შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ხოტევის ცის ქვეშ (სიყვარულით ნამღერი ნაამბობი) /სრულად/


15-08-2020, 23:07
ავტორი Mary Drey
ნანახია 1 416

კობახიძეების ოჯახში დილიდანვე ჟრიამული იგრძნობოდა. შიგადაშიგ შორი მანძილიდანაც კი გაიგონებდა ადამიანი ახალგაზრდა გოგონას რომანტიკულ, აღმაშფოთებელ ღიღინს, რომელიც ყველაზე ლაღ და სიმღერის მოყვარულ ბეღურას ნოკაუტში ჩააგდებდა.
ხოტევის ცის ქვეშ, პატიშვილების უბანში სამყაროს სხვა ფერი დაჰკრავდა... დანახვისთანავე ადამიანის სხეულში სითბონარევი სიყვარულის გრძნობის წვეთი იღვრებოდა, რომელიც შემდგომ, უშუალოდ ყველაზე ღრმა და მელანქოლურ ტბად, ანდა შეუცნობელ, ამაღელვებელ ზღვას ემსგავსებოდა... არა... განა იმას ვამბობ, რომ რაჭაში მხოლოდ ხოტევი არის შთამბეჭდავი სანახაობის, არა... მოდით, ცუდად ნუ გამიგებთ. მე იმის თქმას ვცდილობ, რომ ხოტევის ცის ქვეშ სამყარო ბევრად საამო საცქერისა ხდება. აჰ... თქვენსას ისევ არ იშლით, არა?! ისევ არ გჯერათ ხომ ჩემი?! მოდით, ყველაფერი აქედან დავიწყოთ. თქვენ კი, ჩემს ბილიკებს მიჰყევით! ოღონდ სიტყვა არ გამაწყვეტინოთ...
პატიშვილების უბანს, როდესაც მიუახლოვდებით შესაძლოა იმედის სხივთა ნაპერწკლები ჩაგიქრეთ იმის გამო, რომ ნახევარი გზა ფეხით სიარული მოგიწევთ... ამ გზაზე, ამ გზის ზღურბლს იქით ახალი სამყარო იქმნება, რომელიც ყოვლადაა მოწყვეტილი ამ დიად და ფრთაშესხმულ ცივილიზაციას. თუმცა ნუ იჩქარებთ. ამჯერად სიტყვები საკმარისი არ არის და ნურც სასოწარკვეთას მიეცემით. ჩემი სიყვარულით ნამღერი ამბავი აქედან, ამ ზღურბლს იქით იწყება.

***

პატარა, ერთსართულიანი მწვანე შეფერილობის მქონე სახლი, რომლიდანაც ალაგ-ალაგ, თავისი ეშმაკისეული ნაპრალებიდან ცივი, დაუპატიჟებელი სტუმარი შემოაღებს ხოლმე კარს. შემდგომ ურცხვათ უყვება ნაბიჯებს, სიზმრით დათმობილი სახლის მკვიდრდებს გვერდს ჩაუვლის და ქურდის მსგავსი ეშმაკობით იწყებს მწვანე, ძველი სახლის საგულდაგულოდ შესწავლას. ბოლოს გრძნობა არეული, მუხლმოკეცილი, თავისსივე მკვიდრ შთამომავლობას თან ერთად ლოგინის მიუსაფარ ღრიჭოებში უჩინარდებიან... და ასე დაუსრულებლად.
და მაშინ, როდესაც მზის პირველი სხივი, თავის გამიჯნურებული მთის მომწვანო-მოჟანგისფერო წვერს შეეხება, ჩიტები ყოფით ცხოვრებას უბრუნდებიან და სიყვარულით სავსე თვალებით სამყაროს გაღვიძებას ჟღურტულით ეგებებიან. შემდგომ ერთ გუნდად ცაში აფრინდებიან, ცის მოწითალო, მონაცრისფრო, მოიისფრო, მეწამულისფერ ცაში უკვალოდ იკარგებიან. რამდენიმე წუთში კვლავ მიწისკენ მიისწრაფვიან და ბოლოს, თითქოს ხორუმისმსგავსი ცეკვა-ცეკვით ხოტევის ცის დიდებას მადლობასაც კი უხდიან.
კობახიძეების ოჯახის მწვანე შეფერილობის სახლიდან, ზუსტად ჩრდილო-აღმოსავლეთ მხარეს, თუ ადამიანი ბუნების სამყაროს თანაზიარი გახდებოდა, აუცილებლად დაინახავდა ბებერ, დათოვლილ, თეთრ ნაბად მოხვეულ კავკასიონის მთებს. მისი შემხედვარე რთული იყო ადამიანს არ გენატრა მოზღვავებული ვნებათაღელვის შეგრძნება, რომელიც ასე ახლოს იყო ღვთიურ სამყაროსთან. და სწორედ ამ დროს, ცის ნაპრალები გაიხსნება და საამო ჰანგებით ააყვავდება ხოტევის მკვიდრ პირებს
და შემდგომ, როდესაც ხოტევის ცა საბოლოოდ განათდებოდა და ჩიტებსაც მობეზრდებოდათ თავიანთი შთამბეჭდავი, საოცარი ჟღურტული, კობახიძეების ოჯახში დილაადრიან აღინიშნებოდა ფარული ფუსფუსი. ამ დროს რთული მისახვედრი სულაც არ იყო, რომ ეზოში... ხოტევის ახალგაღვიძებული ცის ქვეშ თავშალწამოკრული, ჯერ კიდევ ახალგაზრდა იერის მქონე ბებია, რომ აგუზგუზებდა მწველ ცეცხლს ღუმელში. მარინა ბებო, რომელიც მუდმივად დაუღალავად შრომაში იყო ჩაფლული, სულაც არ ეზარებოდა მზის პირველი სხივის დადგომისთანავე ცომის მოზელა და რაჭული ლობიანების მწველ ღუმელში გამოცხობა... და ღმერთმანი... სწორედ ამ დროს, თითოეული მწვანე სახლში მცხოვრები პირი თვალებს ანთებული მზერით ამხელდნენ და მთელ თავიანთ ფილტვებს სასიამოვნო, ლობიანის სურნელით აჯერებდნენ. წამში მუცელიც წრიალს იწყებდა, როგორც საათის ისრები.
ხოტევის ცა ნელ-ნელა იღვიძებდა. ხოტეველებიც თვალს ამხელდნენ... ზეცა, რომელიც რამდენიმე საათის წინ სრულიად ჩამქრალი, უმოძრაო, ვარსკვლავებით მოჭედილი იყო, უკვე გაღვიძებას იწყებდა და თანდათან უფრო ცოცხლდებოდა.

***

- ბაბუ, ხომ იცი, როგორ მიყვარხარ?!- ცაში გაისმა მჭეხარედ ერთ-ერთი მოზარდი კობახიძის ხმა, რომელიც კავკასიონივით დიდ და ჭაღარა ბაბუას სიყვარულით სავსე სიტყვებით აჯილდოვებდა.
- "მიყვარხარ ძლიერ, ძლიერ, რაც გადის დრო და ხანი..."- უპასუხა შვილიშვილს, ფრიდონი კობახიძემ სიყვარულით სავსე თვალებით, რომლებშიც ჯერ კიდევ უთქმელი გრძნობა იყო ჩამალული ამ სიტყვებს შორის.
- მე უფრო მეტად მიყვარს, შენი ფუმფულა ტანი...- არ დააყოვნა შვილიშვილმაც და გაბრწყინებული თვალებით ბაბუას მზერას აგროვებდა. ფრიდონ კობახიძემაც თავისი დამახასიათებელი, მოსიყვარულო, სითბონარევი ღიმილი გამოაჩინა და ძლივს შერჩენილი, ზედა ყბაზე ჩამოკიდებული ყვითელი კბილი აუქანქარდა. შვილიშვილს ეს ნომერში ბაბუაში ყველაზე მეტად უყვარდა. მის მიმართ გრძნობა კი ყველაზე კაშკაშა ფერისა იყო, მთელ დედამიწაზე.

***

ხოტევის ცის ქვეშ ყველა თანასწორია. მან არ იცის უმცროს-უფროდი, მდიდარი თუ ღარიბი, ნიჭიერი თუ უნიჭო... ხოტევის ცის ქვეშ ყოველთვის სასიამოვნოდ თბილა...
და სადღაც... დედამიწის რომელიღაც პატარა კუნჭულში საქართველოა და მის შიგნით კი, ჩვენი დიდებული ხოტევი, რომელმაც სიტყვების ძალას აჯობა, ჩამოაშორა...
და თქვენ გჯერათ იმ სამოთხის, რომელიც ხოტევის ცის ფერია?!
და თქვენ გჯერათ, იმ ოცნებების, რომლებიც ხოტევის ნაპრალებში რჩება?!
და თუ თქვენ გჯერათ ისეთი ურთიერთობის, რომელიც შვილიშვილურ ურთიერთობას ღვთიურს უტოვებს?!
და თუ დიახ, ეს ადგილი სწორედ თქვენთვისაა...
ხოტევი ყველა ადამიანს თანაბრად იტევს!



№1 სტუმარი Nino

Au bavshvoba gamaxsenda. Zalian magrad agwere kochag

 


№2  offline მოდერი Mary Drey

Nino
Au bavshvoba gamaxsenda. Zalian magrad agwere kochag


უღრმესი მადლობა ^^

 


№3 სტუმარი Tata

მართლაც ბავშვობის ნოსტალგიური ჰანგების.

 


№4  offline მოდერი Mary Drey

Tata
მართლაც ბავშვობის ნოსტალგიური ჰანგების.


ვაიჰ... ^^

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent