შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

შეცდომა 17 თავი


27-05-2021, 14:12
ავტორი ნეაკო
ნანახია 2 265

სოფოს მცდელობა ამაო გამოდგა, ვერანაირად ვერ შეძლო მარიამთან დააახლოება და რაც უფრო მეტად ცდილობდა მასთან ურთიერთობის დალაგებას მით მეტად გაურბოდა გოგონა მას, საბოლოოდ კი მოხდა ისე რომ რამდენჯერმე დაუპირისპირდნენ ერთმანეთს და ამით კიდევ უფრო დაეძაბათ ურთიერთობა. მარიამისთვის განსაკუთრებით რთულად გადასატანი აღმოჩნდა სოფოსთან ბოლო საუბარი, როცა კაბინეტში დაუკაკუნებლად შეუვარდა და სთხოვა ძმას დალაპარაკებოდა რომ მისთვის ყვავილების გაგზავნა შეეწყვიტა
-გიორგი იმას აკეთებს რაც სწორად მიაჩნია-მხრებია აიჩეჩა გოგონამ და სავარძლის საზურგეზე ოდნავ დაგაწვა
-კარგი გასაგებია რომ შენი ძმა იდიოტია-გაბრაზდა მარიამი-მაგრამ შენ ხომ შეგიძლია აუხსნა რომ არასწორად იქცევა?
-არ მომისმენს, იმიტომ რომ შენზე გიჟივითაა შეყვარებული-ირონიული ღიმილი გაკრთა გოგონას სახეზე რამაც უარესად გააგიჟა მარიამი
-შენი აზრით მისი ქცევა ნორმალურია? შენი აზრით გათხოვილი ქალისთვის ყვავილების გაგზავნა სწროი და მართებულია სიყვარულის მიზეზით?
-ეჭვი გეპარება მის გრძნობებში?-გაეცინა სოფოს
-გრძნობებში? -აფეთქდა მარიამი და მაგიდაზე ორივე ხელი დაარტყა -რომელ გრძნობებზეა საერთოდ აქ ლაპარაკი როცა თავისი გაუაზრებელი ქმედებებით თავს მაბეზრებს და პრობლემებს მიქმნის?!
-ანუ შენზე მაინც გავლენას ახდენს მისი ყურადღება-თვალები დააწვრილა სოფომ და მზერა გაუსწორა გოგონას ცისფერ არეულ სფეროებს
-ღმერთო ჩემო თქვენთან ლაპარაკს აზრი არ აქვს -გასწორდა მარიამი და შუბლი მოისრისა
-უბრალოდ დააიგნორე და ეს იქნება-უფრო მეტად აღიზიანებდა სოფო
-დავაიგნორო?-ავარდა მარიამი და მისკენ მიიხედა-სადაც არ უნდა წავიდე ყველგან შენი ძმაა, ქუჩაში, პარკში, მაღაზიაში, აქ სამსახურში! დავიღალე გესმის? ძალიან დავიღალე... რა გინდათ ჩემგან? -აყვირდა მოულოდნელად
-უკაცრავად მაგრამ ამ ფირმაში მე უკვე ხუთი წელია ვმუშაობ-უთხრა კმაყოფილი ტონით სოფომ გაცეცხლებულ მარიამს -და აქ შენ თავად მოხვედი
-შენ სხვა ფილიალში მუშაობდი და აქ გადმოხვდი ჩემს გამო!-გაბრაზდა მარიამი
-ეგ უკვე შენ არ გეხება-უთხრა გამომწვევი ტონით გოგონამ და კალამი აათამაშა თითებშორის
-დაელაპარაკე, უთხრი რომ შეწყვიტოს ეს თამაში-სთხოვა მარიამმა ჩავარდნილი ხმით
-შეხვდი და თვითონ დაელაპარაკე, მე ამ სიტუაციაში არაფრის გაკეთება არ შემიძლია-სოფოს სიმშვიდე და ურეაქციობა აგიჟებდა გოგონას
-შევხვდე? ღმერთო რას ბოდავ-ხმა აუკანკალდა გოგონას-შენ რომ ვინმე ყვავილებს გიზავნიდეს შეხვდებიდი?-ჰკითხა ინტერესით, ამ დროს წყობრიდან გამოსული სოფო ფეხზე წამოდა და მარიამს ზედმეტად მიუახლოვდა
-მე ყვავილებს ვერადროს ვერავინ გამომიგზავნის იმიტომ, რომ ჩემი ქმარი მოწოდების სიმაღლეზეა-უთხრა ჩურჩულით და თაფლისფერი სფეროები გაუშტერა გოგონას ალეწილ სახეს, ამ სიტყვებმა მარიამი განაადგურა, მაშინვე ცრემლები მოეძალა, სოფო მიტრიალად კაბინეტის კარი ფართოდ გააღო და ანიშნა გასულიყო, მარიამი გარეთ გამოვარდა და მაშინვე სიმწრის ცრემლები გადმოსცვივდა.
მისი ეს მდგომარეობა კიდევ იმ ფაქტმა დაამძიმა რომ სოფო ამასობაში ფინანსური მენეჯერი გახდა მარიამი მასზე მიჯაჭვული გახდა სამსახურებრივად, ხშირად უწევდა მასთან ერთად შეხვდრებზე სიარული. ეს ფაქტი ოჯახში ვეღარ დამალა, რაც ლევანის კიდევ ერთი გაგიჟების მიზეზიც გახდა
-ესე იგი ი სირ.ს დასთან ერთად მუშაობ უკვე ორი თვეა და არაფერს იძახდი მთელი ეს დრო
-ოდესმე დაინტერესებულხარ ჩემი სამსახურით?-უყვირა მარიამმა-ოდესმე გიკითხავს ვისთან ერთად ან სად ვმუშაობ? ხომ გეკ.და? ახლა სოფოს გამო გახდა საინტერესო შენთვის ჩემი სამსახურეობრივი ამბები?
-იმ სირს.ც ნახულობ ხოლმე იქ, ხომ ასეა?-აფეთქდა ლევანი და მათ შორის მანძილი წამებში დაფარა, ცოლს მკლავებზე ხელები წაავლო და ძლიერად მოუჭირა
-არ ვნახულობ გასაგებია?-აყვირდა მარიამი -საერთოდ არ აქვს ჩემთვის მნიშვნელობა სხვა ადამიენებს... მე იქ სამუშაოდ მივდივარ
-აღარ წახვალ! -უყვირა და ხელი გაუშვა
-რატომ?-ცრემლები მოეძალა მარიამს -გიორგის გამო? თუ შენს გამო?გონია რომ მე ეს ყველაფერი მომწონს?
-არ მინდა ის ნაბიჭვ.რი შენს სიახლოვეს იყოს! უკვე ათასჯერ გითხარი და მაიმც უფროდაუფრო გიახლოვდება! ეს როგორ გავიგო მარიამ?-უღრიალა ბოლო ხმაზე, გოგონა შიშისგან თუ მოულოდნელობისგან ადგილზე შეხტა და თავი დახარა, რადგან ძალა არ ეყო რომ ქმრის არეული თვალებისთვის მზერა გაესწორებინა -მუშაობის დაწყება მოისურვე და გავჩუმდი იმიტომ რომ წასვლით დამემუქრე! გავჩერდი და განზარახ იქ დაიწყე მუშაობა სადაც იმ სირ.ს და მუშაობდა? ამას განზრახ აკეთებ? ჩემი ჭკუიდან გადაყვანა გინდა?
-არ ვიცოდი იქ, იმ ფირმაში თუ მოშაობდა! ახლახანს გადმოვიდა აჩვენს ფილიალში-ატორდა მარიამი -ლევან არაფერი ვიცოდი მართლა...
-ახლა ხომ იცი!-უყვირა გაცოფებულმა ბიჭმა
-ლევან გთხოვ ასე ნუ იქცევი-შეეხვეწა გოგონა -მე არაფერი მაკავშირებს არც გიორგისთან და არც სოფოსთან... მე ასე მოქცევას არ ვიმსახურებ შენგან
-მართლა?-ავარდა ბიჭი და მაშინვე მისკენ შეტრიალდა -როგორ მოქცევას იმსახურებ აბა? ის სირ. სულ შენს გვერდზე ტრიალებს! იქნებდა მოგწონს კიდეც მისი ყურადღება?-თავზე წამოადგა და დაუღრიალა
-მეზიზღებით, ყველანი მეზიზღებით-ახედა საცოდავად მარიამმა და გვერდის აქცევა სცადა მისთვის
-იქიდან წამოხვალ-ცოლი შეაჩერა ლევანმა და მის პროფილს გაუშტერა თვალი
-როგორც გინდა -არ შეუხედია ქმრისთვის ისე უთხრა და თავი ასწია -მაგრამ იქამდე არა, სანამ ახალ სამსახურს არ ვიპოვი
-ხვალვე განცხადებას დაწერ და წამოხვალ!-წინ დაუდგა ბიჭი და თვალებში ჩააქერდა ცოლს
-რატომ ლევან? გეშინია?-მწარედ გაეცინა მარიამს -გგონია რომ მე შენგან, მასთან წავალ? -და უმალ ცრემლები მოეძალა ტკივილისგან რადგან ლევანმა მაჯებში უხეშად წაავლო აკნკალებული ხელები და ძლიერად მოუჭირა
-მარიამ არ გინდა-უთხრა არეული ხმით-არ გინდა ჩემთან თამაში!-გაუმეორა გამაფრთხილებელი ტონით-იცოდე გატკენ! ძალია გატკენ!
-ვიცი-ცრემლები გადმოუცურდა გაფითრებულ ღაწვებზე გოგონას და ქმრის ამღვრეულ თვალებს მზერა აარიდა
-მე შენ მიყვარხარ-უთხრა ბრაზნარევი ტონით ბიჭმა-მაგრამ თუ მატკენ იცოდე გაგანადგურებ მარიამ... -დაუჩურჩულა ზედ ტუჩებთან და მზერა მის ღაწვებზე გადმოცურებულ ცრემლებს ჩააყოლა-დამერწმუნე რომ შენ უფრო გეტკინება, ძალიან გეტკინება
-გეშინია? -გაეცინა მარიამს და ლევანმა ყბებზე თითები რომ მიუჭირა, სახეზე ცივად მიეყინა ღიმილი
-მარიამ ნუ მაიძულებ რომ გატკინო-ხელი უხეშად გაუშვა ცოლის მაჯას და სახეს
-შენ ჩემი არ გჯერა, არ მენდობი და ეს ყველაფერი იმის ბრალია რომ შენ საკუთარ თავში და შესაძლებლობებში ეჭვი გეპარება-მიახალა გოგონამ
-არ გინდა მარიამ! არ გინდა , ნუ მაგიჟებ! თავს ნუ იმართლებ!-უღრიალა ბოლო ხმაზე ბიჭმა და მოწოლილი ბრაზი და მრისხანება რომ ვეღარ დაიოკა, სკამს ხელი წამოავლო და კედლეს შეახეთქა
-გიჟი ხარა, ავადმყოფი, არანორმალური-ატირდა მარიამი
-იმ ნაიჭვ.რს შენს გვერდზე კიდევ ერთხელ თუ დავინახავ იცოდე ცხვირპირს დავუნგრევ და თუ არ გაჩერდებით...
-გგონია რომ ყველაფრის მიზეზი მე ვარ? -აყვირდა მარიამი
-აქ რა ჯანდაბა ხდება?-მაღაზიიდან დაბრუნებულმა თამუნამ შიშით მოათვალირა ოთახი და რძალს მიაჩერდა გაბრაზებული სახით
-დედა-ანიც შევიდა სახლში
-მიდი ნიცა გარეთ გაიყვანე-თამუნამ სახლში შესვლის ნება არ მისცა ნიცას და ანიც უკან გააბრუნა -დაგირეკავ და მერე მეოიყვანე-უთხრა აფორიაქებულმა და როგორც კი გაისტუმრა შვილი და შვილიშვილი სახლში შებრუნდა -რამ გაგაგიჟათ? აღარ უნდა დამთავრდეს ეს თქვენი სისულელეები?
-ნუ ერევი -დაუღრინა ლევანმა და სკამს უხეშად მიჰკრა ფეხი, თამუნას ხმაურზე გააჟრჟოლა
-რა ხდება? რით ვერ დაწყნარდით? რა გემართებათ? ლევან გინდა რომ ნიცამაც იგივე გამოიაროს რაც მე და შენ გამოვიარეთ? გინდა რომ მასაც ეზიზღებოდეს სახლი შენსავით? გინდა რომ შენი ეშინოდეს, ისევე როგორც შენ მამაშენის, როცა სვამდა და გიჟდებოდა? მიპასუხეთ! მარიამ შენ? გინდა რომ წახვიდე და შენსავით მამის ნატრული გახდეს ბავშვი? გინდა რომ ყველაფერი ის სიმწარე რაც გამოარეთ ნიცასაც გამაცდევინოთ? ბავშვზე საერთოდ არ ფიქრობთ? სულ გკიდ.ათ ნიცა რას გრძნობ? მთავარია თქვენი გაიტანოთ? თქვენი გაისწორით? ერთმანეთს გაეჯიბროთ? ნუთუ არ დაიღალეთ? ნუთუ არ დაიღალეთ?-ლამის ატირდა თამუნა -რატომ? რატომ აყენებთ ერთმანეთს ტკივილს? რატომ? რატომ არ შეგიძლიათ რომ უბრალოდ ბედნიერები იყოთ? თქვენ ხომ ერთმანეთი გიყვართ?... ან იქნებ აღარ გიყვართ?-ატირდა ქალი და არეული სახლის დალაგება დაიწყო, მარიამმა კიბეები აირბინა, ოთახში შეიკეტა, კარს ზურგით მიეყრდნო და იატაკისკენ დაცურდა ატირებული, ლევანმაც რომ ასვლა დააპირა თამუნამ
შეაჩერა -შეეშვი, თავი დაანებე... უარესად ნუღარ დატანჯავ იმ ბავშვსაც და შენს თავსაც
-ამის დედასაც შევ.ციიიი-იყვირა გაცოფებულმა ბიჭმა და სახლიდან გიჟივით გავარდა.
ირაკლიმ მანქანა გააჩერა ანის გვერდით და გაბრაზებული სახით ახედა შვილს
-რა ჯანდაბას აკეთებ ასე გვიან ქუჩაში თან ბავშვით?
-ლევანმა და მარიამმა იჩხუბეს და დედამ მითხრა გარეთ წამომეყვანა ნიცა...თუ გინდა უკან დავბრუნდებით-უთხრა თავდახრილმა გოგონამ
-რაზე იჩხუბეს?
-არ ვიცი, მაღაზიიდან რომ დავრუნდით ყვიროდნენ
-კარგი აქ იყავით-უთხრა ყოყმანით ირაკლიმ და სახლისკენ გაეშურა, როგორც კი სახლში შევიდა თამუნამ ჩხუბი დაუწყო
-ყველაფერი შენი ბრალია
-რა არის ჩემი ბრალი რას ბოდავ-ავარდა ირაკლი და ცოლს თავზე წამოადგა
-შენსავით უხეში, თავხედი და ეგოსიტია შენი შვილი! შენ გგავს! ყველაფერში შენ დაგემსგავსა! ჩემმა ლაპარაკმა ვერაფერი შეცვალა მასში! გიყურბდა მთელი ბავშვობა როგორ მექცეოდი!
-როგორ გექცეოდი?-აყვირდა ირაკლი -მაინც რა არ მოგწონს ახლა?
-შენ მე როგორც საკუთრებას ისე მექცეოდ! მე კი ჩუმად ვიყავი! ყველა შენს გამოხტომას, უხეშობას, ყვირილს, ჩხუბს, სმას, ყველაფერს უსიტყვოდ ვიტანდი! ეს სწორი მეგონა! ამან კი ლევანს ფსქიკა დაუმახინჯა! მისი შინაგანი ბავშვური სამყარო გაანადგურა! ყველაფერი დავანგრიეთ! მე და შენ მას უფლება არ მივეცით რომ ბედნიერი უდარდელი ბავშვი ყოფილიყო!
-რას ბოდავ აზრზე თუ ხარ თამუნა?-მისი სიტყვები სერიოზულად არც კი მიიღო ირაკლიმ
-ღმერთო რა ავადმყოფი ხარ
-ზედმეტი მოგდის-თვალები დაუბრიალა ირაკლიმ ცოლს და თამუნა მაშინვე გაჩუმდა
-ეს სიჩუმე! ამ სიჩუმემ გამანადგურა მე !-ატირდა მოულოდნელად გაბრაზებული ქალი
-მე შენ მიყვარდი, ძალიან მიყვარდი...ყოველთვის მიყვარდი... ახლაც მიყვარხარ -უყვირა ირაკლიმ ცოლს -შეიძლება ცუდი ქმარი ვარ, მამა, პაპა, შვილი მაგრამ მე სიყვარული შემიძლია! გესმის?
-ჰო სიყვარული შეგიძლია, მაგრამ არანორმალური! მტკივნეული! გიჟური! შეშლილი! ისეთივე როგორიც შენ ხარ-უთხრა თამუნამ ცრემლიანი თვლებით ქმარს და თავი დახარა, ირაკლის გული მტკივნეულად შეეკუმშა ცოლის ცრემლებზე და სინანულის რაღაც ნაპერწკალმა გაიელვა მის გულში
-მაგრამ შენ ხომ მაინც გიყვარვარ თამუ? ასეთიც ხომ გიყვარვარ?-დაუჩურჩულა ირაკლიმ ცოლს, გულზე მიიკრო და თავზე აკოცა
-სწორედ სიყვარული და სიჩუმეა იმის მიზეზი რომ მე დღემდე აქ ვარ და ჯერ კიდევ შენი ცოლი მქვია-ახედა თამუნამ ქმარს -მაგრამ სანამ ჩვენ აქამდე მოვედით ლევანი გავანადგურეთ! სანამ შენ გონს მოხვედი, ლევანს ბავშვობა წავართვით, სიმშვიდე... ახლა კი ის და მარიამი იტანჯებიან
-ამასაც ეშველება... ყველაფერს ეშველება.... მთავარი ისაა ჯერ კიდევ თუ შერჩათ ერთმანეთის მიმართ ნამდვილი გრძნობები
-არ ვიცი-ტირდა თამუნა-მგონი თავადაც არ იციან ეს... სხვა შემთხვევაში უბრალოდ ბედნიერები იქნებოდნენ... ლევანი სულ მარიამს ადანაშაულებს, მაგრამ ვერ ხვდევდება რომ სინამდვილეში მსხვერპლი ის კიარა მარიამია!
-დაველაპარაკები-ჩაიდუდუნა ირაკლიმ
-ისეა არ აშენ რომ იცი , უაზროთ-გაბრაზდა თამუნა
-არა ადამიანურად, მამა-შვილურად... ოდესმე რაღაც ხომ უნდა გავაკეთო მისთვის
-გონს თუ მოეგე ახლა 51 წლის ასაკში ესეც კარგია
-კარგი ნუღარ გადამივლი ისევ-გაბრაზდა ირაკლი და ოთახში შეიკეტა, თამუნამ კი სახლის დალაგება გააგრძელა.
ანი და ნიცა მოწყენილები სხდნენ სახლთან ახლოს, მოწყობილ სკვერში ბაღის სკამზე და ქუჩაში მიმავალ მოღუშულ სახიან ადამიანებს აკვირდებოდნენ, ანი შეკრთა როცა ზურგს უკნიდან ვიღაცის შეხება იგრძნო და იმ ვიღაცის ცხელი ტუჩები მის კისერს რომ მიეწება მომენტალურად მაშინვე ჟრუანტელმა დაურბინა მთელს სხეულში და სასიმოვნოდ გაბრუვდა ნაცნობი სურნელის შეგრძნებისას
-მომენატრე-დაუჩურჩულა რეზიმ და ამჯერად მისი ცხელი ტუჩები გოგონას საფეთქელს მიეწება-ანის მისი ტუჩების შეხების ადგილს კანი საშინლად ეწვოდა, ინსტიქტურად თავი უკან გადახარა უნდოდა რეზის სახე დაენახა და გაეცინა როცა ბიჭმა ცხვირზე აკოცა
-რეზი ნუ სულელობ-დაიჩურჩულა და მისკენ მიიხედა
-რატომ გაქვს აწეული თმა?-ჰკითხა რეზიმ და თმის სამაგრი მოხსნა , ჯიბეში შეინახა და მისი კულულების წვალება დაიწყო
-აუ დამიბრუნე რა-აბუზღუნდა ანი-ჩემი თმის სამაგრების კოლექციას აგროვებ? უკვე მერამდენე წამართვი-მისკენ მიტრიალდა გაბრაზებული სახით
-ხომ იცი მიყვარს შენი თმის წვალება-გაუცინა ბიჭმა და ნიცას დააცქერდა რომელიც უკვე თვალებს ვეღარ ახელდა ისე ეძინებოდა
-აუ მალე უნდა წახვიდეთ?-ჰკითხა დანანებით
-არა როცა უფლებას მოგვცემენ მაშინ...სახლში ცოტა გაუგებრიბაა და...
-გასაგებია-გაეცინა რეზის და სკამზე დაჯდა, ნიცა კალთაში ჩაისვა და გულზე მიიკრო
-რა ცუდი გოგოა მამიდას არ ჩაუჯდა კალთაში-გაბრაზდა ანი
-ეს გოგო რეზი ბიიძიასია-გაეცინა ბიჭს და თავზე აკოცა ნიცას-ნიცას პონტში თუ გადაგეყრები ხოლმე სადმე ქუჩაში -ანის გახედა და მზერა მის ტუჩებზე მიეყინა
-აი ვიცოდი, რომ უმიზეზოთ არ გეყვარებოდა ნიცა ასე, საძაგელო-ანიმ მხარზე უჩქმიტა ნიჭს რომელიც ლამის აყვირდა სიმწრისგან
-ამის გამო დაისჯები -დაემუქრა რეზი და თვალებში ჩააცქერდა მომღიმარ გოგონას
-მაინც როგორ?-დაინტერესდა ანი
-მალე ნახავ-გაცინა ბიჭმა.
გიორგი სიგარესტს ნერვიულად ეწეოდა და სოფოს უყურებდა გაბრაზებულ სახით
-იმის მაგივრად რომ მარიამთან ნორმალური ურთიერთობა გქონოდა უფრო არიე ყველაფერი
-მაგ გოგოს მაგარი ჰკ.დიხარ და შეიგნე რა-გაბრაზდა სოფო-მაგრად გაიგნორებს და შეეშვი რა... რამე ინტერესი რომ ჰქონდეს ასე არ გაჭედავდა
-შანსი არაა ასე მარტივად არ შევეშვები-წამოენთო გიორგი
-გიყვარს თუ ერთღამიანი ურთიერთობის სურვილი გაგიჟებს?-თვალები დააწვრილა სოფომ და მაგიდაზე დაუდევრად მიგდებულ სიგარეტის კოლოფს და სანთებელას მიწვდა -იქნებ უბრალოდ სურვილია? -ისე მოუკიდა რომ წამით თვალი არ მოუშორებია ძმისთვის
-მიყვარს
-იქნებ იმის გააზრება რომ ის სხვა კაცის საკუთრებაა... სხვა ეხება როცა უნდა უბრალოდ გაგიჟებს? და უბრალოდ უმიზეზოდ და უმიზნოდ გინდა ამ გოგოს მისაკუთრება... იქნებ ერთი შეხებისთანავე აღარ მოგინდეს?
-ასე არაა-უარყო გიორგიმ და დას ჩააცქერდა არეულ თაფლისფერ სფეროებში
-დღეს ვიჩხუბეთ, იტირა, შემეშვას შენი ძმაო-უთხრა კარგა ხნის ფიქრის მერე სოფომ ძმას და მის რეაქციას დაელოდა
-ანუ ღელავს-გატაცებით თქვა გიორგიმ
-მეც ეგ ვითხრი და უარესად გაგიჟდა-გაეცინა სოფოს
-გიჟი რომაა მაგიტომ შემიყვარდა
-არ გიყვარს-დაასკვნა სოფომ-უბრალოდ ის რომ სხვისია, თან ლევანისი ეს გაგიჟებს...
-არა-მეთქი-წყობრიდან გამოვიდა გიორგი, სკამიდან წამოდგა სახლში შევიდა და კარი მიიჯახუნა.
მარიამმა მთელი ღამე თეთრად გაათენა ტირილში, ის უფრო აგიჟებდა რომ ლევანი ტელეფოს ჯიუტარ არ პასუხობდა და სახლშიც არ მივიდა მთელი ღამე
-მიდიხარ?-სევდიანი სახით ჰკითხა თამუნამ ტირილისგან თვალებ დასიებულ რძალს
-დიახ მაგრამ განცხადების დასაწერად... უნდა წამოვიდე...
-რატომ რა ხდება?-დაიძაბა თამუნა, გუშინ ეგონა რომ სხვა მიზეზით ჩხუბობდნენ
-სოფო მუშაობს ჩემთან... ლევანს ვუთხარი გუშინ და გაგიჟდა...
-გიორგის და?-შეიცხადა ქალმა-მერე? რამ გააგიჟა?
-გიორგის გამო გიჟდება-მხრები აიჩეჩა გოგონამ -ან იმიტომ რომ თავის თავი იდიოტი ჰგონია-უთხრა არეული ხმით დედამთის და კარი გაიჯახუნა, თამუნა გააღიზიანა რძლის სიტყვებმა მაგრამ არაფერი უთხრა.
ყველაფერი უარესად გართულდა მარიამისთვის როცა უფროსს უთხრა წასვლა მინდა სამსახურიდანო, წყობრიდან გამოსულმა კაცმა ლამის უყვირა რას ჰქვია წასვლა გინდაო, ხვალისთვის სად ვიშოვო ახალი თანამშრომლიო, თან ახალ ფართს ყიდულობდა ახალი მაღაზიის გასახსნელად, თავზე ეყარა საქმე, ისედაც გაღიზიანებული და გაგიჟებული იყო და მარიამმა საერთოდ გადარია, ამიტომ უარი უთხრა განთავისუფლებაზე იქამდე სანამ ახალ თანამშრომელს არ ვიპოვიდა, მარიამს კი შეეძლო წასვლა მაგრამ ასე უპასუხისმგებლოდ და გულგრილად ვერ მოექცა უფროს, რადგან ამ კაცმა პირველივე ჯერზე გამოცდილების გარეშე შანსი მისცა ემუშავა მის ოფისში, ანდო საქმე და თვალდახუჭული ენდობოდა. ამიტომ დარჩა მარიამი იქამდე სანამ ვინმე სხვას ნახავდნენ.
მარიამის ცხოვრების ყველაზე რთული დღე მაშინ გათენდა როცა შუადღის მერე უფროსმა ის და სოფო შეხვედრაზე წაიყვანა ტელეფონები გამოართვევინა და ფაქტიურად ღამის თერთმეტამდე დატოვა თანამფლობელის ახალგახსნილ ოფისში. მარიამმა როგორც კი შეხვედრიდან გამოაღწია ტელეფონი ჩართო და თამუნას უაამრავი მარეკი და მონაწრი რომ დაუხბდა გული შეუქანდა მაშინვე დაურეკა
-ასე შეიძლება შვილო?-გაუბრაზდა თამუნა-ნიცა საავადმყოფოში გადმოვიყვანეთ ალერგია მისცა რაღაცამ და ვერაფრით დაგიკავშკრდით ვერც შენ და ვერც ლევანს-ჩაჰყვირა წყობრიდან გამოსულმა ქალმა რძალს
-რაა?-ატირდა მარიამი
-ახლა ყველაფერი რიგზეა, მადლობა ღმერთს! რეზიმ წამოგვაყვანინა ბავშვი მე და ანის... უეცრად გახდა ცუდად... სასწრაფო გზაში შეგვხვდა-უყვებოდა განცდიდი შიშისგან ჯერ კიდევ გონს არ მოსული ქალი
-სად ხართ?-როცა გონს მოვიდა მაშინღა ჰკითხა მარიამმა
-აიშვილში მოგვიყვანეს
-კარგით ახლავე მოვალ-ამოილუღლუღა ატირებულმა გოგონამ და გაუთიშა. მისდა საუბედუროდ საავადმყოფოში მისვლა ლევანმა მიასწრო
-ახლა მოდიხარ სამსახურიდან?-ცოლს მკლავზე ხელი წაავლო და პლატაში შესვლის უფლება არ მისცა
-რას აკეთებ-მარიამმა ხელის დახსნა სცადა
-რას აკეთებდი ამ შუა ღამემდე იქ?
-გიორგისთან არ ვყოფილვარ-მიახალა გოგონამ და ხელი გამოსტაცა
-რას ბოდავ -დაუღრინა გაბრაზებულმა ბიჭმა და ლოყებზე უხეშად მოუჭირა ცივი თითები
-ავადმოყოფო-ზიზღით უთხრა გოგონამ და მისი ხელი სახიდან მოიშორა-ისევ მთვრალი ხარ... ტელეფონს არ პასუხობ და კიდევ აქეთ გაქვა პრეტენზიები, მე ვმუშაობდი და ყველამ იცოდით ეს
-სახლში დავილაპარაკებთ მე და შენ-დაემუქრა ლევანი და ანის გახედა რომელიც დერეფნის ბოლოდან მოდიოდა აღელვებული
-რას აკეთებ გაგიჟდი?-ძმა გვერდზე გაიყვანა და მარიამს საშუალება მისცა პალატაში შესულიყო
-შემეშვი-ლევანმა და მოიშორა და აივანზე გავიდა მოსაწევად.
რამდენიმე საათში გამოწერეს ნიცა, იმის გამო რომ ლევანი ჯერ ისევ მთვრალი იყო რეზიმ წაიყვანა ყველანი სახლში.
იმ ღამეს თამუნამ უფლება არ მისცა ლევანს რომ ხმა ამოეღო, გასაქანი არ მისცა რომ რამე ეთქვა ცოლისთვის, მითუმეტეს რომ თავად უფრო დამნაშავე იყო ყველაფერში.
დილით სამსახურში დარეკა მარიამმა და განთავისუფლება სთხოვა მაგრამ უფლება არ მისცა უფროსმა
-წადი, ისედაც დღეს-ხვალ წამოხვალ-უთხრა თამუნამ-ნიცა კარგადაა, მე მივხედავ
-არ შემიძლია ვერ წავალ
-წადი მარიამ-გაუღიმა ანიმ რძალს -ნიცა კარგად იქნება ნუ გეშინია, ლექციები არ მაქვს დღეს ხომ იცი, მეც სახლში ვარ და კარგად მივხედავთ
-ასე ვერ დავტოვებ-ატირდა გოგონა
-წადი გთხოვ , პასუხისმგებლობა გაქვს აღებული იქაც ადამიანებზე, საქმეზე... ასე ვერ მიატოვებ ყველაფერს თან ნიცა ძალიან კარგადაა, ყველაფერმა ჩაიარა ნუ გეშინია-ჩაეხუტა ანი რძალს. მარიამმა ბევრი ფიქრის მერე წასვლა გადაწყვიტა თან ლევანთან ჩხუბიც არ უნდოდა და ამიტომ სანამ ის გაიღვიძებდა წავიდა.
მარიამი ჩხუბს მაინც ვერ გადაურჩა, როგროც კი სამსახურიდან დაბრუნდა ლევანმა ერთი ამბავი აუტეხა გუშინდელის გამო
-კიდევ მე ვარ დამნაშავე?-აფეთქდა მარიამი-მოგწერე, ათასჯერ დაგირეკე რომ უფროს შეხვედრაზე მივყვარ-მეთქი, შენ კი ტელეფონი სად ჯანდაბაში გქონდა დარწმუნებული ვარ არც კი იცოდი! დედაშენსაც გავაგებიმნ რომ დამაგვიამდებოდა... კი ნიცა ცუდად გახდა და მის გვერდზე უნდა ვყოფილიყავი... მაგრამ მე არ ვიცოდი...საიდან უნდა მცოდნოდა რომ ალერგიას მისცემდა რაღაც? საიდან უნდა მცოდნოდა რომ ასეთი რამ მოხდებოდა? თორემ ტელეფოსნ არ გავთიშავდი
-ხომ გითხარი წამოდი მანდან-მეთქი-უყვირა ლევანმა
-მოვდივარ, ახალ კადრს აიყვანე მალე... უკვე არჩევენ და წამოვალ არ ინერვიულო ამაზე-სკამზე დაჯდა მარიამი და ჩანთა მაგიდაზე დადო
-აღარ მინდა რომ იმუშაო-თავზე წამოადგა ლევანი-ბავშვს მიხედე.... ფულს იმდენს მოგცემ რამდენიც დაგჭირდება -ამ სიტყვებზე მარიამს მწარედ გაეცინა, სახეზე ხელები აიფარა და თავი გაექნია
-ხელფასი ერთი კვირა არ გყოფნის და მამაშენს სთხოვ ფულს-ახედა გაბრაზებული სახით ქმარს
-ფული ხომ მაქვს, შენთვის რა მნიშვნელობა აქვს ვის რას ვართმევ? მამაჩემია და მაძლევს-გაბრაზდა ლევანი
-ღმერთო როგორ დავიღალე ამ ყველაფრით -აკანკალდა მარიამი
-დრო მჭირდება ხომ მითხარი? ახალ თანამშრომელს აიყვანენ თუ არა ეგრევე წამოხვალ მაგ სამსახურიდან და ბავშვს მიხედავ!
-ნუ მიბრძანებ რა გავაკეთო-ახედა გაბრაზებული სახით ახედა გოგონამ თავზე წამომდგარ ქმარს
-შენ ჩემი ცოლი ხარ და იმას გააკეთებ რასაც გეტყვი, გეყოფა გართობა!
-გართობა?-აყვირდა მარიამი და ფეხზე წამოდგა -გგონია მე იქ ვერთობი?
-რომ მუშაობდე ხუთას ლარს კი არ გადაგიხდიდნენ-გაბრაზდა ლევანი-აღარ იმუშავებ მორჩა! მკ.დია შენ რა გინდა
-ნუ თავხედობ რა ლევან-სამზარეულოდან გავიდა თამუნა-რომ მიგატოვოს და წავიდეს მერე კიდევ გაგიკვირდება რატომო
-არასად წავა-დაიყვრია ლევანმა და ცოლს თვალებში ჩააცქერდა -იმიტომ რომ მიყვარხარ-უთხრა ცოლს და კიბეები გიჟივით აიარა, მარიამი მიბრუნდა
-სად მიდიხარ?-ჰკითხა თამუნამ რძალს
-ცოტას გავივლი თუ შეიძლება იმიტომ რომ ამ სახლში მგონია რომ ვიშლები
-შეიძლება როგორ არ შეიძლება-ამ დროს თამუნას ძალიან ეტკინა მარიამი რომელიც ძლივს იკავებდა მოწოლილ ცრემლებს. მარიამმა ქუჩა გადაკვეთა და ისე მივიდა პარკში რომ თავადაც ვერ გაიაზრა, სკამზე დაჯდა და მოწოლილ ცრემლებს უფლება მისცა გადმოდენილიყვნენ, დიდხანს ძალიან დიდხანს იჯდა ცარიელ პარკში, სრულიად მარტო და ეს სიმარტოვე კიდევ უფრო ტკენდა გულს... ამ სიმარტოვის ეშინოდა ყველაზე ძალიან ცხოვრებაში და მაინც ისე მოხდა რომ მარტო დარაჩა...სრულიად მარტო...ყველასგან მიტოვებული...იჯდა და ტიროდა დიდხანს, მოთქმით, მთელი ემოციით, თითქოს გულში დაგროვილ, გადამალულ და დამარხულ ტკივილსა და წუხარებას უფლება მხოლოდ ახლა მისცა, რომ ცრემლებად ქცეულიყო, თითქოს აქამდე არასდროს უტირია, თითქოს ღამეები არ გაუთენებია ცრემელბის ღვრაში, მაგრამ ახლა რატომღაც ყველა და ყველაფერი მეტად სტკიოდა, მეტად უჭირდა, მეტად განიცდიდა... დაიღალა ძალიან დაიღალა უაზრო ბრძოლით საკუთარ თავთან... ხვდებოდა რომ აზრი არ ჰქონდა...ხვდებოდა რომ ყველაფერი გაინგრა და განადგურდა... ხვდებოდა რომ ამ ნაგრევებში მოყოლილი ტყუილად ელოდა ლევანის მისვლას... ტყუილად ელოდა მისგან ხელის გაწვდას, დახმარებას, გვერდში დგომას, სიყვარულს რადგან ლევანი იქვე ახლოს კი იდგა და ხედავდა როგორ იშლებოდა მაწილებად ყველაფერი მაგრამ ვერ აღიქვამდა, ვერ აცნობიერებდა... მას არ შეეძლო დაენახა მარიამის გულის ფლეთა, არ შეეძლო დაენახა ნელ-ნელა როგორ უკვალოდ ქრებოდა მარიამის სახირება... და სწორედ ეს კლავდა მათ სიყვარულს, სწორედ ას ანგრევდა მარიამს, ლევანს რომ შესძლებოდა იმის დანახვა რაც მარამის გულში ხდებოდა... ან რომ ეცადა, ან რომ მოესურვებინა ახლა ყველაფერი სხვაგვარად იქნებოდა ... მაგრამ არა... მას არ შეეძლო ამის დანახვა...
მარიამმა სახე ხელებში ჩამალა და როცა ჭექ-ქუხილის ხმა მისწვდა მის სმენას ცაში აიხედა, გაეცინა, გაახსენდა ერთ დროს როგორ ეშინოდა და დედას როგორ ეხუტებოდა...გაახსენდა რა ბედბიერი იყო მაშინ როცა ყველაზე მეტად ეშინოდა... იმიტომ რომ მაშინ დედა მის გვერდიათ იყო და თავი ყველაზე ძლიერი ეგონა, ჭექა-ქუხილიც კი ვეღარ აშინებდა... მერე დედა მოკვდა და დარჩა მარტო... მაშინ მიხვდა რომ სინამდვილეში კი არ ეშინოდა ჭექა-ქუხილის, უბრალოდ უნდოდა, რომ ძალიან სუსტი ყოფილიყო და დედას ძალა ეგრძნო ხოლმე...მერე რამდენჯერ უვლია თავსხმა წვიმაში მარტოს და არცერთხელ შეშინებია, ან ვინიცის იქნებ ეშინოდა კიდეც მაგრამ იცოდა, რომ დედა აღარ იყო და ვერავი დაცავდა...იქნებ მაშინ გახდა ყველა ფერი ნაცრისფერი? იქნებ სინამდვილეში ახლაც ეშინია მარიამს ჭექა-ქუხილის? იქნებ ძალიან ეშინია ისევ და უნდა რომ ვინმე მის გვერდით დაჯდეს ჩაეხუტოდ და უთხრას ,, მარიამ ნუ გეშინია მე შენთან ვარ" იქნებ უნდა რომ იყოს სუსტი? ძალიან სუსტი და ვინმეს დაეყრდნოს? იქნებ უნდა რომ ლევანმა უბრალოდ ხელი ჩაკიდოს და თავის ძალა აგრძნობინოს? მაგრამ ახლა უკვე გვიანია... ძალიან გვიანია... და მამა? იქნებ მან გაანადგურა მარიამი? ან მან აქცია ასეთ სუტ და მშიშრა ადამინად?იმ მამამ რომელიც არაერთხელ გაწირა მიწისთვის მარიამმა და გულის სიღრმეში მაინც რომ ელოდა? სულ ელოდა.... ახლაც ელოდა... როგორ უნდოდა ვინმე ჩახუტებოდა ზურგს უკნიდან და დაეცვა ამდენი ტკივილისგან
-წვიმს-ფიქრებს აყოლილ და ლამისმ ჭკუიდან გადასულ მარიამს გიორგის ხმა მისწვდა სადღაც შორიდან
-მერე შენ რა?-უმისამართოდ იკითხა გოგონამ
-გაცივდები უკვე ხუთი წუთია წვიმს, შენ კი მანდ ზიხარ უმოძრაოდ
-მერე შენ რა?-ისევ ისე უმისამართოდ იკითხა მარიამმა
-სახლში წადი
-სახლი-გაიმეორა მარიამმა და ისე ამოიოხრა თან სული და გული
ამოაყოლა-წავიდე სახლში რომელიც სინამდვილეში არ მაქვს, იმ ოჯახში რომელიც ჩემი აღარაა...-ისევ ცრემლები გადმოუცურდა -ბედნიერების ძიებაში დანგრეული ოცნებები...
-მარიამ კარგად ხარ?-გიორგი გვერდიდან მიუახლოვდა სკამს და მარიამის პროფილს გაუშტერა თვალი
-ვერც შენ გაიგებ... ვერავინ გაიგებს... ვერავინ გამიგებს...ვერც ნიცა გამიგებს... თუ არ განგიცდია ვერასდროს გაიგებ... ,, შენი მესმის" ეს ცარიელი სიტყვებია, იმდენად ცარიელი რამდენადაც მე ახლა....
-მარიამ ცუდად ხარ-გიორგიმ ვერ მოითმინა და მაინც მიუახლოვდა
-კარგად ვარ-ახედა გოგონამ ცრემლიანი თვალებით-ასე უკეთესია, იყო ცარიელი, სულ მთლად ცარიელი... უემოციო უგრძნობი, ასე უფრო
ძლიერი ხარ-თქვა და ფეხზე წამოდგა
-მარიამ-გიორგი ზედმეტად მიუახლოვდა და სახეზე ჩამოყრილი თმა ყურს უკან გადაუწია-არ მინდა რომ ასე დაიტანჯო...
-შენც ტკივილს მაყენებ! თავს არ მანებებ-დაუჩურჩულა გოგონამ და თავი დახარა ვერ გაუძლო ბიჭის მზერას
-იმიტომ რომ მიყვარხარ
-ეს სიყვარული არაა ეს აკვიატებააა... მე ოჯახი მაქვს... მე შენთან არასროს მოვალ-მზერა გაუსწორა ბიჭოს ამღვრეულ თვალებს-იმიტომ რომ იმას რაცას შენ აკეთებ არაფერი აქვს საერთო სიყვარულთან...
-ცდები
-მაშინ წადი, წადი ჩემი ცხოვრებიდან... თავი დმაანებე... შეწყვიტე ყვავილების გამოგზავნა... შეწყვიტე ჩემო წვალება...დავიღალე ძალიან დავიღალე
-ვიცი, ვიცი-დაუჩირჩულა ბიჭმა და მის ლოყას ჩამოატარა ხელის
ზურგი -მაგრამ თავს ვერაფერს ვუხერხებ მარიამ, იმიტომ რომ ძალიან მიყვარხარ
-უნდა წავიდე-მარიამმა არაფერი უთხრა სხვა და გზას გაუყვა, შეკრთა როცა ლევანმა მის ფეხებთან შეაჩერა მანქანა, არეული სახით გახედა ქმარს და მანქანს გვერდი აუარა
-დაჯექი-მოემა ზურგს უკნიდან ქმრის ხმა-მარიამ-ლევანი გადავიდა და გაეკიდა-მიდი მანქნაში ჩაჯექი-წინ გადაეღობა, გოგონამ საცოდავი სახით ახედა ქმარს, როგორ უნდოდა ახლა ამ წამს ბიჭს უსიტყვოდ გაეგო მისთვის, ძალიან უნდოდა რომ ლევანი თავად ჩახუტებოდა და ეგრძნო მისი სურნელი, მისი სითბო, ძალა მაგრამ არა! ლევანი უძრავად იდგა და აზრად არ მოსდიოდა რომ მის ცოლს ახლა ამ წამს ძალიან უნდოდა სუსტი და დაუცველი ყოფილიყო და ეგრძნო მისი ძალა, მარიამმა თავი დახარა მანქანაში ჩაჯდა და მოწოლილი ცრემლები უკან გააბრუნა



№1 სტუმარი სტუმარი თიკო

როგორი მძიმე და ემოციებით სავსე თავი იყო. მეც ავტირდი ლამის მარიამის საცოდაობით. ისეთი გაბრაზებული ვარ ლევანიზე ისეთი ახლა რამე, რომ არ ვთქვა გავსკდები, ოღონდ მართლა. იმის მიუხედავად რამდენად სწორია თუ არასწორი ჩემი მოსაზრება. თანდათან ვხვდები რომ ლევანს ცოლი სექ.ისთვის სჭირდება, იმისთვის რომ ცარიელი სიტყვები უთხრას ვინმეს, როგორიცაა ,,მიყვარხარ", იმისთვის სჭირდება ცოლი რომ იფიქროს ვიღაც უჯერებს, მის საკუთრებაშია და შეუძლია რამდენი ბრძანებაც უნდა იმდენი გასცეს, იმისთვის უნდა რომ უბრალოდ სახლში ეჯდეს მონასავით, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით, აძლევდეს უფლებას კი არა როცა მოუნდება შეეხოს, როცა მოუნდება დაიკიდოს ანუ დღეში 24 საათი უკვე, რადგან ხელის შეხების უფლებასაც კი აღარ აძლევს მარიამი. საერთოდ არ მეცოდება ლევანი და მისნაირი ნაძირალა, მოძალადე და მამიკოს ბიჭი ვითომდა ჩამოყალიბებული კაცები! ღმერთო, რა გულის ამრევია! ღირსია რომ მარიამმა მიატოვოს და საერთოდ არ იყოს ისეთი დასასრულის ღირსი როგორც იძულებით ქორწინებაში სანდროს ჰქონდა! არ იმსახურებს იმას, რაც სანდრომ დაიმსახურა. ვიცი რომ ახლა ვითარდება მოვლენები და შეიძლება ითქვას არ გაცდით, მაგრამ რასაც ვხედავ და ვკითხულობ, თამამად შემიძლია ვთქვა რომ ლევანი მარიამს არ იმსახურებს. ძალიან იმედგაცრუებული დავრჩი მარიამისგან რომ ის ძალით შეხება როგორც არაფერი ისე გაუტარა. უნდა წამოეძახებინა, მაგრამ ლევანის პასუხი ისედაც ნათელია, თან 100% ით. რა უნდა ამ გოგოსგან ვერ ვხვდები, მართლა. ან იმ გიორგის რა უნდა? ან იმ სოფოს. დადგებიან აქ ვითომდა მაგარი და-ძმა რომელთან დარწმუნებული ვარ არ იციან სიტყვა სიყვარულის მნიშვნელობა და უმწარებენ სიცოცხლეს პატარა გოგოს. სოფოსაც, გიორგისაც და ლევანისაც გამწარებულს და მიწაზე მოფართხალეს დიდი სიამოვნებით ვნახავდი! მარიამი ისეთი სუფთა, დაუცველი და ცოდოა, როგორ შეიძლება ეგეთი ქალი გვერდით გყავდეს, აღებდე პირს ამხელა კაცი უბნებოდე მიყვარხარო და მთელი დღეები გეკიდოს. მერე მოგეშალოს ნერვები სამსახურში რატომ დადის, ვითომ შვილს რატომ არ მიაქცია ყურადღება, როცა შენ არც ცოლი, არც შვილი, არც დედა, არც მამა და არც და არ გახსენდება. სანდროს როგორ შეიძლება შევადაროთ. ამ დოყლაპიასთან შედარებით სანდრო ჩვეულებრივი წმინდანია! ის კარგი კი არა ზემაგარი ძმა, მამა და სიძე მაინც იყო. ეს ,,კაცი" კი არაფრის მაქნისია! ფულსაც კი, ამხელა ვირი მამამისს სთხოვს. თან ლანძღავს და მეორე წუთში კისერზე ეკიდება. ვაიმე რა გაბრაზებული ვარ მაგრამ ღმერთია მოწმე როგორ მომეწონა ეს თავი! მომეწონა რა, საინტერესოა სიუჟეტია განვითარება და კითხვა, როცა ვიცი ოდესმე (ვიმედოვნებ ძალიან მალე) ლევანიც, სოფოც და გიორგიც გამწარდებიან და მარიამი ისევ ისე იკუნტრუშებს სამსახურში და იქნება ძალიან კარგი დედა და არანაირი ცოლი! მოკლედ ზეუმაგრესი გოგო რომ ხარ, ეგ ცხადია და აბა შენ იცი! წარმატებებს გისურვებ!❤❤❤
P.S ძაან გაბრაზებული ვარ და არ შეიმჩნიო. grimacing smile heart_eyes

 


№2 სტუმარი ელა1

ნეაკო ეს რა იყო სასწაული ხარ მოკლეთ.ძალიან კარგი იყო მომეწონა.ეხლა მესმის ლევანისი ასეთი რათო არის ეს ყველაფერი ბავშვების ტრავმასთამ არის დაკავშირებული ეშინია იმისა რო მარიამი ისე წავა როგორც დედამისი წავიდა სახლიდან.იმედია ბელ ნელა მოვა გობს და მიხვდება მარიამის ფას .რაც შეხება თამუნას ნეტავ ყველას ყავდეს ასეთი დედამთილი და დედა.იცი რა ასე ვფიქრობ რო გიორგის კი არ უყვარს უბრალიდ როგორც მარიამი და სოფო ეუბნებიან აქვიათებული ყავს და აღირებაა.იმიტომ რო როცა უყვართ ასე არ ექცევიან მერე რა სხვისი ცოლია უნდა პატივუსცე მის აზრს და თავი დაანებო ამ შემთხცევაში მარიამზე მაქვს საუბარი.რა საინტერესო ადგილზე შეწყდა ეს თავი იმედია ლევანი ისევ არ დაუწყებს ჩხუპს.მალე დადე რა შემდეგი თავი მაინტერესებს ძალიან❤❤

 


№3 სტუმარი სტუმარი მარი

ძაან ნერვების მომშლელია უკვე ლევანიც გიორგიც და ყველაც. ყვრლა შეუგნებელმა აქ როგორ მოიყარა თავი. რამის გამოსწორება, წინ წაწევა არ იგეგმება? ძაან დამღალა ამდენმა დაძაბულობამ

 


№4  offline წევრი Salo123

ძალიან დიდი პატივს გცემ ჩემო კარგო იმედია არ მოწყენ რასაც გეტყვი.
ბოდიშს გეხდი თუ გაწყენინებ..
უბრალოდ წერზე ტრიალებენ ლევამიც გიორგიც და მარიამიც.. ლევანის გამოფხიზლება ნელელა კარგი იქნებოდა..
რათწმაუნდა დიდი წვალების და ტკივილის შემდეგ უნდა დაიმსახუროს მაირამი .. გიორგი თავისი უტიპარი დით მძაგს.. თავხედები არიან;(
მარიამს რაც შეხება ამ თავში გაზრდილი მეჩვენება.
--------------------
ს. ბაგრატია

 


№5 სტუმარი სტუმარი ელენე

თიკოს ყველა სიტყვას, ყველა მძიმე-წერტის, ყველა ემოციას ვიზიარებ! 100%იანი კომენატრი აქვს დაწერილი.
ღმერთო, ამას თუ ვიტყოდი რას წარმოვიდგენდი, მაგრამ სულ რომ უღალატოს ერთი წამითაც კი არ დამწყდება გული, აი თუნდაც დღესვე გადაბარგებულა გიორგისთან (ნუ გიორგის ავკარგიანობას არ ვეხები, არ ვიცი როგორია როგორც ქმარი ან პარტიორი და წინასწარ ცუდს არ ვიტყვი არაფერს). იძულებითი ქორწინების პირველი ნაწილის დასასრული ზუსტად ამ ისტორიაზეა ზედგამოჭრილი. მარტო უნდა დარჩეს და მერე უნდა გამოსწორდეს, უნდა თავში ქვა უხლია.
თიკო, სანდროზე რო გეწერა აი ასე მეგონა ჩემს სიტყვებს წერდი, ზუსტად მაგის თქმა მინდოდა მეც. ვერ ვხვდები მართლა, როგორ მოხდა ის, რომ სანდროს მილიონი, ზოგჯერ ლევანიზე ბევრად დიდი დანაშაული აქვს ჩადენილი, ხელის გარტყმიდან დაწყებული, გაუპატიურებით დამთავრებული, მაგრამ მსგავსი აგრესია ჩემში ნამდვილად არასოდეს გამოუწვევია. განა არ ვბრაზდებოდი, პირიქით, ვმწარდებოდი ისეთებს უკეთებდა ნათიას, მაგრამ დიდი მოთმინებით ველოდებოდი გონში როდის ჩავარდებოდა და მართლა გულით ვბალეშიკობდი მისი ცხოვრების დალაგებას. არ ვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ მიუხედავად უამრავი დანაშაულისა, ძალიან ემჩნეოდა ნათიას სიყვარული. ლევანს მსგავსს ვერაფერს ვატყობ. ასე როგორ უნდა ექცეოდე ცოცხალ ადამიანს, ასეთი ღვარძლი როგორ უნდა დაგროვდეს ადამიანში ან რატო, მართლა ვერ ვხვდები.
მოკლედ, რაც არ უნდა გადაწყვიტოს ან ჩაიდინოს მარიამმა ლევანის წინააღმდეგ 100%იანი იქნება მაინც.
კარგი თავი იყო, ვგულისმობ ისოტირიის განვითარებას და მის ინტერესიანობას, თორე შინაარსი რა თქმა უნდა უმძიმესია.
ყოჩაღ ნეაკო kissing_heart და სანდროზე რომ მიწერია როგორ ახერხებდა-მეთქი, ბუნებრივია, მის უკან შენ იყავი და შენ მოახერხებინე. შენ სეგვაყვარე და დაგვანახე ჩემი ტირანი სხვა მხრიდან blush

 


№6  offline მოდერი nene gelovani

აქ რა ვნებათა ღელვა დამხვდა კომენტარებში smile
საინეტერესო თავი იყო. უბრალოდ კითხვის დროს რაღაც საშინლად მაწუხებდა ფიზიკურად, აი თავს ვგრძნობდი ცუდად. ვერ მივხვდი რა ხდებოდა და კითხვა რომ დავასრულე მერე მივხვდი რომ შინაარსი იყო ისეთი ემოციური და გასაბრაზებელი, ფიზიკურ დისკომფორტში გადამივიდა. :დ
ტოკსიკურია ყველა მარიამის გარშემო. გიორგის რაც შეეხება, გიორგიზე და მის პიროვნებაზე მე პირადად ცუდის თქმას არ ვაპირებ. ყველას ცხოვრებაში შეიძლება მოხდეს ასე, რომ ვიღაცაზე გადაირიო და თავიდან ვერ ამოიგდო. უბრალოდ მე ვფიქრობ იმიტომაა ასეთი შემაწუხებელი გინდაც მარიამისთვის და გინდაც მკითხველისთვის, რომ თვითონ მარიამის ცხოვრება და მის გარშემო ადამიანები არიან საშინლად შემაწუხებლები. იმდენად რევენ სიტუაციას და ისეთ დღეში აგდებენ მარიამს, იქ მერე გიორგი დაემატება თუ წმ. გიორგი უკვე აღარ აქვს მნიშვნელობა. სანამ იმ ხალხს არ მოშორდება მანამდე ვერაფერი ვერ დაულაგდება, ასე მგონია მე.
მრავლობითში იმიტომ ვლაპარაკობ, რომ მარტო ლევანი არ წამლავს, ირაკლისაც შეაქვს წვლილი, თამუნასაც, მარიამის მამასაც და რავიცი ყველას.

 


№7 სტუმარი სტუმარი თიკო

სტუმარი ელენე
თიკოს ყველა სიტყვას, ყველა მძიმე-წერტის, ყველა ემოციას ვიზიარებ! 100%იანი კომენატრი აქვს დაწერილი.
ღმერთო, ამას თუ ვიტყოდი რას წარმოვიდგენდი, მაგრამ სულ რომ უღალატოს ერთი წამითაც კი არ დამწყდება გული, აი თუნდაც დღესვე გადაბარგებულა გიორგისთან (ნუ გიორგის ავკარგიანობას არ ვეხები, არ ვიცი როგორია როგორც ქმარი ან პარტიორი და წინასწარ ცუდს არ ვიტყვი არაფერს). იძულებითი ქორწინების პირველი ნაწილის დასასრული ზუსტად ამ ისტორიაზეა ზედგამოჭრილი. მარტო უნდა დარჩეს და მერე უნდა გამოსწორდეს, უნდა თავში ქვა უხლია.
თიკო, სანდროზე რო გეწერა აი ასე მეგონა ჩემს სიტყვებს წერდი, ზუსტად მაგის თქმა მინდოდა მეც. ვერ ვხვდები მართლა, როგორ მოხდა ის, რომ სანდროს მილიონი, ზოგჯერ ლევანიზე ბევრად დიდი დანაშაული აქვს ჩადენილი, ხელის გარტყმიდან დაწყებული, გაუპატიურებით დამთავრებული, მაგრამ მსგავსი აგრესია ჩემში ნამდვილად არასოდეს გამოუწვევია. განა არ ვბრაზდებოდი, პირიქით, ვმწარდებოდი ისეთებს უკეთებდა ნათიას, მაგრამ დიდი მოთმინებით ველოდებოდი გონში როდის ჩავარდებოდა და მართლა გულით ვბალეშიკობდი მისი ცხოვრების დალაგებას. არ ვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ მიუხედავად უამრავი დანაშაულისა, ძალიან ემჩნეოდა ნათიას სიყვარული. ლევანს მსგავსს ვერაფერს ვატყობ. ასე როგორ უნდა ექცეოდე ცოცხალ ადამიანს, ასეთი ღვარძლი როგორ უნდა დაგროვდეს ადამიანში ან რატო, მართლა ვერ ვხვდები.
მოკლედ, რაც არ უნდა გადაწყვიტოს ან ჩაიდინოს მარიამმა ლევანის წინააღმდეგ 100%იანი იქნება მაინც.
კარგი თავი იყო, ვგულისმობ ისოტირიის განვითარებას და მის ინტერესიანობას, თორე შინაარსი რა თქმა უნდა უმძიმესია.
ყოჩაღ ნეაკო kissing_heart და სანდროზე რომ მიწერია როგორ ახერხებდა-მეთქი, ბუნებრივია, მის უკან შენ იყავი და შენ მოახერხებინე. შენ სეგვაყვარე და დაგვანახე ჩემი ტირანი სხვა მხრიდან blush

ზუსტად! სანდროს ის მაინც ემჩნეოდა ცოლზე რომ გიჟდებოდა და ამ დოყლაპიას რა უნდა თუ გავიგებთ ახლო მომავალში, იქნებ ოდნავ მაინც დავშოშმინდეთ მერე. sweat_smile

 


№8 სტუმარი ელა1

სტუმარი ელენე
თიკოს ყველა სიტყვას, ყველა მძიმე-წერტის, ყველა ემოციას ვიზიარებ! 100%იანი კომენატრი აქვს დაწერილი.
ღმერთო, ამას თუ ვიტყოდი რას წარმოვიდგენდი, მაგრამ სულ რომ უღალატოს ერთი წამითაც კი არ დამწყდება გული, აი თუნდაც დღესვე გადაბარგებულა გიორგისთან (ნუ გიორგის ავკარგიანობას არ ვეხები, არ ვიცი როგორია როგორც ქმარი ან პარტიორი და წინასწარ ცუდს არ ვიტყვი არაფერს). იძულებითი ქორწინების პირველი ნაწილის დასასრული ზუსტად ამ ისტორიაზეა ზედგამოჭრილი. მარტო უნდა დარჩეს და მერე უნდა გამოსწორდეს, უნდა თავში ქვა უხლია.
თიკო, სანდროზე რო გეწერა აი ასე მეგონა ჩემს სიტყვებს წერდი, ზუსტად მაგის თქმა მინდოდა მეც. ვერ ვხვდები მართლა, როგორ მოხდა ის, რომ სანდროს მილიონი, ზოგჯერ ლევანიზე ბევრად დიდი დანაშაული აქვს ჩადენილი, ხელის გარტყმიდან დაწყებული, გაუპატიურებით დამთავრებული, მაგრამ მსგავსი აგრესია ჩემში ნამდვილად არასოდეს გამოუწვევია. განა არ ვბრაზდებოდი, პირიქით, ვმწარდებოდი ისეთებს უკეთებდა ნათიას, მაგრამ დიდი მოთმინებით ველოდებოდი გონში როდის ჩავარდებოდა და მართლა გულით ვბალეშიკობდი მისი ცხოვრების დალაგებას. არ ვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ მიუხედავად უამრავი დანაშაულისა, ძალიან ემჩნეოდა ნათიას სიყვარული. ლევანს მსგავსს ვერაფერს ვატყობ. ასე როგორ უნდა ექცეოდე ცოცხალ ადამიანს, ასეთი ღვარძლი როგორ უნდა დაგროვდეს ადამიანში ან რატო, მართლა ვერ ვხვდები.
მოკლედ, რაც არ უნდა გადაწყვიტოს ან ჩაიდინოს მარიამმა ლევანის წინააღმდეგ 100%იანი იქნება მაინც.
კარგი თავი იყო, ვგულისმობ ისოტირიის განვითარებას და მის ინტერესიანობას, თორე შინაარსი რა თქმა უნდა უმძიმესია.
ყოჩაღ ნეაკო kissing_heart და სანდროზე რომ მიწერია როგორ ახერხებდა-მეთქი, ბუნებრივია, მის უკან შენ იყავი და შენ მოახერხებინე. შენ სეგვაყვარე და დაგვანახე ჩემი ტირანი სხვა მხრიდან blush

ელენე დაველოდოდ მოვლენებს იქნებ ლევანის საქციელ თუ რატო იქცევა ასე მოუძებნოს ახსნა ნეალომ და ლევანიც სხვა კოთხიდან დაგვანახოს.გეთანხმები რო არასწორწდ იქცევა ლევანი და ღირსია რო მარიამმა მიატოვოს და როგორც სანდრო მიხვდა შეცდომას ისე მიხვდეს ლევანიც რა დაკარგა.მაგრამ ყველა მეთანხმებით რო სანდრომ თავიდანვე იცოდა რაც დააშავა ლევანისგან გამსხვავებით.მოდი დაველოდოდ მოვლენებს და ვნახოთ და გავიგოთ მიზეზი რატო იქცევა ასე ლევანი.არ გეგონოთ რო ვქმართლებ ლევანს არავითარ შემთხვევაში

 


№9  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი თიკო
როგორი მძიმე და ემოციებით სავსე თავი იყო. მეც ავტირდი ლამის მარიამის საცოდაობით. ისეთი გაბრაზებული ვარ ლევანიზე ისეთი ახლა რამე, რომ არ ვთქვა გავსკდები, ოღონდ მართლა. იმის მიუხედავად რამდენად სწორია თუ არასწორი ჩემი მოსაზრება. თანდათან ვხვდები რომ ლევანს ცოლი სექ.ისთვის სჭირდება, იმისთვის რომ ცარიელი სიტყვები უთხრას ვინმეს, როგორიცაა ,,მიყვარხარ", იმისთვის სჭირდება ცოლი რომ იფიქროს ვიღაც უჯერებს, მის საკუთრებაშია და შეუძლია რამდენი ბრძანებაც უნდა იმდენი გასცეს, იმისთვის უნდა რომ უბრალოდ სახლში ეჯდეს მონასავით, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით, აძლევდეს უფლებას კი არა როცა მოუნდება შეეხოს, როცა მოუნდება დაიკიდოს ანუ დღეში 24 საათი უკვე, რადგან ხელის შეხების უფლებასაც კი აღარ აძლევს მარიამი. საერთოდ არ მეცოდება ლევანი და მისნაირი ნაძირალა, მოძალადე და მამიკოს ბიჭი ვითომდა ჩამოყალიბებული კაცები! ღმერთო, რა გულის ამრევია! ღირსია რომ მარიამმა მიატოვოს და საერთოდ არ იყოს ისეთი დასასრულის ღირსი როგორც იძულებით ქორწინებაში სანდროს ჰქონდა! არ იმსახურებს იმას, რაც სანდრომ დაიმსახურა. ვიცი რომ ახლა ვითარდება მოვლენები და შეიძლება ითქვას არ გაცდით, მაგრამ რასაც ვხედავ და ვკითხულობ, თამამად შემიძლია ვთქვა რომ ლევანი მარიამს არ იმსახურებს. ძალიან იმედგაცრუებული დავრჩი მარიამისგან რომ ის ძალით შეხება როგორც არაფერი ისე გაუტარა. უნდა წამოეძახებინა, მაგრამ ლევანის პასუხი ისედაც ნათელია, თან 100% ით. რა უნდა ამ გოგოსგან ვერ ვხვდები, მართლა. ან იმ გიორგის რა უნდა? ან იმ სოფოს. დადგებიან აქ ვითომდა მაგარი და-ძმა რომელთან დარწმუნებული ვარ არ იციან სიტყვა სიყვარულის მნიშვნელობა და უმწარებენ სიცოცხლეს პატარა გოგოს. სოფოსაც, გიორგისაც და ლევანისაც გამწარებულს და მიწაზე მოფართხალეს დიდი სიამოვნებით ვნახავდი! მარიამი ისეთი სუფთა, დაუცველი და ცოდოა, როგორ შეიძლება ეგეთი ქალი გვერდით გყავდეს, აღებდე პირს ამხელა კაცი უბნებოდე მიყვარხარო და მთელი დღეები გეკიდოს. მერე მოგეშალოს ნერვები სამსახურში რატომ დადის, ვითომ შვილს რატომ არ მიაქცია ყურადღება, როცა შენ არც ცოლი, არც შვილი, არც დედა, არც მამა და არც და არ გახსენდება. სანდროს როგორ შეიძლება შევადაროთ. ამ დოყლაპიასთან შედარებით სანდრო ჩვეულებრივი წმინდანია! ის კარგი კი არა ზემაგარი ძმა, მამა და სიძე მაინც იყო. ეს ,,კაცი" კი არაფრის მაქნისია! ფულსაც კი, ამხელა ვირი მამამისს სთხოვს. თან ლანძღავს და მეორე წუთში კისერზე ეკიდება. ვაიმე რა გაბრაზებული ვარ მაგრამ ღმერთია მოწმე როგორ მომეწონა ეს თავი! მომეწონა რა, საინტერესოა სიუჟეტია განვითარება და კითხვა, როცა ვიცი ოდესმე (ვიმედოვნებ ძალიან მალე) ლევანიც, სოფოც და გიორგიც გამწარდებიან და მარიამი ისევ ისე იკუნტრუშებს სამსახურში და იქნება ძალიან კარგი დედა და არანაირი ცოლი! მოკლედ ზეუმაგრესი გოგო რომ ხარ, ეგ ცხადია და აბა შენ იცი! წარმატებებს გისურვებ!❤❤❤
P.S ძაან გაბრაზებული ვარ და არ შეიმჩნიო. grimacing smile heart_eyes

მადლობა თიკო რომ გულწრფელად გამიზიარე აშენი აზრი და ემოციები ❤❤❤❤❤ ყველაფერში გეთანხმები თავიდან ბოლომდე, ამ ისტორიით სწორედ ამის თქმა მინდოდა... და როგორ მიხარია ეს კომენტარი რო დამიწერე შენ არ იცი ❤❤❤❤❤როცა მეუღლე იკიდებს მეორეს, ექცევა უხეშად, არის გულგრილი, გაიძახის მარტო სიტყვა ,, მიყვარხარ" და ამ ძალიან ლამაზ, სათუთ და მართლა განსაკუთრებულ სიტყვას მნიშვნელობას არ ანიჭებს, რასაც ჰქვია იკ.დებს და მერე მისგან ითხოვს სიყვარულს ერთგულებას და პასუხებს მართლა ყველაფერის ღირსია (ღალატას არ ვგულისხმობ რა თქმა უნდა) და ამის ფონზე მარიამის დამოკიდებულება შეცვლა, გარდასახვა გაძლიერება მინდა რომ ავღწერო, თუმცა მანამდე კიდევ ერთი რთული თავი იქნება, რაც საბოლოოდ დაანგრევს მარიამის და ლევანის ურთიერთობას ( ის ღამე რომ აპატია მარიამმა, სინამდვილეში ასე არააა და ახლა უარესი მოხდება, ცუდად არ მიიღოთ კითხვისას უბრალოდ სიტუაციის აღწერა დაა რევა მჭირდება ) და მერე ყველაფრის მოგვარება დაიწყება ნელ-ნელა და მტკივნეულად.

სანდროს რაც შეეხება ის სხვანაირად ძლიერი იყო, სულ მარტო იყო და ამ მარტოობამ და ნათიას სიყვარულმა ასწავლა ცხოვრება ❤❤❤❤მე ასე ვფიქრობ.

ლევანს კი პრობლემური ოჯახი ჰქონდა მამა სვამდა, დედა ჩუმად იყო.... მამა ჩხუბობდა დედა ისევ ჩუმად იყო და ასე დაუსრულებლად, იქამდე სანამ წასვლა არ აიძულა თამუნას... ჰოდა ლევანიც ამ სიტუაციას შეეჩვია....ისტორიის დასასრული იმედია ლოგიკური და მართებული იწქნება, ვიცი ლევანი გამაღიზიანებელია, მაგრამ მაინც შეიცვლება რაღაცეები თუმცა მტკივნეულად კი

 


№10 სტუმარი სტუმარი ელენე

სტუმარი თიკო
სტუმარი ელენე
თიკოს ყველა სიტყვას, ყველა მძიმე-წერტის, ყველა ემოციას ვიზიარებ! 100%იანი კომენატრი აქვს დაწერილი.
ღმერთო, ამას თუ ვიტყოდი რას წარმოვიდგენდი, მაგრამ სულ რომ უღალატოს ერთი წამითაც კი არ დამწყდება გული, აი თუნდაც დღესვე გადაბარგებულა გიორგისთან (ნუ გიორგის ავკარგიანობას არ ვეხები, არ ვიცი როგორია როგორც ქმარი ან პარტიორი და წინასწარ ცუდს არ ვიტყვი არაფერს). იძულებითი ქორწინების პირველი ნაწილის დასასრული ზუსტად ამ ისტორიაზეა ზედგამოჭრილი. მარტო უნდა დარჩეს და მერე უნდა გამოსწორდეს, უნდა თავში ქვა უხლია.
თიკო, სანდროზე რო გეწერა აი ასე მეგონა ჩემს სიტყვებს წერდი, ზუსტად მაგის თქმა მინდოდა მეც. ვერ ვხვდები მართლა, როგორ მოხდა ის, რომ სანდროს მილიონი, ზოგჯერ ლევანიზე ბევრად დიდი დანაშაული აქვს ჩადენილი, ხელის გარტყმიდან დაწყებული, გაუპატიურებით დამთავრებული, მაგრამ მსგავსი აგრესია ჩემში ნამდვილად არასოდეს გამოუწვევია. განა არ ვბრაზდებოდი, პირიქით, ვმწარდებოდი ისეთებს უკეთებდა ნათიას, მაგრამ დიდი მოთმინებით ველოდებოდი გონში როდის ჩავარდებოდა და მართლა გულით ვბალეშიკობდი მისი ცხოვრების დალაგებას. არ ვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ მიუხედავად უამრავი დანაშაულისა, ძალიან ემჩნეოდა ნათიას სიყვარული. ლევანს მსგავსს ვერაფერს ვატყობ. ასე როგორ უნდა ექცეოდე ცოცხალ ადამიანს, ასეთი ღვარძლი როგორ უნდა დაგროვდეს ადამიანში ან რატო, მართლა ვერ ვხვდები.
მოკლედ, რაც არ უნდა გადაწყვიტოს ან ჩაიდინოს მარიამმა ლევანის წინააღმდეგ 100%იანი იქნება მაინც.
კარგი თავი იყო, ვგულისმობ ისოტირიის განვითარებას და მის ინტერესიანობას, თორე შინაარსი რა თქმა უნდა უმძიმესია.
ყოჩაღ ნეაკო kissing_heart და სანდროზე რომ მიწერია როგორ ახერხებდა-მეთქი, ბუნებრივია, მის უკან შენ იყავი და შენ მოახერხებინე. შენ სეგვაყვარე და დაგვანახე ჩემი ტირანი სხვა მხრიდან blush

ზუსტად! სანდროს ის მაინც ემჩნეოდა ცოლზე რომ გიჟდებოდა და ამ დოყლაპიას რა უნდა თუ გავიგებთ ახლო მომავალში, იქნებ ოდნავ მაინც დავშოშმინდეთ მერე. sweat_smile


ჰაჰა, სახელიც რა ზუსტი შეურჩიე რა. მართლა დოყლაპიაა sweat_smile

 


№11  offline მოდერი nene gelovani

სტუმარი ელენე
სტუმარი თიკო
სტუმარი ელენე
თიკოს ყველა სიტყვას, ყველა მძიმე-წერტის, ყველა ემოციას ვიზიარებ! 100%იანი კომენატრი აქვს დაწერილი.
ღმერთო, ამას თუ ვიტყოდი რას წარმოვიდგენდი, მაგრამ სულ რომ უღალატოს ერთი წამითაც კი არ დამწყდება გული, აი თუნდაც დღესვე გადაბარგებულა გიორგისთან (ნუ გიორგის ავკარგიანობას არ ვეხები, არ ვიცი როგორია როგორც ქმარი ან პარტიორი და წინასწარ ცუდს არ ვიტყვი არაფერს). იძულებითი ქორწინების პირველი ნაწილის დასასრული ზუსტად ამ ისტორიაზეა ზედგამოჭრილი. მარტო უნდა დარჩეს და მერე უნდა გამოსწორდეს, უნდა თავში ქვა უხლია.
თიკო, სანდროზე რო გეწერა აი ასე მეგონა ჩემს სიტყვებს წერდი, ზუსტად მაგის თქმა მინდოდა მეც. ვერ ვხვდები მართლა, როგორ მოხდა ის, რომ სანდროს მილიონი, ზოგჯერ ლევანიზე ბევრად დიდი დანაშაული აქვს ჩადენილი, ხელის გარტყმიდან დაწყებული, გაუპატიურებით დამთავრებული, მაგრამ მსგავსი აგრესია ჩემში ნამდვილად არასოდეს გამოუწვევია. განა არ ვბრაზდებოდი, პირიქით, ვმწარდებოდი ისეთებს უკეთებდა ნათიას, მაგრამ დიდი მოთმინებით ველოდებოდი გონში როდის ჩავარდებოდა და მართლა გულით ვბალეშიკობდი მისი ცხოვრების დალაგებას. არ ვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ მიუხედავად უამრავი დანაშაულისა, ძალიან ემჩნეოდა ნათიას სიყვარული. ლევანს მსგავსს ვერაფერს ვატყობ. ასე როგორ უნდა ექცეოდე ცოცხალ ადამიანს, ასეთი ღვარძლი როგორ უნდა დაგროვდეს ადამიანში ან რატო, მართლა ვერ ვხვდები.
მოკლედ, რაც არ უნდა გადაწყვიტოს ან ჩაიდინოს მარიამმა ლევანის წინააღმდეგ 100%იანი იქნება მაინც.
კარგი თავი იყო, ვგულისმობ ისოტირიის განვითარებას და მის ინტერესიანობას, თორე შინაარსი რა თქმა უნდა უმძიმესია.
ყოჩაღ ნეაკო kissing_heart და სანდროზე რომ მიწერია როგორ ახერხებდა-მეთქი, ბუნებრივია, მის უკან შენ იყავი და შენ მოახერხებინე. შენ სეგვაყვარე და დაგვანახე ჩემი ტირანი სხვა მხრიდან blush

ზუსტად! სანდროს ის მაინც ემჩნეოდა ცოლზე რომ გიჟდებოდა და ამ დოყლაპიას რა უნდა თუ გავიგებთ ახლო მომავალში, იქნებ ოდნავ მაინც დავშოშმინდეთ მერე. sweat_smile


ჰაჰა, სახელიც რა ზუსტი შეურჩიე რა. მართლა დოყლაპიაა sweat_smile


მბურძგლავს ხოლმე სიამოვნებისგან, ამის ფონზე სანდრო რომ მახსენდება joy

 


№12  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი ელენე
სტუმარი თიკო
სტუმარი ელენე
თიკოს ყველა სიტყვას, ყველა მძიმე-წერტის, ყველა ემოციას ვიზიარებ! 100%იანი კომენატრი აქვს დაწერილი.
ღმერთო, ამას თუ ვიტყოდი რას წარმოვიდგენდი, მაგრამ სულ რომ უღალატოს ერთი წამითაც კი არ დამწყდება გული, აი თუნდაც დღესვე გადაბარგებულა გიორგისთან (ნუ გიორგის ავკარგიანობას არ ვეხები, არ ვიცი როგორია როგორც ქმარი ან პარტიორი და წინასწარ ცუდს არ ვიტყვი არაფერს). იძულებითი ქორწინების პირველი ნაწილის დასასრული ზუსტად ამ ისტორიაზეა ზედგამოჭრილი. მარტო უნდა დარჩეს და მერე უნდა გამოსწორდეს, უნდა თავში ქვა უხლია.
თიკო, სანდროზე რო გეწერა აი ასე მეგონა ჩემს სიტყვებს წერდი, ზუსტად მაგის თქმა მინდოდა მეც. ვერ ვხვდები მართლა, როგორ მოხდა ის, რომ სანდროს მილიონი, ზოგჯერ ლევანიზე ბევრად დიდი დანაშაული აქვს ჩადენილი, ხელის გარტყმიდან დაწყებული, გაუპატიურებით დამთავრებული, მაგრამ მსგავსი აგრესია ჩემში ნამდვილად არასოდეს გამოუწვევია. განა არ ვბრაზდებოდი, პირიქით, ვმწარდებოდი ისეთებს უკეთებდა ნათიას, მაგრამ დიდი მოთმინებით ველოდებოდი გონში როდის ჩავარდებოდა და მართლა გულით ვბალეშიკობდი მისი ცხოვრების დალაგებას. არ ვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ მიუხედავად უამრავი დანაშაულისა, ძალიან ემჩნეოდა ნათიას სიყვარული. ლევანს მსგავსს ვერაფერს ვატყობ. ასე როგორ უნდა ექცეოდე ცოცხალ ადამიანს, ასეთი ღვარძლი როგორ უნდა დაგროვდეს ადამიანში ან რატო, მართლა ვერ ვხვდები.
მოკლედ, რაც არ უნდა გადაწყვიტოს ან ჩაიდინოს მარიამმა ლევანის წინააღმდეგ 100%იანი იქნება მაინც.
კარგი თავი იყო, ვგულისმობ ისოტირიის განვითარებას და მის ინტერესიანობას, თორე შინაარსი რა თქმა უნდა უმძიმესია.
ყოჩაღ ნეაკო kissing_heart და სანდროზე რომ მიწერია როგორ ახერხებდა-მეთქი, ბუნებრივია, მის უკან შენ იყავი და შენ მოახერხებინე. შენ სეგვაყვარე და დაგვანახე ჩემი ტირანი სხვა მხრიდან blush

ზუსტად! სანდროს ის მაინც ემჩნეოდა ცოლზე რომ გიჟდებოდა და ამ დოყლაპიას რა უნდა თუ გავიგებთ ახლო მომავალში, იქნებ ოდნავ მაინც დავშოშმინდეთ მერე. sweat_smile


ჰაჰა, სახელიც რა ზუსტი შეურჩიე რა. მართლა დოყლაპიაა sweat_smile

ვაიმე მე თუ მოვახერხებდი ამას :დ ტირანის მერე დიყლაპიის შექმნას ❤უკვე ხუთი წუთია ვერ სულიერდები თიკო

 


№13 სტუმარი ელა1

nene gelovani
სტუმარი ელენე
სტუმარი თიკო
სტუმარი ელენე
თიკოს ყველა სიტყვას, ყველა მძიმე-წერტის, ყველა ემოციას ვიზიარებ! 100%იანი კომენატრი აქვს დაწერილი.
ღმერთო, ამას თუ ვიტყოდი რას წარმოვიდგენდი, მაგრამ სულ რომ უღალატოს ერთი წამითაც კი არ დამწყდება გული, აი თუნდაც დღესვე გადაბარგებულა გიორგისთან (ნუ გიორგის ავკარგიანობას არ ვეხები, არ ვიცი როგორია როგორც ქმარი ან პარტიორი და წინასწარ ცუდს არ ვიტყვი არაფერს). იძულებითი ქორწინების პირველი ნაწილის დასასრული ზუსტად ამ ისტორიაზეა ზედგამოჭრილი. მარტო უნდა დარჩეს და მერე უნდა გამოსწორდეს, უნდა თავში ქვა უხლია.
თიკო, სანდროზე რო გეწერა აი ასე მეგონა ჩემს სიტყვებს წერდი, ზუსტად მაგის თქმა მინდოდა მეც. ვერ ვხვდები მართლა, როგორ მოხდა ის, რომ სანდროს მილიონი, ზოგჯერ ლევანიზე ბევრად დიდი დანაშაული აქვს ჩადენილი, ხელის გარტყმიდან დაწყებული, გაუპატიურებით დამთავრებული, მაგრამ მსგავსი აგრესია ჩემში ნამდვილად არასოდეს გამოუწვევია. განა არ ვბრაზდებოდი, პირიქით, ვმწარდებოდი ისეთებს უკეთებდა ნათიას, მაგრამ დიდი მოთმინებით ველოდებოდი გონში როდის ჩავარდებოდა და მართლა გულით ვბალეშიკობდი მისი ცხოვრების დალაგებას. არ ვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ მიუხედავად უამრავი დანაშაულისა, ძალიან ემჩნეოდა ნათიას სიყვარული. ლევანს მსგავსს ვერაფერს ვატყობ. ასე როგორ უნდა ექცეოდე ცოცხალ ადამიანს, ასეთი ღვარძლი როგორ უნდა დაგროვდეს ადამიანში ან რატო, მართლა ვერ ვხვდები.
მოკლედ, რაც არ უნდა გადაწყვიტოს ან ჩაიდინოს მარიამმა ლევანის წინააღმდეგ 100%იანი იქნება მაინც.
კარგი თავი იყო, ვგულისმობ ისოტირიის განვითარებას და მის ინტერესიანობას, თორე შინაარსი რა თქმა უნდა უმძიმესია.
ყოჩაღ ნეაკო kissing_heart და სანდროზე რომ მიწერია როგორ ახერხებდა-მეთქი, ბუნებრივია, მის უკან შენ იყავი და შენ მოახერხებინე. შენ სეგვაყვარე და დაგვანახე ჩემი ტირანი სხვა მხრიდან blush

ზუსტად! სანდროს ის მაინც ემჩნეოდა ცოლზე რომ გიჟდებოდა და ამ დოყლაპიას რა უნდა თუ გავიგებთ ახლო მომავალში, იქნებ ოდნავ მაინც დავშოშმინდეთ მერე. sweat_smile


ჰაჰა, სახელიც რა ზუსტი შეურჩიე რა. მართლა დოყლაპიაა sweat_smile


მბურძგლავს ხოლმე სიამოვნებისგან, ამის ფონზე სანდრო რომ მახსენდება joy

სანდრო ჩემთბის ყომელთვის სამაგალითო იქნება მართლა რო ტირანია "ჩვენი ტირანი"გოგოენო

 


№14 სტუმარი სტუმარი თიკო

თან უფრო მეტად ვარ დიდი გულზე, რადგან გამოსწორებულ სანდროზე ვკითხულობ ამ წამს და ეგრევე პარალელი მაგიტომ გავავლე. sweat_smile

 


№15  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი ელენე
თიკოს ყველა სიტყვას, ყველა მძიმე-წერტის, ყველა ემოციას ვიზიარებ! 100%იანი კომენატრი აქვს დაწერილი.
ღმერთო, ამას თუ ვიტყოდი რას წარმოვიდგენდი, მაგრამ სულ რომ უღალატოს ერთი წამითაც კი არ დამწყდება გული, აი თუნდაც დღესვე გადაბარგებულა გიორგისთან (ნუ გიორგის ავკარგიანობას არ ვეხები, არ ვიცი როგორია როგორც ქმარი ან პარტიორი და წინასწარ ცუდს არ ვიტყვი არაფერს). იძულებითი ქორწინების პირველი ნაწილის დასასრული ზუსტად ამ ისტორიაზეა ზედგამოჭრილი. მარტო უნდა დარჩეს და მერე უნდა გამოსწორდეს, უნდა თავში ქვა უხლია.
თიკო, სანდროზე რო გეწერა აი ასე მეგონა ჩემს სიტყვებს წერდი, ზუსტად მაგის თქმა მინდოდა მეც. ვერ ვხვდები მართლა, როგორ მოხდა ის, რომ სანდროს მილიონი, ზოგჯერ ლევანიზე ბევრად დიდი დანაშაული აქვს ჩადენილი, ხელის გარტყმიდან დაწყებული, გაუპატიურებით დამთავრებული, მაგრამ მსგავსი აგრესია ჩემში ნამდვილად არასოდეს გამოუწვევია. განა არ ვბრაზდებოდი, პირიქით, ვმწარდებოდი ისეთებს უკეთებდა ნათიას, მაგრამ დიდი მოთმინებით ველოდებოდი გონში როდის ჩავარდებოდა და მართლა გულით ვბალეშიკობდი მისი ცხოვრების დალაგებას. არ ვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ მიუხედავად უამრავი დანაშაულისა, ძალიან ემჩნეოდა ნათიას სიყვარული. ლევანს მსგავსს ვერაფერს ვატყობ. ასე როგორ უნდა ექცეოდე ცოცხალ ადამიანს, ასეთი ღვარძლი როგორ უნდა დაგროვდეს ადამიანში ან რატო, მართლა ვერ ვხვდები.
მოკლედ, რაც არ უნდა გადაწყვიტოს ან ჩაიდინოს მარიამმა ლევანის წინააღმდეგ 100%იანი იქნება მაინც.
კარგი თავი იყო, ვგულისმობ ისოტირიის განვითარებას და მის ინტერესიანობას, თორე შინაარსი რა თქმა უნდა უმძიმესია.
ყოჩაღ ნეაკო kissing_heart და სანდროზე რომ მიწერია როგორ ახერხებდა-მეთქი, ბუნებრივია, მის უკან შენ იყავი და შენ მოახერხებინე. შენ სეგვაყვარე და დაგვანახე ჩემი ტირანი სხვა მხრიდან blush

მადლობა რომ გამომეხმაურე, ძალიან გამახარე ❤❤❤❤ლევანისთვის შერქმეული ზედმეტ სახელზე ძაან ვიცინე, მეგონა გადავურჩებოდი თიკოს კომენტარის მერე :დ შენც და თიკოსაც გეთანხმებით, ლევანი ყველაფერს იმსახურებს ამ ეტაპზე, მაგრამ სამომავლოდ არ დავწერ რა და როგორ თუმცა ყველაფერი გამოსწორებადია, თუ ადამიანი მიხვდება რომ შეცდომა დაუშვა ❤❤❤❤და მის გამოსწორებას ეცდება, სანდრო ლევანისგან განსხვავაებით და მოუკიდებელი იყო ( ლევანი ბევრი ქართველი ქალი/ კაცის სახეა, ფულს რომ მამას და დედას ართმევს ამ საკში, ზოგო ბებოს პენსიას შესცქერის) ამიტომ ვწერ ასე დაწვრილებით ამ ამბებს რომ მინდა ის გაუცხოება რაზეც ისტოროას ვაგებ ლოგიკური და ნათელი იყოს მკითხველისთვის ❤❤❤❤❤
მადლობა რომ დარჩი ჩემთან და არ მიმატოვე ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤გამახარე ძააააააანნნნნნნ

 


№16 სტუმარი ელა1

გოგოებო მოდი მე ასე ვიტყვი სიტყვა "მიყვარხარ"ბევრს რახაცაც ნიშნავს მაგრამ ამ შემთხვევაში ჩვენ საუბარი გვაქს ქალს სა მამაკაცის სიყვარულზე.მე მიმაჩნია რო დღევანდელ დღეს და საერთოთ დავიწყებული აქვთ ამ სითყვის მნიშვნელობას.ნეაკოს და თიკოს ვეთანხმე.როცა ქალი ან თუნდაც კაცი ამ სიყტვას ამბობს უნდა გრძნობდეს ამ სიტყვის არს და რას ნიშნავს ეს სიტყვა.მე მაგალითათ ეს სიტყვა "მიყვარხარ"მესმის ასე ერთმანეთის პატივისცემა ,გაგება ,როცა ერთ უჭირს მეორე მის გვერდით არის და ყველანაირად გვერდში უდგას და ყველაფეზე მთავარი ამ სიტყვის მნიშნელოვა არის ერთმანების ნდობა.სადაც ნფობა არ არის ერთმანეთის იქ რა სიყვარულზეა საუბარი.რაც დღევანდელ დღეს სამწუხაროდ იშვიათობაა კიდებ ბევრის დაწერა მინდა მაგრამ არ მინდა მოგწბეზროთ ჩემი კომენტარებით.

 


№17 სტუმარი სტუმარი ელენე

ნეაკო
სტუმარი ელენე
თიკოს ყველა სიტყვას, ყველა მძიმე-წერტის, ყველა ემოციას ვიზიარებ! 100%იანი კომენატრი აქვს დაწერილი.
ღმერთო, ამას თუ ვიტყოდი რას წარმოვიდგენდი, მაგრამ სულ რომ უღალატოს ერთი წამითაც კი არ დამწყდება გული, აი თუნდაც დღესვე გადაბარგებულა გიორგისთან (ნუ გიორგის ავკარგიანობას არ ვეხები, არ ვიცი როგორია როგორც ქმარი ან პარტიორი და წინასწარ ცუდს არ ვიტყვი არაფერს). იძულებითი ქორწინების პირველი ნაწილის დასასრული ზუსტად ამ ისტორიაზეა ზედგამოჭრილი. მარტო უნდა დარჩეს და მერე უნდა გამოსწორდეს, უნდა თავში ქვა უხლია.
თიკო, სანდროზე რო გეწერა აი ასე მეგონა ჩემს სიტყვებს წერდი, ზუსტად მაგის თქმა მინდოდა მეც. ვერ ვხვდები მართლა, როგორ მოხდა ის, რომ სანდროს მილიონი, ზოგჯერ ლევანიზე ბევრად დიდი დანაშაული აქვს ჩადენილი, ხელის გარტყმიდან დაწყებული, გაუპატიურებით დამთავრებული, მაგრამ მსგავსი აგრესია ჩემში ნამდვილად არასოდეს გამოუწვევია. განა არ ვბრაზდებოდი, პირიქით, ვმწარდებოდი ისეთებს უკეთებდა ნათიას, მაგრამ დიდი მოთმინებით ველოდებოდი გონში როდის ჩავარდებოდა და მართლა გულით ვბალეშიკობდი მისი ცხოვრების დალაგებას. არ ვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ მიუხედავად უამრავი დანაშაულისა, ძალიან ემჩნეოდა ნათიას სიყვარული. ლევანს მსგავსს ვერაფერს ვატყობ. ასე როგორ უნდა ექცეოდე ცოცხალ ადამიანს, ასეთი ღვარძლი როგორ უნდა დაგროვდეს ადამიანში ან რატო, მართლა ვერ ვხვდები.
მოკლედ, რაც არ უნდა გადაწყვიტოს ან ჩაიდინოს მარიამმა ლევანის წინააღმდეგ 100%იანი იქნება მაინც.
კარგი თავი იყო, ვგულისმობ ისოტირიის განვითარებას და მის ინტერესიანობას, თორე შინაარსი რა თქმა უნდა უმძიმესია.
ყოჩაღ ნეაკო kissing_heart და სანდროზე რომ მიწერია როგორ ახერხებდა-მეთქი, ბუნებრივია, მის უკან შენ იყავი და შენ მოახერხებინე. შენ სეგვაყვარე და დაგვანახე ჩემი ტირანი სხვა მხრიდან blush

მადლობა რომ გამომეხმაურე, ძალიან გამახარე ❤❤❤❤ლევანისთვის შერქმეული ზედმეტ სახელზე ძაან ვიცინე, მეგონა გადავურჩებოდი თიკოს კომენტარის მერე :დ შენც და თიკოსაც გეთანხმებით, ლევანი ყველაფერს იმსახურებს ამ ეტაპზე, მაგრამ სამომავლოდ არ დავწერ რა და როგორ თუმცა ყველაფერი გამოსწორებადია, თუ ადამიანი მიხვდება რომ შეცდომა დაუშვა ❤❤❤❤და მის გამოსწორებას ეცდება, სანდრო ლევანისგან განსხვავაებით და მოუკიდებელი იყო ( ლევანი ბევრი ქართველი ქალი/ კაცის სახეა, ფულს რომ მამას და დედას ართმევს ამ საკში, ზოგო ბებოს პენსიას შესცქერის) ამიტომ ვწერ ასე დაწვრილებით ამ ამბებს რომ მინდა ის გაუცხოება რაზეც ისტოროას ვაგებ ლოგიკური და ნათელი იყოს მკითხველისთვის ❤❤❤❤❤
მადლობა რომ დარჩი ჩემთან და არ მიმატოვე ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤გამახარე ძააააააანნნნნნნ


❤❤❤❤❤❤❤❤

 


№18 სტუმარი სტუმარი თიკო

ელა1
გოგოებო მოდი მე ასე ვიტყვი სიტყვა "მიყვარხარ"ბევრს რახაცაც ნიშნავს მაგრამ ამ შემთხვევაში ჩვენ საუბარი გვაქს ქალს სა მამაკაცის სიყვარულზე.მე მიმაჩნია რო დღევანდელ დღეს და საერთოთ დავიწყებული აქვთ ამ სითყვის მნიშვნელობას.ნეაკოს და თიკოს ვეთანხმე.როცა ქალი ან თუნდაც კაცი ამ სიყტვას ამბობს უნდა გრძნობდეს ამ სიტყვის არს და რას ნიშნავს ეს სიტყვა.მე მაგალითათ ეს სიტყვა "მიყვარხარ"მესმის ასე ერთმანეთის პატივისცემა ,გაგება ,როცა ერთ უჭირს მეორე მის გვერდით არის და ყველანაირად გვერდში უდგას და ყველაფეზე მთავარი ამ სიტყვის მნიშნელოვა არის ერთმანების ნდობა.სადაც ნფობა არ არის ერთმანეთის იქ რა სიყვარულზეა საუბარი.რაც დღევანდელ დღეს სამწუხაროდ იშვიათობაა კიდებ ბევრის დაწერა მინდა მაგრამ არ მინდა მოგწბეზროთ ჩემი კომენტარებით.

რა თავის მობეზრება, პირიქით. გეთანხმები რომ ამ სიტყვას ფასი იმდენად აქვს დაკარგული საზოგადოებაში, რომ ლამის ყოველი ამ სიტყვის გაგონებისას ყველაზე ორპირი ადამიანები წარმომიდგებიან თვალწინ. ვერ იაზრებებ თუ არ, ეგ არ ვიცი. ყოველ შემთხვევაში აზრზე რომ არ არიან რას მოიცავს ეს სიტყვა, ფაქტია. კი, მართალია რომ ყველასთვის სხვადასხვა რამეს მოიცავს მაგრამ ხშირად, ბევრი ცარიელი და უაზრო სიტყვების ჯახაჯუხუსთვის იყენებს, რაც რამეს ან ყველაფერს კი არა, საერთოდ არაფერს მოიცავს და უბრალოდ იმ ადგილას, იმ დროს სიტუაციას მოუხდა.
P.S მგონი ძალიან უხეშად არ გამომივიდა.

 


№19  offline მოდერი nene gelovani

ელა1
გოგოებო მოდი მე ასე ვიტყვი სიტყვა "მიყვარხარ"ბევრს რახაცაც ნიშნავს მაგრამ ამ შემთხვევაში ჩვენ საუბარი გვაქს ქალს სა მამაკაცის სიყვარულზე.მე მიმაჩნია რო დღევანდელ დღეს და საერთოთ დავიწყებული აქვთ ამ სითყვის მნიშვნელობას.ნეაკოს და თიკოს ვეთანხმე.როცა ქალი ან თუნდაც კაცი ამ სიყტვას ამბობს უნდა გრძნობდეს ამ სიტყვის არს და რას ნიშნავს ეს სიტყვა.მე მაგალითათ ეს სიტყვა "მიყვარხარ"მესმის ასე ერთმანეთის პატივისცემა ,გაგება ,როცა ერთ უჭირს მეორე მის გვერდით არის და ყველანაირად გვერდში უდგას და ყველაფეზე მთავარი ამ სიტყვის მნიშნელოვა არის ერთმანების ნდობა.სადაც ნფობა არ არის ერთმანეთის იქ რა სიყვარულზეა საუბარი.რაც დღევანდელ დღეს სამწუხაროდ იშვიათობაა კიდებ ბევრის დაწერა მინდა მაგრამ არ მინდა მოგწბეზროთ ჩემი კომენტარებით.


გრძნობები და დამოკიდებულება სხვადასხვა რამეა. შეიძლება გიყვარდეს, მაგრამ არ ენდობოდე.
სიყვარულის არსს ბოლომდე ვერავინ ახსნის, მაინც ინდივიდუალურია მისი აღქმა. მაგრამ გრძნობებს რომ გავეშვათ არსებობს ვალდებულება, რომელიც ყველა ადამიანს აკისრია, რომ ძალადობრივად არ ჩაერიოს ზრდასრული ადამიანის პირად გადაწყვეტილებში და ზეწოლის გამოყენებით არც გააკეთებინოს რამე და არც დაუშალოს რამის გაკეთება. აქ იჭრება ლევანი და მაგის გამო აეჭრება ცოტახანში ცხოვრებაც joy

 


№20 სტუმარი ელა1

სტუმარი თიკო
ელა1
გოგოებო მოდი მე ასე ვიტყვი სიტყვა "მიყვარხარ"ბევრს რახაცაც ნიშნავს მაგრამ ამ შემთხვევაში ჩვენ საუბარი გვაქს ქალს სა მამაკაცის სიყვარულზე.მე მიმაჩნია რო დღევანდელ დღეს და საერთოთ დავიწყებული აქვთ ამ სითყვის მნიშვნელობას.ნეაკოს და თიკოს ვეთანხმე.როცა ქალი ან თუნდაც კაცი ამ სიყტვას ამბობს უნდა გრძნობდეს ამ სიტყვის არს და რას ნიშნავს ეს სიტყვა.მე მაგალითათ ეს სიტყვა "მიყვარხარ"მესმის ასე ერთმანეთის პატივისცემა ,გაგება ,როცა ერთ უჭირს მეორე მის გვერდით არის და ყველანაირად გვერდში უდგას და ყველაფეზე მთავარი ამ სიტყვის მნიშნელოვა არის ერთმანების ნდობა.სადაც ნფობა არ არის ერთმანეთის იქ რა სიყვარულზეა საუბარი.რაც დღევანდელ დღეს სამწუხაროდ იშვიათობაა კიდებ ბევრის დაწერა მინდა მაგრამ არ მინდა მოგწბეზროთ ჩემი კომენტარებით.

რა თავის მობეზრება, პირიქით. გეთანხმები რომ ამ სიტყვას ფასი იმდენად აქვს დაკარგული საზოგადოებაში, რომ ლამის ყოველი ამ სიტყვის გაგონებისას ყველაზე ორპირი ადამიანები წარმომიდგებიან თვალწინ. ვერ იაზრებებ თუ არ, ეგ არ ვიცი. ყოველ შემთხვევაში აზრზე რომ არ არიან რას მოიცავს ეს სიტყვა, ფაქტია. კი, მართალია რომ ყველასთვის სხვადასხვა რამეს მოიცავს მაგრამ ხშირად, ბევრი ცარიელი და უაზრო სიტყვების ჯახაჯუხუსთვის იყენებს, რაც რამეს ან ყველაფერს კი არა, საერთოდ არაფერს მოიცავს და უბრალოდ იმ ადგილას, იმ დროს სიტუაციას მოუხდა.
P.S მგონი ძალიან უხეშად არ გამომივიდა.

მოდით შეთამხდეთ რო ასე თუ იქცევიან და არ იციან ამ სიყტბის აზრს ნაწილობრივ შეიძლება მშობლებიც ბრალიც არის თავიდან არ უხსნიან ამ სიყტვის ვნიშვნელობას და მერე როცა დრო მოდის სადაც და როგორც გაიგო ამ სიტყვის ვნიშვნელობას ისე აღითქმავენ თუნდაც მეგობრებისგან და სხვაგან არ აქვს ვნიშვნელოვა.ჩემი აზრი ეს არის გოგოებო და არ ვიცი სწორედ თუ მჯელობ.

 


№21 სტუმარი სტუმარი თიკო

nene gelovani
ელა1
გოგოებო მოდი მე ასე ვიტყვი სიტყვა "მიყვარხარ"ბევრს რახაცაც ნიშნავს მაგრამ ამ შემთხვევაში ჩვენ საუბარი გვაქს ქალს სა მამაკაცის სიყვარულზე.მე მიმაჩნია რო დღევანდელ დღეს და საერთოთ დავიწყებული აქვთ ამ სითყვის მნიშვნელობას.ნეაკოს და თიკოს ვეთანხმე.როცა ქალი ან თუნდაც კაცი ამ სიყტვას ამბობს უნდა გრძნობდეს ამ სიტყვის არს და რას ნიშნავს ეს სიტყვა.მე მაგალითათ ეს სიტყვა "მიყვარხარ"მესმის ასე ერთმანეთის პატივისცემა ,გაგება ,როცა ერთ უჭირს მეორე მის გვერდით არის და ყველანაირად გვერდში უდგას და ყველაფეზე მთავარი ამ სიტყვის მნიშნელოვა არის ერთმანების ნდობა.სადაც ნფობა არ არის ერთმანეთის იქ რა სიყვარულზეა საუბარი.რაც დღევანდელ დღეს სამწუხაროდ იშვიათობაა კიდებ ბევრის დაწერა მინდა მაგრამ არ მინდა მოგწბეზროთ ჩემი კომენტარებით.


გრძნობები და დამოკიდებულება სხვადასხვა რამეა. შეიძლება გიყვარდეს, მაგრამ არ ენდობოდე.
სიყვარულის არსს ბოლომდე ვერავინ ახსნის, მაინც ინდივიდუალურია მისი აღქმა. მაგრამ გრძნობებს რომ გავეშვათ არსებობს ვალდებულება, რომელიც ყველა ადამიანს აკისრია, რომ ძალადობრივად არ ჩაერიოს ზრდასრული ადამიანის პირად გადაწყვეტილებში და ზეწოლის გამოყენებით არც გააკეთებინოს რამე და არც დაუშალოს რამის გაკეთება. აქ იჭრება ლევანი და მაგის გამო აეჭრება ცოტახანში ცხოვრებაც joy

აეჭრება და თან როგორ. ნეტა ისე აეჭრებოდეს რომ გულის მოსაფხანი მომცა. no_mouth ღირსია! smiley

 


№22 სტუმარი სტუმარი ელენე

სტუმარი თიკო
თან უფრო მეტად ვარ დიდი გულზე, რადგან გამოსწორებულ სანდროზე ვკითხულობ ამ წამს და ეგრევე პარალელი მაგიტომ გავავლე. sweat_smile


ვაიმეე როგორ მიხარია რო მიუბრუნდი და თან რო გეწერა ელენეს სიტყვების გამოო მანდ საერთოდ ელეთ-მელეთი დამეწყო heart_eyes მე დავასრულე მეორე ნაწილის კითხვა. ნეტა რეალური ადამინი იყოს, სუ ლოყაზე ჩქმეტა და ჩახუტება მინდებოდა ხოლმე რო ვკითხულობდი.
joy

 


№23 სტუმარი ელა1

სტუმარი ელენე
სტუმარი თიკო
თან უფრო მეტად ვარ დიდი გულზე, რადგან გამოსწორებულ სანდროზე ვკითხულობ ამ წამს და ეგრევე პარალელი მაგიტომ გავავლე. sweat_smile


ვაიმეე როგორ მიხარია რო მიუბრუნდი და თან რო გეწერა ელენეს სიტყვების გამოო მანდ საერთოდ ელეთ-მელეთი დამეწყო heart_eyes მე დავასრულე მეორე ნაწილის კითხვა. ნეტა რეალური ადამინი იყოს, სუ ლოყაზე ჩქმეტა და ჩახუტება მინდებოდა ხოლმე რო ვკითხულობდი.
joy

მოკლედ რა საყვარელი ხარ ელე.მიყვარს ესეთი კომენთარების კითხვაშე შენი მხრუდად მახაკუსებ ძალიან❤❤

 


№24 სტუმარი სტუმარი მარია

ლევანი ჩემს თვალში ბევრი ბავშვის,თინეიჯერის,ახალგაზრდის,ზრდასრული კაცის სახეა,რომლებიცი ჩხუბში,წივილ-კივილში,ცემაში,უპატივცემულიბაში,დამცირებაში,შიშში იზრდებოდნენ.სადაც მათი ერთად ერთი მიზანი თავის გადარჩენა იყო,სადაც მუდამ იმაზე ოცნებოდნენ რომ გაზრდილიყვნენ და თავიაანთ ცხოვრებაში ყველაფერი მათ ნება სურვილზე ყოფილიყო,სადაც თავისას გაიტანდნენ მუდამ.
ლევანის სერიოზული არასრულ ფასოვნების პრობლემა აქვს თავის ბავშობიდან გამომდინარე,მარიამი სხვანაირად უნდა დასდგომიდა გვერდით,ყოველდღიურად უნდა ეგრძნობინებინა ლევანისთვის რომ ძლიერი და კარგი ადამიანია.მარიამი ლევანისგან ითხოვს იმას რასაც თავადაც აკლებს ლევანს,თუნდაც უფრო ღრმად არ დაინტერესებულა ლევანის განცდებით როცა 14 წლის ასაკში დედამ მიატოვა......

 


№25  offline მოდერი ნეაკო

ელა1
ნეაკო ეს რა იყო სასწაული ხარ მოკლეთ.ძალიან კარგი იყო მომეწონა.ეხლა მესმის ლევანისი ასეთი რათო არის ეს ყველაფერი ბავშვების ტრავმასთამ არის დაკავშირებული ეშინია იმისა რო მარიამი ისე წავა როგორც დედამისი წავიდა სახლიდან.იმედია ბელ ნელა მოვა გობს და მიხვდება მარიამის ფას .რაც შეხება თამუნას ნეტავ ყველას ყავდეს ასეთი დედამთილი და დედა.იცი რა ასე ვფიქრობ რო გიორგის კი არ უყვარს უბრალიდ როგორც მარიამი და სოფო ეუბნებიან აქვიათებული ყავს და აღირებაა.იმიტომ რო როცა უყვართ ასე არ ექცევიან მერე რა სხვისი ცოლია უნდა პატივუსცე მის აზრს და თავი დაანებო ამ შემთხცევაში მარიამზე მაქვს საუბარი.რა საინტერესო ადგილზე შეწყდა ეს თავი იმედია ლევანი ისევ არ დაუწყებს ჩხუპს.მალე დადე რა შემდეგი თავი მაინტერესებს ძალიან❤❤

მადლობა რომ როგორც ყოველთვის გამომეხმაურე და გამიზიარე შენი აზრი, ლევანს რაც შეეხება ის დაუშვებს საბედისწერო წეცდომას და ეს ყველაფერი იქნება ახალი მოვლენების დასაწყისი, რაც ნამდვილად იქნება რთული და მტკივნეული თუმცა ყველაფრის ხელახლა დაწყების მიზეზი❤❤❤❤❤

სტუმარი მარი
ძაან ნერვების მომშლელია უკვე ლევანიც გიორგიც და ყველაც. ყვრლა შეუგნებელმა აქ როგორ მოიყარა თავი. რამის გამოსწორება, წინ წაწევა არ იგეგმება? ძაან დამღალა ამდენმა დაძაბულობამ

შემდეგი თავი იქნება ანალოგიური და მერე იქნება გარდამეხი ცვლილებები, თუმცა ზოგადად იისტორია დაძაბულობის გარეშე არ დასრულდება

 


№26 სტუმარი სტუმარი ელენე

ელა1
სტუმარი ელენე
სტუმარი თიკო
თან უფრო მეტად ვარ დიდი გულზე, რადგან გამოსწორებულ სანდროზე ვკითხულობ ამ წამს და ეგრევე პარალელი მაგიტომ გავავლე. sweat_smile


ვაიმეე როგორ მიხარია რო მიუბრუნდი და თან რო გეწერა ელენეს სიტყვების გამოო მანდ საერთოდ ელეთ-მელეთი დამეწყო heart_eyes მე დავასრულე მეორე ნაწილის კითხვა. ნეტა რეალური ადამინი იყოს, სუ ლოყაზე ჩქმეტა და ჩახუტება მინდებოდა ხოლმე რო ვკითხულობდი.
joy

მოკლედ რა საყვარელი ხარ ელე.მიყვარს ესეთი კომენთარების კითხვაშე შენი მხრუდად მახაკუსებ ძალიან❤❤


kissing_heart kissing_heart blush

 


№27  offline მოდერი ნეაკო

Salo123
ძალიან დიდი პატივს გცემ ჩემო კარგო იმედია არ მოწყენ რასაც გეტყვი.
ბოდიშს გეხდი თუ გაწყენინებ..
უბრალოდ წერზე ტრიალებენ ლევამიც გიორგიც და მარიამიც.. ლევანის გამოფხიზლება ნელელა კარგი იქნებოდა..
რათწმაუნდა დიდი წვალების და ტკივილის შემდეგ უნდა დაიმსახუროს მაირამი .. გიორგი თავისი უტიპარი დით მძაგს.. თავხედები არიან;(
მარიამს რაც შეხება ამ თავში გაზრდილი მეჩვენება.

არა რაა აქ საწყენი, პირიქით მადლობა რომ გამომეხმაურე, ზოგადად მე ემოციებზე წერა უფრო მიყვარს ვიდრე მოქმედებებზე ამიტომ ვავითარებ მოლენებს ნელა.თუმცა შემდეგ თავში იქნება განსხვავაებული მოქმედებები

სტუმარი ელენე
სტუმარი თიკო
თან უფრო მეტად ვარ დიდი გულზე, რადგან გამოსწორებულ სანდროზე ვკითხულობ ამ წამს და ეგრევე პარალელი მაგიტომ გავავლე. sweat_smile


ვაიმეე როგორ მიხარია რო მიუბრუნდი და თან რო გეწერა ელენეს სიტყვების გამოო მანდ საერთოდ ელეთ-მელეთი დამეწყო heart_eyes მე დავასრულე მეორე ნაწილის კითხვა. ნეტა რეალური ადამინი იყოს, სუ ლოყაზე ჩქმეტა და ჩახუტება მინდებოდა ხოლმე რო ვკითხულობდი.
joy

და მე როგორ მიხარია რომ თქვენ მეორედ კითხულობთ ტირანის ისტორიას რაც საეჭვოა ლევანის სიტორიაზე :დ

nene gelovani
აქ რა ვნებათა ღელვა დამხვდა კომენტარებში smile
საინეტერესო თავი იყო. უბრალოდ კითხვის დროს რაღაც საშინლად მაწუხებდა ფიზიკურად, აი თავს ვგრძნობდი ცუდად. ვერ მივხვდი რა ხდებოდა და კითხვა რომ დავასრულე მერე მივხვდი რომ შინაარსი იყო ისეთი ემოციური და გასაბრაზებელი, ფიზიკურ დისკომფორტში გადამივიდა. :დ
ტოკსიკურია ყველა მარიამის გარშემო. გიორგის რაც შეეხება, გიორგიზე და მის პიროვნებაზე მე პირადად ცუდის თქმას არ ვაპირებ. ყველას ცხოვრებაში შეიძლება მოხდეს ასე, რომ ვიღაცაზე გადაირიო და თავიდან ვერ ამოიგდო. უბრალოდ მე ვფიქრობ იმიტომაა ასეთი შემაწუხებელი გინდაც მარიამისთვის და გინდაც მკითხველისთვის, რომ თვითონ მარიამის ცხოვრება და მის გარშემო ადამიანები არიან საშინლად შემაწუხებლები. იმდენად რევენ სიტუაციას და ისეთ დღეში აგდებენ მარიამს, იქ მერე გიორგი დაემატება თუ წმ. გიორგი უკვე აღარ აქვს მნიშვნელობა. სანამ იმ ხალხს არ მოშორდება მანამდე ვერაფერი ვერ დაულაგდება, ასე მგონია მე.
მრავლობითში იმიტომ ვლაპარაკობ, რომ მარტო ლევანი არ წამლავს, ირაკლისაც შეაქვს წვლილი, თამუნასაც, მარიამის მამასაც და რავიცი ყველას.

შემდეგი თავიც ასეთი რთული მინდა რომ იყოს, რადგან მიზეზები უკეთ ავხსნა რა და რატომ... გეთანხმები, მარიამის ცხოვრება მარტო მას და ქმარს კი არა დედამთილს, მამამთილს და მამასაც ეკუთვნის... ეს ყველაფერი მასში იწვევს გრძნობათა ქაოს დ არის სრულ გაირკვევლობაში

 


№28 სტუმარი სტუმარი თიკო

ნეაკო
Salo123
ძალიან დიდი პატივს გცემ ჩემო კარგო იმედია არ მოწყენ რასაც გეტყვი.
ბოდიშს გეხდი თუ გაწყენინებ..
უბრალოდ წერზე ტრიალებენ ლევამიც გიორგიც და მარიამიც.. ლევანის გამოფხიზლება ნელელა კარგი იქნებოდა..
რათწმაუნდა დიდი წვალების და ტკივილის შემდეგ უნდა დაიმსახუროს მაირამი .. გიორგი თავისი უტიპარი დით მძაგს.. თავხედები არიან;(
მარიამს რაც შეხება ამ თავში გაზრდილი მეჩვენება.

არა რაა აქ საწყენი, პირიქით მადლობა რომ გამომეხმაურე, ზოგადად მე ემოციებზე წერა უფრო მიყვარს ვიდრე მოქმედებებზე ამიტომ ვავითარებ მოლენებს ნელა.თუმცა შემდეგ თავში იქნება განსხვავაებული მოქმედებები

სტუმარი ელენე
სტუმარი თიკო
თან უფრო მეტად ვარ დიდი გულზე, რადგან გამოსწორებულ სანდროზე ვკითხულობ ამ წამს და ეგრევე პარალელი მაგიტომ გავავლე. sweat_smile


ვაიმეე როგორ მიხარია რო მიუბრუნდი და თან რო გეწერა ელენეს სიტყვების გამოო მანდ საერთოდ ელეთ-მელეთი დამეწყო heart_eyes მე დავასრულე მეორე ნაწილის კითხვა. ნეტა რეალური ადამინი იყოს, სუ ლოყაზე ჩქმეტა და ჩახუტება მინდებოდა ხოლმე რო ვკითხულობდი.
joy

და მე როგორ მიხარია რომ თქვენ მეორედ კითხულობთ ტირანის ისტორიას რაც საეჭვოა ლევანის სიტორიაზე :დ

nene gelovani
აქ რა ვნებათა ღელვა დამხვდა კომენტარებში smile
საინეტერესო თავი იყო. უბრალოდ კითხვის დროს რაღაც საშინლად მაწუხებდა ფიზიკურად, აი თავს ვგრძნობდი ცუდად. ვერ მივხვდი რა ხდებოდა და კითხვა რომ დავასრულე მერე მივხვდი რომ შინაარსი იყო ისეთი ემოციური და გასაბრაზებელი, ფიზიკურ დისკომფორტში გადამივიდა. :დ
ტოკსიკურია ყველა მარიამის გარშემო. გიორგის რაც შეეხება, გიორგიზე და მის პიროვნებაზე მე პირადად ცუდის თქმას არ ვაპირებ. ყველას ცხოვრებაში შეიძლება მოხდეს ასე, რომ ვიღაცაზე გადაირიო და თავიდან ვერ ამოიგდო. უბრალოდ მე ვფიქრობ იმიტომაა ასეთი შემაწუხებელი გინდაც მარიამისთვის და გინდაც მკითხველისთვის, რომ თვითონ მარიამის ცხოვრება და მის გარშემო ადამიანები არიან საშინლად შემაწუხებლები. იმდენად რევენ სიტუაციას და ისეთ დღეში აგდებენ მარიამს, იქ მერე გიორგი დაემატება თუ წმ. გიორგი უკვე აღარ აქვს მნიშვნელობა. სანამ იმ ხალხს არ მოშორდება მანამდე ვერაფერი ვერ დაულაგდება, ასე მგონია მე.
მრავლობითში იმიტომ ვლაპარაკობ, რომ მარტო ლევანი არ წამლავს, ირაკლისაც შეაქვს წვლილი, თამუნასაც, მარიამის მამასაც და რავიცი ყველას.

შემდეგი თავიც ასეთი რთული მინდა რომ იყოს, რადგან მიზეზები უკეთ ავხსნა რა და რატომ... გეთანხმები, მარიამის ცხოვრება მარტო მას და ქმარს კი არა დედამთილს, მამამთილს და მამასაც ეკუთვნის... ეს ყველაფერი მასში იწვევს გრძნობათა ქაოს დ არის სრულ გაირკვევლობაში

მეტი არ იქნა ჩემი მტერი ლევანს მოვუბრუნდე მეორედ. შანსი არ აქვს ჩემი მხრიდან. kissing ამ ისტორიას მარიამის გამო ვკითხულობ. თორე ლევანის გამოსწორების იმედი ისე არ მაქვს, როგორც იმის რომ ოდესმე კოსმოსში გავფრინდები (არადა რეალურად ორივე მინდა grimacing ). თან ზოგჯერ ისეთი განცდა მაქვს ჩვეულებრივი პერსონაჟები კი არა ადამიანები არაინ, ნამდვილი ადამიანები და ჩვენი გვერდში დგომა სჭირდებათ. მალე გავაფრენ! no_mouth heart_eyes

 


№29  offline მოდერი ნეაკო

სტუმარი მარია
ლევანი ჩემს თვალში ბევრი ბავშვის,თინეიჯერის,ახალგაზრდის,ზრდასრული კაცის სახეა,რომლებიცი ჩხუბში,წივილ-კივილში,ცემაში,უპატივცემულიბაში,დამცირებაში,შიშში იზრდებოდნენ.სადაც მათი ერთად ერთი მიზანი თავის გადარჩენა იყო,სადაც მუდამ იმაზე ოცნებოდნენ რომ გაზრდილიყვნენ და თავიაანთ ცხოვრებაში ყველაფერი მათ ნება სურვილზე ყოფილიყო,სადაც თავისას გაიტანდნენ მუდამ.
ლევანის სერიოზული არასრულ ფასოვნების პრობლემა აქვს თავის ბავშობიდან გამომდინარე,მარიამი სხვანაირად უნდა დასდგომიდა გვერდით,ყოველდღიურად უნდა ეგრძნობინებინა ლევანისთვის რომ ძლიერი და კარგი ადამიანია.მარიამი ლევანისგან ითხოვს იმას რასაც თავადაც აკლებს ლევანს,თუნდაც უფრო ღრმად არ დაინტერესებულა ლევანის განცდებით როცა 14 წლის ასაკში დედამ მიატოვა......

აი ამ თემას შემდეგ თავებში შევეხები, ანუ როცა მარიამი და ლევანი დაამთავრებენ ერთმანეთის წვალებას ამ ვალდებულებითი ცილ-ქმრობით და დაიწყებენ სხვაგვარ ურთიერთობას, ანუ ერთმანეთის სიღრმისეულ გაცნობას და შეცნობას რაც არ მოხდს მათ ქორწინებამდა და ამან შესანამისი შედეგიც მოუტანა მათ ქორწინებას.
მადლობა რომ გამიზიარე შენი აზრი, საინტერესოა ძალია განსხვავაებული მოსაზრებები, რადგან მე ჩემებურად მაინც მარიამს ვემხრობი და ზედმეტად მიყვარს ❤❤❤

Dali Bendianishvili-გეთანხმებით ასეა, ცოლ-მქრობა ეს უფლება-მოვალეობათა გადანაწილება კი არა ურთიერთგაებაა, ნდობა და უპორობო სიყვარულია, ანუ მართლაც ხელოვნებაა, რაც ლევანს და მარიამს სათანადოდ გაცნობიერებული არ აქვს

 


№30 სტუმარი სტუმარი მარიამი

ერთერთი მწერალი ხარ რომელსაც ესეთი მკითხველი ყავს. გავგიჟი ჯერ მარტო ისტორიაზე მერე კომენტარებზე. ვეთანნხმები უმეტესობას 100%ით ყველა სიტყვა წერტილში:)
პირველად ცხოვრებაში კითხვის დროს ხმასაც კი ვერ ვიკავებდი, ყვირილი და ჩხუბი მომინდა მარიამის და ლევანის სცენაზე. უბრალოდ ძალიან გთხოვ ძალიან წრეში დადიხარ უკვე ( ჩხუბი, ლევანის სიტყვები, გიორგის წამიერი გამოჩენა და ეხლა უკვე იაზვა სოფო) რაღაც ძვრაა მჭირდება პირადად მე. კი მარიამის მუშაობა თითქოს არის რაღაც მაგრამ არა საკმარისი რაღაც უნდა გააკეთოს წამოვიდეს სახლიდან გამოიქცეს იმ ადგილიდან . მომეწონა მარიამის გაანალიზება იმის რომ ოჯახი რომელსაც ახსენებდა საერთოდ არ არის ოჯახი. გიორგისთან რაღაც ურთიერთობის დასაწყისის დამახასიათებელი ჯიუტობა ქონდა, მაგრამ რაღაც აქაც ფერი დაიკარგა.


კიდევ ბევრჯერ ვიტყვი რომ ეს მხოლოს ჩემი მკითხველის აზრია , და შეიძლება საერთოდ სხვა ჩანაფიქრი გაქვს. ვაფასებ თითოეულ თავს და მადლობა შენ ამისთვის

ველოდები შემდეგ თავს<3

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent