შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ფული,სიყვარულის სანაცვლოდ (ნაწილი10)


19-01-2021, 23:26
ავტორი ♡The moon
ნანახია 539

ანდრიას სახეზე ფერი ეცვალა და ფეხზე მხეცივით წამოხტა.
-რა მოხდა?
თვალებზე ცრელი შევნიშნე, რომლის შეკავებას არც კი ცდილობდა.
-გუშინ ჩემს სახლს ცეცხლი გაუჩნდა.
-დედაშენი როგორაა?ფეხზე სწრაფად ავდექი და მის წინ
ლოდივით გავშეშდი.
-დრო არ მაქვს.
-დამელოდე მეც მოვდივარ
-ძალიან გთხოვ,მნიშვნელოვანია ჩემთვის ყველა წუთი.გარეთ გავარდა და კარი მიიჯახუნა.
-ჩემ მანქანას წაიყვანს...
საწოლზე მკვდარივით გადავარდი.
-რა ვქნა ახლა? ტაქსით წავალ, მეტი გზა არაა...სწრაფად გადავიცვი და ტაქსს გამოვუძახე.
მთელი ნახევარი საათით გამასწრო...
-ძალიან გთხოვთ, სიჩქარეს მოუმატეთ,მეგობარმა გამასწრო და იქნებ დავეწიოთ?!
-როდის წავიდა თქვენი მეგობარი?
-ნახევარ საᲐთის წინ.
-რა მანქანით, მივხვდი რომ ლაპარაკის გაგრძელება სურდა თან სარკეში აპარებდა თვალებს. მძღოლი,ახლაგაზრდა მამაკაცი იყო.
-მერსედესი. მოვისაზრე, რომ სანამ კიდევ გააგრძელებდა ლაყმობას, მამასთან დამერეკა.
-მამა, ანდრიას დაურეკეს, მის სახლს ცეცხლი გასჩენია გუშინ და გაიგე რამე?
-რას ამბობ ემილი? სადაა ახლა ანდრია?
- წამოვიდა თბილისში, ვეღარ დამელოდა,მგონი დედა ჰყავს მძიმედ. მე ტაქსით მოვდივარ.
-კარგი გათიშე, გავარკვევ...
-კარგი მამა, დაგირეკავ ათ წუთში...
-მე კიდევ მეგონა, შეყვარებულს ეჩხუბე და მიგატოვა.თავი შემოატრიალა და გამიცინა.
-თუ წინ არ უყურებთ და ნორმალურად არ ივლით, თავს გაგიტეხავ! გასაგებია?
რატომ ღიზიანდები?- არ შეიძლება ამხელა გზაზე მივდივართ და დაგელაპარაკო?
-არ შეიძლება! უქკვე დასახლეას საკმაოდ დაშორებული ვიყავᲘთ.
მანქანა გააჩერა.
-რას აკეთებ?
-რას მენაგლები? -თავი ვინ გგონია?!მამასთან დავრეკე სწრაფად, ისე რომ არ შემემჩნია.
-გზას თუ არ განაგრძობ, პრობლემები შეგექმნება!
-შენ შემიქმნი პრობლემას?ისე გაიცინა გამაკანკალა...
-დიახ.მამაჩემი გაგატყავებს, მანქანის ნომერი, ყველაფერი გავუგზავნე, სანამ შენ ლაყმობდი!
მამამ ტელეფონი გამითიშა.
-და რა ქენი მაგით? სანამ მამაშენი გიპოვის, აქამდე მოვა,მგლების ლუკმა გახდები.
-შენ კი ჩემი... მანქანაში სავარძელზე,შუშის ბოთლი იყო ჩამოდებული, თავში ჩავარტყი ,გონება დაკარგა ცოტახნით, გასაღები გამოვაძვრე და მანქანაში ჩავკეტე.
პოლიციას გამოვუძახე, ავუხსენი სადაც ვიყავი, მერე კი
მამას დავურეკე...
-მამა მძღოლს თავში ბოთლი ჩავარტყი და გაითიშა,მანქანა გააჩერა და მემუქრებოდა. ემოციებისგან ტირილი დავიწყე...
-რას ამბობ? სად ხართ ახლა?
-პოლიციას დავურეკე,მოვა მალე...
-ცოცხლია შვილო?მამაჩემის აღელვებული ხმა მომესმა ტელეფონში..
შუშაზე ხელები დავარტი,თავი სადაც ჰქონდა მიდებული, შიშისგან მთელი სხეულით შექანდა,ისე რომ შიშისგან ვიყვირე.
-კარი გამიღე შენ ბო*ო!
-ცოცხალია მამა, გამოფხიზლდა.
-პოლიციას დაელოდე მეც მოვდივარ...
ხუთ წუთში პოლიცია მოვიდა, იქამდე კი ჯოჯოხეთი გამომატარა, ამ ველურ არსებამ,ლამის შუშა გატეხა და გადმოხტა.
პოლიციის მანქანა,ჩემ ფეხებთან გაჩერდა.
-მოგესალმებᲘთ,თქვენ დარეკეთ პოლიციაში?
-დიახ.ტაქსის მძღოლი ჩემზე ძალადობას აპირებდა, თავში ჩავარტყი და გაითიშა,მერე კი მანქანა დავკეტე.პოლიციელმა გასაღები გამომართვა და მანქანისკენ წავიდა.
კარის გაღება და გადმოხტომა ერთი იყო...
-ბატონი პოლიციელო, ამ გოგოს ფულის გადახდა არ უნდოდა, ვუთხარი აქ დაგტოვებ მაშინ მეთქი, ცოლ-შვილი გამოსაკვები მყავს, ტყუილად დროს ვერ დავკარგავ მეთქი, ხოდა ამაზე დაიწყო ყვირილი და თავში რაღაც ჩამარტყა.
-ტყუილია ბ. პოლიციელო, ტყუილი.
-ორივე ჩასვი მანქანაში გივი და იქ გავარკვიოთ ვინ ტყუის.
-მამას უნდა დავურეკო,ამ საქმეს ასე არ დატოვებს.
-მეც ეგრე არ მაშინებდი? წინ დააჯინეს მძღოᲚთან, მეკი უკან პოლიციელთან ერთად.
-დავინახავთ მაგასაც, მე არ ვარ იმ ოჯახიდან რომ გზის ფულის გადახდა არ შემეძლოს. ისიც კი გითხარით თუ სწრაფად ივლიდით მეტსაც გადაგიხდიდით.
-დიახ თქვენ მეუბნებოდით რომ დამერღვია მოძრაობის წესები.
ხმა აღარ გამიცემია,მამაჩემთან დავრეკე, ხმამაღალი რეჟიმით და პოლიციელს მივაწოდე....
-ემილი, მოვიდა პოლიცია?
-გამარჯობათ,მე ვაგხტანგ გოგოლაძე ვარ.-თქვენი შვილი, განყოფილებაში მიგვყავს?
-რატომ?
-მძღოლს,თავში ბოთლი ჩაარტყა.
-მომისმინე, ჩემ შვილს თუ არ დააჯენთ მანქანაში და გზას არ დაადგებით, მერწმუნეთ სამსახურსაც დაკარგავთ და Მეტსაც გამოკრავთ ხელს.
-ვის ველაპარაკები?დაიძაბა პოლიციელი.
-ვის ელაპარაკები ბიჭო და გიორგი ვარ ელბაქიძე, კითხეთ თქვენს უფროს და აგიხსნის!
პოლიციელს სახე შეეცვალა, მეორეს გადახედა, მერე ტაქსის მძღოს თავში უთავაზა.
-შენი დედაც ვატირე!
-მომისმინეთ, ახლა წავალთ განყოფილებაში, ჩვენებას მოგვცემთ და ჩვენივე ხარჯით წაგიყვანთ სახლში.
-კარგი, მეტი გზა თუ არაა.
-მადლობა რომ ეხმარებით პოლიციას.
ჩანთიდან საფულე ამოვიღე და სამასი ლარი,გავუწოდე პოლიციელს.
-ეს იმისთვის რომ ამ კრეტინს არ დაუჯერეთ და იმისთვისაც რომ ერთი კარგად მოხვდეს გვერდებში, ცოლის გარდა სხვა ქალისკენ რომ აღარ გააპაროს თვალები.
-Ეგ ჩემზე იყოს! თქვა საჭესთან მჯომმა და ისევ წამოარტყა, ბავშვივით თავში.
საღამო იყო, ექვსი საათი, მამა პოლიციის შენობაში, ტერორისტივით შემოვარდა გაჰყვიროდა;
-სადაა ჩემი შვილი? -მე რა გითხარით ?
ჩვენება უკვე მიცემული მქონდა.
კაბინეტიდან,პოლიციის უფროსი გამოვიდა, მამას დანახვაზე, ხელები გაშალა და ჩაეხუტა.
-აბა ისე არ მოხვიდოდი!-ასე უნდა დამეკარგო ?
-არა ძმაო, ხომ იცი, ხან სად ვარ და ხანაც სად. ჩემ საქმეს შრომა სჭირდება.
-მესმის, მესმის! -აი შენი ქალიშვილი, თმის ღერიც არ აკლია.
-ძმურად მანახე ერთი ის ნაბოზ*არი.
-მოუვლი მე მაგას! წამოდი დავლიოთ, მომენატრე ძმაო... თანაც დაღამდა, დარჩით აქ.
-არა ძმაო,არაა კარგი ამბები იქ...
-რა მოხდა?
-ახლობელს პრობლემები აქვს და მე აქ ვიქეიფო არ გამოდის რა!
-შემიძლია დახმარება?
-აქედან არ შეგაწუხებ, უკვე ჩავრიე ხალხი, მოაგვარებენ ყველაფერს.
-კარგი, აბა თუ სხვა გზა არაა, დამილოცნია სავალი და მესტუმრე ოჯახით.
-კარგი ძმაო,მადლობა.
წამოვედით.
-მამა, რა ამბავია?- გაიგე რამე?
-ოხ, რთულადაა საქმე!- დედამის მე-3 ხარისხის დამწვრობა -აქვსო რეანიმაციაშია. მთავარმა ექიმმა მითხრა...მეზობლებს გამოუყვანიათ...
-როგორ გაჩნდა ნეტავ, ცეცხლი?
-ექსპერტიზა კეთდება, მალე გავიგებთ.ჩავაყენე ხალხი საქმეში.
-მადლობა მამა.
-კიდევ ერთი, დედაშენი ჩამოვიდა, გელოდება.
-მაგრამ ანდრია?
-არ გააღიზიანო რა გთხოვ!-რაც საჭირო იქნება, გვერდში დავუდგები...
-კარგი მამა.
მამამ სახლში მიმიყვანა, თვითონ კი საავადმყოფოში წავიდა. სახლში შევედი. დედა შემომეგება...
-როგორ ხარ შვილო?- როგორ დაისვენეთ ბაკურიანში? -გოგოები სად არიან?
-ყველა დაიღალა და სახლში წავიდნენ.
დიდხანს მკოცნა,ბებიას ამბავი გამოვკითხე, ცოტახანს ვილაპარაკეთ...
- დედა დავიღალე, წავალ დავწვები ხო?
-მიდი შივილო. შუბლზე მაკოცა.
ოთახში ავედი და მამას დავურეკე;
-არის რამე ახალი?
-სამწუხაროდ ვერ გადაიტანა, გული გაუჩერდა შვილო, ტელეფონში ანდრიას ,,ღრიალის"ხმა გამოდიოდა.
საწოლს,სწრაფად მოვწყდი.
-წამოვალ მამა.კიბე ჩავირბინე. გასასვლელში დედა გადამიდგა,ხელში ტელეფონი ეჭირა.
-არ გაბედო და ამ კარიდან არ გახვიდე,მის სანუგეშოდ,თორემ გეფიცები, ამ კარს ვეღარ გააღებ!
-უკვე მოგიტანეს ამბავი ხომ?!
-მომიტანეს.
-მაინც წავალ!
-ჩათვალე რომ მე დედაშენი აღარ ვარ. ზურგს უკან მომაძახა ეს სიტყვები, მაგრამ მე არ გავჩერებულბვარ, სხეული ჩამენგრა და სული დამეწვა, ამ წუთას ორი ქალი მოკვდა ჩემთვის, ქალი რომელიც არ უნდა მომკვდარიყო და Დედაჩემი, რომელმაც განიძრახა ბედნიერება წამართვას.
საავდმყოფოში მივედი,საოპერაციოსკენ სწრაფი ნაბიჯებით მივქროდი, დერეფნის კუთხეს გავცდი თუ არა ანდრია დავინახე, დაბლა იჯდა, კედელზე თავი ჰქონდა მიდებული და ერთ წერტილს მისჩერებოდა...
მამა მომიახლოვდა, მხარზე ხელი დამადო და წავიდა, ალბათ იმიტომ რომ უხერხულობა არ მეგრძნო და გასაჭირში მყოფ ანდრიას, გვერᲓში ამოვდგომოდი.
მისკენ, თითქმის სირბილით მივედი, წინ ჩავიმუხლე, ჩავეხუტე და ავტირდი...
-ვწუხვარ ჩემო ანდრია, ვწუხვარ!
თვალებში შემომხედა,ტირილისგან დასიებულ და აცრემლილი თვალები, იმდენად მძიმე იყო რომ დიდხანს ვერ გავუძელი და დაბლა დავიხედე.სახეზე ჩამოყრილი თმა, ხელით ყურზე გადამიწია.
-რატომ ემილი ? რატომ მიმატოვა დედამ?
ვერაფერი ვუპასუხე, Იმ ცრემლების გარდა,რომელიც ჩემ სახეზე მდინარეებივით მიიჩქაროდნენ.
-აღარავინ დამრჩა ემილი, სულ მარტო დავრჩი.
-მე?- მე შენთვის არავინ არ ვარ?
უსიტყოდ ჩამეხუტა.
-მადლობა, ჩემთან რომ ხარ.
მიცვალებული ეკლესიაში დავასვენეთ. ანდრია დღედაღამ მასთან იყო,მეც არ ვცილდებოდი. ვცდილობდი, ჩემი ყოფნით მაინც მიმეცა ძალა, ნიკა და ბექაც იქ იყვნენ, რაც გასაკეთებელი იყო, ანდრია არ აწვალებდნენ.
ქალბატონი ნონა დავკრძალეთ.
ანდრია დარდის მარცვლად გადაიქცა, აღარ იღიმოდა და სასმელში იკლავდა დარდს...
ამ ხნის განმავლობაში, პოლიციამ გაარკვია, რომ სახლს განძრახ გაუჩინეს ცეცხლი.
ანდრია თავს დებდა, რომ მტრები არ ჰყავდა მათ ოჯახს, მაგრამ გამოძება ამტკიცებდა რომ ეს დაგეგმილი დანაშაული იყო, რადგან, სახლის იმ კუთხიდან დაიწყო ხანძარი ,სადაც ხის მასალა ჭარბობდა,ეს განძრახ იყო მოფიქრებული, რათა სახლი ადვილად აალებულიყო, ამასთან შეარჩიეს დრო, როცა ანდრია სახლში არ იყო.
ერთ დღეს, როცა მე და ანდრია ბექას სახლში ვისხედით, გამომძიებელმა დარეკა და ანდრიას ნახვა მოიმდომა, ანდრიამ მისამართი მისცა,მალე გამომძიებელი იქ გაჩნდა.
-სახᲚთან ახლოს, ნივთი ვიპოვეთ, შესაძლოა დამნაშავეს ეკუთვნის, მინდა შეხედოთ, იქნებ თქვენიცაა?
გამომძიებელმა ჩანთიდან პარკი ამოასრიალა და ანდიას მიაწოდა, ანდრიამ, ხელებში ატრიალა ნივთი.
-ეს ჩემი არაა, მაგრამ არც მეცნობა.
ინტერესმა მძლია და გამომძიებელს ვთხოვე ეჩვენებინა.
-ინებეთ, ხელში მომაწოდა.
სამაჯურზე, ეშმაკი იყო ამოტვიფრული, თვითონ ტყავის იყო,წითელი შესაკრავით...
-ეს, ეს...მივხვდი რომ თავი დამეწვა და ჰაერი აღარ მეყო.
-რა მოხდა?
-წყალი მოუტანე ბექა! -რა გჭირს ემილი?
-ეს სამაჯური..
-რა ეს სამჯური?- იცი ვის ეკუთვნის?
უცებ დავფიქრდი და მივხვდი, რომ ამის თქმა არ შეიᲮლებოდა.
-ისეთი საშინელია რომ ალბათ, მართლა დამნაშავეს ეკუთვნის...
გამომძიებლის უცნაური მზერა ვიგრძენი და ანდრიას შეტრიალების წამსვე,-ვანიშნე.
-კარგი, მე წავალ თუ ვერაფერს იხსენებთ.
-მეც წავალ სახლში ანდრია.
-მე წაგიყვანთ, თუ გნებაᲕთ?- მამაშენი უნდა ვნახო, ერთი გზა გვაქვს.
-კარგი, წავიდეთ.
-ანდრია, ვერაფერს მიხვდა, დამემშვიდობა და წავედით...



№1  offline წევრი EllaTriss

ამ მოუცლელობის ჟამს, ძლივს ვიპოვე დრო წასაკითხად :დ მთელი დღეა, ინტერესი მკლავდა და როგორც ჩანს, არც ტყუილად.

ვაიმეე, აი ახლაა.. ეს, ან ემილის დედამ გააკეთა ან ანანომ? არა, მეორე ვერსიას კი უფრო ნაკლებად განვიხილავ მაგრამ მაინც. მგონია, თუ მისი გაკეთებულია, ალბათ იფიქრა ცუდად რომ იქნება, ჩემს მხარზე იტირებსო?
ვაიმე, არა. არა რაღაცას სერიოზულად ვფანტაზიორობ, მაგრამ ისეთი წარმოსახვის უნარი მაქ :დ (ზოგჯერ ეს საერთოდ არაა კარგი)

ნუ, თუ ეს ემილის დედამ გააკეთა, მართლა უპატიებელია და მთელი ცხოვრება ციხეში რომ ჩააყუდონ, ღირსი იქნება! გულწრფელად, არ შემეცოდება.

პ.ს შეცდომებზე, სპეციალურად არ ვამახვილებ ყურადღებას. იყო, რაღაც მცირედი, მაგრამ ისე ვარ გადაღლილი, ამ მხრივ ვერ ვაზროვნებ, არ გეწყინოს.
მერე, შემდეგ თავში ავანაზღაუროთ, გეტყვი იქით.

გელი მოუთმენლად❤

 


№2  offline მოდერი ♡The moon

EllaTriss
ამ მოუცლელობის ჟამს, ძლივს ვიპოვე დრო წასაკითხად :დ მთელი დღეა, ინტერესი მკლავდა და როგორც ჩანს, არც ტყუილად.

ვაიმეე, აი ახლაა.. ეს, ან ემილის დედამ გააკეთა ან ანანომ? არა, მეორე ვერსიას კი უფრო ნაკლებად განვიხილავ მაგრამ მაინც. მგონია, თუ მისი გაკეთებულია, ალბათ იფიქრა ცუდად რომ იქნება, ჩემს მხარზე იტირებსო?
ვაიმე, არა. არა რაღაცას სერიოზულად ვფანტაზიორობ, მაგრამ ისეთი წარმოსახვის უნარი მაქ :დ (ზოგჯერ ეს საერთოდ არაა კარგი)

ნუ, თუ ეს ემილის დედამ გააკეთა, მართლა უპატიებელია და მთელი ცხოვრება ციხეში რომ ჩააყუდონ, ღირსი იქნება! გულწრფელად, არ შემეცოდება.

პ.ს შეცდომებზე, სპეციალურად არ ვამახვილებ ყურადღებას. იყო, რაღაც მცირედი, მაგრამ ისე ვარ გადაღლილი, ამ მხრივ ვერ ვაზროვნებ, არ გეწყინოს.
მერე, შემდეგ თავში ავანაზღაუროთ, გეტყვი იქით.

გელი მოუთმენლად❤

მადლობა ჩემო ტკბილო,რომ კითხულობ და დროს პოულობ ♡♡
--------------------
მ.ზ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent