთან თითქმის ერთნაირად მაქვს დრო გატარებული.ორივეს გიცნობთ და დარწმუნებული ვარ რომ საოცარი წყვილი იქნებით> ერთმანეთს შეავსებთ და თქვენი შვილი ამქვეყნად ყველაზე საოცარი ბავშვი იქნება
-ყველანი შვილზე რომ ამახვილებთ ყურადღებას ცოტა კომიკურია, თითქოს სპერმის დონორს დავეძებ
-უხეშად თუ ვიტყვით ნამდვილად შესაფერის სპერმის დონორს ეძებ,ოღონდ ჩემი პაციენტებისგან განსხვავებით გინდა რომ გააყოფიერების ნაყოფს იდეალური ოჯახიც ჰქონდეს და შენ ქმარსაც ისეტივე შეხედულებები როგორიც შენ გაქვს,ამ პუნქტს ალბათ ვერ შეასრულებ,მაგრამ მიუღწევადი არაფერია -მაქსიმე პირდაპირი იყო და არ მალავდა საკუთარ აზრებს
-მაქსიმე აქ რატომ მოხვედი?
-მეც არ ვიცი... არ მოხვალ ხომ დღეს?
-სავარაუდოდ მხოლოდ მაშინ მოვალ როდესაც ეს ვიზიდი წმინდა მეგობრული იქნება
-გახსოვს შენთან სულ მე დავდიოდი, შენებიც კი იშვიათად გვსტუმრობდნენ
-მეგობრების თავშესაფარი ჩემი სახლი იყო ყოველთვის
-რა უნდა გითხრა რომ ჩემი ძმას გაჰყვე ცოლად ვერ ვხვები
-ვერ გეტყვი როგორ უნდა აიძულო კაცს ცოლი შეირთოს ... რა უნდა შესთავაზო
-მან რომ თანხმობა თქვას უბრალოდ შენი ნახვა სჭირდება ... შენ კი არ ვიცი როგორ დაგითანხმო
-უკვე სასაცილოა ამაზე საუბარი...მართლა ბიზნეს შეთანხმება ხომ არ არის ოჯახის შექმნა ყველაზე რთული ნაბიჯია რომელზეც დიდხანს უნდა იფიქრო. მითუმეტეს თუ ამდენი დაბრკოლებაა,მე კი არ ვაპირებ ტვინის ჭ....ტვას და ცხოვრების თავდაყირა დაყენებას.
-მაშ დროა წავიდე. იმედია მე და შენ ისევ მეგობრები ვიქნებით
-ეჭვი გეპარებოდა?
-არა... არა რა თქმა უნდა. არაა საჭირო გაცილება,თავად წავალ არ შეწუხდე- უცებ წამოდგა და სწრაფად დახურა კარი. ის იყო ლიფტისკენ უნდა წასულიყო კარი რომ გაიღო და იქედან ბათუ გამოვიდა
-შენ? აქ რა გინდა ლაბორატორიის ბიჭო?
-რა მენდომება...რა თქმა უნდა შენთან მოვედი -არ დაიბნა და წამსვე უპასუხა
-არ ვიცოდი ჩემი მისამართი თუ გახსოვდა
-დიდი ხანია ვაკაკუნებ და თუ დროზე გააღებ კარს დამავალებ
-როგორი გაფითრებული ხარ რამე პრობლემა გაქვს?
-პრობლემა შენ გაქვს სულ ,მე არავითარი
-რა გინდა ცოლი უნდა შემტენო?
-საერთოდაც იმ გოგოს იქეთ უნდა ეტენებოდე ისეთია ,მაგრამ როგორც გინდა ისე თქვი
-გამოვიცანი?
-ანუ შენზე მაგარია და შენ რომ შეირთო არ გინდა?
-მე რომ მომწონდეს შენ შემოგთავაზებდი? ისე ჩემს შეყვარებულზე რატომ გაიგე?-ძმასთან ყოფნა მოსწონდა, მაგრამ იმდენად განსხვავებულები იყვნენ საუბარი დიდხანს არ გრძელდებოდა
-რატომ თუ როგორ
-რატომ
-შენზე უკეთ ვიცი ძმის საქმეში ჩარევა და დახმარება
-არასდროს ჩარეულხარ ჩემს საქმეში და მითუმეტეს არ დამხმარებიხარ
-ზუსტად მაგას გეუბნები მეც, რატომ ჰყოფ ჩემს საქმეში ცხვირს? ან ვინ გითხრა რომ დახმარება მჭირდება?
-კარს არ გააღებ?
-აქვე ვერ მეტყვი სათქმელს?
-მოხვალ დღეს თუ არა?
-არა
-კარგი ნუ მოხვალ...მართლა მე ვიფიქრებ იმ გოგოს შერთვაზე
-ახლა რა შენ რო მოგინდა მეც მომინება თუ რა...რა ავადმყოფი ხარ ღმერთო ჩემო. ამდენი კვერცხუჯრედის და სპერმის ნაყურები დაშტერდი . ნახვამდის
დერეფანში დატოვა მაქსიმე. მან კი როგორც იქნა დააღწია იაქაურობას თავი ,აღარც კი იცოდა როგორ გაემხილა ეს აღმოჩენა მშბლებისთვის, ან ეთქვა საერთ თუ არა. გათიშული მივიდა სახლში და დაელოდა მოვლენების განვითარებას.
ეკატერინე ორ მხარეს უსმენდა და არ იცოდა გადაწყვეტილება როგორ მიეღო. ერთ მხარეს ლიზა ედგა მეორე მხარეს ნელიკო და ორივე ერთდროულად ელაპარაკებოდა.ერთი წასვლას სთხოვა მეორე დარჩენას. ბოლოს ყელში ამოუვიდა თავი ასტკივდა და წამოიყვირა მოვდივარო. სიტყვაზე დაიჭირა ნელიმ და ვახომ ასე რომ . ელეგანტურ კაბაში გამოწყობილი, ლიზას მიერ გაკეთებული მაკიაჟითა და ვარცხნილობით წარსდგა სოფიოსა და მიხეილის წინაშე. ვინაიდან ლიზა მეგობრის ქორწილში წაყოლას სთხოვდა არაჩვეულებრივად გამოიყურებდა. საბოლოო გადაწყვეტილებით ორივე დააკმაყოფილა ჯერ მათთან წასვლა გადაწყვიტა შემდეგ კი ქორწილში .
-მალე შევალთ მალე წავალთ- ლიზამ უთხრა ჩურჩულით და სოფიოს გაუღიმა
-გეთანხმები
-ანუ უარს ამბობ
-ვაიმე ლიზა ხომ გითხარი არა?
-აბა რა გვინდოდა აქ გამაგებინეე ...
-პატივისცემის ამბავია , ვერ გაიგებ შენ - ნელიმ უთხრა ელიზაბეტს და თვალები დაუბრიალა
მისაღებში ისხდნენ და საუბრობდნენ , არაფერი განსაკუთრებული უბრალოდ ზოგად თემებს მიმოიხილავდნენ. მიხეილის საქმეებს შეეხნენ, ელიზაბეტის ხატვის ამბებს და მაქსიმეს საქმეზეც რომ აპირებდნენ გადასვლას ისე მიაყოლა მიხეილმა ქორწილის ამბავი
-ბავშვებზე საუბრის დროს ყოველთვის წარმოვიდგენ დათასა და ეკატერინეს შვილებს
-მიხეილ ძალიან გთხოვ შეეშვი ამ საკითხს
-კარგი რა ვახო ... ახლანდელ ახალგაზრდებს უნდა ვუსმინოთ? შენ და ნელიკოც არ იცნობდით ნორმალურად ერთმანეთს ,მაგრამ ამენი წელია ერთად ხართ და არ გიყვარს შენი ცოლი?
-ახლა რა დებატები უნდა გავმართოთ ბატონო მინისტრო ამ საკითხთან დაკავშირებით? -ლიზამ უთხრა და წარბი მაღლა აზიდა
-საყვარელო ნუთუ შენი დისთვის ბედნეირება არ გინდა?
-თქვენ ვერ წარმოდიგენთ მარტო რა ბედნიერია
-ელიზაბეტ გეყოფა თავხედობა !
-დედა დღეს მე და ბატონი მიხეილი შევხვდით და მე - ის იყო უნდა ეთქვა უარი ვთქვი ქორწინებაზეო ნაბიჯების ხმა რომ გაისმა და ოთახში ბატონი ბათუ შევიდა
-საღამომშვიდობის ,ძვირფასო ოჯახო და დაწუნებ... ეკატერინე ? -თავისი ირონიით გაჟღენთილი წინადადება სულ გადაავიწყდა , წარმოდგენილი სპექტაკლიც ჩაეშალა ქალი რომ დაინახა
-დათაა მოხვედი ? ჩემო საყავრელო როგორ გაამხარე. - სოფიო მაშინვე მეიჭრა და მოევხია- შენ რა მას უყურებ? იცნობ?- ჩურჩული განაგრძო
-ის თანახმაა ხო?- ეკატერინეს უყურებდა და გონებაში ათასი ფერი ერთად უფეთქდებოდა
-ხოო
-ბეჭედი მოიტანე...სწრაფად დედა-ჩურჩულით უთხრა ისე რომ ეკატერინესთვის მზერა არ მოუშორებია
-დარწმუნებული ხარ? - ქალმა აღარ იცოდა როგორ მოქცეულიყო
-სრულიად არა ,მაგრამ ამ დროისთვის დიახ- ღმილით უთხრა ისე რომ სხვას ვერაფერი გაეგო და შემდეგ ვახოსკენ წავიდა.- ბატონო ვახტანგ როგორ ბრძანდებით? რამდენი წელი გავიდა ჩვენი ბოლო შეხვედრიდან
-კარგად შვილო,გმადლობ. იმდენი წელი გავიდა რომ ვერც კი გიცნობდი სადმე რომ შემხვედროდი
-ვერავინ ვიცნობდით ... სამწუხაროდ - ელიზაბეტმა ძლივს ორი სიტყვა თქვა. ეკატერინე კი ისევ ისე იჯდა და ბაღათურიას თვალს ადევნებდა,უყურებდა როგორ მშვიდად ესაუბრებოდა ნელისა და ვახოს. როგორ დაიძრა და ელიზაბეტს გაუღიმა შემდეგ კი მის წინ გაჩერდა და ზემოდან დახედა
-საცოლევ . როგორ გამიხარდა შენი დანახვა
-უკაცრავად მე არ დამისრულებია სათქმელი - ბაღათურიას წინ დადგა და მიხეილს შეხედა, შემდეგ ვახოსა და ნელის გადახედა,მაგრამ არ გამოუვიდა. ბაღათურიამ მისი ხელი თავის ხელში მოიქცია და თითები მოუჭირა
-სავარაუდოდ ქორწილის შენთვის სასურველი თარიღის თქმას აპირებდი ხომ კატერინა
-როგორც მივხვდი ერთმანეთს იცნობთ ხომ?
-ვიცნობთ მამა,რა თქმა უნდა ვიცნობთ. ვეღარ მოვითმინე და თავად გავიცანი ,თქვენი დათქმული დრო არასდროს იყო ორივესთვის მოსახერხებელი
-ბათუ...დათა შეწყვიტე ! დედა ,მამა მე არ
ისევ ვერაფერი თქვა სოფიო შევიდა ბეჭდის ყუთი მიაწოდა ბათუს და მანაც მაშინვე დაიწყო
-ბატონო ვახტანგ,ქალბატონო ნელი მომიტევეთ ასე რომ გადავდე ეს საქმე, ახლა კი ასე უცებ რომ მოვაწყვეთ ნიშნობა. წესით ჩვენ უნდა მოვსულიყავით თქვენთან,მაგრამ რა მნიშვნელობა აქვს დეტალებს, მთავარია შედეგი ასე არ არის? მე კი მინდა თქვენი ქალიშვილის ხელი გთხოვოთ ,მამა ბატონი უკვე გესაუბრათ ამ საკითხთან დაკავშირებით და ვფიქრობ წინააღმდეგი არ ხართ
-არა რა თქმა უნდა შვილო... პირიქით .ნამდვილად შესანიშნავი წყვილი ხართ
-ბათუ
-ღმერთო უშველე ჩემს დას...ღმერთო - ელიზაბეტი ჩურჩულებდა და წყვილს ქვემოდან უყურებდა .
-იმედია შენი ზომა იქნება- თითებზე ხელი მოუჭირა სანამ გაწევდა და არათითზე ბეჭედი მოარგო . ფაქტობრივად ექაჩებოდა ეკატერინე,მაგრამ არაფერი გამოუვიდა. იმდენად იყო შოკირებული,ნორმალურად სიტყვის თქმაც ვერ მოახერხა ისე დაეხვივნენ მშობლები.ულოცავდნენ, მაქსიმეც ულოცავდა . ელიზაბეტს ჩაკიდა ხელი და დაეყრდნო
-მიშველე ...ლიზა მიშველე !
-მე რა გიშველო..როგორ გიშველო . ამოიღე ხმა თქვი რომ არ გინდა ...თქვი ვინც არის და
-ლიზიკო ტვინს ნუ ურევ უფროს დას ასე როგორ შეიძლება? - ხელი მოხვია ეკატერინეს და სხეულზე აიკრა -საცოლევ ბედნიერებისგან დამუნჯდი? შეხედე ჩვენს მშობლებს რა ბედნიერები არიან -ყელში აკოცა და გაიცინა
-შენ ნამდვილი არაკაცი ხარ...შენ
-ეკატერინე იქნებ გაჩვენოს თავისი საძინებელი ამ სახლში ან თავისუფალი ოთახი. სახლი დაგათვალიერებინოს - თვალები აატრიალა ლიზამ და ანიშნა მარტო გაიყვანეო. მანაც ძლივს მოიფიქრა ხელები მოიშორა და ოთახიდან გავიდა.
-სად მირბიხარ კატუსი?
-ყველაფერი იცოდი და ელოდი როდის მათქმევინებდნენ თანხმობას?
-შენი აზრით ვიცოდი და ამ ამბავს აქამე არ გამოვიყენებდი? პირველად წავაგე მამაჩემისგან შორს ყოფნით .
-ახლა არ თქვა რომ ეკატერინე ერისთავიც ვერ მიხვდი ვინ იყო
-ეგ კი მივხვდი ,მაგრამ რა აზრი ჰქონდა. არ ვიცოდი ისევ თუ მეგობრობდნენ ჩვენი მშობლები
-რა გულწრფელი ხარ . როგორ მოახერხე... როგორ ვერ მივხვი ვინ იყავი , მაგრამ იმდენად განსხვავდები იმდენად რომ შენი გვარისთვისაც კი არ მიმიქცევია ყურადღება, როგორ შეიძლებოდა დამეშვა რომ სოფიოს და მიხეილის შვილი იყავი
-რას წარმოვიდგენდი შენი ფეხით თუ მოხვიდოდი ჩემამდე
-შენ რა გგონია რომ ცოლად გამოგყვები? ავადმყოფი ხარ? თამაში გგონია თუ რა ცოლად გინდა შემირთო?
-იცი მაგ ბეჭედს ,რამდენიმე წუთის წინ რომ გაგიკეთე მშვენიერ არათითზე ,ნიშNობის ბეჭედი ჰქვია
-ეგ ნიშნობის ბეჭედი ახლავე დაგიბრუნო თუ დედაშენს გადავცე
-ამდენ ხანს მელოდი როდის გამოვჩნდებოდი, თანახმა იყავი ქორწინებაზე და ასე უცებ ნებდები?
-რა კარგ ხასიათზე ხარ, როგორ არ მითხარი ასე ძალიან თუ გინდოდა ჩემი ცოლად შერთვა
-მოწოდებული ვყოფილვარ,ვერ ვხვდებოდი რა მინდოდა და აი თურმე რა მჭირდებოდა
-შენთან საუბარსაც კი აზრი არ აქვს როგორც ყოველთვის ახლაც ფუჭად ვხარჯავ დროს -კარი გააღო და ოთახიდან გავიდა.
-ბავშვებო როგორც იქნა გამოჩნდით,გეძებდით - ნელიკო გამოჩნდა ეკატერინე მაშინვე მისკენ დაიძრა
-დედა მომისმინე ერთი წუთი დამითმე მხოლოდ- ეკატერინე ოთახში დაბრუნებას აპირებდა ბათუმ რომ მოხვია ხელი და თავისკენ შეაბრუნა
-სად წახვედი ძვირფასო? - ღიმილით უთხრა და ტუჩებზე დააცხრა
-ბათუუ- ძლივს ამოთქვა,მაგრამ არაფერი გამოუვიდა სანამ თავად არ მოშორდა. შემდეგ ისევ ოთახისკენ შეაბრუნა და მასთან ერთად შევიდა - მე და ეკატერინე ვსაუბრობდით და გადავწყვიტეთ ქორწილის თარიღი დღესვე დავნიშნოთ. ეკატერინე ვეღარ ითმენს და
-ეკატერინე - ლიზამ წამსვე გამოსტაცა და ხელზე მოუჭირა- რას აკეთებ
-გავანადგურებ! ცხოვრებას ჯოჯოხეთად ვუქცევ! - ჩუმად თქვა და ბაღათურიას მიეკრო
-ვსაუბრობდით და გადავწყვიტეთ რომ აჯობებს გრანდიოზული ქორწილი გადავიხადოთ ... ვინაიდან საზღვარგარეთ წავალთ თაფლობის თვეში ორივეს დრო უნდა გვქონდეს . შვებულება ივლისში მეწყება და ქორწილიც ივლისის ბოლოს იქნება- იდენად სწრაფად თქვა და ამავე დროს იმდენად მშვიდად რომ ბაღათურიამ სიტყვის თქმა ვეღარ მოახერხა
-დათა შენც თანახმა ხარ შვილო?- სოფიომ შეხედა გაოცებული იყო ქალი ამდენ ხანს როგორაა ასე მშვიდადო
-რა თქმა უნდა თანახმაა ... მეტიც დამპირდა რომ თავის ბინას ამ კვირაშივე გაყიდის და თქვენთან გადმოვა
-ხოო?! როდის დაგპირდი? მეგონა მაგ დროს მკოცნიდი და თანხმობა სხვა რამეზე გითხარი საყავრელო
-ვაიმეე საყვარელოო ,სულ დამავიწყდა რომ სიურპრიზის გაკეთებას აპირებდი.იმდენად ვარ აღელვებული რომ ,მაპატიე გთხოოვ! მიხეილ უთხარით რომ სიხარულით მიიღებთ შვილს უკან მშობლიურ სახლში
-დათუნა შვილოო ,მართლა ბრუნდები ? დეეე ...დედას სიხარულოო როგორ გამახარე .ღმერთო ჩემო სასწაულების აღარც კი მჯეროდა - სოფიოს ცრემლები წასკდა ისე მოეხვია ბათუს ბიჭმა ვეღარ მოიფიქრა თავი როგორ დაეხსნა ამ სიტუაციიდან.
-დედა გთხოვ ნუ ტირი...დედა
-აი აღარ ვტირი,მორჩა. მთავარია შენ გვიბრუნები ჩემო საყავრელო
-რადგან ყველაფერი მოგვარდა და იმაზე უკეთაა ვიდრე წარმოვიდგენდი შეგვიძლია სუფრას მივუსხდეთ. ამაზე უკეთესი აღსაღნიშნი საქმე ჯერ არ გვქონია ბაღათურიებს ოჯახში
ეკატერინე დაბნეული იყურებოდა , ბაღათურია ხელს არ უშვებდა და სულ მთლად გაითიშა. იმდენა სპონტანურად ,ცხელ გულზე მოქმედებდა რომ ვერც კი იაზრებდა რას აკეთებდა. ელიზაბეტიც კი შოკირებული იყო მისი ქცევის გამო .
დასხდნენ სუფრასთან და ისე დაიწყეს დალოცვები ,მილოცვები და გეგმების დაწყობა ყველაფრის გააზრება რომ მოასწრო მეშვიდე შვილიც იცოდნენ უკვე როგორი ეყოლებოდათ . ბაღათურია ასკარად კმაყოფილი იყო სიტუაციით, საოცრად ერთობოდა , კაიფობდა ფაქტობრივად. ისე იქცეოდა,ისე საუბრობდა რომ ზოგჯერ ყურებს ვერ უჯერებდა ეკატერინე.
-მე მომიტევეთ ამ საოცარ გეგმებს რომ ვერ ვუსმენ ბოლომდე, უბრალოდ აუცილებლად უნდა მივიდე ქორწილში
-იცით მეც უნდა წავიდე . ვფიქრობ საჭირო აღარაა ჩემი აქ ყოფნა, უკვე ყველაფერი დავგეგმეთ მგონი
-მარტოს ხომ არ გავუშვებ გოგონებს თან იმ აღნიშნულ ქორწილში მეც ვარ დაპატიჟებული,წასვლას არ ვგეგმავდი ,მაგრამ ჩემი ქალბატონი რადგან მიბრძანდება ...სადაც ის იქაც მე
-ლექციებსაც ჩაატარებ ალბათ ხომ? - ჩურჩულით უთხრა და ლიზას ხელი მიადო რომ გადაედგა ნაბიჯი.
სამივე ერთად გავიდნენ , ბაღათურია თავისი მანქანისკენ დაიძრა
-ამიხსნით რა ჯანდაბა ხდება თუ ჩემი სიგიჟის გადაფარვა გადაწყვიტეთ გაერთიანდით და გინდათ დამამციროთ ეს პატარა გოგო და მაგრძNობინოთ რომ მთელი ცხოვრება ყველაზე გიჟი ტყუილად მეგონა თავი
-არ მითხრა რომ მიწუნებ სიძედ
-შენ რა მართლა აპირებ ჩემი დის ცოლად შერთვას? იცოდი ვინც ვიყავით და არაფერი თქვი?
-ნახევარმა მამაჩემის სანაცნობომ არ იცის რომ მისი შვილი ვარ ,გეკითხათ იმ მინისტრი ბაღათურიას ნათესავი ხომ არ ხარო და იქნებ მეთქვა კიდეც . აბა დასხდებით თუ იმ დროს მივიდეთ სიძე დედოფალი რომ გაიპარებიან
-მართლა მოდიხარ ?
-მეც დაპატიჟებული ვარ -თქო ვერ გაიგე? რამენი წლის ხარ ისე კატუშა შენ?
-ვიცინეთ გვეყოს
-სიცილზე გამახსენდა შენი ქორწილის, თაფლობის თვის და ბინის გაყიდვის ამბავი და მერე ვისაუბრებთ ჩემო საცოლევ მაგაზე
-მაგ ბინაში მე უნდა გადმოვიდე და გიყუროთ ერთ დღეს მაინც. რა მეზობლობა გაქვთ აასეთი როგორც კი დაინახე ჩემი და ეგრევე დათანხმდი ქორწილზე
-გიორგი იქნება იქ ხომ? ვეტყვი რომ ახალ ბოიფრენდს ეძებ
-არ გირჩევ ყმაწვილო ცოლისდის გადამტერებას
-არ ვაპირებ მე ამაზე მითხოვებას
-ივლისის ბოლომდე რას აპირებ ? არ მითხრა რომ ჩემს მშობლებს წარმოდგენას დაუკარგავ?
-ნამდვილად რომ დაქორწინდეთ მაგაზე არცერთი ფიქრობთ დავიჯერო? გიყურებთ და მართლა ვიჯერებ უფროსების შორსმჭვრეტელობის ამბავს
-ელიზაბეტ მგონი დიდი შოკი მიიღე და ცუდად ხარ
ბაღათურია დუმდა და მანამ უსმენდა დების დიალოგს სანამ რესტორანთან არ გააჩერა მანქანა. შემდეგ გადავიდა და კარი გაუღო ორივეს
=ხელი არ მახლო!
-ქორწილამდე უკარებას მეთამაშები ?
-დადუმდი !
-ქორწილამდე გაიხარე მერე დავამყარებ პატრიარქატს
-გიყურებთ და ეს გოგო სხვა მგონია...ბათუუუ სასწაულმოქმედი ყოფილხარ, მაგრამ გაბრაზებული ვარ , მოგვატყუე
-ცდები ცოლისდავ ...ცდებიიი. ახლა სჯობს დააკვირდეთ ქორწილს, ჩაინიშნეთ შენიშვნები და გაითვალისწინეთ
-იოცნებე
-არც მიოცნებია ისე მიხდები და რომ ვიოცნებო ხომ საერთოდ საოცრებებს გამიკეთებ
-მოვკლავ!
-ახლავე განვაცხადოთ ქორწილზე თუ წამოხვალ მოლაპარაკებაზე
-არცერთი სიტყვა
-სანაცვლოდ რას მივიღებ?
-რაც გინდა, ოღონდ არავინ გაიგებს ქორწილზე
-სულ არავინ ? მაშინ საფასურს გავზრდი
-არავინ
-კარგი ,შევთანხმით -ეკატერინე შენობაში შესვლას აპირებდა ბათუმ რომ შეაბრუნა და ზემოდან დააჩერდა- კოცნის გარეშე სად მიდიხარ
-უკაცრავად?
-შენი აზრით როგორ გადამიხდი?
-არც იცოდნებო რომ ჩემი ნებით
-აბა დაისის შემდეგ გამოვაცხადო ჩვენს ქორწილზე თუ თაიგულს რომ ისვრის დედოფალი დავიჭრო და მაშინ
-ვერ გიტან!- მიიწია და აკოცა,მაგრამ ბაღათურიამ ხელები ისე მოხვია მოშორება ვერ შეძლო.
-ახლა შეგიძლია შებრძანდე !-კმაყოფილი იყო, არც ფიქრობდა მაგრამ მთელი არსებით გრძნობდა სიხარულს
ეკატერინე რესტორანში შევიდა და თავისი ადგილი დაიკავა. სინამდვილეში ისევ მომხდარზე ფიქრობდა,იქ კი უბრალოდ სხეული იმყოფებოდა.
ბაღათურიამ ერეკლეს შეხვდა და იქვე ბართან ჩამოჯდა
-იყავი სახლში? ნახე საცოლე?
-მგონი ცოლს ვირთავ
-რამე გაიკეთე თუ უბრალოდ დაბოლილი ხარ. მე რატო მომტეხე?
-ეკატერინე იყო იქ ,როგორც კი დავინახე ეგრევე წამოვაცვი ბეჭედი . მუხლებზე დადგომაღა მაკლდა, იმდენი ვითამაშე ნებისმიერ დასში ამიყვანენ მაღალანაზღაურებად მსახიობად
-ეკატერინე,მეზობელი ეკატერინე
-ერისთავები ხო მეგობრებენ ჩემებთან და უნდა მეფიქრა მაგაზე,მაგრამ კატუშა თუ ფიქრობდა ასე გათხოვებაზე ...ანუ რა გამოდის რომ სანამ მე მკოცნიდა ცოლად მომყვებოდა?
-გაგიჟდი მგონი! არ მჯერა
-ქორწილი ივლისის ბოლოს დანიშნა და ჩემებს უთხრა ბათუს თქვენთან დაბრუნეა უნდაო,წამსვე გადამიხადა სამაგიერო
-გნახა და მაინც მოგყვება? რა უნდა ვერ გავიგე,თავიდანვე იცოდა ვინც იყავი?
-არა , არაფერი იცოდა .რომ დამინახა გაოცებისგან დამუნჯდა
-ღადაობ თუ მართლა მოიყვან
-თითქმის სამი თვე მაქ წინ, რა მიდის ჩემი? იცი როგორ ვაგიჟებ?
-მშობლების სახლში ვინ დაგაბრუნა
-ხო ,გამაოცა იცი? მგონი იხოდება და სულ არ მაწყობს ეგ მე .ვაიდა მაჯობოს?
-რა დროს შეჯიბრია ცოლად მოგყავს აზრზე ხარ შენ?
-რა გაყვირებს
-როდის ვყვირი
-ისე იძაბები იგივეა რა ! წამო ახლა ავიდეთ თორე გავმაზეთ ქორწილი... ბარბი აქაა?
-არ წამოვიდა, მეც ცოტა ხნით ვიყავი გავდივარ უკვე. ცოტნეს ვტოვებ და თუ ძალიან გაილეშე უთხარი წაგიყვანოს
-გაგიჟდი? დღეს წვეთის დამლევი არ ვარ...ისედაც გათიშული ვარ შე ჩემა
-მერე ვილაპარაკოთ გონს რომ მოხვალ ახლა ვერაფერი გავიგე შენი -მხარზე ხელი დაარტყა და მარტო დატოვა.
ქორწილის შემდეგ ბინაში გამოკეტა ელიზაბეტი და ამჯერად ყველაფერი თავდაყირა დააყენა, თან ყველაფერს იხსენებდა და მანამ არ გაჩერდა სანამ გადაწყვეტილება არ მიიღო
-ვიცი ...ვიცი რასაც იზამ
-აბა გისმენ ...
-გაყვები ...
-უკაცრავად?
-ხო რა , გაურბოდი იმიტომ რომ გიზიდავდა ანუ სექ*ი გექნებათ და ამ მხრივ სრულიად დაკმაყოფილებული იქნები, ბავშვი გეყოლება და ისე გაზრდი როგორც გინდა. ისევ იმ ოჯახში იქნები, ისევ იგივე გენი ექნება შენს შვილს და საერთოდაც ბაღათურია მშვენიერი კანდიდატია იმათ შორის ვინც კი ოდესმე გყოლია. მთავარია მართლა შეგირთოს, რაც სიმართლე გითხრა არ ვიცი რამდენად სავარაუდოა
-ახლა გაიცინე და მითხარი რომ ხუმრობ თორემ ჩემი ხელით გისვრი აქედან
-არ ვხუმრობ და შენც ძალიან კარგად იცი რომ ამდენი დამთხვევა ტყუილად არ მოხდებოდა....სერიალი მგონია ,რამე რომანი მაინც . ახლა შეგიძლია მასთან გახვიდე და ისიამოვნო ,მაინც შენი საქმროა და მრუშობაში არ ჩაგეთვლება
-როგორ მალე დაივიწყე ის გაოცება, ბრაზი და შურისძიება
-შურისძიებაც იქნება როდესაც ცოლად გაჰყვები და ცხოვრებას გაუმწარებ . აბა წარმოიდგინე, ყველაფერს შენს ნებაზე გააკეთებინებ და ჭკუიდან შეშლი.ვერ დაინახე რა სახე ჰქონდა ბინის გაყიდვაზე და ქორწილის თარიღზე რომ მოიტყუე?
-დავინახე და მეც არ ვიცი ეგ როგორ გავაკეთე, ხედავ მაინც როგორ შევიცვალე? ფაქტობრივად ჭაობში ვარ
-და თუ ისე მოიქცევი როგორც მე გითხარი ჭაობიდან თავის დაღწევასაც არაჩვეულებრივად შეძლებ
-შენთვის ყველაფერი მარტივია
-თუ გინდა მე მოგაწვდი ქმრის გამწარების იდეებს. გიორგი მაინც მეცოდება და ბათუზე გამოვიყენებ ჩემს ნიჭს
-გიორგი გირეკავს - მობილური მიაჩეჩა და თვალები დახუჭა. მოდუნება უნდოდა, ზედმეტად მცირე დროში აირია მისი იდეალური, მშვიდი ცხოვრება
ელიზაბეტი რამდენიმე წუთს ესაუბრებოდა ვიღაცას ,შემდეგ სავარძელს დაეყრდნო და ძალაგამოცლილი ჩაესვენა შიგნით. ფერდაკარგული ერთ წერტილს უყურებდა და მთელი სხეულით თრთოდა
-რა მოხდა ლიზა ?- მხრებზე შეეხო და შემდეგ თავი ააწევინა- პატარავ
-გიორგი...გიორგი
-რა გითხრა
-ბექა იყო ...დაჭრეს ჩემი გიორგი . წამიყვანე ...ახლავე ახლავე წამიყვანე - თითქოს გონს მოეგო უცებ წამოვარდა და კარისკენ გაიქცა. ავტოსადგომზე ბაღათურია შეხვდათ და მაშინვე მისკენ გაიქცა ლიზა . ისე წვდა საყელოში ბათუმ თვალის დახამხამება ვერ მოასწრო
-შენ ესროლე? მითხარი
-რა დალიე ლიზიკო ასეთი ? ვის ვესროლე
-გიორგის ! შენს გარდა არავინ მტრობს ...არასდროს უთქვამს სხვაზე - თვალები სისხლისფერი გაუხდა, თითები გაულურჯდა, ხელს არ უშვებდა და ძლიერად ურტყამდა მკერდზე გაშლილ ხელისგულს
-გიორგი დაჭრილია ?! სად არის ,რომელ საავადმყოფოშია ! ამის დედაც ჩემი ხელით მოგკლავ ცოტნე ... შენც თუ იქ ეგდე - ლიზას მოშორდა მობილური აიღო და სადღაც დარეკა.თან ორივე თავისი მანქანისკენ წაიყვანა-მე წაგიყვანთ
-თავად...
-ეკატერინე გეყოფა,ახლა არაა მაგის დრო
მანქანაში ჩასხდნენ, სწრაფად დაძრა ,სადღაც გადარეკა და გაიგო რომელ კლინიკაში ჰყავდათ გიორგი. საავადმყოფოსთან რომ მივიდნენ ლიზა ისე სწრაფად გაიქცა ძლივს ეწეოდა ეკატერინე. მიმღებში იკითხა და პირდაპირ საოპერაციოსკენ გაიქცა. დერეფანში არავინ იყო ,მხოლოდ ბაღათურია იდგა მათ უკან და ისევ ვიღაცას ესაუბრებოდა
-ბექა სად არის... როგორ აქ არ არის?
-პოლიციის განყოფილებაშია ისიც და სხვებიც. როგორც სჩანს ზარის უფლება რომ გამოიყენა შენ დაგირეკა . გამოსირ*** მანამ არ მოისვენა სანამ შარში არ გახვია გიორგი- ჩუმად თქვა ეს უკანასკნელი და შეწუხებულ ლიზას ჭიქით წყალი მიაწოდა- დალიე და მოსულიერდი ხომ ხედავ ჭირდები იმ ბიჭს
-ასეთი გულქვა როგორ ხარ...ისე ელაპარაკები თითქოს მარტივი იყოს
-ცოცხალია,შესაბამისად ყველაფერი სხვა მოგვარებადია.არ გაბედო გონების დაკარგვა ლიზიკო -თვალები რომ აატრიალა ლიზამ იმ წამს მოუჭირა ყბაზე ხელი, მერე კი სველი თითები მოუსვა სახეზე
-თავად მივხედავ . შენ გაარკვიე როდის დასრულდება ოპერაცია და რა მდგომარეობაა საერთოდ
-სტაბილური მდგომარეობაა...მალე გაუკერავენ ჭრილობას. მუცლის ღრუში შემავალი ჭრილობაა სხვა ინფორმაცია გჭირდებათ კიდევ? მალე გამოვა ექიმიც
ელიზაბეტი თავდახრილი იჯდა და ტიროდა, სიტყვაც არ დაუძრავს ისე იყო გათიშული. ეკატერინე უშედეგოდ ცდილობდა მის დამშვიდებას, ექიმის გამოსვლის შემდეგ მასთან მივარდა და ყველა დეტალი გამოჰკითხა,ბოლოს რომ დარწმუნა საშიში არაფერი იყო ცოტა დამშვიდდა . პალატაში გადაიყვანეს გიორგი და შემდეგ იქ შესვლა მოინდომა , ექიმი ნებას არ რთავდა თავიდან . ბათუ შევიდა მის კაბინეტში და რამდენიმე წუთში პალატაში აღმოჩნდა .მძინარე ბიჭს უყურებდა რამდენიმე წამით ,შემდეგ მის გვერდით დაჯდა და დაკაწრულ ხელზე რამდენჯერმე აკოცა
-მოვკვდები უშენოდ ,ერთ წუთსაც არ ვიცხოვრებ
დალურჯებულ სახეზე მოეფერა, ისეთი ნაცემი იყო ყველაფერთან ერთად საშინლად გამოიყურებოდა. ლიზას დიდხანს დარჩენის ნება არ ჰქონდა ამიტომ მალე გავია გარეთ ,ეკატერინე იქვე ელოდა და მაშინვე მოეხვია .
-კარგად იქნება...გაიღვიძებს და მერე ეტაპობრივად გამოჯანმრთელდება ხომ იცი არა?
-უნდა გავიგო ვის გამოა ასე და მოვკლა -ჩუმად თქვა და ბაღათურიას დაადგა თავზე-რა მოხდა ბათუ?ვისთან იჩხუბეს და ბექა რატომაა ციხეში
-არ ვიცი ... დიდი ხანია ბექას საქმეებში აღარ ვერევით
-მატყუებ!
-გატყუებ ,რა თქმა უნდა ! ხომ კარგადაა, სუნთქავს და ცოცხალია სხვა საქმეს კი შეეშვი და გიორგიზე იზრუნე
-როგორც შენ იტყვი მბრძანებელო!
-გიორგიც იგივეს გეტყვის რომ გაიღვიძებს. ასეთი სახით თუ დახვდები დამიჯერე უარესად გახდება .წადი პირზე წყალი შეისხი,გამოფხიზლდი. წამალი დალიე ,დამშვიდდი და დაელოდე როდის გაიღვიძებს შენი პრინცი , დავიჯერო რთულია ? რატომ იცით ქალებმა ასეთი გლოვა ?
-შენ არ იდარდო ვინმემ თუ დაგჭრა საერთოდ სანახავადაც არ მოვალ
-იოცნებე ,ოცნება მაინცაა უფასოდ
-ლიზა წავიდეთ , მართალს ამბობს .ასე რომ დახვდე იმ ბიჭს ინერვიულებს
ერთად წავიდნენ დები, ბაღათურია კი დერეფანში დატოვეს. უკან რომ დაბრუნდნენ იქ აღარ იყო , ეკატერინე საშინლად გაბრაზდა მაგრამ სიტყვაც არ უთქვამს ამაზე.
-ხომ კარგად იქნება?
-ელიზაბეტ,ხომ ნახე არა ნაცემია, ოპერაცია გაუკეთეს და დრო დასჭირდება
-ასე ვინ ან რატომ სცემა, გიორგის არავინ მტრობს.მითუმეტეს არ მინახავს ვინმე ვინც მოერეოდა ასე სცემდა ... ბექა სად არის ,ის არის გარეული ამ საქმეში?
-ახლა გამოძიების დრო არ არის ელიზაბეტ,მთავარია გიორგის ჯანმრთელობა !...ეს ქალი გიორგის დედაა?
დერეფანში ბაღათურიასთან ერთად ბარბარე და ნათია მიდიოდნენ,ქალი ტიროდა და ბარბის ეხვეოდა. ბაღათურია ესაუბრებოდა ,შემდეგ ექიმის კაბინეტთან გაჩერდა და ორივეს შეუძღვა
-ისინი ბათუმ მოიყვანა? ნათიას იცნობს?
-ბარბარე მისი რძალია და ალბათ დაურეკა. არ ვიცი , ეგ რას მოიფიქრებს მე ვერ გავიგებ წინასწარ
ბათუმ ბარბარე და ნათია მათთან დატოვა,ისევ გაბრუნდა და წავიდა. რამდენიმე საათი ისე გავიდა პალატაში მხოლოდ ექიმები და ექთნები შედიოდნენ. ნათია ელიზაბეტს ესაუბრებოდა, ბექა ისევ არ ჩანდა .
-ბათუ სად წავიდა შვილო?-ნათიამ ბარბის ჰკითხა და დებმაც ყველაფერი მაშინ გაიგეს
-ერეკლე ხომ იცი არ წავიდოდა ბექას გამოსაყვანად, გირაო იყო გადასახდელი და ბათუს ვთხოვე მოეგვარებინა ეს საქმე . ხომ იცი უარს არაფერზე მეუბნება და ჩემი ხათრით კიდევ ერთხელ უშველიან
-ბექა ციხეშია?
-ნუ ღელავთ არც პირველია და ალბათ არც უკანასკნელი. სავარაუდოდ რაღაც შეეშალა ისევ და გიორგიც შარში გახვია
-შეეშვი ბავშვს, ძალით ხომ არ უნდა უბრალოდ ხიფათიანია და
-ნათლია ნუ იცავ , ხედავ შენი შვილი რა მდგომარეობაშია მის გამო? რამდენ ხანს უნდა აგოს პასუხი გიორგიმ მის გაფუჭებულ საქმეებზე . ყველა ველოდებით როდის ისწავლის ჭკუას მას კი ერთადერთი დამნაშავე ჩემი ქმარი ჰგონია და გიორგიც მის გამო იძულებულია საუკეთესო მეგობრებს ჩამოშორდეს -ბარბარე აშკარად განრისხებული იყო ბექას ქცევის გამო და არც მალავდა ამ ბრაზს
-ახლა გიორგია მთავარი,მადლობა ღმერთს კარგადაა და რომ გამოჯანმრთელდება ყველაფერს მოაგვარებს . შენ კი დაურეკე ბათუს და ჰკითხე საქმე როგრ მიდის
-ნათლია ნუთუ არ შერცხვება ბათუ რომ გამოიყვანს იქედან
-შენ მისი და ხარ თუ მტერი ...
-შენი გაზრდილი რომ არის იმიტომაა ასეთი... სულ ხელს აფარებდი, ყოველთვის ამართლებდი და აი შენ საკუთარ შვილს აზარალებს
-სად მიდიხარ-ბარბარე რომ წამოგა მაშინვე შეწყვიტა ჩურჩული
-ჩემი დედამთილია ცუდად, ერეკლეს საავადმყოფოში ჰყავს . მარტოა და დარწმუნებული ვარ ვჭირდები . სანამ გიორგი გაიღვიძებს მასთან ვიქნები
ბარბარე რომ წავიდა ნათიამ ყურადღება ლიზაზე გადაიტანა . გოგონასგან განსხვავებით მშიდი ჩანდა , თითქოს კარგად შეჩვეული იყო ამ მდგომარეობას . თვალები ისვე ცრემლიანი ჰქონდა, მაგრამ პანიკაში აღარ იყო. ელიზაბეტი კი ისევ ტიროდა, კატოს მხარზე ედო თავი და ცრემლები შეუჩერებლად სდიოდა.
-კარგად იქნება , ჩემი შვილი ძლიერია და ამასაც გადაიტანს - ქალის თბილი ხელი რომ შეეხო თითებზე თავი ასწია
-ვიცი,რომ ძლიერია ,მაგრამ მეშინია ...
-აი სულ მალე ნახავ და დამშვიდდები
მართლაც ექიმმა მალევე შეუშვა ნათია პალატაში. დიდხანს არ დარჩა , მალევე დაბრუნდა დერეფანში და ლიზას დაუთმო გზა. კართან იდგა და გაყინულ თითებს ერთმანეთში ხლართავდა, ასე არასდროს ყოფილა. ამდენად არავის გამო უნერვიულია , ეშინოდა გიორგის გაფითრებული სახის დანახვა. ნაბიჯებს დგამდა , ოთახში იყო ,მაგრამ ისევ იატაკს დაჰყურებდა. შემდეგ მისი მზერა იგრძნო და დანისლულ თვალებში ჩახედა
-ლიზიკოო შეგაშინე?- უღიმოდა, სუსტად იყო , მაგრამ მაინც მხნედ გამოიყურებოდა
-შენ იცინი და მე ნერვიულობით ვკვდები . რას დაგამსგავსეს წარმოდგენა არ გაქვს, ვინ გააბრაზეთ ასე შენ და ბექამ თავ ყბა რომ გაგიერთიანეს -ცრემლების თანხლებით საუბრობდა და თან თითებზე ეფერებოდა
-ჩემზე დარდობ თუ მეჩხუბები ლიზიკო?
-აუტანელი ხარ
-ამ აუტანელს უყვარხარ იცი?-თითები მოუჭირა და ისევ გაუღიმა
-არაფერი ვიცი, თუ გიყვარვარ ასე არ უნდა შემაშინო და თავს მოუარო ყველას კი არ უნდა აცემინო თავი და საოპერაციოებთან მამორიგეო
-დამშვიდდი ,კარგად ვარ.თუ მაკოცებ ერთს უკეთ ვიქნები
-ისე გაქვს ტუჩები ეჭვი მაქვს გეტკინება ...- ცრემლები შეიმშრალა და მისკენ დაიხარა
-მაკოცე და ვნახოთ
-საზიზღარი ხარ ,მაგრამ მაინც მიყვარხარ - ფრთხილა აკოცა, ასეთი ნაზი ალბათ არასდროს ყოფილა- ძალიან შემეშინდა, ძალიან
-ვიცი, მაპატიე ხო? გამოვისყიდი რომ გამოვჯანმრთელდები,გეფიცები
-მალე თუ არ გავალ ექიმი მომკლავს
-მტოვებ?
-სხვა გზა არ მაქვს... მერე ისევ შემოვიპარები
-ცოტა ხანს დარჩი და მერე სახლში წადით შენც და დედაჩემიც . დაარწმუნე რომ წავიდეს ,კარგად მომივლიან აქ თქვენს გარეშეც
-ნათიას გავუშვებ ...
-შენც წახვალ... მაკოცე და წადი- კიდევ ერთხელ აკოცა და გაუშვა.
ელიზაბეტმა ნათია სახლში გაუშვა, ბარბარე მოგვიანებით შევიდა პალატაში და შემდეგ ისიც წავიდა. ეკატერინე გარეთ რომ გავიდა მაშინ შევიდა ეზოში ბაღათურიას მანქანაც.
-დაჯექი გაგიყვან ...
-გიორგის მოსანახულებლად მოხვედი?
-ჩემი ნახვის გარეშეც გამოჯანმრთელდება
-ასეთი გამომეტყველება რატომ გაქვს?
-არ მითხრა რომ გაღიმებული უფრო მოგწონვარ
-არ იღიმი ირონიულად იცინი და მე საერთოდ არ მომწონხარ !
-მაგიტომ მომყვები ცოლად?
-არ მოგყვები
-სხვას იპოვნი ?
-რა უცებ გამხიარულდი , ბექას გათავისუფლება მოახერხე?
-შენი გაჩერებაა - მანქანის კარი გაღო და ფაქტობრივად თავიდან მოიშორა.
ლიზა მთელი ღამით კლინიკაში იყო, ბათუ რომ მივიდა კაფეტერიაში ჩაიყვანა და ცოტა გამოაფხიზლა,შემდეგ ექიმს შეუთანხმდა და პალატაში შესვლის ნება მისცეს. გიორგის ეძინა ,მის გევრდით სავარძელში ჩაჯდა და მალევე ჩაეძინა. დილით გიორგის ექთანის შემოსვლისას გაეღვიძა, ლიზა რომ დაინახა გაეღიმა .
-თქვენი მეუღლეა?
-შეყვარებული...
-ძალიან უყვარხართ როგორც ჩანს ... - ნემსი გაუკეთა და წავიდა-გამოჯანმრთელებას გისურვებთ
-გმადლობთ...
-ვის ეჟღურტულები ? კიდევ კარგი მარტო არ დაგტოვე თორემ ექთნებს ააწიოკებდი-თვალები როგორც კი გააღილა მაშინვე დაუბრუნდა ფორმას
-გაიღვიძე ლუ?
-არა რომ გიყურებ მეეჭვება ასე ვინმე დაკერო , მარტო მე თუ მოვტყუვდები- გაიცინა და ტუჩები დაუკოცნა - უკეთ ხარ ხომ?მითხარი რომ ისე ცუდად აღარ ხარ
-კიდევ ერთი მაკოცე და წავიდეთ ამ დაწყევლილი კლინიკიდან
-გაკოცებ,მაგრამ არსად მივდივართ . აქ დავრჩებით კიდევ იმდენ ხანს რამდენსაც ექიმი გვეტყვის
-ვერ ვიტან აქაურობას
-ვერც მე ,მაგრამ შენ მიყვარხარ ძალიან და არ მინდა ცუდად იყო
-დაველაპარაკები ექიმს
-ძლივს ლაპარაკობ და შენი აზრით სახლში გაგიშვებენ?
-ლუუუ
-ასე ნუ მიყურებ...ისე გაქ თვალები დაშუპებლი აზრი არააქ!
-რადგან გახალისდი ჩემო პატარავ აღარაფერი მადარდებს !
ეკატერინემ როგორც კი დრო გამონახა მაშინვე კლინიკაში წავიდა. ელიზაბეტს ტანსაცმელი მიუტანა და გიორგიც მოინახულა. რამდენიმე დღე ისევ არ გამოჩენილა ბათუ ,სამაგიეროდ დანარჩენი ბაღათურიები აქტიურობდნენ. ვინაიდან გრანდიოზული ქორწილი ახსენა ყველამ სამზადისისთვის მზაება მოითხოვა. ისეთ მდგომარეობაში იყო გამოსავალს ვეღარ პოულობდა, ძლივს ნელიკოსთან დალაპარაკება მოახერხა და უთხრა სიმართლის ნაწილი ქალმა ისე აატრიალა თვალები და შეწუხდა მის გამოსაფხიზლებლად სასწრაფო დახმარების გამოძახება გახდა საჭირო. შემდეგ ისევ ისტერიკა დაემართა საუბრობდა სირცხვილზე,მოვალეობებზე ათას რამეზე და მანამ არ გაჩერდა სანამ ეკატერინესგან სასურველი სიტყვები არ მოისმინა.“ ქორწილი იქნება დედა“ რომ გაიგო თვალები დახუჭა და კმაყოფილმა გაიღიმა. სახლიდან გამოსვლის შემდეგ ელიზაბეტს ვერ ესაუბრა, ის კვლავ გიორგისთან იყო და ისედაც გადაღლილს თავის პრობლემებს ვერ მოახვევდა . კორპუსში შესვლამდე ბაღათურია რომ დაინახა ვიღაც გოგოსთან ერთად ტვინში სისხლი ჩაექცა. ლიფტში შესვლა ვეღარ მოასწრო სამაგიეროდ როგორც კი ავიდა მეშვიდეზე მაშინვე დააკაკუნა კარზე , დაელოდა და ისე შეაბიჯა სახლში თითქოს პროდუქტით დატენილი პარკებით ბაღათურიასთან მიდიოდა. ნახევრად შიშველ ბათუს ხელში მიაჩეჩა ყველაფერი ,ჩანთა საკიდზე დაკიდა და გაიცინა
-საყვარელოო ხომ არ დავიგვიანე? ჯერ ვისადილოთ და შემდეგ დავიწყოთ საქორწინო სამზადისი ...იმდენი იდეა მაქვს აღარც კი ვიცი პირველად რომელი გითხრა
-ეკატერინე ბინა შეგეშალა ... პარკებს გავიტან თუ ვეღარ ზიდე
-ერთადერთი რასაც გაიტან ამ ბინიდან ის ქალი იქნება საძინებელში რომ გყავს ! - უცებ მოიშორა მომღიმარი გამომეტყველება,ნამდვილ ალქაჯს დაემსგავსა და ისე უთხრა უარს რომ ვერავინ გაუბედავდა.
-ამ ფაზაზე როდის გადავედით რატომ არ მახსოვს? - პარკები იატაკზე დაალაგა და ზღურბლს მიღმა და ხელით ანიშნა- წადი და დავივიწყებ აქ რომ მოხვედი
-შენ მგონი ჩვენი ქორწინება დაგავიწყდა- მარჯვენა ხელი ცხვირწინ აუფრიალა და ბეჭედზე მიუთითა
-ქალბატონი ეკატერინე ამდენად დაიმცირებს თავს? მიდი ბარემ შეუვარდი და თმით ითრიე
-თმით შეგიძლია ჩემი სყავარელი ითრიო .მე არ ვაპირებ ენერგიის დახარჯვას ერთ უბრალო ქალზე, რომელიც არაფერს ნიშნავს შენთვის . რაც მალე დარჩები მარტო მით უკეთესი შენთვის !
ეკატერინე მისაღებში დაჯდა და დაელოდა . დიდხანს დასჭირდა ლოდინი , ბოლოს მიბრძანდა ბატონი და სავარძელში დაჯდა
-ქორწინებაზე უარი შენ უნდა თქვა
-რატომ ?
-დედაჩემს ინფარქტი დაემართა რომ ვუთხარი არ მინდა გათხოვება-თქო ,ასე რომ შენზეა ყველაფერი
-დავფიქრდები
-რას ნიშნავს დაფიქრდები
-ხომ უნდა დავფიქრდე მინდა თუ არა ჩემი ცოლი გახდე
-სერიოზულად რომ ვისაუბროთ ერთ დღეს
-სრულიად სერიოზული ვარ . სხვა საქმე თუ არ გაქვს მე მეჩქარება ...
ეკატერინე ისე გაბრაზდა აღარ იცოდა რა ეთქვა, ჩანთას ხელი დაავლო და თავის ბინაში გადავიდა. მთელი დღე ფიქრობდა რა მოხდებოდა ,ტვინი ეტკინა მაგრამ ვერ მიხვდა რას მოიმოქმედებდა ბაღათურია! ბატონი გამთენიისას დაბრუნდა, სერიოზული გამომეტყველებით ,წარბშეკრული იდგა კართან და საკეტს გასაღებს არგებდა ეკატერინე რომ გავიდა
-არ მითხრა რომ მელოდი
-კარგად ხარ?
-მზრუნველი ცოლის ამპლუას ირგებ? გმადლობ,კარგად .შეგიძლია დაიძინო თუ გინდა შემოვალ ჩაგეხუტები და თავზეც გადაგისვამ ხელს - პასუხს არ დალოდებია , ხმაურით მიიხურა კარი და ეკატერინე გარეთ დატოვა.
-იდიოტი,ხეპრე ! - ჯუჯღუნით დაბრუნდა ბინაში და ძლივს დაიძინა რამდენიმე საათით.
...........
ელიზაბეტი კლინიკიდან არ გასულა, რა არ უთხრა გიორგიმ მაგრამ მაინც ვერ დაარწმუნა. ერთად დატოვეს კლინიკა და შემდეგ მის სახლში გადაცხოვრდა. თავს ევლებოდა ,არასდროს რომ არ მოუმზადებია კერძები გიორგისთვის მზარეულად იქცა. ნათიას უმასპინძლდებოდა და იმაზეც კი არ ფიქრობდა იმ ერთ თვეში როგორ იქცეოდა. გიორგისთან მისულ ნათესავებს და მეგობრებს ეცნობოდა , ყველაფერს თავად აკეთებდა ,ბიჭს სიტყვის თქმის უფლებას არ აძლევდა,ყველაფერზე ამბობდა შენთვის არ შეიძლებაო . ბოლოს მოთმინების ფიალა აევსო გიორგის და მერე ისე იჩხუბეს გაცეცხლებული გავარდა ქალბატონი , მერე ისევ უკან დაბრუნდა .მაგრად მოეხვია და შერიგების ნიშნა ტუჩები დაუკოცნა. დიდხანს იდგნენ ჩახუტებულები , ბოლოს ისევ ლიზიკო აჭიკჭიკდა და გიორგიც მაშინვე გაბედნიერდა. არ შეეძლო ღიმილის გარეშე ეცქირა ამ საოცარი გოგოსთვის.
-არ მივდივართ?
-სად?
-ელიზაბეეტ რატომ ვიჩხუბეთ? ახლა მოწესრიგები და იმ გამოფენაზე წავალთ ,ერთად
-ჭრილობა?
-ელიზაბეტ
-ოო არ მინდა, შენთან მინდა სხვა არაფერი მინდა . არაფერი დაშავდება იქ თუ არ მივალ ჭირსაც წაუღია ყველაფერი .მარტო შენ მჭირდები სხვა არაფერი - ხელები ყელზე მოხვია და მთელი სახე დაუკოცნა-ვგიჟდები შენზე
-მე ისედაც შენთან ვარ,თავიდან ვერ მომიშორებ ! ჩემო მხატვაროო იმ გამოფენაზე ისეთი მხატვრები იქნებიან უნდა წახვიდე ასე რომ ნუ ვკარგავთ დროს . რომელ კაბას ჩაიცვამ? ორი თვის წინ რომ წამათრიე და რაღაც საოცრება მაყიდინე იმედია იმას არა !
-რატომ არ მოგწონს ის კაბა
-ლუუ ნუ ცელქობ!
-კარგი იმ კაბას სხვა დროს ჩავიცვამ,მხოლოდ შენთვის და გაცდუნებ- ტუჩები გაილოკა და ხელიდან დაუსხლტა-წავედიიი მოვემზადები ჩემო გემრიელო
-ასე წასვლას არ გაპატიებ ხომ იცი !- შორიდან დაუძახა და ისე დაემანჭა ქალბატონი სიცილი მაინც ვერ შეიკავა.
მარტო დარჩენის შემდეგ ბაღათურიას დაურეკა . ბათუ სამსახურში, იყო მობილურს რომ დახედა გაუკვირდა ,ნამდვილად არ ელოდა გიორგისგან ზარს
-გისმენ
-ბათუ შეგიძლია შემხვდე?
-რა ხდება?
-დალაპარაკება მინდა
-გამოსვლას შეძლებ თუ შენთან მოვიდე
-კარგად ვარ !
-ნუ იბღვირები შე ჩემა ,უბრალოდ გკითხე .მოვალ შენთან !
ყველაფერი დატოვა და გიორგისთან წავიდა. პირდაპირ შეიჭრა სახლში და მისაღებში მჯდომ გიორგის წინ დაუჯდა
-აბა რა ხდება?
-ბოლო დროს განვითარებულმა მოვლენებმა დაფიქრება მაიძულა
-და მიხვდი რომ ბაჯაღლო ძმაკაცი დამკარგე?
-გეყოფა ბაღათურია ... რა გავაკეთო ვაღიარო რომ ისევ მართალი იყავი?
-აღიარება არ მჭირდება ძმაო,ისედაც ვიცი რომ ყოველთვის მართალი ვარ ! სადაა ის გამოს**ებული გადაუხადე კაზინოს ვალი?
-კი გადავუხადე
-ისე გაიცინე რაღაც უჩალიჩე ხო?
-ხელფასიდან გადამიხდის
-რომელი ხელფასიდან, ბექა და მუშაობა ერთად?
-სამუშაო ვუშოვე ...მიმტანია ერეკლეს რესტორანში
-სად არის და ვინ ? სულ ვიცოდი რომ საოცარი იუმორი გქონდა ,მაგრამ ასეთსაც არ ველოდი. ერეკლემ იცის? -ბათუ ხარხარებდა ,რომ წარმოიდგინა ბექა მიმტანად და ერეკლეს ხელქვეითად
-იცის,მაგრამ ხომ იცი რა ტიპია სანამ ნერვებს არ მოუშლის მანამ არ შევა იმ რესტორანში
-ერეკლე არ მივა მე მივალ ,მითხარი რომელ ფილიალშია სასწრაფოდ
-ერთად მივიდეთ მერე ,მარტოს ვერ გაგიშვებ ასეც ვერ გავიმეტებ
-როგორ დაითანხმე
-რომ მესროლეს იმდენი ინერვიულა აბა რა იქნებოდა ...არ იცი რა ტიპია?
-წარმოდგენაც არ მინდა როგორ იკანკალებდა, შენზე მეტად გადაფითრდა ხომ? ერთხელ რომ ვიჩხუბეთ და სისხლი წამომივიდა ფერი დაკარგა გახსოვს?
-იქეთ ვაწყნარებდი სანამ არ გავითიშე ,მერე ალბათ პანიკაში იყო. ლიზას როგორ დაურეკა ,სადმე უფრო დაბალანაზღაურებიან სამსახურში უნდა ამეყვანა. იქ მენეჯერად დაიწყებს რამდენიმე თვეში
-ჩვენ მანამ მივალთ სანამ მიმტანი იქნება...ვგიჟდები ხალხის დამცირებაზე- ხუმრობის ხასიათზე მოვიდა
-ავადმყოფი ხარ ...კარგი რა არ გიცნობდე მაინც
-ნიშნობას ვაწყობ ერეკლეს რესტორანში და გავაგიჟებ მაგ იმბეცილ ბექუნას
-რას აწყობ?
-ნიშნობას...
-ცოლს ირთავ?
-შენს ცოლისდას
-რა? ეკატერინეს ირთავ? მოგყვება? შენ მისი მეზობელი არ ხარ ლიზას რომ აწიოკებს იმის მერე შენ რომ ჭკუიდან გადაგყავს? ის მთელი ღამე რომ არ აძინებს და ლიზა რამდენიმე თვეა ურჩევს რომ ...კაგრი რა მნიშვნელობა აქვს რას ურჩევ,ზედმეტად ავღელდი მგონი . ახლა გაიცინებ და გამაშაყირებ ხო?
-ის ხომ ერისთავია შესაბამისად მამაჩემის მეგობრებია არიან მისი მშობლები , მამაჩემს კი მთელი ცხოვრებაა ჩემი მოთვინიერება სურს და ეკატერინე შეარჩია. მე გასართობად მივედი და კატუსა რომ დამხვდა იქ ეგრევე ბეჭედი გავუკეთე
-გაგიჟება შეიძლება... ლიზამ აქამდე რატომ არ მითხრა?
-იმ დღეს მოხდა შენ რომ დაგჭრეს
-მართლა შეირთავ თუ უბრალოდ ეკატერინეს გაგიჟება განიზრახე
-ვფიქრობ ჯერ ,ვნახოთ როგორ წარიმართება ჩემი დავით ბაღათურიას ტყავში დაბრუნების ამბავი
-ძალიან ჩამოვრჩი მოვლენების განვითარებას...რა ხდება შენს თავს ბაღა?
-სამსახური დავტოვე რამდენიმე თვეა გადავწყვიტე სამშობლოს დავუბრუნდე და შევწყვიტო წინ და უკან სიარული .ახლა შესანიშნავი შანსი მომეცა ისე მოვაგვარო ყველაფერი რომ თავად მაჩვენონ გზა .ხომ იცი ქორწინებას მეც დაახლოებით ისე ვუყურებ როგორც კატუშა ...მოკლედ დაგიკავშირები მალე ,ახლა წავალ
-ყველაფერი ასე მარტივად გადაწყდა?
-ჩემსა და შენ შორის რა იყო გადასაწყვეტი გიო? შენ ყველასთან სუფთა ხარ ბექას სისულელეებს არ მოეღო ბოლო თორემ
-არც ერეკლე იყო მართალი, არ უნდა მოეტაცებინა ბარბარე ხომ იცი რამდენს ნიშნავს ჩემთვის
-იმ გამოსირ*** სიმართლე ისევ არ უთქვამს ხომ? ასეც ვიცოდი ,მაგის გამოსწორება არ იქნება ბოლომდე იქნება . სამარე ასწორებს კუზიანსო მართალია
-მოიცადე,რა სიმართლე ბაღათურია. ბათუ რაზე ამბობ - ბათუს უკან აღარ მოუხედავს სახლი დატოვა და წავიდა.
გიორგიმ ელიზაბეტს გაუარა და ერთად წავიდნენ გამოფენაზე,როგორც ვარაუდობდნენ იქ ისეთი საზოგადოება იყო შეკრებილი ლიზას მომავალ გეგმებს რომ წაადგებოდა მათთან კავშირი. უქმად არც დაუკარგავს დრო , ფორტუნამაც იმოქმედა და დიზაინერის თანამდებობა შესთავაზეს ერთ-ერთ ცნობილ ფირმაში. სახლში აჟიტირებული წავიდა, მთელი გზა ისე განვლო არ გაჩუმებულა გეგმებს უმხელდა გიორგის და ცქმუტავდა
-არც კი მჯერა რომ ჩემი კაბები მოეწონათ და ერთ-ერთ დიზაინერად დამიქირავებს... წარმოგიდგენია? შეიძლება შევიშალო ბედნიერებისგან...მადლობა ,მადლობა ჩემო ტკბილო, შემო შოკოლადო კარამელო ჩემო - ყელზე ჩამოეკიდა და კოცნა დაუწო
-მე ? მე რისთვის ,გეფიცები არც კი ვიცნობ მაგ ხალხს...ხომ იცი შეხება არ მაქვს მსგავს
-იქ რომ წამიყვანე მაგიტომ გიხდი მადლობას...საერთოდ რომ არსებობ მაგიტომაც და ჩემი თილისმა,ბედნიერების და იღბლის საბადო რომ ხარ კიდევ იმისთვის. ახლა გაიგე ? თუ გაიგე მაშინ მადროვე გაკოცო ...ცოტა, ცოტა თორე ლომკა მაქ გეფიცები - თვალები უბრჭყვიალებდა, საოცარი სანახავი იყო ელიზაბეტი ამ დროს
-ცოტა? ელიზაბეტ ჩემი მოკვლა გინდა?
-ისევ გტკივა ხომ? გეფიცები ყელს არ გავშორდები მარტი აქ აქ ა კიდევ აი აქ გაკოცებ- სახეზე და ყელზე ადებდა თითებს და ტიტინებდა
-არაფერი მტკივა, როდის გაიგებ... თუმცა გაგაგებინებ - საწოლზე დააწვინა და ზემოდან მოექცა
-რა ... იცოდე გეტკინება ჭრილობა რომ გაგეხსნეს ეგ ნაკერი მერე მოგკლავ ..ა.სე უცებ როგორ იხდი ღმერთო ახლა გული წამივა ...ისე ეგ ჭრილობა მოგიხდება ხომ იცი ,მაგრამ მეტი აღარ გინდა- უყურებდა და საუბარს არ წყვეტდდა
-ლუუუუ
-კარგი ჩუმად ვარ...მორჩა მხოლოდ ვიკვნეს..ეეებ ასე უცებაც არ იყო საჭ...იროოო გიორგიი ასე შემოგაკვები ღმერთო რა კარგი ხარ ...საოცრება- უკვე საწოლზე გართხმული კრუტუნებდა და სულ უფრო ეშვებოდა სიამოვნების მორევში.
.....
ეკატერინე სახლში დაიბარეს , ისიც გამოცხადდა და რამდენიმე წუთში ბაღათურიების ოჯახიც უკან მიჰყვა. აშკარად საზეიმო ვითარება იყო და ამ ყველაფერს უთუოდ „ნიშნობა“ ერქვა. ლიზა და გიორგიც რომ დაინახა მიხვდა რომ გასაქცევი გზა აღარ ჰქონდა და ელიზაბეტის რჩევა უნდა გაეთვალისწინებინა, ბრძოლა ბაღათურიას წესებით უნდა დაეწო და გამარჯვებაც ამ გზით მოეპოვებინა. ერეკლე ,ბარბარე და ტასოც სტუმრებს შორის იყვნენ.ტასო მამიკოს საოცრად ჰგავდა, აშკარად გიჟდებოდბენ დადვანები ერთმანეთზე,გვერდიდან არ შორდებოდა პატარა ქალბატონი მამიკოს .
-ე.ი მზად ხარ ჩემი ქმრობისთვის?- ჩუმად ესაუბრებოდა და ცდილობდა მაქსიმალურად შეენარჩუნებინა სიმშვიდე
-მზად უნდა ვიყო? შენ მზად ხარ?
-მე? ღმერთო ჩემო , ბავშვობიდან მასწავლიდნენ როგორი ცოლი უნდა ვყოფილიყავი ფაქტორბივად ამისთვის მამზადებდნენ მთელი ცხოვრება და შენ
-და მე აღმოვჩნდი ის ვისთვისაც ემზადებოდი? ბედის ირონიაა არა? მაგ სამზადისის დროს გასწავლეს როგორ უნდა ასიამოვნო საყვარელ ქმარს?-მზერა გაუსწორა და ტუჩის კუთხე ჩატეხა
-საყვარელი საქმრო ხვალ შეხვდება საცოლეს და გაიგებს ყველაფერს - ისე კარგად გაითამაშა ეკატერინემ ბათუს სუნთქვაც კი შეეკრა. მისი თვალების ელვარება გონებას უთიშავდა, გაუაზრებლად მოხვია წელზე ხელი და სახე ახლოს მუტანა
-მაინც რას გავიგებ?
-სულსწრაფი ნუ იქნები დავით. ყველაფერს თავისი დრო და ადგილი აქვს - ლოყაზე აკოცა და ნარნარი მიხვრა-მოხვრით გაეცალა
-ვიცი შემიწირავ,მაგრამ ღირს ტყვედ ჩავარდნა- ჩუმა ჩაილაპარაკა და დაძაბულობის მოსახსნელად ჭიქა შამპანიური გამოცალა
-შარში ხარ ,იმაზე დიდ შარში ვიდრე წარმომედგინე - ერეკლე დაუდგა გვერდით და მისაღებში შეკრებილებს გახედა- ამათთან შედარებით ჩემები ბრილიანტები ყოფილან...ჩხუბი შესანიშნავი გამოსავალია . კონტაქტს წყვეტ და აღარც გხვდებიან სადმე
-რას ასწავლი ერეკლე? -გიორგი შეუერთდდათ
-ოჰ ბატონო გიორგი ...შენც ხომ ამათი სიძეობის კანდიდატი ხარ . სასიდედრო თავს გევლება, ეგ კი არა ბათუზე მეტად მოსწონხარ
-ნუ აჭარბებ
-მართლაც რომ აჭარბებ, როგორ შეიძლება ჩემზე მეტად ეს მოსწონდეს ნელიკოს ...
-ღმერთო ჩემო,ცოლს ირთავს თან ეკატერინე ერისთავს და მაინც ეცინება
-სწორედ ახლა მაქვს სასაცილოდ საქმე...აბა ორ თვეში ტირილიც არ მიშველის
-მაგას თუ ხვდები ...
-გადავწყვიტე უკვე და ვერაფერი შემაცვლევინებს აზრს, ასე მინდა ამჯერად
-ამჯერად? შენ რა გგონია ეკატერინე მაშინ გაგეყრება როცა მოისურვებ?
-რა დროს გაყრაზე საუბარია... კაცი ყურებამდე ვარ შეყვარებული შემარგეთ რაა გაერთეთ,მიყურეთ და ისიამოვნეთ
-ვერ ვიტან ასე რომ ექცევა სერიოზულ საკითხებს . მაგიჟებს
-შენ ის არ იცი მე რომ ლიზა მომკლავს
-რატომ
-წარმოგიდგენია ეკატერინეს რას გაუკეთებს? ისინი ერთმანეთს ყველაფერს ეუბნებიან და ლიზა ვისზე გადმოანთხევს ბრაზს? მგონი ახლა განგებ შემირიგდა
-ნუ აჭარბებ ...შენზე არასდროს ყოფილა გაბრაზებული
-მამიკოოო - ქალბატონი მიცქრიალდა და ქვემოდან ახედა- ამიკანე ლა ქელჩი აცე კიცელი მეტკინა
-ჩემი პრინცესა რამ შეაწუხა?
-მეძინება და აგალ წავიეთ საქლჩი? - წამწამებს აფახუნებდა, თავი მის მხარზე ჩამოსდო და პატარა თითები ლოყაზე შეახო
-პატარა ეშმაკუნა ამ დროს როდის იძინებ? რატომ მატყუებ?
-უბალოდ დედიკოც თავი ტკივა
-რატომ?
-მე ავიცი ... -მხრები აიჩეჩა და თვალების ფახუნით გახედა მომღიმარ გიორგის- გიოოო გინდა მე ჩენთან დავლჩები დედიკოს გავატან მამიკოც
-დააწყო გეგმები! ერთად წავალთ ყველანი ...
-ოო მე ალ მინდა ... დამცვიი ბათუცთან წავალ და იმასთან დავრცები
-ტასუნა ნუ ჯიუტობ !
-ნათლიაჩთან მინდა !
-მიდი და თუ უარს გეტყვის არ დააშანტაჟო იცოდე
-ალ მეტკვიც უალც...- თავი მაღლა ასწია და სწრაფი ნაბიჯებით წავიდა მისაღებისკენ. ბათუსთან მივიდა მის ფეხზე დასკუპდა და ხელები მკერზე მიაბჯინა
-რა ხდება პატარავ?
-ამაღამ შენთან მინდა დარჩენა
-რატომ? გაგაბრაზეს ?
-ალაა
-აბა რა ხდება?
-თუ ალ გინდალომ დავლჩე მითხარი
-ბავშვს უარს ეტყვი?-ეკატერინე წამში ჩაერთო და ტასო ხელიდან გამოაცალა- ჩემთან დარჩები?
-კიი ...თუ ნათლია არ დამიტოვებც
-ეს ბავშვი მგონი სამის არ არის და გვატყუებენ - ნელიკომ ჩაილაპარაკა, გაოცებული იყო ქალი
-შენთან რატომ ,მე დავიტოვებ
-უარს ამბობდი წამის წინ
-უარი არ მითქვამს... მიზეზს ვიკვლევდი . მეეჭვება შენ შეძლო ტასუნას მოვლა
-მოვლა რა უბედურებაა ... საშინელი სიტყვაა, მე და ტასუნა ერთად კარგად გავერთობით- თითები დაუკოცნა ბავშვს
-ეკატერინე გეყოფა!
-თვალებს ნუ მიბრიალებ !
-ტასო წავიდეთ მარტო დავილაპარაკოთ -ბავშვი უკან დაიბრუნა და ოთახიდან გავიდა. ეკატერინეც მალევე გაჰყვა და მოისმინა ქალბატონის საუბარი
-ქვალ ქო ალის მამიკოც დაბადებიცდგე ,ქოდა დედიკო მინდა მალტო იკოც მამიკოცთან ლა ველ გაიგეე უუუფ! როგორი პლუტუნა ქალ ქანდაქან
-პატარა მაჭანკალო ანუ გინდა მშობლები მარტო დატოვო? მე მეგონა წვეულებას გამართავდა ეკე და შევცდი?
-დავლჩე ჩენთან თუ ალა
-დარჩები რა თქმა უნდა, უბრალოდ ტანსაცმელი და შენი ნივთები ხომ გინდა . აქედან წავიდეთ შენთან, აიღე ყველაფერი და მერე დარჩი ჩემო გემრიელო
-ულააააააა - ტაში შემოჰკრა ქალბატონმა და მაგრად მოეხვია ნათლიას.
გარეთ რომ გავიდნენ ეკა კართან დახვდათ, ერეკლე მალე მივიდა და ბათუ რომ არწმუნებდა განუცხადა ეკატერინეც თუ შენთან იქნება დაგიტოვებ ისე არაო. კატოც მაშინვე დათანხმდა და ასე დარჩნენ ბავშვით ხელში ორნი მარტო. ბათუსთან შევიდნენ, ქალბატონმა ერთი ჩანთა აავსო თავისი ნივთებით , სახლში ასვლამდე მარკეტში შეიყვანა წყვილი და პარკებით დატვირთული გამოიყვანა იქედან. ბინაში როგორც კი შევიდა მაშინვე მისაღებისკენ წავიდა და უკან მოიხედა
-მანდ რაც უდგახართ>? წამოიგე ჩანთა და სათამაჩოები ამოაწკვეთ ჩემს დაძინებამდეჯერ კიდევ დიდი დლოა
-ორი საათია სულ
-ასეც ნუ იტყვი ...დამიჯერე ჩემს ნათლულს ორი საათის ორ საუკუნედ გადაქცევა შეუძლია
-ნუ ჩულჩულებ ნათლია ... თოჯინები მომიტანეე
-აიი აქაა ჩემო ცქნაფა ყველაფერი... შენს საძინებელში შევიტანო თუ აქ დავაწყო?
-აქ მომიტანე - ხალიჩაზე დაჯდა და სათამაშოებიც იქ დააწყო ბათუმ . -ეკატერინე რომ ჩამოჯდა წამსვე შეეშვა ქალბატონი თამაშს და კატოს მიუბრუნდა-ამ დროს დედა ხილის წვენს მიმზადებს
-წვენს? ახლავე გავაკეთებ ... -წამოდგა და ირგვლივ მიმოიხედა-სადაა სამზარეულო?
-წამომყევი - ბათუმ სამზარეულო აჩვენა და უკან გაბრუნდა. ძლივს მიაგნო საჭირო ხილს, ჭიქებს, წვენსაწურს და ქალბატონს მიართვა დიდი წვალების შემდეგ. გოგონამ ჯერ ჭიქას ჩახედა ,შემდეგ სურნელი შეიგრძნო და უკან მაგიდაზე დადგა
-ნათლია შენ გამიკეთე ლა... ეს ძალიან სქელია - ლეპტოპთან მჯდომს გახედა და სახე დამანჭა
-იყოოს ...მე გავაკეთებ - ჭიქა აიღო და თავიდან გაუკეთა. ისევ შეათვალიერა ამჯერად მოსვა და წამსვე გადმოაფურთხა
-ფუუუ რა ცუდი გემო აქვს ... მწარეა შოკოლადი ალ აქვს?
-ნატურალური წვენია ... შოკოლადით გასმევს დედიკო?
-აბა?
-ბათუუუ წამომყევი !- ეკატერინემ ჭიქა აიღო პატარა მეტიჩარას დახედა და ბაღათურიას მკლავში წვდა-გამომყევი-მეთქი
-რა ხდება...წვენი ვერ გაუკეთე ბავშვს?
-მითხარი რომ წინასწარ არ მოამზადე ჩემს გასამწარებლად
-გაგიჟდი ?
-ბათუ
-თუ არ იცი თქვი და მე გავაკეთებ...რა პრობლემაა ვერ ვხვდები . მარწყვი ,შოკოლადი და რძე უყვარს ტასოს - თავად დაიწყო მომზადება და მალევე გაუტანა ქალბატონს .ამჯერად ბოლომდე დაცალა ჭიქა, ორცხობილებიც დააყოლა და თამაში განაგრძო.
-ვერ გავიგე ჩემს წვენს რა დაუწუნა...გემრიელია და ყველას მოსწონს
-ეკატრინე ბავშვს არ მოსწონს და რა ჩემი ბრალია?
-ნერვბს ნუ მიშლი
-ამჯერად როგორ მოგიშალეთ ნერვები ქალბტონო
_შენი გამომეტყველებით!
-შეჩვევა მოგიწევს, იქნებ სამუდამოდ მოგიხდეს მაგ გამომეტყველებით ტკბობა
-ღმერთმა დამიფაროს- წარბები მაღლა აზიდა და უკმაყოფილო გამომეტყველება მიიღო
-უნდა ვისაუბროთო რომ მითხარი რა გინდოდათ ქალბატონო კატუსი?
-სხვა დროს გეტყვი. ვახშმად რას მიირთმევს შენი ნათლული ხომ არ იცი?
-შემწვარი კარტოფილი უყვარს და თუ მოუმზადებ კარგი იქნება
-კარტოფილი ღამით? იქნებ რამე წვნიანი ან
-ბავშვების არაფერი გაგეგება ხომ?
-შენ გაგეგება?
-რომ გკითხონ ცოლობისთვის ხარ დაბადებული , ბავშვების ფსიქოლოგიაც კი არ იცი. ყველა კარტოფილზე გიჟდება ისე როგორც ყველა კაცი ლამაზ მკერდზე
-ჩემს მკერდს მზერას მოაშორებ თუ ნერწყვის ყლაპვით უნდა დაიხრჩო- აღიზიანებდა ბაღათურია და უკვე აშკარად გამოხატავდა ემოციებს
-მე არ ვუყურებ
-აჰ არა?
-ისინი არიან პირდაპირ ჩემი თვალების წინ და მე სხვაგან გახედვის სურვილი არ მაქვს... შენებია თუ სილიკონია?- სერიოზული სახით მოაშორა მზერა დეკოლტედან მომზირალ მკერდს და თვალებში ჩააშტერდა
-ვატყობ პასუხს დიდხანს ვერ გაიგებ - გაუღიმა და ბავშვთან გადაჯდა.
-არ ველოდი...შენგან წესების შეცვლა ცუდი საქციელი იყო
ქალბატონმა მართლაც დაიწუნა ეკატერინეს მომზადებული ვახშამი, კარტოფილი მოითხოვა და ეკატერინეც იძულებული გახდა თავიდან დაეწყო მზადება. არც უვახშმია რადგან კარტოფილის შეწვის შემდეგ ვახშამი უკვე ცივი იყო. სამაგიეროდ ბათუ დანაყრდა და ლოყაზეც აკოცა მადლიერების ნიშნად. ქალბატონმა მთელი მეორე სართული შემოირბინა ნახევრად შიშველმა და ეკატერინესაც დაატვალიერებინა მთელი სახლი ამდენ სირბილში. ბოლოს ბათუმ დაიჭირა და სააბაზანოში შესვა. როგორღაც აბანავეს ,ჩააცვეს და საწოლამდე მიიყვანეს. ეკატერინეს არაფერი გამოუვიდა ,ყველაფერი ბათუმ მოახერხა . ბოლოს ტასოს ზღაპრების წიგნი მიაჩეჩა კატოს და უთხრა ზღაპარი მაინც წაუკითხეო და ირონიული ღმილით დააჯილდოვა ოთახიდან გასვლამდე. უკან რომ დაბრუნდა ტასოს უკვე ეძინა, ლოყაზე აკოცა და კატოსთან ერთად გაიპარა ოთახიდან
-აბა როგორ მოგეწონა ერთი საღამო ბავშვთან ერთად
-ეს ბავშვი შენ გგავს ... ჯიუტი და თავნებაა
- ბავშვს ლანძღავ?
-მერე რა რომ საყვარელი,ნიჭიერი,ლამაზი და საოცარი ბავშვია მაინც თავნება და ჭირვეულია
-ახლა რომ დავფიქრდი მგავს მეც ხომ საყვარელი, სიმპათიური, ნიჭიერი და საოცარი ვარ-მისკენ ნაბიჯებს დგამდა და თვალს არ აშორებდა
-ნუ მიახლოვდები
-შენ არა...აი ამათ - ხელი დეკოლტეზე გადაუსვა და უფრო დაიხარა
-იდიოტივით ნუ იქცევი
-იდიოტს დიდი ხანია მიწოდებ და რას ვკარგავ?- ხელი მოხვია და კედელს ისე მიებჯინა განძრევა აღარ შეეძლო კატოს - ორი თვეც არაა ჩვენს ქორწილამდე და სულელური არ არის შენი ქცევა?
-ნუ ღელავ ცოლის მოვალეობას შევასრულებ
-გავვოცდი ... დარჩენილი ორ თვე ვიგულაოთ თუ როგორ
-შეგიძლია ისე მოიქცე როგორც გინდა
-აბა ის გოგო რომ გამიგდე რა იყო
-არ იყვირო ბავშვს გააღვიძებ
-ყვირილს არც ვაპირებდი
-ისე აბრიალებ თვალებს ... ჯანდაბა ნამდვილი ცხოველი ხარ შენ როგორ უნდა აგიტანო . წავედი აქ სუნთქვაც არ შემიძლია -კარისკენ დაიძრა მაგრამ ვერ გააღო-რა ხდება?
-არაფერი,ამაღამ აქ რჩები
-საიდან დაასკვენი
-ასე მინდა და ასე შევთანხმდით! ზედმეტს ნუ მალაპარაკებ მეძინება , თუ არ გინდა რომ შენზე ვიძალადო წამოდი
-აქ პენუარიც კი არ მაქვს..უნდა ვიბანაო და
-არ გაგიშვებ ! შეგიძლია ჩემი შამპუნი იხმარო და შიშველმა დაიძინო
-ანუ შიშველმა..>ძალიან კარგი - გაბრაზებულმა ჩაილაპარაკა და ოთახში შევიდა. რაღაცის თქმას აპირებდა თავისი ფოტო რომ დაინახა
-შენ მეორე საძინებელში დაიძინე ...ეს ჩემი ა
-ამ სურათს აქ რა უნდა..>შენ იყიდე? -თვალს ვერ აშორებდა ფოტოს და გაოცებული სიტყვებს ვერ პოულონდა
-არ მითხრა რომ ეს მოცინარი ღვთაებრივი ქალი შენ ხარ ... თითქოს მიგამსგავსე ,მაგრამ არ მეგონა შენ თუ იყავი
-ბათუ ,რატომ გაქვს ჩემი სურათი ოთახში
-როგორც გითხარი შენი ოთახი გვერდითაა
-არ მინდა რომ ეს ფოტო შენ გქონდეს და თან აქ იყოს ამ ოთახში
-შევიძინე ,ჩემი საკუთრებაა და სადაც მინდა იქ დავკიდებ ! უკაცრავად შხაპი უნდა მივიღო - მაისური გაიხადა და სააბაზანოში შეიკეტა. ეკატერინე საწოლზე დაჯდა და კედელზე ჩამოკიდებულ ფოტოს მიაშტერდა .
დიდხანს იჯდა გაუნძრევლად, შემდეგ ბაღათურია გადაეფარა ნახატს და თავისი ელვარე თვალები მიანათა
-რა გინდა ეკატერინე? მეც ვერ ვიჯერებ რომ შენი ფოტოა
-ამ ოთახში როგორ დაკიდე ... საერთოდ არ გაქვს სინდისის გრძNობა?
-წადი ეკატერინე ... აქედან წადი თორემ ხასიათი მიფუჭდება და არ მინდა ქორწილამდე გაჩვენო როგორი ვარ გაბრაზებული
-როგორ ვერ გიტან ...როგორ ,შენ როგორ უნდა გამოგყვე
-მეზობელ ოთახში ბავშვს სძინავს თორემ გეტყოდი და გაჩვენებდი როგორ და რატომ გამომყვები ცოლად
-რა გავაკეთო , რით გადაგიხადო რომ გამოვისყიდო ჩემი დის ნამუშევარი შენგან
-არაფერი მჭირება ...ყველაფერი მაქვს რაც მინდა .ფანტაზიაც კი არ მაწუხებს ისეთი რასაც თვენახევარში ვერ ავასრულებ .შეგიძლია ისე მოიქცე როგორც გინდა - საწოლზე დაწვა და ადგილზე გახევებულ ეკატერინეს შეხედა- ასე დიდხანს იდგები თუ გადაწყვეტილებას მიიღებ
-გადაწყვეტილება მიღებული მაქვს უკვე ... - მშვიდად დაიძრა სააბაზანოსკენ . შხაპი მიიღო , საცვლები მოირგო და საძინებელში დაბრუნდა. ბაღათურიას გვერდით დაწვა და სანათიც ჩაქრო
-ჩემი მაისურები კარადაში იყო ,ჩემი გამოწვევა თუ გინდოდა სულ მთლად უნდა გაშიშვლებულიყავი- ბაღათურიას თვალიც არ გაუხელია ისე თქვა და ზურგი აქცია.
-სადისტი!
-რა გინდა? პირდაპირ რომ მითხრა რას იტყვი
-არაფერი ! მეც არ ვიცი რა მინდა ...
-მე ვიცი და ის გააკეთე რაც მე მინდა . გადავწყვიტეთ? ახლა დავიძინოთ ტასოს ფსიქიკას უფრთხილდებიან და ნუ გამაგიჟებინებ ბავშვს
-შენ ისეთი სურვილები გექნება ფსიქიატრიულში მომიწევს სიცოცხლის დარჩენილი წლების გატარება
-მარტოს არ დაგტოვებ ნუ ღელავ
-როგორ დამამშვიდე...სურათი მჭირდება!
-არა!
-ცოტა ხნით დაგემორჩილები ...
-ისედაც მემორჩილები
-რაა?
-იმას აკეთებ რაც მინდა...რა მნიშვნელობა აქვს შენს სიტყვებს
-ბათუუუუ ნათლიააა
-ტასოა?
-ხო ალბათ ცუდი სიზმარი ნახა ... ჩაიცვი შენ მე გავალ - სასწრაფოდ დატოვა ოთახი და მალევე დაბრუნდა ტასოსთან ერთად
-კატუსი იცი ტასო მარტო ვერ იძინებს... ცუდი სიზმარი ნახა და საწოლი უნდა გაათავისუფლო ტასუნა იძინებს ჩემთან ხო ჩემო პრინცესა?
-ქოო - აწითლებულ ლოყებზე ხელი ჩამოისვა და თავი მხარზე დაადო-ნანა მიდა მე
-დავიძინოთ ჩემო ტკბილოო ... ეკატერინე შენს ოთახში გავა
-კარი გამიღე და ჩემს სახლში გავალ
-ღიაა ...საკეტი გადაატრიალე და გაიღება - ტასო საწოლში დააწვინა და კატოს გახედა. ქალბატონი მაშინვე წავიდა , კართან იდგა უკვე და გასვლას აპირებდა ჰაერში რომ აღმოჩნდა
-რაა...რას აკეთებ გაგიჟდი?
-გაჩუმდი !
-არ მინდა
-მე მინდა ,შენ კიდე არ იცი რა გინდა. ჩშშ ბავშვს სძინავს - საწოლში დააწვინა შუქი ჩააქრო და გვერდით მიუწვა
-არ დამეძინება
-ბავშვი არ გაჭყლიტო...
-შენ არ გაჭყლიყო
-მე და ტასუნა ხშირად ვიძინებთ ერთად.მესამე ქალია ვისთან ერთადაც ვიძინებ
-მესამე როგორ
-დედაჩემი და ბებიაჩემის მერე მესამეა- გაიცინა და ეკატერინესაც უნდოდა კისკის მაგრამ დროულად გაახსენდა ბავშვი
-მე მეოთხე გამოვდივარ?
-გული არ გაიტეხო ,...
-როგორი ხარ - პაუზის შემდეგ უთხრა და თვალები დახუჭა-სხვანაირი
დილით ორივე ტასომ გააღვიძა ,პატარა ქალბატონი პრეტენზიებით იწყებდა დილას ყოველთვის და არც ამჯერა იყო გამონაკლისი. ტანსაცმელიც კი ვერ შეარჩია ,ბოლოს ეკატერინე რომ გააგიჟა ბათუს მიწოდებული კაბა ჩაიცვა და ყველაზე საშინელი მომენტი თმის დავარცხნა აღმოჩნდა. გამოუცდელ ეკატერინეს ბრალი დასდო და ბათუს მიახლოების ნებაც არ მისცა თმები დამაწიწკნეთო განაცხადა და თმაგაშლილი დააბოტებდა სახლში.
-შეგიძლია საუზმე მოუმზადო . მე გავდივარ
-ნებდები? ...ეკატერინე მტოვებ?
-ნათლული შენია და ადრეც დაგიტოვებია ასე რომ გამოცდილი ხარ და მიხედე- კატო წავიდა,ბინაში გადავიდა ჩაიცვა, მოწესრიგდა და უკან რომ დაბრუნდა ბათუს ხმა გაიგო
-ტასოო ახლა მოგცხებ იცოდე, მე გითხარი კატო გააგიჟეთქო მე გადამიყვანე ჭკუიდან-თქო ეგ გითხარი? დილაადრიან კარაქიანი პური უნდა ჭამო და ფაფა აბა კარტოფილს ხო არ შეგიწვავ
-მე დაგექმალე და შენ კიდე ამ აქოთებული ქაჩით მჭკიპავ?
-ნუ ტირი ტყუილად... კარგად გიცნობ
-ფუუუ როგორი ცუდი ხაარ
-ჩემი სკოლაა რაა...მეტის ღირსი ვარ
-დიახაც !
-ხელები გაშალე ნუ ჩამომიდექი აქ ჭირისუფალივით
-ეგ ვინაა?
-ოოო ტასოოო /... ნუტელა და პურიც არ გინდა?
-მარტო ნუსა პური არა!
-ორცხობილა? ქადა ან კიდევ სხვა რამე მსუყე არა? კრუასანი.. ან
-არაა მარტო ნუსაააა
-დედაშენის ალიკვალი ხარ ,მართალია ერეკლე
-ოოუფ დედიტო ამბობც მამაცენიც ალიალი ქალო და
-ალიალი რა არის?
-შენ ლაც თქვი იც ...
-დედაშენის გჯერა თუ ჩემი
-დედას დაუჯელეო ჩენ ალ მითქალი?
-არა ხო ეგეც მართალია...ოოო სულ ამირიე ტვინი რა ! საერთოდ არ გაჭმევ არაფერს, წამოდი რამე მულტიკს ჩაგირთავ
-არ მინდა !
-ანასტასიააა ნუ მაგიჟებ ახლა !
-რას გლიალებ დათვივით?
-გოგოოო
-ბიტოოო
-გაგიშვებ ახლა მამაშენთან
-გაგიჟდიიი? მამაც ვუთქალი ძმა მინდათქო და აქლა ლო იქ გამიჩვა ლოგოლ დაწელც წელოცთან გასაგზავნ წელილც?
-რა სისულელებს ეუბნება ბავშვს... იცი საერთოდ წეროებს არ მოჰყავთ ბავშვები
-ნუ მატკუეებ ბოლოტოოო ჩეეენ-ბალიში აიღო და ბათუს ესროლა
-ბალიშების სროლას გადაეჩვიე თორე არ ვიცი რას გიზავ
- ველაფელცაც ველ იზამ ...აიიი ელთი,ოლი სამი ოთქი ხუთი ექვსი შიდი ...მეტი ალ კოფილაა
-ტასოოოოო....ტასო გცემ....ტასო შეეშვი ბალიშებს.ტასო რამეს გატეხავ...ტასოოოოოოო კატო?- იმდენი ირბინა ბოლოს კედელთან მდგომი გაოცებული ეკატერინეც დაინახა და უცებ გაჩერდა,თავზე ხელი გააისვა და ქალს მიაშტერდა
-ტასუნა არ გინდა გასართობ ცენტრში წავიდეთ? ზოოპარკში ან სადმე სადაც გაერთობი
-მინდა ...ყველგან მინდა
-მე არ წაგიყვან ,არც იფიქრო ბოლოს პარკში რომ წაგიყვანე დამეკარგე და ძლივს გიპოვე
-შენ იდიოტი იყო დააბრალე ბავშვს,როგორც ჩანს რომელიმე მშობელს გამოელაპრაკე
-ნაყინზე გამიშვა და მერე ეშმაკის ბორბალზე დასაჯდომად გაიქცა. არ ვსვავდი და ისე შეპარულა ვერც გაიგეს. შემოვირბინე ყველაფერი ეს კიდე ბორბალზე იყო დასკუპული და გვერდით მჯდომ ბავშვს პოპკორნს პარავდა
-გატკუებც, ამდენ ლამეც ლოგოლ ვიზამდი ჯელ 4 წლიც ვალ მალტო მეტიც კი ალა ...ბავჩვი ვალ ბავჩვი ეს კიდე მაბაზებს და საელთოთ ალ ვეცოდებიიიი ეკატელინე დეიდაა ამაცთან ალ დამტოვოოო წამიკანეეე- პატარა ხელების ახეზე აიფარა ,ცრემლები გადმოღვარა წამში და მერე ქალთან მიირბინა ქვემოდან უყურებდა წყლიანი თვალებით და კაბაზე ებღაუჭებოდა
-ტასოოო ოოხ ტასოო !
-შენი ნათლულია თუ შვილი ,მითხარი - ჩუმად უთხრა ბაღათურიას
-შენ გადაირიე ხო? რას მეუბნები ხვდები?
-ვერა... არაადეკვატური გავხდი
-მიეჩვიე ,ჩემი შვილი უარესი იქნება. პატარა ქალბატონო თამაში დასრულდა,ახლა წამოხვალ ქაშს შეჭამ ,მერე კარაქიან პურს დააყოლებ,რძესაც მიირთმევ და წავალთ !
-მაწამებ, პატლულს დვაულეკავ და ვეტყვი რომ ბავშვთა უფლებებს არღვევ
-ჩამიშვებ?
-თავს ვიცავ მხოლოდ

ეკატერინე მთელი დღე გაოცებული იყო,ზოგჯერ სიტყვასაც ვერ ამბობდა ნათლია და ნათლულის დუეტი იმდენად აოცებდა. ვერანაირად ხსნიდა ამ ბავშვის საუბრის სტილს,აზროვნების უნარს და საერთოდ ეს ბავშვი უცხოპლანეტელს უფრო ჰგავდა ვიდრე ამქვეყნიურ არსებას. ყველა ატრაქციენზე რომ იჯდა, ყველაფერი რომ მოიარა და დაიქანცა შემდეგ ნაყინი მოითხოვა და სანაყინეში წავიდნენ. ათას ვინმეს გამოელაპრაკა ყველასთან ინაზებოდა და იშაქრებოდა. გააგიჟა გამვლელები,ერთხელ ისიც თქვა ჩემი მშობლები მარწყვის ნაყინს არ მყიდულობენ და თქვენ მიყიდეთო,ქალმაც წამსვე დაუჯერა და ნაყინი მიუტანა.ბოლოს სათამაშოების მაღაზიაში შევარდა და ნათლიას ანგარიში გაუნახევრა. კმაყოფილ დაბრუნდა სახლში და ბარბარეს ყელზე ჩამოეკიდა
-დეე...როგორ გაერთე ტკბილო?
-მომენატრეე დეეე... მამიკო სად არის?
-სახლში არაა
- სახლში არ არის? კი მაგრამ დაბადებისდღე შენთან არ გაატარა?-ბათუმ მაშინვე მიმოიხედა
-არა , სახლში არ არის! დაურეკე და გაარკვიე თუ გაინტერესებს... კატო მადლობა ძალიან დიდი... ალბათ შეგაწუხა , ბათუსთან რომ მიდის ჭკუიდან გადადის .
-საოცარი ბავშვია, მსგავსი არ მინახავს არასდროს
-დედააა მამა სად წავიდა? ეჩქუბე ხო? კაიიი ლააა ალადა დამპილდა ძმაც მოგიკანო ჩენ კიდე ეჩქუბებიიი
-ტასო ძალიან გთხოვ ჭკვიანად და წყნარად
-არააა არ ვიქნები წკნალად...ძმა მინდააააა სენ კიდე მამიკო ალ გიკალც ეჩქუბები და საქლიდან აგდებ. მამა მოვიდეც დაულეკე და უთქალიიი დამადებიცდგე უნდა მივულოოცოოოო
-ღამით დაბრუნდება და მიულოცე
-არაა ახლა მინდა!
-ჩვენ წავალთ... ერეკლეს მიულოცე ჩემგან - ბათუს ხელი ჩაკიდა და იქედან წაიყვანა
-უჩემოდ ვეღარ გადაადგილდები?
-ტაქსით სიარულს არ ვაპირებ როდესაც ასე ახლოს მყავს საქმრო. სახლში წამიყვანე
- მშობლიურ თუ საკუთარ
-საკუთარ ... ისე საქმე არ გაქვს? რამდენი დღეა უსაქმოდ ხარ
-შენ არ იდარდო ჩემი ეკონომიური მდგომარეობა მყარია და სიღარიბე არ გემუქრება ,თუ ძალიან არ მოინდომებ გაფლანგვას
-ნუ ხარ უხეში, მაგიტომ არ მიკითხავს
-ვერ ვიტან ისეთ კითხვებს რომელზეც პასუხი ნათელია
-რადგან ასე საუბარს აგრძელებ გავჩუმდები , აზრი არ აქვს მაინც ბავშვივით გეცვლება ხასიათი
ბათუს არაფერი უთქვამს მანქანა კორპუსთან გაუჩერა და მაშინვე წავიდა როგორც კი გადავიდა ეკატერინე. სად წავიდოდა თუ არა დადვანთან,ბატონი კლუბში ბრძანდებოდა ქალების გარემოცვაში აღნიშნავდა დაბადების დღეს სასმელისა და სიგარეტის თანხლებით
-სად დამიტოვე ბავშვი აქ რა გინდა
-საღამოს უნდა მომეყვანა და მივიყვანე კიდეც ბარბარესთან. შენ რომელი საათიდან აგდიხარ აქ...თვალში მზერა გაქ შერჩენილი თუ ხმით მიცანი
-მგონი წუხელ რომ ვიჩხუბეთ მე და ჩემმა სატანა ცოლმა მას მერე აქ ვარ ... რა მნიშვნელობა აქვს? - მზერა არეული ჰქონდა, კიდვე ერთი ვისკის ჭიქა დაცალა და მაგიდაზე ხმაურით დაბრუნა
-ყარხარ, საზიზღრად გამოიყურები და მაგარი დანძრე*** გაქ ხო? რა მოხდა წუხელ?
-როგორც ბოლო რამდენიმე წელია..4-5 აღარ მახსოვს უკვე ახლაც ჩხუბით შევხვდი ჩემს დაბადების დღეს .დედაჩემს საჩუქარი მივუტანე წუხელ თუ არა ეგეც არ მახსოვს...მგონი მივუტანე და მერე მივედი სახლში და ვარდების თაიგული მთხლიშა ჩემმა საყვარელმა ცოლმა ,შენ ხომ არ იცი რამ გააბრაზა?
-წამო რა გამოფხიზლდი ასეთი მაწუხებ- ვერ იტანდა უკვე ერეკლეს ამ მდგომარეობას და გიჟდებოდა ვერაფერს რომ ვერ ცვლიდა
-შენთან რო წავიდეთ და შენი საცოლე დაგვადგეს მერე ორ კუდიანს ერთად სად ვუმზირო... რა გამოსვლები ჰქონდა გუშინ ეგ ჩემსაზე უარესი იქნება დამიჯერე არ ღირს საერთოდ ცოლის შერთვა... სხვა გზა ნახე
-წამოდი და მორჩი ლაქლაქს...გადმოადგი ფეხი ასე სად გათრიო მძიმე ხარ- მხარზე რომ დაეყრდნო ორიენტაცია დაკარგული დადვანი წამსვე შეუბღვირა
-ტრიალებ და წავიქცევი
-ფუ რა გამოს*** ხარ
-ეგ მაშინ რატო არ მითხარი ის სულელი გოგო რომ მოვიყვანე ცოლად ...არა ხომ იყო ღირსი იმ გარეწარს ვინმესთვის მიეყიდა . ჩემნაირი დებილი მეორე სად იყო გამოიჩინე სიკეთე და აჰა ასე შეგრჩება
-ნუ ბოდავ ... ბარბარეზე უგონოდ იყავი შეყვარებული
-უგონო ვარ ზუსტია ...აბა გონება რომ მქონდეს მაგას რა შემაყვარებდა . გავეყრები და დაისვენებს ისიც და მეც-მანქანაში რომ ჩაესვენა და რამდენიმე წუთი ეგდო გათიშლი მერე ამოთქვა და სახეზე ხელები ჩამოისვა - მაინც ვეზიზღები
-რა აუტანელი ხარ ასე რომ თვრები...
-ნუ ატრაკებ ...სად მიგყავარ - უცებ შეიცხადა გზას რომ დააკვირდა
-სახლში
-იმ ქალთან? არ მინდა დაბადებისდღეც კი ჩამიშხამა და ბოლო საათები სულ მთლად გავაფუჭებინო? შენთან ავიდეთ ან სადმე სასტუმროში წამიყვანე
-მოკეტე და წამოდი ! - მანქანა გააჩერა და გადავიდა
-არ მინდა... რანაირი ძმაკაცი ხარ პირდაპირ მგლის ბუნაგში მაგდებ
-გადმოდი დროზე მშიშარა ბავშვივით ნუ იქცევი
-შემომაკვდება და დავაობლებ ტასოს ... მიხედავ ხო შენ?
-გადმოდი - მკლავში წვდა და გადაათრია ,მერე სახლში შეიყვანა- სიტყვა არ თქვა ,ჩუმად იარე
-ხვალ გნახავ და დედას გიტირებ-ჩუმად უთხრა და სააბაზანოში შევიდა-მე თვითონ
-ხო როგორ არა..>შენ თვითონ - დუში მოხსნა და პირდაპირ მიუშვირა ცივი წყალი ,მერე ტანსაცმლით შეაგდო კაბინაში და მანამ ასხავდა წყალს სანამ გინება არ შეწყვიტა დადვანმა
-ოო კაი გეყოს... გავიყინე შე ჩემა
-ტანსაცმელს შემოგიტან და წავალ
ისე გავიდა არც არაფერი უთქვამს სხვა. ოთახიდან ტანსაცმელი გაუტანა და იქაურობას უნდა გაცლოდა კიბესთან რომ დახვდა სავარძელში მჯდომი ბარბარე
-როგორც მოიყვანე ისე წაიყვანე !
-საკუთარი სახლიდან რისთვის აგდებ ქმარს ვერ მეტყვი?
-თვითონ ისეთი მთვრალია ვერ გითხრა ?
-არ იცის !
-არ გრცხვენია ,შენც აჰყევი ხო თამაშში. სულერთია , ნუ ახსოვს აქ მოსული არ დავინახო ჩემ შვილსაც ნუ გაეკარება ჰყავდეს იმ ქალის შვილი და კიდე ბევრი გააჩენინოს თუ უნდა - აშკარად გაცეცხლებული იყო, გულნატკენიც ჩანდა და იმდენად შეუვალი ,რომ ბათუც დააბნია
-ვინ ქალზე ამბობ გაგიჟდი შენც?
-ბათუ გეფიცები შენც შენს ძმაკაცს მიგაყოლებ ...
-ბარბარეე რომელ ბავშვზე ამბობ..სად ჰყავს ბავშვი ტასოს გარდა . ვიღაც კახპ* მოგადგა გამოგიტენა ტვინი სისულელეებით და შენც გჯერა?
-კახპ*ა-თქო რომ გეუბნებოდით მეგობრად მაცნობდით და ახლა რა შეიცვალა? აღარაა უგონოდ შეყვარებული, ბუნჩულა გოგო ის თქვენი მეგობარი მაკო? შენც რომ მიმტკიცებდი არაფერი ჰქონიათ მეგობრები იყვნენო ... ორივე ერთნაირები ხართ საერთოდ მეცოდება ეკატერინე ,იმედია არ შეირთავ ცოლად - შებრუნდა და პირდაპირ ერეკლეს შეასკდა, ისიც წამში წვდა მკლავში და უკან გასწია
-მაკოსგან რაღა გინდა გოგო...რა სისულელეებს ჩმახავ გადაირიე ? მეტი მიზეზი ვერ იპოვნე ჩემი დაბადებისდღის ჩაშაშლელად და ზღაპარი მოიგონე? გავიგეთ რო ვერ იტან იმ გოგოს მე რას მერჩი -თვალებანთებული დაჰყურებდა და ხელს არ უშვებდა
-ხელი გამიშვი და ნუ ღრიალებ სძინავს ბავშვს ... შენი ბიჭი რადგან არაა ფსიქიკა უნდა დაუზიანო? ხელი გამიშვი ...იცოდე მოგკლავ ,გირჩევნია შენი ფეხით წახვიდე შენს მაკასთან და თქვენს ბიჭთან სანამ შენს ცხედარს გავუგზავნი დასამარხად !
-სულ გადაირიე გოგო? სად მყავს ბიჭი
-ერეკლე დამშვიდდი- ბათუ რომ მიხვდა მალე მოტეხდა ქალს ხელს მაჯაზე მოუჭირა თითები და ბარბარეს მოაშორა - მაკამ გითხრა ბავშვზე თუ საიდან მოიტანე ეგ ამბავი
-რა ბავშვი ბიჭო შენ რაღა დაგემართა ...არ იცი რომ არ მყავს სხვა შვილი ტასოს გარდა?
-ბატონს დაბადებისდღის საჩუქარი მიართვეს ერთი დღით ადრე ... საძინებელში ედო გახსნილი კონვერტი ბავშვის ფოტოები და მაკას წერილი იყო . დედაშენთან რომ წახვედი დაგავიწყდა დამალვა ეტყობა,ხდება ხოლმე ასეც
-რა წერილი შე ჩემა
-მე რა ვიცი კი გავხსენი მარა არ ჩამიხედავს... დამირეკეს საჩუქარი მზადააო და უჯრაში ჩავაგდე .სად წაიღე გოგო
-დავწვი ! ახლა არ მითხრა ბავშვი არ მყავს ნანახიო თორემ გავგიჟდები...მისმართი ეწერა ღამით გელოდებიო და სად ბრძანდებოდი აბა .არ მითხრა მარტო მაკა დამხვდა და ბავშვის ნახვა ვერ მოვახერხეო. შემეშვით ორივე რა ... სასამართლოში შევხვდებით ! ბათუს გამოვატან როცა შენი დღეები იქნება და თუ მოინდომებ რა თქმა უნდა დაგიტოვებ კვირაში ორი დღე მაინც. შენი სახის დანახვაც არ მინდა
-მოიცადე ! - კიბეზე ასული უკან დააბრუნა
-რა გინდა
-ის ბავშვი ჩემი ვერ იქნება!
-არ მითხრა სექ*ი არ გვქონიაო ... მე რომ მეჩხუბე ჩემ ძმასთან წასვლის გამო ვინ გაწყნარებდა კარგად გაიხსენე ...ოო რა თქმა უნდა თავი დახარე და მზერა მომარიდე ..კარგად დაფიქრდი აბა რომელი აქტის დროს შეუშვი უხვად შენი გენეტიკური მასალა მაკ..
-არაფერი ვიცოდი მე წერილიც არ მინახავს და საერთოდ არ იქნება ის ბავშვი ჩემი ! არც მაკასთან ვყოფილვარ წუხელ და მითუმეტეს არსად წასვლას ვაპირებ. შენ ჩემი ცოლი ხარ, ეს ჩემი სახლია და აქ ვიქნებით ერთად მე, შენ და ჩვენი შვილი ! ახლა შეგიძლია ღრმად ისუნთქო ცეცხლი გამოუშვა პირიდან და მერე დამშვიდებული დაწვე საწოლში და დაიძინო!
-კიდევ რამეს ხომ არ მიბრძანებ...ბათუ ნუ მიიპარები ესეც თან გაიყოლე ! ამჯერად არ ვაპირებ უკან დახევას არააა ... არ ვაპირებ შენი შვილების ატანას და ჩემი შვილის ფსიქიკის განადგურებას ! წაეთრიე აქედან თორემ გეფიცები ისე მოვაწყობ მოსამართლე ბავშვის ნახვის უფლებასაც არ მოგცემს მერე წამუდამოდ წავალ და თვალით ვერ ნახავ ანასტასიას - კიბე აირბინა, საძინებელში შევარდა და კარი ისე მიხურა სახლი შეაზანზარა.
-რა ვქნა ვიპოვო მაკა?- ბაღათურია მდუმარედ იდგა სანამ ბარბარე არ წავიდა
-იპოვე უნდა მოვკლა... ხომ ვიცოდი ცხოვრებას გამიმწარებდა ეგ ავადმყოფი ქალი! ახლა ეს ბავშვი საიდან მოათრია მე მაგის დედას შევ***
-რო მირბიხარ იცი სად მიდიხარ?
-სადმე წამიყვანე თორემ მოვკლავ იმ გიჟს და მერე მაკას მივაყოლებ- ხელი მეორე სართულისკენ აიშვირა და მანქანისკენ წავიდა.
ბათუმ გაარკვია მაკა რომელ სასტუმროში იყო და პირდაპირ იქ მიიყვანა ბატონი ერეკლე.
-წამოგყვე?
-ხო აბა მართლა შემომაკვდება ...
-ბავშვი ჰყავს გაითვალისწინე
-არც პირველი ობოლი იქნება და არც მეორე
-იქნებ მართლა შენია...
-არაა ჩემი , ჩემი რომ იყოს აქამდე არ მომიყვანდა შენი აზრით?
-რა იცი იქნებ ეშინოდა აბორტის გაკეთება არ დაგეძალებინა... რამდენი თვე ხვდებოდი
-მე რა ვიცი მაკას რამდენჯერ შევუდე რას მელაპარაკები საერთოდ - სასტუმროში შეაჭრა და პირდაპირ ლიფტში შევიდა . ოთახი იპოვა და ისე დააკაკუნა კარის ჩამოღებამდე ცოტა იყო დარჩენილი. ქალმა რომ გააღო და ბიჭებს შეხედა გაიცინა
-ერთი დღით გვიან მოხვედი ...
-ხო არა? რა მასკარადი დამიდგი ,რა ფოტოები და წერილები აგიტყდა. რა ბავშვი და საერთოდ რა ჯანდაბა გინდა აქ
-ვიცოდი რომ გაგიჟდებოდი ,მაგრამ შვილი გყავს ბიჭია და თან გგავს კიდე - უცებ აიყვანა წლამდე ბავშვი საწოლიდან და სანამ ერეკლე იფეთქებდა ბათუმ უკან გასწია
-დეენემის ტესტს ჩაიტარებენ ...თანახმა ხარ?
-რა თქმა უნდა, დარწმუნებულიც ვიყავი რომ მოითხოვდი
-არ მჭირდება არავითარი ანალიზი ... ერთადერთი შვილი მყავს და ისიც საკუთარი ცოლისგან შენ კი იქ დაბრუნდი საიდანაც ჩამოხვედი ! ერთ დღეს გაძლევ თუ არ წახვალ იცი რისი გამკეთებელი ვარ როცა მოთმინებას ვკარგავ ,ახლაც მოგისვრიდი აქედან,უბრალოდ ბავშვი მეცოდება
-ისევ ისეთი ხარ როგორც ადრე... საერთოდ არ იცვლები . მეცოდება კიდეც ბარბარე! წავალ ისედაც, შენ იმედია გაიკეთებ ტესტს და დაიტოვებ შვილს ,ნუ თუ არ გინდა შენი ვაჟი ბავშვთა სახლში გაიზარდოს. - კართან მისული მოაბრუნა
-ბავშვის გაშვილებას აპირებ და ყველას ჩამოუარე ვისთანაც კი იწექი?
-არა ,მხოლოდ შენთან რადგან ბავშვი შენია
-თუ არ გინდოდა რატომ გააჩინე, მაინც თუ უნდა გაგეშვილებინა ამდენხანს რატომ დაიტოვე შენთან- ბათუმ ჰკითხა ამჯერად,მაგრამ ხმა არ აუწევია ისედაც საკმარისზე მეტად იყო გაცოფებული
-თავიდან ვფიქრობდი რომ გავაჩენ ერეკლე ჩემთან იქნება-თქო ,მერე მივხვდი რომ აზრი არ ჰქონდა იმდენად გიჟდება თავის ბარბარეზე მეეჭვება ოდესმე მიატოვოს .ახლა დანიშნული ვარ და საერთოდ არ მჭირდება ბავშვი , რომელიც არ სჭირდება ჩემს მილიონერ საქმროს
-და ამ ყველაფრის მერე უნდა დავიჯერო რომ ჩემი შვილია?
-კარგი რა შენი რომ არ იყოს სხვაგან ვერ წავიყვანდი? სისხლის გაღება თუ არ გინდა თმის ღერი ჩააბარე და უბრალოდ დაელოდე პასუხს...მე უნდა წავიდე ხვალვე !
-ბავშვი სად მიგყავს ...
-თუ საოცრება მოხდა და ანალიზი შეცდა ბავშვთა სახლში მიიყვანეთ
-ავამყოფი ხარ გოგო? საკუთარ შვილს ასე მიუგდებ ერეკლეს და წახვალ? იმ შენმა მილიონერმა რომ მიგაგდოს გზაში მერე მოხვალ და ბავშვს წაიყვან უკან?
-ოჰ ბაღათურია შენ არასდროს კარგავ აზროვნების უნარს ხო? თუ გინდა ხელს მოვაწერ და ბავშვზე უარს ვიტყვი ,ბავშვთა სახლში დატოვების შემდეგ გააშვილებენ ან ერეკლე გაზრდის.საყვარელია ,მაგრამ ზედმეტი თავსატეხია ჩემთვის თუმცა ზოგჯერ თუ მაჩვენებ
-ხვალ მოვალთ ,იმედია მანამდე არ მიაგდებ სადმე ბავშვს
-კარგი ...გელოდებით ხვალ
ერეკლე გათიშული მიაბიჯებდა. მანქანაში რომ ჩაჯდა მერე გახედა ბათუს
-ავამყოფია ...ცხოველია თუ რა არის ასე როგორ აგდებს ბავშვს .მართლა ჩემი რომ იყოს?
-დოკუმენტს მოვამზადებ ,შევეცდები სწრაფად გავაკეთო . შენი რომ არ იყოს არ მოგიყვანდა, ანალიზიც გაიკეთე რას კარგავ რატომ ჯიუტობ
-შენთვის მარტივია,როდის მოუყვანიათ ბავშვი საყვარლებს
-მე დამაბრალე იმპულსური იდიოტი რომ ხარ და არ იცი ვინ უნდა გაჟ*** შენი შვილია და თუ არ გინდა მე წამოვიყვან , ანალიზს უშენოდაც გავაკეთებ ასე ვერ მივაგდებ საწყალ ბავშვს ,რომელსაც არ გაუმართლა დედა ავადმყოფი ჰყავს მამა იდიოტი! ქალმა როგორ უნდა გაჭამოს ისე რო ბავშვი გააკეთო და არ იცოდე ,ვითომ პატარა ბიჭი იყავი
-ცუდად ვარ ისედაც და ტვინს უარესად ნუ მიტყ*** სახლში წამიყვანე
-გინდა ბარბარემ მოგკლას?
-ხო მინდა მომკლას და დავისვენებთ !
-როგორც გინდა მე ხელებიც დამიბანია
ერეკლე სახლთან დატოვა და წავიდა.იმ ღამესვე დაიწყო დოკუმენტის მომზაება და ანალიზისთვის შესაფერისი კლინიკა მოძებნა. შემდეგ აივანზე დაჯდა და ეწეოდა სანამ ეკატერინეს აივანზე უცხო ბიჭი არ დაინახა თანაც ნახევრად შიშველი სიგარეტით ხელში. წარმოგიდგენიათ რა რეაქცია ჰქონდა როცა ტვინმა გაიაზრა ეს ყველაფერი? ვერ წარმოიდგენთ როგორ გადახტა აივანზე და ყელში წვა გაოცებულ ბიჭს, თავით შეატანინა მინის კარი
-შენ ვინღა ხარ შე ...შენი დედა- უნდა დაერტყა თვალებგაფართოებული ნახევრად მიმხვრჩვალი ბიჭისთვის ვიღაც რომ ჩააფრინდა და სახე ჩამოკაწრა
-ზურას ხელი გაუშვი შე არანორმალურო...პირუტყვო საიდან გაჩნდი საერთოდ ეკატერინეეეე მიშველეეე სახლში ყაჩაღიააა - კიოდა ქერა და ბათუს სახეს უკაწრავდა, მუშტებს უშენდა .ბიჭი გათიშული ეგდო,თვალებს ატრიალებდა მხოლოდ.ეკატერინე თავისი საძინებლიდან გავიდა ნახევრად შიშველი და როგორც კი გაიზრა რომ ქერა ბათუს ურტყამდა მოაშორა
-ანჩო გაჩერდი ანჩო ქურდი არ არის მოიცადე
-შენ რა იცი ...აბა ვინ არის ნახე რა უქნა ჩემ საწყალ ზურას .მოკლა მგონიიი ...ზუუუ ზურიკოო გამოფხიზლდი ბიჭო .ისე კარგად ურტყამ ბიჭებს ახლა ასე უცებ დავარდი? ზურიკოო ბიჭოო
-რა ჯანდაბაა სამნი თუ ჟიმ**ბდით ჩემთვსიაც გეთქვა იქნებ და არ ვიყავი წინააღმდეგი- ისეთი სილა უთავაზა ეკატერინემ ყბა მოეღრიცა
-როგორ ბედავ ჩემ სახლში შემოვარდნას,ჩემი სტუმარის ცემას და ჩემს შეურაცხყოფას.ვინ მიგდიხარ საერთოდ
-შენი მომავალი საქმრო და
-ვინოოო? - ძლივს შეფხიზლებულმა ბიჭმა და კაპასმა გოგომ ერთბაშად წამოიყვირეს - ესაა საქმრო? ამის გასაცნობად ჩამოვფრინდით აქ ? შეიშალე ეკატერინე?
-შენ ვაფშე დადუმდი- ბათუ ბიჭისკენ გაიწია და ყელში უნდა წვდომოდა ხელი რომ მოუქნია
-არაკაცურია გაუფრთხილებლად რომ ესხმი თავს ადამიანს თან სულ ტყუილად და ეჭვიანობა თუ გაწუხებდა საცოლე არ უნდა მიგეგდო მარტო სადარბაზოსთან
-ოჰოო აი ეს მომწონს...ვგიჟდები წინააღმდეგობას რომ მიწევენ. მოდი აბა გავარკვიოთ რა არის კაცური -ბაღათურიას ვერაგი ღიმილი რომ დაინახა ეკატერინემ მაშინვე მის წინ დადგა და ხელები მხრებზე მიადო
-გაჩერდი გთხოვ არასწორად გაიგე...ზურა და ანჩო ჩემი მეგობრები არიან უნივერსიტეტში გავიცანი ორივე .გუშინ წამომცა რომ ვთხოვდები და იმიტომ ჩამოვიდნენ , სადარბაზოსთან დამხვდნენ რამდენიმე სათის წინ შენ რომ დამტოვე და წახვედი მაშინ- უცებ მიაყარა და ზურას გახედა-ზურა დამშვიდდი გთხოვ
-ჯანდაბა , შენ გამო სისულელეებს ჩავდივარ .შენი ბრალია სტრესში გყავარ- ეკატერინეს წელზე მოხვია ხელი და ხმაურით აკოცა ტუჩებში - მომიტევე ზურაბ უბრალოდ საცოლეზე ეჭვიანობა ცუდი ყოფილა
-კატუშას არ იცნობ როგორც ჩანს თორემ ასე არ მოიქცეოდი- ბიჭმა უხეშად მიუგო და ზურგი აქცია.
-მეც მაპატიე რომ დაგკაწრეთქო ვერ გეტყვი,ღირსი იყავი-ანჩომ უთხრა და ზურას მიჰყვა
-კატუშაო ასე თქვა თუ მომესმა...რატომ გეძახის ისე როგორც მე? ვინ მისცა უფლება
-ხელი გამიშვი და შეწყვიტე ეს ისტერიკა! გირჩევნია ბინაში დაბრუნდე
-მგონი ტყუილად მოვიხადე ბოდიში და მიუხედავად იმისა რომ არ გჟიმ*** უყვარხარ
-ავადმყოფი ხარ? ვიცი რომ ხარ მაგრამ ჰალუცინაციებიც გაქვს? გითხარი მეგობარია-თქო შენი აზრით რომ ვუყვარდე და მეგობარი არ იყოს აქამდე არ გავთხოვდებოდი მასზე ? შენნაირ იმბეცილს მივცემდი ცხოვრების არევის უფლებას?
-ხმას დაუწიე რომ მელაპრაკები და სიტყვებს დაუფიქრდი,ვის გაჰყვებოდი იმ შენნაირ წიგნისჭიას? ვინაა საერთოდ რა უფლებით
-ჩემი მეგობარია და შენზე მეტი უფლებები აქვს
-ალოგიკურ წინადადებას ამბობ
-აქედან წადი !
-უკვე ვფიქრობ კედელი გამოვტეხო და წინასწარ გავაერტიანო ჩვენი ბინები ... მაინც პატარა სახლი მაქვს ცოლ-ქმრისთვის
-რამდენი გიფიქრია ჩვენს ოჯახზე, ალბათ ოცნებობ ჩემს ცოლად შერთვაზე ხომ?
-რაც დაგინახე იმ წამიდან... კარი რომ მიგიხურე მაშინ იმ ქალს ვკოცნიდი და ჩვენს ოჯახზე ვფიქორბდი
-გულისამრევი ხარ!
-ეს შენ გაქვს ნაადრევი ტოქსიკოზი ....უკვე მეშინია ფეხმძიმე არ შემეტენო
-შენ ...შენ
-მე ..მე ძალიან დაღლილი ვარ საცოლის სითბო, ვახშამი და მშვიდად ყოფნა მჭირდება . შემიძლია ჩემთან დაგპატიჟო და შენი მეგობრები აქ დატოვო
-მათთან ერთად ვაპირებ ქალაქში გასვლას, ფუნიკულიორზ ვახშმობას და
_შესანიშნავი აზრია მე დავპატიჟებ, გაწითლებული ყელის და მინგრეული ყბის ასანაზღაურებლად,იმ შენ კატა დაქალს კი მივუტევებ
-შენთან ერთად არ წამოვლენ
-ანუ შენს ქმარს არ მიიღებენ? რა საწყენია მათ სახეებს ვეღარ ვნახავ და მხოლოდ მე გეყოლები
-ვერ გიტან !
-მეც ვგიჟები შენზე ... - ხელი მოხვია და ტუჩებზე დააცხრა ზუსტად იმ დროს ზურა რომ გავიდა ოთახში . ხელები ისე ჩაასრიალა საჯდომზე და მოუჭირა ეკატერინეს კი არა ლოდს ააკვნესებდა.
-მგონი ვხვდები ცოლად რატომ მიჰყვები... ისა და ქორწილის დღე უკვე დანიშნულია?- ქალი კატაც გავიდა და წყვილის დანახვისას ამეტყველდა
-მე... არ არა უფრო სწორად .მგონი წყალი მინდა გავალ დავლევ და მოვალ - უცებ თქვა და სამზარეულოში მიიმალა
-მგონი თავიდან უნდა გავიცნოთ ერთმანეთი - ბათუმ სერიოზული სახით შეხედა საცოლის მეგობრებს
-ჯანდაბა იმ საზიზღარმა მგონი იდეალურ ქმართან მიახლოებული გიპოვნა, დამპალიი
-ანჩო !-ბიჭმა თვალები დაუბრიალა ,მაგრამ ყურადღება არ მიაქცია
-შენ ჩუ ... ეკატერინეს უნდა ეს ბიჭი და ჩვენ ვინ ვართ რომ შევეწინააღმდეგოთ? საყვარელოო კეთილი იყოს შენი გაცნობა. იმ ინციდენტს დავივიწყებთ ხო? - ისე მოეხვია და აკოცა ბათუმ ეკატერინეს გადახედა ,რომელმაც თვალები აატრიალა
-ანჩო საქმროს ნუ შემიცდენ თორემ დარწმუნებული ვარ უარს არ გეტყვის
-ღმერთმა დამიფაროს შენს კაცთან რა მინდა...ხელები ამიწევაი სულ არ შევეხები .ზურიკოო მოდი აქ დადეთ ზავი ასეთს ვერ გიყურებ
-მხოლოდ ეკატერინეს გამო
-რა საყვარელი მეგობრები გყავს კატუს- ეკატერინეს გაუღიმა ბათუმ და ისევ მიიზიდა თავისკენ- ახლავე ვუთხრათ რომ ამაღამ ჩემთან დარჩები ...შეგიძლიათ თავი ისე იგრძნოთ როგორც საკუთარ სახლში ,თქვენს განკარგულებაში იქნება ყველაფერი
-რა საჭირო იყო წასვლა საყვარელო ... მე და ზუკიტო ერთად დავწყვებოდით არ იყო პრობლმა. პირველია თუ მეორე
-თავიდანვე ვერ მითხარი გეი თუ იყო?- ეკატერინეს რომ ჩასჩურჩულა ბათუმ ბიჭს ძარღვები დაებერა ანჩო კი აკისკისდდა და ძლივს გაჩერდა ისიც მას მერე რაც ზურამ დაუძახა
-ვაიმეე ძაან ცუდად ვაააარ გეიოოოოო იმენა შენზე თქვა ზურიკელააა ახლა შევწუხდები თანამოაზრე გამომიჩნდა მეც მაგას არ ვეუბნები? როგორ შეიძლება ჩემნაირ ქალთან გეძინოს და
-ანიკო გამოცვლას აპირებდი ვახშმად წასვლამდე!
-ოოო ზურიიუუს ნუ მიბრაზდები რა შენი ბრალია თუ შენს ღირსებას ცუდი გემოვნება აქვს და ჩემნაირი საოცნებო ქალი არ იზიდავს? წავედი გვრიტებო გამოვიცვლი... მალე წავიდეთ თორემ კუჭი გამიხმება მალე...იცი რამდენი ხანია დედასამშობლოში არ ვყოფილვართ მე და ზუკიუსი?
-წამოდი - ხელი ჩაავლო და ოთახისკენ წაიყვანა
_შენ სად მომყვები
-მაინც დამიძახებ და ბარემ გეტყვი რომელი კაბაა ისეთი ყველას თვალებს რომ დაუბრმავებ
-უიმეე უზნეოო ... ფუუუ გაფუჭებულო კაცო როგორ მიშლი ნერვებს
-არ მეგონა ასეთი მეგობრები თუ გეყოლებოდა- ბათუ უყურებდა წყვილს და გაკვირვებას ვერ ფარავდა
-ნუთუ შენც შეცდი
-არა საყავრელო კარგად ვიცოდი რომ ერთადერთი იყავი,მაგრამ შენ ხასიათთან მიახლოებული მაინც ხომ უნდა გყავდეს ვინმე
-გიმნაზიიდან მეგობრები არ მყავს ...
-მე წავალ გამოვიცვლი ... დამიძახე მზად რომ იქნებით
-ეჭვიანობის გამო შეწუხება არ ღირს, ზედმეტად ბავშვური და სულელური საქციელია შენთვისაც კი
-იმედებს მიცრუებ ხოლმე ეკატერინე !
ბათუ წაბრძანდა , ყველაფერი ბოლომე მოაგვარა, გააკონტროლა შემდეგ ერეკლეს დაურეკა გაიგო ცოცხალი იყო თუ არა. შხაპი მიიღო, ჩაიცვა და სიგარეტით ხელში ისევ აივანს მიაკითხა. ამჯერად ეკატერინე გავიდა და მზად ვართო უთხრა. იმდენად ლამაზი იყო ქალბატონი რამდენიმე წამს ათვალიერებდა ბათუ,შემდეგ გარეთ გავიდა და სიტყვაც არ უთქვამს ეკატერინესთვის . მოკლე კაბაში გამოწყობილი ნახევრად შიშველი ანჩო შეათვალიერა და წამსვე გაეცინა რადგან მიხვდა ზურამ როგორ დაიჭირა მისი მზერა და ავტომატურად გამოუშვა ბოლი .
-ამ არსებაზე უკეთესი კანდიდატი ვერ იშოვე დავიჯერო? - კატოს უთხრა ძალიან უემოციოდ და დაიკიდა ბათუს რომ ესმოდა
-ზურა სხვა დროს ვისაუბროთ გთხოვ...
-ზუუუ შენი სილიკონებიანი ნაშა მე რატომ მირეკავს ხომ ვერ მეტყვი?
-ჩართული მაქვს ტელეფონი და ნომერიც იცის შენ არ დაგირეკავდა
-დიდი ასოებით მიწერია ზურაბის სილიკონის კახპა და დავიჯერო სხვა ვინმეზე მივაწერე?
-ანჩო კარგი რა...მომეცი მობილური მაშინ ვუპასუხებ
-ეე შენ რატო უპასუხებ? მე მირეკავს და იქნებ ჩემთან აქვს საქმე? მადროვეე ცუნცუულ დაოკდი ტელეფონით სექს** აქ მაინც ვერ მოახერხებთ - ჩაახველა და მობილურის ეკრანს თითი გადაუსვა-ალიოო - წინადადების ტქმა ვერ მოახერხა ინგლისურად მოჭიკჭიკეს ხმამ ყური რომ ატკინა და მობილური შორს გასწია. დიდხანს უსმენდა მერე სიცილი დაიწყო და მანქანაშიც ისე ჩაჯდა რომ არ გაჩერდა
-რა ხდება იტყვი? რა გითხრა ასეთი
-ვერ გეტყვიი
-ანჩო თქვი ან გაჩუმდი თორე ჩვენც გვეცინება უკვე შენს სიცილზე- ეკატერინემ გახედა და ის უფრო აკაკანდა
-აქამდე არ იცინი გოგო> ვაიმეე ვეღარ გიყურეებ ცრემლები მომდის ცუდად ვარ ხო გამიფუჭა მაკიაჟი იმ გაოხრებულმა ქალმააა ეგ ამოწყდა ეგ არ ეღირსა კაცის მიკარებას და ჩაკვდა ვიბრატ*რით ხელში -არც სუნთქავდა ისე საუბრობდა და საერთოდ არ ჰგავდა ლექტორს
-ღმერთო შენ მიშველე ...შეუნდე რამეთუ არ იც..
-ოოო ეკატერინე გეყოფა რა ... ლიზას ხო დაურეკე რო გავერთო ცოტა? თორე შენ ისეთი ხარ არც მეცეკვები ! სიძე შენ ისეთი კაცი მეჩვენები რესტორნიდან კლუბშიც წამიყვან და ეს თუ არ წამოვიდა ხო არ დამტოვებ მარტოს?- წინ გადაიხარა და ბათუს მკლავზე თითები ჩამოუსვა
-ერთი დღე დაისვენე არაფერი დაგიშავდება - ზურამ ისე გაქაჩა უკან კივილი წასკდა
-გამოთაყვანებულო მეტკინა ხელი
-კაბა აგეწია და გაგასწორე რა მოხდა
-ხო როგორ არა... აბა მითხარი რა ფერის ტანგა მაცვია
-რას ვიფიქრებდი ეკატერინეს ისეთი საქმრო თუ ეყოლებოდა შენ რომ მოგინდებოდა !
-ენა რომ არ გქონდეს ასეთი დამპალი ქორი წაგიყვანდა ზურიკო
-ნუთუ !
-ჩემს მანქანაში თუ არ დააყენებთ სისხლის გუბეს კარგი იქნება...უკანა სავარძელს ვუფრთხილდები - ბათუმ სარკეში გაიხედა და თვალი ჩაუკრა წყვილს
-არ ვაპირებ მის მოკვლას ...არ ვჩხუბობთ საყვარელო შენ არ იდარდო
-ჩხუბი არც მიგულისხმია საყვარელო-თვალი ჩაუკრა ანჩოს და დააშტერა გოგო. ეკატერინე კი მას მერე თვალს არ აშორებდა თითქოს უცხოლანეტელის გვერდით იჯდა.მანქანიდან როგორც კი გადავიდნენ ხელიმკლავი გაუკეთა და წინ გაიჭრა-სად მიმარბენინებ
-რა იცოდი
-რა ვიცოდი?
-როგორ მიხვდი ...შენ რა რამე ზეციური არსება ხარ? ლუციფერი , სამოთხიდან გამოგდებული ანგელოზი?
-წამოსვლამდე რამე დალიე ?
-ანჩო როგორ გააჩუმე...
-რა ქალიშვილი რომაა იმაზე ამბობ? ზოგადად მაგდენ უხამს სიტყვას ან უკომპლექსო ქალიშვილები ამბობენ ან კიდევ ისეთები როგორიც ანჩო არაა... თუ იმაზე ამბობ ზურა რომ უყვარს და იმ სირ* მისთვის სიამოვნების მინიჭებაც კი არ უნდა იმდენად ბოროტია
-ღმერთოო შენ რანაირი ხარ... ეს როგორ კი მაგრამ რანაირი მასხარა ხარ?
-ძალიან ბევრი უნდა ვიმუშაოთ რომ გაიგო ვინ ვარ და როგორი ვარ ...50 წლის ქორწინების იუბილე რომ გვექნება ან არ გვექნება...- ხელზე აკოცა და შემდეგ უკან მომავალ წყვილს გახედა-აქეთ მეგობრებო,მაგიდა დაჯავშნილი მაქვს და ჩვენი გიორგი უკვე მობრძანებულა
-ეს მარმელადო ვინ არის? ლიზიკომაც ჩაიგდო ხელში კარამელო და არ მითხარი? -ანჩომ გიორგი როგორც კი დაინახა მაშინვე მასზე გადაიტანა ყურადღება
-ანჩო საყვარელო რამდენ ხანს რჩები საქართველოში?- ბათუ მიუბრუნდა სრულიად სერიოზული გამომეტყველებით თან ჩუმად ელაპარაკებოდა
-მინიმუმ თქვენს ქორწილამდე
-ხოდა გპირდები ერთ კარგ ბიჭს როგორც ამბობ“ მარმელადს“ მე გაგიჩითავ - თვალი ჩაუკრა და ეკატერინეს მიუბრუნდა- გთხოვთ ქალბატონო დაბრძანდით
-გმადლობ - კატო დაჯდა სამაგიეროდ ლიზა და ანჩო იმდენ ხანს ეხვეოდნენ და ისეთი ამბავი დაატრიალეს ყველა მათ უყურებდა. ეკატერინემ გიორგი და ზურა გააცნო ერთმანეთს. ზურაც ჯდებოდა ლიზა რომ მოეხვია გიორგიმ კი ბათუს გადახედა
-როგორც იქნა გაგიცანი ...შენზე ბევრს მიყვებოდა ანჩო . ნუ სულ შენზე არ მიყვება პრინციპში?
-მეც მიხარია ... ბევრი მსმენია შენზე , მაგრამ გამახარებთ ორივე ერთად ხშირად თუ არ იქნებით ჩემს გარემოცვაში -ისევ ისეთი სერიოზული გამომეტყველება ჰქონდა ბატონ ზურას
-ზურაა ენას ამოგგლეჯ ნუ გააბრაზებ ახლა ლიზიკოს
-არაუშავს სწორად გავიგე ორს ერთად ვერ აგვიტანს...არ იდარდო ჩემო კარგო ჩვენ მარტოები ვიხეტიალებთ ჩემი დის ქორწილამდე უნდა დავათვალიერებინო ყველაფერი
-თბილისის ნახვას ამდენი დრო სჭირდება?
-თბილისს არა საქართველოს არ ეყოფა
-ღმერთო გვიშველე...
-გიორგიი წაგვიყვანს . ხო გიო? - ჩუმად მჯდომი ბიჭიც გახვია ამ ქაოსურ ამბავში
-მე?- ისეთი გამომეტყველება ჰქონდა მისი პასუხი ნათელი იყო
-კარგი მარტო მე და ანჩო წავალთ ბათუმში და ავყრით გარუჯულ ბიჭებს
-გზა ხსნილია საყვარელო ხომ იცი
-დამპალო გზას გაჩვენებ მე მადროვე გავიდეთ აქედან - ღიმილით უთხრა და ფეხზე ისე მოუჭირა ხელი სახე დაემანჭა გიორგის.
ბათუმ გემრიელად მიირთვა, იხალისა, უყურა ამდენ გიჟს . სანახაობით დატკბა და თან ეკატერინეს თითებს ეფერებოდა.ბოლოს საცეკვაოდ გაიწვია სწორედ იმ დროს როდესაც მოდუნდა ქალბატონი და იფიქრა რომ ბაღათურია იმ საღამოს არაფერს გააკეთებდა გასაგიჟებელს.
-ვიცეკვოთ მადმუაზელ?
-ძალიან გთხოვ , არ შემიძლია არაპროფესიონალებთან ცეკვა მითუმეტეს შენნაირ ...
-მგონი გავიწყდება ვის ოჯახში აღვიზარდე და დედაჩემი ვინ არის
-არაფერი მახსენებს... მოიცა სოფიომ ცეკვა გასწავლა?- ზუსტად იმ დროს გაახსენდა როდესაც საცეკვაო მოედანს მიუახლვდნენ და ვალსის ცეკვაც ინსტიქტურად დაიწყო. რა თქმა უნდა ქალბატონი ეკატერინე მოცეკვავეც გახლდათ და საოცარი სანახავი იყო მაყურებლის წინ. ნამდვილად ქალური, დახვეწილი, ნაზი და ორმაგად ლამაზი იყო ეკატერინე ერისთავი. თავს უჩვეულოდ კარგად გრძნობდა,თითქოს პირველად ცეკვავდა ასე სასიამოვნოდ .უამრავი პარტნიორი ჰყავდა ,შესაძლოა ისინი ნამდვილი პროფესიონალები ყოფილიყვნენ ,მაგრამ ბაღათურიას მკლავებში თავს საოცრად გრძნობდა,დაფარფატებდა .მისი შეხებისას ისეთი შეგრძნება ჰქონა თითქოს პირველი იყო და სხვა არასდროს არავინ შეხებია . ის რამდენიმე წუთი საუკუნოდ ეჩვენა. ბოლოს გამოფხიზლება გაუჭირდა ,უბრალოდ ბაღათურიას დაძარღვულ მკლავს გრძნობდა წელზე და მაგიდისკენ მიაბიჯებდა სადაც დადუმებული ანჩო და ლიზა ისხდნენ,ორივეს კაკლისოდენა ჰქონდა თვალები გაოცებისგან
-მგონი შემიყვარდა -ანჩო თვალებს ახამხამებდა და ბათუს მიბნედილი ღიმილით უცქერდა
-მეც - ლიზიკომ ამოიხვნეშა ლოყით ხელისგულს დაეყრდნო და ბათუს გაუცინა
ბაღათურიამ თეთრი ღვინო მოსვა და უბრალოდ ჩვეული ღიმილით გაეპო ბაგე, ეს იყო და ეს. შემდეგ საათს დახედა და წასვლის დროა მგონიო განაცხადა. წინააღმდეგობა არავის გაუწევია,კლუბი გადადეს და სახლებში წავიდნენ. ეკატერინე კართან გააჩერა გასაღები ანჩოს მისცა და თავის ბინაში შესვა ქალბატონი.
-ტანსაცმელი მჭირდება სხვათაშორის და ხვალ უნივერსიტეტში უნდა წავიდე დილით
-სტუმრებს ვის უტოვებ?
-ანჩო თავად გიპოვის ასე რომ არ მოიწყენს
-საით?
-შენი საწოლი მომეწონა და სხვაგან დაძინებას არ ვაპირებ - საძინებელში შევიდა და კედელზე თავისი ფოტო რომ ვერ დაინახა უკან გაბრუნდა- ჩემი სურათი სად წაიღე?
-გადავმალე, საერთოდ არ მინდა საჯარო გახდეს .მაგ ოთახში არავინ შედიოდა შენ კი ისე შეიჭერი არც მკითხე
-ტასო ხომ შემოიყვანე
-ტასო ხომ გითხარი რომ გამორჩეული მდედრობითი სქესის წარმომადგენელია ჩემთვის
-ანუ სხვა ვერავინ ნახავს
-შენც ხომ ეგ გინდოდა ,მგონი შევთანხმდით
-სხვა რა გზაა...
-თუ მოინდომებ ჯიბრის და ჩხუბის გარეშეც მოვგვარდებით საყვარელო -თვალი ჩაუკრა და საძინებელში შევიდა. - შეეცადე ძილი არ დამიფრთხო ხვალ მნიშვნელოვანი საქმეები მაქვს,გთხოვ მაისური ჩაიცვი ვერ ვიძინებ რომ მიდ***ა
-არ შეგიძლია ერთი წინადადება უხამსი სიტყვის გარეშე დაასრულო?
-არ მიცდია...თუ მთხოვ ვცდი სხვა დროს - სააბაზანოში შევიდა,ცოტა ხანს დარჩა გამოიცვალა და საწოლში დაწვა. -მეორედ ვიძინებ შენს გვერდით
-ითვალე მანამ სანამ სათვალავი არ აგერევა
-ბოროტი მერე მე ვარ- ისევ უკმაყოფილო გაუხდა გამომეტყველება . ამჯერად მაისურით მიუწვა გვერდით ორივემ ააფუმფულა ბალიშები ერთმანეთს ზურგი აქციეს და 40 წლის დაქორწინებული ცოლქმარივით დაიძინეს.
დილით ადრე გაეღვიძა, მაგრამ ბათუ სახლში აღარ იყო. თავის ბინაში გადავიდა გამოიცვალა და როგორც ყოველთვის სავარჯიშოდ წავიდა,უკან რომ დაბრუნდა ანჩო საძინებლიდან გავიდა უმოკლესი შორტით და ტოპით .
-დილამშვიდობისა ეკატერინე
-როგორ გეძინა?
-არაჩვეულებრივად ,შენ?
-ანჩოო ეგრე ნუ მიყურებ!
-არ მითხრა რომ სექ*ი ჯერ არ გქონიათ
-ამ დილაადრიან სხვა სალაპააკო თემა ვერ იპოვნე ანჩო?- ზურაბიც გამობრძანდა და სავარძელზე დაჯდა
-აპოლონო ასე რომ დადიხართ რა გინდათ ჩემი ქალღმერთი შეიწიროთ და ცუად გავხდე?
-ანჩო დილას მაინც დამასვენე
- მაგ ნაცრისფერი შორტით მეცხადები და დამშვიდება გინდა?
-აივანზე გავალ მოვწევ თორემ თავი ამატკიე უკვე
-დამპალო მე ვატკიებ თავს ...კარი მოხურე კვამლი შემოვა და ეკატერინე მოგკლავს... შემოსვლამდე დამიტოვე სიგარეტი მანდ მეც მოვწევ
-კი როგორ არა!
-ისევ ეწევი?
-ოო ვერ გადავეჩვიე რა ვქნა, რომ მინდება ეს ოხერი კაცი ნერვები რამით ხო უნდა დავიწყნარო . უთხარი გახდეს ჩემი და შევეშვები სიგარეტს ერთადერთი უცხო სხეული რასაც ჩემი ტუჩები შემოეჭდობა..- სიტყვის თქმა არ დაცალდა ბათუ შევიდა და ჩაუშალა ეკატერინეს გაგიჟების ამბავი
-გამარჯობათ ,როგორ ბრძანდებით ქალბატონებო?
-ქალბატონი შენი საცოლეა, მე გოგონა გახლავარ და თუ შეიძლება ცოტა ყურადღებით რაა...ისე კარგად ვარ- უცებ წამოხტა ლოყაზე აკოცა და აივანზე გავარდა- მარტო დაგტოვეებთ,თუ რამე ფარდები ჩამოაფარეთ
-არანორმალური ...საუზმეს მოვამზადებ . დარჩები ?
-ვერა გავდივარ მალე ... ისე შემოვიარე რაღაც უნდა წამეღო -
-თუ გეჩქარებოდა არ იყო შემოსვლა საჭრო
-მერე ვის ვეამბორო ?- თვალების ჟუჟუნით უთხრა და ისე ნაზად აკოცა ეკატერინეს მეტყველების უნარი დაუკარგა - სისულელეა მარწყვი უგემურია შენთან შედარებით
-რა საჭიროა ეს უაზრო სიტყვები რომელსაც ყველას ეუბნები
-არავის ვეუბნები სხვას,მაგრამ კარგი აწი აღაფარეს გეტყვი
-ასე მიდიხარ? ეს იყო კოცნა? - -სახე ახლოს მიუტანა და კოცნა დაუწყო ,ბაღათურიას გაეღიმა. მისი ყოველი მსგავსი ქმედება მოულოდნელი და სასიამოვნო იყო
-საძინებელისკენ რომ წახვალთ ზურა სადაცაა იქეთ წადიით მეზარება თეთრეულის გამოცვლაა- ანჩოს ხმა რომ გაიგეს როგორ ჭყაოდა აივნიდან ორივეს გაეცინა
-წავედი -თითები ლოყაზე ჩამოუსვა და ამჯერად ყბაზე აკოცა
-მიბრძანდი
-ნახვამდის შოკოლადოოო - სიგარეტიანი ხელი დაუქნია და თვალები რომ აუწვა კვამლმა სახე დამანჭა- ფუ ყველაფერი შენი ბრალია ზურიუს რა ამეწვა თვალები ჯანდაბა ამას .ანერვიულებულზე ერთი რომ მაკოცო ხოლმე არ სჯობს?
-სიგარეტის მოწევა მირჩევნია ...კოცნა არ მამშვიდებს
-რა დონის დამპალი ხარ ნეტავ თუ გაიზომება !- სავარძელში გაწოლილს ბალიში ჩაარტყა და აივნის მოაჯირს დაეყრდნო.
-ისედაც ხომ გადმოალაგე მკერდი და ახლა ვაფშე ჩაუწყვე ქვედა მეზობელს აივანზე
-უი შენ მკერდსაც ხედავ?
-იძულებული ვარ
-მოკეტე ...თავი მატკინე უკვე
-იმდენი ხანია არ მოგიწევია თავს სიგარეტის კვამლი გტკენს
-როგორმე თავს მივხედავ შენ გაჩუმდი
-კიდევ გადაიხრები და გადავარდები
-საუზმე მზადაა და თუ შეწყვეტთ ომს კარგი იქნება... -ეკატერინემ იხმო ორივე და ისინიც შელაგდნენ
-პუპსიიკ რომელ საათზე მიდიხარ სამსახურში?
-ვისაუზმებ და გავდივარ
-ჩვენ ?
-მე გაგიწევ გიდობას,ნუ ღელავ
-შენ რა იცი რამდენი წელია არ ჩამოსულხარ
-გავიხსენებ ნუ ღელავ !
-არ მინდა შენთან ერთად...ლიზიკოს არ ეცლება?
-დღეს გასაუბრებაზე მიდის როგორც ვიცი დაურეკე და შეუთანხმდი
-რამეს მოვახერხებ ჩიტო ... ქორწილის სამზადისს როდის ვიწყებთ?
-ერთი თვით ადრე...
-ანუ ივნისის ბოლოს დავიწყებთ
-დავიწყებთ ან არა ,ვნახოთ
-ეს რას ნიშნავდა ზურიკო? რაოო? სად წახვედი გოგო- კართან მისულს გასძახა ,მაგრამ ეკატერინე უკვე გასული იყო- გამაგიჟებს ეს გოგო
-უარესად რაღა გაგაგიჟებს შენ
-გაივსე პირი საჭმლით და დადუმდი . ჯანდაბა ასეთს ვერ გიყურებ ამ ტუჩებს მაინც ნუ ილოკავ თორე ერთიანად ვხურდები
-ავად ხარ შენ ვერ აკონტროლებ თავს წადი გინეკოლოგთან ან სექსოლოგთან და გიშველიან რამეს
-მე ვიცი ვინც მიშველიდა ,მაგრამ გაუერთიანე თავ ყბა და
-ისე ლაპარაკობდა შენზე როგორც კახ*აზე და ნერვებმა მიმტყუნა
-ავადმყოფი ხარ
-საკუთარ თავს ელაპარაკები?
-ფუუ როგორ ვერ გიტაან იცი?
-ვიცი !
-არაფერი იცი შენ !
მთელი დღე ჯუჯღუნში გაატარეს, შუა ქუჩაში სცენა მოუწყო ანჩომ და გააგიჯა ხალხი, ის კი ისევ მშვიდად მიაბიჯებდა. ბოლოს ანჩოც ჩაცხრა და დასჯილი ბავშივით მიფლატუნებდა მის გვერდით.
ელიზაბეტი გასაუბრებაზე წავიდა, გაოცებული ათვალიერებდა ყველაფერს კაბინეტში შესვლამდე>შემდეგ მფლობელს გაესაუბრა და იქედან გათიშული გამოვიდა, გიორგიმ დროულად დაურეკა და ისე ჩასჩხავლა სამსახურში ამიყვანა დიზაინერი ვარო, ბიჭს ყური ასტკივდა. მთელი დარჩენილი დღე სამსახურში გაატარა,ყველაფერი შეისწავლა,ყველა კუთხე კუნჭლი,ყველა კოლეგა გაიცნო და თავისი კაბინეტიც აითვისა.
ბათუ ერეკლეს გვერდით იყო , ბავშვი დაუტოვა მაკამ და წავიდა. ბათუმ ერეკლეს მიაჩეჩა ბავშვი და პირდაპირ კლინიკაში წავიდა . ანალიზი რომ გააკეთეს და გამოვიდნენ ბავშვს მანქანაში ჩაეძინა
-სად წავიყვანო , ბარბარეს რომ მივუყვანო წარმოიდგინე რას გააკეთებს
-პასუხების გაგებამდე წავიყვან მე
-ეკატერინეს რას ეტყვი?
-თუ ღმერთი გწამს რა უნდა ვუთხრა ...
-ტვინი მისკდება,მართლა ჩემი შვილი რომ იყოს ასე როგორ დავტოვო- ჩიხში იყო და გამოსავალს ვერ ხედავდა
-ჩემთან ტოვებ ვიღაცასთან ხო არა...წადი სახლში თუ ღმერთი გწამს გონს მოდი, გამოფხიზლდი და მერე მესტუმრე.იმედია ღამით არ ტირის თორემ არაყს დავალევინებ
-რა უშნოდ იცი ხოლმე ხუმრობა...დაგირეკავ იცოდე და მიპასუხე. ბარბარეს უნდა ვუთხრა რაც ხდება,წინასწარ უნდა მივიღო ზომები
-ისე ბარემ მოიძიე შენი საყვარლები კიდე არ გყავდეს სადმე ბავშვი ,ერთად მიუყვანე ბარბის
-რო არ ჩამამწარო ისე არ შეგიძლია
-გადადი რა ...ათასი საქმე მაქ
-ხომ იცი..
-წადი ახლა არ მინდა ზედმეტი სიტყვები - უკანა სავარძელზე მძინარე ბავშვს გახედა და მანქანა დაძრა- რა გეშველება ერეკლეს შვილი თუ არ ხარ? თუ ხარ ერეკლეს რა ეშველება ? რას იტყვი პატარავ? არაფერს? კარგი ხო ,მთავარია კატიუშასგან დაგიცვა ბოროტი ჯადოქარია -საკუთარ თავს ელაპარაკებოდა და იცინოდა- რა გაცინებს ბაღათურია რა შარში ხარ , დარჩენილიყავი იქ სადაც იყავი რაღა ახლა დაბრუნდი და მოინდომე მშვიდად ცხოვრება,ესაა სიმშვიდე? ამის დედაც -საჭეს ხელი მიარტყა და უფრო სწრაფად წავიდა. ყველაფერი იყიდა რაც დასჭირდებოდა ,მერე ბავშვი აიყვანა და სადარბაზოში სწრაფად შევიდა. კარს აღებდა უკვე იფიქრა გადავურჩი ეკატერინესო ქალბატონი ლიფტიდან რომ გამოვიდა. ჯერ მხოლოდ ბაღათურიას ზურგს ხედავდა ,შემდეგ ბავშვი რომ დაინახა თან უცხო წამსვე შეეცვალა მზერა
-არ მითხრა შეთავსებით ძიძა ვარო
-რა ვქნა , იციან კარგად რომ ვუვლი ბავშვებს და ყველა მე მაჩეჩებს შვილს . დაიჭირე ერთ წუთს ეს გასაღები და გააღე კარი დამივარდა ბავში - გასაღები მიაჩეჩა და გზა დაუთმო
კატომ კარი გაუღო და შემდეგ თავის ბინას მიაშურა. ბავშვი დივანზე დააწვინა და საძინებელში მისი ნივთების ამოლაგება დაიწყო . მერე ტირილი დაიწყო პატარა ბატონმა და თან ისეთ ხმაზე რომ მთელს სახლში ისმოდა. სწრაფად მივიდა და აიყვანა ,მაგრამ ვერაფრით გააჩერა.
-მოკლედ რა , წესიერი ბავშვი ხომ ვერ გააკეთა იმ ჩემისამ! ყყველას ჩემს გასაგიჟებლად როგორ გაქვთ ასეთი მჭახე ხმა .ჩუუ ძმურად გაჩუმდი რა ,გშია ვითომ? რა გაგიკეთო ახლა მე შენ? ფაფის მომზადების აზრზე არ ვარ , რო რამე ხინალს არ შეჭამ? რას მიყურებ იცი რა გემრიელია? არა ხო? - ბავშვს ელაპარაკებოდა და დადიოდა,ბოლოს გააჩუმა იმდენ ხანს არიჩხინა სათამაშო
-კარი ღია იყო და შემოვედი...ასე ელაპარაკები შენ სულ ბავშვებს?- ეკატერინემ ვერ მოისვენა , კითხვები აწუხებდა ბავშვთან დაკავშირებით და ესტუმრა კიდეც მეზობელს
-კატუშაა რა კარგი ხარ რომ მოხვედიი შენ ხომ არ იცი ...აჰა ბავშვი ბიჭია გამომართვი და მე რამეს გავუკეთებ თუმცა გაგიკეთებია უკვე .პირდაპირ ანგელოზი ხარ- დერეფანში რომ გავიდა და კატოს ხელში ფაფით სავსე თეფში დაინახა ამოისუნთქა
-სად გაქვს ბავშვის ბოთლი...ასე ვერ შეჭამს
-ეგ ბოთლიდან როგორ ჭამოს
-ბრინჯია და შეჭამს ...
-ბრინჯი? დააბლენდერე?
-დიდხანს თუ ანჯღრევ ბავშვს ტვინის შერყევა დაემართება
-აბა არ ჩუმდება ტირის და რა გავაკეთო-წარბშეკრული დაჰყურებდა ბავშვს და ისე ჯუჯღუნებდა
-ისეთი სახით დაჰყურებ ეშინია ალბათ საბრალოს
-ხოო?
-დიახ! - ფაფა ბოთლში ჩაასხა და მიაწოდა
-მე ვაჭამო? ! პრინციპში სხვა რა გზაა,რაც მოგივა დავითაო ყველა შენი თავითაო -დივანზე დაჯდა და ისე აჭმევდა-შენ ფაფის შემოსატანად მოხვედი დავიჯერო?
-საქმე მქონდა ,მაგრამ სულ რაღაც მიშლის ხელს. ახლაც არაა ამის დრო ვატყობ.ასე რომ წავალ
-გმადლობ დამატებითი ინფორმაციით რომ არ მაწუხებ , ვაფასებ
-ბავშვს ნუ დაახრჩობ მაღლა გაქვს ბოთლი აწეული და ტყუილად მიყურებ საცოდავი ტვალებით, ბავშვების ძიძა ვერ გავხდები
ეკატერინე ანჩოს და ზურას შეუერთდდა,გვიან ღამემდე ქალაქში სეირნობდნენ. საწოლში რომ დაწვა გულმა არ მოუთმინა და ბაღათურიასთან გავიდა .საწყალს დივანზე ეძინა ,როგორც ჩანს ბავშვის დაძინებისას ჩაეძინა, ხელი ხალიჩაზე ედო თავი გვერდით მიებრუნებინა, მუცელზე ბავშვი ეწვინა და მასაც მშვიდად ეძინა . კატომ ბავშვის აყვანა სცადა,მაგრამ წამსვე გაეღვიძა ბატონს
-კატუშა? აქ რა გინდა?
-საწოლში დააწვინე ბავშვი ,ცოდოა ასე
-ჩამეძინა ,იქეთ მიმაძინა ამის დედაც არაა ჩემი საქმე ბავშვები ,მაგრამ ვინ მასვენებს - ჩუმად ბუზღუნებდა,ბავშვი საძინებელში გაიყვანა და ეკატერინესთან დაბრუნდა-შენი სტუმრები სად არიან?
-ძინავთ უკვე, მთელი დღეა დადიან დაიქანცნენ -წვენი დაისხა და დივანზე დაჯდა. ბაღათურიაც მიესვენა და თავზე გადაისვა ხელი-სინამდვილეში რას აკეთებს ეს ბავშვი შენთან?
-ხომ გითხარი...არ გჯერა? არაფერი იცვლება მაგით ,ჩემი არაა
-ვიცი ,რომ შენი არ არის
-ხოო? საიდან დაასკვენი?
-არ ხარ ის კაცი ასე ყოველ გამვლელთან რომ ჰყავდეს შვილი . დიდ პატივს ვცემ ადამიანებს რომელთაც ნამდვილი მეგობრობა შეუძლიათ
-ასე მშვიდად აპირებ ინფორმაცია გამომტყუო?
-საიდუმლოებს ვერ ვიტან,მთუმეტეს ცოლ-ქმარს შორის. კარგი იქნება თუ გაითვალისწინებ ,გაიხსენე ხოლმე ჩემ ცოლად შერთვას აპირებ
-დრო ჯერ კიდევ მაქვს , გადასაფიქრებლად
-რა თქმა უნდა - ისე ჩაიცინა ეკატერინემ ბათუმ წარბი მაღლა აზიდა
-ეს ჩაცინება რას ნიშნავდა,არ მითხრა რომ მაიძულებ ცოლად შეგირთო
-ხშირად გაიმეორე და დაიჯერებ ბოლოს ! ტკბილი ძილი ძვირფასო- გაუღიმა და საძინებელში შევიდა
-ჩემთან რჩები ?
-მხოლოდ ერთი ღამით მეპატიჟებოდი?- გაკვირვებული გამომეტყველება მიიღო და ხალათი მოიშორა
-ჩემი გაგიჟება აშკარად გამოგდის, იცი როგორ მოახერხო და პირდაპირ ჩემს სუსტ წერტილს უმიზნებ ხომ?
-რაზე ლაპარაკობ დავით? მგონი ძალიან გადაიღალე
-ეშმაკი ქალი ხარ ,მაგრამ არაუშავს დავრჩებით ჩვენ ორნი და მოვგვარდებით - მაისური ცალი ხელით გადაიძრო და საწოლში დაწვა.
ღამით ბავშვის ტირილმა გააღვიძა , ბაღათურია ნახევრად მძინარე მიდიოდა. ბალიშზე დადო ისევ თავი და ძილი განაგრძო , მიხვდა როგორ დააწვინა ბავშვი საწოლზე ბაღათურიამ,მაგრამ გაღვიძება ვერ შეძლო.მხოლოდ დილით დაინახა როგორ ღუღუნებდა პატარა ბაღათურიას მკერზე მოკალათებული .ისიც რაღაცას ეუბნებოდა ჩუმად და თითებზე ეთამაშებოდა. ბავშვი სახეზე იფარებდა პაწაწო თითებს და ემალებოდა ბათუს . კარზე ზაარის ხმა რომ გაისმა ორივემ ყურადღება გადაიტანა
-ვინ უნდა იყოს?
-მე გავაღებ - ბავშვთან ერთად წამოდგა ბაღათურია და სწრაფად წვაიდ აკარისკენ. ეკატერინეც ადგა, ხალათი მოიცვა და დერეფანში ერეკლეს ხმა რომ გაიგო შეჩერდა
-ვერ დავიძინე, ბარბარეს ძლივს დავაჯერე რაც მოხდა. მალე გავგიჟდები , რამე დამალევინე და ბავშვი წესიერად დაიკავე შე ჩემა თოჯინა ხო არაა
-შენ ში* ხო არ გაქ ... გამომართვი და დაიჭირე მერე შენ თუ უკეთ იცი ბატონო მამა. მოკეტე ახლა და მორჩი წუწუნს, უკან ვერ დააბრუნებ ვერც დროს და ვერც ამ ბავშვს . სხვათაშორის იმდენს ჭამს მეგონა მეც გადამყლაპავდა, შენსავით საზიზღარი ხასიათი აქვს და თმას ვერ ვუვარცხნი,წყალს ვერ იტანს .დაბანა რომ დავუპირე და ონკანი მოვუშვი ისე დაიწყო ჯღავილი ცოტაც და ვისროდი აივნიდან
-რა საყავრელი ხარ ჩემო ბაღააა
-ბავშვი შენია და მე ვუვლი,საყვარელი ვარ აბა რა ვარ . ჩემი ბედი მოვტყ*** რა შარში ჩავიგდე თავი - წარბებშეკრული იდგა და ერეკლეს ეჩხუბებოდა
-ეკატერინე აქ ხარ?- ბათუ კი ჩურჩულებდა ,მაგრამ ერეკლემ მაინც ანიშნა კატო გვისმენსო
-იმედია ბავშვზე ბარბარემ იცის
-იცის !
-კარგად, ბათუ ბავშვი მართლა ცუდად გიჭირავს - მშვიდად წავიდა კარისკენ ისე რომ არცერთი ემოცია გამოუხატავს.
-ესაა გიჟდება ზოგჯერო? ემოცია აქვს საერთოდ?-ისევ კარისკენ იყურებოდა გაკვრივებული
-მხოლოდ ჩემთან საუბრისას და ჩემთვის . შენ რა გინდა ეკატერინეს ემოციებისგან , გამოიხედე აქეთ რომ გელაპარაკები
-შენთან რა უნდოდა? არ მითხრა წუხელ სექს* გვქონდაო
-შენ არ ხარ კარგად და გაეთრიე რა დროზე სანამ მიგაკლავ სადმე . რაღა ახლა გადაირიეთ ყველანი ამის დედას შევე** მე რო ქორწილზე უნდა მეფიქრა და ეკატერინეს მორჯულება დამეწყო
-მალე იქნება პასუხები და წავიყვან !
-რა უგულოდ ლაპარაკობ, ბავშვია თუ სათამაშო დათვი
-არ იცოდე მაინც ახლა როგორ ვარ,მაგას როგორ მეუბნები. უბრალდო ემოციასასაც ვეღარ გამოვხატავ უკვე აღარ ვიცი რა გავაკეთო. -ბავშვი აიყვანა და დააკვირდა- ჩემი ხარ ვითომ? რა გავაკეთო ასე უცებ ვერ შეგიყვარებ ,მაკას შვილი ხარ ბარბარესი რომ იყოო ...ჯანდაბა ბარბარე მომკლავს , იცი როგორ გაბრაზდა ? საშინლად. ვერ ვგრძნობ რომ ჩემი ხარ...იცი ტასო რომ დავინახე პირველად იმ წამსვე შემიყვარდა. შენ ...შენ როგორ მოგექცე? რა გავაკეთო ჰა?
-დანძრ*ული გაქ ... თან მაგრად. პატარა დებილი ბავშივით სულ ბარბარეზე ლაპარაკობ,ფიქრობ და საერთოდ ასე მგონი იმისტვის ცხოვრობ რომ მაგ ქალს ემსახურო.ის კიდე მონადაც არ გიყენებს. ბედის ირონიაა
-მორჩი შხამის ნთხევას...მგონი საფენი აქ გამოსაცვლელი -სუნი რომ იგრძნო სახე დამანჭა
-დაიმანჭე ხო და მე გამოვუცვლი არ გინდა? აქ რადგან ხარ მიხედე, მე დავიძინებ- ბავში დაუტოვა და საძინებელში გამოიკეტა.
ანალიზის პასუხამდე ბავშვი ბათუს ჰყავდა, დაჰყავდა ყველგან და ერეკლეც ხან სად ჩნდებოდა ხან სად. ანჩო და ზურა ერთად დახეტიალობდნენ, ელიზაბეტი საღამოობით უერთთდდებოდათ . ლიზა სამსახურსა და სახლს შორის დადიოდა,პარალელურად სწავლობდა და გიორგისთვის მთელი კვირა დრო ვერ გამონახა. ბატონი არ წუწუნებდა,მაგრამ გიჟს გავდა ერთ დღესაც პირდაპირ კაბინეტში დახვდა. ქალბატონი ხატავდა და ისე მიდიოდა ,მუზა რომ ჰქონდა ვერაფერს ამჩნევდა. ხელები მოხვია და მაგიდაზე შემოსვა
-აააა მიშვ...გიორგი? გიოოო ჩემო ტკბილოო აქ რას აკეთებ?- უცებ შემოეხვია და ტუჩები დაუკოცნა-როგორ გამახარე...მომნატრეე
-ტყუილია !
-მართლა მომენატრე გეფიცები ...ჯანდაბაა საშინლად მომენატრე- თმაში შეუცურა თითები და კოცნა გააღრმავა -ვინმე შემოვა... დავიღუპები
-მაგდებ?
-რა გჭირს ...არ გაგდებ უბრალოდ სამსახურში
-მე სამსახურში არ ვიყავი ნახევრად შიშველი რომ მხვდებოდი მაგიდაზე ?
-მეჩხუბები?
-ასე ნუ მიყურებ , ლომკა მაქ უკვე.მთელი კვირაა არ მინახიხარ. მობილურზეც არ მწერ ,შემოტევა მაქვს და შენზე უფრო მეშლება ნერვები თუ საკუთარ თავზე არ ვიცი. მე უფრო მენატრებოდი ე.ი ვიდრე შენ - აშკარა იყო ნაწყენი დარჩა ბოლო დროს განვითარებული მოვლენების გამო- კარგი ახლა მშვიდად წავალ სტამბოლში და იმ პროექტს ავიღებ , ერთი წელი უჩემოდ მშვენივრად გაძლებ, ქორწილზე ჩამოვალ, ამჯერად ნამდვილად რომ არ გადავიმტერო ბაღათურია
-მოიცა სად წახვალ? თურქეთში ერთი წლით რა გინდა .აქამე რატომ არ მითხარი
-პროექტი გავგზავნე და გავიმარჯვე,მიმიწვიეს და მეც წავალ რა მიშლის ხელს
-როგორ თუ რა ...მე მტოვებ?
-დაგირეკავ იმ სიხშირით როგორც ახლა
-ერთი წელი უშენოდ როგორ გავძლო... ერთი კვირა და ერთი წელი რა შესადარებელია
-არც ვადარებ...მთავარია ის რომ შენთვის მნიშნელობა არ აქვს ჩემთან იქნები თუ არა
-როგორ ....მაგას როგორ მეუბნები
-ლაპარაკის აქ გაგრძელებას არ ვაპირებ, მე უბრალოდ უნდა მეთქვა წასვლამდე - სერიოზული ჩანდა, უკან შებრუნდა და კარისკენ დაიძრა
-გიორგიი ,სად მიდიხარ კარგი რაა გიორგიი შენ არ მეუბნებოდი უნდა იმუშაოოო და თან ისწავლოო?
-აქ საუბარს არ ვაპირებ! შეგიძლია დრო გამონახო და მესტუმრო
გიორგი წავიდა ელიზაბეტი კი გიჟივით იყო, კატოს დაურეკა და მობილურით იქოთქოთა. საღამოს გიორგისთან მივიდა, კნუტის თვალებით უყურებდა ბიჭი კი ისევ წარბშეკრული დახვდა, ზურგი აქცია და მისაღებისკენ წავიდა
-გიორგი მაპატიე რა უბრალოდ დაქანცული ვიყავი
-ჩემთან რომ მოსულიყავი გეგონა დასვენების საშუალებას არ მოგცემდი აუცილებლად სექს* გვექნებოდა და ვერ გავიგებდი რომ მეორე დღეს სამსახურში დაღლილი ვერ წახვიდოდი?
-მე ... არც კი ვიცი არ მიფიქრია
-მაგრამ ასე იყო...ვიცი რომ არ გიფიქრია რეალურად. შენ მხოლოდ იმიტომ მოდიხარ ჩემთან რომ გინდა ჩემს საწოლში, შენი ინიციატივით არასდროს მივდივართ სადმე. ერთი დღე მაინც დაასახელე. იცი რომ მიყვარხარ. იცი რომ ყველანაირად ვგიჟდები შენზე და არ გინდა რომ უბრალოდ გაგახსენდე მაინც. ახლა საკუთარ თავს ვცემდი ასე ეჭვიანი თინეიჯერივით რომ გელაპარაკები ,მაგრამ დროა დაფიქრდე და გაერკვე.მე მხოლოდ შენი სხეული არ მჭირდება , არასდროს მითქვამს რომ უბრალოდ გასართობი იყავი ჩემთვის
-მეც არ მითქვამს რომ შემიყვარდებოდი და ცოლად დაგიჯდებოდი. საქმიანი ქალი გავხდებოდი და რვა შვილს გაგიჩენდი ! მეზიზღება ხომ იცი ეს ყველაფერი და ისიც იცი რომ სიამოვნებისთვის ვიყავი შანთვის ,მაგრამ მხოლოდ ამისთვისაც არა . მიყვარხარ და
-მხოლოდ გიყვარვარ, ისე როგორც შეიძლება ნებისმიერი გიყვარდეს
-შენც უბრალოდ გიყვარვარ, რადგან არ გაკმაყოფილებს ჩემგან ის რასაც იღებ. არ გინდა დაელოდო როდის იქნება ჩემი გრძნობა სიყვარულზე მეტი და საერთოდ რისთვის მდებ ბრალს. წასვლა გინდა? წაბრძანდი არ გაკავებ , ხომ არ ნიშნავ არაფერს .მშვიდად გაგიშვებ და ვიპოვი სხვას -ელიზაბეტი საშინლად იყო აღელვებული, გიორგისთან დაშორება არც კი წარმოედგინა ის კი იმ წამს ღიმილიანი სახით უყურებდა- რაა სასაცილო?საზიზღაროო სულ არ გაინტერესებ და უბრალოდ ისე არ წახვედი რომ შენ მიგეტოვებინე . შენს წასვლამდე ვიპოვნი სხვას სულ არ მჭირდები ვინ ხარ
-ვის იპოვი იმას ხომ არა შენთან ერთად რომ მუშაობს ... რა ჰქვია? რა მნიშვნელობა აქვს შენთან ერთად არ იყო ბანკში შარშან? რა ახლა დაგკერა და იქედან გამოსვლა აღარ გინდა ხომ? საერთოდ რატო ვამბობ რამეს,ჩემი ბრალია მე არ ავიჩემე იმუშავე-თქო? ვიფიქრე ვაფშე ჰკიდია ის სი*ი და არც დაელაპარაკება-თქო ეს კიდე იმის მაგივრად თავისუფალ დროს ვენახე ან უბრალოდ მინაწერზე ეპასუხა მასთან ერთად ერთობოდა კლუბში
-შენ რა ეს ყველაფერი იმ ვახშმის გამო გააკეთე? დამპატიჟა და მერე
-აჰ ვახშამიც იყო? კიდევ რა მოხდა -უკვე მოთმინებას კარგავდა და სახე ბრაზისგან შეეცვალა
-რა უნდა მომხდარიყო წავედი და მალევე წამოვედი.კლუბში კიდე გოგებთან ერთად ვიყავი მე კატო,ანჩო და ზურა ვიყავით. ბარბარეც იყო და ჰკითხე ,არავინ მეცეკვებოდა და ვეცეკვე ნაცნობი იყო აბა რა მექნა უნდა დავჭედებოდი სკამს? იქ თუ იყავი რატომ არ მოხვედი
-გინდოდა მოვსულიყავი და მომეკლა იქვე ხომ?მერე მეტყოდი ავადმყოფი ხარო და ისტერიკას გამართავდი. როგორ ვიქნებოდი შენი აზრით რომ დაგინახავდი იმ ნაბიჭვარზე მიწებებულს გათიშულ მთვრალს . იქვე გავგლეჯდი ,მაგრამ ბაღათურია გამოჩნდა საიდანღაც მაგას ჩხუბის სუნი წინასწარ სცემს და წამიყვანა
-იდიოტი ხარ და ღირსი ხარ მართლა გიღალატო ,მაგრამ არ მომწონს საერთოდ ის ბიჭი
-რა ბედნიერებაა... აბა ვინ მოგწონს? არ დამიმალო
-ერთი ხისთავიანი იდიოტია რომელიც რატომ მეჩხუბება თვითონაც არ იცის ...თვიური შემოტევა აქვს მგონი ,მაგრამ ამჯერად ყელში ამომივიდა და საერთოდ ვშორდები. თურქეთში კი არა დედამიწის მეორე მხარეს წადი თუ გინდა -ხელები გაშალა და ხმამაღლა დაუყვირა
-გგონია ასე მარტივად დაიხსნი ჩემგან თავს? სადაც არ უნდა ვიყო ვერასდროს დამივიწყებ და ვერც ვერავინ შეგეხება ჩემ გარდა - მკლავში წვდა და გააფთრებული დააჩერდა ზემოდან. იმდენად პატარა იყო ლიზა ბეღურას ჰგავდა იმ წამს მის მკლავებში
-მაგასაც ვნახავთ!
-ტყუილად ცდილობ ჩემს გამოწვევას, ამაზე მეტად ვერ გამაგიჟებ
-რა გინდა ბოლოს და ბოლოს, მიშვებ თუ არა. გინდა მიყვარდე თუ იმასაც დაჯერდები რომ მხოლოდ გასართობად მჭირდები.შენი ბრალია, გამოცდილი ხარ და მე კიდევ ხარისხი ხომ იცი როგორ მიყვარს
-დიდი სიამოვნებით მიგახრჩობდი ახლა ,მაგრამ შენც ეგ გინდა და არ ვაპირებ! - ახლოს მიიზიდა და ისე უთხრა ელიზაბეტი იქვე ჩამოდნა
-ღმერთოოო - ამოიკვნესა და ცხვირი ყელზე გაუხახუნა კოცნას აპირებდა გიორგი რომ გაიწია.
-მეჩქარება, სათქმელი სხვა თუ არაფერი გაქვს მე დავასრულე
-რა დაასრულე..რას მოითხოვ
-თავად მიხვდი ,ყველაფერი გითხარი რაც მინდოდა
კარი გაუღო და ასე გათიშული გაუშვა ელიზაბეტი. პირდაპირ ეკატერინესთან მივიდა.სახლში შესული არ იყო რომ დაიწყო
-ვიღუპები !
-ახლავე გეტყვი რომ სისულელეა სამსახურზე ეჭვიანობდეს მისი მსგავსი კაცი რომელიც დაკავებულია საკუთარი საქმით და...
-ახლა არ დაიწყო... არაფერს ეჭვიანობს .მართალია თქვენთან ერთად ვიყავი და გიორგისთან არც კი წავედი ჩემი ბრალია ყველაფერი .ახლა რომ წავიდეს იქ ერთი წელი იქნება და დამივიწყეებს ,მიღალატებს.ყველაფერში მართალია,რა მინდოა იმ იდიოტთან იმ დღეს იმიტომ არ დავურეკე რომ ეკითხა რას შვებიო უნდა მომეტყუებინა. მერე კიდევ დავთვერი და ვეცეკვე. ანჩოსთან ერთად მოვწიე და საერთოდ მაგას რომ დაენახა როგორ მიფათურება ხელებს გათიშულ მთვრალს ვიღაც ბიჭი მომკლავდაა ...მეტის ღირსი ვარ
-ახლა რას აპირებ სამსახურს დავტოვებ და სულ შენს საწოლში ვიქნები-თქო ასე ეტყვი? არავის დაველაპარაკები და არავის ვეცეკვები-თქო?
-ეკატერინე როგორ შეგიძლია ასე მელაპრაკო ! სულ უარყოფითი მხრიდან რატომ ხედავ სიტუაციას,რატომ მილანძღავ გიორგიის
-იმედები გამიცრუა და იმიტომ,ა სე თუ დაიწყო ნამდვილად რომ იქნები დაკავებული და მრავალ ქვეყანაში მოგზაურობა მოგიხდება რას გააკეთებს წარმოგიდგენია მაინც? ფაქტობრივად ახლავე უნდა აირჩიო სამსახური ან გიორგი
-შენთან მოსვლას აზრი არ აქვს, ხომ ვიცოდი ამას მეტყოდი.ზედაპირული ხარ, გრძნობა რა არის არ იცი და ვერ ხვდები გიორგი რას ითხოვს. მე ვიცი ,მესმის
-თუ იცი ყველაფერი რა გსურს ჩემგან ელიზაბეტ?
-უნდა მოვიფიქრო როგორ მოვაგვარო ეს სიტუაცია ისე რომ გიორგი შემოვირიგო
-შენ უნდა შემოირიგო? უღალატე, მოატყუე თუ რა გააკეთე ისეთი . სამსახურში იყავი შემდეგ მეგობართან ერთად გაატარე დრო ,რომელიც რამდენიმე თვითაა საქართველოში და მალე წავა
-ხომ შემეძლო დამერეკა და დამეპატიჟებინა, მოვიდოდა და ჩემთან იქნებოდა.ან მასთან დავრჩენილიყავი ღამით
-გაათენებდი მთელს ღამეს და მეორე დღეს სამსახურში ჩაგეძინებოდა . კაბის ნაცვლად შიშველ გიორგის დახატავდი
ლიზა მოუსვენრად დადიოდა, ეკატერინე კი იჯდა და მშვიდად უყურებდა. ბოლოს ლიზა გაგიჟდა და ბალიში რომ გაუქანა ანჩოს მოხვდა
-ვაიმეე ლიზუუ რამ გაგაცოფა ბეიბეე?
-მოვკლაავ ...ისედაც ცუდად ვარ ეს კიდევ უარესად მაგიჟეეებს ! თვითონ ისეთ კაცს მიჰყვება ცოლად როგორსაც მთელი ცხოვრებაა მიწას აყრის და ზედაც არ უყურებს მე კი მეუბნება რომ ჩემ გიორგის უნდა დავშორდე,კაცს რომელიც მიყვარს,რომელზეც მაბოდებს და რომელიც ერთადერთია ჩემს ცხოვრებაში
-მიდი ბეიბე მომიყევი რა ხდება და მე გეტყვი როგორც უნდა მოვიქცეთ...კატუსიი იცი ეზოში ვიღაც დახვდა ბათუს და მგონი ჩხუბობენ
-რაა?- ეკატერინეს სახე წაეშალა ისე უცებ წამოვარდა და გაიქცა არც დაფიქრებულა
-ეს ის ეკატერინე იყო მე რომ მეუბნებოდა წეხან რაღაცეებს ფიქრზე და თავშეკავებაზე? მართლა ჩხუბობს ის?
-არაა , პარკები ედო მანქანაში და ალბათ ახლა ავტოსადგომზეა -აკისკისდდა ანჩო და ლიზაც გაამხიარულა.შემდეგ ყველაფერი მოისმინა და წამსვე მოიფიქრა გამოსავალი. ზურას ოთახში შეხტა,მძინარე ბიჭს თავზე დაახტა და თავის გეგმაში მონაწილეობა აიძულა.
მეორე დღეს არც კი დაკავშირებია გიორგის, სამსახურში მივიდა ყველაფერი მოაგვარა უფროსთან და მალევე წავიდა იქედან. ზურა და ანჩო მანქანით ელოდნენ. ზურა ყოველ წამს მანქანიდან გადასვლას აპირებდა,მაგრამ ანჩო რაღაც დაპირებას ახსენებდა და ისიც ჩერდებოდა.
გიორგი სამსახურში იყო, ყველაფერი მოაგვარა და ავტოსადგომისკენ წავიდა. ხელში ჩანთა ეჭირა ნახაზებით სავსე, ასევე დახვეული თაბახები და ის იყო მანქანაში უნდა ჩამჯდარიყო ვიღაცამ პირზე ნაჭერი რომ ააფარა. ერთი ხელის მოქნევა მოახერხა , უკან მდგომი დაიანხა და გაითიშა. ზურას მართალია ყბა მოეღრიცა ,მაგრამ მაინც შეასრულა მისია. მანქანაში ჩასვა ბატონი გიორგი და ანჩოც შეახტა
-ჩემი სუპერმენი ხარ შეენ. წაგებული სურვილი ჩაბარებულია ჩემო შოკოლადო,რა გინდა? შემეძლო ჩემთან ღამის გატარება მეთხოვა,მე კიდე კეთილ საქმეს გაკეთებინებ
-ანჩო შენი ხმა არ გავიგო! აჰა გასაღები ქალბატონო , იმედია ყველაფერი კარგად იქნება. ხო კარგი ბედნიერებას გისურვებთ- ბოლოს დააყოლა ლიზას თავზე აკოცა და თავისი მანქანისკენ წავიდა. ანჩოო მოეხვია ლიზიკოს და მერე ზურას დაედევნა.
ქალბატონმა მანქანა დაძრა და სწრაფად წავიდა. თან გათიშულ გიორგის უყურებდა და დროს ითვლიდა დანიშნულების ადგილამდე. ყველაფერი გეგმის მიხედვით წარიმართა. ლოპოტამდე ჩააღწია და მანქანა სასტუმროსტან გააჩერა. სწრაფად შევიდა და დადგმული სცენარის მიხედვით იმოქმედა . ბიჭებს უთხრა ჩემი მეუღლე დათვრა და იქნებ ამაყვანინოთ ოთახშიო. ნომერი დაჯავშნილი ჰქონდა, პირადობებიც წარადგინა და ბიჭებმა გიორგიც აიყვანეს. საწოლზე დააწვინეს და შემდეგ ბარგიც მიიღო. კარი წამსვე ჩაკეტა და გიორგის პირი აუკრა, ხელები და ფეხები საწოლზე მიუბა ,შემდეგ დაქანცული ჩაეშვა სავარძელში და თვალები დახუჭა. რომ არ გაიღვიძა შეეშინდა ,პულსი გაუზომა დასახეში გაარტყა. შეფხიზლება დაიწყო ბატონმა , ჯერ წარბები შეჭმუხნა მერე ოთახში მომიოხედა, ნორმალურად ვერ იყურებოდა ,მაგრამ მიხვდა რომ უცხო ადგილას იყო. ფარდები ჩამოფარებული,ოტახი ჩაბნელებული,პირი აკრული, ხელ ფეხი საწოლზე მიბმული აბა წარმოიდგინეთ რა დაემართებოდა. ზმუოდა ,მაგრამ ქალბატონი ლიზა სამალავიდან არ გადიოდა სანამ არ მიხვდა რომ გიორგი შოკიდან გამოსვლას იწყებდა და მალე თავსაც დაიხსნიდა .
-ბატონი გიორგი,ვინაიდან არ მითხარით ჩემგან რას ითხოვდით.დავფიქრდი და მივხვდი რომ დამნაშავე ვიყავი ნაწილობრივ,თუმცა არა იმდენად რომ წასვლის ნება მომეცა. მერე უფრო დავფიქრდი და მივხვდი რომ მიყვარხარზე მეტად მიყვარხარ თითქმის გაღმერთებ ანუ იმდენად მიყვარხარ რომ მზად ვარ შენი ცოლი გავხდე. მე რადგან ვარ მზად შენი მზადყოფნა არ ყოფნა არ მადარდებს,ამიტომ არც არაფერს გეკითხები.უკვე მმოგიტაცე და თუ არ დამთანხმმდები შენზე ვიძალადებ . ნათიას დავურეკავ და ვეტყვი რომ დავქორწინდით, მერე დედაჩემსაც ვეტყვი და დამიჯერე გასაქცევი არსად გექნება. შეცდენილს ნათია არ მიგიღებს ხომ იცი? ცოლიანს მეორედ ვინღა გამოგყვება? არც არავინ ამიტომ ჩემ გარდა გასაქცევი არ გაქვს. ახლა მოგაშორებ სახვევს და იცოდე ყვირილი არ გვინდა, მაინც არ მოგვაკითხავენ ვთქვი რომ ცუდი სიმთვრალე გაქვს და შეიძლება იყვირო გაღვიძებისას.-საწოლზე ავიდა, ზემოდან დააჯდა გიორგის და პირიდან სახვევი მოხსნა
-სულ გადაირიე გოგო შეენ? რა ხუმრობაა ეს ... რა ცოლობა რის ცოლობა
-არ გინდა ცოლად შემირთო?
-არა რა თქმა უნდა ! შენნაირი ჩამოუყალიბებელი გიჟი ცოლად არ მჭირდება, ერთ თვეში გაგეყარო მერე? ვითამაშოთ თუ რა
-აშკარად ისევ უნდა აგიხვიო პირი, არსად მეჩქარება .დაგარწმუნებ რომ სერიოზულად გადავწყვიტე
-ნუ მიხვევ პირს!
-კარგი არ აგიხვევ ...მაშინ მაკოცე. 9 დღეა არ მიკოცნია
-ცოლობაზე არ ღადაობ? ახლა რა იმიტო მომყვები რო შეგეშინდა არ წავიდე?
-იმიტომ რომ მინდა სულ შენთან ვიყო და შენ გამო მზად ვარ ცოლი გავხდე არაა საკმარისი? თუ შენ არ გინდა ...მაგრამ ერთხელ მითხარი შენ რომ იქნები მზადო და გენდომებაო
-მორჩი ბუტბუტს და მაკოცე ასე ვერ გწვდები ხომ ხედავ
-სად ? -ზემოდან დაჰყურებდა და თითებს მის სხეულზე დაატარებდა
-ლუუ ნუ გამაგიჟებ ისედაც ვიცი რომ მაგ კაბის შიგნით არაფერი გაცვია და ცუდად ვარ - მოთმინება ამოწურული , მოსვენებას ვერ ახერხებდა ... ხელების გახსნას უშედეგოდ ცდილობდა
-ხოო?-მაისური აუკეცა და თავზე გადააფარა კოცნა დაუწყო და შარვლამდე ჩავიდა შემდეგ ღილი გაუხსნა ,ელვაც და შარვალი ტერფებისკენ ჩასწია. ფეხები გაუხსნა და შარვალი მოაშორა
-ლიზა ხელები გამიხსენი და მომაშორე სახიდან მაისური
-ნწ ... არ მინდა
-ლიზაააააა ოოომ ჯანდაბა
-ჩშშ ,იცოდე გიკბენ - კბილები კანზე მოსდო და შემდეგ იქვე აკოცა
-მკბენ გოგო ისედაც
-უფრო გიკბენ
-ავადმყოფო !
-მეე?
-საოცრება ხარ
-ხოო?
-ელიზაბეტ გამიხსენი ხელები - სუნთქვა გაუხშირდა , ცოტაც და ხმას ვეღარ გააკონტროლებდა
-ახლა არ მითხრა გაუპატიურებისტვის გიჩივლებო - სახიდან მაისური მოაშორა ხელები გაუხსნა და ზემოდან დააჯდა
-არ გიჩივლებ ,მაგრამ სამაგალითოდ დაგსჯი - ხელები მოხვია და სხეულზე აეკრო .ლიზას ყელს აგემოვნებდა და ბიძგებს აძლიერებდა,ლიზას კვნესას მისი ოხვრა ერთვოდა და მთელს ოთახში ვრცელდებოდა.
-ყოველი შერიგება ერთმანეთზე უკეთესი გამოგდის-დაცვარულ სხეულზე დააწვა და თავი მის ყელში ჩამალა- ქორწილს არ გადავდებთ...ხომ გიყვარს შენი კახეთი ხოდა აქ ვიქორწინებთ . საქორწინო კაბა დიდი ხნის წინ დავხატე ანჩო შეაკერინებს და ჩამომიტანენ....ხელები გააჩერე თორემ მოგკლავ იცოდე ცოლად იმპოტენტს გამოგყვე?
-ერთ დღეში ამდენი როგორ მოიფიქრე
-ერთად ვიფიქრე რაც კი არასდროს მიფიქრია -გაიცინა და ისევ აკოცა- ამ სასტუმროს ეზოში ვიქორწინებთ
-უნდა შევუთანხმდე მმართველს
-შევუთანმდი უკვე... ბათუმ მომცა ნომერი მფლობელის და
-მაგანაც იცის?
-შემთხვევით გაიგო, მე და ანჩო რომ ვლაპარაკობდით იმ დროს დაგვადგა და განგვიცხადა გიორგის ლოპოტა ევასება და იქ გადაიხადეთ ქორწილიო ვაშლი ჩაკბიჩა თვალი ჩამიკრა და წავიდა. ეს იყო და ეს
-სრულ თავისუფლებას გაძლევ... ხომ იცი არ მაინტერესებს დეტალები.- ზემოდან მოექცა და ისევ აკოცა
-ფარდა მაინც გადავწიოთ...ხედი კი არ მინახავს
-თქვენ გავთ დუმილის უფლება,ყველაფერი რასაც იტყვით გამოყენებული იქნება თქვენს წინააღმდეგ
-მიყვარხარ-თქო რომ გითხრა
-მეც -თქო გეტყვი!
-აფრენ შენ ხო? ა ნ კოცნა შეწყვიტე ან ლაპარაკი
-აიი ხომ გეშლება ნერვები...ახლა მიხვდი როგორ მაგიჟებ?
-მეე? გეფიცები როგორც კი ცოლად გამოგყვები იმ ღამიდან მხოლო ვიკვნესებ
-რეპეტიცია დავიწყოთ....
-დავიწყოთ -გაიცინა და ტუჩეები დაუკოცნა
..........................................
ეკატერინე მშობლებთან იყო, ყველანი იქ იყვნენ. ბაღათურიები ,გიორგის მშობლები ,ზურა და ანჩოც როდესაც ქალბატონმა ანჩომ ლიზას წერილი წაუკითხა შეკრებილ საზოგადოებას

„დედა ,მამა მე გავთხოვდი. არ შეგეშნდეთ ქალბატონო ნათია ,გიორგის გავყევი. გილოცავთ თქვენმა შვილმა შესანიშნავი არჩევანი გააკეთა, პირობას გაძლევთ მთელს ჩემს ენერგიას გამოვიყენებ რათა უბედნიერესი იყოს .
შალვოვიჩ დედას გეფიცები არ მინდოდა ასე გათხოვება,მაგრამ სხვა გზა არ მქონდა. მართმევდნენ გიორგის და მერე მე რა მეშველებოდა? ან შენ რა გეშველებოდა ხომ იცი მე ამ ბიჭის გარდა ვერავინ მიშველის.
ეკატერინე, დაოო მაპატიე არ მინდოდა დამესწრო,მაგრამ დიდი და პომპეზური შენი ქორწილი იქნება გპირდები!
ბექუნა და ემილიკოო მეჯვარეები თქვენ ხართ . დაგვიკავშირდით ხვალ დილით ,სასურველია პირველ საათამდე არა.
შაბათს გელით ქორწილში .
სიყვარულითა და პატივისცემით ელიზაბეტ ერისთავი შვილი ნელისა და ვახტანგის საყვარელი ,ერთადერთი და ეკეტერინესი „
ანჩომ მთელი ემოციით წაიკითხა წერილი და შესაბამისი გამოხმაურებაც მოჰყვა. დედები აყირავდნენ. დანარჩენებს გაუხარდათ და დაიწყეს აღნიშვნა. რაც შეეხება ეკატერინეს კარგახანს გათიშული იჯდა მერე ანჩოს გახედა და მანაც ისევ დაუდასტურა ნამდვილად გათხოვდაო. ეკატერინე მაგიდას გაეცალა და ეზოში გავიდა, იმდენად იმოქმედა ამ ამბავმა სუფთა ჰაერზე ყოფნა სჭირდებოდა. თვალები დახუჭა და ჰაერი ღრმად ჩაისუნთქა,მიღებულ ინფორმაციას გონებაში ხარშავდა და სიმშვიდის შენარჩუნებას ცდილობდა. ვიღაცის ხელი რომ მოეხვია და მხრებზე ჟაკეტი მოახურა გვერდით მიიხედა. ბათუს არ ელოდა, წლით სავსე ჭიქა მიაწოდა და მანაც მოსვა. შემდეგ მიხვდა რომ პირიც გამშრალი ჰქონდა და წყალი ნამდვილად სჭირდებოდა
-ვიცი ახლა საშინელებებს ფიქრობ, გგონია რომ შენმა ერთადერთმა დამ ცხოვრება დაინგრია ამ გადაწყვეტილებით . მესმის შენი , გიორგის რომ არ ვიცნობდე გაგიგებდი ,მაგრამ ვიცნობ და შემიძლია დაგარწმუნო რომ რაც მასზე იქნება დამოკიდებული არაფერს დაიშურებს ლიზას ბედნიერებისთვის. ცხოვრებაში მუდმივი არაფერია, არც ყველაფრისგან ვართ დაცულები, მაგრამ გიორგი საუკეთესო ქმარი იქნება ლიზიკოსთვის
-რადგან გიორგი საუკეთესო ქმარი იქნება ეს მათ ქორწინებას რას მისცემს. ელიზაბეტი იქნება კარგი ცოლი? ამაზე რას მეტყვი დათი? ჩემი ჩამოუყალიბებელი და როგორი ცოლი იქნება, საერთოდ როგორ გააბედნიერებს ვინმე როდესაც თავად არ იცის რა აბედნიერებს. გუშინ ,სწორედ ამ დროს გაბრაზებული იყო და ახლა თხოვდება?
-ამ სიტყვებს ის ქალი ამბობს რომელიც მე მომყვება ცოლად ,კაცს რომელის არცერთი თვისება მოსწონს ,რომელიც სრულიად ეწინააღმდეგება მის მთელს ცხოვრებას და თავდაყირა უყენებს ტვინში ყველა უჯრედს
-ჩვენ ორ შორის სასწორი ერთ მხარეს გადაიხრება , ან ისე იქნება როგორც მე მოვისურვებ ან განვქორწინდებით
-აი სად ცდები ჩემო სექსუალურო საცოლევ. ბევრი რამ იცი ,მაგრამ მთავარი არა . ადამიანებს არ იცნობ , თორემ მიხვდებოდი აქამდე რომ ყველაფერი ჩემს ირგვლივ ისე ხდება როგორც მე მოვინდომებ,როგორც მე მაწყობს და შენი აზრით დავუშვებ მაშინ გამსორდე როცა მოგინდება? ჩემსა და შენს შორის ერთადერთი დადებითი ისაა რომ გრძნობებს არ ავყვებით .მათ კი ერთმანეთი უყვართ , ისედაც აფრენენ და შეყვარებულები ხომ საერთოდ უკონტროლო ხდებიან. ჩვენ თუ ვიფიქრებთ საღ გონებაზე შეიძლება წლები ისე გავიდეს არც ვიკამათოთ,ისინი კი ერთ დღესაც ვერ გაუძლებენ სამაგიეროდ ბედნიერები იქნებიან ამით . მე და შენ კი ნამდვილად თუ ვიჩხუბებთ ორიდან ერთი გადარჩება მხოლოდ დამიჯერე
-ზედმეტად თავდაჯერებული ხარ ,ვერ აფასებ ჩემს შესაძლებლობებს.გგონია რადგან ახლა შეგრჩა შენი არაკაცური ქცევები მერეც ასე იქნება?
-ნეტავ იცოდე როგორ ვაფასებ - ჩაიცინა , ჯიბიდან ხელი ამოიღო, თავზე გადაისვა და ყელზე გადაიტანა - გინდა წავიდე? მატრო თუ გირჩევნია გავალ
-შეგიძლია დარჩე...-გრძელ სკამზე ჩამოჯდა და ჭიქა ხის მაგიდაზე დადო. ჟაკეტი უკეთ მოიფარა და თვალები დახუჭა. წელში გამართული იჯდა,თავი მაღლა ჰქონდა აწეული . ისევ მკაცრი პროფილი ჰქონდა,თითქოს საგანგებოდ გამოძერწილი ქანდაკება იყო. ბაღთურია ლამის იწვა სკამზე, ფეხები გაეშალა, ხელები საზურგეზე დაეყრდნო და თავი უკან გადაეწია,ვარსკვლავებს უყურებდა.მერე სიგარეტს მოუკიდა და წელში მოიხარა . ეკატერინემ როგორც კი სიგარეტის სუნი იგრძნო მაშინვე თვალები გაახილა-ალერგია მაქვს
-ვიცი ,მახსოვს.კიდევ ვერ შეეჩვიე? ასე არაფერი გამოვა. მე ყოველწუთს ვეწევი ზოგჯერ და ოთახიდან გამაგდებ?
-ფილტვის კიბომ თუ გინდა რომ შეგიწიროს ხელს არ შეგიშლი , აივანზე მოწევ !
-ქვრივობა მოგიხდება ვითომ? შავი შენი ფერია?
-არა ... შავს არ ჩავიცვამ
-საერთოდ არ დაგწყდება გული?
-ფერები არაფერს ნიშნავს... მობილური თან გაქვს?
-კი ,რა არი რო?
-ლიზას უნდა დაველაპარაკო
-კაი ღადაობ? გგონია ახლა გიპასუხებს? მინიმუმ შემთხვევით გაუსვას თითი ეკრანს და პირდაპირი ტრანსლაციით მოისმინო შენი დის კვნესა .გასაგებად თქვა დილას დამირეკეთო
-არაუშავს, დრო ჰქონდათ და ექნაბათ კიდევ ერთმანეთისთვის მე კი მოცდა არ შემიძლია
-როგორც გნებავს,დაურეკე და ელოდე როდის გიპასუხებს
-იცი სად არიან?-მობილური გამოართვა,მაგრამ არ დაურეკავს
-მე საიდან ?
-დათა
-ნუ მეძახი დათას ... შენ ნუ მეძახი
-მეც არ მომწონს კატუშა
-ზურა ხომ გეძახის
-თემას ნუ ცვლი
-რომ გითხრა დარწმუნებული ვარ იქ ჩახვალ და შეეცდები გადაარწმუნო.არადა საკუთარი თავი ვერ გადაარწმუნე
-გიორგისთან ცუდი ურთიერთობა გაქვს, რატომ იცავ ასე თავგამოდებით?
-გიორგი ჩემი მეგობარი იყო და იქნება ყოველთვის, კარგად ვიცნობ და არ აქვს მნიშნელობა რამდენ დროს გავატარებთ ერთად ,მტრები არასდროს ვიქნებით. ახლა ასე ვტქვათ შევრიგდით, ასე რომ არ იდარდო ქვისლები არ ვიომებთ და დებს არ დაგაშორებთ
-ასეთი შემწყნარებელი ხარ ყველა მეგობრის მიმართ?
-სულ რამდენიმე მეგობარი მყავს და ხო , ერთგულებას თუ შემწყნარებლობად თვლი ვიქნები შემწყნარებელი. ვინც გიყვარს , მას მტრად არ უნდა გადაეკიდო .თუ საჭიროა უნდა დაშორდე ,მაგრამ ბოროტებას თუ ჩაიდენ ისევ უკან დაგიბრუნდება დაიმახსოვრე
-მე მტრები არ მყავს, ასე რომ
-მტერი ყველას ჰყავს ვინც ცოცხლობს. ნებისმიერი ადამიანი რომელიც სიყალბით გვახვევს თავბრუს, ვინც შურით ივსება შენი წარმატებით მტერია . თუმცა ხომ იცი ყველაზე დიდი მტერი რომელიც არასდროს გშორდება საკუთარი თავია
-გასამხნევებლად მოძღვრებას მიტარებ?
-როგორ ვიკადრებ, თქვენნაირ ქალბატონს ჭკუა დავარიგო მე უბრალოდ ვსაუბრობ
-ჰეიი გვრიტებოოო რას ჟღურტულებთ მანდ? იმდენი დავლიე მგონი ცუდად ვარ - ანჩო მიკაკუნდა და მათ შორის ჩაჯდა- სიძეე გეფიცები შენნაირი ოქრო თუ ვინმე დადიოდეს დუნიაზე-გაეკრიჭა ბათუს და ხელზე შემოეხვია- აუუ მართლა ბევრი დავლიე და ზურას არ უთხრა თორემ მომკლავს . იცოდე შენ გაბარებ ჩემ თავს,რომ გავითიშები სახლამდე მიმიყვან -თითი დაუქნია და ის მეორე თვალიც დახუჭა აქამდე თითქოს რომ ახელდა
-ანჩოო...გადარეულო დაეძინა ყველას ჩემი პატრონობა როგორ გჭირდება ტო რა ვარ ასეთი კარგი - უცებ მოხვია ხელი და მუხლებზე დაისვა
-რას აკეთებ
-ჯერ არ მივდივართ და კომფორტულად მაინც იჯდეს... თუ იწვეს - ზემოდან დახედა მოკნუტულ ქალს და გაეცინა- სულ ასეთი საყვარელია რომ თვრება?
-ძირითადად ხო
-ისე ნუ მიყურებ თითქოს შენს დაქალს ხელებს ვუფათურებდე,ღმერთია მოწამე ცუდი არაფერი გამივლია გონებაში
-აქ დარჩენას აზრი არ აქვს, დედაჩემი ბედნიერი და კმაყოფილია დამშვიდება ნამდვილად არ ესაჭიროება . წავიდეთ
-შენს მანქანაში დავაწვინო თუ ჩემთან
-სასურველია შენთან და სასურველია დროულად მიიყვანო სახლში.გასაღებს გამოგიტან და წაიყვანე. მე ზურასთან ერთად მოგვიანებით მოვალ
-როგორც მიბრძანებთ დედიფალო- ანჩოს ხელები მოხვია და წამოდგა
-ფრთხილად არ დაგივარდეს
-ისე მეკრობა მეეჭვება ხელი რომ გავუშვა დავარდეს - ძლივს თქვა და სწრაფად წავიდა მანქანისკენ. უკანა სავარძელზე მიაწვინა ანჩო და კარი მიაჯახუნა . დაბარებულივით დაურეკა ერეკლემ
-რა იყო
-რა ხმა გაქ შე ჩემა
-ასეთი ხმა მაქ მე სულ
-ისე მართალია როდის იყავი თბილი და ტკბილი...ხომ გახსოვს ხვალ იქნება პასუხები .ბავშვი სად გყავს
-ცოტნეს დავუტოვე ,სად მეყოლება რას შემეცი შენც ..მოვალ ხვალ
-სად ხარ შენ?
-ერისთავებთან, გაიგეს რომ ლიზიკო გათხოვდა და ზეიმობენ
-ვაახ , გიორგის უნდა მივულოცო? ჩემი *ლე ცოლისძმა მანდაა?
-მეჯვარეა და აბა როგორ
-ოოჰ მეჯვარე მაინც ეგაა? ის გიორგიც კარგი სიი**ა
-წავედი მე ... მეჩქარება-ეკატერინე რომ დაინახა მობილური გათიშა და ჯიბეში ჩაიდო.
-ჩემს საძინებელში დააწვინე -გასაღები მისცა და უკან დაიხია. ბათუ მანქანაში ჯდებოდა ზურას ხმა რომ გაიგო . სახლიდან სწრაფად გამოვიდა და მანქანასთან ორ წუთში გაჩნდა
-ასეც ვიცოდი , გამოთვრა ხომ სანამ მე მობილურით ვისაუბრე
-შეგიძლია წაიყვანო,ხელს არ შეგიშლი- მანქანის კარი გაუღო და მძღოლის ადგილი დაუთმო
-შენ?
-საცოლე წამიყვანს - კატოს თვალი ჩაუკრა და მისი მანქანისკენ დაიძრა- არ მოდიხარ ?
-მოვდივარ .რა საჭირო იყო ჩემს მანქანაში დასკუპება
-ანჩო აუცილებლად გაიღვიძებს და გაუხარდება ზურასთან რომ იქნება
-რანაირი ხარ...
-რა სიტყვაა ,ქართულად მეტყველებ რომ გკითხონ
-შენ სხვა ვერაფერი შეგისაბამე ! -ცხვირი მაღლა ასწია და წარბები შეკრა- ანრდრო სად გყავს?
-ცოტნეს დავუტოვე
-ხვალ ჩემთან გამოცდა აქვს შენ კი მოაცდინე
-ღამით მეცადინეობს ასე რომ მოასწრებს მომზადებას . ისედაც იცის ფრანგული და დაწერს როგორმე შენ ტესტებს
-გინდა მითხრა რომ მარტივია ?
-მარტივი რომ არის არ იცი?
-სულაც არა, ისეთია როგორიც მათ დონეს შეესაბამება !
-ნუ ბრაზობ ყველაფერზე,ასე ნერვებს გაიფუჭებ- ისევ დააძრო სიგარეტი და ფანჯარა ჩასწია
-არ გაბედო! ჩემს მანქანაში სიგარეტის სუნს ვერ ავიტან -ისე დაიკივლა ლამის ხელიდან დაუვარდა სიგარეტი ბიჭს
-ყური მეტკინა, ექიმთან წამიყვანე სახლში რა მინდა
-არ მოწიოო თქო რა გითხარი - ღერი ხელიდან გამოგლიჯა და ფანჯრიდან მოისროლა
-როგორ იცი გაგიჟება ... რამდენი რამე უნდა გასწავლო აღარ ვიცი საიდან დავიწყებ
-შენ მე რა უნდა მასწავლო
-პირველ რიგში ადამიანურად მოქცევა, შემდეგ გზადაგზა რასაც წავაწყდები..-სიგარეტის მეორე ღერი ამოიღო სწრაფად გაუკიდა და გააბოლა. ამჯერად ფანჯარაც აწია და მანქანაში გამოუშვა კვამლი. ქალბატონს ხველა აუტყდა და ლამის შეეჯახა წინ მიმავალ მანქანას. -ოუუ ძვირფასო ტარება თუ არ იცოდი ვერ მითხარი?
-რატომ არ შეგიძლია ერთხელ მაინც დამდო პატივი და ისე მოიქცე რომ არ გამაღიზიანო. კლაუსტროფობიაც მაქვს პატარა ოთახში ჩამკეტავ და მიცქერ როგორ მოვკვდები?
-სიგარეტის სუნზე ალერგია არ გაქვს, უბრალოდ კაპრიზია რომელის გამოც მაპატიე ,მაგრამ მოწევას ვერ შევეშვები . ეს სიგარეტი სულ ჩემთანაა და მეეჭვება მისი ადგილი ჩაანაცვლო! სწრაფად თუ ივლი მიხვალ ამ საუკუნეში . უკვე გამაღიზიანე ხედავ?
-რა ბედნიერი ვარ , გაღიზიანებ მაინც. ანუ სექსუალური ფანტაზიების გარდა სხვა გრძნობაც გიჩნდება
-არ მეგონა ამდენად თუ გაინტერესებდა ჩემი დმაოკიდებულება, საბრალოვ ასე ღელავდი ამაზე? დამშვიდდი მართალია მხოლოდ შენი ტანი მომწონს ,მაგრამ რომ დაგამუშავებ ხასიათიც წავა რა...როგორც იქნა მოვაღწიეთ. ამაღამ ჩემთან რჩები ისევ დარწმუნებული ვარ, იმაშიც დარწმუნებული ვარ რომ ჩემს ოთახში თუ შემოხვალ სექს* გვექნება ასე რომ აირჩიე ან სხვაგან დაიძინებ ან გავიგებ საწოლის ათვისებაც უნდა გასწავლო, თუ გაგეგება რამე - თვალებში უყურებდა და სრულიად სერიოზული გამომეტყველებით საუბრობდა ისე თითქოს ამ ცინიკური ტონით სხვა საუბრობდა
-ამაღამ საკუთარ სახლში დავიძინებ
-ანუ ეგეც უნდა გასწავლო... ღალატისთვის მზად იყავი - ლიფტიდან გასვლამდე ჩასჩურჩულა ყურში და კართან მისვლა ვერ მოასწრო ისე მოუქნია თავში ჩანთა გაგიჟებულმა ეკატერინემ- ვახ ჩემი ...მეტკინა გოგო
-რა? ღალატის შემდეგ სიკვდილისთვის უნდა იყო მზად და ეს გეტკინა?- ისე გაიღიმა ტუჩები არ დაუშორებია ერთმანეთისთვის. ბინის კარი სწრაფად გააღო, შევიდა და საკუთარი ბრაზი სულ გადაავიწყდა ანჩოს კივილის ხმა რომ გაიგო რასაც მსხვრევა მოჰყვა
-ანჩო შეწყვიტე ... ანიკოოო
-ვერ გიტან,მეზიზღები როგორ მეუბნები რომ ცოლად იმ ბოზ*ს შერთვას აპირებ და ქორწილში როგორ მეპატიჟები . ჩემი არ გჯერა რომ გეუბნები მიყვარხარ-თქო და იმ კახპის გრNძობებში ეჭვი არ გეპარება? ის გარყვნილი ქალი რომელიც ახლაც ალბათ ვიღაცის ას*ზეა წამომჯდარი და კვნესის...ის უნდა გახდეს შენი ცოლი? ყველა ჩვენს ნაცნობთან იწვა და რქებიანი გინდა იყო ბოლომდე?
-მორჩი სისულელეებს და დაწექი-თქო გითხარი. მთვრალი ხარ და არ იცი რას ლაპარაკობ, ჭკუიდან ნუ გადამიყვან ანიკო
-ჭკუა გაქვს საერთოდ? ნამდვილი იდიოტი ხარ , ჭკუასუსტი ,კრეტინიზმით დაავადებული ბავშიც კი მიხვდება როგორი კახპაა ის სილიკონის გროვა და შენ ცოლად გინდა შეირთო? ცოლად და მისგან გყავდეს შვილები? იმ დამპალი ავსული ეშმაკის მოციქული ქალის ერთგული გინდა იყო და ის წყეული იყოს შენთან ? კარგი ,პრობლემა არ არის ჩემი ხომ არ გჯერა მე ხომ გიჟი გადარეული და ატეხილი ქალი ვარ , არ მიყვარხარ და შენ ჩემი მორიგი ამოჩემება ხარ . ამ ამოჩემებას დავივიწყებ და გპირდები თვალით ვეღარ მნახავ . აღარასდროს მოვალ როდესაც მოგინდება ჩემი რჩევების მოსმენა და ყველაფერი იმ შენს დამპალ ქალს გააკეთებინე . ჩემს ლექციებს არ აესწრები სხვა უნივერსიტეტში აგდაბრძანდი და შენი ახალი ახირება იქ დაიკმაყოფილე , მეოთხე დიპლომი ხომ გნებავს ვუნდერკინდო. ნამდვილი წიგნის ჭიაც კი არ იქნება შენნაირი დებილი ! გული მერევა უკვე საკუთარ თავზე შენ რომ მიყვარხარ, ქალები ყველაზე სულელები ვყოფილვართ და ახლა მივხვდი ! სწორია ეკატერინე, ნამდვილად სისულელეა სიყვარული. მეც ვიპოვი ვინმეს ვინც ჩემს გენეტიკურ მასალას რომ გაამდიდრებს და შესანიშNავ შთამომავლობას მივიღებთ ერთად . კანდიდატებიც მახსენდება ახლა იმდენი რომ უკვე ბავშვის თვალისფერზე ვფიქრობ პირველი მაინც ხოსე მახსენდება იმდენად სიმპათიურია ულამაზესი ბავშვი გვეყოლება . მგონი ახლავე უნდა დავუკავშირდე თორემ ქორწილის შემდგე რომ დავბრუნდები შეიძლება ესპანეთში იყოს წასული
-ცოტა მოიცადე გადამიყვარე მაინც და მერე გათხოვდი რომელიმე შენს გამოთაყვანებულ თაყვანისმცემელზე რომელიც მეეჭვება პუბერტული იყოს საერთოდ . ხელოვნურად გაგანაყოფიერებენ არ ინერვიულო ერთ ს მაინც იპოვნიან ისეთს
-რაოო?
-ქართველის და ინგლისელის სისხლი რომ შეერევა დარწმუნებული ხარ კარგი ბავშვი გამოგივა?
-არადამიანი ხარ...არ ვიცოდე მაინც ასე მშვიდად რომ მისმენ გულში რას ფიქრობ.გგონია შენს გასაგიჯებლად ვამბობ ხომ? სულ ცოტაც მოიცადე და ნახავ. ქორწილში არ დაგპატიჟებ ,მაგრამ ეკატერინეს ვეტყვი ფოტოები გამოგიგზავნოს
-სად მიდიხარ...
-შენი საქმე არაა ! მორჩა ,დღეიდან არ დამელაპარაკები!
ეკატერინეს დანახვამ არ იმოქმედა, კარისკენ წავიდა . ზურა მშვიდად იჯდა ფიქრობდა რომ სიმთვრალის ბრალი იყო მისი შემოტევა და უბრალო ხუმრობის გამო ასე არ გაგიჟდებოდა. უყვარდა ანჩოს წამება და ვერ ეშვებოდა ამ თამაშებს. სერიოზულ კაცად იცნობდა ყველა,ანჩოსთან კი ისიც აფრენდა და უარესებს აკეთებდა ვიდრე თავად ქალბატონი.
ეკატერინამ ღრმად ჩაისუნთქა, ყველაფერი დაივიწყდა და აღელვებულ მეგობარს უკან დაედევნა. დერეფანში ბაღათურია რომ დაინახა მაშინვე მიხვდა ,რომ ანჩო მისი სტუმარი იყო
-ანჩოს თუ ეძებ ჩემთანაა
-სხვაგან წასვლა არც მიფიქრია- ისევ გაბრაზებულმა აუარა გვერდი და ისე შევიდა ბინაში თითქოს თავის სამფლობელოში იყო. ანჩო დივანზე იჯდა და მოთქვამდა
-ახლა არ დაიწყო შენებური მოძღვრა ! ხო არ გავიწყდება ყველა ციტატა ზეპირად ვიცი ,ყველა სიტყვა თუ რამე სიყვარულზე უთქვამთ და შენი ხმა არ გავიგო
-კითხვის დასმის ნებას დამრთავ ქალბატონო ანიკო თუ დაგტოვო ჩემი საქმროს ბინაში რათა აქ განაგრძო გლოვა არარსებული დანაკარგისა
-გისმენ
-საბოლოოდ გადაწყიტე შენი „სიყვარულის“ დავიწყება თუ ხვალ დილით ალკოჰოლის მაღალ დოზას დააბრალებ დღევანდელ ქმედებას.
-გადავწყვიტე! ისიც გადავწყვიტე რომ იმ ამაზრზენ არსებას არ ჩავუგდებ ხელში იმ დებილ უხსენებელ გამოთაყვანებულ კაცს, მარტო უნდა ამოხდეს მაგას სული და გულზე გასკდეს ჩემი ბედნიერებით
-არადა მეგონა გონება გაგინათდდა...
-გისმენთ და ვხვდები რომ დაქალიც კი შენზე უკეთესი ვიქნები ! რას ეუბნები გოგოს ვერ ხედავ როგორაა?- ბაღათურია კედელს იყო მიყრდნობილი და სიტუაციას მშვიდად ადევნებდა თვალს. როგორც ყოველთვის იღიმოდა და ხმას არ იღებდა სანამ ყელში არ ამოუვიდა
-შენ საერთოდ ვის ესაუბრები. დგახარ აქ შეკრული წარბებით თითქოს სნაიპერი ხარ და უნდა გვესროლო, მეუბნები ისეთ სიტყვებს პატარა თინეიჯერ ბიჭს რომ ჰგავს და კიდევ უკეთესი ხარ ვიდრე მე?
-რა აბდაუბდად ისვრი ამ სიტყვებს წინადადება დაალაგე ჯერ და მერე ჩამომიყალიბე აზრი,თუ მოახერხებ !- ეკატერინეს მზერა მოაშორა, დივნისკენ გაემართა და ანჩოს ზემოდან დახედა-მოკლედ ანიკო შენ ახლა გამოფხიზლება გჭირდება
-ფხიზელი ვარ ისედაც
-მე ასეე არ ვფიქრობ, აქ ამ ტერიტორიაზე ისე ხდება ყველაფერი როგორც მე ვფიქრობ ასე რომ იმედია ჩემი მაისური მოგერგება= ხელში აიყვანა ანჩო ,მხარზე გადიო და აბაზანაში შეიყვანა. ეკატერინე თვალებგაფართოებული უყურებდა ,უსმენდა ანჩოს კივილს მაგრამ ვერ ინძრეოდა. მერე დაინახა ბაღათურია რომელიც მშვიდა გავიდა, მხოლოდ არეულ თმას ისწორებდა, სამზარეულოში შევიდა და ყავის ფინჯნებით ხელში დაბრუნდა. ანჩოც მალევე გამოჩნდა, ამჯერად ფხიზელი იყო ნამდვილად .სველი თმა კოსად შეეკრა და ტანზე ბაღათურიას კუბოკრული პერანგი ეცვა. ტანად პატარა, სუსტ გოგოს პერანგი კაბასავით ჰქონდა, მკლავები კოხტად აეკეცა და ღილები ისე გაეხსნა რომ ცალი მხარი მოშიშლებოდა გეგონებოდათ პოდიუმზე გადიოდა . მზერა იატაკს გაუსწორა და ისე დაჯდა დატუქსულ ბავშვს ჰგავდა.
-სიძეე
-სანამ ცხელია მანამ დალიე, გათბები ცოტას. ქალბატონი ეკატერინე რომელიც ვატყობ ენაჩაყლაპულის როლს განასახიერებს ჩაის ინებებს ალბათ რომლის მომზადებას არ ვაპირებ ასე რომ ეს ყავა ჩემთვისაა- თქვა და ოთახიდან გავიდა- საფერფლეს მოვიტან და მოვალ!
-ეს ...ეს რა როგორ რანაირად ... დაალაგეო წინადადება მე ? მე მითხრა დაალაგეო? მერე აგიღო ბეჭზე გაგიდო ... შენ რა ფხიზელი ხარ ,ჩუმად და მის ყავას ...- ბათუს გავლილ გზას უყურებდა ხელებს ჰაერში ასავსავებდა, საჩვენებელ თითს ხან ანჩოსკენ იშვერდა ხანაც იმ ადგილებისკენ სადაც ბაღათურია გადაადგილდებოდა
=დედოფალოო საუბარი დაიწყეთ?- ცინიკურად გაუღიმა, ნერვზე დაუკრა. საფერფლე მაგიდაზე დადო სიგარეტის კოლოფთან და სანთებელასთან ერთად. შემდეგ ეკატერინე გვერდით მიაჩოჩა და მის გვერდით დაჯდა
-იქეთ დაჯექი!
-ვიცი რომ ჩემთან გინდა . მოითმინე , გოგოს ვჭირდებით ვერ ხედავ?- ისევ იგივე ტონით უთხრა ტუჩის კუთხე ჩატეხა მწვანე თვალები უნათებდა. სიგარეტის ღერი ტუჩებშორის ისე მოიქცია კატოს მზერა მიეყინა,ისე რომ კვამლზეც ვერ მოახდინა რეაგირება. უყურებდა ტუჩებიდან გამოსულ ბოლს და ღრმად სუნთქავდა. მხოლოდ მაშინ მოაშორა მზერა აშკარად რომ გაეპო ბაგე ბაღათურიას
-მე წავალ ხო? სასტუმროში გადავალ. აქვეა მაინც .მაპატიე შეწუხებისთვის ბათუ
-წახვალ აბა აქ ხომ არ დაგიტოვებ?! თავშესაფარი კი არ მაქვს ისედაც დიდი ხანია სძინავს ერთ ქალს ჩემს სახლში და მეორემაც რომ დაიძინოს საკუთარ თავში ეჭვს შევიტან
-როგორ ? - ეკატერინემ თვალები გააფართოვა და სიგარეტი ხელიდან გამოგლიჯა
-გაჩუმდი ცოტა ხნით თორემ ნელ-ნელა რომ ვუწევ ხმას ხომ ხედავ !- უცებ შეაბრუნა კატოსკენ თავი და თვალები მიანათა - ანიკო რამდენიმე კითხვას დაგისვამ მოკლედ და კონკრეტულად მიპასუხე ...მერე წადი თუ გინდა
-რა კითხვა...რა კითხვა შენ
-კატუშა ხელს მიშლი !
-თქვენ ახლა ჩხუბობთ თუ ... კარგი მიდი კითხვებს მოვისმენ - ჯერ წყვილს შეხედა მერე მიხვდა აზრი არ ჰქონდა და სიგარეტს მოუკიდა
-ზურა გიყვარს?
-ახლა თუ უნდა დაიწყო ისე როგორც ესენი იწყებენ
-მე არაფერს ვიწყებ...გეკითხები გიყვარს თუ არა
-რომ არ მიყვარდეს ასე ვიქნები?შემომხედე
-იმ ქალს შეიყვარებს უფრო მეტად ვიდრე ახლა შენ უყვარხარ?
-მე/ მე არ ვუყვარვარ...როგორ არ ვუყვარვარ ვუყვარვარ მაგრამ ისე არა როგორც მე . ის კი ...ის სილიკონი ხომ ვიცი რომ საერთოდ არ უყვარს. ეგეთი მილიონი ჰყავდა დამპალს ხელს რა შეუშლიდა
-მოკლედ-თქო შენ კიდე ყველაფერს თავიდან იწყებ
-არ შემიძლია,ასეთი სულელი როგორ ვარ.თავი უნდა მოვიკლა ეგ რომ შემიყვარდა ტვინი სად მქონდაა
-ზოგადად გულს უყვარდება ხოლმე და ტვინს რა აზრი აქ ...
-სასაცილოა ...პირდაპირ ტრაგიკომედიაა . შენ გეუბნება მექალთანე ზურაზე,კაცს რომელიც ერთ კვირაში წვება იმდენ ქალთან რამდენიც საერთოდ ჰყავდა ზურას! რჩევას ელის შენგან ,კაცისგან რომელიც ნამდვილი არანორმალური, შეუგნებელი,განუვითარებელი და გლუვტვინიანი გაურკვეველი აზროვნების მქონე.ადამიანის სხეულს შეფარებული ლუციფერი ხარ რომელსაც არ აინტერესებს არავინ,უბრალოდ ერთობა სანახაობით და პურის ნაცვლად სიგარეტი აქვს
-რა საყვარელი ხარ იცი როცა მლანძღავ? ვგრძნობ რომ წარმოთქმული სიტყვების საპირისპიროს ფიქრობ და ერთი სული გაქვს როდის გაგ..გაკოცებ
-ეკატერინე გთხოოვ არაფერი უთხრა ...წავალ მე და შეგიძლიათ მერე
-ანიკოო კაცები, უფრო კონკრეტულად ზურასნაირი კაცები შენნაირ ლაღ და თავისუფალ ქალებს გიჟებად თვლიან . ადამიანებად რომლებიც ვერასდროს ჩამოაყალიბებენ გრძნობებს და რომელთა ნდობაც არ შეიძლება,მითუმეტეს როდესაც საქმე კაცისთვის საშიშსივრცეს “ოჯახს“ ეხება! არ მიკვირს ეჭვი რომ ეპარება შენს გრძნობებში , მე ის მიკვირს ასე როგორ გამოაშტერე თავად რომ ვერ ხვდება შენს გარდა გასაქცევი რომ არ აქვს!- აბოლებდა და თან ლაპარაკობდა.. ყავაც მოსვა რამდენჯერმე და მწვანე თვალები ანკას მიანათა- ხოო ჩემი ღრმა რწმენით ბატონი ზურაბი თქვენზე შეყვარებულ კი არ არის როგორც იტყვიან ტრფობის ალით კი არ იწვის ,დამოკიდებულია თქვენზე, მისთვის ჰაერივით ხარ. ვიცით ასე კაცებმა , ქალებს ან საერთოდ ვიშორებთ თავიდან ან ვუახლოვდებით, არ ვეხებით, ბილწ აზრებს ვიშორებთ და მერე ისეთ დამოკიდებულებაში ვართ რომ გვშორდება წყლიდან ამოვარდნილ თევზს ვგავართ ...შენ კი მგონი ყველგან იყავი სადაც კი იყო მხოლოდ საყვარელთან და საპირფარეშოში ყოფნის დროს არ დაადგებოდი დარწმუნებული ვარ
-ასე ნელა რომ ლაპარაკობ ...ზოზინით ნერვებს მაწყვიტავ მეც და ანჩოსაც და თუ იტყვი ამ წელში რა გინდა კარგი იქნება. ახლა არ მითხრა ჩემი ისტრია უნდა მოვყვეო- ბაღათურიას გაუცვალა თითქოს ადგილი ახლა თავად იყო აღელვებული და თავს ვეღარ აკონტროლებდა
-როგორ ლაპარაკობ ეკატერინე კარგად ხარ?
-მე? მე არ ვარ პარგად,ცუდად ვარ
-ღრმად ისუნთქე და დამშვიდდები ნუ ღელავ- თითები ზურგზე დაუსვა და ისევ მშვიდად განაგრძო საუბარი
-ბათუუ გთხოვ შეწყვიტეთ და მე მომაქციეთ ყურადღება ვკვდები უკვე ...ანუ რა გინდა მითხრა რომ ყველაფერი იმის ბრალია ასე ახლოს რომ ვართ?
-შენთან სექ** ს გარდა ყველაფერი ჰქონდა, ფაქტობრივად ცოლივით ხარ და გამოსირ*** ქმარივით ჰგონია ,რომ რაც არ უნდა გააკეთოს მაინც არ წახვალ რაა ახლა აქ ასეთი გაუგებარი- უცებ აატრიალა თვალები და დივანს მიეყრდნო-რანაირები ხართ ეს ქალები,ყველაფერს აკეთებ ტყავიდან ძვრებით და მერე გიკვირთ რატო არ გვაფასებენო
-მე რომ ხომ რას ამბობ ძალიან მაფასებ
-როგორ? უკაცრავად თქვით ქალბატონო კატოო? შამპანიური მოიტანეეთ დიდმა არისტოკრატმა კატერინამ თქვა
-ახლა მოვკლავ...აი ამ წამს მივახრჩობ გეფიცები
-შენ კი არა მე .. მე უნდა მივახრჩო ოღონდ კოცნით. შენ რა ოქრო ყოფილხარ, შენ ყინულის ლოდი რომ მეგონეე ხო შეენ შენ კლდე და ლოდი რომ მეგონე თურმე რა ოქრო და ბაჯაღლო ყოფილხარ. გონება გამინათეეე ...აი ახლა ნამდვილად ვიცი რასაც გავაკეთებ და გეფიცებიიი შენი მონა ვიქნები სიცოცხლის ბოლომე. ნებისმიერ სურვილს აგისრულებ. დაჟე ამასაც გავყიდი შენ გამო ...პრონციპში მის გამოო . კატოოოო ოხ კატოო ეს რომ მყავდეს კოცნით დავახრჩობდი და შენ ეჩხუბები?რა ხარ ასეთი უშნო ქალოო რა გინდა რააა - ბათუს ეტაკა ფეხზე წამოაგდო სახე ხელებით დაუჭირა მაგიდაზე ახტა ოღონდ და მერე იმდენჯერ აკოცა ბათუმ უკან დახევა ვერ შეძლო
-გეყოფა ... ვერ ვიტან ასე რომ მკოცნიან.ბებიაჩემმა იცოდა კარგი რა ანჩოოო - წარბები შეკრა, სიცილს იკავებდა როგორღაც-ჩამოდი გოგო , მოდი შენ მაკოცე დაქალის მაგივრად - ანჩო ცივად მოიშორა და ეკატერინეს დაავლო ხელი რომელიც ამწვანებული იყო დაქალის ქცევის გამო. ისე დააცხრა ტუჩებზე ანჩოს გასვლაც ვერ გაიგეს. მხოლოდ კარის მიხურვის დროს რომ დაუყვირა არ იხმაუროთ ძაანო და მერე დანაბარებივით ამოუშვა კვნესა
-ბათუუ ... აააააარ ღმერთო - ბაღათურიამ კედელს რომ ააკრა და კაბა ბოლომდე აუკეცა მის მხრებს ჩააფრინდა და მიბნედილი თვალები ფართოდ გაახილა- დამსვი ...ახლავე დამსვი - მკერდზე ძლიერად მიაწვა
-ოხ როგორ იცი მომენტების გაფუჭება რაა ... ხომ გახსოვს აქ არ დაიძინებ! - მოშორდა და გააფთრებულმა შეხედა. მერე ტუჩზე ხელი გაისვა- მაგ პომადას აღარ წაისვამ შენი ტუჩების გემოს აფუჭებს
-ღმერთო არ შემიძლია...თავს ვერ ვიკავებ-ბათუ რომ შებრუნდა მის ზურგს შეხედა მაისურში წვდა და თავად გადალახა მანძილი. კოცნიდა, მაგრამ ბაღათურია არაფერს აკეთებდა- რა ჯანდაბაა
-მე რა პატარა ბიჭი ვარ რომელიც გაკოცებს და გაგიშვებს? !
-ახლა არ შემიძლია, გესმის მაინც დღეს რა სტრესი მივიღე? ლიზა გათხოვდა, ამათ იჩხუბეს ყველგან რაღაც ხდება და ახლა შენი აზრით ამის თავი მაქვს ? მითუმეტეს კაცმა არ იცის რა გჭირს და ეგღა მაკლია შენგან შიდცი ან კიდევ რომელიმე ვენერიული დაავადება ავიკიდო მხოლოდ იმიტომ რომ მთელს ჩემს ცხოვრებაში პირველად მინდა ...ჯანდაბაა ჭირსაც წაუღია ყველაფერი ასე ნუ მიყურებ და ნუ იცინი ისე თითქოს დარწმუნებული ხარ რასაც გავაკეთებ არააა არა შენ როგორ უნდა გაგამარჯვებინო ... რა გამარჯვებაზეა საუბარი ცოლად მოგყვებიი. ცოლად და შენთან რაც არ უნდა ვთქვა და გავაკეტო არაფერს ცვლის - ღრმად სუნთქავდა და სრულიად მოთმინება ამოწურული ისროდა სიტყვებს. რაც კი ენაზე ადგებოდა ყველაფერს ამბობდა. ბათუ კი იდგა, იცინოდა და სრულიად არეულ ქალს კიდვე უფრო აღიზიანებდა
-ტკბილი ძილი! - ზურგი აქცია და საძინებლის კარს მიღმა გაუჩინარდა
კოშმარული დღე იყო ეკატერინესთვის. არადა როგორი მშვიდი და მართვადი ცხოვრება ჰქონდა სამშობლოში დაბრუნებამდე. ყველაფერს აკონტროლებდა, სწავლობდა იმას რაც მოსწონდა, აკეთებდა იმ საქმეს რომელიც უყვარდა . მისთვის ყოველი დღე ბედნიერად იწყებოდა და მთავრდებოდა , არ ითხოვდა ცხოვრებისგან ბევრს რაც სურდა ყველაფრისთვის თავად იბრძოდა ახლა კი სრულიად გამურკვეველი მომავლის წინ იდგა, უძლური და არეული. წარმოდგენა არ ჰქონდა როგორ უნდა გამკლავებოდა კაცს, თანაც ბაღათურიას ,რომელიც ყველა იმ ბიჭისგან განსხვავდებოდა ვისთანაც კი ოდესმე ურთიერთობა ჰქონია. მასთან ყველაფერი სხვანაირად იყო, საკუთარ თავს არ ჰგავდა ახლაც საწოლში იწვა , გაშეშებული და მხოლოდ იმაზე ფიქრობდა ,რომ ის გვერდით მშვიდად იყო. მასთან ყოფნის სურვილს ვერაფერს უხერხებდა, არასდროს აღიარებდა ხორციელ სურვილებს ახლა კი ეს იმდენად ძლიერად იგრძნო, ისეთი ძალით განიცადა სუნთქვაც კი უჭირდა. ბოლოს მთვარეულივით მიაბიჯებდა ბაღათურიას საწოლისაკენ. თვალს არ აშორებდა მის სხეულს, პროფილს და სულ უფრო მეტად კარგავდა აზროვნების უნარს. მძინარე ისეთი სხვანაირი იყო, მშვიდი და მიმზიდველი. უნდოდა შეხებოდა, მის შიშველ მხრებზე თითები მოეხვია , ეგრძნო სიმხურვალე რომელიც შიგნიდან წვავდა , ლავად ეღვრებოდა სხეულში და ყველა უჯრედს იკავებდა. საკუთარი გულისცემა ისე ხმამაღლა ესმოდა თითქოს მხოლოდ ის არღვევდა სახლში გამეფებულ სიჩუმეს . როგორც კი გონებამ ბრძოლა დაიწყო და უკან გადადგა ნაბიჯები მაშინვე გაახილა თვალები ბაღათურიამ. მისი მზერა ჩვეულებრივზე უფრო მეტად მოქმედებდა , ისე უყურებდა გეგონებოდათ სულში აღწევდა
-აქ რას აკეთებ ეკატერინე?- მის წინ იდგა , თვალებში უყურებდა და ისეთი სერიოზული გამომეტყველება ჰქონდა ,როგორც ბრალმდებელს
-არ ვიცი- დაბნეულმა უპასუხა,ხმაც კი უთრთოდა სხეულთან ერთად
-არ იცი ... მაგრამ აქ ხარ - ისე უყურებდა მთელს სხეულზე მისი თვალები რენტგენივით მოქმედებდა. თხელი ,სიფრიფანა ნაჭერი უფარავდა კატერინას სხეულის ნაწილს. გულმკერდის მოძრაობა ისე ნათლად ჩანდა ალბათ გულისცემასაც დაითვლიდა ბაღათურია. მისი მოტყუება შეუძლებელი იქნებოდა , ეს აშკარა იყო
-მე ... უნდა წავიდე . აუცილებლად უნდა წავიდე- სრულიად ფხიზელი იყო, მაგრამ მთვრალს ჰგავდა. ალბათ ასეც შეიძლება, გრძნობებისგან სიტყვები აგერიოს და ორიენტაცია არეული გაურკვეველი მიმართულებით წახვიდე . უკან უნდა გადაედგა ნაბიჯები, მაგრამ ისევ იქ იდგა და ბაღათურიას მწვანე თვალებს მზერას არ აშორებდა. თითქმის შიშველი იდგა , ფანჯრებიდან შემოსული შუქი და ერთადერთი სანათი ანათებდა ოთახს . კიდევ უფრო საინტერესოდ ჩანდა მისი სხეული , ამდენ ხანს არასდროს დაჰკვირვებია ახლა კი იდგა და თვალს არ აშორებდა მის განიერ გულმკერდს, ძლიერ მკლავებს, პრესს, გამოკვეთილ მენჯს და ფეხებსაც კი . კატერინა საკუთარ თავს არ ჰგავდა
-მიდიოდი !
-მივდიოდი ...
-უნდა გეძინოს
-უნდა მეძინოს
-მაგრამ არ გეძინება
-მაგრამ არ მეძინება
თუთიყუშივით იმეორებდა მის სიტყვებს და ტუჩებიდან მზერას ვერ აშორებდა .თვალებს რომ შეხედა მიხვდა როგორ ამხიარულებდა ბაღათურიას და მთელს სხეულზე ცეცხლის ალი მოედო,კიდევ ერთი ძლიერი ტალღა გავრცელდა
-აქ მანამ იდგები სანამ მოთმინებას არ დავკარგავ და არ გეძგერები? -წარბი მაღლა აზიდა და ჩაიცინა- შეგიძლია ქანდაკებად იქცე. შენი სინდისის დამშვიდებას არ ვაპირებ !
-რა სინდისი...- ვერ მიხვდა, ნამდვილად არ ესმოდა იმ წამს არაფერი . ბაღათურიას სხეულზე შემჩნეულ იარებს უყურებდა და ძლივს აშორებდა მზერას
-ერთი სული გაქვს როდის მაკოცებ,მაგრამ მე მელოდები მერე საკუთარ თავს რომ უთხრა მან გამომიწვიაო .შეიძლება მოძალადეც გამომიყვანო მე კიდე არ ვაპირებ ოდესმე თავი ისე დავიმცირო რომ ქალს რაიმეს გამო ვაიძულო ჩემთან დაწოლა. შეცდენაც არ ჯდება ჩემს ხასიათში
-ასე მშვიდად როგორ მელაპარაკები ...საერთოდ არ არაფერს განიცდი დავიჯერო?
-მე ჩაცმული უფრო მომწონხარ ... - მშვიდი იყო ისევ, კატერინასგან განსხვავებით ცვლილებები არ ემჩნეოდა
-უკაცრავად?- სავარძლისკენ წასულს მზერა გააყოლა
-მუღამი დამიკარგე! თან გეშინია , სიამოვნების მიღების და თავისუფლების . რაა ამაში რთული არ მესმის ,რაც გინდა ის უნდა გააკეთო .შენს საქმროს რომ ღალატობდი ჩემთან მაშინ რაზე ფიქრობდი თუ კოცნა არაფერია და მთავარია ვინმემ არ გაგიყაროს
-გულისამრევი ხარ...როგორ მელაპრაკები ! უხეში და უტაქტო ხარ. იცი ახლა ჩემს ტვინში როგორი ქაოსია და სარგებლობ ჩემი ემოციური არამდგრადობით. მაინცადამაინც ახლა გამომეცხადე ნახევრად შიშველი როცა სხვა დროს შარვალი მაინც გეცვა
-არ მითხრა შენი ბარძაყები აღმაგზნებსო - ხმამაღლა გაიცინა და თავი უკან გადასწია. ეკატერინეს მისი სიტყვები საერთოდ აღარ ესმოდა, ყელზე გამობერილ ძარღვებს ყურებდა,შემდეგ ამოწეულ ლავიწებს, ფართო მხრებს, შრამებით მორთულ პრესს თითქოს განგებ გაუკეთეს ზედმეტად იდეალური რომ არ ყოფილიყო . საზარდულამდე მზერაც კი მიეყინა თვალები დახუჭა და საკუთარი თავი დაკარგა . ერთადერთი ნუგეში ის ჰქონდა რომ მომავალი ქმარი იყო და არა უბრალოდ მეზობელი
-ამდენი იარა რატომ გაქვს - აღარ უსმენდა, აი ასე მნიშნელობა აღარ ჰქონდა მის სიტყვებს . მთავარი მისი დამოკიდებულება იყო , თავისუფლებას აძლევდა. არჩევანს უტოვებდა , არადა მისი მზერა ხომ ისეთი ცეცხლოვანი იყო
-კატერინა ჩემ მოთმინებას ნუ ცდი , გთხოვ -თითქოს დაიძაბა კიდეც, წამით მოარიდა მზერა და ისევ დაიძრა საწოლისაკენ - შენ ვერასდროს გააკეთებ იმას რაც ნამდვილად გინდა, ძნელი იქნება შენი ქმრობა
-იმედია ასე ჩემი ნერვების გაქრობას შეწყვეტ და დამშვიდებაზე გადახვალ - წამით მოდუნდა, სრულიად შეწყვიტა ფიქრი. მიჰყვა სიბნელეში განათებულ ვნებას და ბაღათურიას მკლავებში აღმოჩნდა. სიჩუმეს მისი ყელიდან წამოსული კვნესა სასიამოვნოდ ერეოდა. ერთხანს ბაღათურიას მწვანე სფეროებს უყურებდა , შემდეგ ძალა დაკარგა მისი თითები , მისი ტუჩები და თითოეული შეხება ძალას აცლიდა. მსგავსი რამ არასდროს განუცდია, და ეს თუ უბრალოდ ვნება იყო , მაშინ რა იყო სიყვარული ...
-კატრინა- თლილ თითებს ბაღათურიას ზურგზე დაატარებდა, ფეხები წელზე შემოხვია და მის სხეულს შერწყმული რიტმში მოძრაობდა - ჩემო კატრინა - ისე ესმოდა ბათუს ხმა თითქოს სადღაც შორიდან მოდიოდა, მისი დანისლული თვალები არაამქვეყნიური ეჩვენებოდა.
ყველგან იყო , ყველა უჯრედს ეხებოდა, ყველა მოლეკულამდე აღწევდა მისი შეხება, ხმა , სურნელი , მზერა რომელიც სრულ წრეს ქმნიდა და იმ წამებში, იმ დროს როცა მის მკლავებში მოქცეული ირეალურ სამყაროში იყო საკუთარ თავს არ ეკუთნოდა , მისი იყო მას ეკუთვნოდა და არავის სხვას. არ ჰქონდა მნიშვნელობა არც მის ხასიათს, არც დასაწყისს, არც დასასრულს .
ბაღათურია კი ცხოვრებაში პირველად ტკბებოდა ბოლომდე ქალით. ამის წარმოდგენაც კი არ შეეძლო, ვერასდროს იფიქრებდა ,რომ ერთი ქალი ამდენ ემოციას შექმნიდა , ამდენ გრძნობას გააერთიანებდა და ამდენად მიჯაჭვულს გახდიდა. აღიარებაც კი არ უნდოდა, მხოლოდ ის იცოდა ,რომ არასდროს გაუშვებდა . ზარის ხმასავით ესმოდა მისი დაძახებული „დათა“ უნდოდა გაეჩერებინა, უნდოდა ეთქვა ასე ნუ მეძახიო, მაგრამ კატრინა სხვა იყო ...
სხეულზე მოქცეულ ქალს ტუჩებს უკოცნიდა და მის შიშველ სხეულს მკლავებით ფარავდა. თითებით ნაზად მიუყვებოდა ხერხემალს და ბოლოს საჯდომთან ჩერდებოდა. გულისცემა ისევ ისეთი ხშირი ჰქონდა, გაორმაგებული ძალით ტუმბავდა სისხლს მთელს სხეულში, ისევ იწვოდნენ ისე როგორც კატერინას ღაწვები, წითლად შეფერილს სრულიად სხვა ელფერი ჰქონდა. ისე აკოცა კატომ თვალები მინაბა
-მალე გათენდება დათა - ჩურჩულებდა , ტუჩებს კაცის ლავიწს ახებდა მაგრამ არ კოცნიდა. თითები ერთ-ერთ იარას შეახო და შემდეგ იქ აკოცა-ისევ ჩვეულებრივი დღე დაიწყება ?
-დღე უკვე დაიწყო , თანაც არა’ჩვეულებრივი არა ჩვეულებრივად
ბოლოს რაც გაიგო ბაღათურიას სიტყვები იყო. მის სიმხურვალეს ძილშიც გრძნობდა , ბათუს წამითაც არ უძინია. უკვე დილა იყო დასრულდა მისი ნეტარების საათები. გათენდა და გადაუდებელი საქმეებიც გამოჩნდნენ. კატოს დატოვება არ უნდოდა, მაგრამ სხვა გზა არ ჰქონდა. წასვლამდე ერთხელ აკოცა მძინარეს და ბინიდან გასვლის შემდეგ უპასუხა ერეკლეს ზარს
-სად ხარ შე ჩემა ... -აღელვებული ჩანდა დადვანი
-ნახევარ საათში მოვალ ...დამშვიდდი !
ეზოში ელოდა ბატონი , სიგარეტით ხელში. თვალები ისე ჰქონდა ჩაშავებული ავადმყოფს ჰგავდა. მანქანაში ჩაჯდა და მეორე ღერს მოუკიდა
-სად ხარ ამდენ ხანს... მალე გავგიჟდები . ვერ გავიგე რა მირჩევნია ჩემი იყოს თუ არა. ყ*ესავით ვიქცევი რა დედის ტყვ*** მჭირს ამის დედას შევ*ცი ჩემი შვილი რომ არ იყოს ბავშვთა სახლში როგორ წავიყვანო ... ან იმ საზიზღარი ქალის და ვიღაც ს შვილი როგორ მივუყვანო ბარბარეს სახლში. მე რო ვიყო მარტო ბაზარი არაა მარა ჩემ ბარბარეს საყვარლის შვილი როგორ გავაზრდევინო ....ვიცი რო არაა ჩემი ვიცი ამის დედაც
-მორჩი ისტერიკას და მოიცადე
-ბავშვს ცოტნესთან რა უნდა... რას მიხედავდა ის . ვინმე გყავდა წუხელ და იმიტო გაქ ასეთი ნასიამოვნები სახე?
-ნეტა ჩემ სახეზე რა გალაპრაკებს რას გავხარ სარკეში თუ ჩაიხედე. მთელი კვირაა არ გიძინია შე გაჭირვებულო?
-რა დამაძინებდა, ბარბარე არ მელაპრაკება. სხვა ოთახში ვერ ვიძინებ,შუაღამეს შევდივარ მათხოვრის ბავშივით და რო ვუყურებ ეგრევე ის დედამოტყნ*** ქალი მახსენდება ბავშვი როგორ უნდა მიაგდო
-მე შენ გითხარი ქალთან, რომელსაც გართობის გარდა რამე მიზნები აქვს ახლოს არ უნდა გაეკარო-თქო ,მაგრამ როცა ბრაზდები უკონტროლო ხდები და მხოლოდ ის გინდა როგორმე გული გადააყოლო. ვერ გავიგე რა გაწუწუნებს ახლა უარეს შემთხვევაში ანგელოზივით შვილი გეყოლება
-არ იცოდე მაინც როგორ მოხდა ყველაფერი , ის ჩათლაშკა გათიშულს შემომიჩდა და ფუ რა მჭირს თავს ვიმართლებ? დედა მომიტყ** ამდენმა სირ**მა ქცევამ ,ჭკუასაც რომ ვერ ვსწავლობ ეს მაგიჯებს.
-შენ ძმაო ბარბარე რაც დაინახე იმის მერე ისე ქარავ რო მგონია ტვინი ამოგაცალა იმ გოგომ ! წამალიც და საწამლავიც ეგაა შენთვის .გადმოდი ახლა და გავიგოთ ანდრიკო შენთან მოდის თუ ჩემთან - ჩუმად თქვა მანქანიდან გადასვლამდე და იქ დაყურებულ ცოტნეს თვალი ჩაუკრა- ჩემო ბიჭო როგორ ხარ?
-კარგად ...ცოტა გამაწვალა ,მაგრამ ემილიამ მიხედა და
-შენ ვისთან ხარ ვაფშე?- ბავშვი აიყვანა და ცოტნეც გაიბუტა
-კარგი ბატონო...ვისთან ვარ ხო? მივდივარ და სულ კარგად მეყოლეთ. გამოცდა მაქ ...დამბრიდავს ეკატერინე რომ დამაგვიანდეს
-ნუ ღელავ თვითონაც დაიგვიანებს,ეჭვი მაქვს - მშვიდად უთხრა და ერეკლეს გახედა,რომელიც ბავშვს უყურებდა და საერთოდ არ უსმენდა მათ დიალოგს- ოეე მამიკო წავიდეთ ახლა ვნახოთ პასუხი. ხო ანდრიკო ეს ბიძია მაგრად ატრა*ებს ხოლმე ვნახოთ ახლა ამ გატრაკ*ბის დროს შენ გაგაკეთა თუ ასე ერთ გარტყმაში მარტო ტასიკუნა გამოუვიდა და უკვე მოხუცდა-ბავშვი უყურებდა და რაღაც ბგერებს გამოსცემდა
კაბინეტში შევიდნენ . ერეკლეს ისეთი ფერი ჰქონდა მკვდარს უფრო ჰგავდა ვიდრე ნრომალურ ადამიანს. კონვერტი აიღო ,ექიმს მადლობა გადაუხადა და იქედან წამოვიდა. ეკე მანქანასთან იდგა და კონვერტს უყურებდა,მერე ბავშვს გამოხედა
-ჩემი რომ არ იყოს რა ეშველება? დედამისის გამო რატო უნდა დაიტანჯოს?
-გახსენი ტვინი ნუ მოტყ*** - არ ინდობდა ძმაკაცს , არ უყვარდა ეს ტკბლი საუბრები და დამშვიდებები . მითუმეტეს როცა რამე მიქარული ჰქონდა. კონვერტი ჯიბეში ჩაიდო და ბავშვი გამოართვა-რას შვები
-დაჯექი რა წავიდეთ სახლში და მერე გავხსნი კონვერტს ...წავიდეთ რა
-...სად წავიდეთ
-ჩემთან!
ისე თქვა უკვე გადაწყვეტილი ჰქონდა ყველაფერი . ბათუს მთელი გზა ჩუმად იყო , მხოლოდ ბავშვის ხმა ისმოდა უკანა სავარძლიდან. სახლში პირველი შევიდა, ერეკლეც უკან მიჰყვა,ბავშვი ხელში ეჭირა და წინ მიდიოდა მშვიდი სახით სანამ ბარბარე არ დაინახა .იმდენად ადრე იყო ჯერ კიდევ ხალათი ეცვა ქალბატონს. ანასტასიასთვის საუზმეს ამზადებდა ,კარის ხმის გაგებისას დატოვა სამზარეულო და ადგილზე მიეყინა ბავშვი რომ დაინახა
-მე ტასოსთან ავალ !- ბათუმ უცებ თქვა და კიბისკენ წავიდა ორივემ ერთად რომ თქვა
-დარჩი და გაგვაშველე რომ არ მოვკლა!
-დარჩი და მიშველე რომ არ მომკლას!
-რა გაეწყობა ... ისევ მე ვიქნები თქვენი ოჯახური სკანდალის თანამონაწილე ნეტა თუ არ მოგბეზრდათ ჩემი თანდასწრებით სცენების დადგმა-ამოიხვნეშა და უკან დაბრუნდა
-შენს ძმადნაფიცს თუ არ მობეზრდა ჩემი კარდიალური სისტემის განადგურება..ნერვული გაანადგურა ახლა გულსისხლძარღვას მიადგა და ნელ- ნელა ინფარქტისკენ მივიწევს. რა უნდა ამ არსებას იმ სახლში სადაც ჩემი შვილი ცხოვრობს?
-პირდაპირ უნდა გაჩვენო რომ ჩემი შვილი არაა და ასე ჰაერზე არ ვანაყოფიერებ ქალებს
-მომეცი ! - ხელიდნა გამოგლიჯა ბარბარემ და კითხვა დაიწყო .მერე სავარძლის სახელურზე ჩამოჯდა გადაფითრებული და ბავშვს შეხედა . ფურცელი ბათუსკენ გასწია და ღრმად ჩაისუნთქა -სადაა ის ქალი?
-წავიდა-თქო არ გითხარი? ბათუ ან მითხარი რა დედის ტყვ*** წერია მანდ ან მომეცით ეს დედა აფეთქებული ფურცელი..ვიცი არაა ჩემი ,მაგრამ ამას ისეთი სახე აქ ვერაფერს გაუგებ
-მართლა წავიდა? დატოვა?
-არაა შენი ...მართალი იყავი! -ბათუმ ჩუმად თქვა და ბავშვს მოწყენილმა შეხედა .ბარბარე სავარძელში დაჯდა, სახე ხელებში ჩამალა და რამდენიმე წამის შემდეგ ახედა ერეკლეს
-ახლა რა ბავშვთა სახლში უნდა დატოვო?
-შენთვის რა მნიშვნელობა აქვს! აქ ახლა იმიტომ ვარ რომ იცოდე არ მომიტყუებიხარ. არასდროს მითქვამს შენთვის ტყუილი და ქალები რომ მყავს არ უნდა გიკვირდეს. უსისხლო ხარ ბავშვი ბათუს მიუგდეო მეუბნებოდი, ვგრძნობდი რომ არ იყო ჩემი შვილი ,მაგრამ ახლა ვიცი რაც უნდა ვუყო
-ერეკლე !-ბათუ მაშინვე გაშვილებაზე ფიქრობდა და სისხლი გაეყინა. რა ექნა უყვარდა ბავშვები ,თავისი მიზეზი ჰქონდა ამისთვის და საერთოდ არ აინტერესებდა ვისი შვილი იყო ის ბავშვი ამდენი დღე თავისთან რომ ჰყავდა და საკუთარივით უვლიდა. ასეთი იყო ბაღათურია,მისთვის სხვის ცოდვებს მნიშნელობა არ ჰქონდა ,მნიშვნელობას მხოლოდ უდანაშაულოებს ანიჭებდა.
-მივდივართ ჩვენ... ტასოს მიხედე ! რომ დაგირეკავ დამალაპარაკე- ბავშვით ხელში წამოდგა, ერთხელ გადახედა გაფითრებულ ბარბარეს და წავიდა.
მანქანაში რომ ჩასხდნენ ჯერ კიდევ არ იცოდა ერეკლეს გეგმების შესახებ ბათუმ
-ბავშვთა სახლში მიიყვან?
-შენ ში* ხო არ გაქ ! რამ გამოგაშტერა, რადგან ჩემი არაა მივაგდებ? იმ იდიოტ ქალს მივუყვან, არაა ასეთი ბავშვის ღირსი ,მაგრამ ახლა ისეთი კაცი ჰყავს გამოჭერილი დარწმუნებული ვარ ბავშვზე არაფერს იტყვის. ყველაფერი გავარკვიე და დღესვე წავალ უკრაინაში . საღამოსაა ფრენა
-ეს ყველაფერი გაარკვიე,მოიფიქრე და მე არაფერი მითხარი?
-შენ იმდენ რამეს აკეთებ კიდე ეს დამემატებინა? ასე რომ პატარავ შენს დეგენერატ დედას ვაიძულებ გონს მოვიდეს და გაგზარდოს. ვიცი არც ეგეთი დამპალია, ახლა გაგიჟდა და მერე მიხვდებოდა რომ შენი დაკარგვა არ ღირდა . ხოო ხოო რას მიყურებ , ჩემი ბრალიცაა დედაჩენმა ასე რომ გააფრინა ,მაგრამ რა ვქნა არასდროს მიყვარდა .არც იმას ვუყვარდი .... ნეტა რა გგონია რას გელაპრაკები ჰა?- ბავშვი მის გაღიმებულ სახეს რომ ხედავდა თავადაც იცინოდა . ერეკლემ ლოყაზე აკოცა და ბათუს მიარტყა ხელი- ნუ ხარ ასეთი გულჩვილი , კარგად იქნება ანდრიკო
-ჩემი ანდრეა მახსენდება სულ და იცოდე გავიგებ როგორ ექცევა მაკა ,მოვკლავ ჩემი ხელით რამე რომ დაუშაოს ბავშვს -აღიარებასავით ჟღერდა მისი სიტყვები . ერეკლესაც შეეცვალა მზერა, თავიდანვე იცოდა ბათუს მსგავსი ემოციურობის მიზეზი
-მოვაგვარებ გეფიცები . კარგი რა ბაღა ... შენ ვერაფერს იზამდი მადლობა ღმერთს ცოტნე გადარჩა .ბავშვი იყავი შე ჩემა ,ბავშვი რატო არ შედის შენს ტვინში . შენ მაშინ რაც გააკეთე ცოტნესთვის ვერავინ გააკეთებდა - ბაღათურიას ასეთ სევდიანს რომ ხედავდა თავადაც ცუდად ხდებოდა
-სულ მთლად ბავშვი იყო...შენ არ იცი ცოტნე როგორ ჰგავდა - გაჩუმდა და სიმწრისგან საჭეს დაუშინა მუშტები. ტკიოდა,ყოველთვის ძნელი იყო ბავშვობაში მომხდარის გახსენება, საყვარელი ბიძაშვილის დაკარგვა მთელი ცხოვრება მოუშუშებელ იარად ჰქონდა.
ერეკლე სახლში მიიყვანა ბავშვთან დატოვა რადგან სასწრაფო საქმე გამოუჩნდა და სამსახურში წასვლა მოუხდა. საღამოს ბატონი ერეკლე ბავშვთან ერთად წავიდა და ბათუ ისევ მარტო დარჩა სახლში.
...............
ეკატერინემ რომ გაიღვიძა და ოთახი ცარიელი დახვდა გაბრაზდა, თან საშინლად შეურაცხყოფილად იგრძნო თავი. მერე საკუთარ თავს დასცინა ამაზე რომ გაბრაზდა და სხვა უარეს ამბებზე ურეაქციო იყო .მისაღებში რომ გავიდა ანჩო დახვდა მაგიდასთან მოკალათებული, ხელში ჩაის ფინჯანი ეჭირა თმაში ვარდი ჰქონდა გარჭობილი და კრუასანსაც იტენიდა პირში
-ჩიტოოო გაიღვიძე? როგორც იქნა გამოხვედი... უჰ როგორ მშიოდაა. ვიფიქრე ცოცხალი ხოა აქამდე რომ არ შემოვიდა და არ ივარჯიშათქო და თურმე შენ დილამდე ვარჯიშობდი საწოლში და რაღა კალორია დაგრჩებოდა დასაწვავი. კიდევ კარგი მაგ საძინებლიდან ხმა არ გამოდის ჩვენთან თორემ გავაუპატიურებდი შენს ზურაბს. ისედაც მოვკალი გუშინ და გავაგიჟე ,რომ დავბრუნდი და სიტყვა არ ვუთხარი ლამის დამახრჩო.ისე ყვიროდა ცხოვრებაში რომ არ უყვირია, ხო არ გაგიგია თქვენც ? მარა რას გაიგებდი კვნესოდი ალბათ ისე მეტი არაფერი გესმოდა- ანჩო ჩვეულ ამპლუას დაუბრუნდა, ისევ ენერგიული ჩანდა და ბაღათურიას სიტყვების კვალიც ეტყობოდა.
-რას აპირებ ბოლოს და ბოლოს?
-რასაც ვაპირებდი იმას... ზურაბის დაპყრობას რათა მერე ჩემი ჯერ კიდევ შეუღწეველ გამოქვაბულში ძრომიალის ნება მოიპოვოს მან და მისმაიარაღმა - სიცილით უთხრა და ბინიდან როგორც კი გააბიჯა მაშინვე წარბების თამაში დაიწყო- გვიყურე და დატკბი ჩემო სიცოცხლეე - კარი თავად გააღო და შევიდა. ეკატერინეც უკან მიჰყვებოდა. კი უნდოდა ბრაზისგან გაგიჟებულს გამოელანძღა ბატუ მაგრამ ვისღა ახსოვდა ბაღათურია როცა ანჩო და ზურა არსებობდნენ. ბიჭი საწოლზე მიბმული რომ დაინახა თვალებს ვერ დაუჯერა. თავის საწოლში იწვა ისე როგორც იძინებდა ხოლმე და ახლაც ეძინა, მაგრამ ცალი ხელი იმავე პოზაში ჰქონდა მიბმული როგორც ედო ძილისას
-რა სჭირს? გათიშულია?
-არა სძინავს ...გაიღვიძებს წუთი წუთზე
-როგორ მიაბი ისე რომ ვერაფერი გაიგო
-არ იცი როგორი ძილი აქვს? რომ ვიძალადო ვერაფერს გაიგებს . ჩაიცვი და მოდი მერე მანამ გავაღვიძებ სანამ შენ წახვალ.ისე უკვე იგვიანებ და იჩქარე შხაპის მიღება
კატო გონს მოვიდა და სააბაზანოში შეიკეტა. მაქსიმალრუად ჩქარბდა,მაგრამ იმდენად აწუხებდა წინა ღამის მოგონებები არაფერი გამოსდიოდა. როგორც იქნა ჩაიცვა და ზურას ღრიალის ხმაც გაიგო . ბიჭს მარჯვენა ფეხი და მარცხენა ხელი ჰქონდა საწოლზე მიბმული.გადაბრუნება რომ სცადა ისე აიხლართა მგონი მოსტყდა რაღაც.
-ანჩოოო ...ანჩო რა გამიკეთე ამხსენი გოგო . ეს ხელბორკილია? ნამდვილი ხელბორკილია>? შე ავადმყოფო ქალო მოდი მორჩი მაგ თამაშს და ვითომ გაბუტვას და ხელები ამიხსენი- ზურა აყვირდა ანჩომ კი მის წინ გადაინაცვლა საბანი გაშალა და პირდაპირ ზემოდან დააფარა,.მერე გაასწორა და მსვიდად ჩაილაპარაკა
-აი ეს საწოლიც გასწორებულია? მაგრამ მატრასზე ეს ხის ფუგურა ვინ დაამატა არ ვიცი.რას გაუგებ კატოს
-ანიკოოო ...ოხ ანიკო შენი ფანტაზიორი თავი მომცა ორივე ხელში რას გიზავდიიი . შე ხელოვნებათმოცდნე ავადმყოფო იცოდე იმ ტილოს დაგიხევ ინგლისში რომ დავბრუნდებით .ავხევ და ვეღარასდროს გაიგებ ვინაა მისი ნამდვილი ავტორი. ბალიშ არ დამადო გოგო ვიგუდები ...ვერ ვსუნთქავ ანჩოოო ანჩო გეხვერწები ანჩო მომაშორე გეხუმრე გოგო . ანჩოოოოოო- ბალიშები რომ დაალაგა ანჩომ მაშინვე გამოტყდა სუნთქვაშეკრული საწოლზე გადაკვანძული ზურაბი - როგორ მოვიყვან იმას ცოლად. დავშორდი გუშინ შე არანორმალურ უბრალოდ რომ არ შემეშვი ვიფირე ცოტას გავერთობი-თქო.ანჩოოო ანჩო ჩემო ანიკო ...ანო ...ანო ვიგუები თუ გიყვარვარ მიშველე ანუუ -უკვე ოთახიდან გასული იყო ანჩო ეს რომ გაიგო .ეკატერინეც კართან შეჩერდა კი იცინოდა ,მაგრამ მერე მიხვდა რომ რაღაც საშინელება დატრიალდებოდა იქ. ანჩო შეიშალა, ნამდვილ შეურაცხადს დაემსგავსა ისე ჩაუწითლდა გაფართოებული თვალები სულ სისხლიანი გაუხდა ..
-ეკატერინეეეეეეეეე შენ წადი ამას ვერ გაყურებინებ. დანა სად არის ახლავე ავკუწავ და ვახშამზე ნაწილ ნაწილ შევჭამ. შეგწვავ და მოგხარშავ. შამფურზეც წამოგაცმევ და ზემოდან ტყემალს მოგასხამ შე დამპალო ...შე არაკაცო. შე ცხოველოო შე ვითომ გენიოსოოოო შენი დაწერილი წიგნი ვინაც წაიკითხოს შენი მეცნიერი თავი თუ არ წაგაცალო მე არ ვიყო ანჩო .შენს ნაწილებს ტილოზე გავაკრავ და ხელოვნების ნიმუშად გაქცევ შე ღოროოო.როგორ გაბედე ...როგორ გამიბედე- ყველაფერი მოაშორა რაც ეფარა, თავზე დაახტა და მანამ უტყაპუნა ხელები სანამ ძალა არ გამოეცალა.
-ანჩოო ანჩოოო გაჩერდი.გაჩერდი მეთქი- ცალი ხელით როგორღაც მოიგერია და გვერდით გადააგდო. მერე ხელები ისე მოუქცია რომ მოძრაობა ვეღარ შეძლო და თიტონ დააწვა ზემოდან .ეს როოგრ მოახერხა ვერ გეტყვით ,მაგრმა გაჭირვებაშ მყოფი კაცი რას არ გააკეთებს.-გაჩერდი და მომისმინე თორემ არ ვიცი რას გაგიკეთებ იცოდე
-რა ვიცოდე ..რა უნდა ვიცოდე შე დამპალოო ვიგინდარა. შენ ჩემნაირი ქალის ღირსი ხარ? ჩემნაირი ქალი უნდა გყოლოდ აგვერდით,? შენთვის უნდა გამეწირა თავი? შენთვის? შე დამპალო შენ ჩემნაირი მეგობრის ღირსი იყავი ? ეს როგორ გამიკეთე ეს როგორ მითხარი იცი მაინც რა ვიგრძენი?- კიოდა და თან ტიროდა.მხოლოდ თავი ჰქონდა აწეული მაღლა და სახეც თმებით ჰქონდა დაფარული. ზურას მის კისერში ჰქონდა თავი ჩადებული და ორივე ხელს უჭერდა როგორც შეეძლო, აფართხალებული ანჩო რომ არ გაქცეოდა
-გეფიცები აღარასდროს ვიხუმრებ ასე,აღარ ვახსენებ არცერთ ქალს და თუ გინდა მთელ წელი არავის გავიკარებ გვერდით სერიოზულად არავის ...
-სერიოზულად არავის შეხედავს...შე ავადმყოფოო ყველას ხმარობ ვისაც ძუძუ აქ 15 წლიდან საყვარლები გყავს არ ვიცოდე მაინც.ყველა შენი ბოზ* მყავს ნანახი კოლეჯიდან მოყოლებული დღემდე. შენ რო არ მიჩითავდი იმიტო?ჩემს თვალწინ რადგან არ უფატურებდი ხელებს იმიტომ? მეზიზღება შენი კაიბიჭური ხასიატი,შენი სულელური გამოხტომები და საერთოდ შენ მეზიზღები . გაიწიე ...მომშორდიიი . ყველას წესიერი ბიჭ რომ ჰგონიხარ შე ბაბნიკო ,შე მექლათანე დამპალო!
-არა,სანამ არ შემორიდგები მანამ არ გავიწევი. ასე უნდა დმატოვო მიბმული?
-აგიშვებ და ეშმაკშიც წასულხარ!
ამ ჩხუბში იყვნენ ნელიკო რომ შევიდა სახლში ჯერ ვერ გაიგო საწოლის ჭრაჭუნი და ყვირილი საიდან და რატო ისმოდა მერე ოთახში რომ შეიხედა და წყვილი იმ პოზაში დაინახა ალბათ ხვებით რაც იფიქრა.ისე დაიკივლა და გაიქცა მეორე ოთახისკენ ანჩოს ხმაც კი გააფარა
-ვაიმე ეს რა ვნახე...ღმერთო ჩემო.ხომ ვეუბნებოდი იმ გოგოს ეს ორი არ არის ნორმალური-თქო! ღმერთო შენ მიშველე- ხელს ინიავებდა სახესთან. მერე წყალი დალია და დივანზე დაჯდა.კატოს ურეკავდა ,მაგრამ ლექციაზე იყო და არ პასუხობდა.
ზურა უცებ მოშორდა ანჩოს, მანაც ხელი და ფეხი გაუთავისუფლა . ოთახიდან გავარდა ,სულ აწითლებული იყო, თმმაარეული და ზურა ხომ საერთოდ არ ჰგავდა ნორმალურს.
-ქალბატონო ნელიკო გეფიცებით არასწორად გაიგეთ ... საერთოდ მე და ანიკო ვართ
-არ მაინტერესებს გენაცვალე, ნამდვილად არ არის ჩემი საქმე თქვენ ორს შორის რა ხდება. მე ეკატერინეს ნახვა მინდოდა, ქორწილი მოახლოვდა მას კიდევ არაფერი აქვს გადაწყვეტილი. ელიზაბეტის ქორწილთან დაკავშირებითაც საუბარი მინდა.საერთოდ ვერ გავიგე ეს გოგო რას აპირებს.
-ეკატერინე ერთ საათში დაბრუნდება და მანამდე ჩაის მოგიმზადებთ ქალბატონო ნელი,ან სხვა რამეს რასაც ინებებთ
-წყალი ...წყალი მომიტანე მხოლოდ და მერე ალბათ სააბაზანოში შეხვალ და თავს მოიწესრიგებ ,პირველ რიგში თმას დაივარცხნი
-ხო,რა თქმა უნდა .ახლავე- უცებ მიუტანა წყალი და მერე ზურას მიჰყვა და აორთქლდა. სააბაზანოში შეიკეტა თმა დაივარცხნა,მაკიაჟი გაიკეთა და დალაგებული სახით გავიდა ნელიკოსთან. ზურა უკვე იქ დახვდა, ჩაი მოემზადებინა , ნელი დაემშვიდებინა და რაღაც თემაზე ესაუბრებოდა. ბადალი არ ჰყავდა ქალების გაბრუებაში და აბა რა გასაკვირი იყო რომ ქალბატონს მომხდარი ინციდენტი აღარც კი ახსოვდა. მისგან მოშორებით დაჯდა და კატოს მისვლას დაელოდა.
........
ქალბატონი კატერინა ამ დროს უნივერსიტეტში იყო, ზეპირ გამოცდას უტარებდა სტუდენტებს და ცოტნე ლამის გაატყავა ბოლოს მაინც მაღალი ქულა დაუწერა რადგან მისდა გასაკვირად ყველაფერს შესანიშნავად გაართვა თავი. კმაყოფილიც კი დარჩა,მოსწონდა ეს ბიჭი და ვერ მალავდა. როგორც კი დაასრულა გამოცდა მაშინვე დატოვა უნივერსიტეტის შენობა. სახლში მისულს დასვენება არ დასცალდა იქ ნელი დახვდა და თავიდან შეახსენა ქორიწლი რომ ჰქონდა და თან ბაღათურიას მიჰყვებოდა
-გესმის ეკატერინე? დავპატიჟო ეს ხალხი თუ არა
-დედა მისმინე ქორწილის ხარჯებს ხომ ისინი იხდიან,ხომ თანახმანი არიან დიდ და გრანდიოზულ ქორწილზე მე ნებას გაძლევ დაპატიჟო ყველა ვისაც მოისურვებ.განა შენი საოცნებო ქორწილი არ არის? მხოლოდ ერთს გთხოვ ლიზას შეეშვი და ადროვე იყოს ბედნიერი და მოიქცეს ისე როგორც სურს,ახლა მაინც ხომ არის გათხოვილი თან იმ ბიჭზე ვინც შენი რჩეულია
-შესწორებას შევიტან საყვარელო, რჩეული სხვა იყო უბრალოდ წყალწაღებული ხავსს ეკიდებოდაო ხომ იცი არა? გიორგი კიდე კარგი ბიჭია და მასზე უარესი არ მინდოდა სიძედ
-დედა გიორგი არაჩვეულებრივი ბიჭია და თუ გგონია რომ შენი არჩეული სიძე უკეთესია ძალიან ცდები !
-არ მითხრა რომ ისევ ფიქრობ ქორწილის ჩაშლაზე და დავითს რამეს უწუნებ თორემ აქვე მოვიკლავ თავს ! როგორ შეიძლება მისნაირი ახალგაზრდა არ მოგეწონოს ჯერ რა გარეგნობა,როგორი სიმპათიურია, როგორი თვალები აქვს საერთოდ დაკვირვებული ხარ? ხასიათი? როგორი ზრდილობიანია,გალანტური ,ნამდვილი რაინდია რომ გესაუბრება გგონია რომ ზღაპრული პრინცი დგას შენს წინ და შენც დედოფალი ხარ ,ნუ ჩემს შემთხვევაში უკვე მოხუცი დედოფალი
-თქვენ რომ გაჰყვეთ ცოლად არ გიფიქრიათ/ ფატას გადაგაფარებთ და გიცნობთ ვითომ? სადედოფლო კაბა მაინც დიდი იქნება წელს ქვემოთ- ლიზა არ იყო სამაგიეროდ ანჩო იყო და გგონიათ მოერიდებოდა აზრის გამოთქმა? ისე მოშხამა ქალი ხმა ვერ ამოიღო რამდენიმე წუთით, ზურამ ისე ჩაიფხუკუნა მეორე ოთახში ცოტაც და დაიხრჩობოდა- რა? არ მოგწონთ იდეა? ვფიქრობ კარგად მოვიფიქრე
-დიდი სიამოვნებით საყვარელო,უბრალოდ ვახტანგი მიყვარს და 30 წლით ახალგაზრდა არ ვარ
-დედა მოსაწვევების ფორმასთან დაკავშირებით და სხვა საკითხებზე დიზაინერებთან და სოფიოსთან ერთად ვისაუბროთ.
-დავითსაც ხომ უნდა ვკითხოთ არა? მოკლედ ვიწყებთ მზადებას ხომ? იცოდე აღარ გადადო თორემ ვეღარ მოვასწრებთ ..მინისტრის რძალი ხდები თქვენს ქორწილზე ყველა ილაპარაკებს და მინდა რომ კარგი ისაუბრონ მხოლოდ
-შეუძლებელია ერთ საკითხთან დაკავშირებით ყველა ადამიანი დადებითან იყოს განწყობილი და ნუ მოინდომებ შეუსრულებელი მისიის აღსრულებას დედა . დათას მეეჭვება მსგავსი დეტალები აღელვებდეს და უმჯობესია თუ არ შევაწუხებთ
-კარგი საყვარელო ,როგორც შენ გინდა. ხვალ რომელ საათზე გეცლება? სოფიოს ჰყავს დიზაინერი მოწვეული და მასთან უნდა მივიდეთ
-დღის მეორე ნახევარში , ანჩო შენ ?
-მე შენთვის სუულ თავისუფალი ვარ
-კარგი მაშ ხვალ შევხვდებით...ნახვამდის - ყველას დაემშვიდობა და წავიდა. კატომ გამოიცვალა და წყვილთან დაჯდა თვალებით რომ ჭამდნენ ერთმანეთს
-რა ხდება?
-საწოლზე მიმაბა,გამომლანძღა და კიდევ მე არ მელაპარაკება აზრზე ხარ?
-ეკატერინოშკააა არ გინდა სადმე წავიდეთ საღამოს? ხვალიდან სამზადისს თუ იწყებ არ უნდა ავღნიშნოთ? არ დაიწყო ახლა კლუბში არ მინდა ვერ დავლევ და ეგეთები
-წავიდეთ,ოღონდ ახლა სადილის დროა ,ისედაც ამოვვარდი გრაფიკიდან და არ მინდა საქორწილოდ ფორმები დავკარგო
-მოგეხმარო?
-თუ არ დაგეზარება კი ...
-მე რა გავაკეთო - დასჯილი ბავშვივით გახედა ზურამ -...უთხარი შემირიგდეს ცუდად ვარ
-ადროვე და შეგირიგდება...მოითმინე არ იცნობ?
-ასე არასდროს გავულანძღივარ და არც გაბრაზებულა .არ იცი როგორ მიყურებდა ,სულ დამკაწრა ვერ ხედავ ჩემ კისერს და ხელებს? ნახე როგორ მიყურებს ახლაც
-პატარა ბავშვივით ჯუჯღუნებს რომელსაც ჩუპა -ჩუპის კამფეტს ართმევენ და რეალურად წოვა სულ არ არის შენი საქმე-თქო გადაეცი - ანჩომ უდარდელად ჩაილაპარაკა და სამზარეულოს მაგიდაზე დასკუპდა-რას ელოდები კატო? უთხარი
-შენთან ლაპარაკი კი არა შენი მოსმენაც კი არ შეიძლება! სიგიჟის პიკზე ხარ - ზურამ ვერაფერი რომ ვერ უთხრა ისე მოეკიდა ალმური მის შემხედვარეს სახლიდან თავქუდმოგლეჯილი გავარდა.
-როდის დაიღლები ან ასე რას მიაღწევ?
-არაფერს, საერთოდ არაფერს! დავიღალე ,მთელი ცხოვრებაა მასთან ვარ მართალია ბათუ, ცოლი ვერ შემცვლის ისედაც ვუყვარვარ და ჩემზე მეტად ვერავის შეიყვარებს . რაც უნდა ის გააკეთოს მე მშვიდად მინდა ვიყო და დაგეხმარო ქორწილის სამზადისში რომ წლის დედოფალი იყო
-ჩემი ანჩიკო - გაიცინა და საპასუხოდ მოეხვია მაგიდაზე დასკუპულს
-მიკაქალ მე ჩენოოო
-არანორმალური ქალი ხარ
-სად ვარ ჯერ ქალი..ვინ მაღირსა. არ მომიყვები შთაბეჭდილებებს ? დარწმუნებული ვარ საოცარი ღამე გქონდა
-საოცარი სწორი სიტყვაა და დამატებას არ საჭიროებს. თუ შეიძლება დამეხმარე ან გაჩუმდი
-საოცარი თუ იყო დღეს რაღა გჭირს? ასე რატო ჩამოგტირის სახე
-არაფერი ...უბრალოდ არ ვარ მიჩვეული სექ*ის შემდეგ ერთჯერადი ქალივით რომ მტოვებენ საწოლში . მე საერთოდ არ ვარ მიჩვეული
-რომანტიკობები შენ არ მოგწონს,საწოლში ცხოვრებაში არ გიჭამია და რა გინდა? რამე რომ მოერთმია გამოლანძღავდი ალბათ და აუხსნიდი რომ საწოლში ჭამა იქ სადაც ყველაფერი სპე*მით იყო მოთხვრილი გულს აგირევდა ...ნუ ამ ყველაფერს უფრო დახვეწილად იტყოდი
-ხომ შეეძლო უბრალოდ დარჩენილიყო , მაგრამ ასე მიჩვეული და თუ ჰგონია ჩემთანაც ისე მოიქცევა როგორც ყველა სხვა ქალთან ძალიან ცდება! - უცებ დაახეთქა გაბრაზებულმა ჯამი და მაგიდას ხელები დაარტყა- ჭკუიდან გადავყავარ მთელი დღეა მისი კოცნის გარდა არაფერი მახსენდება , მთელი სხეული მეწვის მალე შევიშლები .როგორ შეიძლება ასეთი სექსუალური იყოს ,ამდენად საოცარი და ასეთი ხასიათი ჰქონეს?! რა უნდა ვუყო...ბავშვის გაჩენამდე ჯერ ეგ უნდა გავზარდო და მერე ბავშვზე ვიფიქრო . აბა მაგას რომ შეხედავს რას ისწავლის მერე კარგს. საერთოდ ამ ერთ თვეში რაც მაგან ჩაიდინა კიდევ რამე მიკვირს და მაოცებს?
-ვამეე სულ ბავშვს როგორ გაიძახი 50 წლის კლიმაქსიანი ქალი ხო არ ხარ . ცოტა ხანს ისიამოვნე ,მერე ფეხმძიმობაში მაინც ვეღარ იმაიმუნებთ ისე და ახლავე ნუ ატაკებ პირველივე ღამეს თუ არ დამაფეხმძიმებ გავგჟდებიო
-საერთოდ არ მეცინება ანჩო ...რატომ მივყვები მეც არ მესმის
-იმიტომ რომ იცი ვისაც არ უნდა გაყვე მაინც მისი საყავრელი იქნები და საერთოდაც საოცარ შთამომავლობას მიიღებთ - მაგიდაზე გადაწვა და ახარხარდა
-სე*სზე დამოკიდებული არასდროს ვყოფილვარ და ახლა რა მემართება უნებისყოფო თინეიჯერივით რომ ვიქცევი ვერ მეტყვი?
-რა გემართება დაულაგებლად რომ საუბრობ, გაუგებრად და გიჟივით რომ მიაყრი სიტყვებს და გაცეცხლებული თვალებიდნა ნაპერწკლებს ისვრი ...მგონი ნელ- ნელა მე მემსგავსები. შესაძებელი ყოფილა ხომ შენნაირი გენიოსი ქალისთვის ჩვეულებრივი ცოტა გიჟური ქცევები.
-მეხმარები ხო შენ!
-ოო კაი რა ისედაც არაჩვეულებრივად ამზადებ... იმ იდიოტს ბევრი ხახვით არ უყვარს ხო იცი თუ მოეთრა ვერ შეჭამს მაგას და ცალკე გავუკეთებ...კი არადა მე რას გავუკეთებ შენ გაუკეთე თუ არადა იყოს მშიერი მე რას დავეძებ გახმობია კუჭი -ათასჯერ გადააკეთა აზრი და ისე ჩამოხტა მაგიდიდან. ეხმარებოდა ქალბატონ ეკატერინეს და ბოლოს გაამხიარულა კიდეც. სულ სიმღერ-სიმღერით აკეთა ყველაფერი. წაუცეკვეს კიდეც
-აი ლოვ იუუუ ბეიბეეე აი ლავ იუუუ - მღერდა წინ გადაწეული მაგიდაზე ხელებს ისე უტყაპუნებდა დრამის ფუნქციას ასრულებინებდა ,უკან გაბზეკილ საჯდომს კი ისე ათამაშებდა სამზარეულოში შესულ ზურას პირდაპირ საზარულზე მიეჯახა .ისე წამოიკივლა .რომ მოტრიალდა და ხელი მოუქნია მერე შეხედა ვინც იყო- აააააააა ვიღაც შემოგვივარდა სახლშიი...უიი ნაცნობი ყოფილა - უცებ გაწია ხელი უკან ,მაგრამ ზურამ მოუჭირა მაჯაზე
-ანიკოო კარგი რა ასე ნუ მიყურებ...დამარტყი თუ გინდა ოღონდ ასე არ მიყურო
-როგორ გიყურებს ზურა?- ანჩოს ნაცვლად ჰკითხა კატუშამ .ანჩო კი გამოეცალა
-ცარიელი თვალებით...თითქოს ვერ მიტანს და არაფერს ვნიშნავ საერთოდ
-ეგ არ გინდოდა? ხომ ამბობ არ ვუყვარვარო ... იქნებ მიხვდა რომ არ უყვარხარ
-რა შუაშია მისი სიყვარული ... ვინ თქვა არ ვუყვარვარო ჩემზე მეტად ევრცერთ კაცს შეიყვარებს მე ..მე ხო ყველაფერი ვარ
-არაფერი ხარ უკვე-თქო უთხარი - ანჩომ ხმამაღლა თქვა და ისევ არ გაიხედა მისკენ
-არ შეიძლება ასე ხუმრობა ანჩო
-გავიწყდება გუშინ როგორ მოატყუე? ანჩო კი არა მეც ვინერვიულე ...ვიფიქრე მართლა იმ გოგოს ირთავდი ,მაგრამ სიტყვა ვერ გითხარი ანჩო ისეთ მგოამროებაში იყო
-ეკატერინე შენც მიმატებ? მე მიკეთებ ამას?
-მარტომ ვისაურბოთ,შემდეგ - კატომ თვალებით დაამშვიდა,მაგრამ ანჩოს რას გამოაპარებდი
-ეკატერინე ერისთავოო მის მხარეს დადგები და გეფიცები ქორწილს ვერ მოესწრები !
-ანჩო გთხოვ ...ანიკოოო ჩემო ანიკო რატო მაწვალებ ტყუილად? პირველად გაგაბრაზე თუ მეორედ შენც ისე გადამიხადე სამაგიერო როგორც იცი ხოლმე .თუ გინდა აივანზე დავდგები და ვიყვირებ ყველა ენაზე რაც კი ვიცი გეი ვარ და მიხმარეთ-თქო მაშინ პარიზში რომ წამაგებინე სურვილი გახსოვს?- ზურგიდან მოეხვია და ლოყაზე კოცნა დააპირა ,მაგრამ ანჩო ხელიდან გამოეცალა- კარგი ...მონაკოში შეხვედრაზე რომ მათქმევინე ტერორისტი ვარ-თქო და მთელი პრინცის დაცვა თავზე დამახტა
-იმდენად დებილი ხარ გგონია ასე მორჩება ყველაფერი? დავიღალე რატომ არ გესმის? მომბეზრდი !
-კარგი,გავიგე . მორჩა საერთოდ აღარ დაგელაპარაკები და ისე გააკეთე როგორც გინდა. როდის ვთხოვე ბოლოს ვინმეს
-მე !
-შენს გარდა ანჩო...შენს გარდა ოდესმე რამე მითხოვია?
-არც არავისთან დაგჭირვებია ვარსკვლავ ბიჭუნა . მხოლოდ მე მტკენ,მე მიშავებ, მეეე მე მაგიჟებ და მხოლოდ მე!
ზურა მას მერე დუმდა, იჯდა მაგიდასთან და უყურებდა ანჩოს რომელიც გემრიელად მიირთმევდა . კატო ნერვებმოშლილი იჯდა და მხოლოდ იმიტომ ჭამდა რომ სჭირდებოდა ,რეალურადდ კი ათას რამეზე ფიქრობდა . ანჩო და ზურა სადილის შემდეგ ცალ-ცალკე წავიდნენ სახლიდან. ეკატერინე სამზარეულოში იყო და ალაგებდა .ზურგიდან რომ ჩაეხუტა ბაღათურია,პირდაპირ მის ყელში ჩარგო სახე და იქვე აკოცა
-გამარჯობა კატუსაა
-დაგვიანებით ხომ არ მესალმები?
-ახლა უნდა გამიჭედო ხო? ფიზიკურად ვერ დავრჩებოდი , ძალიან მნიშვნელოვანი საქმე მქონდა - კიდევ ერთხელ აკოცა და თვალები დახუჭა. მოდუნდა, ადრე მსგავსი არაფერი უგრძვნია ასე მარტივად
-დავიჯერო სულ რაღაც მიზეზი არსებობს ჩემს დასამცირებლად? ასე საოცრად როგორ ემთხვევა ყოველთვის ?- კატერინა ხელიდან რომ დაუსხლტა ისევ ცარიელი დარჩა
-წარსულის ცოდვებს ვიხსენებთ?- სიგარეტი მოიქცია ტუჩებშორის და კარადას მიეყრდნო
-ისევ ეწევი ,ჩემს სახლში . ეს ელემენტარულიც კი არ შეგიძლია
- გარეთ გავალ მოვწევ თან და ისე ვილაპარაკოთ...აბა შენი მსომენა ისე არ შემიძლია თუ გინდა მოთმინება დავკარგო და მთელი სახლი თავდაყირა დავაყენო
-მოთმინება რატომ უნდა დაკარგო ,რას ვამბობ ასეთ საოცრებას . დავიჯერო არ მეთანხმები რომ ჩვენს ურთიერთობაში ყველაზე მეტი შეცდომა შენ დაუშვი?
-გააჩნია შეცდომად რა ითვლება, მე იმ ადამიანებს არ ვუწევ ანგარიშს ვინც არაფერს წარმოადგენს ჩემთვის . კარგად დაფიქრდი როდის გახდი მნიშვნელოვანი და ჩემს შემდეგ ცოდვებს გადახედე,თუ არსებობს საერთოდ იმის გარდა რომ დილით საწოლში არ დაგხვდი თვალებგაბრწყინებული და სასიყვარულო სიტყვებით არ შეგამკე რომელიც სრული ფარსი იქნებოდა, არც გჭირდებოდა. მაგიდაზე დაგიტოვე შენი საყვარელი ჩაი რომლის მომზადებას ვერ ვიტან, კრუასანები და ის ხილი შენ რომ ყოველ დილით მიირთმევ...ხო კიდევ საოცრება ვარდი დავდე მაგიდაზე ცხოვრებაში არავისთვის რომ არ გამიკეთებია შენ კიდე მხოლოდ იმიტომ მიტრა*ებ რომ საწოლში არ დაგხვდი და წასვლამდე სიყვარული არ შეგფიცე? ვაფშე არ მგონია რომ ეგ გინდოდეს ,როცა იცი რომ ჩვენ შორის სიყვარულის გარდა ყველაფერია - ერთიანად დაძარღვულმა მოიქცია კუთხეში ქალბატონი კატერინა და ერთად მიახალა სათქმელი, ხმას აკონტროლებდა მაგრამ ვაი ისეთ კონტროლს- მაპატიე მაგრამ მე არ გავხდები ის კაცი როგორიც შენ გინდა. საშინელი კაცი ვარ, მექალთანე , უხეში, სასმელზე და სიგარეტზე დამოკიდებული , უემოციო და უტაქტო . ბევრი იარა მაქვს, იმაზე მეტი ვიდრე დანახვა შეძელი -ხმა შეეცვალა , სევდა ჩანდა მის თვალებში- და რა გინდა საბოლოოდ ჩემგან? რას მოითხოვ ქალბატონო ეკატერინე ?
-შენ ... ის ყველაფერი შენ დამიტოვე ანჩო რომ დილას მიირთმევდა. ვარდი ახლაც თმაში აქვს თავიდან იპოვა საწოლში და ისევ დაიმაგრა - მხოლოდ ეს გაიაზრა და დაბნეულმა გაიღიმა
-კაი ღადაობ? ახლა კაი ბიჭი გავხდები? რა ხართ ეს ქალები როგორ მიძვრებით დეტალებში. რა ჩემ ყ*ედ მენდომებოდა საუზმე წუხანდელი ღამის მერე . ან დარეკვა და მობილურით ჭორაობა... როცა იცი რომ ხელში გყავარ ! შენ იცი რა გაწუხებს? კიდე ვერ ხვდები როგორ გქონდა ჩემთან ს*ქსი ასე როგორ მიქარე მეც მიკვირს ...კიდე გითხრა რა იფიქრე? შემოვძვრე შენს დანაოჭებულ და განვითარებულ ტვინში? - გაიცინა და თავზე ხელი გადაუსვა მერე ყელზე გადავიდა, მის თვალებს მზერას არ აშორებდა და ისე მოქმედებდა რომ შეუძლებელი იყო წინააღმდეგობის გაწევა - იმ წამსვე იფიქრე რომ შენც ისე მიგატოვებდი როგორც სხვებს, რეალურად მე არც არავის ვტოვებ თავად მიდიან ,რადგან იმას იღებენ რაც სურთ . შენ კი თუ გახსოვს ეს ბეჭედი კიდევ გიკეთია და შესაბამისა ჩემი საცოლე ხარ!
-საცოლლე ვიყავი ის გოგონა რომ გააძევე სახლიდან
-აჟიტირებული ვიყავი და ავღნიშნავდი .... ახლა იმაზე უნდა ვისაუბროთ როგორ გამოვასწოროთ ჩემი ქალთმოყვარეობა ?
-საერთოდ რა თემაზე შეიძლება მე და შენ ვისაუბროთ არ ვიცი !
-დუმილითაც შეიძლება ბევრი რამ გაიგო. შეეცადე მაინც- თითების ზურგით ლოყაზე ეხებოდა და ანთებული მწვანეებით უყურებდა
-კარგს ვერაფერს ვხედავ როდესაც მშვიდად ვაკვირდები შენს ქცევას
-მითხარი რა გინდა კატერინა... მე ძალიან ვარ დაღლილი, არ იყო მარტივი დღე- მოშორდა და მაგიდისკენ დაიძრა
-შენ რა გინდა ჩემგან...უფრო სწორად კიდევ რა გინდა
ბაღათურია ზურგით იყო შებრუნებული და წვენით ავსებდა ჭიქას სიცილი რომ დაიწყო . მერე შეიკურთხა და მაგიდას დაეყრდნო
-ახლა გავგიჟდები...რა შარში გავყავი თავი ! შენ საერთოდ ვინ გგონივარ ქორწილს იმიტო ვიხდიდი შენ რო გამე*იმე თუ რა აზრები გიტრიალებს მაგ ტვინში . იმდენად საცოდავი ვარ ასე დავეცემი და მხოლოდ მაგიტომ შემოგთავაზებდი ცოლობას დედაჩემის ბეჭედს წამოგაცვამდი თითზე ზუსტად მის თვალწინ ? ასე დაგამცირებდი და ახლა ჰოპლა და ჩემი ცოლი აღარ იქნებითქო გეტყოდი?
-რა გასაოცარი იქნებოდა რომ მეფიქრა არა? შენ იმდენად წესიერი და კარგი კაცი ხარ რომ ...საერთოდ რატომ ვქორწინდებით ვერ ვიგებ, მე რატომაც ვაპირებდი გათხოვებას შენ არცერთ ასპექტს აკმაყოფილებ და შენ რა გაიძულებს ვერ ვიგებ -სასოწარკვეთილი იყო, მართლა აღარ ჰქონდა პასუხები . ცოტაც და ატირდებოდა
-კიდევ დიდხანს ვერ გაიგებთ ქალბატონო დოქტორო ასე თუ მოინდომებთ ჩემს გაცნობას! - ბათუ არ იყო ის კაცი საკუთარ თავს სხვას რომ გააცნობდა. ის მეტს ელოდა კატოსგან. რაღაც სხვა უნდოდა, ის რასაც დანარჩენი ქალები ვერ მოახერხებდნენ. ცარიელი იყო , იმ დღეს არ შეეძლო
-სად მიდიხარ
-სადმე. წასასვლელი ბევრი მაქვს !
-სასაცილოა , ახლა მიბრაზდები ?
-საკუთარ თავზე ვბრაზდები , როგორც სჩანს იმაზე ჭკვიანი მეგონე ვიდრე სინამდვილეში ხარ . ვცდები ხოლმე ,მაგრამ ასე ძალიანაც არა !
წავიდა, ასე ადგა და წავიდა . მარტო დატოვა კატო თავის უპასუხო კითხვებთან და არეულ ფიქრებთან



ეკატერინეს დიდხანს არ ჰქონდა ფიქრის დრო ისევ საქმეზე გადაიტანა ყურაღება . ანჩოს უსმენდა კლუბისკენ მიმავალ გზაზე ,რომელიც უყვეოდა როგორ მოიარა მთელი თბილისის საიუველირო მაღაზიები მან და ემილიმ ლიზასთვის ბეჭდები რომ შეერჩიათ. ბექას მოთმინების უნარზე და იმაზე თუ როგორი საყავრელი ბიჭია .
-კატო ბექას შეყვარებული ჰყავს?- ზურა დიდხანს უსმენდა და შემდეგ კატოს დაუსვა კითხვა
-ეს რატო გეკითხება ... ქალები ამოუვიდა ყელში და კაცები უნდა თუ ჰგონია რომ შემიყვარდა ასე ერთ დღეში ბიჭი და აპირებს რომ თავ ყბა გაუერთიანოს .
-ისე ამბობს ვითომ ყველას ვცემდი ვისაც მოსწონდა! ორჯერ მოხდა სულ ეს და ისიც იმიტომ რომ უკიდურესი მდგომარეობა იყო
-ზუსტად იმ ორჯერ ვაპირებდი სერიოზულ ურთიერთობას ,რა დამთხვევაა არა? უკანასკნელი, ბატონი მეთიუ რატომ გაიგო ფეხ ქვეშ დღემდე არ ვიცი. ის არ იკმარა ყველგან რომ დაგვყვებოდა მურმანის ეკალივით,გამიგიჟა კაცი და...
-არა ცოლად უნდა გაჰყოლოდი სრულიად ჩამოუყალიბებელ ,განუვითარებელ კაცს რომელსაც წარმოდგენაც კი არ ჰქონდა რა მოგწონს , რა გინდა და საერთოდ
-რა საერთოდ ..არა რა საერთოდ. შენ რას ეჯიბრებოდი, შენ იმდენი წელია გიცნობ ჩემი საცვლების კოლექციაც იცი და
-ნეტა რატომ ვიცი , რამეს ხომ არ წამაგებინებდი და მერე ხომ არ მიმათრევდი და ყველას ცისფერად ხო არ აცნობდი ჩემს თავს
-მხოლოდ იმათ ვისაც მოსწონდი ... აბა იქ რომ დაგეწო ჭიკჭიკი მერე მე ვინ ამარჩევინებდა რაც მინდოდა? და საერთოდ რატომ მელაპააკები? ეკატერინე რატომ არ მეუბნები რამეს?
-ახლა ფიქრობს რატომ გააგდო ბათუ სახლიდან
-ზურაბ, არ გამიგდია ბათუ . ის თავად წავიდა მისთვის რაიმეს იძულება, დამიჯერე ფანტასტიკის სფეროა
-შემხვდა და აშკარად ეტყობოდა რომ თავისით წავიდა .ისეთი სახე ჰქონდა მეგონა სუიციდს მიმართავდა მალე ...
-ბატონო ფსიქოლოგო ... როდის დაიცავით ხარისხი
-რომ გეუბნება არაფერი სჭირდაო არაფერი მომხდარა და მოკეტე . საერთოდ სხვაგან წადი
-არ მყავს აქ არავინ , ხომ არ გავიწყდება რომ მე ჩემს მეგობართან ვარ
-კატუშა ჯერ მე გავიცანი და მერე შენ
-ხო ჯერ შენ უთხრაი გამარჯობა მერე მე
-მოკეტოს უთხარი !
-შეწყვეტ პატარა ბავშვებივით მოქცევას თუ ასე უნდა განაგრძოთ
-ბოდიში !
-მაპატიე უბრალოდ ხომ იცი მწყობრიდან გამოვყავარ
კატო მათ შორის მშობელივით იყო , რომელიც ერთმანეთთან დაპირისპირებულ შვილებს აშველებდა.მუდამ მშვიდად უსმენდა და ელოდა როდის გაჩერდებოდნენ, თუ ზედმეტი მოსდიოდათ ისევ თავად წყვეტდდა მათ კამათს. ამჯერადაც გაჩუმდნენ, მაგიდასთან დასხდნენ, სასმელიც შეუკვეთეს და იქაური სიტუაციაც შეისწავლეს
-ახლა რომ წავიდე და ვინმეს დაველაპარაკო, არ გდიოთ კუდივით უკან მოვა და ისეთ სცენას მოაწყობს სჯობს ისევ დავჯდე და უბრალოდ დავლიო ხო?
-რა თქმა უნდა - კატო მშვიდად დაჯდა მაგიდასთან.. ანჩომ კოქტეილები მიიტანა და კიდევ ერთი ჭიქა დალია
ანჩო იმდენად თავისუფალი,ლაღი და საყვარელი იყო თითქოს ასაკი არც ემატებოდა. ყველას აბერებდა ირგვლივ თვითონ კი ყოველთვის ერთნაირად გამოიყურებოდა. წლებისმატების მიუხედავად ისევ ისეთი თავნება და გადარეული იყო, პირიქით უფრო მეტად გიჟობდა ვიდრე თინეიჯერობისას. ჩხუბიც კი ისე იცოდა ვერ გაუბრაზდებოდი,რაც არ უნდა ეთქვა მაინც გრძნობდა როგორ უყვარდა . რამდენ ხანსაც არ უნდა გაბუტვოდა მაინც რიგდებოდნენ ბოლოს.
ეკატერინემ დატოვა ქალბატონი და მაგიდასთან დაბრუნდა.
-სად აქვს ამ გოგოს ამდენი ენერგია ... ნახე რა საყავრელია . როგორ შეგიძლია გააბრაზო , ისეთი გულჩვილია . მიდი და შეირიგე იცოდე ! მე მივდივარ - უცებ უთხრა, ფეხზე წამოაგდო და ანჩოსკენ უბიძგა-რას ელოდები ,ახლა არ აიწყო თავის დაფასებები ორივემ ვიცით რომ დამნაშავე ხარ შენ და არა ის...ამჯერად
-ძალიანაა გაბრაზებული
-როდის არ ყოფილა...მიდი და შემოირიგე . მოიფიქრე რამე
-შენ მიდიხარ?
-სახლში წავალ ... გასეირნება მჭირდება . ჩემზე არ იფიქრო - ლოყაზე აკოცა და მანქამ წავიდა სანამ ანჩო შეამჩნევდა. ფეხით მიაბიჯებდა ნაცნობ ქუჩებში და ბოლო დროს განვითარებულ ამბებზე ფიქრობდა .მაქსიმალურად ეცადა სიტუაციის გააანალიზებას . ბრაზისგან იწვოდა, თავს ვერაფერს უხერხებდა,არადა არ სჩვეოდა დეტალებზე ღელვა. არავის თვლიდა საკუთარი ნერვების განადგურების ღირსად. საერთოდ მიაჩნდა რომ შეურაცხყოფასაც ვერ მიაყენებდა ყველა . შეიშალა ,როცა წარმიდგინა რომ ბაღათურია იმ ღამეს სხვასთან ატარებდა. ასეთი ნაძირალა იყო და არც არაფერი შეაჩერებდა, ტაქსი გააჩერა .თითქოს ბოლო შანსს ეჭიდებოდა. ბინაში ასვლამდე ფიქრობდა რომ ქორწილს ჩაშლიდა, არ აპატიებდა ამჯერად და ყველაფერს დაასრულებდა. კარზე დააკაკუნა ,დიდხანს არ გამოჩნდა . საცოდავ ქალს ჰგავდა ,რომელიც ქმარზე ეჭვიანობდა და არაფერი ადარდებდა სხვა. კარი რომ გააღო აშკარად ახალი ჩაცმული ჰქონდა შორტი მაისური ხელში ეჭირა
-ამ შუაღამით რამ მოგიყვანა ქალბატონო ? არ მითხრა რომ სიზმარი...სად მიდიხარ?- ეკატერინე სახლში რომ შევიდა და საძინებლისკენ გაიქცა გაკვირვებულმა გააყოლა თვალი. ჯერ კიდევ ნახევრად ეძინა, კარი მიხურა და უკან გაჰყვა-რას ეძებ სართულებს შორის? მეორეზე რა გინდა
-არაფერი! მაპატიე გაგაღვიძე წავალ ახლა- თავს საშინლად გრძნობდა, ეს იყო განადგურება. იქ არ იდგა ეკატერინე ერისთავი იქ ჩვეულებრივი,სულელი , ეჭვიანი ქალი იყო და ამის გააზრება სულს უხუთავდა
-არ მეგონა ეჭვიანობის გრძნობა თუ გაგაჩნდა . ახალია რამე? ხო რა თქმა უნდა წინა ღამეს შენთან ვიყავი დღეს სხვასთან ...ხვალ ისევ თუ დამდებ პატივს ზეგ აუცილებლალდ ვიპოვნი სხვას
-შეწყვიტე ცინიკოსობა ! ისე ნუ გამოგყავს თითქოს მამა აბრამის ბატკანი იყო და ცილს გწამებდე
-შენ არასდროს იხევ უკან? ერთხელ მაინც ვერ შეაფასებ სიტუაციას და აღიარებ რომ შეცდი?
-როგორ არა ,თამამად შემიძლია ვაღიარო რომ შევცდი როცა დედაჩემის გულისწასვლების გამო თანხმობა ვუთხარი. აიი მაშინაც შევცდი შენი სითავხედის შემდეგ აქ რომ დავრჩი და არ წავედი სადმე სხვაგან. იცი კიდევ როდის შევცდი? ლექციაზე დასწრების ნება რომ მოგეცი და რექტორს დავემორჩილე
-აშკარად შემოტევა გაქვს ,მორიგი კონტროლის კარგვის დღე და მოდი მე დავიძინებ შენ ილაპარაკე
-დამღალა გადადებულმა საუბრებმა ... ამ თამაშ თამაშში უკვე ძალიან შევტოპე და საერთოდ არ მომწონს კატა-თაგვობანა და სულელი ბავშვებივით მოქცევა ხომ მითუმეტს. ამ ერთ თვეს ისედაც ვერასდროს ვაპატიებ საკუთარ თავს. ახლა კი პატივი დამდე და მომისმინე , რას ვითხოვ ასეთს?
- მე მხოლოდ გამოძინებას ვითხოვ რადგან დღეს ისედაც საკმაოდ დედა მოტყნ**** დღე მქონდა . დილიდან დაიწყო და ახლაც ჩემი გაგიჟებით ასრულებ
-ყავას მოგიმზადებ გინდა?- ისე გაუღიმა ვის ვერ გააჩერებდა
-ყავას მომიმზადებ ?
-თუ დარჩები კი - თითქოს ბათუსგან სწვალობდა ემოციების წამიერ ცვლას. სამზარეულოსკენ დაიძრა ისე რომ პასუხიც არ გაუგია
-პასუხი არ მითქვამს უკვე მიდიხარ... კარგი რა გაეწყობა.უკვე ახალი დღეა მაინც დაწყებული, გავათენებ სხვა რა გზაა- ჩუმად განაგრძო ლაპარაკი და სავარძელს მიეყრდნო.სახეზე ხელები ჩამოისვა და მერე სააბაზანოში გავიდა. წყალი შეისხა, გამოფხიზლდა და უკან დაბრუნდა. ეკატერინე სავარძელში იჯდა და მაგიდაზე დადგმულ ფინჯანს უყურებდა
-იმედია ძალიან ტკბილი არ არის... არ მიყვარს შაქრიანი
-არ წახვედი დასაძინებლად?
-რა ხდება გისმენ
- მე გისმენ
-შენ მისმენ?
-ხო მე გისმენ... მივხვდი რომ არც მიკითხავს დღეს დილას სად წახვედი და ანდრო სად არის
-ანდრო აღარ იქნება აქ ... წაიყვანა ერეკლემ - ჩუმად თქვა და ყავით სავსე ფინჯანს ჩააჩერდა
-არაა ერეკლეს შვილი?
-ნწ ...-თავი გააქნია და კიდევ ერთი ყლუპი მოსვა
-ბარბარემ გაიგო?
-ბარბიმ ყველაფერი იცის...როგორც არ უნდა გაგიკვირდეს ერეკლე თითქმის ყველაფერს ეუბნება
-შენც მეტყვი?
-არა!
-რატომ , გგონია არ მოგისმენ თუ გგონია რომ სხვას ვეტყვი
-მგონია რომ მე და შენ ერთმანეთზე შეყვარებული გვრიტები არ ვართ
-რომ არ ვართ იმიტომ შეგვიძლია უემოციო მშვიდი საუბარი ისე რომ ორივე მხარე დასკვნებს დებდეს და არა იმპულსურ გადაწყვეტილებებს
-რომელი დასკვნით მომყვები ცოლად-ქვემოდან ახედა , დაღლილი იყო ისევ
-ხანდახან მგონია რომ გინდა უარი მე ვთქვა და მერე ძალის გამოყენებით დამიმორჩილო
-ტყუილია!
-ვიცი! ...ანდრო სად წაიყვანა? იქ კარგად იქნება სადაცაა ახლა?
-თუ არ იქნება წამოვიყვან! -მტკიცე ჩანდა მისი გადაწყვეტილება
-წამოიყვან?
-ხო წამოვიყვან !
-როგორ
-ნუ ღელავ შენ არ მოგიყვან გასაზრდელად . თუმცა მეეჭვება მაკა იმდენად გიჟი იყოს რომ ერეკლემ ვერ დაარწმუნოს
-ბავშის დედაზე ამბობ რომელმაც ასე მიატოვა? ერთია რა სჯობს ის რომ დაიტოვოს თუ ისევ უარყოს
-მაკა ერთი გზას აცდენილი გოგოა .ერთ დროს კარგი გოგო რომელიც ამოკვიატებამ გააგიჟა. შეპყრობილი იყო ერეკლეთი და იმიტომ გახდა ასეთი, ახლა კი მეეჭვება ისე დაბრუნდეს ეკე გონს რომ არ მოიყვანოს. გონს მოსვლა კი პირდაპირი მნიშვნელობით გონს მოსვლას ნიშნავს!
-რადგან გგონია რომ ამას ერეკლე შეძლებს, კარგია . ვთვლი რომ ბავშვზე დედაზე უკეთ ვერავინ იზრუნებს,როგორიც არ უნდა იყოს დედა
-ბევრი მინახავს ვისზეც დედამ უარესად იმოქმედა. იმდენად იმოქმედა რომ ცხოვრებიდან ბავშობის კვალი ვერ წაშალეს. ყველა დედა დედობას არ იმსახურებს !
-კატეგორიული ნათქვამია და
-დამიჯერე ასეა, არ გვინდა ამაზე დავა და მსჯელობა. გმადლობ რომ დაინტერესდდი ... გინდა მითხრა რამე თუ სულ ეს იყო
-ქორწილის სამზადისს იწყებენ ნელიკო და სოფიო
-ვიცი ,დედამ დამირეკა და მომახსენა. სრულ თავისუფლებას გაძლევ, ამის თქმა თუ გინდოდა . უბრალო ქორწილიდან არ მოტყდე და შეეცადე რაც შეიძლება ბევრი ჟურნალისტი დაპატიჟო
-მეგონა პირიქით იტყოდი, არ მიყვარს ჟურნალისტები ,მაგრამ კარგი არ აქვს მნიშვნელობა
-მივაღწიეთ კონსესუს მგონი ხო?
-შეიძლება ასეც ითქვას,მთავარია ხვალვე არ დაივიწყო . მაპატიე ძილი რომ დაგირღვიე ,შეგიძლია განაგრძო - ჩანთა აიღო და გასასვლელისკენ დაიძრა
-ახლა რა შიშველი თუ არ დაგხვდი საწოლში ისე ჩემ ოთახს აღარ იკადრებ? ა თუ გგონია რომ ყოველი შემდეგი დარჩენა სექ*ით დამთავრდება
-ხომ შეიძლება ცინიკოსობას მორჩე და უბრალოდ მითხრა რომ დავრჩე
-შენი ნებაა...მე რომ გითხრა მერე ძალდატანებაში ჩამითვლი- ხელები გაშალა და საძინებლისკენ წავიდა. საწოლში იწვა უკვე, იფიქრა მოსვლას არ აპირებს კატუშაო ოთახში რომ შევიდა და გვერდით მიუწვა. არაფერი უთქვამს , ხელი გაშალა თავისკენ მიიზიდა, ჩაეხუტა და დაიძინა. ეკატერინეს უნდოდა ეთქვა ასე ვერ ვიძინებო ,მაგრამ იმდენად არაკომფორტულადაც არ გრძნობდა თავს მის მკლავებში მოქცეული ,ამიტომ მშვიდად დაძინება არჩია.
..................
ზურამ ანჩოსთან მიახლოება ვერ მოახერხა, ქალბატონმა ცეკვაზე უარი უთხრა. ამიტომ იქედან წაიყვანა რამდენიმე წუთის შემდეგ. ჩუმად იჯდა ანჩო ,ისე თითქოს მძღოლს მიჰყავდა . მანქანა სადღაც რომ გააჩერა და გადავიდა გაუკვირდა,თავიდან არ მიჰყვებოდა.მერე კარი რომ გაუღო არ დაიწყო ქაჯობა და მანქანა დატოვა
-რა გინდა ზურაბ?
-საუბარი ... მშვიდად
-ჩემთან საუბარი არ გდომია
-ანჩო ასე რას მიაღწევ?
-მეც არ ვიცი...მხოლოდ ის ვიცი რომ დავიღალე და უკვე მტკენ ...ადრე მიხაროდი ახლა მხოლოდ ტკივილი მოგაქვს
-ნუთუ იმაში ვარ დამნაშავე რომ ჩვენს ურთიერთობას ვიცავ
-იცავ?
-შენ უბრალოდ წარმოგიდგენია, საღ გონებაზე დაფიქრებულხარ მე რომ ის გავაკეთო რასაც მეუბნები და მერე ჩვენი გრძნობა ყალბი აღმოჩნდეს რა დაგვრჩება. შეძლებ დამშორდე ისევ მეგობარი გახდე და ნახო ოდესმე როგორ შევირთავ ცოლს? მე ვერ შევძლებ! მირჩევნია მთელი ცხოვრება მეჩხუბო ვიდრე შენთან ვიყო და მერე ჩვეულებრივი შეყვარებული წყვილი გავხდეთ
-ვერ შევძლებ და არც მინდა რომ შევძლო. რატომ ვერ ხვდები რომ ჩვენს შორის როგორც წყვილების უმეტესობასი ვნება კი არა სიყვარული უფრო მეტია. შეუძლებელია შენზე მეტად ვინმე შევიყვარო, შეუძლებელია სხვასთან ყოფნა მომინდეს. საერთოდ არ ვთვლი რომ ჩვენს მეგობრობას ვღალატობთ .გგონია არ მიფიქრია სანამ გეტყოდი რომ მიყვარხარ? გგონია ერთ დღეს დაგინახე სხვანაირად ვიფიქრე და ეგრევე მოგახალე რო მიყვარხარ? მე რომ მყავხარ ნანახი იმდენი შიშველი ქალია რ გყავს ნანახი. მთელი ცხოვრება ერთად გავატარეთ ,შენი ყველა დღე ზეპირად ვიცი. ძმა შენთვის არასდროს დამიძახებია არც ის მითქვამს ბავშვებს შენ მოგანათლინებ-თქო და ახლა უცებ არ შემყვარებიხარ.ჩემთვის იდეალური კაცი ხარ,მიუხედავად იმისა რომ ჩემთან ჩლუნგდები და პატარა ბავშვივით მებუტბუტები ხოლმე ,ნერვებს მიშლი და პიტ**ოს ემსგავსები .
-ჩემს გრძნობაზე რას იტყვი...მე რომ უბრალოდ შენი ბოიფრენდი ან საქმრო გავხდე და მერე მივხვდე რომ უიი თურმე მხოლოდ მეგობარი ხარ და სხვა შემიყვარდეს ...ან
-ოდესმე წარმოგიდგენია რომ სხვისი ცოლი ვარ? სხვასთან ვარ ,სხვა კაცთან ვატარებ მთელს დროს და მიყვარს ? წარმოიდგენ სხვის შვილს როგორ ვატარებ მუცლით და ნამდვილი მეგობარივით გიხარია ?
-შენი ღირსი არავინაა...
-ძალიან გთხოვ ახლა იმ მიზეზს ნუ მეუბნები რითაც თავს იტყუებ !
-კარგი ხო ...ვერ წარმომიდგენია და როცა წარმოვიდგინე შეშინებული კურდღელივით ყველგან გავჩნდი სადაც კი შეიძლებოდა ყოფილიყავი . გავგიჟდები შენ რომ სხვასთან გინდოდეს ყოფნა, სხვაზე დამოკიდებული გახდე, მოვკვდები ვინმე სხვას რომ გაუჩინო შვილები... სხვას რო შეხედო ისე როგორც მე მიყურებ. ყოველი დილა შენით არ დაიწყოს და
-ღმერთო როგორ გიყვარს ლაპარაკი - ამოიხვნეშა ანჩომ . საყელოში წვდა და ტუჩებში აკოცა
-ანჩოო
-მაკოცე თორემ მოგიტაცებ და სადმე გამოგკეტავ !- ტუჩი არ მოუშორებია ისე ამოთქვა.მერე იგრძნო როგორ უყურებდა ზურა და გაეცინა. უკან დახევის საშუალება აღარ მისცა ისე მოწყურებული დაეწაფა ქალის ტუჩებს ზურიკელა. ისეთი გრძნობა ჰქონდა თითქოს ცხოვრებაში არაფერი გამოუცდია ამაზე კარგი. ისე ძლიერ ხვევდა ხელებს ანჩოს ლამის გაჭყლიტა. ისე ძლიერ ჩაიკრა გულში თითქოს მის გაშვებას აღარ აპირებდა.თმაზე ეფერებოდა და ღრმად სუნთქავდა მის სურნელს.
-რაც არ უნდა მოხდეს, არასდროს ვინანებ ამ ურთიერთობას
-საოცრება ხარ ,ვერც კი წარმოიდგენ იმდენად კარგი ხარ - დაჰიპნოზებულივით უყურებდა ზურა და სახეზე ეფერებოდა.
-ერთად ვართ?
-როდის არ ვიყავით?
-ოო ზურიკოო ნუ იცინი
-ჩშშ... ცოტა ხანს მოისვენე რა
-კარგი ხო .კნუტის პოზიციაში გადავდივარ - თავი მხარზე დაადო და ყელში აკოცა -აღიარე რო მაინც ჩემი ხარ !
-შენ ვიღასი ხარ რომ მეჭიკჭიკები
- რა დამპალი ხარ რო არ ჩამიმწარო განწყობა არ შეგიძლია...ნუ ჯანდაბას შენ ხო მაინც ჩემი ხარ !
-რამდენიმე საათი გაჩუმებული არ მყავხარ ნანახი
-როგორ არა ! ავარიაში რომ მოვყევი არ მეძინა ?
-გეძინა ... სწორია
-მერე რო გავიღვიძე ხო ვერ ვლაპარაკობდი
-ანჩო რეებს იხსენებ?
-წარბებს ნუ კრავ ძაან გთხოვ...მგონია რო უნდა მეჩხუბო !
-შეეშვი ჩემს ყელს...ცუდად ვარ უკვე
-ცუდად ხარ? რომ გიკბინო ?
-გადარეული ხარ - მანქანისკენ წაიყვანა ისევ და კარი გაუღო
-რას ვიფიქრებდი ამ დალოცვილ მიწაზე თუ დაგიპყრობდი ზურიკელა... მიყვარს საქართველო!-ისე დაიყვირა გააღვიძა ყველა და ყველაფერი
.......
დილით რომ გაიღვიძა ბათუ გვერდით არ ჰყავდა. საწოლიდან წამოდგა და გარეთ გავიდა. აივანზე დაინახა , უზარმაზარ პუფში იჯდა და ეწეოდა. თენდებოდა, გარეთ ჯერ კიდევ სიგრილე იყო ბაღათურია კი შორტისამარა იყო მიწოლილი და ვიღაცას ელაპარაკებოდა. კატო მალევე მიხვდა რომ ეს ვიღაც ერეკლე იყო
-სასტუმროში რამდენ ხანს დარჩები? გავიგე რომ ახლა ჩახვედი.მაინტერესებს მოახერხებ მაკასთან ლაპრაკს და მის ჭკუაზე მოყვანას თუ არა! ...ეჭვი არ მეპარება უბრალოდ ამ ბოლო დროს დაყლ**დი და მეშინია ბავშვი უარეს ხელში არ დატოვო...ვიცი რო დედაა ! ... რამდენ ხანსაც საჭირო იქნება იმდენ ხანს დარჩი. ბარბარეს და ტასიკოს მე მივხედავ. ვიცი რომ წასვლა უნდა ,მეათასედ მეუბნები წავიყვან ვაახ! კარგი არ წავიყვან იქ წავალ და ვუყურებ ჩავიწერ ვის ეცეკვება , ვის აკოცებს და ვიც გაუცინებს.ფოტოვერსიაც გინდა თუ სიტყვაზე დამიჯერებ... გაღადავებ შე გამოსი*** აბა რას ყლ*ობ . გგონია ბარბარეს გავყვები და ვუთვალთვალებ?ოთხი წელია არ უღალატია და ახლა გაგიჟდება? ...ტვინი მოტყ*ნი უკვე მანდ ხარ და მაქედანაც ბარბარეს გაიძახი . ვთიშავ და დამირეკე საქმეს რომ მიხედავ მერე . ...ნუ ღრიალებ მაგრად შენი ყვირილი - ტელეფონი გაუთიშა და ძირს დააგდო- ავადმყოფი!
-დიდი ხანია აქ ხარ?- აივნის მოაჯირს მიეყრდნო და ზემოდან დახედა ბაღათურიას,რომელიც მთლიანად სიგარეტის კვამლში იყო გახვეული და აშკარად არ იყო პირველი ღერი
-არ დამეძინა . შენ სულ ასე მშვიდად გძინავს?
-კოშმარები და ცოდვები არ მაწუხებენ ...შენ თუ ვინმეს არ აკვნესებ არც არაფერი მირღვევს ძილს
-ანუ დიდი ხანია მშვიდად გძინავს ...დღეს რა გეგმები გაქვს?
-ლექციების შემდეგ შენებთან მივდივარ, შენ არ წამოხვალ?
-არა! თუ რამე დაგჭირება დამირეკე იქ მისვლა არ მთხოვო,წინასწარ გაფრთხილებ არ მოვალ
-რატომ გაქვს პრობლემები მათთან? მიხეილი გიჟდება შენზე
-ზედმეტად ვუყვარვარ და შესაბამისად ზედმეტს მოითხოვს ჩემგან. მე კი ვერ ვიტან როცა უანგაროდ არ ვუყვარვარ... მასთან რომ ვიყო მეც მარიონეტი გავხდებოდი და ისე მოვიქცეოდ როგორც მეტყოდა
-ცდები ... შენ არასდროს მოიქცეოდი საკუთარი სურვილის საწინააღმდეგოდ! არ აქვს მნიშვნელობა სად იცხოვრებდი
-მართალია,მაგრამ იქ რომ ვიყო დედა ინერვიულებდა მე კი სოფიოს სტრესში ყოფნას მირჩევნია საერთოდ გავეცალო ყველას და ყველაფერს
-მისგან შორს რომ ხარ გგონია არ ენატრები?მხოლოდ იმიტომ დატოვე ,რომ მამაშენთან ჭიდილს აარიდე თავი? ...ასე რატომ მიყურებ?- მშვიდად ,გულწრფელად ესაუბრებოდა. არ სჩვოდა ყალბი საუბრები . ბათუ კი ისე უმზერდა ინსტიქტურად გაუსწორა მზერა მის მწვანეებს
-მოდი ...აქ დაჯექი,ჩემთან
-არ მიყვარს პუფები, არაკომფორტულად ვგრძნობ თავს
-კატრინე უბრალოდ მოდი - ხელი გაუწოდა ,მეორე ხელში ისევ სიგარეტი ეჭირა
-გადააგდე ეგ და მოვალ !
-სულ პრეტენზიას მიყენებ - ჩაიცინა ,სიგარეტი საფერფლეში ჩააგდო დანარჩენებთან ერთად. ამეჯრად ორივე ხელი მისი მიმარტულებით გაშალა და კატოც პატარა ჩიტივით მიფრთხიალდა. ბათუმ მუხლებზე დაისვა,მკლავები სხეულზე შემოხვია და აკოცა-ცოტა ხანს იჯექი და მერე გაგიშვებ - მაშინვე უთხრა როგორც კი კოცნა დაასრულა-ზოგჯერ როგორი საყვარელი ხარ იცი?
-ახლა პატარა ბიჭივით რომ იქცევი იცი?
-იცი რამდენი ხანია პატარა ბიჭივით არ მოვქცეულვარ? -კოსად მოხვეული ნაწნავი მარტივად გაუხსნა, შემდეგ წინ გადმოუწია თმის დაშლა დაიწყო
-ახლა რა თმაზე უნდა მომქაჩო ? - გადაიკისკისა ეკატერინებ ,თავი უკან გადასწია და მთელი გულით იცინოდა. ბათუსაც გაეღიმა მისი დანახვისას, გაშლილ თმაში სახე ჩამალა და თითები შიგნით ახლართა
-სად წავიდეთ თაფლობის თვეში ჩემო კატრინე?- სახეზე ჩამოუსვა თითები და ქვემოდან ახედა
-რაღაც შენც მოიფიქრე ... ისაუზმებ? - უცებ წამოდგა და თმა ისევ კოსად შეიკრა.
-აქ რჩები?
-მეეჭვება ანჩოს და ზურას ჩემი დანახვა უნდოდეთ ამ დილაადრიან
-ეგ რას ნიშნავს? შერიგდნენ? ასე უცებ?
-აჰაამ
-ასე მატრივად მოხსნა კუში ანჩომ?- გადაიხარხარა და ამჯერად სამზარეულოში გადაინაცვლა. მაცივრიდან ლუდის ქილა გამოიღო , გახსნა არ დასცალდა ისე აართვა ეკატერინემ
-დილაადრიან დალევით დაწყება არ შეიძლება...ცოტა ჯანსაღი ცხოვრებით რომ იცხოვრო უმჯობესი იქნება
-ცოლი არ ხარ და უკვე ზრუნავ ჩემზე? რა საყავრელი ხარ
-გეყოოფა და თავიდან ნუ იწყებ ყოველ ჯერზე ! რაა იმაში უცნაური რომ ადამიანური ურთიერთობა მინდა შენთან,თუ კარგად მოიქცევი
-კარგი ბიჭი გინდა გავხდე? შენ კარგი ცოლობა ისწავლე თუ კარგი რძლობა. მამაჩემი გაგაღმერთებს
-უხეშად რომ ვთქვათ, ისე მოვიქცევი როგორც მოიქცევი!
-მგონია რომ წესების და მოთხოვნების ჩამოწერას მომთხოვ. როგორ უნდა მოვიქცე, რა უნდა ვჭამო, სად უნდა წავიდე ,რომელ საათზე მოვიდე , როდის გაკოცო და როდის გამოვთქვა საკუთარი აზრი ! ცხოვრებაა ეს და არა სპექტაკლი ისე რომ წარმართო ყველაფერი როგორც გინდა. უნდა დაელოდო მოვლენების განვითარებას , საქმის შემდეგ გამოიტანო დასკვნები და აქ საუბრები არაფერ შუაშია. მთავარია ორივე ისე მოვიქცეთ რომ საკუთარ თავს არ მივაყენოთ შეურაცხყოფა .... სააბაზანოში ვიქნები - მშვიდად თქვა, გასვლამდე ლოყაზე აკოცა და ოთახი დატოვა.
ეკატერინეს სუფრა გაწყობილი ჰქონდა ბათუ რომ გავიდა. მაგიდასთან უხმოდ დაჯდა და საუზმობას შეუდგა, ეკატერინე მხოლოდ საკუთარ თეფშს დაჰყურებდა და გემრიელად მიირთმევდა. შიგადაშიგ გახედავდა ხოლმე ბათუს ,მისგანაც გრძნობდა მზერას . ბათუს მობილურმა ყველაფერი გააფუჭა, ბიჭმა რომ დახედა ეკრანს წამსვე წამოდგა
-მნიშვნელოვანი ზარია და საუზმის დასრულებამდე თუ არ გამოვედი არ შემოხვიდე!
არაფერი უთქვამს, ისე დატოვა ბაღათურიას რეზიდენცია და თავის ბინაში გადაინაცვლა. ფეხისწვერებზე იდგა და ისე მიიპარებოდა საძინებლისკენ. უცებ ანჩო რომ აესვეტა წინ
-რას მოიპარები საცუღლუტოდ გაპარული ბავშივით
-ვიფიქრე არ გავაღვიძებ-თქო ...ასე ადრე რატომ ადექი?
-ასე ნუ მიყურებ არაფერი გვქონია ... ასე ველურივით ხო არ მეტაკებოდა .ისე პრონციპში მე უნდა დავტაკებოდი... ძინავს და დავადგები შიშველი ბარემ ჰა?
-ერთად ხართ? მითხარი რო შეურიგდი მაინც
-შევურიგდი ,შემირიგდა. ერთად ვართ ...ფორევა ბეიბეეეე - უცებ ჩაეხუტა კატოს და ლოყები დაუკოცნა- რა კაგრი ხარ გუშინ რომ დამიტოვე ჩემი ბარტყუნია და წახვედი
-როგორ მიხარია თქვენი ამბავი ...-ძლიერად მოეხვა მეგობარს და მერე უცე მოშორდა- ლექციაზე ვიგვიანებ! მერე პირდაპირ სოფიოსთან წავალ და მერე ლიზასთან
-ლიზასთან?
-ეს დრო საკმარისი არ იყო ?ჩემი დის ნახვა მინდა, მომენატრა .
-კარგი ხო ...თუ არ გადააფიქრებინებ და მშვიობიანი ვიზიტით ჩახვალ გაგიშვებ
-ნუთუ გამიშვებთ დედოფალო
-რა თქმა უნდა ჩემო საოცრებავ
-ღმერთო უშველე რამე - სიცილით გააქნია თავი და საძინებელში შევიდა.
ყველაფერი გეგმის მიხედვით გააკეთა, ქორწილი რომ იდეალური იქნებოდა ამაში დარწმუნებული იყო და არც ღელავდა. ყველაფერი დიზაინერთან ერთად აირჩია და პირდაპირ ლოპოტასკენ გაემართა.
ქალბატონი ელიზაბეტი სიგიჟის პიკზე იყო, მთელი ტერიტორია ათვისებული ჰქონდა. შეეძლო შუა მინდორში დამჯდარიყო უცებ დაესვა გიორგი და ხატვა დაეწყო. ყველამ იცოდა მათ შესახებ, ზოგი შორიდან უყურებდა, ზოგი ფოტოებსაც კი უღებდა. ლიზას კი არაფერი აინტერესებდა გიორგის გარდა. შეუძლებელიად კარგი იყო ყველაფერი. ქალბატონმა ემილი გამოიძახა და თან ბექაც მოაყოლა. ეზოში დახვდა დაქალს და ისე შეფარინდა თითქოს საუკუნის უნახავი ჰყავდა
-ჩემი ტკბილუნიაა კუსკუსია პუტკუჩიაა გოგოოო ჩემი სიკვარულებიოო ვინ მოსულა ვინაოოო ...ვაიმე როგორ მომენატრეე ჩემო გოჭუნაააა - ხელები მოხვია და კოცნა დაუწყო
-ლიზიკოოო ჩემო გადარეულოო მარტლა თხოვდებიი ვაიმეე აქამდე მოსვლამდე არ მეჯერა ...მიდი მითხარი პირადად აი ასე თვალწინ
-ვთხოვდებიიიიიი ...გოგო არ იცი რა გოგო ვარ? უკვე განავეიტრალე კაცი თან ბევრჯერ და ახლა ამას ნათია უკან არ მიიღებს და ხომ არ შევარცხვენ ასე გამოყენებულს ხო არ მივაგდებ?
-გისმენ და ვრწმუნდები რომ სენ უფრო გააგიჟებ ვიდრე მე...არადა მეგონა მე ვიყავი მოვლენილი მისი ცხოვრების თავდაყერა დაყენებისთვის - ბექამ თქვა და ლიზას გაუღიმა- გილოცავთ
-ბექუნიი ასე დასაკოდად გამზადებული ხარივით ნუ უყურებ გიორგის...არაფერს დაგიშავებს . მეჯვარეობას ხომ არ შემოგთავაზებდა ასე რომ იყოს?
-დარწმუნებული ხარ?
-აუ ეს რა მშიშარა ყოფილა...გიორგიი მოდი აქ
-ვააა ემილიაა როგორ ხარ? -გოგოს მოეხვია და მერე ბექას გადახედა- მეორე მეჯვარეც მოსულა
-მე ემილი მიმყავს აივანზე ვილაპატრაკებთ და თვალით არ დამენახო იცოდე - ხელი დავალო ემის და სასტუმროსკენ გაიქცა ბიჭები მარტო რომ დაეტოვებინა. აივანზე ისხდნენ და ჭორაობდნენ. ბეჭდები ძალიან მოეწონა ქალბატონს. კაბაზეც მოუყვა ემიმ და ყველას ;რეაქცია სათითაოდ გადმოსცა. მინდა გითხრათ რომ ემიც არაა მშვიდი და უემოციო . ისე გადმოსცემდ აყველაფერს ელიზაბეტი ცხენივით ჭიხვინებდა . ბექა და გიორგი კი ეზოში ისხდნენ .
-რას შვები მუშაობ?
-მეღადავები?
-არაა...მაშინ გაღადავე იქ რომ დაგაწყებინე მუშაობა
-ისედაც ხო დედას მიტყნ*** ის ნაბოზ.... ახლა ვაფშე როცა უნდა მაშინ მოვა და
-ვისზე საუბრობ გახსვს? ამდენი ხანია იქ ხარ ერთხელ მოვიდა ?
-ისედაც იცის რო თავი დავიმცირე და ვაფშე უპრინციპო კაცივით მივედი იქ . რაღა დამცირება უნდა მეტი
-კიდე შენ გაქ პრეტენზიები? როცა საჭიროა თავიც უნდა დაიმცირო. გეხერხება ეგ შენ კარგად
-ახლა საჭირო იყო და ასე საჭირო იყო? კარგია შენ თუ გაერთე ბაზარი არაა ვიქნები იქ .
-ასე რო მიყურებ მინდა მიგახრჩო...სხვა ვინ მიგიღებდა ყველა გიცნობს თორე სხვა რამეს გშოვიდი. იმას კიდე მაგრად ჰკიდია შენ სად იქნები ,მთავარია ბარბარემ არ გაიგოს რა ნეხ*ში ხარ და იმას არ მიადგეს ვინმე .
-ხო ის წმინდანია მე ვარ მარტო დამნაშავე ... ჩემ დას რო დაავლო ხელი და მოიტაცა . გოგო მოიტაცა რომელიც ბავშვი იყო ჯერ კიდევ ,სხვა უყვარდა და იმან კიდე ბავშვი გააჩენინა სახლში გამოკეტა და არც ეყრება
-აქ რომ ვყოფილიყავი ვერ მოიტაცებდა შენ სად ეგდე დღემდე არ ვიცი . ნერვებს ნუ მომიშლი ახლა... შეიცვლები და ჭუას ისწავლი, არ ისწვალი და აღარასდროს მომიახლოვდები! თუ დარწმუნებული არ ხარ რომ სამუდამოდ შეეშვები იმ დედა მოტყნ** თამაშებს არ გაბედო და ქორწილში არ მოხვიდე ,მეჯვარედ მითუმეტეს
-ვიცოდი ამას რომ მეტყოდი... აქ ხომ არ ვიქნებოდი ახლა. ამჯერად ყველაფერს ვნანობ, რომ გნახე ...მეგონა მოკვებოდი ახლაც კოშმარად ვხედავ რო ვერ გადაგარჩინეს ...ჩემი სისულელის გამო რამე რო დაგმართნოდა
-მოკეტე ახლა არ მინდა ეს ვაი ვიში...მთავარია საქმე . მიხდება ის შრამი სხვათაშორის
-შენც კარგად აფრენ შე ჩემა...იმ გიჟმა გადმოგდო ხო?
-შენი გიჟი ვინაა -ხელი მიკრა და გაიცინა
-ანუ შანსს მაძლევ ისე?
-მემილიარდე შანს , რომელიც მომრგვალებულია უკვე და აღარ გაგრძელდება
-იქ რამდენ ხანს უნდა ვიმუშაო? შენი ვალი იმდენი მაქვს ეგ თუ სულ უნდა გაგისწორო ჩემ შვილთაშილსაც მიმტანად მოუწევს მუშაობა თუ რა თქმა უნდა ცოლად გამომყვება... ვინმე
-ვინმე რატო თქვი მოგვიანებით? ვინ გინდა გამოგყვეს...სამსახურში ხარ შენ და იქაც ნაშებს აგდებ?
-დარწმუნებული ხარ რომ ცოლად მოგყავს?
-მომიტაცა და უკან ხო არ დავბრუნდები? ასე მიცნობ?
-მოტაცებას ნუ მიხსენებ ! შენი აზრით ბარბარე მაგიტომ დარჩა იმასთან? კარგი ხო ასე ნუ მიყურებ ვიცი სისულელეს ვამბობ...
-სისულელე ისაა რომ წლები გადის და რეალურად არც გილაპარაკიათ მე ცისე დაგემორჩილეთ ,არ ჩავერიე და კი ვხედავ როგორც ხართ. ორივე და ძმა ჯიუტები ხართ მაგრმა ის ნამდვილი სვანია.ხისთავიანი,ჯიუტი . არავის უსმენს და ვერაფერს იგებს! პირდაპირ შესანიშნავი წყვილია...როგორ შეიძლება ამდენ ხანს იცხოვრო ადამიანთან და ისევ კატა და ძაღლივით ჩხუბობდნენ
-ჩემი და მე უფრო მეჩხუბება ვიდრე თავის ქმარს . კარგი ვიცი რომ საკუთარ თავს ვვნებ, ლამის ყველაფერი გავფლანგე ,მაგრმა მისთვის არასდროს არაფერი დამიშავებია ჩემი თამაშით . მისთვის ჩვენი კომპანიის წილიდან ფული ანგარიშზე იდო ,კოდი შენ იცოდი მარტო და ეკონომიურადაც მდგრადი იყო ...ვერ ვხვდები როდის დავკარგე და
-რა კარგ დროს მოხვედი გონს...აქამდე მაინც დავეჭერი ვინმეს. დანჯაბა რა აქამდეც უნდა გადაგფარებოდი ...ფული კი არ უნდა მომეცა ეგრევე
-ისევ მეღადავები და არ მიბრალებ ხომ?
-საბრალო ბექა ... სამსახურში არ უნდ აიყო შენ?
-დღეს გავეთავისუფლე...საღამოს მივალ .გავწყდი წელში, მიმტანები ყოფილან ტერმინატორები. რო უყურებ მარტივი გგონია და თურმე რამდენ დედა მოტყნ** კაპრიზას უნდა უსმინო გაუღიმო და ხუშტურები უსრულო
-ბათუ რომ გეჩხუბებოდა არასროს უჯერებდი, ახლა შენც უნდა გეჩხუბოს ისე ხალხი როგორც შენ ...
-ახლა რა მე ვისთვისაც შემხიედავს მაღლიდან ყველას ადგილას უნდა დამაყენო? ისე კი ვარ მამენტ ღირსი მარა ფიზიკურად სიცოცხლე არ მეყოფა- სიმწრის ღიმილმა გაუპო ბაგე და სახე ხელებში ჩარგო
-ანჩოს და ემის შენც ახლდი ხო?
-აუუ მაგრად ვიკაიფე...იმენა ღადავი იყო. ის გოგო შენსაზე გიჟია . მთელი სავაჭრო ცენტრი თავდაყირა დააყენა. საიუველიროში გადარია ხალხი ვიღაც თე*ლი ყალბ ბრილიანტს გავტყუებდა თავისი ჭკუით და ამან რომ დახედა რაღაც მაგათი ლუპა გამოართვა და უთხრა ზუსტად რა იყო. დააყლ*ვა ის კაცი. მერე სხვებსაც გადახედა და მოკლედ მე არანორმალური მეგონა თურმე პროფესიონალი ყოფილა.
-დალევ ?-ბექამ ღვინო დაისხა და ჭიქა მიაწოა
-გაგიჟდი? ემილი ნასვამმა რომ ჩავიჯინო თბილისში ასე ჩავიყვანო ცოტნემ გაიგოს ...ხო მიმაკლა ეგრევე ადგილზე
-ეგეც მართალია... მარა არ უნდა მადგღეგრძელო შე ჩემა?
-რამდენი დალიე შენ
-ჩშ...ლიზამ არ გაიგოს თორე მომკლავს. რაც დამჭრეს იმის მერე ერთი ჭიქის მეტი ვერ ვსვამ მაგის შიშით. აუ დარჩი რა , შაბათამდე არ უნდა ავღნიშნო? ცოლი მომყავს ტო
-სად დავრჩე შენ ში* ხო არ გაქ
-ოთახში მომიწექი გვერდითთქო ხო არ მითქვამს შე ჩემა
-დარჩი ხო და დალიოს თორე მალე ლომკა ექნება ამ ლოთს... მეც დავლევ. ემის ცოტნე ჩამოაკითხავს არაა პრობლემა - ისე უცებ დაადგა ლიზა და მოევხია ზურგიდან ჩასუნთქვა ვერ მოახერხა
-აი რატო მიყვარს,ესმის რა მინდა და სანამ დავაშავებ მანამ მრთავს ნებას
-დედას ჭკვიანი ბიჭი რო ხარ რა ... სამსახურში უნდა მივიდე , მარტო ვერაფერს იზამენ ,ჩემი იმედი აქვთ მაშინ სხვას უნდა დავურეკო.ის კიდე ქალაქიდან გადიოდა ღამით ასე რო ბევრს ვერ დავლევ
-ბაზარი არაა მე დავლევ!
ბოლოს ცოლ-ქმარი გამოთვრა. ბექამ და ემამ იხალისეს მათთან ერთად მერე კი უკან დაბრუნდნენ.
დილით რომ გაიღვიძა ლიზა აივანზე დაინახა და მეორე თვალიც გაახილა. თავი უსკდებოდა,ამდენი ხნის მერე ასე ერთიანად რომ აივსო დანაკარგი მაგიტომ იყო ასე ცუდად. ქალბატონი აივანზე კომფორტულად იყო მოკალათებული და ხატავდა. გააბოტა ,გვერდით მიუჯდა და თავი მხარზე დააო
-ჩემ შოკოლადო გაუღვიძიაოო რაოო თავი გვტკივაო?- მოეფერა ლიზა და ისიც უფრო გაიტრუნა
-შენ შოკოლადს თავი უსკდება...შეამოწმე ერთი ხოა ადგილზე .მგონი მომაჭრეს და უთავო მხედარი ვარ
-რა გიჟი ხარ ... აქაა აი. გინდა გაკოცებ- თავზე ხელი გადაუსვა და მერე დაიხარა
-მინდა ...- თვალები არ გაუხელია ისე გაიკრიჭა და მერე კოცნაც მიიღო.-ვაახ რა დავლიე ასეთი...შენ რატო ხარ ასე კარგად?
-მე გენაცვალე ვიტან და შენ რო ვერ იტან რას იჭიმები?
-ოოჰ ,შენი ბრალია . რამდენიხანია არ დამილევია - თავი მის ფეხებზე დადო და ცხვირი მუცელზე გაუხახუნა ,მერე ტუჩები მიაწება -დახატე ...მე ასე ვიქნები -ხელები წელზე შემოხვია და გაისუსა
-როგორ ვუშველო ჩემს შოკოლადს?
-მეძინება
-მერე რას წამოფრინდი
-მარტო დამტოვე ...
-ჰმ, ჩემ გარეშე ვერ იძინებ? მოიცა გავიდეს ერთი ათი წელი ქორწილიდან ვნახავ კიდე ასე თუ იქნები
-ათი წლით ადრე მადანაშაულებ ღალატში? გგონია გაპატიებ?
-მე არ მაპატიებ ? შენ მიღალატებ და
-გოგოო ნუ ხარ უაზროდ ეჭიანი
-მე ვარ უაზროდ ეჭვიანი? აქ წამოსვლამდე ვინ მეჩხუბა
-გოგოოო
-ვაიმე გიორგიი გაგიხეთქავ ახლა თავს,ნერვებს ნუ მიშლი და წამოდი დავწვეთ. დავიძინებ მეც -ხელი ჩაავლო და საწოლისკენ წაიყვანა. მერე მოწყვეტით დაეცა და ბალიშს ჩაეხუტა. გიორგის თმაზე ეფერებოდა ის კი თვალს არ ხუჭავდა იწვა ასე გასესებული და ლიზას უყურებდა-ოოო შენ იძინებ თუ მე მიყურებ
-შენ რომ გიყურებ აღარ მტკივა...ძილი არ მიშველის
-გინდა მინერალუს მოვატანინებ და რამე წვნიანს
-არ მინდაა
-აბა რა გინდა გიორგი?
-კიდე მაკოცე
-შენ ვერ მაკოცებ?
-თავს ვერ ვწევ- გაიკრიჭა და ხელი მოხვია ლიზას-
-ისე მიყურებ ვხვდები რაღაც უნდა მკითხო...მითხარი აბა
-როგორც იცი მთვრალსაც კარგი აზროვნება მაქვს, ყველაფერი მახსოვს და იმედია არც ამჯერად შევცდი
-იმას გულისხმობ ემილის რომ ვუთხარი ბავშვს მალევე გავაჩენ-თქო ?
-მეგონა ჯერ ისწავლიდი და მერე
-მე მომიყვანე ცოლად თუ ეკატერინე...არ იცი ბავშვებზე რომ ვგიჯდები? და შენ რა გგონია რომ შენგან შვილების ენ რაოდენობას არ გავაჩენ? სახლში რომ მოხვალ მინიმუმ 4 ბავშვი უნდა დაგახტეს თავზე. უნდა დავარღვიო სტერეოტიპი ვიყო გიჟი, ახალგაზრდა, გამხდარი და სვეცკი დედა რომელსაც არასდროს უღალატებს ქმარი და ხო ახლა ვიცი რაც უნდა მითხრა ... დავიწყოთ ახლავე არაა პრობლემაა
-ეგ არა მინდოდა მეთქვა მე - ლიზა ზემოდან რომ მოექცა ძლივს ამოილუღლუღა
-რა გინდოდა აბა?
-კიდევ გავიგე რაღაც
-კიდევ? მაგალითად რა?
-ის რომ ,..არაფერი არ აქვს მნიშნელობა - უცებ დააგდო საწოლზე და ტანსაცმელი მოაშორა.
ეკატერინე საღამოს ესტუმრა ლიზას. ქალბატონი ტბასთან სეირნობდა კატო რომ დაინახა და გაკვირვებულმა შეხედა
-ეკატერინე აქ შენ?
-გადაიფიქრე თუ ისევ თხოვდები?
-ვთხოვდები და იცოდე არ გადავიფიქრებ - უცებ მიაყარა ,მაგრამ ეკატერინე რომ მოეხვია სულ მთლად გაითიშა
-გილოცავ პატარავ...ვიცი რომ ბედნიერი იქნები.ვიცი რომ გიორგი კარგი ადამიანია და მე მთელი გულით და სულით მინდა რომ ამქვეყნად ყველაზე ბედნიეირ იყო და ყველაფერი რაც კი სიყვარულის დიად ძალაზე უთქვამთ ასრულებოდეს ჩემო სიცოცხლე-ძლიერად ეხვეოდა, აკოცა და რაც კი მონატრება ჰქონდა ამ დღეების განმავლობაშ ერთად აინაზღაურა. ლიზა რას აკეთებდა? არაფერს არაფერი უთქვამს უბრალოდ იდგა და ტიროდა - ლიზაა ტირი?
-მე ..მე მართლა მეუბნები? მე მეგონა ...კატოოო ამენი კარგი სიტყვა არასდროს გითქვამს ეს შენ ხარ? რა უქნეს ჩემს დას
-კარგი რა ლიზიკო ... აქამდე არ იცოდი რომ შენი ბედნიერება ამქვეყნად ყველაზე მეტად მახარებს>? მადლობა რომ მე არ დამავალე რამე...ისედაც იმდენი საქმე მაქვს . საშინელება ყოფილა დიდი ქორწილი
-ვაიმეე ჩემი გოგოოო... რა საყავრელი ხარ ასეთი
-ასეთი როგორი
-წუწუნა
-არ ვწუწუნებ...ეს წუწუნი არ იყო უბრალოდ გამოვხატე ჩემი წუხილი . გიორგი სად არის?
-გიორგიი ...ბათუმ დაურეკა და მგონი აქ უწყობს წინასაქორწილო წვეულებას
-აქ?
-ხო ... გაერთოს რა
-ისიც აპირებს წინასაქორწილოდ გარტობას?
-და ახლა არ ერთობა?
-არა!
-ოუუ დავიჯერო არავის აკვნესებს ?
-ნუ ბინაში არავინ ჰყოლია ჩემს გარდა და ეგ ისეთი პირველყოფილია რომ ჰყოლოდა ვინმე იქ მოიყვანდა ისევ
-ნუ ლანძღავ რა ... ხომ ხედავ ერთგულია მიუხედავად იმისა რომ შენთან სექსი არ აქვს...თუ აქვს?
-ლიზა არ გინდა მომიყვე რას აპირებ? სადმე წახვალთ თუ აქ დარჩებით? ჩემ ქორწილშ აუცილებლად უნდა იყო იქნებ მეორედ არც გავთხოვდე
-თბილისში დავბრუნდებით და დაგეხმარბეი ქორწილის სამზადისში.მერე ალბათ სადმე წავალთ არ ვიცი
ლაპარაკობდნენ სანამ გიორგი არ გამოჩნდა. შემდეგ ორივესთან გაატარა დრო და ბოლოს თბილისისკენ წამოვიდა.
თავადაც ემზადებოდა ქორწილისთვის შაბათამდე. ხუთშაბათ საღამოს კი ანჩომ ჩააგდო მანქანაში და სადღაც წაიყვანა. თავად ქალბატონი ანიკო იჯდა საჭესთან და რამდენჯერაც ჰკითხა სად მიდიხარო იმდენჯერ რაღაც თემაზე დაიწყო საუბარი. ემილის რომ გაუარა და მანქანაში ჩასვა უკვე ორივე დაბნეულები იყვნენ. ბოლსო კახეთში აღმოჩნდნენ,კიევ რამდენიმე ლიზას მეგობარი და კლუბი. კატო გონს ვერ მოვიდა ისე დაიწყეს გართობა. კლუბი დახურული ჰქონდათ და ყველანი რომ დათვრნენ ყველაფერი ჩაბნელდა განათების ფონზე ვერაფერი გაიგო ანჩომ ხელი დაავლო და სკამზე დასვა. გვერდით ლიზა იჯდა რაღაც საოცარი სიმრერა ჟღერდა შემდეგ კი ნიღბიანი ნახევრად შიშველი მამაკაცები გამოჩნდნენ . ჯერ პერანგი გაიხადეს შემდეგ შარვლის მოშორება დაიწყეს ლიზა კი ერთობოდა გოგოების სეძახილები ისმოდა კატო კი სიგიჟის ზღვარზ ეიყო. ის ბიჭი რომ შეეხო ლამის სახე ჩამოუღო. უცებ მოიშორა და იქედან გავარდა. სუფთა ჰაერმა გონს მოიყვანა, რამდენიმე ჭიქა დალეული ჰქონდა და თავბრუსხვევას გრძნობდა. ბანცალით გავიდა ტბისკენ და მობილური ამოიღო. იცოდა რომ ბაღათურია სადღაც ახლოს იყო არც კი გაუაზრებია ისე დაურეკა და უთხრა სადაც იყო. შემდეგ წაბარბაცდა და მინდორზე დაეცა. გონს სასტუმროს ნომერში მოვიდა. ირგვლივ მიმოიხედა და დაინახა სავარძელშ,ფანჯარასთან მჯდომი ბაღათურია ,სიგარეტით ხელში და შეკრული წარბებით მომზირალი
-დათა
-რა დაგალევინეს იმ გიჟებმა?
-არ ვიცი ...რაღაც კოქტეილი- ნაწყვეტ-ნაწყვეტ თქვა.ირგვლივ ყველაფერი ტრიალებდა. ბაღატურია უახლოვდებოდა მერე სახეზე ხელი ჩამოუსვა და გვერდით დაუჯდა
-იმ გიჟმა ეტყობა რამე კლუბური ნარკოტიკი მოგცა ... დაიკიდე გადაგივლის მალე -გაიცინა და თვალი ჩაუკრა
-ბიჭები იყვნენ ...შიშვლები და
-ვიცი
-ასე ნუ იცინი...გული მერევა რომ მახსენდება ის არსება რომ შემეხო..ყველაერი ტრიალებს. წყალი მინდა
-შენ რა არასდროს არაფერი დაგილევია?
-არააა... - თავი გააქნია და თვალები დახუჭა
-ნარკოტიკიც არ გშველის რა ხარ ასეთი
-გინდა ნარკკომანი ცოლი გყავდეს?
-მინდა მხიარული ცოლი მყავდეს
-კლოუნი იპოვნე ...ან იუმორისტი
-მაინც რომ არ ჩუმდები. წამოიწიე - ხელი მოხვია და წყლით სავსე ჭიქა გააწოდა- კარგი ხო მე დაგალევინებ- გაიცინა ისევ და ჭიქა ტუჩებთან მიუტანა- ნელა არ დაიხრჩო
-რატომ არ ბრაზდები
-რაზე
-იქ რომ ვიყავი იქნებ რა გააკეთა იმ შიშველმა კაცმა
-მოცეკვავეები იყვნენ და არა სექსმუშაკები!
-შენც მიუყვანე ეგეთები გიორგის? - თავი მხარზე მიადო და ამოიხვნეშა
-კი და შენ გამო დავტოვე ყველა- თმა გაუშალა და სახიდან მოაშორა- გული გერევა?
-ნწ ... ამერევა?
-აწი აღარ ...დიდი დრო გავიდა. მალე გათენდება
-მართლა? -თავი ასწია და გარეთ გაიხედა
-გინდა აივანზე გაგიყვანო?
-ვერ გავივლი ... ძალა არ მაქ-ისევ მხარზე მიადო თავი ამჯერად ყელზეც ეხებოდა, ცხვირი კანზე გაუხახუნა და ინსტიქტურად შეისუნთქა მისი სურნელი თან იმდენად ღრმად რომ ბათუმაც კი გაიგო. ხელში აიყვანა ქალბატონი და სხეულზე მიიკრა-არ მინდა გარეთ
-შხაპი მივიღოთ - ყელში აკოცა ბათუმ და საშხაპესთან დასვა. თავად მოაშორა კაბაც და საცვლებიც
-დათააა
-ნუ კრუტუნებ თორემ ვიძალადებ გათიშულ ქალზე
-დათა ცივიააა - წყალი რომ მიასხა ბაღათურიამ მაშინვე წამოიკნავლა და მოიბუზა-ძალიან ცივია
-ცოტა და მერე თბილს მოვუშვებ
-შემოდი რა - თავი კედელს მიადო და მიბნედილი მზერა მიაპრყო
-კატუშააა გათიშული ხარ
-არ ვაქ ... აღარ ვარ . სულ ცოტა
-პირდაპირ საცდუნებელი ხარ - ამოიოხრა ბაღათურიამ და ტანსაცმლით დაუდგა გვერდით - გამხადე თუ ფხიზელი ხარ და მერე ვნახოთ რამეს მოვიფიქრებ
-საზიზღარი ხარ ხომ იცი
-აბა? ვიხდით თუ
კატომ პერანგის ღილები გაუხსნა მერე შარვალიც და სხეულზე აეკრა . ისე კოცნიდა თითქოს ეს სჭირდებოდა. გრძნობდა როგორი გასხვავებული იყო ბათუს შეხებით გამოწვეული განცდები და ბოლომდე გადაეშვა სიამოვნების მორევში.
საწოლზე იწვა ,უკვე კარგა ხნის გათენებული იყო. ბაღათურია აივანზე იყო და ეწეოდა,თან ვიღაცას ესაუბრბეოდა მობილურით.შემდეგ დაბრუნდა და გვერდით მიუწვა
-კარგად ხარ?
-კარგად ვარ ... გუშინ რომ არ დამერეკა იქ დარჩებოდი ამ დრომდე?
-არ გაკეთებულ ღალატზე მიბრაზდები?
-მიღალატებდი? მე რომ მეღალატა?
-შენ ? გგონია იმდენად სულელი ვარ რომ ვიეჭვიანებ?
-მე სულელი ვარ?
-შენ ეჭვიანობ?
-არა...აქამდე არასდროს მიეჭვიანია . ახლა არ ვიცი მოსალოდნელი შეურაცხყოფის გამო ვბრაზობ თუ ვეჭვიანობ
-არც ერთი გჭირდება არც მეორე !
საღამომდე დეტალებს აგვარებდნენ. ძირითადად ემილის და ბექას ატრიალებდა ლიზიკო. სხვები სეირნობდნენ და სავარძლებში მოკალათებულები ეწეოდნენ ან ყავას წრუპავდნენ. ბათუ ბექას არც დალაპარაკებია ისე ჩაიარა დღემ. მობილურით უკავშირდებოდა ერეკლეს და დიდხასნ ესაუბრებოდა ხოლმე. გვიან ღამით ცოტნე ჩავიდა და მას მერე ემილიმ ამოისუნტქა. ქალბატონმა ცოტნიკო დაიხმარა და ბოლოს გათიშლები დაწვნენ ყველანი.
დილიდან ისეთივე ქარიშხალიდ ატრიალდა როგორც ლიზას შეეფერებოდა. ყველაფერი გეგმის მიხედვიტ წავიდა. მშობლები,ოჯახისწევრები მეგობრები და შესანიშნავი საღამო. ბევრი ცეკვა, გართობა და ლიზას მოწყობილი თამაშები. რომ გამოაცხადა ჩემი და და მომავალი სიძე ჩემთვის სიმღერას შეასრულებენო ორივე გაკვირვებული დატოვა. ბოლოს კატო როიალთან აღმოჩნდა ბათუ კი მის გვერდით სკამზე. ეკატერინემ იფიქრა მე შემატოვებს კლავისებსო ბოლოს კი ორივე უკრავდა.
-ეს ზღვა რომ შავიიია დამნაშავეეააა დამნაშავეე ვინ არიიის- ანჩო ყროყინებდა და ლიზასთან ერთად ცეკვავდა. ზურამ მოიტაცა და სხეულზე აიკრა. სიმრერაც შეიცვალა და სხეულზე ჩამოეკიდა ზურიკელას
-მიყვარხააარ ზუკიტოოოოოოო
ლიზა იდგა და შორიდან უყურებდა გიორგის,რომელიც ბექასთან ერთად იდგა და რაღაცაზე იცინოდა. ემილი ჩაეხუტა და ლოყაზე აკოცა
-ჩემი გათხოვილი დაქალი ხარ უკვე...ახლა მარტო ცოტნიკო დამრჩა ჩიტივით თავისუფალი
-დათვერი პუპსიკ?
- მხოლოდ 6 ჭიქა მეტი არა... აუუ მე და ცოტნე მივდივართ . ის არ სვამს არ იდარდო, ხვალ კლინიკაში ვართ და ვერ დავრჩები ხომ იცი
-ხვალ ჩვენც დავბრუნდებით ტკბილუნაა
-ეს დაკვრა რა მოიგონე?
-ბათუმ იცისო გავიგე და ჩაგიწყვეე რაა..ნახე რა ჭკვიანი გყავს? უკრავს მღერის , ცეკვავს
-არ მღერის ! ცრუ ინფორმაცია მოგაწოდეს- ბაღუ დაადგა თავზე და გაუცინა- მე და ეკუშა მივდივართ
-ეკატერინე ...რამდენჯერ უნდა გითხრა. ლიზუუუ ხვალ რომ დაბრუნდები საღამოს გესტუმრები
-არ მოასვენო ახლა სახლში ორი დღე
-მე და შენ ვსაუბრობთ?-ქვემოდან ახედა ბათუს ,მან უბრალოდ მზერა მოარიდა და ლიზას აკოცა
-წავედი... აბა შენ იცი გიორგის მიმიხედე იცოდე
-ეს რა მეღადავება?
-ავამდყოფია - თქო რომ გეუბნები არ გესმის? რა ხასიათზე მოძრაობდა დღეს და ახლა რა დაემართა რამ აუმაღლა განწყობა
-როგორ ლაპარაკობს უყურებ ემიკო? ნამვილი გარდაქმნაა
-გეყოფა, წავედი მე !
ბაღათურია მთელი გზა ჩუმად იჯდა, სიმღერებს უსმენდა და საჭეზე ათამაშებდა თითებს. კატერინა კი გზას უყურებდა ბოლოს მობეზრდა და გახედა
-ასეთ ხასიათზე რატომ ხარ?
-ერეკლე ბრუნდება !
-ბავშვი ?
-მაკასთან დარჩება ბავშვი ... არ მინდა ლაპარაკი! ხვალ რა გეგმები გაქვს?
-დიზაინერთან უნდა წავიდე და კაბა ავარჩიო ...
-ერთი თვე რა საჭირო იყო... რამე დაგრჩება გასაკეთებელი?
-არ მითხრა რომ ადრე გინდა ქორწილის გადახდა...ყველაფერი უნდა იყოს დახვეწილი და არავითარი ექსესი არ უნდა მოხეს
-ჩემები არ იჩხუბებენ და შენი არისტოკრატია რამეს აურევს? ისე მოცეკვავეები დაგვექირავებინა ვინმემ ხო უნდა იცეკვოს ქორწილში
-პირდაპირ იუმორის მეფე ხარ!
-გავიგეთ რომ გინდა ყურადღება მოგაქციო ,მაგრამ მე რა მინდა რატომ არ კითხულობ? სადაა გენდერული თანასწორობა
-ბევრი დალიე?
-არც ისე რომ მანქანიდან გადასვლა მოგინდეს!
...................
კაბის შერჩევა არ გამოუვიდა, არაფერი მოეწონა. ბოლოს ლიზიკომ დაურეკა და უთხრა დავხატოთ ერთად როგორიც გინდა და შევკერავთო. გაბრაზებული დაბრუნდა სახლში, ზურა და ანჩო არც იყვნენ სადღაც წავიდნენ დასასვენებლად. მარტო მინდა ზურიკელასთანო ანჩიკომ და ბინაში მარტო დააბოტებდა. აივანზე დაჯდა , ნაყინს მიირთმევდა და ხედს უყურებდა. ბათუ რომ მიუჯდა გვერდით და ნაყინის ჭიქა ააცალა
-ბატონო დათა რას მივაწერო თქვენი გამოჩენა? ასე ნუ ლოღნი კოვზს გული ამერია - მთელი კოვზი რომ მიირთვა მერე მიუბრუნდა ეკატერინეს
-გემრიელია...მაგრამ არც იმდენად რომ კოცნა გადაფაროს - მიიწია და ტუჩებში აკოცა,მაგრამ კატო დაუსხლტა და აფთარივით დაადგა თავზე
-მთვრალი ხარ?
-ერეკლე ჩამოვიდა გითხარი?
-დალიეთ? საერთოდ ყოველდღე სვამ ხოლმე?
-კაბა იყიდე?-ქვემოდან უყურებდა და ნაყინის დაგემოვნებას განაგრძობდა
-არა ...უნდა შევიკერო . შენთან საქმე მაქვს მნიშვნელოვანი
-გისმენ აბა რა ხდება - ნყინის ჭიქა გადადო და ტუჩები გაილოკა
-ხვალ კლინიკაში წავალთ...ანალიზებს აიღებ რათა დავრწმუნდე რომ ჯანმრთელი ხარ და ჩემი შვილი ნორმალური იქნება და საერთოდ შეძლებ ბავშვის ჩასახვას- ბაღათურია თვალების ჟუჟუნით უყურებდა სანამ გაიაზრა რას ეუბნებოდა მერე ხარხარი დაიწყო -სასაცილოს რას ხედავ? ლოთი რომ ხარ ფაქტია, კიდევ რას იკეთებ,რას ეწევი და საერთოდ რა ცხოვრებით ცხოვრობ ღმერთმა უწყის,.ვენერიულ დაავადებებზე საუბარიც კი ზედმეტია არ ვაპირებ შენი ცოლი გავხდე და ავტომატურად ავიკიდო დაავადებები
-რომ არ წამოვიდე და იქ კაბინეტში არ დავანზ*იო ისე არ მომყვები ცოლად თუ რა ხდება?
-ნუ მიახლოვდები, ეს თემა განსახილველი არც არის რა არის ამასი უცნაური. მე ყოველ ექვს თვესი დავდივარ კლინიკაში. ჯანმრთელობაზე ვსაუბრობთ
-მეღადავები კატუშა?
-რა ხდება ამ ქვეყანაში კაცის ექიმთან მისვლა პრობლემაა? მზად ხომ უნდა ვიყო იმისთვის რომ შეიძლება დიდხანს არ გვეყოლოს შვილი. შენ თუ რამე დაავადება გაქვს შესაბამისად მკურნალობა დაგჭირდება
-რომელი ბავშვი ... რამე ხელშეკრულება დავდეთ რომ პირველივე ღამეს გაგანაყოფიერებ და მე არ მახსოვს?- გაღიზიანება ემჩნეოდა ხმაში , ეკატერინე კი მშვიდად იდგა აივნის მოაჯირს მიყრდნობილი
-ფიქრობ, რომ შენთან ვიცხოვრებ ,საყვარელი ,მეგობარი, მსმენელი,პრობლემების მომგვარებელი გავხდები და შვილს მაშინ გავაჩენ როდესაც ჩემს სიცოცხლეს საფრთხე დაემუქრება ორსულობის გამო?
-ბავშვები არ მინდა ასე რომ
-უკაცრავად?
-არ ვაპირებ ქორწინების პირველივე წელს შვილი მყავდეს რადგან ბავშვები უნდა იბადებოდნენ მშვიდ გარემოში, როდესაც დედა და მამა პატივს სცემენ ერთმანეთს, უგებენ და მინიმუმ იცნობენ. შენ კი რას აპირებ ისე გააჩინო ბავშვი, რომ მხოლოდ მამა დამიძახოს და მორჩა? ეგეთ ბავშვს მილიონს გავაკეთებდი
-ნუ ყვირი და ხელებს ნუ მიშლი უაზროდ
-არ ვყვირი, შენ არ იცი ყვირილი რას ნიშნავს!
-ანუ ექიმთან არ წამოხვალ?
-წამოვალ პრობლემა არაა... კი არ მეშინია ექიმების . ისე წინასწარ გეტყვი რომ არაფერი მჭირს,არც ნარკომანი ვარ და არც ბოლო დონის ბ*ზებს ვჟიმ*** პრეზერ*ატივის გარეშე მითუმეტეს . ისე კი იცოდე რომ მანამ არ გეყოლება შვილი სანამ დრო არ მოვა, არ მივხვდები რომ შენგან მინდა მყავდეს შვილი!
-უაკცრავად? მე მოგყვები ცოლად და შენ ფიქრობ რომ ჩემგან არ უნდა გყავდეს შვილი?
-დიახ , საერთოდ არ მგონია რომ შენ ბავშვს კარგად აღზრდი და ნორმალური იქნება. მანქანა არ ვარ რომელიც ბავშვებს აკეთებს . შეგეძლო სპერმის ბანკისთვის მიგემართა და გათხოვება საერთოდ გადაგეფიქრებინა...თუ უკანონო ბავში არ ჯდება წესიერი ქალის სტილში
-ასე ცინიკურად ნუ საუბრობ და საერთოდ ნუ მიახლოვდები- ბათუ უკვე მის წინ იდგა და თვალებში უყურებდა
-ბავშვები არ იქნებიან სანამ არ ისწავლი როგორ უნდა მოიქცე- ხელები წელზე მოხვია და სხეულზე აიკრა- ვგიჟდები ასე რომ კანკალებ ჩემი მოახლოებისას- ცხვირის წვერი ყელზე გაუხახუნა და კანი ტუჩებშორის მოიქცია, უკბინა და ბოლოს სველი კოცნის კვალი დაუტოვა
-გამიშვი !
-როდის მიბრძანდები ექიმთან? ექიმი ქალია?
-ახლა არ მითხრა რომ შებმას დაუწყებ
-თვითონ დამიწყებს და მინდოდა მეთქვა რომ კაცთან მისულიყავი
-მეც ვიტარებ გამოკვლევას და კაც გინეკოლოგებს ვერ ვიტან
-კომპლექსი გაქვს?
-რანაირი კაცი ხარ არაფერი გადარებს?
-შენ მგონი გრუზინები გიყვარს... თან არ გიყვარს რა გინდა ვაფშე?- თმა დაუშალა და ისევ მოაჯირს დაადო ხელი- თმას ნუ იკრავ-თქო გითხარი? ცოლად რომ გამომყვები იმ დღიდან სახლში სულ ასე ივლი -ყბაზე აკოცა და შემდეგ მოშორდა
-მიდიხარ?
-გადარეული რომ ხარ ,შენებურად მითქვამს ხომ?- კარში გაჩერდა და ისე გამოხედა ადგილზე მიყინულ კატოს- ხვალ შევხვდებით - თვალი ჩაუკრა და წავიდა.
........
კლინიკაში იყვნენ ბათუ და ეკატერინე. ქალბატონი სკამზე იჯდა და რიგს ელოდა. ბაღათურია დერეფნის ბოლოს იდგა და მობილურით საუბრობდა დროის გასაყვანად
-ვერ გავიგე კლინიკაში რა გინდა. შენზე ჯანმრთელი ვინღაა -ერეკლე გაოგნებული ჩანდა
-გიჟია და ავუსრულებ სურვილს ჩემი რა მიდის.ამის გამო ხო არ ვეჩხუბები , ანალიზებს გავიკეთებ მეტი ხო არაფერი
-თვითონ იკეთებს შენ რო გიშვებს ?
-კი იკეთებს ... -ერეკლე რომ ბრაზობდა სიცილს ვერ იკავებდა
-რა გაცინებს,შენს ადგილას მოვკლავდი . ბოლო დონის იდიოტი გამოყავხარ რომელმაც ისიც არ იცის რა სჭირს ...ნეტა რა ჰგონია რო ქლამიდიაზი გაქ თუ შიდცი და ჰეპატიტი
-ყველაფერზე რომ ფეთქდები იმიტომ ვერ გაგირკვევია ოთხი წელი შენ ცოლთან საქმე! ჩხუბის დროს უფრო გაჯიუტდდებოდა და ახლა ჰგონია რომ ყველაფერს მარტივად დავუჯერებ!
-ნამდვილი ეშმაკი ხარ . წავედი მე ... ისე მაინც მომწერე რას გეტყვიან რო მოვა პასუხები
-ჯერ რა დროს პასუხებია...აუ კაროჩე რა ცოტნე როგორ გამოვუშვი ამ დედა მოტყნ*** ადგილას.აქ რა გამაძლებინებს ამდენი ავადმყოფი და გაჭირვებული ადამიანია
-თვითონ უნდოდა და შენ რას უზამდი...წავედი ახლა ჩემი ბრატყი უნდა წავიყვანო აუზზე
-ცურვას ასწავლი უჩემოდ?
-ნუ გაატრაკე რა ...მოდი მერე და შენ ასწალე .ისე გავაგრილებ ,სიცხეა ტო
-კაი და გამოვალ თუ გამოვაღწიე აქედან- მობილური გათიშა და კატოს გახედა. ერთ- ერთ კაბინეტში შეიყვანეს ,ისიც შეჰყვა.კი დაუბრიალა თვალები ,მაგრამ შანსს გამოტოვებდა?
-გამარჯობათ ,დაბრძანდით
-გამარჯობა -თქვა და ნერვიულად გადახედა ბათუს ,უკვე იცოდა რომ რაღაც საოცრებას ჩაიდენდა. ტავიდანვე შეაშინმა მისმა მარტივმა თანხმობამ. ექიმმა რამდენიმე კითხვა დაუსვა და როგორც კი გაიგო რომ უბრალოდ შემოწმება სურდა ქალბატონ კატერინას საქმეს შეუდგა. ბათუ კი ექთანს გაჰყვა ... სხვა ანალიზებიც ჩაიტარეს და ისევ კაბინეტში დაბრუნდნენ.
-დაგირეკავთ და შეგატყობინებთ როდის იქნება პასუხები მზად, საერთო ჯამში კი შემიძლია გითხრათ რომ სრულიად ჯანმრთელი ბრძანდებით
-მაშ ,შეხვედრამდე - ეკატერინე წამოსადგომად მოემზადა ბათუმ ხელი რომ დაადო ხელზე და შეაჩერა
-ქალბატონო დიანა ანალიზების პასუხებამდე გვინდა გვირჩიოთ აბები ან თუნდაც ნემსი კატერინასთვის... მალე დაქორწინებას ვაპირებთ და ჯერ-ჯერობით ბავშვის გაჩენა არ გვინდა ხომ ხვდებით -ძალიან მშვიდად ესაუბრებოდა ქალს და ეკატერინეს ხელზე თითებით ეფერებოდა. კატო უსმენდა სხვადასხვა შემოთავაზებას და ყურებს ვერ უჯერებდა, იცოდა რომ რამეს ჩაიდენდა ,მაგრამ ამას ვერ წარმოიდგენდა. უცებ გამოფხიზლდა და წამოდგა
-ქალბატონო დიანა ვფიქრობ ანალიზების პასუხის შემდეგ სჯობს ამ თემაზე საუაბრი ... მომდევნო შეხვედრამდე
ბათუს გადახედა,ისიც სრულიად კმაყოფილი მზერით უცქერდა, წამოდგა და ქალს დაემშვიდობა. საავადმყოფოს დერეფანში მიქროდა,კი არ მიაბიჯებდა . ბათუ მიჰყვებოდა და კმაყოფილი იღიმოდა. მანქანაში ჩაჯდა და კარი ისე მიხურა ლამის ჩამოაგდო.
-ეს რას ნიშნავდა?
-რაზე მეუბნები?
-არ ვაპირებ რაღაც აბების დალევას ყოველი სექსის წინ ან უარესი რაღაც უბედურების გაკეთებას და ამით მცირედი საფრთხის შექმნას...
-მეგონა პრეზერვატ*ვით სექ*ი არ გევასებოდა , თორემ მე მიჩვეული ვარ უკვე და რადგან შევთანხმდით და შენი სურვილიც ავასრულე შეიძლება ჩემს საქმეებს მივხედო?
-სამაგიერო გადამიხაე? ეს რა ანგარიშის გასწორება იყო ანალიზის გამო?
- სურვილების დაბალანსება... მესმის რომ ჯანმრთელი ქმარი გჭირდება და ჩემზეც ფიქრობ. მე კი ბავშვი არ მინდა ქალისგან რომელიც არც კი მიცნობს, რომელთანაც საერთო არაფერი მაქვს და რომელსაც არ უნდა რომ ჩემი ესმოდეს
-როგორ შეგიძლია ასე მშვიდად მესაუბრო
-არაფერია აქ საომარი ... დამიჯერე . სახლში მიგიყვანო თუ ნელიკოსთან?
-შენ სად მიდიხარ-ღრმად ჩაისუნთქა და დამშვიდებას ეცადა. აშკარა იყო რომ მართალს ამბობდა და ჩხუბის დრო ნამდვილად არ იყო
-დავიგრუზე ,ბავშობა გამახსენა იმ ოთახმა და როგორმე უნდა განვიტვირთო
-რა კარგია ხუმრობის ხასიათზე ხართ ისევ...
-შენც სცადე ერთხელ იქნებ და მოგეწონოს - გაბრაზეულ კატერინას უცებ მოკიდა ყბაზე ხელი და ტუჩებზე წაეტანა - ნერვებს ნუ იშლი ტყუილად, უბრალოდ დაფიქრდი შენ ხომ ჭვიანი ქალი ხარ
-სად მიდიხარ...დღეს დილით ვის ელაპარაკებოდი ?- თავი გვერდით გასწია როგორც კი საჭეს მიუბრუნდა ბათუ მაშინვე კითხვა დაუსვა
-კაბაზე რა ხდება? დახატა ლიზიკომ?
-დავით ნუ ცვლი თემას... ერთი კვირაა ექიმთან ვიზიტი გადადე . არც კი ვიცი სად დადიოდი , ამ დილით ვიღაცას ესაუბრებოდი ჩემთვის გაურკვეველი ტერმინოლოგიით ,თითქოს რაღაც მინიშნებები იყო . სად მიდიხარ?
-ამ ბოლო დროს დეტექტივებს უყურებ?
-დავით მიპასუხე !
-ხმას ნუ უწევ და მიხვდი როდესაც არ გპასუხობ ე.ი არ გეხება შენ ეს თემა! მიხედე ქორწილს და იფიქრე ანალიზის პასუხებზე იქნებ ავად ვიყო და ქორწილამდე ახალი საქმრო იპოვნე- ღრიალამდე ცოტა აკლდა,საჭეს ხელი დაარტყა
-ახალი საქმრო? გინდა ვიპოვნო? საერთოდ არ გადარდებს ? ქორწილის დღეს რომ დაგტოვო და წავიდე დაიკიდებ?
-ქორწილის დღეს რომ დამტოვო სამუდამოდ ჩემი საყვარელი იქნები . შეწყვიტე უაზრო გამოსვლები , გონს მოდი და ისიც იკმარე დღეს რაც გამაკეთებინე- მანქანა სწრაფად დაამუხრუჭა ერისთავების ჭიშკართან და კატოს მიუბრუნდა - გადადი
-არც ქორწილი შედგება და შენი საყვარელიც არ ვიქნები, თვის ბოლოს სულ სხვა კაცი იქნება ჩემს გვერდით ,რომელიც ჩემს სურვილზე ააგებს ცხოვრებას და შვილებზეც არ მეტყვის უარს- მანქანიდან გადავიდა და ეზოსკენ წავიდა. ჭიშკრის გაღებაც ვერ მოახერხა ისე მოაბრუნა უკან ბაღათურიამ , მკლავებზე უჭერდა ხელს და გაგიჟებული მზერით უყურებდა
-ახლა მე წავალ, ქორწილამდე ერთი კვირით ადრე დავბრუნდები .შენ კი უკვე გამოფხიზლებული დამხვდები და მიხვდები რომ იმ დღიდან მე მეკუთნი როცა პირველად დაგინახე , შენი ნებით, რომ დამიკაკუნე კარზე და გართობა ჩამიშალე მაშინ უკვე მახეში იყავი ! შეიგნე რომ ისე იქნება როგორც მე მინდა და გააკეთე ისე რომ ის მინდოდეს რაც შენ გინდა - ტუჩებზე ეძგერა და ისე აკოცა სულ მთლად გამოაცალა ძალა სხეულიდან. შემდეგ ცივად მოშორდა და წავიდა
ერთი კვირა რომ გავიდა და მისი ხმაც არ ჰქონდა გაგებული უკვე ჭკუაზე აღარ იყო. უამრავი საქმე ჰქონდა, არ აძლევდნენ მოსვენებას. ლიზას კაბის ესკიზი დაახატინა, მკერავს შეუთანხმდა, დიზაინერი მუშაობდა და ყველაფერი წამებზე იყო გათვლილი. არ იცოდა სად იყო ბაღათურია, მშობლებმა არ იცოდნენ. ცოტნე და ერეკლე არაფერს ამბობდნენ. ანალიზების პასუხები გაიგო , ყველაფერი ისე იყო როგორც ბათუ ეუბნებოდა ,მაგრამ ისეთი რეაქცია ჰქონდა თითქოს არც კი ადარდებდა ეს ამბავი. რეალურად სხვა რამ რომ ყოფილიყო მაინც გაჰყვებოდა და ეს ფაქტი აგიჟებდა, ის უნგრევდა ფსიქიკას რომ ამ კაცზე დამოკიდებული იყო. დამოკიდებულება კი ერთ კვირაში იგრძნო, გაიაზრა ყველა მისი ქცევა, ყველა მისი გამოხედვა სიტყვა და ყვ