შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

გზაჯვარედინი (თავი 16)


3-12-2021, 07:07
ავტორი ქეთათო4
ნანახია 1 491

დილით სახეზე აცოცებულმა მზის სხივებმა გააღვიძეს. სახე დაებრიცა და გვერდი იცვალა. ყველაფერი ახსოვდა, ყველაფერი გაანალიზებული ჰქონდა. ხელი გვერდით გადასწია და საყვარელი კაცის სხეულის შეხებაზე, ტანში სასიამოვნოდ გასცრა. პირველი დილა იყო, როდესაც სანდროსთან ერთად იღვიძებდა, პირველი ნაბიჯები მათ საერთო ცხოვრებაში. თვალების გახელა არ უნდოდა, ეშინოდა, სიზმარი არ აღმოჩენილიყო. ხელის გულით უკავშირდებოდა გელოვანის გულს, რომელიც არანორმალურად სწრაფად ფეთქავდა. გაეღიმა... იცოდა, ამ ყველაფრის მიზეზი თავად იყო. გუშინდელი ფრაგმენტებად ამოტივტივდნენ...
-დილა მშვიდობისა სესილია!-ძილისგან ოდნავ დაბოხებოდა ხმა. ცალ მხარზე დაყრდნობილი ზემოდან დაჰყურებდა საყვარელი ქალს.
-დილა მშვიდობისა!-თვალები გაახილა და დარწმუნდა, რომ ყველაფერი სიმართლე იყო. მამაკაცის თვალებს ვერ გაექცა და მასში ჩაიკარგა.
-მეშინია უკვე.-ღიმილი შეეპარა კაცს და ოდნავ წამოიწია, უკეთ რომ დაენახა ორჯონიკიძე.
რის?-თავადაც გაეღიმა სესოს.
-რომ ადგები და გაიქცევი. ან მეტყვი, დაივიწყე ყველაფერი, ეს უბრალოდ წამიერი სისუსტე იყოო.-ისეთი მშვიდი იყო გელოვანი, ვერ იტევდა ოთახი მის ზეციურ სიმშვიდეს...
-ღმერთო, რა სისულელეა!-ოსტატურად შეიცხადა.
-რა სისულელეა.-გამოაჯავრა ქალს.
-ჯანდაბა ამის შემდეგ არსად არ მინდა წავიდე. მაგრამ არც ის მინდა, მესამე ვიყო შენს ცხოვრებაში.-განგებ სცდიდა. მთელი არსებით უნდოდა, გელოვანისგან მოესმინა, რომ ყველაფერი დასრულდა, რომ მის ცხოვრებაში სხვა ქალი არ არსებობდა.
-მესამე არასდროს არ ყოფილხარ სესო, გაცნობის დღიდან მეორე ხარ.-დაიხარა და მხარზე აკოცა.
სიტყვები... სიტყვები, რომლებსაც თითქოს შესაბამისი მოქმედებები არასდროს მოჰყოლია, მაგრამ ახლა სჯეროდა. სანდროს წრფელი თვალების სჯეროდა და არაფრის გამო არ აპირებდა ორჯონიკიძე ამ მომენტის გაფუჭებას. დაე, ახლა ასე ყოფილიყო. ხვალინდელ დღეზე დღეს წუხილი სისულელეა, რადგან არ იცი, რა შეიძლება მოხდეს. სჯობს დატკბე თითოეული წამით, რომელსაც ცხოვრება გაძლევს, ვიდრე გააფუჭო საუკეთესო მომენტები იმაზე ფიქრით, თუ რა იქნება ხვალ.

დამშვიდობება გაუჭირდა. ახლა დარჩენა არ გამოდიოდა. წასვლა არ უნდოდა, მაგრამ დედამისის ნერვიულობაც არ შეიძლებოდა. კიდევ ერთხელ მოეხვია საყვარელ მამაკაცს, დაჰპირდა, რომ დაურეკავდა და მძიმე ნაბიჯებით დატოვა სახლი, რომელშიც ცხოვრების საუკეთესო მოგონება დააკავშირებდა. დაღმართს ჩაუყვა, ნაცნობ ავტომობილს რომ მოჰკრა თვალი. შემჩნევას არ აპირებდა, მაგრამ აკამ დაასწრო და სანამ სესილია გვერდს აუვლიდა, წინ გადაეღობა. სახე დაებრიცა ქალს. ერთი თავით მაღალი, ნამთვრალევი მზერით დაჰყურებდა სესოს.
-გამარჯობა, სესილია!- იმდენად ამაზრზენად ეჩვენა მისი პირიდან წარმოთქმული ,,სესილია"
-გამარჯობა-მოვალეობის მოხდის მიზნით დაუბრუნა პასუხი და გვერდის ავლა სცადა. უხეშად რომ ჩააფრინდა მკლავში აკა.
-რას აკეთებ?-პანიკა დაეწყო კაცის შეხებაზე.
-მითხარი, რომ ჩემს ძმაკაცს არ ხვდები.-გაცხოველებული უყურებდა.
-შენი საქმე არ არის-თავი გადააქნია, მაგრამ კიდევ უფრო მოუჭირა ხელზე ხელი და სიმწრისგან ცრემლები წამოუვიდა.
-მიპასუხე.- დაუღრინა
-ან ახლავე გამიშვებ ხელს, ან ვიყვირებ და გაგაშვებინებენ!-მკლავი გამოსტაცა და გვერდი აუარა. ცოტახანს გაჩერდა, აკასკენ გატრიალდა, რომელიც გაურკვეველი მიზეზის გამო მთელი სხეულით კანკალებდა.
-ნაბი*ვარი ხარ!-ზიზღით სავსე სიტყვები მიაძახა და თითქმის სირბილით ჩაუყვა დაღმართს.
ცრემლები ყელში ეჩხირებოდა. ცოტაც და ჩაიკეცებოდა. ძლივს ადგამდა ნაბიჯებს. საშინელი შეგრძნება ეუფლებოდა. თითქოს იმ წამს განადგურდა ყველაფერი. აკას დანახვა იმდენად მტკივნეული იყო მისთვის, რომ ყველაფერს დათმობდა ოღონდ ის შეხვედრა არ შემდგარიყო.
ავტობუსში ცრემლებს ყლაპავდა. სახლში მისულმაც გადაყლაპა ცრემლები და ქეთის ჩაეხუტა. დედა მისთვის ნავსაყუდელი იყო, რომლის მკლავებშიც მშვიდდებოდა და სხვა ხდებოდა. ყველაზე ნაკლებად დღევანდელ დღეს ისურვებდა აკას ნახვას. ეს ადამიანი იმდენ ხანს იყო მისგან შორს, რომ საერთოდ დავიწყებული ჰქონდა მისი არსებობა. ახლაც ასე იყო. მისდამი არანაირი დადებითი გრძნობა არ გააჩნდა, მაგრამ დღეს მასთან შეხვედრამ ხასიათიც გაუფუჭა და თითქოს ლამაზი წამებით ტკბობაც არ აცადა.
-სესო, დეე კარგად ხარ?-ზემოდან დააჩერდა ქალი და თმებზე ხელი გადაუსვა. როგორ უნდოდა ეთქვა ყველაფერი, მაგრამ ქალის ნერვიულობა არ უნდოდა.
-კი დეე.-ეცადა მაქსიმალურად დამაჯერებელი ყოფილიყო. ფეხზე წამოდგა, ქურთუკი გაიხადა და ოთახში გაუჩინარდა. როგორც კი კარი მოიხურა სიმწრის ცრემლები გადმოსცვივდა. ვინმე სჭირდებოდა, ვისაც ყველაფერს გაუზიარებდა და ეს ვინმე აუცილებლად ცუცა უნდა ყოფილიყო. მობილურს დასწვდა და შეტყობინება გაუგზავნა მეგობარს. იცოდა, ცუცა მარტო არ დატოვებდა. არც შემცდარა, ჯერ დაურეკა და ნახევარ საათში ოთახის კართან იყო ატუზული. ბერიძესაც ჩამქრალი ჰქონდა თვალები. ისეთი სხვანაირი ეჩვენა სესილის, რომ ჯერ თავად არაფერი დაიწყო.
-ცუც, მშვიდობაა?-კითხვა არ ჰქონდა დასრულებული გვანცამ, რომ ცრემლები გადმოყარა და მხრები აუთრთოლდა. ისეთი უმწეო იყო..
-რა ხდება?-მისკენ გაიწია და ხელები მოჰხვია.
-მასთან ერთადაა ვიკო!-საშინლად უჭირდა ამ ყველაფრის თქმა
-ვისთან?-დაიბნა ორჯონიკიძე
-ვისთან და იმ ყანჩასთან. ღმერთო, სესკა, იცი როგორ მიყურებდა? მე მიყურებდა და იმ ქალს არ აცილებდა მკლავს. ჯანდაბა, თუ ის მასთან წევს, ვერ გადავიტან. -ჩემს მეგობარსაც ისეთი დიდი პრობლემა ჰქონდა. რა გვჭირდა საერთოდ? ერთი დღე მაინც ჩაივლიდა პრობლემების გარეშე? ჩვენი ცრემლებისა და ტკივილის გარეშე.
-არც კი დამელაპარაკა. მოვიდა, ვაა ცუცა აქ ხარო და წავიდა. არც მომიკითხა. რაში მადანაშაულებს ვერ გამიგია. რა უნდა, როგორ უნდა, საერთოდ არაფერი ვიცი.
-იქნებ მოგეჩვენა ცუც?-ვიკოზე არ დამეჯერებოდა მსგავსი რამ. ამდენი წელი ელოდა ცუცას და ახლა რა გააგიჟებდა, რომ ეს ყველაფერი გაეკეთებინა.
-რა მომეჩვენა სესო? გგონია გავგიჟდი?-უფრო უმატა ტირილს და მე მივხვდი, რომ ყველაზე ალოგიკური რამ ვუთხარი.
-დამშვიდდი რაა!-მოვეხვიე და ვეცადე მენუგეშებინა. ხანდახან ძვირფასი ადამიანების პრობლემა და ტკივილი საკუთარს გავიწყებენ და ახლა ვხვდებოდი, რომ ცუცას პრობლემა და ტკივილი ყველაზე მაღლა იდგა ჩემთვის.
-იქნებ დაელაპარაკო?-ბოლოჯერღა ვცდილობდი, რომ რამე გონივრული მერჩია მისთვის.
-ვის? იმას? არ არსებობს-ცრემლები გადაყლაპა.-დაველაპარაკო და ვუთხრა, ჭკუიდან ვიშლები, როცა სხვასთან გხედავთქო?
-არაფერია აღიარებაში ცუდი გვანც!
-იქნებ მართლა უყვარს სეს. ვის ჩავეკვეხო შუაში? ერთი ზარი, ერთი ზარი მაინც რომ განხორციელებულიყო. ერთხელ მაინც რომ ეთქვა, რომ მოვენატრე, დავურეკავდი, მაგრამ არა!
-გვანცა, გაუგე! იმასაც ეტკინა, ვერ გადახარშა. ძლივს ერთად იყავით. შეუძლებელია, რომ ასე მალე დავიწყებოდი ვიბლიანს. შეუძლებელი კი არა, წარმოუდგენელია, გესმის? შენ მაინც ხომ იცი, როგორ გიჟდებოდა შენზე?
-როგორც ჩანს, აღარ გიჟდება.-სევდიანად გააქნია თავი და ცრემლები შეიმშრალა.-და საერთოდ შევეშვათ ვიკოს და მოყევი, სად აორთქლდი ჩემს ლექტორთან ერთად!-ეშმაკები აუთამაშდნენ თვალებში. არ ვიცი, ალბათ მზერაში შემატყო რამე და იმხელა დაიკივლა, მოსაბრუნებელი გავხდი.
-შე უწმინდურო ქალო! არ თქვა, რომ ქორწილამდე იმაიმუნე.-თვალებგაფართოებული მიყურებდა და ჩემს თანხმობაზე სიცილი ატეხა.
-რა მაგარიააა! სულ მალე პატარა სანდრიკოები გეყოლებიან.-აჟიტირდა.
-არ მგონია!-თავი გავაქნიე და სიხარულიც სადღაც გაქრა.
-რა ხდება, სესილია ორჯონიკიძე?-გვერდით მომიჯდა და ინტერესით შემომხედა.
-აკა ვნახე. -დასრულებული არ მქონდა სიტყვა, ბერიძე უკვე აჭრილი იყო
-ეგ ნაბი*ვარი
-სანდროსგან რომ მოვდიოდი, მაშინ შემხვდა.-ძლივს ვლაპარაკობდი
-მერე?-კიდევ უფრო დაიძაბა ცუცა
-მითხარი, რომ ჩემს ძმაკაცს არ ხვდებიო.
-და შენ ტ*რაკი რატო გეწვისთქო?-ბრაზდებოდა ბერიძე
-არ ვიცი, სანდროს რა რეაქცია ექნება, როდესაც გაიგებს, რომ ამ შრამების მიზეზი აკაა.
-თუ მაგის გამო ამ ყველაფერს გააფუჭებს, მაშინ დებილია ეგ სანდრიკაც.
-ხო მაგრამ მარტივი არაა. შენც ხო იცი ,რა რთულია მსგავსი ამბები!
-კიი, მარიამის ისტორიიდან ვიცი მსგავსი სიტუაცია.-ღმერთო, რა გიჟი მეგობარი მყავდა.
-ვინ მარიამის?-ვერ გავიხსენე.
-ხშირად შედი ხოლმე 4love-ზე და გაეცანი ნამდვილ კლასიკას.
-არ ხარ ნორმალური.
-სხვათაშორის მაქედან ვისწავლე რაღაც ხრიკები.-წარბები აათამაშა.
-ნუ გადამრევ.
-მართლა გჭირდება ეხლა შენ მარიამის ისტორიების წაკითხვა და ჩათვალე, რომ აზრზე ხარ ცხოვრების!- ისე დარწმუნებით იძახდა, მართლა მომინდა წამეკითხა.
-,,ცხელი სურნელი" წაიკითხე სესოო-გასვლის წინ მომაძახა.-არც სანდროა იოანე და არც შენ ხარ ტაისა, მაგრამ დიდებული ისტორიაა. ხოო. და ბოლოს არც ის სი*ი აკაა გიგი.- ღმერთო, მართლა მაგრად აფრენდა ჩემი დაქალი. მაინც მოახერხა ჩემი გაღიმება და მარტო დარჩენილმა მაშინვე მოვძებნე ,,ცხელი სურნელი"
იმდენად ჩამითრია ამ ისტორიამ, დამავიწყდა სად ვიყავი. ერთი ამოსუნთქვით ჩავიკითხე ყველაფერი და დასასრულმა სასიამოვნო ემოციებით დამტვირთა. არაფრით ჰგავდა ეს ისტორია ჩემსას, მაგრამ საოცარი იყო. საათს გავხედე, ექვსი ხდებოდა, მერე ისევ ტელეფონს დავხედე და სანდროს არცერთი შეტყობინება რომ არ დამხვდა, გული შემეკუმშა. ოთახი დავტოვე და მისაღებში ჩამოწოლილი აუტანელი სიცარიელით მივხვდი, რომ დედა სახლში არ იყო. სამზარეულოში შევაბიჯე და ჩაის გაკეთებას შევუდექი. თან სიახლეებს ვეცნობოდი. კარზე ზარის ხმამ მომიყვანა გონზე და მისკენ გავემართე. რაღაცნაირად გათიშული დავდიოდი. სახელური ჩამოვწიე და კარში მდგარ მთვრალ სანდროზე თვალები გამიფართოვდა. ისეთი სახით მიყურებდა, ისე მათვალიერებდა, დავიძაბე.
-სანდრო.-ვეცადე არ შემემჩნია, როგორ მიკანკალებდა მტელი სხეული. არ მეშინოდა მისი, ვიცოდი, არასდროს გააკეთებდა ისეთ რამეს, რაც ფიზიკურად მატკენდა.
-სესილია.-ისევ საოცრად წარმოთქვამდა ჩემს სახელს. ჩემიანად შევიდა მისაღებში და სავარძელშიც ჩემიანად ჩაჯდა. ჯერ თვალებში მიყურებდა, მერე მზერა ჩემს მკლავებს ჩაატარა და მოსაცმელის საყელო ფრთხილად გადასწია.
-სანდრო-სხეული ამითრთოლდა.
-ჩშუუ-ბაგე მომაწება და თითქოს რეალობას მომწყვიტა. ისეთი სიფრთხილით დააცოცებდა თითებს სხეულზე, რომ ვეღარაფერს ვგრძნობდი, გარდა უსაზღვრო სიყვარულისა. ვერ გავიაზრე, როდის მომშორდა მოსაცმელი და მის წინაშე მხოლოდ ბიუსჰალტერის ამარა როდის დავრჩი. მოულოდნელად გაჩერდა და ისევ თვალებში შემომხედა. ჩემი მკლავები ეჭირა, რომელიც შრამს ჰქონდა დაფარული.
-სანდრო-მაშინ გავიაზრე, რომ იცოდა...
-თქმას აპირებდი ოდესმე?-ხმა შეეცვალა. ხმასთან ერთად მზერაც.
-ჯანდაბა-ამოვიკნავლე...
-აპირებდითქო?-ტონს არ უწევდა და ამით კიდევ უფრო მანადგურებდა.
-ვაპირებდი უბრალოდ მეც კი დამავიწყდა, რომ ჩემს ცხოვრებაში ეგ მომენტი იდგა.
-ამის დედაც... როგორ არ გავაფრინო, მეტყვი?-ერთი მილიმეტრითაც არ მშორდებოდა. თვალები დახუჭული ჰქონდა და ღრმად სუნთქავდა.
-სანდრო, გთხოვ... ხელები გავაცოცე მისკენ
-რას მთხოვ?
-ბავშვი ვიყავი
-შენს თავს ავნე ვიღაცის გამო, ხვდები? ვირაც ტიპის გამო, რომელიც არ გიცნობდა და ახლა, როცა მის ძმაკაცს სიგიჟემდე უყვარხარ, მოდის და მეუბნება, რომ შენ ის გიყვარს... ამის დედაც. გავგიჟდები.
-რა სისულელეა...
-რა არის სისულელე? რომ გიყვარს? თუ იმას რომ უყვარხარ?
-სანდრო...
-მიპასუხე სესილია..
-ეჭვი გეპარება, რომ მიყვარხარ?-გულში რაღაც ჩამწყდა.
-შენი აზრით?
-სანდროო
-მიპასუხე, შენი აზრით, ისეთი არაკაცი ვარ, რომ ეჭვი მეპარება შენს სიყვარულში და შენთან მაინც დავწექი?-იმედგაცრუება გადმოეღვარა თვალებიდან
-ეგ აარ მიგულისხმია-ვეცადე, სიტუაცია განმემუხტა.
-ეჭვი არაფერში მეპარება. არც შენს სიყვარულში. არაფერში გესმის, მაგრამ, არ ვიცი, რატომ დამიმალე ეგ ყველაფერი. ჩემი მეჯვარე უნდა იყოს, გესმის? გესმის, რომ ადამიანი ჩვენი შვილის ნათლია შეიძლება ყოფილიყო და ამ დროს ჩემს ცოლს მის გამო ჰქონოდა ვენები გადაჭრილი. აზრზე ხარ სესილია?-ყელზე ძარღვები დაბერილი ჰქონდა. სიბრაზე სისხლად დაუდიოდა.
-მაპატიე...-ისეთი უადგილო სიტყვა იყო ამ წამს...
-უბრალოდ მეგონა, ვიმსახურებდი მაგის ცოდნას.
-ასეცაა..-ცრემლებს ვეღარ ვიკავებდი.
-მაგრამ რეალობა სხვას აჩვენებს.-ჩემიანად წამოდგა ფეხზე, კარამდე ჩახუტებული მიმიყვანა. ღრმად ჩაისუნთქა, შუბლზე მაკოცა და გაუჩინარდა.
ღმერთო, რა საშინელი გრძნობა იყო... სიტყვებით რომ ვერ აღვწერ ვერასდროს... ჩავიკეცე... არ ვიცოდი ამ წასვლის შემდეგ რა იქნებოდა...
-----
დილის ხუთზე გავიღვიძე, სასწავლი მაქვს თავზე საყრელად, მაგრამ რაღაცნაირად მუზებმა შემომიტიეს. იმედია, მარიამის მკითხველი არ გაჯავრდება მისი მოთხრობის გამოყენებისთვის.
დაგვიანებისთვისაც მაპატიეთ, მართლა სიამოვნებით დაწერილი თავია. ვიკოზე და ცუცაზეც დავწერ. ყველაფერზე დავწერ, უბრალოდ ცოტას დავაგვიანებ ხოლმე. 9საშინელი გრაფიკიდან გამომდინარე)
ყველას დიდი მადლობა, ვინც ელოდება ხოლმე მოთხრობას.
4 love დიდი ოჯახია და ამას მუდმივად ვგრძნობ, თქვენი წყალობით!
მშვიდ და წარმატებულ დღეს გისურვებთ.



№1  offline წევრი ირო

საოცარი ხარ.სულ ვიცოდი აკა რაღაც სისულელეს რომ ჩაიდენდა,მაგრამ რა მიზეზით ესაა საინტერესო.არ ეყო ამ გოგოს რაც იტანჯა?ხანდახან მგონია რომ საერთო ნაცნობზე წერ.მაგრამ აქ კარგი მეორე გამოჩნდა მასთან კი ისევ უიმედობაა.
როგორ ველოდები ყოველთვის შენს ისტორიებს ყოველთვის საინტერესო და ცხოვრებისეულია.

 


№2  offline წევრი ქეთათო4

ირო
საოცარი ხარ.სულ ვიცოდი აკა რაღაც სისულელეს რომ ჩაიდენდა,მაგრამ რა მიზეზით ესაა საინტერესო.არ ეყო ამ გოგოს რაც იტანჯა?ხანდახან მგონია რომ საერთო ნაცნობზე წერ.მაგრამ აქ კარგი მეორე გამოჩნდა მასთან კი ისევ უიმედობაა.
როგორ ველოდები ყოველთვის შენს ისტორიებს ყოველთვის საინტერესო და ცხოვრებისეულია.

ასეთი შეფასება მახარებს ძალიან! მიხარია, რომ მკითხულობთ <3

 


№3 სტუმარი გოგოჭური

უფრო ხშირად დადე რა ახალი თავი ხოლმე❤❤❤

 


№4 სტუმარი ლიზა(ი) ჭანტურია

იცი რას ვგრძნობ ამ კონკრეტულ ისტორიას რომ ვკითხულობ? სიმშვიდეს.
რაც არუნდა დიდი პრობლემები ჰქონდეს პერსონაჟებს, მაინც სიმშვიდეს მგვრის ეს ისტორია. ცოტა უცნაური კია მაგრამმ...
პერსონაჟების აღწერას არ დავიწყებ სათითაოდ, ვიცი ყველაფერი დალაგდება და ეს ქარბუქიც ჩადგება.
არ შემიძლია გელოვანზე არ ვთქვა ორიოდე სიტყვა. ეს კაცი არის საოცრება, აი ათასში ერთი! რამხელა ტკივილი გადაიტანა, რამდენს გაუძლო.
საოცარი ვინმეა, რა სიტყვებით შევამკო აღარ ვიცი.❤️
გილოცავ სტუდენტობას, უამრავი წარმატება შენ.
და ეგ დეპრესია როგორმე დაძლიე, ეგეც გამოგივა, ვიცი❤️

 


№5  offline წევრი ქეთათო4

გოგოჭური
უფრო ხშირად დადე რა ახალი თავი ხოლმე❤❤❤

მაქსიმალურად ვეცდები <3

ლიზა(ი) ჭანტურია
იცი რას ვგრძნობ ამ კონკრეტულ ისტორიას რომ ვკითხულობ? სიმშვიდეს.
რაც არუნდა დიდი პრობლემები ჰქონდეს პერსონაჟებს, მაინც სიმშვიდეს მგვრის ეს ისტორია. ცოტა უცნაური კია მაგრამმ...
პერსონაჟების აღწერას არ დავიწყებ სათითაოდ, ვიცი ყველაფერი დალაგდება და ეს ქარბუქიც ჩადგება.
არ შემიძლია გელოვანზე არ ვთქვა ორიოდე სიტყვა. ეს კაცი არის საოცრება, აი ათასში ერთი! რამხელა ტკივილი გადაიტანა, რამდენს გაუძლო.
საოცარი ვინმეა, რა სიტყვებით შევამკო აღარ ვიცი.❤️
გილოცავ სტუდენტობას, უამრავი წარმატება შენ.
და ეგ დეპრესია როგორმე დაძლიე, ეგეც გამოგივა, ვიცი❤️


შენ ხარ ის მკითხველი, რომელმაც ,,მაიძულა" დამეწერა.
მადლობა... ყველაფერი იქნება კარგად!!! <3
გელოვანი ჩემთვისაც დიდებული პერსონაჟია

 


№6 სტუმარი Ana-maria

როგორ ველოდებოდი ახალ თავს და აი ისიც. წავიკითხე და აკას ცემა მომინდა. იმედია სესოს და სანდროს სიყვარული გაუძლებს პატარა დაბრკოლებებს. გვანცა და ვაკოს წყვილი საინტერესოდ ვითარდება. ძალიან მომეწონა ეს თავი. ("ცხელი სურნელი"-მართლაც რომ ძალიან კარგი ისტორიაა).თქვენ წარმატებები და ყოველთვის გელოდებით.

 


№7  offline წევრი ქეთათო4

Ana-maria
როგორ ველოდებოდი ახალ თავს და აი ისიც. წავიკითხე და აკას ცემა მომინდა. იმედია სესოს და სანდროს სიყვარული გაუძლებს პატარა დაბრკოლებებს. გვანცა და ვაკოს წყვილი საინტერესოდ ვითარდება. ძალიან მომეწონა ეს თავი. ("ცხელი სურნელი"-მართლაც რომ ძალიან კარგი ისტორიაა).თქვენ წარმატებები და ყოველთვის გელოდებით.

ძალიან დიდი მადლობა <3

 


№8 სტუმარი one

mze gogo khar❤️
ai eseti minda iyo sul,
swavla upirvekes yovlisa, chven dagelodebit))
warmatebebi patara qalbatono❤️

 


№9  offline წევრი ქეთათო4

one
mze gogo khar❤️
ai eseti minda iyo sul,
swavla upirvekes yovlisa, chven dagelodebit))
warmatebebi patara qalbatono❤️

ძალიან დიდი მადლობა❤️

 


№10  offline წევრი Megioki

რა ამბები დაატრიალე გოგო შენ აქ ჰაა? :დდდ კაი რააა, აკას გამოჩენა იქნებოდა? ახლა შეამჩნია სესილია? რატო თავისი ცოლი აღარ უნდა? აღარ უყვარს? არადა ძაან შესაფერისები იყვნენ. ორივე ერთნაირები. შეეშვას ერთი ჩემ სანდროს და სესილიას. ძლივს გონს მოეგო სანდრო და ახლა კიდევ უნდა აურიოს კაცო ცხოვრება?

სანდრო რომ არ დაშორდება ეს ზუსტად ვიცი. ნუ შენზეა კი არის დამოკიდებული დაშორდება თუ არა მაგრამ უკვე ისეთი ხასიათი პერსონაჟი შექმენი რომ წესით ასეთი საქციელი მასში არ ჯდება :დდდ

ოოხ, ცუცაა. რა კაცი დაკარგეე :დდდ ვიკოც კაი ვინმეა, რა უშლის ნერვებს ამ გოგოს კაცო. გამიწვალა ბავშვი. :დდ ერთი ეგ ორი მოეგებოდეს გონს და არაფერი მინდა. სესილია და სანდრო კი იზამენ რამეს და ეს ორი რავიცი, სადაც ამდენი წელი ასე იყვნენ ცუცა და ვიკო :დდდ

მოკლედ წარმატებები შენ და ძალიან გამახარა ახალი თავის დანახვამ ❤️❤️❤️ სასიმოვნოდ გამაოცე მარიამის და მისი ისტორიების ხსენებით. ჩემთვის ერთ-ერთი გამორჩეულად საყვარელი მწერალია საიტზე. ხასიათს რომ მიკეთებს მისი ისტორიები ❤️

ხოო აი შემდეგ თავს კი მოუთმენლად ველი. ❤️❤️ არ აქვს მნიშვნელობა როდის დადებ. მთავარია რომ დაწერ, გააგრძელებ ისტორიას და როცა გინდა დადე. მე სულ მზად ვარ წასაკითხად :დდ ❤️❤️

 


№11 სტუმარი სტუმარი gvantsa

ვაიმე ცალკე ცუცა და ცალკე ვიკო როგორ მინდა ვცემო ,ერთი ზარი რა გახდაა რო დაწყნარდნენ და ჩვენც დაგვაწყნარონ მათი ბედნიერებით ,ორი ჯიუტი "ვირი" : )) ღმერთო ეს აკა თავიდანაც ნაგავი იყო და ბოლომდე ნაგვად დარჩა, სამწუხაროდ ესეთ ნაგავ ეგოისტს მეც ვიცნობ რეალში და დარწმუნებული ვარ არც არასდროს გამოსწორდება, სანდრო და სესი რამდენი დაბრკოლებაა მათ ირგვლივ და ბოლომდე ტკბობა არ ეღირსათ ცხოვრებით,იმედია ამასაც გადალახავენ და ბოლოს და ბოლოს ეღირსებათ სიმშვიდე . პ.ს სასწაულად გამიხარდა დღევანდელი თავი,რატომღაც არ ველოდი ჯერ, წარმატებები .

 


№12  offline წევრი Mariam Khutsishvili

ეს ისტორია არის საოცრება,როგორ ველოდი ახალ თავს ვერც კი წარმოიდგენ,მადლობა ამ საოცარი თავისთვის და აუ ეცადე მალე დადო რააა heart_eyes heart_eyes heart_eyes

 


№13 სტუმარი Gvanca

აი ძალიან მომწონს და გთხოვ მალე დადო ახალი თავი

 


№14 სტუმარი სტუმარი ანა

აუუ მალე დადეე თგხოვვ

 


№15 სტუმარი სტუმარი ანა

ველოდებიი მოვკვდი ლოდინით მაგრამ მგონია რომ ღირსს ❤აბა შენიცი წარმატებები ყველაფერში ველოდები ახლ თავს

 


№16  offline წევრი duchi_duchi

პირიქით გამიხარდა მარიამოს ისტორია რომ იყო ნახსენები რატომ უნდა გვეწყინოს?ჰო ამ ისტორიაზე რომ ვგიჟდები და ნერვები რომ მაწყდება იცი?მესმის რომ გადატვირთული გრაფიკი გაქვს მაგრამ ძალიან დიდი დაგვიანებაა თვეები და კვირეები.ეცადე კვირაში ერთხელ მაინც დადო.მესამედ ვკითხულობ უკვე თავიდან რადგან მავიწყდება.და კიდევ რა მაინტერესებს სანდროს ცოლი სადაა?დაშორდა არ დაშორდა ვერ გავიგე.

 


№17  offline წევრი ქეთათო4

duchi_duchi
პირიქით გამიხარდა მარიამოს ისტორია რომ იყო ნახსენები რატომ უნდა გვეწყინოს?ჰო ამ ისტორიაზე რომ ვგიჟდები და ნერვები რომ მაწყდება იცი?მესმის რომ გადატვირთული გრაფიკი გაქვს მაგრამ ძალიან დიდი დაგვიანებაა თვეები და კვირეები.ეცადე კვირაში ერთხელ მაინც დადო.მესამედ ვკითხულობ უკვე თავიდან რადგან მავიწყდება.და კიდევ რა მაინტერესებს სანდროს ცოლი სადაა?დაშორდა არ დაშორდა ვერ გავიგე.


მხოლოდ ერთი რამ შემიძლია ვქთვა, მაპატიეთ! უნამუსოდ ვიქცევი, როდესაც მკითხველს ამდენი ხნით ვალოდინებ. შემდეგი თავი წერის პროცესშია და მალე იქნება. იმედია, ყველა კითხვას ვუპასუხებ შემდეგი თავით <3 შობს გილოცავ!

 


№18 სტუმარი სტუმარი გვანცა

უუმაგრესი გოგოო ხარ ????

ერთიამოსუნთქვით წავიკითხეე ველობი შემდეგ თავსს

 


№19 სტუმარი ნი-კე

ამხელა სიყვარულის ასე კარგად გადმოცემა მხოლოდ იმას შეუძლია,ვისაც გული სიყვარულით აქვს სავსე..ისეთი გრძნობით წერ და ისეთ დიდ სიყვარულზე გვიყვები ყველა ისტორიაში,რომ საოცარ ემოციებს იწვევ❤️❤️უამრავი წარმატება შენ...

 


№20  offline წევრი ქეთათო4

ნი-კე
ამხელა სიყვარულის ასე კარგად გადმოცემა მხოლოდ იმას შეუძლია,ვისაც გული სიყვარულით აქვს სავსე..ისეთი გრძნობით წერ და ისეთ დიდ სიყვარულზე გვიყვები ყველა ისტორიაში,რომ საოცარ ემოციებს იწვევ❤️❤️უამრავი წარმატება შენ...

ძალიან, ძალიან დიდი მადლობა. გული გამითბა❤️

 


№21 სტუმარი ნი-კე

ეს ისტორია ბოლომდე მიიყვანე გთხოვ..❤️❤️❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent