სვანზე და სვანეთზე გაგიჟებული (სრულად)

პირველი ნაბიჯები დადგა თუ არა მიწაზე იმ წუთავეს აქეთ-იქით დაიწყო ყურება,თითქოს იმ წუთავეს უნდოდა გარემოს აღქმა და დამახსოვრება იმ ადგილის სადაც იყო.პირველი ,რასაც სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით პირღია უყურებდა იყო უშბას.უშბა მხოლოდ ფოტოებიდან ჰქონდა ნანახი და ახლა ისეთი ლამაზი მოეჩვენა ვერც ინძრეოდა ადგილიდან.შემდეგ გაიაზრა სადაც იყო და ახლა მესტიას მოავლო თვალი.რაც ოცნება ქონდა იმას ისრულებდა და სიხარულისგან გაგიჟებული იყო.ეს პიროვნება ელენე არაბული იყო,მთიული ქალი.მთიულეთში დაბადებული და გაზრდილი.დედის ერთა იყო და მის მშობლებს ბოლომდე გატუტუცებული და გარყვნილი ყავდათ,ერთადერთი რაც მშობლებმა პატარა ასაკში არ შეუსრულეს ეს იყო სვანეთში მოგზაურობა და ახლა კი ისრულებს და კი დგას მესტის ცენტრში.ერთი სული ჰქონდა,როდის დაიპყრობდა თვითვეულ სვანეთის კუთხეს ,ალბათ შესაძლებლობაც რომ ჰქონდეს უშბაზეც ავიდოდა და იქიდან გადმოხედავდა ლამაზად გადაჭიმულ სვანეთს ,თავისი მდიდრულ ბუნებით,რომ
იწონებდა თავს.არ გეგონოთ ელენე მარტო სვანეთის ბუნებაზე იყო გაგიჟებული,არამედ იქაურ ხალხზეც,რომ გაიგებდა რომ ვინმე სვანი იყო არ ჰქონდა მნიშვნელობა ქალი,კაცი,ბავშვი…ყველასთან ცდილობდა დაახლოვებას და რატომაც არა სვანეთში დააპატიჟებინებდა თავს.ასევე,რომ
გაეგო ვინმე კაი ბიჭი არ ქონდა სხვარამეს მნიშვნელობა მთავარი გვარი ყოფილიყო სვანი და ყველაზე მნიშვნელოვანი უნდა ეცხოვრა სვანეთში! ბავშვობიდანვე ფიქრობდა,რომ ვინც სვანეთში არ ცხოვრობდა და ცხოვრობდა მაგალითად:თბილიში,ქუთაისში თუნდაც ჭიათურაში მათ თვლიდა ,როგორც არასვანებს,კადეგორიულად უარზე იყო რომ სვნას სხვა მხარეში ეცხოვრა.სვანური ქუდების კოლექციებს. აგროვებდა მისი ოთახი გადავსებული იყო თითქმის ერთნაირი სვანური ქუდებით.
მეგობრები ყაბდა სასწაულად კარგები იქნებოდნენ მაშ არ იქნებოდნენ ამის ხელში.

ისევ გიჟივით იყურებოდა აქეთ-იქით სანამ შარვლის ჯიბეში,რააღაცა არ აზუზუნდა.ისაც კი ვერ მოფიქრა,რომ ამოეღო ვიღაც წყვილს აკვირდებოდა,როგორ მოსეირნობდნენ მესტის ერთ-ერთ ქუჩაზე. მეორე ზარის შემოსვლის დროს მიხვდა,რომ ტელეფონისთვის უნდა ეპასუხა და როცა ამიღო მისი დაქალების ჩატი რეკავდა.

-გვეღირსაა!გოგო სად გდიხარ?შენ სვანეთში წახვედი თუ აფრიკის ,რომელიმე ქვეყანაში?
ნინიმ დაუწყო ლანძღვა იმ წუთავეს.ნინი ელენეს მეგობარი იყო,მასაც უყვარდა სვანეთი მითუმეტეს სვანი ბიჭები მაგრამ მთლად ელენესავით გაგიჟებული არ იყო.

-ხო ხედავ ნიი რა სახე აქვს,ალაბთ მარშუტკიდან რაც ჩამოვიდა გიჟივით დგას მესტის ცენტრში.ეს ჩვენი თაკო იყო,მას საერთოდ არ იზიდავდა არც სვანეთი და მითუმეტეს სვანები.საშინლად არ უყვარდა მთა არამედ იგი იყო ზღვის ადამიანი

-ვაიმე,უნდა წამოსულიყავით იცი რა ლამაზია აქაურობა.

-ვიცი სიხარულო,აგერ თაკოს ზღვა ერჩივნა მე კიდე ძლივს დასვენება მაქვს და გარეთ ხეტიალს მირჩევნია სახლში ტკბილად დავისვენო.

-ვაიმე,ეხლა ეს ჩაჯდება სახლში!-თვალები გაადატრიალა ელენემ

-ნუ ატრიალებ ეგრე თვალებს,მაღიზიანებ.ჩაილაპარაკა ნინიმ სიცილით

-ნინი,ენა ჩაიგდე და ნახე რა ლამაზია აქურობა.-ტელეფონის კამერა მიატრიალა ელენემ და ნინის ანახებდა.

-წადი გოგო სასტუმროში,რატო დგახარ გიჟივით ცენტრში.

-მაცდით ორივემ ,რომ წავიდე?რომ ამიფეთქეთთ ტელეფონი.ნუ ტყვილად გგონიათ ეხლა,რომ ნერვებს ამიშლით ისეთ ადგილას ვარ ეხლა ნერვებს კი არა საერთოდ ხასიათს ვერავინ გამიფუჭებს.

-კაი,რომ მიხავლ სასტუმროში შეგვეხმიანე.-კოცნებს უგზავნიდა თაკო-ნინი აწიე ერთი ადგილი და გამოდი გნახო დღეს,ხვალ ვეღარ გნახავ ზღვაზე მივდივარ…

-აუუ დამანებე თავი,ეხოა ჩაიცვი გაემზადე არ შემიხლია რა…
გაუთიშა ტელეფონი თაკოს და ნინის ელენემ და წავიდა თავისი სასტუმროსკენ სადაც მთელი სამი კვირა ჰქონდა დაქირავებული.საოჯახო სასტურმო შეარჩია,რომ ხალხიც გაეცნო და უფრო მეტი თავგადასავალო გადახდომოდა.
ბარგს დაავლო ხელი და იმ მიმართულებით დაიწყო სიარული საითაც ჯიპიესი უჩვენებდა სასტუმროს: “ვიბლიანების საოჯახო” თან გარემოს ათვალიერებდა,ისე მოსწონდა აქაურობა იმაზეც ფიქრობდა საერთოდ არ დაბრუნებულიყო უკან.გზად მშობლებმაც დაურეკეს.

-ვაიმე ქალბატონო ნათია დამიერეკეთ?გაეცინა ელენეს.

-ქალაბატონო ნათიას მოგცემ დედა!მიხეთქავ გულს ასე შორს,რომ ხარ.დადარდიანებუკი ჩანთა ელენეს დედა.

-რა იყო ქალო,რომ გაგითხოვდება რას იზამ?კადრში გამოჩნდა ელენეს მამა ლევანი.

-ხომ მარა ახლოს გათხოვდება ესე შორს ხომ არა ეხლა სადაც წაეხიკა!-გაბრაზებული შეხედა ელენეს ტელეფონიდან.

-ვაიმე დედა,სამი კვირა უნდა ვიყო თან უკვე დიდი ვარ 25 წლის პიოროვნება ოფიციალურად 8 წელი სრულწლოვანი მაგრამ რატომ გგონივარ ისევ პატარა?

-დედისთვის შვილი სულ პატარა!
-ვაიმე მამიკო ეხლა ვთიშავ და დედაჩემს აუხსენი,რომ დიდი ვარ!-გაეცინა ელენეს და ტელეფონი გათიშა და ისევ ჯიპიეს ჩახედა.

-ესეგი ასე უნდა შევუხვიო,რომ
მივიდე მაგრამ აქ მეორე გზაცა თანაც უფრო მოკლე,რატომაც არა თან ვისწავლი მოკლე გზებს,რომ მალე მივიდე ხოლმე სახლში.გაეცინა და მიმართულება შეცვალა ელენემ,იარა,იარა კიდევ იარა და ჯიპოესი საერთო აირია მიხედა მოიხედა წინ ტყე ქონდა უკან რამოდენიმე კოშკი მოჩანდა თან ღამდებოდა კაცის ჭაჭანება არ იყო.

-ვაიმე,აქ რა ხდება?-ჯიპიეს ჩახედა აღარ უწერდა სასტუმროს ადგილ მდებარეობას,როცა მიხვდა ,რომ გზა აერია იმ წუთავეს თავისი თავის ლანძღვა დაიწყო

-რა გინდოდა შეე არა ადამიანო გოგო?ხომ იყო მთავარი გზა,რას მიეთრეოდი მოკლე გზით?ახლა იდექი ესე შუა გზაში,არც ის გახსოვს საიდან მოეთირე აქამდე.

ამ ლამძღვაში ტელეფონიც დაუჯდა საერთოდ იასაც აერია საიდან მოვიდა აქ,ცალლე საატუმროზე ილანძღებოდა რა მინდოდაო ასე შორს რომ ჩავშნიდიო და ასე გიჟვით იყო,თმები ყალყზე ჰქონდა უკვე,ხან საით გაიხედებოდა ხან საით.

-ღმერთი გემუდარები ეხლა გადამარჩინე და ამის მერე დედას დავუჯერებ! მაღლა იყურებოდა როდესაც ერთადერთი ადამიანი დაიანხა მოსიარულე,მოკიდა ბარგს ხელი და თავმოგლეჯილი გაიქცა იმ ადამიანთან

-უკაცრავად,უკაცრავად!აქეთ ვარ უკან შემოიხედეთ!
ახლოს მივიდა და საკმაოდ სიმპატიური 30 წლამდე მამაკაცი აღმოჩნდა. გადაპარსული თმით,ცოტა მოშვებული წვერით და მწვანე თვალებით.რომ დაინახა ელენემ ვაიმე ჯეკპოტი დამეცაო ეს თუ სვანი არისო.

-გამარჯობა,მე ელენე მქვია!-ხელი გაუწოდა ჩამოსართმევად,ისაც კი დავიწყდა რის გამო გაჩერა.
ბიჭმა ახედა დახედა მასზე დაბალ გოგოს და გზა გააგრძელა,ელენეს კი დარჩა ჰაერში ხელი გაჩერებული,აი ამაზე გაგიჟდა იმ წუთავეს გულში დაუწყო ლანძღვა ასეთი სიმპატიური ასეთი უხეში და ჯმუხი რანაირადო?

-გაჩერდი თქოოოო!-იმხელაზე დაიკივლა კი შემოაბრუნა მიმავალი.
თვალებ დაჭყეტილი იყო ბიჭი,ერთი ის,რომ აზრზე არ იყო ვინ იყო და მეორე ის გაუკვირდა ასეთ პატარა არსებას ასეთი ომახიანი ხმა საიდან ამოუვიდა.
-თქვენი დახმარება მინდოდა და რა უმსგავსობა ასეთი საქციელი?
-იტყვი თუ გავაგრძელო გზა?ისეთი სასიამოვნო ხმა ქონდა ბიჭს,რომ ელენეს სულ გადავიწყდა წეღანდელი ბიჭის უმსგავსობა.
-იცით გზა ამერია და იქნებ გამაგნებინოთ.-გაუღიმა ბიჭს.
-მე ჯიპიეს ვგავარ?-მობეზრებულად უთხრა გოგოს.-აი ამაზე უკვე აიჭრა ელენე.
-ვაიმე აბა შენ ამხანაგო კარგად შემომხედე!ნახე ჩემი ბარგი! მერე თუ აქაური ხარ ვერ ხვდები,რომ პირველად ვარ აქ და დავიკარგე?-ბიჭმა ახედა-დახედა და ტუჩთან ცოტა ჩაეღიმა.
-ქალბატონო მე ვანგა არ ვარ!
-არც უნდა იყო კაცო,უბრალოდ საიდან მოვედი აქ არ ვიცი.
-და ჩემგან რა გინდა?
-ოხხ,ეს რა იდიოტი ყოფილა!ჩუმად ჩაილაპარაკა ვითომ,რომ არ გაეგო.ნუ რათქმაუნდა ბიჭმა გაიგო მაგრამ გულში გაეცინა,ეს ვინ გადავიკიდეო.
-მოკლედ რა უნდა ქნა და გეტყვი სასტუმროს და გამაგნებინე გზა!
-სანაცვლოდ რას მივიღებ?
-მეღადვები?
-სულაც არა!
-კარგი რა გინდააააა?უკვე ნერვები უმტყუნოდა ელენეს,არადა რა დარწმუნებული იყო რომ აქ მაინც არავინმოუშლიდან ნერვებს.
-რამდენი ხანი უნდა იყო ჯერ ერთი აქ ტურისტო?-აი სიტყვა “ტურისტზე” ცოტაღა აკლდა ელენეს არ გაეჭედა
-სამი კვირაააა!კბილებში გამოცრა ელენემ
-კარგი მაშინ, ამ სამ კვირის განმავლობაში,რომ დამინახავ სადაც არ უნდა იყო ფეხებში არ მომედები,რომ დამიანხავ იმ წუთავეს მიმალაები ,რომ თვალში არ მომხვდე!
აი ამაზე ცოტაღა აკლდა ელენეს არ აფეთქებულიყო,უბრალოდ სჭირდებოდა ეხლა ეს უაზრო არსება რომ გზა გაეგნო!
-კარგი! ერთი პრობლემააა ,რომ სახელი არ მახსოვს სასტუმროსი,მაგრამ მახსოვს ,რომ საოჯახო სასტუმრო დავჯავშნე.
-აქ ძაალიან ბევრი საოჯახო სასტუმროა!გაბრაზდა ბიჭი.-თუ სახელი არ იცოდი სასტუმროსი რას მოდიოდი?
-თქვენ არ დაგეკითხებით სად წავალ!
-კარგი ასე ვქნათ ,რომ მალე მოგიშორო მე გაგიყვან მიახლოვებით გზაზე და გეტყვი საითკენაცა საოჯახო სასტუმროები დანარჩენი შენ გააგნე!
-კარგი!
ბიჭი მიბრუნდა და გაგრძელა მშვიდად სიარული,მაგრამ ელენე მისდევდა რასაც ქვია,ამ ბიჭის ერთი ნაბიჯი ელენეს 5 ნაბიჯი იყო.უკან მიყვებოდა პატარა ბავშვივით თან ბარგს მიათრევდა და ჩუმად ლანძღავდა .
-უტაქტო,უზრდელი,ვირი,იდიოტი!
ნუ ეგონა ჩუმად ამბობდა მაგრამ წინ მიმავალს ყველაფერი ესმოდა და იღიმოდა.ამასობაში დაღამდა კიდეც

-აი ,ხედავ იმ ვიწრო ქუჩას?მანდ ჩახავლ და რამდენიმე საოჯახო სასტუმროა ,აბრებს დაიანახავ და გაგახსენდდბა კიდევაც სასტუმროს სახელი იმედია.
-მადლობთ დიდი!
-არ დაგავიწყდეს ტურისტო ჩვენი შეთანხმება!-ვერც მოასწრო ელენემ პასუხის დაბრუნება ისე მოსცილდა ბიჭი.
ქუჩას დაუყვა და მოავლო თვალი გადაშლილ სახლებს,ერთ სახლს კი ეწერა “ვიბლიანნების საოჯახო” ძალიან გაუხარდა ამ წარწერის დანახვა,ეს მისი სასტუმრო იყო,ახსოვდა,რომ რაღაცა მსგავსი ერქვა მაგრამ მაინც არ იყო დარწმუნებული ბოლომდე.
იმ წუთავეს ზარი დარეკა რომელიც ჭიშკართან იყო,5 წუთიც არ დაჭირდა ლოდინი ჭიშკრის კარი გააღო ასე 50 წლამდე მოხდენილმა ქალმა ,რომელსაც საერთოს არ ეტყობოდა ასაკი ისეთი ლამაზი პირსახე ჰქონსა.

-გამარჯობათ!მობრძანდით..
იმ წუთავეს შემოუშვა ქალმა.-მე თამუნა ჯაშნიანი ვარ, ამ სასტუმროს მფლობელი.
ისე საყვარლად გაუღიკა ქალმა ელენეს ,რომ ელენეს მეტი რაღა უნდოდა ისე დატკბა და უკვე მოეწონა
-მე ელენე ვარ არაბული,მთიულეთიდან.
-ოჰჰ მთიული ქალი ამ შიშორეს,რამ გადმოგაგდო.
-სვანეთის და სვანი ხალხის სიყვარულმა ქალბატონო თამუნა.
-აპ აპ,რაის ქალაბატონო? შვილო თამუნა დამიძახე აქ ჩვენ ყველა სტუმარს მე და დავითი როგორც საკუთარ შვილს ისე ვექცევით.
-თამუნა დეიდა,რომ დაგიძახოთ მგონი არ გეწყინებათ ხომ?გაუღიმა ელენემ-უბრალოდ მერიდება უბრალოდ ესე თამუნა როგორ დაგიძაახოთ.
-ვაიმე რა კარგი შვილი გაუზრდიხარ შენ დედას,როგორც შენ გინდა ისე დამიძახე.-წამოდი ეხლა დაგაბინავებ.უკან გაყვა ქალს ელენე და ათვალიერებდა გარემოს დიდი ორ სართულიანი სახლი იდგა ხოლო ქალმა ამ სახლის უკან გაიყვანა სადაც რამდენიმე კოტეჯი იდგა.
-აი შვილო,ესა შენი დაჯავშნილი კოტეჯი.
-ძალიან დიდი მადლობა!
-დღეს ვახშამს გავშლით ჩვენთან სახლში,შენ საპატიო სტუმარი იქნები და დაგვეწვიე.
-კი მაგრამ არ მინდა შემოგეჭრათ.
-არა რას ამბობ შვილო პირიქით გავიხარდება.
-კარგით მაშინ,მოვწესრიგდები და მოვალ.
ქალმა გაუღიმა და ელენე მარტო დატოვა კოტეჯში.ელენემ ამ ქალის დახმარებიგ დაინახა სვანების სტუმართმასპინძლობა უფრო კარგად თუ სინამდვილეში ,როგორი იყო.კოტეჯს მოვალო თვალი პატარა სამზარეულოს,სველი წერტილი პირველ სარტულუზე იყო ასევე,პატარა მაგრამ კომფორტული დივანი,მაგიდა და ტელევიზორი,ხოლო მეორე სართული ,რომელიც პირველ სართულიდან ჩანდა,კიბები ჰქონსა მიმაგრებილი ისე ადიოდა და იქ იდგა ძალიან კომფორტული ლოგინი.
ტასაცმელი გამოიცვალა ელენემ თავისი სასაცილო ჩუსტები ჩაიცვა ბაყაყის სახე ,რომ ეხატა და ისეთი გავიდა კოტეჯიდან.გარეთ იყო თამუნა და ასეთ სასაცილო ვიზუალში რომ დაინახა გოგო გადაიკისკა.
-რა საყვარელი ხარ გოგო.
ხელი მოხვია მოეფერეა და სახლში შეიყვანა.შესასვლელში რამოდენიმე კარი იყო .ერთი კარი მისაღებ ოთახის იყო მეორე კარი კი სამზარეულოსი…. ,შუაში კი დიდი კიბები იყო ,რომელიც მეორე სართულზე ადიოდა.
თამუნამ ელენე მისაღებ ოთახში გაიყვანა სადაც სუფრა იყო გაშლილი.მისაღებ ოთხაში კი მოხუცი ქალი იჯდა და მამაკაცი.
-ეს ჩემი მეუღლეა დავითი,ეს კიდე ჩემი დედამთილი-გაიღიმა თამუნამ-მაგრამ საერთოდ არ ვთვლი დედამთილად,არამედ დედაა და მეგობარი.
-სასიამოვნოა!ელენემ გაუღიმა
-ვაიმე ეს რა საყავრელი გოგოა თამუნა.-ხელი ჩამოართვა დავითმა.
-ვაიმე ბებიკო მოდი მომიჯექი გვერძე.-მოხუცმა უთხრა ელენეს,ელენეც იმ წუთავეს მიუჯდა გვერძე ქალს.-მე ბებიკო თამარი მქვია მაგრამ ჩემი სულელი შვილიშვილი მაშიკოს მეძახის,შენ რა ქვია ბებიკო?
-მე ელენე მქვია!-გაუღიმა ქალს ელენემ
-ვაიმე რა ლამაზი ხარ და თან რა ლამაზი სახელი გქვია,გაგვიმართლა შენი სტუმრობა ჩვენთან.
-მეც ძალიან გამიმართლა ასეთ კარგ ოჯახში ,რომ მოვედი.
-მოდით ეხლა,მაშო დედი გამოუშვი სტუმარი.
ელენე და მაშო წამოდგნენ ფეხზე და სუფრას მიუჯდნენ.ელენემ რომ გადახედა სუფრას პირველი ,რაც თვალში მოხვდა კუბდარი იყო ისე გაუნათდა თვალები ეღირსა ძლივს ნამდვილ სვანურ კუბდარს დაგემოვნებდა.
-ეს ჩემი გიჟი შვილი
ნეტა სად დაიარება?ფანჯრიდან უყურებდა ჭიშკარს თამუნა.
-სუფთა მამამისია,დათოც რომ გავიდოდა სახლიდან კი ვერ აგნებდა სახლის კარს.-გაეცინა მაშოს.
-რა გინდა დედიკო,მერე მაგ სახლის ვერ მოგნებაში კი მოგიყვანე მშვენიერი რძალი-გაეცინა დათოს და მის გვერძე მჯდომ ცოლს ხელზე მოეფერა.
-ელენე შვილო მირთვი.-თამუნამ
თავისი ხელით დაუდო კუბდარის ნაჭერი,პირველი კბეჩა და ელენეს სახე გაუბრწყინდა.
-ვაიმე ძაალიან გემრიელია!
-შეგერგოს ბებიკო!
-სვანეთში მოგზუარობა რატომ გადაწყვიტე ელენე?-დავითმა კითხა გოგოს
-იცით მე ბავშვოვიდანვე ვგიჟდები სვანებზე და ჩემი ოცნება იყო სვანეთი და სვანები გამეცნო.მათი კულტურა ,სამზარეულო,ხალხი…
-ასეთი ახლგაზრდა გოგო მითუმეტეს მთიული და ასე შეყვარებული სვანეთზე და სვანებზე პირველად ვხედავ.-გაეღიმა თამუნას.
-რა გვარი ხარ შვილო?-ახლა დავითი შეკითხა
-არაბული!
-მე ვიცნობ ერთ კაცს არაბულს ჩემი მეგობარი იყო, უნივერსიტეტში გავიცანი,მერე ჯერ მე დავოჯახდი და სვანეთში წამოვედი საცხოვრებლად.ისიც დაოჯახდა და ჩვენი გზები გაიყო.
-უი,იქნებ მითხრათ სახელი და იქნებ ვიცი ვისზეც საუბრობთ?
-ლევანი ერქვა, ლევანი არაბული.-ამის გაგებაზე თვალები დააჭყიტა ელენემ.
-მამაჩემი?
-რას ამბობ შვილო?ერთი ის ვიცი ერთი შვილი ყავს გოგო.
-მოდი ფოტოს გაჩვენებთ და თუ ის არის ვისზეც თქვენ საუბრობთ.-ტელეფონი გახსნა ელენემ და მამისის ფოტო დაანახა.ფოტოს დანახვაზე დავითს ცრემლები წამოუვიდა.
-ვაიმე შვილო,შენ გეხუტუნე ჩემი
ლევანის შვილი ხარ?!ლევანის შვილი ჩემთან თავისი ფეხით მოვიდა.
-ვაიმე ბებიკო მთლად ჩვენიანი ყოფილხარ.
-მოდი მამიკოს დაავურეკოთ!-ისეთი გახარებული იყო ელენე იმ წუთავეს დაურეკა მამას.

-ხო ელენე მამიკო!
-მაა,უყურე თურმე ვის სასტუმროში ვარ.
კამერა მიატრიალა და ატირებული დავითი დანახა.
-ლევან როგორ ხარ?შეე გადაკარგულო!
ვერ მიცანი შე კაი ადამიანო?
-ვაიმე დავით შენ ხარ?
-ხო მე ვარ მეე,აგერ ერთმანეთი ვერ ვიპოვეთ და შენმა შვილმა გვაპოვნინა ერთამნეთი.
-ვაიმე შენ გეხუტუნე მაგ ტკბილ გულში!
კიდევ ბევრი ილაპარაკეს.ლევანიც ოფიციალურად უკვე დაპატიჟებული იყო თავის ცოლთან ერთად სვანეთში დავითის ოჯახში.

-აი თამუნაც მიხვდა,რამდენად ახლო იყავი თურმე და ვახშამზეც დაგპატიჟა,კიდევ კარგი თორემ ხომ ვერც გავიგებდი ვერაფერს.
-მეც საოცრად გაოგნებული ვარ ბატონო დავით.
-რაის ბატონო შვილო!-გაპროტესტა დავითმა.
-მაშინ ბიძია დათოს დაგიძახებთ სხვანაირად არ შემიძლია!-უხერხულად გაიცინა ელენემ
-როგორ გავხარ მამაშენს!-ლოყებზს მოეფერა გოგოს.ამ ჟრიამულში თამუნამ
შეამჩნია ,რომ ჭიშკარი გაიღო და თავისი შვილიც მოვიდა.
-გვეღირსა საბა მოვიდა,ელენე ჩვენ შვილს გაგაცნობთ!-ელენე ზურგ შექცევით იჯდა იმ კარისკენ საიდანაც საბა ვიბლიანი შემოვიდა.
-მაშიკო ბებო მიკვირს,რომ სანამ არ მოვედი ტელეფონი არ ამიფეთქე რეკვით.-ბიჭი ელენეს წინ მჯდომ ქალთან მივიდა და ლოყები დაუკოცნა,ისიც კი ვერ მიხვდა, რომ სტუმარი ყავდათ.აი ელენეს რა მოუვიდა როცა ბიჭი დაინახა ვერ აგიღწერთ.
-სად მახსოვდი ბებო ისეთი კარგი გოგო გვყავს სტუმრად.-ზუსტად ამ დროს შეხედა საბამ ელენეს და შოკი მიღო.
-მამი იცი რა ახლობელი გამოდგა ელენე ჩვენთვის გახსოვს ,რომ
გიყვებოდი ჩემ ერთ მეგობარზე ლევანიზე მისის შვილი ყოფილა.-ამაზე საერთოდ გამოშტერდა საბა
-ჩვენ უკვე გავიცანით ერთამნეთი მე და ტურისტმა.
-ტურისტი არ ვარ!
-რა გითხარი თვალში არ მომხვდე თქო!
-რა ჩემი ბრალია,რა ვიცოდი ვინ იყავი
მთელი კამათი გამართეს,არცერთი არ ზოგავდა პასუხებში.მაშო,დავითი და თამუნა ხან ერთს შეხედავდა გაკვირვებული ხან მეორეს.
-აჰა ანუ საბა ხომ!
-დიახ ტურისტო.
-ბავშვებო გეყოფათ!-გაჩერა თამუნამ ორივე?-იცნობთ ერთმანეთს?
-სამწუხაროდ კი!-ჩაიდუდღუნა საბამ
-დიახ თამუნა დეიდა,გზა ამერია და ამან მომასწავლა!-გაბრაზებულმა გაიშვირა თითი.
-ამან?გეღირსა ჩემი სახელის გაგონება და ეხლა აღარ მომართავ?
-ჯერ ეგერთი ზრდილობის გამო გაგეცანი!
-კარგით გეყოფათ!-დაჭექა დავითმა.
-ბოდიშით ზედმეტი მომივიდა!-ჩაიდუდღუნა ელენემ ჩუმად.
-არაუშავს შვილო,საბა იქნება რაც იქნება.კაცი უკვე 30 წლისა და ასე მწყობილობიდან გამოყვანილი პირველად ვნახე.-გაკვირვებული უყურებდა დავითი თავის შვილს.
-ელენე ყოჩაღ შვილო-გვერდში ამოუდგა გაღიმებული თამუნა ელენეს.
როცა ჩაწყნარეს ამ ორის შორის ცეცხლი ისევ სუფრას მიუჯდნენ.
-მოკლედ ელენე,რადგან ასეა კოტეჯში აღარ დარჩე ჩვენთან დარჩი სახლში.-მაშო ბებომ თბილად გაუღიმა ელენეს.
ამაზე საბას კინაღამ თვალები გადმოუცვივდა.
-იცით მე არ მინდა თქვენი შეწუხება.
-რა შეწუხება შვილო,ჩემ ლევანის შვილს რას ქვია როგორც სტუმარი ისე იყოს,ჩვენთან გადმოდი უფრო კარგად იქნები,თან საბა დაგათვალიერებინებს სვანეთს.-ამის გაგონებაზე ორივე ერთდროულად წამოიძახეს
-არა!
-არა!
ერთამნეთს მტრული თვალებით გადახედეს.
-კი კი ,როგორც ვიძახი ისე იქნება საბა ხო შვილო.
-დათო ბიძია,არ გაგანაწყენებთ და მაშინ დღეს კოტეჯში დავრჩები და ხვალ თქვენთან.
-კარგი შვილო,როგირც შენ გინდა.სანამ ლევანი არ ამოვა მე სვანეთიდან არ გაგიშვებ
-მამას თუ დაითანხმებთ აქ ამოსვლას და მითუმეტეს დედაჩემს სულ აქ ვიქნები და დაველოდენი.-გაეცინათ ყველას გარხა სსაბასი ,რომელიც უკვე ამ სიტვავით დაღლილო იყო.
-კარგით მაშინ,ღამე მშბიდობისა!თამუნა დეიდა საოცარი ხელი გაქვთ ყველაფერი გემრიელი იყო.
-შე გენაცვალე დეიდა მე.მადლობა.
-სასიამოვნო იყო თქვენი გაცნობა.-ყველას გაუღიმა გარდა ერთი პიროვნებისა,რომელიც ირონიული ღიმილით უღიმოდა.წამოდგა და სახლიდან გამოვიდა.აი საბამ რომ დაინახა ელენეს ჩაცმულობა ჩაეღიმა და ჩუმად ჩაილაპარაკა:
-პატარა ბავშია!
რათქმაუნდა მაშოს რას გამოაპარებდი ამ ყველფერს.ელენეს გადმოსახლება ერთი იმ მიზეზით იყო ,რომ
ძალიან საყვარელი გოგო იყო და თითქმის თავისი ოჯახის წევრიც და მეორე ის ,რომ მან და მის ქმარს შორის რომელიც 10 წელია გარდაცვლილი ყავს ზუსტად ასეთი ჩხუბით გაიცვნეს ერთმანეთი და შეუყვარდათ და ზუსტად ეს ყველაფერი ამ ორი გიჟის შორის დაინახა და უნდოდა მისი გარყვნილი შვილიშვილი დაემორვილებინა ამ
გოგოს და იქნებ რამე გამოსულიყო ამ ორის შორის.ნუ მაშო ბებო თუ ამბობდა იცოდა რომ ყველაფერი გამივიდოდა.

გაგიჟებული შევარდა კოტეჯში,ერთ ადგილს ტკეპნიდა სიარულით:
-ეს ვინ გადავიკიდეეე?სვანი და ასეთი?ვაიმე მგონი არა ნაღდი სვანი,მაგრამ დათო ბიძია სვანია ანუ ესაც სვანია!არა ასეთი სხვანაირი სვანი რანაირადააა?
მე ველოდებოდი ჭკვიანს,დასტოინს,სიმპატიურს მაგრამ სიმპატიური არის უიმე ელენე გაჩერდი!ვირია,იდოტია და ეს ყველაფერი ამ
სინპატიურობას ფარავს.
თავის თავს ეჩხუბობდა,როდესაც ტელეფონი აზუზუნდა გოგოები იყვნენ.

-ვაა ჩვენი ქალო გამოჩნდაა!დაიყვორა ნინიმ. -ერთას იყვნენ ნინი და თაკო.
-რა იყო გოგო სახეზე გეტობა .რომ არეული ხარ.-იმ წუთავეს შეამჩნიეს ელენეს სახეზე,რომ ვერ იყო.ელენემ
ყველაფერი მოუყბა ხოლო
გოგოებმა იმხელაზე დასჭექეს სიცილი ახლა ამაზე გაბრაზდა ელენე.
-რაო ელენიკო სვანებზე ხომ არ შეგეცვალა წარმოდგენა?დაუწყო დაცინვა თაკომ
-სულაც არა ამ ვირია გამო რატო უნდა შემეცვალოს.
-ისე ელე სინპატიურია?-გველურად გაიცინა ნინიმ
-ნინი რა გიყო ეხლა?აქედან ვერ მოგწვდები,თაკო დამეხმარე!წაწვდი მაგას თმებში.
-რა იყო ქალო,ხო იცი სიძულვილიდან სიყვარულამდე!
-ვიცი მაგრამ აქ სიძვულვილიდან უფრო დიდი სიძვულვილამდე იქნება!
-მთლად ეგრე ნუ იტყვი!-დამატა ყველაზე მშვიდ თაკომ.
-არა თაკო შეხედე რა,იმენა ვიცი ,რომ ბედია თან მასთან სახლში უნდა იყოს ექსკურსიები უნდა ჩაუტაროს.-გაეცინა ნინის.
-ნინი გადი მამშორდიიიიი!
-ელენე გახსოვს რა დამპირდი?-არ ისვენებდა ისევ ნინი
-რას?
-ჯერ მე მეყოლება სვანი ქმარიო და მერე მის სვან ძმაკაცს გაგიჩითავო,საბიკოს ხომ ყავს ძმაკაცები?
-ნინიიიი გადი თქოოოოო,საერთოდ არ უნდა მომეყოლა რაა!-ამაზე თაკომაც დაიწყო სიცილი.
-კაი მიდი ელენიკო დაძინე ხვალ დაგირეკავთ.

გოგოებმა გაუთიშეს და ცოტახანი კოტეჯიდან გავიდა ღამის სვანეთი აინტერესებსა,დიდხანს უყურა ამ
სილამაზეს ,როცა შესცივდა გადაწყვიტა კოტეჯში შესულიყო და მისი კოტეჯის წინ სახლის მეორე სართულის ავნიდან ვიბლანი უყურებდა გოგოს გველური ღიმილით.

-“ელენიკო”როგორ გიხდება ბაყაყის ჩუსტები!-ირონიულად დაუწყო ბიჭმა ლაპარაკი და უღიმოდა.
-თუ ენას არ ჩაიგდებ თავში მოგხვდება ეს ბაყაყი!
-უი რას ამბონ ტურისტო?მე რა გითხარი თვალში არ მომხვდე თქო?
-რა ჩემი ბრალია თუ აქ ცხოვრობდი?
-შენი ბრალია აბა ჩემი?
-მეღადავები ?
-სულაც არა!-დაიწყო სიცილი ვიბლიანმა. ყურებიდან ბოლი გამოსდიოდა ელენეს უკვე ისე აღიზიანებდა,დაიხარა ბაყაყის ჩუსტი გაიხადა და ესროლა ვიბლიანს და პირდაპირ მიზანს გარტყა ვიბლიანის ლამაზ თავს.
ეგრეევე სიხარულისგან ხტუნვა დაიწყო.
აი ვიბლიანი გონზე,რომ მოვიდა და გადახედა მოხტუნავე გოგოს დაინახა როგოეი ბედნიერიც იყო
-ელენეეე რა გაკეთეეეე?
-მე ხომ გაგაფრთილე!და ნახე თურმე ჩემი სახელი გცოდნია.
-გოგო დამელოდე მანდ!
ხელშკ აიღო ბაყაყის ჩუსტი და გაიქცა,რომ გოგო დაეჭირა მაგრამ ელენემ მოასწორ რეაგირება კოტეჯში შევარდა და შიგნიდან ჩაკეტა.ვიბლიანი,როცა ჩავიდა კოტეჯთან მივიდა და დაუძახა
-ტურისტო დაემშვიდობე ამ ბაყაყს.-ხელში ეჭირა ელენეს ბაყაყის ჩუსტი-გაუღიმა და სახლში შეიტანა აი ელენემ კი მთელო სული და გული გატანა მის ჩუსტს.—ჩემი ჩუსტი აუ რატო ვესროლე,ჩემი საყავრელი ბაყაყები!-ლამის იტირა ელენემ მარა რას იზამდა არ უნდა დაენაახებინა საბასთვის ეს ყველაფერი,

-ასე ხომ ვიბლიანო,ახლა იწყება ბძოლა!ვნახოთ ვინ გამიარჯვებს!

****
გათენდა თუ არა და გახილა ელენემ თვალები იმ წუთავეს წამოფრიდა,უცბათ გაემზადა, დღეს მისთვის მნოშვნელოვანი დღე იყო სვანეთი უნდა დაეთვალიერებია.გარეთ გამოვიდა,ისეთი ლამაზი იყო დილის სვანეთი ,რომ ლამის იქვე ჩაიკეცა.ამხელა სიყვარული თვითონაც ძალიან უკვირდა საიდან ჰქონდა სვანეთის მიმართ.გარეთ გამოსვლისას დაიანახა მაშო ბებო,იმხელა სითფო იგრძნო ამ
ქალისგან ,რომ
მივიდა და ჩაეხუტა.
-დილამშვიდობისა მაშო ბებო!
-ვაიმე შე გენაცავლე ბეიბიიკო-ჩაეხუტა გოგოს.-აბა კომფორტულად გეძინა?
-კიი ძალიან!
-წამოდი ვისაუზმოთ.
თამუნასაც და დავითსაც მიესალმა და სუფრას მიუჯდნენ ერთადერთი საბა არ ჩანდა
-რა გეგმები გაქვს დღეს ელენე?-დავითმა კითხა.
-დღეს მინდა აქაურობა დავათვალიერო,ყველაზე მეტად სვანური კოშკები მაინტერესებს.
ამ ლაპარაკში ჩამოვიდა საბაც და სუფრას მიუჯდა.
-ძალიან კარგი საბიკო წაგიყვანს და დაგათვალიერებინებს აქაურობას,ხო დეე!-თბილად გაუღიმა თამუნამ
შვილს.
ლამის საჭმელი გადასცდა ელენეს,ეგონა გადავიწყდებოდათ ეს თემა და ისე წავიდოდა ,რომ ამ იდიოტისგან გადარჩებოდა.
-რა პრობლემა დეე,ერთი ტურისტისტისთვის ვერ ჩამიტარებია კარგი ექსკურსია?-კმაყოფილი სახით შეხედა საბამ ელენეს სიბრაზისგან გაწითლებულ სახეს.
საბამ გადაწყვიტა ,რომ ელენე სანამ
აქ იქნებოდა ბოლომდე გაეწვალებინა,ბოლოს და ბოლოს გაერთობობდა მაინც.
გარეთ გამოაცილეს საბა და ელენე დავითმა და თამუნამ და მიღეს კიდეც ახალი სტუმრები რომლებსაც წყვილზე ჰქონდათ კოტეჯი ნაქირავები.
-მოკლედ! ტურისტო ჩვენ ეხლა წავალთ უშგულში,იქ განახებ “ტურისტებისათვის”საინტერესო ადგილებს….-მობეზრებული უყურებდა ელენე ბატონი საბას სიტყვით გამოსვლას.
-მორჩი?
-ჯერ წესებამდე არ მივსულვარ.-მანქანაში ჩაჯდა ვიბლიანი და თვალებით ანიშნა ელენეს, რომ ჩამჯდარიყო.
-რა ჯელტმენი ბრძანდებით სულაც არ იყო კარის გაღება საჭირო.-ცინიკურად დაუწყო ელენემ საბას ლაპარაკი.
-პირველი წესი!-დაჭექა საბამ-არანირი წუწუნი!
-ოჰჰ მოუნდა!
-მეორე წესი,მემორჩილები თუ არადა გტოვებ იქ სადაც ვიქნებით!
-კიდევ რას მიბრძანებთ ბატონი საბა?
-ყველაზე მთავარი წესი ენა უნდა გავაჩეროთ!-ამაზე სულ გადირია ელენე.
-საკუთარი თავი ვინ გგონია შენ?-სახე მიუახლოვა ელენემ.ელენეს ქემდებაზე საბაც დაიხარა გოგოს სახესთან.
-საბა ვიბლიანი!
-დიდი ვინმე ხარ!-აღარ გამახბილა ბიჭმა ელენეს სიტყვებზე ყურადღება.მანქანა დაქოქა და უჟგულისკენ დაიძრნენ.
გზაში წინ,უკან,გვერდებზს ყველაგან იყურებოდა ელენე ,რომ ,რომელიმე ადგილი არ გამოპარებულიყო და არ დაენახა.ამ ყველაფერზე კი ძალიან ეცინებოდა საბას.
-როგორც მივხვდი ძალიან გიყვარს სვანეთი და მითუმეტეს სვანები.-ლააპარაკი დაუწყო საბამ გოგოს.
-კი,სვანეთის ყველაფერი მიყვარს ხალხიც ,ბუნებაც მითუმეტეს კულინარია.-თვალები გაუბრწყინდა ელენეს ლაპარაკის დროს ,რაც საბას თავალთა ხედვას არ გამოპარვია.
-რამდენი წლის ბრძანდებით ელენიკო?-საშინლად ვერ იტანდა ელენე ასე რომ მიმართავდნენ.
-ელენეე!ელენე დამიძახე!-ისეთი მკაცრი ხმით უთხრა ბიჭი უცბათ ვერ მიხვდა რა დაშავა.
-რატო გაბრაზდი გთხოვ?
-ვერ ვიტან ,როდესაც ელენეს მაგივრად სხვა სახელს მეძახიან.
-შენ არ გაბრაზდე ტურისტო და რა პრობლემა.-ცოტახანი სიჩუმე ჩამოვარდა მანქანის ფოიეში.გოგო ბუნებას უყურებდა ხოლო საბა გოგოს სახის მიმიკებს და სახის ნაკვეთებს სწავლობდა,ძაალიანაც მოეწონა ეს გიჟი გოგო მაგრამ ,რომ არ გაეწვალებინა ჯერ და სისხლი გაეშრო ისე ჯერ არც არაფერს აპირებდა.ცხოვრრბაში პირველად იყო ასეთი არასერიოზული,ყველაფერზე თანახმა იყო ოღონდ ელენეს ნერვები აეწიოკებინა..

-25 წლის ვარ!შენ?-სიჩუმე ელენემ დარღვია.
-მე 30 ვარ!
-უჰჰ,არადა ერთი 35 წლისას გავდი.-ამაზე უკვე აირია საბა.
-რას ამბობ გოგო,რას დამაბერე ნადრევად.
-რა დაგაბერე,რაც ჩანს მაგას ვიძახი.
-ოჰ შენ კი ხარ 25 წლის მაგრამ ბაყაყის ჩუსტებით დადიხარ ამხელა ქალი.
-ისე ეგ თემა სულ გადამავიწყდა,როდის დამიბრუნებ ჩემ ბაყაყს?
-არასდროს!
-რას ქვია არასდროს?ჩემი ბაყაყი
მინდა!
-დაივიწყე ბაყაყი,რა გიყო?ჯერ იმაზეც მადლობა თქვი პასუხი არ მოგთხოვე რაც გუშინ გაკეთე!-წარბ აწეულმა გადმოხედა გოგოს საბამ.ისეთი სინპატიური მოეჩვენა ელენეს პროფილიდან ისიც კი გაიფიქრა ხომ არ შევაბაო.ნუ რათქმაუნდა ამას არ იზამდა მაგრამ რა იცით რა ხდება.
-ღირსი იყავი!
-ეხლა,რომ გაგვაჩერო მანქანა და აქ ჩამოგსვა გუშინდელის გამო ხომ ხარ ღირსი?
-დათო ბიძიას და თამუნა დეიდას ვეტყვი!-ამაზე იმხელაზე გაიცინა ბიჭმა ელენე გაკვირვებული უყურებდა.
-მაშო რატომ გამომიტოვე?
-მაშო ბებოსაც ვეტყვი და ბოლოს ის დაგამუშავებს.
ასე ვითომ ტკბილად საუბრობდნენ,ისაც კი გადავიწყდათ ერთამნეთს ,რომ ემტერებოდნენ.უჟგულში როცა ავიდნენ პირველი რაც საბამ ელენეს აჩვენა კოშკები იყო.რათქმაუნდა საბას სახლშიც იდგა დიდი კოშკი ,რომელიც ელენემ უკვე თვალებით ჰქონდა შესწავლილი.

-ეს სვანური კოშკებია,რომელსაც თითოეულ კოშკს აქვს სრუტეები და ნახვრეტები, საიდანაც შესაძლებელი იყო მტრის გასანადგურებლად იარაღის სროლა. ზოგს აქვს რამდენიმე სართული, სადაც ოჯახი და ცხვრები ცხოვრობდნენ მტრის შემოსევის შემთხვევაში.-საბა ანახებდა და უხსნიდა ხელის მითითებით გაოცებულ ელენეს,თან ელენეს გაოცებულ სახეზე ეცინებოდა თუ ,როგორ უნდოდა ყველაფრის დამახსოვრება და თვლებით ყველაფრის დანახვა.
როდესაც კოშკებს მორჩნენ შემდეგ ელენემ მოისურვა უშგულის დათვალიერება,წამოსვლა აღღარ უნდოდა უკვე ისე მოეწონა.

-ელენე გამოადგი ფეხი!
-დამაცადე ბიჭო ვუყურებ!
-ვაიმე ეს ვინ ავიკიდეეე!-უკვე ძალიან ბრაზდებოდა ელენეზე,რადგან გაუნძრევლად იდგა და გაყურებდა სვანეთის გადაშლილ კოშკებს სახლებს და მაცხოვრებლებს.შემაღლებულ ადგილზე აიყვანა საბამ ელენე რომ უფრო კარგას აღექვა სვანეთის სილამაზე და უკვე ნანობდა.
-ამიკიდე რა ციგანი ვარ?-გაბრაზებული შემოტრიალდა ბიჭისკენ და მანქანისკენ დაიძრა, რომ ჩამჯდარიყო.იმხელაზე მიაჯახუნა მანქანის კარები თვითონ საბას ეტკინა.
-ფრთხილად!
-ბოდიშით!
გზას გაუდგნენ.კიდევ ბევრი,რამ ნახეს უშგულში და უკვე ხვდებოდა ელენე ,რომ აღარ შეძლო უკვე ამდენი სიარული მაგრამ საშინლად არ უნდოდა ჯერ ამ სიამოვნების დათმობა კიდევ ბევრი ,რამის ნახვა უნდოდა.სახეც აერია უკვე ერთი ლუკმაც არ ჰქონდა ჩადებული რაც წამოვიდნენ სახლიდან.
-საბა გაჩერე მანქანა ცუდათ ვარ!-უკვე ფერიც აღარ ედო გოგოს.უცბათ გაჩერა მანქანა და გოგოს შეხედა.
-ელენე რა გჭირს?ელენე კარგად ხარ?-უცაბთ გადახტა მანქანიდან და საბარგულიდან წყალი ამიღო.გოგოს მხარეს მირბინა გამოაღო კარები და წყალი დალევინა ასევე სახეზე მოუსვა წყლით სველი ხელები.
-საბა ჩუსტებს ხომ დამიბრუნებ?
-რებს მელაპარაკები ადამიანო?სახეზე ფერი არ გადევს!
-ძაალიანაც კარგად ვარ ალბათ,რომ არ ვჭამე მაგის ბრალია.
-არა ეხლა ხო ხარ ღირსი ,რომ მართლა დაგტოვი აქ?რამდენჯერ შემოგთავაზს საჭმელი და ჯიუტად უარს მეუბნებოდი?-მანქანაში ჩაჯდა ვიბლიანი და 5 წუთში უკვე მაღაზიასთან იყვნენ.უცბათ უყიდა ყველი,პური დაჭრილი ძეხვი და სულ ძალით ატენიდა პირში.
-საბა გავსკდი აღარ მინდა!
-გინდა გინდაა!
-ბიჭო ცუდათ ვარ ვეღარ ვსუნთქავ!-მაინც თითქმის ნახევარუ პური აჭამა ელენეს და შემდეგ კმაყოფილი სახით დადგნენ მესტისკენ გზას.
სახლში დაბრუნების დროს გზაში ელენეს მანქანაში ჩასძინებოდა და მართლა მშვიდად იმგზავრეს არც უკინკლავიათ რაც გამოწვია გოგის ძილმა.
-ტურსტო!ტურისტო!გაიღვიძე !მზად ყოფნაში ვართ!მტერი შემოგვესია!სვანეთის კოშკებში ვიმალებით!-ხმადაბლა ყურთან ახლოს ელაპარაკებოდა საბა ელენეს-გმირები მოდიან მტერი უნდა დამარცხონ,სვანი ბიჭები!
-სვანი ბიჭები?სიმპატიურები არაინ?-ძილ ბურანში იყო ელენე ვერც იმას იგებდა რა ხდებოდა-აი სიმპატიურ სვანებზე იმხელაზე გადაიხარხარა საბამ ელენეც გონზე მოვიდა და რომ მიხვდა რაც მოხდა საბას დაუწყო ლანძღვა.
-არა რა იდიოტი ხარ!ამხელა ვირი კაცი!
-ელენე სვანი სიმპატიურიი ბიჭები გინდა?მერე აქ არა ვარ?-ხუმრობა დაუწყო საბამ ელენეს
-შენ ცხოვრებში ვერ იქნები ,სვანი სიმპატიური ბიჭი ჩემთვის!
-ვითომ რატომ?რას მიწუნებ ქალბატონო?
სვანი ვარ თან რა გვარი ვიბლიანი!-ამაყად წარმოთქვა საბამ
-ჩემს გემოვნებაში არ ჯდები!-ამაზს გაეღიმა საბას
-როგორია თქვენი გემოვნება ტურისტო?-სახე მიუახლოვა გოგოს
-ეგ შენი საქმე არ არის!-ღვედი შეიხსნა და მანქანიდან გადაფრინდა რასაც ქვია და იმხელაზე მიაჯახუნა კარი კინაღამ გადმოუხტა საბა გოგოს.
-ფრთხილად!
-უი ბოდიში, ეს რა ვაკადრე შენ მანქანას!-ვითომ ბოდიშს უხდიდა ელენე მიბრუნდა და გზა გაგრძელა.
-თხა!
-ვირი!
-ალქაჯი!
-იდიოტი!
სანამ კოტეჯში შევიდოდა ელენე ხან რას გაძახებდნენ ერთამნეთს ხან რას.

აი ამ ბრძოლის ველს კი მეორე სართულიდან,სადაც მაშო ბებო ელენეს ოთახს უმზადებდა იქიდან უყურებდა და ეცინებოდა თითქოს იცოდა რა დასასრული ექნებოდა მათ ისტორიას და ზუსტადაც გაუთვლია ,რომ ელენეს ოთახი ზუსტას საბას ოთახის გვერძე მოაწყო!

*********


გაშლილ სუფრაზე იჯდნენ და ყველა აღფრთოვანებულ ელენეს უსმენდა რაც დღეს ნახა სვანეთის ექსკურსიაზე გარდა საბასი,რომელსაც ცოტაღა აკლდა ყურებში ბამბები ჩაედო, რომ ამ გოგოს ხმა აღარ გაეგო.

-ვაიმე შვილო შენ ისე გიყვარს სვანეთი აქ უნდა გაგათხოვოთ!-ჩაეცინა მაშო
ბებოს.
-ვაიმე მაშო ბებო,უკვე როგორ მიყვარხარ!
-მეც ,ჩემო ბებიკუნა!
-მოკლედ გადავხედოთ სვანეთს აბა ვის ყავს დასაოჯახებელი ყმაწვილი?-გაეცინა დათოს
-აგერ ჩვენ მეზობლად!ონიანები.-წამოიძახა თამუნამ-მშვენიერი ბიჭია ბექა!
-ვაიმე რას ამბობთ!-შერცხვა ელენეს
-რას იძახი შვილო,შენაირი გოგო დასაკარგი არ არის!
-მადლობა დათო ბიძია!
-უკვე ორი მისია მაქვს ამ ცხოვრებიდან სანამ წავალ!ერთი ის ,რომ საბა უნდა დავაოჯახო და მეორე ელენეს სვანეთში გათხოვება.
-ბებო მე თავი დამანებე!-გაბრაზებულმა შეხედა საბამ ბებიამის
-აბა შეხედე ამ 30 წლის ვირს!ბებო სანამ წავალ ბაბუაშენთან იმ ქვეყნად,ერთი შვილთაშვილი ჩამახუტე თორემ,რომ მოვკვდები არ შემიშვებს ბაბუაშენი თავისთან და მე დამადანაშაულებს რას ქვია ამდენი ხანი ,როგორ ვერ დაქორწინეო!
-ბებო ჯერ შენ არსად არ მიდიხარ და მეორე,ისე მოგიყვან მაგ შვილთაშვილებს:თორღვას,თარაშს,თებრონას კიდე თეზანას….რძალი არა საჭირო ისე ვიზამ ამ ყველაფერს თან და ბაბუაც შეგიშვებს იქ სადაც იქნება.-აი ამაზე ცალკე მაშო გადაირია და ცალკე დათო და თამუნა.
-ელენე შეხედე ამ ვირს არ არის ეხლა მოსაკლავი?-გაეცინა ელენეს მაშოს სიტყვებზე.

კიდევ ბევრი ილაპრაკეს,რაზე აღარ ხან რა მოუყვა ელენემ ოჯახს ხან რა.მოკლედ კი მეორე დღე იყო რაც ამ ოჯახში იყო ელენე მაგრამ ესე თავისუფლად როგორ იყო ვერც თვითონ იგებდა.ეს ოჯახი გარდა საბასი ისე მიღო როგორც საკუთარი ოჯახის წევრები.

*****

ბურტყუნით მიდიოდა კოტეჯისკენ საბა,რადგან ოჯახის დიდმა წევრმა მაშიკო ბებომ დავალა ,რომ ელენეს ბარგი გადმოეტანა ელენეს ახალ ოთახში.რათქმაუნსა მაშიკოს ქმედება მოეწონა ელენეს და ამაყი და გაბრწყინებული თვალებით უყურებდა საბას და თვალებით ანიშნებდა ერთით ნულიო.
მეორე სართული არბინა ელენემ და ოთახში შევიდა,რომელიც მისი ეგონა მაგრამ გიჟი ვიბლიანის ყოფილა.ორ საწოლიანი ლოგინი იდგა ერთ კუთხეში წიგნების თარო იყო ,ლოგინის გვერძე კი აივანი საიდანაც მაშინ იყო გადმოყუდებული საბა,როდესაც ელენეს ბაყაყი მოხვდა თავში.სამუშაო მაგიდაც ედგა ვაჟბატონს დივანიც და ტელევიზორიც.ასევე საპირფარეშო იყო წიგნების თაროს გვერძე

-ოხ,ოხ ამ გემოვნებიან იდიოტს უყურე-შიგნით შევიდა და ფოტოებს დაუწყო თვალიერება.საბას პატარაობის ფოტოები ნახა ასევე თამუნას და დათოს ახალგაზრდობისაც ისეთი ლამაზები იყვნენ,პირველ რიგში ის ესიამოვნა,რომ ერთი თარო ფოტოებიც ჰქონდა გადატენილი და იქ მშობლების ფოტოებიც იჩენდა თავს.ასევე მაშიოკოს ფოტოებიც.

-აქ რა გინდა?-დასჭექა კარიდან უცბათ ვიბლიანის ხმამ.
-ისა მეე?!-უკვე ფერები გადაუვიდა ელენეს სახიდან
-რა შენ?-მიუახლოვდა გოგოს და წინ დაუდგა.
-მე უბრალოდ ოთახი ამერია!-ამის მოსმენისას საბას ჩაეღიმა და გაუხარდა ახლა ხელიდან ვერ დამისხლტდებაო.
-ელენე 5 წუთია კარებთან ვდგავარ და გიყურებ ჩემს ფოტოებს ,როგორ გულმოდგინედ ათვალოერებ!-აი ამის გაგონებაზე თავს ილამძღავდა ელენე გულში როგორ ვერ შევამჩნიეო.
-ერთი ვინა ხარ შენ?რატო მახსნევინებ ან ვინ ხარ ,რომ აგიხსნა?გადი გაიწიე უნდა გავიარო!-ხელით გაწევა სცადა მაგრამ
უშედეგოთ
-ოხ ელენიკო,როგორ გეტყობა ,რომ იტყუები!
-რამდენჯერ გითხარი ელეენე დამიძახე თქო!-ძალიან მოსწონდა ელენეს გაწვალება. თითქოს მისი ჰობიც კი გახდაო.
-კარგი ტურისტო!-გზა გაუხსნა და თვალებით ანიშნა ,რომ გასულიყო.
-მაშო ბებო მართალია,ვირი ხარ!ამხელა კაცს არ მიკვირს ცოლი,რატომაც არ გყავს,ვინ გამოგყვება საერთოდ შენ.-ერთი გულიანად მიალანძღა და კართან იყო უნდა გასულიყო საბამაც ,რომ დაუბრუნა პასუხი
-მაგიტო ხარ 25 წლის გოგო გასათხოვარი?მიკვირს ,რომ არ გაცვია ახლა ჩუსტები კიდევ ძროხის სახით თუნდაც გველის ან თხის!
-მე დრო მაინც მაქვს,შენ კიდე დაბერდი!-ენა გამოუყო ვიბლიანს და გაბუტული ბავშვებმა,როგორც იციან ისე შეიკეტა თავის ოთახში.
-ვნახოთ გიჟო მთიულო ვინ არის ბებერი!-გადაიხარხარა საბამ და ელენეს დატოვებული ღია კარი დაკეტა.-პატარა ბავშვია და არ მიჯერებებენ!

*******

მთელი ერთი კვირა გავიდა,რაც ელენე ამ
ოჯახში იყო.მთელი ეს შვიდი დღე მისთვის განსხვავებული იყო ხან სად იყო ხან სად და რათქმაუნდა საბა დაყვებოდა და ათვალიერებინებდა სვანეთს.ზუსტად ახლა მესტის ძველ ქუჩაზე იყვნენ საბა და ელენე.ეს ქუჩა შედგება ვიწრო, ქვის ბილიკებისგან. ქუჩები არ არის სწორად დაგეგმილი — ისინი ბუნებრივად მიყვება მთის რელიეფს. ორივე მხარეს დგას სვანური ქვის სახლები და მაღალი კოშკები. სახლები მუქი ქვისგან იყო ნაშენი, პატარა ფანჯრებით, რომ სიცივე და მტერი ვერ შეჭრილიყო.

-რა ლამაზია აქაურობაა!-ელენემ შეხედა გაბრწყინებული თვალებით საბას
-სვანეთის ყველა კუთხე ლამაზია და განსაკუთრებული ,როგორც ეს ადგილი!
გინდა ტურისტო გიამბო ამ ადგილას ,
როგორ ცხოვრობდნენ?-გაუღიმა საბამ
-რათქმაუნდა!მაგას არც უნდა კითხვა!
-მოკლედ, ძველ დროში ქუჩები მხოლოდ გასავლელი ადგილი არ იყო. აქ წყდებოდა ადამიანების ბედი. ოჯახები ერთმანეთს ეხმარებოდნენ
ზამთარში, როცა გზა იკეტებოდა და თვეებით ვერავინ მოდიოდა, მეზობლები ერთმანეთს საჭმელს უზიარებდნენ, შეშას აძლევდნენ, ავადმყოფს უვლიდნენ. აქ იწყებოდა და მთავრდებოდა შერიგება
თუ ორ ოჯახს შორის კონფლიქტი იყო, შუამავლები სწორედ ამ ქუჩებში დადიოდნენ — უხუცესები, პატივსაცემი კაცები. ისინი ცდილობდნენ სისხლის აღება შერიგებით შეეცვალათ. აქ ტარდებოდა დღესასწაულებიც
ქუჩებში გამოდიოდნენ ქორწილზე, ნათლობაზე, დღესასწაულებზე. უკრავდნენ, მღეროდნენ, ცეკვავდნენ. მძიმე ცხოვრების მიუხედავად, სვანები მხიარულებასაც ინარჩუნებდნენ….-მთელი გულის ყურით უსმენდა გოგო საბას მონათხრობს,თითქოს ხედავდა ამ ქუჩების სიხარულსაც, ტკივილსაც, ბრძოლასაც და შერიგებასაც. როცა ამ ვიწრო ბილიკებზე დადიოდა,თითქოს იმ ადამიანების ნაბიჯებსაც გრძნობდა, ვინც აქ ასობით წლის წინ ცხოვრობდა.
-საბა აქვს ამ ადგილს რამე ლეგენდა?გამიგონია ,რომ არსებობს!-პირველად მიმართა ელენემ ბიჭს სახელით და ბიჭს ძალიან ესიამოვნა.
-რათქმაუნდა არის ერთი ლეგენდა, ამბობენ, რომ ძველად მესტიის ვიწრო ქუჩებში ცხოვრობდა გოგო სახელად ლამარია და ბიჭი — მუხრანი. ისინი მეზობლები იყვნენ და ბავშვობიდან ერთად იზრდებოდნენ. როცა გაიზარდნენ, ერთმანეთი შეუყვარდათ, მაგრამ მათი ოჯახები ძველი კონფლიქტის გამო მტრობაში იყვნენ.
ლამარია და მუხრანი ჩუმად ხვდებოდნენ ერთმანეთს — ღამით, როცა ქუჩები ცარიელი იყო და მხოლოდ ქარის ხმა ისმოდა. ისინი ხვდებოდნენ ერთ ძველ ქვის კედელთან, სადაც დღესაც ჩანს დიდი ბზარი. ხალხი ამბობს, რომ ეს ბზარი მათი ხელებითაა შეხებული, როცა ერთმანეთს ემშვიდობებოდნენ.
ერთხელ ოჯახებს შორის შერიგება უნდა მომხდარიყო, მაგრამ გზაში უბედურება მოხდა — მუხრანი ზვავში მოჰყვა მთაში. როცა ეს ამბავი ლამარიამ გაიგო, ძველ ქუჩებში მარტო დადიოდა და მის სახელს ეძახდა. ამბობენ, რომ იმ ღამეს ქარი ისე ხმაურობდა, თითქოს ვიღაც პასუხობდა.
ლამარია მერე აღარ გათხოვილა. მთელი ცხოვრება იმავე უბანში ცხოვრობდა და იმ კედელთან ხშირად იდგა. ხალხმა თქვა, რომ მისი სული იმ ქუჩებში დარჩა — როგორც სიყვარულის და ერთგულების ნიშანი.
-მართლა არსებობს ეგ ბზარი?-გაოგნებული იყო ელენე ამ ისტორის მოსმენით,კი იძიებდა ბევრ ლეგენდებს სხვადასხვა ადგილზე.მაგრამ სვანისგან უფრო საიტერესო მოსასმენი იყო.
ამ კითხვაზე ჩაეცინა საბას
-მესტიის ძველ უბანში ბევრი ძველი ქვის კედელი და შენობა,ბევრს აქვს ბზარები, ნაპრალები, საუკუნეების კვალი,მაგრამ კონკრეტული კედელი, რომელსაც ყველა ოფიციალურად „ლამარიას და მუხრანის კედელს“ ეძახის, არ არის ისტორიულად დამტკიცებული.
-არადა მათ შეძლოთ ერთად ყოფნა მაგრამ…-ისეთუ შეშფოთებული იყო ელენე ამ ამბით ვითომ მისი რომელიმე ნათესავის სევდიანი სიყვარულის ისტორიას უსმენდა
-ტურისტო!-გაეცინა ბიჭს-რატო დანაღვლიანდი?
-რა გაცინებს ვირო!როგორი ცოდოები არაინ ერთმანეთი უყვარდათ და ზვაავმა დაშორა ჯერ ის არ აკლდათ ,რომ თავიდან ოჯახით იყვნენ არეულები და…-ვეღარ შეძლო ლაპარაკის გაგრძელება ცრემლები წამოუვიდა ელენეს.
-რატო ტირიხარ გოგოოო?იცოდდე ამის მერე საერთოდ აღარ მოგიყვები არაფერს.
-უგულო ხარ შენ!
-მე რატო ვარ უგულო?-უკვე სიცილს ვეღარ იკავებდა საბა ელენეს მტირალე სახეს რომ უყურებდა.
-იმიტომ,რომ არ გეცოდება ის წყვილი!
-ვაიმეე!?-აი აქ უკვე სიცილი ვეღარ შეიკავა.
-რა გაცინებს?იდიოტი ხარ ნამდვილი იდიოტი!-ცრემლები მოიწმინდა და გაბრაზებული გაიქცა ოღონდ არც იცოდა სად მიდოდა.-იდოტი,როგორი ცოდოები იყვნენ არადა.
-ელენე გაჩერდი!სად მიდიდხარ იცი საერთოდ?-უკნიდან ესმოდა საბას ხმა,და ისეთ ვიწრო ქუჩაზე გადაუხვია სადაც საეროთდ ხალხი არ იყო,ამ ლანძღვაში ვერც იაზრებდა სად მიდოდა.უცბად მოკიდა ვიღაცამ მაჯაში ხელი და უკან შეაბრუნა.საბა იყო საშინლად გაცეცხლებული.
-შენ ,რომ გეძახი მთელი 5 წუთი და მოგდევ შენ კიდე მაიგნორებ ეგ რას ნიშნავს?ვინმეში ხომ არ გერევი?-საშინლად გაბრაზებული სახე ჰქონდა
მაგრამ ელენეს ძალიან მიმზიდველად მოეჩვენა ეს ყველაფერი მაგრამ მალევე მოეგო გონს.
-ღირსი ხარ!-დაუყვირა
-რატომ ვარ გოგო ღირსი?რაღაცა არაზუსტი ინფორმაცის გამო
ტირიხარ მერე მე მიბრაზდები რატომ არ გჯერაო უგულო ხარო და გარბიხარ არც იცის სად!
-უგულო ხარ!იმიტომ რომ
მათი რწფელი სიყვარულის არ გჯერა შენ!-აი ამაზე საერთოდ აერია საბას სახე-ხელი გამიშვი კიდე!
-წავედით!-აღარაფერი აღარ უთხრა საბამ.
-არ წამოვალ!-აი ამაზე კი გადაირია ბიჭი!
-წამოდი !
-არა!!
-მალე დაღამდება და აქ ბევრი მტაცებელი დადის!-შეშინება დაუწყო ბიჭმა-შენი ნება რასაც იზავ,წავედი მე.-საპირისპირო მხარეს შებრუნდა ღიმილით,რადგან ზუსტად იცოდა გოგო წაჰყვებოდა.
-მოიცა..მოიცა..-აქეთ -იქით შიშით მიხედ მოიხედა ელენემ არ უნდოდა დანებება თორემ საერთოდ აქ გათენებდა ჯინაზე,რომ არა შიში-კარგი მოვდივარ….

*****
სახლში ახალი მისულები იყვნენ,ისეთი გემრილელი სუნი იდგა მთელ სახლში გაბრწყინებული სახით შევიდა ელენე.
-ვაიმე თამუნა დეიდა რას მიცხობ?-ძალიან გახსნილი იყო უკვე ამ
ოჯახთან ელენე.
-რას გიცხობ დეიდა და კუბდარს „ხენ”(ნიშნავს:”კიდევ “სვანურ ენაზე) ჭვიშტარს.
-შენ კი არა მე მიცხობს!-კარებთან მომღიმარ ბიჭს გახედა ელენემ და სახის გამიმეტყველება შეცვალა.ძაალიან ხალისობდა ამ ორის ურთიერთობაზე მთელი ოჯახი.
-თქვენ ხომ არ იჩხუბეთ?-წყვილს შეხედა თამუნამ ,უკვე თვალებით ,რომ ჩხუბობდნენ უკვე.
-ნანა, მაჩ ქნა, ხო ქაჯია?(სვანურად:დედა რა ვქნა რომ ქაჯია?)-ამის გაგონებაზე თვალებით უთხრა შვილს თამუნამ ენა გაჩუმეო.
-დაიცა თამუნა დეიდაა ამან რაოო?
-არაფერი ელენე შვილო,მოხვდება ამას მაგის გამო!
მაშო იდგა იქვე ახლოს და სვანურად რომ გაიგო გოგოს რაც უთხრა შემოვიდა და ყურში წვდა ბიჭს.ის იყო სასაცილო ამხელა სიმაღლის ბიჭი ოთხად იყო მოკეცილიდა არც ხელს არ უშვებდა მაშო.
-აი შენა ბიჭო, ნახე, თუ არ გიჩხო! ჩემ გოგოს რა აკადრე?(ნახე თუ არ მოგცხო!ჩემ გოგოს რა აკადრე)-კვდებოდა ამის შემყურე სიცილით თამუნა,ელენე და იმ დროს შემოსული დავითი,რომელიც გაურკველობაში იყო რა ხდებოდა.
-ბებია რას აკეთ ჰა?მე არ ვარ შენი ნაღდი შვილიშვილი?-გაკიოდა უკვე საბა
-მაშო ბებო ცოდოა გაუშვი.-ელენემ დაიხსნა ბოლოს საბა.

-მაშო ყური მეტკინა!
-ჭკუას ისწავლი არაუშავს!იცოდე ნუ მიბრაზებ ამ ბრილიანტ გოგოს!-ისეთი კმაყოფილი სახით იდგა ელენე,ენაც კი გამოუყყო სხვების შეუმჩნეველად.
მაგრამ რას ეტყოდა საბა უძლური იყო.
მშვენივრად მირთვეს ელენე უკვე ვეღარც ჩერდებოდა ისეთი გემრიელი იყო ყველაფერი.დღევანდელი ამბებიც მოყვა რა ნახა რა მოეწონა.შემდეგ სუფრა ალაგებინა ყველას უსურვა ტკბილი ძილი და თავის ოთახისკენ წავიდა.თან ტელეფონში ათვალიერბდა დღევანდელ ფოტოებს,რომელიც საბას გადაღებინა.
-შეხედე,ცუდ ფოტოებს არ იღებს ვიბლიანი!-თან ოთახის კარიც უკვე გაღებილი ჰქონდა ,რომ თქვა ეს წინადადება.
-თურმე რაღაც მაინც მოგწონს ჩემი ქალბატონო!-ოთახში დახვდა საბა.
-აქ რა გინდა?-გაკვირვებული უყურებდა გოგო საბას.-ხო ფოტოები რამოდენიმე აირჩევა.-მობეზრებულად თქვა ელენემ.
-ესეგი მარტო ჩემი გადაღებული ფოტოები მოგწონს?-გოგოს მიუახლოვდა ვიბლიანი.
-სხვა რამე უნდა მომწონდეს კიდე?-ცალი წარბი აწია და ისე შეკითხა.
-ეგ უკვე ჩემზეც და შენზეც დამოკიდებულია!-სწორ თმაზე ჩამოუსვა ხელი.
-არასდროს!-ამაზს გაეცინა ბიჭს.
-სწორი პასუხია!
-რა გინდა საბა?ან შენი აქ დახვედრა რა იყო?-თვალი თვალში უყურებდნენ ერთამნეთს.
-ოჯახში უკვე პირველ ადგილზე შენ გაყენებენ!-ამის გაგონენაზე გადაიხარხარა გოგომ.
-ვიღაცა ძალიან ეჭვიანი და ეგოისტი ყოფილა!
-სულაც არა!-კართან მივიდა ბიჭი და სანამ გავიდოდა კიდევ ერთხელ შემოხედა გოგოს.-ისე მოსწონხარ ყველას მგონი დაგიტოვებენ ოღონდ ჩემთან!
ამ სიტყვების თქმის მერე ბიჭი ოთახიდან გაქრა,მაგრამ ელენეს იმხელა დასაფიქრებელი დაუტოვა უკვე ტვინიღა გაუსკდებოდა მის სიტყვებზე.ერთმანეთს ხომ ვერ იტანდნენ რა შემოუტრიალდათ თავში?დარწმუნებით იცოდა რომ მათ შორის არაფერი იქნებოდა!მაგრამ მაინც ორჭოფობდა თითქოს მათ შორის სიმაყის
დიდი კედელი იდგა,რომლის დანგრევაც არც ისეთი ადვილი იყო მაგრამ თუ მოინდომებდნენ უშბაზეც კი ავიდოდნენ ისეთი გიჟი პიროვენებები იყვნენ ორივე.

*******


დილით ელენეს ჩიტების ჭიქჭიკი ჩაესმოდა ძილში კი ზაფხული იყო მაგრამ
მაინც ციოდა სვნაეთში და საბანში იყო ჩაფუთნული.უკვე მერამდენე კარგ სიზმარს ხედავდა არ უნოდა გამოღვიძება მაგრამ ვინ აცადა ტელეფონის ზარი იყო ნინი ურეკავდა.
-ვაიმე ნინიიი მოგკლავ!-ჩაიბურტყუნა სანამ გაგონებდა თან საათს რომ დახედა დილის 8 საათი იყო.
-რა გინდა გოგო აქ მაინც დამასვენეთ!
-რა დაგასვენო გოგო რა დაგასვენოო!-განერვიულებული ხმა ჰქონდა ნინის.
-რა ხდება?ხომა მშვიდობა?-საწოლიდან წამოდგა ,რადგან ცოტა კიც შეშინდა,როდესაც ნინის ხმა მოისმინა.
-არა მშვიდობა ელენე არააა!
-ამოღერღეე რა მოხდა ამ დილაუთენია!-უკვე მწყობილობიდან იყო გამოსული.
-თაკო გათხოვდა!-აი ამის მოსმენის შემდეგ რამდენიმე წამიანი დუმილი იყო .
-მეღადავებით ეხლა ორივე!
-რამე მეტყობა ღადაობის?ეხლა დამირეკა გავთხოვდიო ელენე არ მაგონებსო არ იჭერს ალბათო,მე რომ დაგირეკე დაიჭირა ალბათ და ქე გამაგონე.
-სად არის ეხლა?
-არ ვიცი გაიპარნენ!თბილისში არა მგონია იყვნენ.
-ვის გაყვა საერთოდ?
-ბათუმში ყავდა გაცნობილი
ბიჭი და იმას ხომ
არა?
-ვაიმე მოვკლავ,მოვკლავ!-ელენე უკვე საშინლას იყო გაბრაზებული.
-სანამ შენ იზამ მე მოვკლავ!აი ის ,რომ ვიცოდე ვის გაყვა როგორ პიროვნებას რა ოჯახის შვილია უფრო მშვიდად ვიქნებოდი.
-კარგი მგონი ჯობია სვანეთიდან დავბრუნდე და მაგ გოგოს ყურები დავახიო!ნანა დეიდამ გაიგო?(თაკოს დედა)
-კი ქალი გაგიჟდა!
-კარგი ხვალ ჩამოვალ თბილიში!
-ელენე,მერე ასე უცბათ წამოსვლა შენ ხომ კიდევ ორი კვირა მანდ უნდა ყოფილიყავი?
-არაუშავს,მაგაზე არ იდარდო ისეთ ოჯახში ვარ სულ მიმიღებენ ესენი!
-განსაკუთრებით შენი რემბო ხომ?-წარბები აუთამაშა კამერაში ნინიმ გოგოს.
-ნინი,ხვალ რომ გნახავ დაგაპუტავ მაგ წარბებს და რემბოს დაგაყოლებ კიდე!
-უიმე წადი დამანებე თავი მე წავალ
ქორწილისთვის კაბების ძებნას დავიწყებ,თაკო უკან მომბრუნებელი აღარ არის!

ტელეფონი ,რომ გათიშა გაოგენბული იყო ელენე თაკოს საქციელზე.უკვე ძილსაც ვეღარ შეიბრუნებდა ამიტომ ჩაიცვა და გარეთ გასვლა გადაწყვიტა.ზუსტად კარებთან შეხვდა საბა,რომელიც ოთახიდან გამოვიდა და თან ტელეფონზე საუბრობდა.თავის დახრით მიესალმნენ ერთმანეთს და პირველ სართულზე ჩავიდნენ საბა გარეთ გავიდა ხოლო ელენე მისაღებ ოთახში სადაც მაშო და თამუნა იჯდნენ.
-დილამშვიდობისა!
-უიმე ჩემი,გოგო!-გაუღიმა
მაშომ
-დილამშვიდობისა საყვარელო!რატომ გაგეღვიძა ასე დილაუთენია?-თამუნამ ჰკითხა დიდი სითბოთი გოგოს თან საათს გახედა.
-ერთი ამბავი მაქვს თქვენთვის!-გაუღიმა უხერხულად გოგომ.
-რა ამბავი რა ხდება?-ოთახში გამოჩნდა დავითი,რომელიც ეზოდან იყო შემოსული და ბოსტტნიდან ახალი ბოსტნეული ელაგა კალათაში.
-მე ხვალ თბილიში უნდა დავბრუნდე!
-ვაიმე ბებიკო რატო?სამი კვირა არ უნდა ყოფილიყავი?-დანაღვლიანდა მაშო.
-დაქალი გამითხოვდა,არც კი ვიცი ვისზე და არც ის ვიცი სადააა!გაიპარა!
-ვაიმე მერე მაგას რა ჯობია ელენე!-თამუნამ გაუღიმა გოგოს და მხარზე მოუსვა ხელი ,რომ დაემშვიდებინა.
-კი კარგია თამუნდა დეიდა მაგრამ,ვის გაყვა ეგ არ ვიცი.
-ნუ ნერვიულობ ცუდი ბიჭი არა!-ოთახში გამოჩნდა საბა,რომელსაც კმაყოფილი სახე ჰქონდა.
-შენ საერთოდ რა იცი ცუდი არის თუ არა?-თვალები გადატრიალა ელენემ.
-მოვლენ ეხლა 20 წუთში და გაიგებ !
-ამაზე სულ დაჭყიტა თვალები ელენემ,უცბათ ვერ გაიზრა ვინ უნდა მოსულიყვნენ.
-რა ხდება ბებიკო?-თბილი თვალებით გახედა მაშიკომ შვილიშვილს.
-რა ხდება მაშიკო და ბექა ონიანმაა ცოლი მოიყვანა და ეხლაა მოყავს მესტიაში.-ბექა ონიანი ერთ-ერთი საბას საკეთესო ძმაკაცი იყო,რომელსაც ასევე მესტიდან იყო .მშობლებიდან მხოლოდ დედა ჰყავდა მამა სამწუხაროდ ავარიაში გარდაეცვალა ასევე ერთი დაა ჰყავდა 24 წლის ანანო ონიანი,რომელიც ძაალიან უყვარდათ საძმაკაცოში.

თვალები გაუდიდა ელენეს ,როცა გაიგო რაც თქვა საბამ.იმედი ჰქონდა რომ ეს ამბავი უბრალოდ დამთხვევა იქნებოდა და ასევე,თაკოს და ვიღაც ბექა ონიანს ერთმანეთან კავშირი არ ექნებოდა.თუ ეს ამბავი ესე იქნებოდა ხვდებოდა ელენე რომ საბას ნახვა ყოველ წუთას მოუწევდა აწი მარტო მამამისის მეგობრის შვილი კი არა ,არამედ,მისი დაქალის ქმრის ძმაკაცი იყო.-ღმერთო რა მინდოდა რას წამოვედი ამ სვანეთში.-ჩუმად წარმოთქვა რომ არავის გაეგო და საბას გაეკიდა ,რომელიც ოთახიდან უკვე სამზარეულოში იყო გასული.
-ეე დაიცა დაიცა!-ხელი მოჰკიდა ბიჭს,რომელსაც წყლის დალევა უნდოდა მაგრამ ვინ აცადა?-ეხლა რა გინდა მითხრა,რომ შენმა მეგობარმა ჩემი დაქალი მოიყვანა ცოლად?-დაბლიდან ისე საყვარლად უყურებდა ბიჭს თან შეწუხებული სახით ,რომ იყო ამ ამბით უფრო საყვარლად მოეჩვენა საბას.
-დიახ ტურისტო სწორად გაიგე!
-არა გერევა,ან რა იცი ჩემი დაქალი ვინა?
ტელეფონი ამოიღო ჯიბიდან საბამ და წყვილის ერთად გადაღებული ფოტო აჩვენა სადაც მართლა თაკო იყო.წყვილი იუსტიცის სახლის წინ იდგა და სელფი ჰქონდა გადაღებული ხელში კი ქორწინების მოწმობა ეჭირათ.
ტელეფონი გამოართვა და თვალებს ვერ უჯერებდა ერთი ხუთჯერ გადიდა ფოტო
-ნუღა ადიდებ ელენე!თაკოა !თაკოო!-ხელებიდან გამოსტაცა ტელეფონი და ისევ ჯიბეში ჩაბრუნა.
-შენ საერთოდ საიდან იცი ვინ იყო ჩემი დაქალი?
-ოხ ელენეე!დამტანჯე უკვე!
-არა თაკოს და მითუმეტეს სვანთან?შანსი არა სვანს არ გაყვებოდა!ისე ეგ შენი ძმაკაცი ნაღდი სვანია?-უკვე ამაზე ხარხარი აუტყდა ბიჭს თან წყალს სვამდა და კინაღამ გადასცდა.
-რა იყო ?ალალი ალალი!
-რებს მეკითხები გოგოო?რა იყო სვანი ქმარი რომ
ყავდეს შენ მეგობარს არ შეიძლება?-გოგოს სიმაღლეზე დაიწია ბიჭი.
-თაკო სულ მლანძღავდა ნუ შემიწუხე ამ სვანებით გულიო სულ ბრაზდებოდა და ახლა კიდე…
-რატომ ვითომ ადამიანი თუ შეგიყვარდება აღარ აქვს მნიშვნელონა სადაური და როგორი იქნება!-გაუღიმა
ბიჭმა.-შენც მოგწონს სვანები და სვანეთი მაგრამ სვანი ვერ გიშოვია ჯერ.-დასცინა ბიჭმა.
-შენ რა იცი ,რომ არ მიშოვია და არავინ მყავს სვანი?-რათქმაუნდა ელენე არც არავის არ იცნობდა საბას გარდა სვანს,რომელიც მოეწონებოდა.-და საერთოდ გუშინდელი შენი სიტყვები რა იყო ოთახიდან ,რომ გახვედი?
-მგონი ჯობია დაფიქრდე ტურისტო!-კართან მივიდა ბიჭი,რომ გასულიყო
-მგონი ტურისტი აღარ ვარ,რადგან ამის მერე უფრო მეტად მნახავ ვიდრე ეს გეგმაში იყო!
-ძალიან კარგი უფრო მეტი დრო მექნება შენი ნერვები ავრიო და თან დავალაგო!-თვალი ჩაუკრა გოგოს და ოთახიდან გაქრა.ელენეს ცოტა ჩაეღიმა მის სიტყვებზე ცხადი იყო რომ ეფლირტავებოდა საბა მაგრამ ისევ მალევე მოეგო გონს და თავის თავს დაუწყო ჩხუბი.ყავა გაიკეთა და სამზარეულოს ფანჯარასთან დაჯდა .გაჰყურებდა სვანეთს ,რომელიც თურმე სულ მის მოლოდინში იყო,ჯერ ისეთ ოჯახში მოხვდა სადაც პირდაპირ დაკავშირებული იყო მეგობრობით მის ოჯახთან,ამის მერე ყოველ დღე ურეკავდნენ დათო და ლევანი ერთამნეთს.მეორე ის,რომ თაკო სვანეთში გათხოვდა რაც ყველაზე დიდი შოკი მიაღებინა.ზუსტად იმ დროს გახსენდა ნინი ,რომელიც დიდ შოკს მიღებდა ასევე ამ ამბის მოსმენის შემდეგ.
ჯიბიდან ტელეფონი ამოიღო და ნინის დაურეკა კამერით.მანაც არ დაყოვნა და უპასუხა,როგორც ელენე ისაც მაგიდასთან იჯდა და ყავას სვამდა.
-აბა გაიგე იმ თხა გოგოზე რამე?ნინიმ ჰკითხა ელენეს
-ნინი ხვალ აღარ მოვდივარ სვანეთიდან!
-რატო?რემბო არ გიშვებს?-გადაიხარხარა ნინიმ
-ნინი გაჩუმდი!შენ გიწევს სვანეთში წამოსვლა შენი არჩეული
საქორწინო კაბებით!
-რატო თხოვდები?-გაეცინა გოგოს
მაგრამ სახეზე შეაშრა სიცილი.-დაიცა,დაიცა რას იძახი?
-თაკო მოვა წუთი -წუთიზე მეზობელ სახლში რძლად.
-რას იძახი ?თაკო სვანს გაყვა ცოლად?შანსი არა ბათუმელი ხომ
არა და გერევა?
-არა!
-ვაიმე თაკომ როგორ დამასწრო სვანზე გათხოვება? ან შენ როგორ დაგასწრო?

კიდევ ბევრი ილაპარაკეს და გაუთიშეს კიდევაც შემდეგ ერთმანეთს.
-უი ჩემო გოგო აქ ხარ?
-თამუნა დეიდა ახალი რძალი გეყოლებათ მეზობლად!
-კი ბჟუტურობდა საბა რაღაცას მარა ვერ გავიგე და აბა მითხარი გენაცვალე!-გვერდით მიუჯდა თამუნა
-ჩემი დაქალი თაკო ლობჟანიძე და თქვენი მეზობელი და ასევე როგორც გავიგე საბას მეგობარი ბექა ონიანი დაინიშნენ!
-ვაიმე რა კარგი ამბავია შვილო!თან როგორი დამთხვევა შეხედე შენ!
-აბა თამუნა დეიდა ახლა
სულ თქვენ გვერდში ვიქნები იმ
გიჟი გოგოს გადამკიდე.
-შენ გენეცავალე გოგო შენც უნდა გაგათხოვო აქვე ახლო
მახლო ,რომ საერთოდ არ წახვიდე აქედან!
-არ ვიტყოდი უარს!-გაეცინა გოგოს-შემოსულ საბას ,რომელიც მათ საუბარს უსმენსა გაეცინა გოგოს სიტყვებზე.
-რა გაცინებს?-მტრულად შეხედა გოგომ.
-დედა ისე ორი სახლის იქით ,რომ ცხოვრობს უცოლო ემზარ ჯანაშია 42 წლის ხომ არის მერე საერთოდ არ არის დიდი,ელენეს მოუხდება.-ამაზე გადაიხარხარა თამუნამ.-თან რადგან აქვე გინდა გყავდეს კი გეყოლება,ემზარი თან ეძებს საცოლეს,ასე ამბობს ძაან არ დამაგვიანდეს ჯობს ეხლა
მოვიყვანო ცოლიო.-ელენე გაკვირვებული და გაბრაზებული უყურებდა ბიჭს,რებს მელაპარაკებაო ვერ იგებდა.
-ისე თამუნა დეიდა,კარგი რძალი არ გინდათ?-ელენე თამუნასკენ შებრუნდა.
-როგორ არ მინდა შვილო,კაცი უკვე 30 წლის ვირია და ჯერ არაფერს არ ფიქრობს შეხედე.-ელენემ გადახედა ბიჭს ,რომელსაც ეგონა აქ უკვე მე მოვიგეო.
-ხოდა მე დაგეხმარებით,ნახეთ -ტელეფონი აიღო და ვითომ ფოტოებს ათვალიერებინებდა თამუნას,რათქმაუნდა თამუნაც გვერდით დაუდგა გოგოს.
-ეს ჩემი მეზობელია თბილიში იამზე მაისურაზე,ოთხ ოთახიანი ბინა აქვს მარტო ცხოვრობს,სამედიცინო აქვს დამთავრებული თან ესე 40 წლამდე იქნება თუ მეტი არა კი შეეფერება საბას .თან ნევროლოგია და კი გვაწყობს საბას ტვინზე უმკურნალებს.-გადაიკისკისეს თამუნამ და ელენემ ერთად.
-თამუნა დეიდა დაფიქრდით აბა ამ სარძლოზე!
-ძალიან მომწონს შვილი,მითუმეტეს ექიმი ხომ სასწაულია თან 10 წელი არაფერი არ არის!-აი დედამისის სიტყვებზე საბა არ უჯერებდა.
-დედა რებს ლაპარაკობ?
-რა ვქნა დედა მე შვილიშვილი მინდა,რძალი მინდა ნახე აგე ბექა შენე 3 წლით პატარა და უკვე მოიყვანა ცოლი.
-კარგი დედა, გეყოლება რძალიც და შვიდი შვილიშვილიც ოღონდ ეხლა მაცადე!-და უცბათ ისეთი სიმშვუდე დადგა სამზარეულოში როგორც არასდროს. ხოლო თამუნა ამ წყვილს ყურებით მიხვდა რომ არც იამზე იყო საჭირო და არც ემზარი დასაოჯახებლად…საბა და ელენეც საკამარისები იყვნენ.

ამ ლაპარაკში ელენეს ეგონა ოთახიდან გაიპარებოდა და როცა გავიდა მაშინ დაიჭირა კიბებთან საბამ.
-რა გინდა გაინტერესებს იამზეს ფოტოები?
-არა,შენ მიმყავდი,რომ ემზარი გამეცნო შენთვის!
-როდემდე უნდა დავცინოთ ერთამნეთს?
-სანამ არ გაგათხოვებ!-გაეცინა ბიჭს.
-შენ ვინ უნდა გათხოვო?ცოლი ვერ მოგიყვანია!
-მე არ ვწუწუნებდი ვიღაც ნინისთან ერთად რომ თაკომ როგორ დაგასწროთ გათხოვება.-ამის მოსმენისას თვალები დაჭყიტა ელენემ.
-დაიცა შენ ჩემს ლაპარაკს ისმენდი?
-არა უბრალოდ ისმოდა სადაც მე ვიყავი.
-ყველაფერი გაიგე?-სიმწრის სახით ახედა ბიჭს
-რემბო ვინა?-ირონიულად გაეღიმა ბიჭს,და ამით მიხვდა ელენე ,რომ აბსოლიტურად ყველაფერი მოსმენილი
ჰქონდა.
ეზოში გაისმა პიპინის ხმა და მადლობა გადაუცადა ვინც იყო ელენემ მას რადგან ამ კითხვისგან დაიხსნა.
-უი ვიღაცა მოვიდა!-გაუღიმა გოგომ
-არ დაგვისრულებია ელენიკო!
-ელეენე!
-წავედი მივიღოთ ჩვენი ახალდაქორწინებილი წყვილი!-თმა გადაუწია ყურზე და კარისკენ წავიდა სადაც მანქანიდან გადმოვიდნენ ბექა და თაკო.

ჯერ საბა გავიდა და წყვილი გადაკოცნა და გაბედნიერება მიულოცა.როდესაც თაკომ ელენეს შეხედა ჯერ საბას გადახედა შემდეგ მის ქმარ ბექას.
-გაბრაზებულია?მომკლავს?-საბას მიმართა გოგომ
-ჩემთან უკვე ორჯერ მოასწრო ბრძოლა,თან კარგად გახურებულია!-გაეღიმა საბას
-რა იყო გოგო,კი არ შეგჭამს ვინა ასეთი?-ბექამ გადახედა ცოლს.
-ყველაფერი ერთდროულად გახდება,რომ გაიცნობ მიხვდები!-უპასუხა თაკომ
-ნამდვილად ვეთანხმები რძალს,გიჟია თან თხა!-გადაიხარხარა საბამ და კი მიუახლოვდა ელენეც.
-მოგესალმებით,ელენე არაბული!-ხელი გაუწოდა ელენემ მის სიძეს.
-ბექა ონიანი!სასიამოვნოა.
-სასმიამოვნოა მაგრამ,ცოტა ადრე, რომ მცოდნოდა თქვენ შესახებ უკეთესი იქნებოდა!-გაბრაზებული სახით შეხედე ელენემ თაკოს.
-აუ ელენეეე!ყველაფერს მოგიყვები!
-არაუშავს უბრალოდ დაბოღმილია ,რომ სვანი კაცი შენ იშოვე პირველი და არა ამან!-სიცილს ძლივს იკავებდა საბას სიტყვებზე ბექა.
-მგონი ვიბლიანს დავიწყდა თავისი იამზე!გამშორდი!-აი ამაზე უკვე თაკომაც ვერ შეიკავა სიცილი,მაგრამ ელენემ ისეთი სახით გადახედა კი დაისერიოზულა სახე უცბათ.ისიც ვერ იკითხა წყვილმა იამზე ვინ იყო.თვით ბექასაც კი შეშინდა ელენეს სახეზე.მარტო საბა იდგა გაბრწყინებული სახით.

საბას ოჯახმაც გაიცო,ახალი რძალი.ძაალიან მოეწონათ ბექას არჩეული გოგო და კიდეც აქებდნენ. ასევე მაშოც გაიძახოდა ელენეს მეგობარი ვიცოდი,რომ ასეთი კარგი იქნებოდაო.იმ წუთავეს ონაინების სახლში ,რომელიც მათ გვერდით იყო შეიყვანეს პატარძალი.დიდი სიყვარულით შეხვდა ბექას დედა ეკა და ბექას დაა ანანო.იმ წუთავეს სუფრა გაშალეს მთელი მესტია შეიკრიბა იმდენი ახალგაზრდობა იყო,თან ბედნიერება ელენესთვის ეს იყო ,რომ ნამდვილ სვანურ ქეიფზე იჯდა.თამადა ბატონი საბა ვიბლიანი გახლდათ.ცოტა ,რომ შებინდა უკვე მხოლოდ ახალგაზრდებიღა დარჩნენ სუფრაზე.
-ელენე შვილო,მე და დათო უნდა წავიდეთ მაშიკოს ესე დიდხანს ვერ დავტოვებთ და გეხვეწები საბას მიმიხედე თან ,რომ სვამს მეშინია არსად გადაუხვიოს..-ამ
ლაპარაკში მოუახლოვდათ გამზადებული დავითი.
-სიხარულო თუ რამე და არ დაგემორჩილა შენც იცი ,რაც უნდა ქნა!-ლოყებზე მოეფერა დავითი გაღიმებულ ელენეს.
-რათქმაუნდა ნუ ღელავთ გადმოგიყვანთ,უვნებელს.
-შენ გენაცვალე გოგო!-გადაკოცნა თამუნამ და სახლიდან ბექას დედამ გაცილა.
-რა კაიო გოგო გყავთ ეს!-გაუღიმა
ეკამ .
-ვაიმე სასწაულია ეკა სასწაული!
-მერე სად აქვა საბას თვალები?-გაეცინა ეკას და აყვნენ ცოლ-ქმარიც…

*****

ხელი დავლო ელენემ თაკოს ,რომელიც თავს არიდებდა და ერთ-ერთეთ ოთახში შეიყვანა.
-ქალბატონო რძალო,რატომ მარიდებ თავს?
-არ გარიდებ!-გაუღიმა საყვარლად.
-კარგი ვჯდები და ველოდები მომიყვე რა როგორ იყო.-იქვე საწოლზე ჩამოჯდნენ ორივე.
-მოკლედ ბექაას ბევრჯერ შევხვედრილვარ,ასე გამოდის ,რომ სადღაც 2 წელია ვიცნობ მაგრამ მხოლოდ ყურებით.ძაალიან მომწონდა!მოწონდა კი არა შეხედე მიყვარს კიდევაც.!-ხელი აჩვენა სადაც ბეჭედი ეკეთა!-თბილიში ვიყავი ერთ კონცერტზე 7 თვის წინ,მაშინ შენ და ნინიმ მახსოვს ვერ მოახერხეთ წამოსვლა,იქ შემვხდა კიდევ ერთხელ აღარ მინდოდა მისის გაშვება ,თან ისაც სულ მიყურებდა.ერთმანეთი გავიცანით,დავახლოვდით.როცა გავიგე ,რომ სვანი იყოს შოკი დამემართა.მე ხომ სულ გეუბნებოდი წადი მომშორდი ნუ მიხსენებ სვანებს თქო?-გაეცინათ ორივეს.-ახლა კიდე მინდა სულ ჩემ ბექაზე გელაპარაკო.!-შეყვარებულები ისე გავხდით ვერც გავიგე.თქვენ იცოდით რომ ბათუმელ ბიჭს ვხვდებოდი.დაგიმალეთ რაც ყველაზე არასწორი იყო!ამისთვის მართლა ბოდიში.-დანაღვლიანდა თაკო,და თავი ჰქონდა დახრილი.ელენემ
ვეღარ გაუძლო და მოეხვია.
-ჩემი გოგო,არაუშავს!ბევრი რამე ხდება ამ ქვეყნად ეგ არაფერია!მთავარია შენ იყო ბედნიერი მაგრამ,შენ და სვანი?იმ გიჟმა რომ მითხრა არ ვუჯერებდი.
-სხვათაშორის მაგ გიჟის დამსახურრბა ახლა მე ,რომ აქ ვარ!
-ეგ რა შუაშია?
-არ ვიცი გახსოვს თუ არა მარა ბარში ,რომ დავდიოდით ბექას გვერძე იყო სულ საბა!
-შანსი არააა!არასდროს შემიმჩნევია!
-რათქმაუნდა ვერ შეამჩნევდი გართული იყავი ლუკასთან საუბარში.-ლუკა ელენეს ყოფილი შეყვარებული იყო ,რომელსაც თავისი ნებით დაშორდა ხვდებოდა ,რომ მას ჰქონდა კაცი როლი ამ ურთიერთობაში ვიდრე ლუკას.
-ვაიმე მაგას ნუ მიხსენებ!ვაიმე თურმე ეს იდიოტი სულ ჩემ გვერდით ყოფილა და როცა დავიკარგე ვერ მიცნო ვითომ?-აი აქ უკვე დაეჭვდა ელენე .
-არ ვიცი ნაღდად ეგ უკვე!
-კარგი ეგ დაივიწყე და დედაშენს და ნინის ელაპარაკე?
-კი დედას გზაში დავურეკე ავუხსენი ყველაფერი და შევაგუე რომ ქორწილისთვის მზადება უკვე უნდა დაიწყოს თან ბექაც ვალაპარაკე და ერთი შეხედვით მოეწონა და შენ ის წარმოდგინე, რომ ნახავს როგორ მოეწონება.! მაგრამ აი ნინი დიდი პრობლემა!
-ნინის მოვახსენე უკვე შენი
ამბავი იმუქრებოდა თმებს დავაპუტავო.მოდი დავურეკოთ.
ერთი ორი წუთი მაინც ალოდინა ნინიმ სანამ გაგაონებდა.
-ხო ელენე რა ხდება?ხომ არ გადაიფიქრა?ისეთი ლამაზი კაბა ავარჩიე!-როცა გაგონა იმ
წუთავეს დაუწყო ლაპარაკი და აღარ ამოისუნთქა სანამ თაკო არ დანახა კადრში ელენემ!
-ვაიმეეე შენნ!-იმხელაზე დაიყვირა ელენემ-რატომ არ მითხარი ჰა?რომ დადე ფეხი და წახვედი?ჩვენზე მეტი ვინ უნდა მოგივიდეს ქორწილში?
-ჩემი ლამაზი გოგო!
-ნუ მეტენები!არ მოვდივარ მაინც შენ ქორწილში!
-კაბას რატომ არჩევ მაშინ?
-იმიტომ,რომ ელენეს და რემბოს ქორწილში მივდივარ!-გაუღიმა გველურად.
-ნინი ენა გაჩუმე!
-რემბოს ეძახით ვიბლიანს?-გადაიკისკია თაკომ.
-შენ ჩუ საეროთ რომ
ვნახავ შენ სატრფოს მაგასაც მოვუფიქრებ სახელს!
-უიმე ნინი,ხვალ ხომ მოდიხარ?
-კი თმები უმდა დაგაწიწკნო!
-ქმარი მყავს ეხლა ვეღაფერსაც ვერ მიზავ!
-ოჰ ქმარი რას გიზამს ,რომ?მიგაყოლო შენი ბექა ერთი!
-კარგი,კარგი ნინი მიდი წადი გაემზადე ხვალამდე.!-ტელეფონი გაუთიშეს გოგოს და სუფრაზე გავიდნენ სადაც უკვე კარგად მთვრალი ხალხი იჯდა,ფხიზელი
მხოლოდ სიძე იყო ბექა ონიანი.ცოლი ,რომ დაინახა ოთახიდან გამოსული თვალები გაუბრწყინდა.
გვერძე მისვა და მხარზე მოეხვია ბექას თაკო.

ელენე კი წყვილს დაუჯდა მაგიდის წინ და კარგად მთვრალ საბას უყურებდა და უკვე იცოდა,რომ ამის სახლში წაყვანა გაძნელდებოდა,კიდდევ კარგი პირდაპირ გვერძე იყო საბას სახლი მაგრაამ დაშორება იქნებოდა 35 მეტრა მაინც სახლებს შორის ამიტომ სანამ ამას მიყვანდა უკვე იცოდა რაც ელოდა.

-ქორწილს როდის იხდით?შეკითხა ელენემ წყვილს.
-როდის ცოლის დაა, და მე და თაკომ გზაში მოვილაპარაკეთ ,რომ ორ კვირაში ქორწილი უნდა იყოს !
-რაის ორ კვირაში ბექა?თაკო?რა მოვასწრო ორ კვირაში?-უცბათ დაფეთდა ელენე.
-ნუ ნერვიულობ ყველაფერს მოვასწრებთ!ბოლოს და ბოლოს მე ვარ პატარძალი და მე არ ვნერვიულობ!-გაეცინა თაკოს
-თქვენც გენაცვაალეთ დედი მე თქვენ!-შორიდან მოეფერა ეკა რძალს და შვილს.
-ვაიმე მული ვხდები!-ანანო
მივიდა და თავის ძმას მიუჯდა გვერდით.
-ისე შენც უნდა გაგათხოვოთ ანანოო!-საბამ დაუწყო დაცინვა.
-ოჰ ამას ვინ მეუბნება კაცო,30 წლის კაცი?-აი ამაზე ელენემ გადაიხარხარა,მაგრამ საბას მზერაზე იმ წუთავეს სხვაგან გაიხედა ,რომ ვითომ სიცილი არ შემჩნია სახეზე.
-ანანო ახლა შენ გამექეცი!-შენიშვნა მისცა ეკამ.
-ნუ ნერვიულობ დედა,მე არსად არ მივდივარ!
-რას ამბობ ეკა დეიდა,ანანოს აგერ გასვიანების ბიჭს უნდა გავაყოლო!
-საბა შენ მოიყვანე გასვიანის დააა ბარბარე ცოლად,ტუჩებდაბერილი !ყველაფერი,რომ გაკეთებული აქვს!თან მაინც გეკიდება კისერზე ,რომ დაგინახავს.
-უი ჩემი საწყალი იამზე!-ნაწყენივით ჩაილაპარაკა ელენემ.
-იამზე ვინა?-ანანო მიუჯდა ელენეს გვერძე.
-მერე გეტყვი!-თვალი ჩაუკრა ჩუმად თან და საბას გახედა,რომელიც დაჟინებული თვალებით უყურებდა თან მთვრალზე ხომ წარმოგიდგენიათ როგორი დაჟინებული იქნებოდა.
-გიჟი ლაშა,როდის უნდა ჩამოვიდეს?-საბამ ჰკითხა ბექას.
-რავიცი თბილისს როდის მოშორდება?ხან სად არის ხან სად!წინაზე შენც,რომ იყავი ჩამოსული არ გახსოვს სადღაცა დატყდა იმის მერე დადის გიჟივით!-გაეცინა ბექას
ლაშა ფარჯიანი ერთ-ერთი გიჟი პიროვნება იყო,რომელიც ასევე მესტიაში ცხოვრობდა ოღონდ ბიჭების მოშორებით იყოს მისი სახლი ერთი ძმა ყავდა მასზე რამოდენიმე წლით პატარა გიორგი ფარჯიანი,ხოლო ლაშა ბექას ტოლი იყო 27 წლის .სადაც ლაშა იყო დამერწმუნეთ სუყველგან სულ ჟრიამული იყო!.
კიდევ,რამოდენიმე საათი გაჩერდნენ ოჯახში,ელენე კარგად გაუგო ანანოს ისაც გაუმხილა იამზე ვინ იყო და ანანომაც კარგად იცინა საბას პოტენციურ საცოლეზე.
ელენე მიუახლოვდა საბას და ყურთან ჩარჩუჩულა
-ადექი უნდა წავიდეთ!-ბიჭმა არეული თვალებით ახედა.
-შენ რა შუაში ხარ ჩემ წასვლასთან?
-შენმა მშობლებმა სხვათაშორის შენი თავი მე ჩამაბარეს,თან მთვრალი ხარ!
-ოხ დედა და მამა!კარგი მეძინება და მაგიტო მოვდივარ და არა იმიტომ,რომ შენზე ვარ პატარა ბავშვივით ჩაბარებული!
-კარგი მაშინ ეგრე იყოს!
დაევმშვიდობნენ ოჯახს,სუყველა წავიდა წამოვიდა დარჩნენ ოჯახის წევრები სახლში.ანანომ და ეკამ უკვე სუფრის ალაგება დაიწყეს,ხოლო თაკო და ბექა სუყველას აცილებდნენ.
ელენე თაკოს ჩაეხუტა და შემდეგ მის აწი უკვე სიძესაც და ყურშიც ჩარჩუჩულა ეს გოგო არ გამიბრაზოვო თორე დაგერხევაო და ამაზე გულიანად იცინა ბექამ.საბამაც ჩაიხუტა წყვილი. თაკოს ყველაზე დიდი სითბოთი მოეხვია.
-თუ რამე და გაგაბრაზა დამირეკე!
-შენ ჩემი ძმაკაცი ხარ თუ თაკოსი?
-ახლა უკვე თაკოსი.

ძლივს გაიყვანა ელენემ ეზოდან საბა.
-საბა წამოდი!
-მოვდივარ ტურისტო მოვდივარ.
წელზე მოხვია გოგომ ხელი ბიჭს ასე ცდილობდა დაეჭირა,რომ
ფეხი არ არეოდა,ხოლო საბას გოგოზე ჰქონდა ხელი გადახვეული.

თაკო და ბექა უყურებდა მიმავალ წყვილს,რომელსაც უკკვე კინკლაობ ჰქონდათ დაწყებული.
-თაკო მგონი არასწორი მეჯვარები ავირჩიეთ!
-მეც ეგრე ვატყობ!
-ამათი დასასრული ჩვენაირი იქნება!-გაეცინათ და წყვილი სახლში შევიდა.
თაკომ იმ წუთავეს სუფრასთან მივიდა,რომ ეკას და ანანოს დახმარებოდა.
-ვაიმე რას აკეთებ შვილო!-შეიცხადა ეკამ და გოგოს ხელიდან ჭურჭელი გამორთვა
-მოგეხმარებით!
-არა შვილო წადი შენ ქმარს გაყევი რა უნდა მოგვეხმარო!-გაუღიმა ეკამ გოგოს.
-კი მაგრამ,თქვენც ცოდოები ხართ,მთელი დღეა არ გაჩერებულხართ!
-წამოდი ,წამოდი ეკა თუ გეუბნება,რომ
გაყევიო
ქმარსო უნდა გაყვე!აქ ეკას სიტყვა კანონი-ხელი ჩაკიდა ბექამ ცოლს და მეორე სართულის კიბებზე ავიდნენ წყვილი.
-უიმე,მეთქი მოვიდა რძალი და გავაგდებ ამ ცოცხს ხელიდან თქო დედა!-გაეცინა ანანოს და ოთახის დალაგება დაიწყო იმის მერე რაც გაბრწყინებული წყვილი მეორე სართულის კიბების დასასრულში გაუჩინარდნენ და ვეღარ უყურებდა.
-ოხ ანანო !ოხ!შენი გამოსწორება არ იქნება!
-ნეტა მამაც აქ იყოს!-მამამისის ფოტოს შეხედა,რომელიც კედელს ამშვენებდა.გოგოს
შემხედვარეს ეკა ცრემლები წამოუვიდა.ისე უჭირდა მის გარეშე ცხოვრება,მითუმეტეს ახლა მათმა შვილმა
,როცა ცოლი
მოიყვანა და ის აქ არ იყო ეს უფრო სტანჯავდა,მაგრამ ანანოს არ დანახა ცრემლი არ უნდოდა ეს დღე ტირილით დაესრულებინა.მივიდა და უბრალოდ გოგოს მოეხვია.
-მთავარია ჩვენ სულ გვახსოვს!და გახსოვდეს დეე მისი სული სულ სახლში ტრიალებს….

******
მიყავდა საბა ელენეს რასაც ქვია მიხუტებული.
-ნორმალურად იარე!
-ნორმალურად დავდივარ ტურისტო ,უბრალოდ ეხლა,რომ გიყურებ უფრო მეტ ტურისტს ვხედავ სადღაც 3 არის არა 4 ვხედავ!ვაიმეე გამაღვიძეთ კოშმარს ვნახულობ!-თვალები ერეოდა საბას
-ხომ ხარ ღირსი აქვე დაგაგდო?მაგრამ რა ვუთხრა მერე მაშიკოს,თამუნას და დავითს.
რამდენიმე წამი იყო გაჩუმებული საბა თითქოს რაღაცას ფიქრობდა,მაგრამ
მაინც ვერ ბედავდა თქმას.
-ელენე!-შუა გზაში გაჩერა ბიჭმა გოგო
-გისმენ?
-შენ თაკოსთან ერთად ყველგან დადიოდი?
-კი!რატომ მეკითხები?
-ისე!
კი უნდოდა კარგად ჩაძიება ელენეს მაგრამ ,ფეხი წამოსდო საბამ რაღაცას და კინაღამ ორივე წაიქცა.
-ნელა ბიჭო რას აკეთებ!
-ბოდიში!-გაეცინა ბიჭს.-ისე შენი ბაყაყები არ მოგენატრა.
-ეხლა,რომ მაგას მიხსენებ ისეთ სიტვაციაში ხარ შემიძლია ვისარგებლო ამ სიტვაცით და უკან
დავიბრუნო!
-არა, ვერ ისარგებლებ მთალდ ეგრე მთვრალი არ ვარ!
-ისე როდის უნდა დამიბრუნო?
-როცა დრო იქნება!
-დრო როდის იქნება საბა?
უკვე სახლის ეზოში შევიდნენ.
-როდის და როცა ცო…..-მარა აი აქ უკვე ხმა გაუწყდა საბას თითქოს
მოტვინა,რომ რაღა ზედმეტს ამბობდა.
-რა ცოსაბა ?დასრულე რასაც ამბობდი!
-უი არ მახსოვს რას ვაბობდი!გამახსენე
-კარგი აღარაფერი წამოდი ოღონდ სახლში ,რომ
შევალ ჩუმად იყავი ეძინება ყველას!
-კარგი ტურისტო!-ტუჩებთან მიდო ხელი საბამ და აჩვენა ,რომ ხმას არ ამოიღებდა.
-ოხ, როგორ ნერვებს მიშლი!
სახლში შევიდნენ,და კიბებამდე კი მიყვანა ელენემ გაჭირვებით მაგრამ კიბებზე ფეხის ადგმა და ძირს გაიშხლართა ამხელა კაცი.
-ვაიმე!-შეჰკივლა
ელენემ და როცა მიხვდა მაღალ ხმაზე
მოუვიდა იმ
წუთავეს პირზე აიფარა ხელები!
-საბა რა მოუხერხებელი ხარ!ხომ
გითხარი ჩუმად თქო!-იმ
წუთავეს გაუბრაზდა და დაიხარა ,რომ
ბიჭი აეყენებინა
-ჩემი რა ბრალია?შენ ხარ მოუხერხებელი!
-მე რატო ვარ იდოტო?
-იმიტომ ,რომ ერთი ნასვამი კაცისთვის ვერ მიგიხედია და შენ ქმარს ,როგორ მიხედავ მთვრალი ,რომ
მოგივა სახლში?უკვე მეცოდება!-წამოაყენა ძლივს გოგომ და ნელ-ნელა აყავდა კიბებზე.

-ჯერ ერთი,რომ ჩემი ქმარი შენაირი ლოთი არ იქნება! და მეორე ასე თუ სვამ შენ ვინ გამოგყვება?
-ეეე რას მკადრებ ქალბატონო ელენე?მე ლოთი არა ვარ!თან გოგოების რიგი მიდგას!-ძლივს აიყვანა ლაპარაკ ლაპარაკში და იმ წუთავეს მის ოთახში შეიყვანა საწოლზე დაწვინა და ერთი კარგად ამოიხვენშნა დაღლიმა გოგომ
-საშინლად მძიმე ხარ საბაა და რატომ არ გეტყობა გარეგნულად სიმძიმეე?
-იმტომ სიხაურლო,რომ დაკუნთული ვარ!
-ოხ,ეს თავისთავზე შეყვარებული იდიოტი.
ნახევრად ეძინა უკვე საბას,ფეხზე გახადა ელენემ ბიჭს საბანი გადაფარა და თავთან მივიდა ბალიში უნდა გაესწორებინა ბიჭისთვის,რომ მიუახლოვა საბას სახეს დაუწყო ყურება,მოუნდა მთელი ღამე იქ მჯდარიყო და ეყურებინა ბიჭისთვის,მაგრამ არ იცოდა რატომ უნდოდა ეს…
სადღაც 10 წუთი გაშეშებული იჯდა ელენე და შეჰყურებდა მძინარე ბიჭს,მაგრამ უცბათ მოეგო გონს:
-რას აკეთებ ელენე?ვაიმე ელენე გამოფხიზლდი?არ შეიძლება არა?ჯერ მხოლოდ ერთი კვირა იცნობ!
ფეხე წამოხტა და სანამ ოთახიდან გავიდოდა მოავლო კიდევ ერთხელ ბიჭს თვალი.
-იდიოტი!ვირი!
კარი დაუკეტა და თავის ოთახში შეიკეტა.


მხოლოდ მაშიკოს ეღვიძა და ელოდა ამ ორი გიჟის მოსვლას სახლში.ყველაფერი გაიგო მათი კინკლაობაც ,მისაღებ ოთახში იჯდა და კარგად ესმოდა.ხვდებოდა,რომ მათი ამბავი ან კარგად დასრულდებოდა ან სულ ესეთ ურთიერთობას გაგრძელებდნენ!მაშიკოს მიზანი რათქმაუნდა არავინ არ იცოდა...ფეხზე წამოდგა და პირველ სართულზე თავის ოთახში შევიდა დასაძინებლად.ისე ენდობოდა ელენეს უკვე იცოდა საბას ,თბილად ეძინა მის ლოგინში ტკბილად ელენეს დამსახურებით.
******

თავზე დაჰყურებდა ბიჭს,რომელსაც ტკბილად ეძინა და მშვიდად ფშვინავდა რაც ყველაზე მეტად აღიზიანებდა.ხელში წყლის ჭიქა ეკეავა და ფიქრობდა ეს სიმშვიდე ხომ არ შეცვალა ბრძოლის ველად?ნუ ელენეს რათქმაუნდა სიმშვიდე არ უყვარხა ამიტომ ბიჭის გასაღვიძებლად ერთი ჭიქა წყალი დასხა საბას სახეზე.რათქმაუმდა ბიჭმა იგრძნო სისველე და კიც წამოხტა ფეხზე!
-გოგო სულ გასულელდი?ვაიმე თავი!-გუშინდელი პახმელია უკვე მოწოლილი ჰქონდა.
-საათს შეხედე უკვე პირველი დაიწყო!ადექი აეგდე,გუშინ ძლივს მოგათირე ამხდლა კაცი სახლში.
-საკუთარ სახლში არ მასვენებენ თან ვინ ელენე არაბული!
-სხვათაშორის არც მე მინდოდა შენთან ამოსვლა და გაღვიძება მაგრამ მაშიკომ
მთხოვა ამიტომ!
-ხო და მაშიკომ გითხრა წყალი დასხიო არა?
-ნუუ,ეხლა ეგ მე მოვიფიქრე!აბა შემოსვულიყავი და მეძახა საბა გაიღვიძე თქო ან მეძახა ,რომ უფრო ტკბილად გაგეღვიძა “საყვარელო” გაიღვიძე თქო?-ისე გაიმეორა ეს სიტყვები თითონაც,რომ წარმოიდგინა როგორ ეძახის საყვარელოს კიანაღამ ცუდათ გახდა.
-მგონი ტკბილად თქმა უფრო მესიამოვნებოდა!
-იოცნებე!-კარისკენ წავიდა ელენე.-მე მაშიკოს მისია შევასრულე,დროზე ჩამოდი დაბლა!
-ასე მგონია მეუფროსები!
-არა სიხარულო!
-ოჰო!როგორი კარგი მოსასმენია შენგან ტკბილი სიტყვები!
-ჯობს შეირგო,ეს ტკბილი სიტყვები ბევრჯერ არ მეორდება!-თვალი ჩაუკრა ბიჭს და კარი გაიხურა.
-პატარა ეშმაკი!-საბამ წამორმოთქვა დაბალ ხმაზე და საბაზანოში შევიდა თავის მოსაწესრიგებლად.

*****
-მაშიკო ბებო გაგუდულს ეძინა და გავაღვიძე.-გაუღიმა ქალს თითქოს მშვიდად გაღვიძა საბა.
-მადლობა ბებიკო!
თამუნა და დავითი შემოვიდნენ ამ
დროს ოთახში თან რაღაცებს ლაპრაკობდნენ ღიმილით,ამ წყვილს,რომ შეხედავდით იმხელა სიყვარული იგრძნობოდა მათ შორის მართლა დაიჯერებდი სიყვარული არსებობსო მაგრამ ამათ შვილს,რომ
უყურებდა ელენე ხვდებოდა,რომ რაღაცა ისე ვერ იყო…

-ოო ჩემი გოგო!აბა ელენე დედი საბამ ,ხომ არ გაგაწვალა გუშინ?
-არა რას ამბობთ დამჯერი ბავშვივით იყო!
-დამჯერი ბავშვი თუ ვიყავი რატო მტკივა ყველაფერი?-ოთახში შემოვიდა საბა,რომელიც უკვე კარგად მოფხიზლებული იყო.
-დამჯერიც იყავი და მოუხერხებელიც!-პასუხი გასცა ელენემ ისე,რომ არც შეუხედია ბიჭისთვის.
-საბა დედი სველი თმა რატომ
გაქვს?ხო გითხარი დილით ნუ იბანავებ თქო მერე გაცივდები?-თამუნამ დაიწყო ჩხუბი საბას.
-დედა ჯერ ეგერთი ბავშვი აღარ ვარ!მეორეც არ მიბანავია მაბანავეს.-ბიჭმა ელენეს გახედა და ბიჭის ამ
სიტყვების თქმის მერე ყველამ
ელენეს უყურებდა ვერ გაეგოთ რას ამბობდა ამხელა ბიჭი.
-ისაა,რა მექნა არ იღვიძებდა და ცოტა დასველდა!-აიწურა ელენე რაღა ეთქვა აღარ იცოდა,ხოლო მის სიტყვებზე ყველამ სიცილი დაიწყო.
-ოხ ბავშვებოო!-ჩაილაპარაკა დავითმა
ტელეფონმა დაურეკა ელენეს და გარეთ გავიდა სასაუბროდ. მისი მშობლები იყვნენ.
-ვაიმე შვილო,ჩვენ,რომ არ დაგირეკოთ ისე ხომ არ დარეკავ!-ნათიამ დაუწყო ტელეფონიდან ჩხუბი
-დედიკო,როგორ ხარ?მამიკო სადა?-ვითომ არც არაფერი ისე გატარა დედამისის ჩხუბი.
-მშვენივრად ვართ მამიკო,მითუმეტეს ახალი ამბის გაგების მერე.-კადრში გამოჩნდა ლევანი ჭიქით ხელში,ყავას მირთმევდა.
-მაშ,დათო ბიძიას გვერდით არის ზუსტად თაკოს ახალი სახლი.
-სადაც არის შენი ბედიო იქ მიგიყვანს ფეხი შენიო,განა ტყვილად არის ნათვამი დედიკო!
-ხო აბა შეხედე ელენე შვილო დედაშენს თვითონ მოვიდა ჩემთან და კი მყავს ეხლა ანგელოზი ბავშვი და ოჯახი ხომ საოცარი.-სიცილი დაიწყო ლევანმა.
-რას იძახი ეხლა!აქეთ არ დამსდევდი?
-ოოო ახლა არ დაიწყოთ!
-კარგი შენ მერე გეჩხუბები!-ნათიამ გაწყვიტა ცოტახანი ჩხუბი ქმართან და შვილს მიუტრიალდა.
-დედიკო სად აქვს თაკოს ქორწილი?ან როდის?
-არ ვიცი დედი ალბათ აქ სვანეთში გადაიხდიან 2 კვირაში დღეს უკვე ყველაფერს მოაგვარებენ.
-შენ არ აპირებ ჩამოსვლას დეე?
-კი ერთი დღე ჩამოვალ ხომ უნდა გავემზადო არა?თანაც თქვენც დაპატიჟებულები ხართ!
-ჩემი თაკუნია,როგორ მალე იზრდებით დედიკო!
-დედა სულ პატარები ხომ არ ვიქნებით?-ეზოში იდგა ელენე თან სვანეთს გაჰყურებდა და ისე საუბრობდა მშობებლებთან.
-შენ სულ პატარა იქნები ჩემთვის!შენც მალე გამითხოვდები ვგრძნობ.
უკვე ცრემლები მოსდიოდა ნათიას თვალებიდან.
-ოხ დედაა!კარგი უნდა გავთიშო დედი ჩამოვალ რამოდენიმე დღეში!
კოცნები გაუგზავნა და დაემშვიდობა.
ჭიშკრისკენ გაიხედა სადაც ახალ სტუმრებს იღებდა დავითი.
ორი წყვილი ჩანდა და ერთი ბიჭი ,რომელსაც ეტყობოდა მარტო იყო მაგრამ არ მიაქცია ყურადღება თან ზურგით იდგა.
ერთი ხუთი წუთი კიდევ იდგა ეზოში,შემდეგ კოტეჯების მხარეს გავიდა იქვე ახლოს ჰამაკი იყო ჩამოკიდებული და იქ უნდოდა მოსვენება მარა ვინ აცადა?
ფიქრებში იყო გართული და ზუსტად საბას აივნის დაბლა უნდა გაევლო ხმა რომ მოესმა ზემოდან
-ტურისტოო!გავგრილდეთ!-ელენეს ახედვა და წყლის გადმოსხმა ერთი იყო!

– საბააა! შენ ნორმალური ხარ?! – დაუყვირა ელენემ დაბლიდან თან მთელი ტასაცმელი უკვე სველი ჰქონდა და ტანზე ეკვროდა.
– ტურისტო, გაგაგრილე, სიცხე გეტყობოდა! – ჩაიცინა საბამ.

ელენემ ირგვლივ მიმოიხედა, რაღაცა რომ ეპოვა და ისევ თავში გაექანა ამ
იდიოტისთვის
– გელოდება შურისძიება!მაცადე შენ-ჩუმას ჩაილაპარაკა,
იქვე პატარა ბურთი ეგდო აიღო და მთელი ძალით ესროლა საბას.
– დაიჭირე, იდიოტოოოოო! -გაუქანა მომცინარ ბიჭს მაგრამ,
ბურთი საბას კი არ მოხვდა – აივნის მოაჯირს დაეჯახა, მოტრიალდა და პირდაპირ ბილიკისკენ გაფრინდა საიდანაც ის ბიჭი მოდიოდა,რომლსაც ელენე უყურებდა შორიდან როდესაც ჩექინს გადიოდა დავითთან
– ვაი… კარგად ხართ?– ამოილაპარაკა ელენემ თან დაშავებულს მიუახლოვდა და თვალები შუბლზე აუვიდა,ლუკა იყო მისი ყოფილი შეყვარებული.

– ეს ვინ მესროლა?ელენე?-თვალები გაუბრწყინდა გოგოს დანახვაზე ბიჭს

– ლუკა?.. შენ აქ რას აკეთებ?-საშინლას გაუკრვევლობაში იყო ელენე.
-როგორ შენ ისვენებ მეც გადავწყვიტე,რომ დამესვენა.-ბიჭი გადაეხვია და ლოყაზე აკოცა ელენეს-მომენატრე!-უცბათ მოეგო გონს ელენე და მოიშორა ბიჭი.
-ლუკა რებს აკეთებ ან მეუბნები?
-არ შეიძლება მომენატრო?
-გამარჯობა ,მე ამ კოტეჯების მეპატრონე ვარ!-საბა მიუახლოვდა,როცა იგრძნო ,რომ ძაალიან ახლოს იყვენენ ელენე და ვიღავ უცხო პიროვნება ერთმანეთთან.
-ვინ არის?-ყურთან ჩარჩუჩულა მკაცრი ტონით საბამ ელენეს.მაგრამ
გოგომ ხმა არ გასცა
-კარგი ლუკა ნახვამდის,ბედნიერი დასვენება.-გაცლა სცადა გოგომ
-დაიცა ელენე-მაჯით დაიჭირა ბიჭმა გოგო საბას აე გამოპარვია ეს შეხება და დიდად არ ესიამოვნა.-ასე ადვილად დამივიწყე?-აი აქ მიხვდა საბა ვინც იყო ეს პიროვნება და რას წარმოადგენდა ელენესთვის.
-ლუკა ამის დრო არ არის ეხლა!

ლუკამ ირონიულად ჩაიცინა.
– რა, ისევ გეშინია, რომ ვინმე დაგინახავს?
საბა ახლოს იდგა, თვალებით აკვირდებოდა.
ელენემ უცებ გადაწყვიტა – ან ახლა, ან არასდროს.
მოულოდნელად ერთი ნაბიჯი გვერდით გადადგა, საბას უცებ მხრებზე ხელი დაადო.
– გეყოფა, ლუკა! – ხმამაღლა თქვა. – იმიტომ რომ მე უკვე შეყვარებული ვარ.
– რაა? -საბა გაშეშდა,ამ
გიჟ გოგოს ზემოდან უყურებდა და ვერ გაეგო რას უტრიალებდა იმ
პატარა თავში.
ელენემ კიდევ უფრო ახლოს მიიწია და უცებ მოეხვია.
– მიყვარხარ, საბა.

ლუკას პირი ნახევრად გაეღო.
– რა თქვი?!

საბას თვალები ისე გაუფართოვდა, თითქოს ის წყალი რაც ელენეს გადასხა თვითონ იგრძნო მოხვევის დროს,არა მართლა იგრძნო რადგან სველი იყო ელენე.
– ელენე, შენ…

ელენემ ჩუმად ჩასჩურჩულა:
– ვითამაშოთ, თორემ არ მომეშვება.
-გაცივდები.-ასევე ყურში ჩარჩურჩულა.-მერე ჩემი შეყვარებული გაგხადე და მომხედავ.-შემდეგ ისევ ლუკას მიუბრუნდა.
-ელენე რატომ მატყუებ?
-უკაცრავად კაცუნა მაგრამ ვერ ვხვდები რა არის აქ არ დაუჯერებელი?-ელენეს წელზე ხელი
შემოხვია საბამ და ბიჭს დანახა ამით,რომ შანსი ნული ჰქონდა.
– კარგით, აღარ შეგაწუხებთ. ბედნიერად იყავით. -ლუკა კიდევ ერთხელ შეხედა ორივეს, მერე უხმოდ შეტრიალდა და წავიდა კოტეჯისკენ.
სიჩუმე ჩამოვარდა.
-ხელს არ გამიშვებ?-ხელი მოაშორა ბიჭმა წელიდან გოგოს.
– ბოდიში… სხვა გზა არ მქონდა.
საბა ისევ გაოგნებული უყურებდა და ასევე ნასიამოვმებიც.
– შენ ახლა მართლა მითხარი „მიყვარხარ“ და გგონია, ეს ჩვეულებრივი რამეა?
ელენემ მხრები აიჩეჩა.
– ვითომ,ვუთომ იყო.

– ანუ… მე შენი შეყვარებული ვარ? – ირონიით თქვა საბამ.

– დროებით, – უპასუხა ელენემ. – სანამ ლუკა ამ სასტუმროში იქნება ან სანამ
მე წავალ!

საბამ თავი გააქნია.
– ნერვებზე რომ მაჯდები, ეგ მართალია… მაგრამ ეტყობა, უკვე ცოტათი მეტიც ხარ, ვიდრე უბრალოდ პრობლემა.
-ანუ?-ვერ გაეგო გოგოს რა უთხრა
-არაფერი!წამოდი შეყვარებულო თორე გამიცივდები და მერე მოხედვა არ გინდა?-უკვე ღადაობა ჰქონდა დაწყებული საბას.
-საბა ენა გაჩუმე თორე დილის წყალზე უარეს დაგმართებ!
-არც მე,რომ გრჩები უპასუხოდ თუ ხვდები?ტანზე დახედა გოგოს.-და ამ დახედვაზე გოგომ ხელები აიფარა.
-გარყვნილოოოო!
-არა ჩემზე ეგეთი რამე არ იფიქრო!სხვა გემოვნება მაქვს გოგოებში!-რათქმაუნდა დიდი ტყუილი თქვა აქ საბამ
-ძაალიან კარგი!
სახლში შევიდნენ და ელენე პირდაპირ კიბებზე ასვლა უნდოდა,რომ არავის დაენახა მაგრამ მაშიკომ შემაჩნია ,როდესაც ოთახიდან გამოდიოდა.
-ვაიმე ელენე რა გჭირს?
-ძაალიან სცხელოდა ბებო და გაგრილდა ცოტა.-უპასუხა ამაყად საბა,ალბათ ეგონა დაინდობდა ელენე და არ ეტყოდა სიმართლეს ქალს მაგრამ ელენეს რაის ელენეა,რომ თვით ვიბლიანი საბა არ გამწაროს?
-საბამ გამაგრილა მაშიკო და თუ გავცივდი მერე ნახოს ამან!-იმ წუთავეს ავიდა კიბებზე და სიცილით კვდებოდა საბას კივილზე.
-ნუ მირტყავ ბებია ჯოხს!მტკივა ქალოოოო!
-აი შენ მაიმუნი!არ მისვენებ გოგოს!
-თვითონ რომ
დამასხა წყალი დილით!
-მერე რა ღირსი იყავი ალბათ!სად გამექეცი ჩამოდი ჩამოდი….
კიბებზე არიბინა და ელენე დაიჭირა,რომელიც საბაზანოში შედიოდა თბილიი შხაპი,რომ მიეღო.
-ყველაფერს ერთდროულად აგანაზღაურებინებ ქალბატონო ელენე ერთხელ ეთრდოულად!-ლოყაზე აკოცა ბიჭმა უეცრად და სანამ თავის ოთახში შევიდოდა ისევ გოგოს შემოხედა თვალი
ჩაუკრა-აბა შეხვედრამდე ფეიკო შეყვარებულო.-და ოთახში გაუჩინარდა.

ელენე კი იდგა დადებილებული ვერც თავი გაეგო და ვერც ბოლო.საერთოდ რა უნდოდა ამ პიროვნებას მისგან.ამდენი ნამიოკი უკვე ბევრი იყო!

*****
ჭიშკირდან გავიდა ელენე და მეზობელ სახლში გადავიდა,თან გზაში გუშინდელ ამბავს იხსენებდა თუ,როგორ მოათრევდა მთვრალ საბა ზუსტად ამ გზაზე. ჭიშკარი გაღო და ბექა დახვდა მანქანასთან მდგომი რაღაცას უჭხიკინენდა,რაც ძალიან გაუგებარი იყო ელენესთვას.
-ვა ცოლის დაა!-გოგო გადაკოცნა
-სიძე ბატონო ,როგორ ბრძანდებით?
-სასწაულად!
-ოხხ!სად არის თაკო?
-სახლში იქნება!და სად არის საბა?
-არ ვიცი,ეგ იდიოტი სად აღარ არის!-გოგოს სიტყვებზე გაეცინა ბიჭს!-რა გაცინებს ძმაკაცი გყავს,სასწაულად ვირი!ნუ ვირი ცოდოა მაგას,რომ ვადარებთ!-ჩამოუდგა და ,როგორც არაფერი ისე ლანძღავდა საბას.ხან ,როგორ ეცადა ბექას ,რომ გაეჩუმებინა,თვალებს უჭყეტავდა მაგრამ უშედეგოდ,ყველაფერი ესმოდა მის უკან მდგომ საბას,რომელიც ელენეს დატოვებულ ღია ჭიშკრიდან ისე შემოვიდა გოგომ ვერაფერი ვერ გაიგო.
-მოკლედ ეს შენი ძმაკაცი ცოტა ვერააა!
-ამ ძმაკაცმა გადაგარჩინა რამდენიმე საათის უკან!
იმ წუთავეს გაშრა გოგო საბას ხმა რომ
გაიგო.
-რატომ არ მითხარი,რომ უკან მედგა!?ჩუმად უთხრა შენიშვნა ბექას
-რა მექნა ათასჯეერ განიშნე მაგრამ ვერ დაინახე!-ბექამაც ჩუმად დაუბრუნა პასუხი. რამდენიმე წამში მოიკრიბა ძალა და შებრუნდა გაღიმებილი სახით საბასკენ.
-ვაა საბა!შენ აქ რა გინდა?-ვერაფერი მოიფიქრა რა ეთქვა და ყველაზე სისულელე წარმოთქვა “ოხ ელენე ენა გაქვს მოსაჭრელი”გულში ილანძღავდა თავს.
-ნეტა რა მინდა ჩემი ძმაკაცის სახლში,რომელიც ახალი დაოჯახებულია!შენ რა გინდა აქ?
-ოჰჰჰ რათქმაუნდა!მე დაქალი გამითხოვდა ამ ოჯახში ამიტომ!
-მგონი ცოტა წყალი დაგაკლდა ისევ ცხელი ხარ!-შუბლზე დადო ხელი გოგოს საბამ.
-მგონი შენ ჩემი ჩუსტი არ მოგხვდა თავში მაშინ კარგად!…
-სამაგიეროს კი დადიხარ ეხლა ერთი ბაყაყის გარეშე.
-რა ბაყაყი ხალხოოოოო?-ბექა იყო უდიდეს გაურკვევლობაში.
-ჩემი ბაყაყი მინდა!გიჩივლებ იცოდე თუ არ დაბრუნებ!
-ამაზე გაეცინა საბას.
-ნეტა საჩივარში რას ჩაწერ,საბა ვიბლიანმა ცალი ბაყაყის ჩუსტი მომპარაო?-ორივემ დასინა ბექას შეწუხებულიი წინადადება და მისი გაურკვევლი სახე ამ ორის კინკლაობის დროს.ზუსტად ამ დრის გამოვიდა თაკო გარეთ.ბექამ დაინახა თუ არა იმ წუთავე დაუძახა.
-თაკოო საყვარელო!მოდი ამ ორი გიჟისგან გამათავისუფლე!
იმ წუთავეს მივიდა თაკო და ბრძოლის ველის შუაში ჩადგა! მაშინ მოვიდნენ გონს საბა და ელენე.
-რა ხდებაააა?
-თაკო მე შენთან გადმოვედი ,რომ ქორწილის რაღაცებზე გველაპარაკა.
მაგრამ ბოლოს ეს ვაჟბატონი შემრჩა ხელში-ხელით მიანიშნა საბასკენ და გაბრაზებულმა თავი სხვა მხარეს შებრუნა.
-რძალოო!როგორ კარგი ხარ!და დაქალი კი გყავს სასწულად გიჟი!-საბა გოგოს ჩაეხუტა და ისევ უკმინა სიტყვებით ელენეს და კი წამოეგო ამ სიტყბებს ელენე.
-გიჟი ვინა იდიოტო?-
-კარგით გეყოთ!-წამოიყვირა თაკომ.
-სასწაული წყვილი ხართ!
ესღა აკლდათ სრულ ბედნიერებად,ლუკა იყო,რომელსაც კარგად დაენახა და მოესმინა მათი ჩხუბი ისევ ამ დასაწვავ ღია კარიდან და უკვე ხვდებოდა,რომ საბას და ელენე ურთუერთობა მართალი არ ყოფილიყო.
-ლუკააა!ამას აქ რა უნდა?-გაკვირვებული უყურებდა თაკო ლუკას.
-ვიბლიანების კოტეჯი აქვს ნაქირავები.-ჩუმად გადაჩურვულა ელენემ
გოგოს.
-არადა თითქოს დავიჯერე თქვენი ურთიერთობა!-ისევ არ გაჩუმა ენა ლუკამ.
-ლუკა წადი გთხოვ!
-ლუკა!შენ ელენეთვის წარსული ხარ!და სანამ ნორმალურად ხარ წადი აქედან!და მე და ელენე არ დავიწყებთ შენ გამო ჩვენი სიყვარულის შენთვის დანახებას.
გოგოსთან მივიდა ხელი ჩაჰკიდა და ბექას სახლის უკან გაიყვანა.
მათმა ქმედებამ გაოცებული დატოვა ლუკა და თავის კოტეჯისკენ გაბრუნდა გაბრაზებული.ასევე გაოგნებულნი იყვნენ ახალშეუღლებული ბექა და თაკოც.
-ბექა ჩემა თვალებმა და ყურრბმა ისე დაინახეს და მოისმინეს რაც შენებმა?
-კი თაკო!
-გამოვშტერდები!ვერ ვგებულობ მათი ურთიერთობა რა ეტაპზეა.
-მგონი ძაალიან ახლოსა იმასთან რაც წეღან დავინახეთ.-ლოყაზე აკოცა ცოლს და ხელი გადახვია!

****
-რას აკეთებ?სად მიმათრევ!-სახლის უკანა ეზოში გაიყვანა საბამ ელენე და იმ წუთავეს გამოგლიჯა ელენემ მისი ხელი.
-ესე ვერ გაგრძელდება ელენე!
-სხვა რა ვქნა როგორ მოვიშირო ეს იდიოტი?
-არ ვიცი!მაგრამ ეს ჩვენი ჩხუბის სიტვაცია უნდა მოგვარდეს პირველ რიგში!
-მგონი მაგას ვერ შეგპირდები!
-ვერც მე,რადგან გეტყობა ,რომ ჩხუბის გარეშე არ შეგიძლია.
-კიდევ მე არ შემიძ….-პირზე აფარა ბიჭმა ხელი,და კი დაჭყიტა გოგომ
თვალები ვერ გაეგო რას აკეთებდა.
-ერთ რამეზე შევთანხმდეთ ეხლა ხელს გაგიშვებ და ჩუმად იქნები.
ძაალიან ახლოს იყვნენ სახებით,ელენე საბას სუნთქვას სახეზე გრძნობდა და მისი ასეთი სურნელი ხომ სულ ანდომებდა მასთან ახლოს ყოფნას.საბასაც არ უნდოდა დაშორებულიყვენენ მაგრამ ეს ხომ ელენე იყო არაფერი არ უნდა ექნა ზედმეტი.ხელი გაუშვა და ცოტა უკან დადგა.
-ლუკაზე გვაქვს სასაუბრო,თუ ის გიყვარს და მის საეჭვიანოდ მიყენებ..
-არა საბა არ მიყვარს!ის ჩემი სიყვარულის ღირსი არასდროს ყოფილა.
გაწყვეტინა გოგომ ბიჭს საუბარი და დანაღვლიანდა.-ზოგჯერ არასწორ ადამიანებს ვიყვარებთ !ნუთუ არასდროს ყოფილხარ გამოცდილი,არავინ გყვარებია?-კედელს მიეყუდა ელენე და ისე უყურებდა ბიჭს.
-მე მხოლოდ ერთი რამე ვიცი ელენე,ვინც შემიყვარდება ის იქნენა პირველიც და უკანასკნელიც!-თვალი თვალში გაუყარა გოგოს და მთელი სერიოზულობით ელაპარაკებოდა ბიჭი გოგოს.-ამიტომ ვარ ამხელა კაცი უცოლო!კარგი არ გვინდა ეს საუბარი!დაგეხმარები სანამ ლუკა აქ იქნება ,რომ მისგან დაგიხსნა მაგრამ ეს სხვებს,როგორ უნდა ავუხსნათ?წეღან ვერ დაიანხე საბას და თაკოს სახე?
-ეგ მეორე დიდი პრობლემა!მოდი
უკან დავიხიოთ და ლუკამ…
-არაა!ასე იქნება ის იდიოტი არ მოგეშვება ,როგორც მე ვუყურებ.ამიტომ ყველას ეცოდინება,რომ ერთად ვართ.
-კარგი!ქორწილის მერე მაინც ვერ შევხვდებით ერთმანეთს და განვაცხადოთ ჩვენი დაშორების ამბავი.
-რატომ ვერ შევხვდებით?
-იმიტომ!
-არ დაგავიწყდეს შენი დაქალი უკვე ჩემი რძალია,მამაშენი და მამაჩემი კი მეგობარი აღმოჩნდნენ,რომლებმაც შენი დამსახურებით ერთმანეთი იპოვეს,ვფიქრობ ეს რაღაცას ნიშნავს.
-მე დამთხვევების არ მჯერა მითუმეტეს ბედის!
-არაუშავს ტურისტო დაიჯერებ!
კიდევ რაღაცა უნდა ეთქვა ელენეს როდესაც ტელეფონზე დაურეკეს.ნინი იყო,ახლა გახსენდა მისი მეგობარი ,რომელიც ალბათ სვანეთში იყო ამოსული უკვე.
-გისმენ!
-რას მისმენ?სად გიგდიათ ტელეფონი?შენ ან თაკოს?ჩამოვედი ვერც თავს ვიგებ ვერც ბოლოს სად ვარ!
-აუ ნინი მაპატიე!
-ხო გაპატიო!ალბათ შენ რემბოს ვერ მოაშორე თვალი!იმენა დაქალი დაივიწყა და ვიბლიან….
-ელენე მარტო არ ვარ!-იმ წუთავეს მოაკეტინა სანამ ზედმეტს იტყოდა,თან საბას გახედა ,რომელსაც ირონიული და კმაყოფილი ღიმილი ჰქონდა აკრული სახეზე.
-უი მაპატიე!-მიხვდა ნინი ვუსთანაც ერთას შეიძლება ყოფილიყი.
-მოგკლავ!-ჩუმად ჩასძახა გოგოს.-სად ხარ მითხარი.
მიახლოვებით აუხსნა ნინიმ ელენეს სადაც იდგა.
-მოკლედ იდექი სადაც ხარ მოვალ ეხლავე.
გაუთიშა და საბასკენ შებრუნდა.
-მომაყვანინებ ჩემს დაკარგულ დაქალს?
-შენი რემბო ვინა ელენიკო?
-ოხხხხ!არავინ!
-კარგი ნუ იბუტები,სანამ შენი შეყვარებულის როლში ვარ ეგეთ რაღაცებს შეგისრულებ აი მერე ვნახოთ.
გოგომ თვალები გადატრიალა და მიმავალ ბიჭს გაყვა.
თაკო გაფრთხილა იმ
გიჟის მოსაყვანად მივდივარო და მოვალო.
მანქანაში ჩასხდნენ და მესტის ცენტრისკენ დაიძრნენ,შორს არ იყო მაგრამ არც ახლოს იყო.

-გაჩერე მანქანა აი იქ დგას
იმ წუთავეს გადახტა მანქანიდან ,როდესაც საბამ გაჩერა
-ნინიიი!
მოუახლოვდა გოგოს და ჩაეხუტააა.-მომენატრე შე გიჟო!
-მეც მომენატრე,სანამ ორი
საათი მამყოფებდი აქ და გამოაგონებდი ტელეფონზე ,რომ
გეშველა ჩემთვის!
-ნუ წუწუნებ ხომ
მოვედი ახლა!
-კი მოხვედიი დაგვიანებით!ვოუვ ეს სვანეთის ბედუინი ვინ არის?-მანქანიდან გადმოსულ საბას მოავლო თვალი
ნინიმ.
-არა ნინი მე მიყურე ის არა!სხვა ვინც გინდა!
-უიმე,ელენე ეს შენი
რემბოა!
-ცოტა ჩუმად ისეთი ყურები აქვს ყველაფერი
ესმის!
საბაც მოუახლოვდა გოგოებს და ნინამც იხელთა დრო,რომ გაეცნო ელენეს სატრფო.
-გამარჯობა, ნინი ჭიკაიძე!
ხელი გაუწოდა ბიჭს ჩამოსართმევად.
-საბა ვიბლიანი,სასიამოვნოა!
საბამაც ხელი ჩამოართვა.
-თქვენ ხართ ჩემი დაქალის აუტკივებელი თავი!-ამის თქმაზე კინაღამ გადმოუცვივდა თვალები ელენეს და ხელზე უჩქმიტა, რომ ენიშნებინა ენა გაჩუმეო.
-თურმე ვიცნობთ ერთამნეთს.-გადაიხარხარა დაბალ
ხმაზე საბამ.-თან კარგად ნინი ხომ!
-დიახ,დიახ!
-მოდი წავიდეთ!
უკვე აუტანელი იყო ამ ორი არსები ყურება ელენესთვის.მიხვდა,რომ ნინის და საბას ხელში დარხეული
ჰქონდა.ძაალიან გავდნენ ერთმანეთს სულელულ რაღაცების მოფიქრებაში.ნუ საბას წყლის გადმოსხმამაც დაუმტკიცა ელენეს.
ნინის ბევრი საღადაო ნუ საღადაო კიდე რთული სათქმელია,რაღაც გაუკეთებია ელენესთვის თუნდაც ძილში სათამაშო გველი ჩაუწვინა და კი იცინოდა მეორე დღეს ნინი ელენეს ყვირილზე.მარტო ეს არა ასევე ერთი იყო კიდევ. ზღვაზე,რომ იყვნენ ნინიმ ერთ ბიჭს დაპირდა კარგ გოგოს დაგისვამ პაემანზეო ნუ იმ ბიჭმაც დაუჯერა .ნინიმ უთხრა დრო და რესტორნის სახელიც ასევე მაგიდა ,რომელზეც იჯდებოდა ის გოგო ასევე ელენეს ფოტოც
აჩვენა ბიჭს ,რომ სხვას არ მიჯდომოდა.ხოლო შემდეგ ელენე მოატყუა იმ რესტორანში შეიტყუა დასვა მაგიდაზე თვითონ ვითომ საპირფარეშოსი გავიდა.ნუ ეგონა პაემანი შედგებოდა სანამ ელენე არ დაიჭერდა და თმებით არ ითრევდა.ამ თმების თრევის მერე ჯერ ახალი,რამე არ მოუფიქრებია ნინის მაგრამ მგონი კიც მოფიქრებს.სვანეთი უნდა გახადოს დაუვიწყარი მოგონებები და დამხარე რემბოც ყავს გვერდით მთავარია აიყოლიოს.

****

-ოჰ ეს რა ლამაზი ადგილია?
მანქანიდან გადმოსული ნინი ათვალირებდა ყველაფერს.
-თუ გინდა დაგიტოვებთ !-გაუღიმა საბამ და თან ნინის ბარგი გადმოიღო მანქანიდან.
-ეხლა ამის აქ დატოვებაღა მინდა,ისედაც ყოველ წუთს შენ გიყურენ!-ჩუმად ჩაილაპარაკა ელენემ .
-საბა შენ თუ კაი ბიჭს გაჩითავ ეხლა მე უარი ,როგორ შეგბედო!
გაეცინა ნინის .
-აი ძაალიან მიკვირს ამ პიორვნებას ,როგორ ყავს ასეთი განსხვავებული მეგობრები?-ხელი გაიშვირა ელენესკენ საბამ.
-მაგას არ მიაქციო ყურადღება მოვა ,როდესმე ხასიათზე.
რა ვქნა მე არ მიჯერებს კაცი უნდა და არ იცის.
ამის თქმაზე ჯეერ ელენეს გადმოცვივდა თვალები შემდეგ საბაა აუტყდა იმხელაზე სიცილი ,რომ თაკოც კი გამოვიდა გარეთ ხმაურზე.
-ეე ნინიკოოო!
გაიქცა თაკო და გოგოს მოეხვიაა.
-ჩემი ახალი რძალი!აბა რა ვქენით იყო ღამე ცეცხ…
-ენა გაჩუმე!-იმ წუთავეს აფარააა პირზე ხელი თაკომ და თვალები დაუბრიალა
-თაკო ან მე გავაბრუნებ უკან თბილიში ან შენ!
-კარგი ჩუმად ვარ!
გადახედა საბას ელენემ ,რომელივ ძლივს დაწყნარდა სიცილისგან.

-ვაა ეს მეორე ცოლის და?
ბექაც მიუახლოვდა კარებთან შეკრებილ ხალხს.
-ვაა სიძე ბატონო!ნინი ჭიკაიძე.
ასევე ხელი გაუწოდა ჩამოსართმელად ბექას.
-ბექა ონიანი!


ნინიმ ყველა გაიცნო აფსოლიტურად,ისე მოეწონა უკვე აქაურობა მგონი ქორწილის მერეც გაგრძელებს ცოტახანი არდადეგებს.სასწაულად მოეწონა მაშიკო ბებო.ერთ-ერთ კოტეჯში მოათავსეს ნინი,კი მოიწვია თამუნამ მათთან სახლში ,რომ დარჩენილიყო მაგრამ დიდი უარი განაცხადა ელენე,იცოდა ნინი კოტეჯში თუ იქნებოდა ცოტა მსუბუქ რაღაცებს მოფიქრებდა.ნინიმ მადლობა გადაუხადა თამუნას და კოტეჯისკენ დაიძრნენ.მაგრამ
იმ წუთავეს გაჩერდა ნინი.
-ელენე მგონი თვალები მატყუებს ხომ?აგე იქ შენი ბედოვლათი ლუკა არ დგას?
-ვაიმე ნინი შედი კოტეჯში გთხოვ!
რასაც ქვია ძალით წაიყვანა და შეიყვანა კოტეჯში.
-რა იყო გოგო?მგონი ძაან ცუდათ იმოქმედა შენზე ამ
ყველაფერმა.
-ნინი ლუკა აქ ისვენებს!
-ანუ არ მომჩვენებია!
გვერდით მიუჯდა დინავზე მჯდომ ელენეს ნინი.
-სამწუხაროდ არა!
-და რა მინდაო?
-ისევ ჩემი შეყვარებულობა!
-ელენე იმედია შენ…
-არააა ნინი,მაგასთან საერთოდ ვეღარ დამინახავ!
-ძალიან კარგი ,რომ
გონს მოეგე,თვალები სად გქონდა საერთოდ მაგას ,რომ შეხედე!
-ოხ ამას ვინ მეუბნება?არავის,რომ არ უყურებს?ცოტახანში ლესბიანი მეგონები ,რომ ხარ!
-არა გენაცავლე!უბრალოდ მე ჩემს ერთადერთს ველოდები!
ისეთი აღფრთოვანეებით თქვა ნინიმ ეს ყველაფერი სიცილი ვედარ შეიკავა ელენემ.
-რამდენიხანია,შენთანერთად მეც ველოდები შენ თეთრ ცხეზე ამხედრებულ პრინცს.
-ვის დასცინი გოგო შენ?აგერ ერთ მხარეს რემბო გიდგას მეორე
მხარეს კი შენი ყოფილი ლუკა!
-ეგ რა შუაში ნინი?მე საერთოდ არ მომწომს საბა!
-ოჰ,ეგ დაჯერე იმ რემბოს,ერთი შეხედვა ხარ და დნები.
-ნინი ჩუმად იყავი!
-უიმე,უიმე აი ვნახავთ!ადექი ეხოა აწიე ეგ გაუხურებელი უკანალი,თაკოსთან მივდუვართ უნდა ვიგულავოთ.
-ღმერთო გადამარჩინე ამისგან!

გარეთ გავიდნენ და ზუსტად ლუკას კოტეჯს ჩაუარეს.
-ვაა ნინი!
-ეე ,ლუკა აქ რა გინდა?-ძაან აფერისტულას მიუდგა ნინი
-ბევრი გეგმა მქონდა,მაგრამ ვიღაც ვუღაცებმა შეყვარებულები გაიჩინეს.
აი აიჭრა ელენეს სახე ნინისთვის ჯერ არაფერი უთქვამს,ახლა კი
ინატდა საბას გამოჩენა.
-რა შეყვარებული?
-ნუთუ დაქალაებს აღარ უყვები ელენე არაფერს!
-ლუკა,გთხოვ თავი დამანებე წადი სადმე ბევრი ლამაზი ადგილია ,რომ ნახო!
-რა მატყუარა ყიფილხარ ელენ…

-საყვარელოო გეძებდი! წელზე შემოხვია საბამ ელენეს ხელი და ლოყაზე აკოცა,ამას კი პირღია უყურებდა ნინი მაგრამ ელენეს სახის მიმიკებზე დახურა პირიც და მიმიკებიც გასწორა მიხვდა რაშიც იყო საქმე.
-აქ ვარ!
ცოტა აიწია და ლოყაზე აკოცა ბიჭს.
ამაზე კი ისეთი თვალებით შეხედა საბამ ძაალიან კმაყოფილი იყო ასევე გაკვირვებულიც კი!მაგრამ ეს ხომ ფეიკი შეყვარებულობა იყო,ვერაფერს იზამდა.
-რა ხდება ლუკა ხომ?
-არაფერი,უბრალოდ ნინი დავინახე და მოვიკითხე.
საბას გამოჩენა და ლუკას გაჩუმება ერთი იყო.
-კარგი წავიდდეთ ბექა გველოდება.
ელენე და საბა წინ წავიდნენ ხოლო ნინიმ დრო იხელთა და უკან მიუბრინდა ლუკას.
-რა გეგონა პატარა ბიჭი?ეს ანგელოზი გოგო შენ შემოგახმებოდა?იმენა შენი მომავალი ცოლი მეცოდება ასეთი საცოდ….

-ნინი მომყევი!
ელენემ დაუყვირა გოგოს ,როცა შემჩნია არ მიყვებოდა.შეიძლება ისეთი რაზბორკა გაემართა ამ გიჟ გოგოს აქ თავი უნდა დაეზღვია ამ ყველაფრისგან.
-ხოდა ამის მერე ელენეს არ გაეკარო,ხომ
გაიგე!აბა შენ იცი ჩაო ლუკაჩო!
ნინიმ ჩაიცინა და ბლატაობით გაჰყვა საბასა და ელენეს უკან, თითქოს ეს ყველაფერი საერთოდ არ ეხებოდა და არც არაფერი დაუშავებია .

ზუსტად ამ სანახაობას უყურებდა ლაშა ავალიანი გაღიმებული,გაკვირვებული იყო ასეთი ლამაზი,მშვენიერი და რაზბრკერი გოგო პირველად ენახა.
ახალი ჩამოსული იყო ლაშა ქალაქიდან და პირველი საბას მოაკითხა ოჯახი ნახა.საბას გაქრობის მერე სანახაობას უყურა ისეთს თვალებიდან არ ამოდიოდა,უფრო ნინის საქციელი არ ამოსდიოდა.

****
-კარგი საბა გამიშვი ხელი!
-ჯერ ისევ დგად ლუკა!
ეზოდან გავიდნენ და იმ წუთავეს გახდა გოგო გვერძე.საბას ელენეს ქმედებაზე გაეღიმა.
-დაიცა თქვენ!რაო იმ გიჟმა?
ნინი მიუახლოვდა წყვილს.
-ოხ ,პანიკების გარეშე ნინი იცოდე და ზედმეტებს არ ვამბობთ!
-კარგი ხოოო!
-მოკლედ მე და საბა ვითომ ნინი ნუ იღიმი ვითომ ვითომ შეყვაებულები ვართ!
თვალებს უბრიალებდა გოგოს რამე ზედმეტი,რომ არ ეთქვა.
-რა ხართ?
უკან ამოუდგა ლაშა ნინის და საშინლად გაუკვერლობაში იყო .
-მოკლედ პირველ რიგში!ელენეს და ნინკ ეს ბექასი და ჩემი მეგობარია ლაშა ავალიანი-საბამ გაცნო გოგიები ლაშას რაზეც კარგად მოათვალიერა ნინიმ მასზე ორი თავით მაღალი ბიჭი.-ლაშა ეს ელენეა ეს ნინი ჩვენი ბექას მეუღლის მეგობრები!
-ვაა რა კაი სასტავი ვიჩითებით!
ესიამოვნა ეს ახლობლობა ლაშას.
-და კიდევ მე და ელენე ცოტახნით ვართ ფეიკი წყვილი ანუ ვითომ ვითომ შეყვარებულები ,როგორც ეს ელენენმ აგიხსნათ.

შედმეგ იყო კითხვები რატომ ,რისთვის ყველაფერი აუხსნენს საბამ და ელენემ და ასევე ეს ასახსნელი ჰქონდა ყველასთვის მაგრამ ჯერ მარტო თაკოს და ბექას ეტყოდნენ რადგან დიდხანს ხომ არ გაჩერდებოდა ლუკა სვანეთში.
*****
უკვე ვეღარ ითვლიდა ელენე ჭიქებს ისე მიაყარა ერთდროულად ,არ დალევდა მაგრამ ნინიმ თავი არ დანება.ძაალიან იმხუარულეს ახალგაზრდობა იყო
შეკრებილი,ხან რა იმღერეს ხან რა.ნინიც გაერია უკვე ხალხი გაიცნო.

-ცუდათ ვარ სახლში მინდა!
ნინისთან მივიდა ელენე ,რომლესაც ძაალიან კადგად ჰქონდა მოკიდებული სასმელი.
-აუ ელენე მაცადე ჯერ ახლა დაიწყო გულავი!
-მე უნდა წავიდე!და მაშინ შენ მერე წამოდი!
-კარგი სიხარულო!
ელენე თაკოსაც დამეშვიდობა და ფეხ არეული დაიძრა სახლისკენ.ძლივს გაიარა თაკოს სახლის ეზო ,როცა ჭიშკრიდან გავიდა ისეთი თავბრუსხვევა იგრძნო ცოტაღა აკლდა და ძირს დაეცემოდა,რომ ძლიერი ხელებს არ დაეჭირა.წელზე მოხვია საბამ ხელები ელენეს და ზემოდან დაჰყურებდა თვალებ არეულ გოგოს.ძაალიან საყვარელი ეჩვენა,ლოყებ აწითლებული,თვალებ არეული თმა აწეწილი გოგო.
-რა გინდა საბა?გამიშვი ხელი დამოკიდებლად გავივლი!
გოგოს ნათქვამზე გაეცინა ბიჭს.
-ელენე,მთვრალი ხარ და სადმე წაიქცევი!
-არა მთვრალი არ ვარ!
ჯუტად გაიჯგიმა გოგო
-აბა რა გჭირს?
გაეღიმა ბიჭს ელენეს სახის არეულობაზე და სიჯიუტეზე
-კარგი გამიშვი ხელი რა მნიშვნელობა აქვს!
-კარგი გიშვებ!ოღონდ ფრთხილად.
როცა იგრძნო ელენეემ თავისუფლება ეცადე ნაბიჯების გადადგმა მაგრამ ვერ შეძლო საბას ძლიერი ხელები რომ არა ისევ ექნებოდა მცდელობა წაიქცევის.
-აბა არ იყავი მთვრალი და მარტო გადადგილება შეგეძლო?
-აუ საბა ნერვებს ნუ მიშლი!
გაუბრაზდა ბიჭს.
-კარგი ტურისტო წავედით!
უცბათ აიყვანა ხელებში გოგო.
-რას აკეთებ!არანორმალურო?დამსვი მივალ ჩემთვითონ!
თვალები დაჭყიტა ეელენემ და ბიჭის ხელებში დაიწყო ფართხალი.
-ელენიკო ნუღა იწვალებ თავს,მალე მივალთ,რა მჩატე ხარ გოგო!მაშიკოს უნდა ვუთხრა მოგასუქოს ცოტა!
-შენ ვინ გეკითხება საერთოდ ვირო!
-რატომ არ უნდა დამეკითხოს ვითომ?ბოლოს და ბოლოს შენი შეყვარებული ვარ!
გაეცინა ბიჭს.უკვე ელენეც დანებდა ბოლოს,რადგან მართლა ვერ მივიდოდა სახლამდე თავის ფეხით ისე ეხვეოდა თავბრი.ჭიშკრის კარები ისე ოსტატურად გაღო საბამ და ეზოში შევიდა ელენესთან ერთად.
-ჯერ ეგერთი ორი კვირა და ვსო ჩვენი ურთიერთობა აღარ გაგარძელდება,როგორც ლუკას ჰგონია ისე!
ნახევრად მძინარემ ამოთქვა და საბას ხელები უფრო კარგად მოხვია კისერზე და მიეკრო ბიჭს ტანზე.
-ოხ ელენე კიდევ ,რამდენს ლაპარაკობ!
ჩუმად ჩაილაპარაკა საბამ და ნახევრად მძინარე ელენეს დახედა,რომელიც მის მკლავებში იყო მოქცეული.
ასევე სახლის კარიც ჩუმად შეაღო,რომ სახლში მყოფები არ გაეღვიძებინა საბას.
მეორე სართულის კიბებზე ავიდა ძალიან ჩუმად.შეაღო გოგოს ოთახის კარი და საწოლზე დაწვინა,ფრთილად გახადა გოგოს ფეხსაცმელი და საბანი გადაფარა.
ელენეს სახესთან ახლოს დაიხარა,თმები გადაუწია,რომელიც სახეს უმალავდა.იმხელა სიყვარულს იგრძნობდა ამ მომენტით ადამიანი,რომ შეხედათ ამ მომენტისთვის.საბა მზერით ეფერებოდა ელენეს,უყვარდა?დიახ უყვარდა!ელენეს დიდიხანია იცნობს,მაგრამ ეს ელენემ არ იცის. სადაც თაკო და ბექა შეხვდნენ ერთმანეთს ზუატად იმ ბარში სულ ათვალიერებდა საბა ელენეს,მოსწონდა ძაალიან მოსწონდა მაგრამ არასდროს არ მიუახლოვდა გოგოს ,შორიდან უყურებდა ხოლმე.ხვდებოდა,რომ ელენე გასხვავებული ადამიანი იყო არ ჰგავდა სხვ გოგოებს,რომლებიც სულ
ყელზე ეკიდებოდნენ ბიჭს.ელენე ვერც ამჩნევდა საბას.საბამ ელენეს სახელი და არც გვარი არ იცოდა,როდესაც პირველად სვანეთში დაინახა მის მერე იცის,რომ ელენესთან სხვარამე მოხდებოდა,რადგან ბედმა თვითონ მიუკაკუნა კარზე ისე,რომ ვერც გაიგო.იმ შუაღამეს სვანეთში,როდესაც პირველად გოგო ნახა ვერ იცნო,მაგრამ მერე ბოლოს თვალებს ვერ უჯერებდა.
-პირველი ჩემი მისია შენი მორჯულება,ტურისტო.
დაიხარა ლოყაზე აკოცა გოგოს და ოთახიდან გაუჩინარდა.

****

ისეთმა თავის ტკივილმა გააღვიძა,ეგონა თავზე დიდი ქვა ედო ისეთი მძიმედ ეჩვენა.

-ვაიმე,რა მჭირს?
საშინლად იყო გაბრუებული.
-პახმელია ტურისტო!
სკამზე მჯდომ ირონიულად გაღიმებულ საბას გახედა ელენემ.
-აქ რა გინდა შენ?
მობეზრებულმა გადატრიალა თვალები.
-არ გახსოვს?
-რა უნდა მახსოვდეს?
უცბათ შეშინდა გოგოს,რაიმე გამოუსწორებელი ხომ არ ჩაიდინა გუშინ მთვრალზე.
-მართლა არ გახსოვს?თუ როგორ მეხვეწებოდი საბა არ წახვიდე დარჩი ოთახშიო?
-შენ ხასიათზე არ ვარ ეხლა!ნუ მატყუებ!
-არ გატყუებ!შენი აზრით რა მინდა აბა აქ?
-არა შანსი არა მე მაგას არ ვიზამდი!
-კი კი ქენი!თუ გინდა აი ნინის ვკითხოთ!
ნინის გახედა საბამ,რომელიც წამების შემოსუული იყო ოთახში.
-რა უნდა მკითხოთ?
-არა არაფერი!
თვალები დაუჭყიტა ეელენემ საბას არაფერი ,რომ არ ეთქვა.
ბიჭმა კი გაუღიმა და თვალი ჩაუკრა ელენეეს და ოთახიდან გაქრა როგორც გუშინ.
-ნინი გუშინ რა ჯანდაბა დავლიე?რატო ვარ ასე?
-როგორც ჩანს სვანებს კარი სასმელი აქვთ!ისე აქ რა კარგია!
-კიი ძალიან!
საწოლის მისაყუდებელს მიეყიდა ელენნე.
-ისე ის ბექას ძმაკციი რომა ლაშა,იცნობ ,როგორი ტიპია?
-რაში გაინტერესებს?
გველურად გაკრა ხელი მის გვერძე მწოლიარ გოგოს ხელი ელენემ.
-ისე უბრალოდ!
-ვატყობ ამ სოფელში მოსვლა,ორ ოჯახში მომიწევს.
-რას გულისხმობ?
-ლაშა მოგეწონა ხომ?
-ნუ ეხლა არ დაიწუნება!
-ოხ ნინი!ამაყენე ეხლა ! ჯობსს მივემზადოთ გრანდიოზულ ქორწილისთვის.


******

ორი კვირაც გავიდა და დადგა თაკოსთვის და ბექასთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი დღე,მათი ქორწილი.გადაწყვიტეს ქორწილი სვანეთში გადაეხადათ,გრანდიოზულად მოაწყვეს ყველაფერი ძაალიან დაეხმარათ ნინი და ელენე ამ საკითხში.ელენეს,რაც კი საქმე იყო საბას აბარებდა და ამით ნერვებსაც აწყვიტავდა.ნუ ბიჭი ისედაც ვერაფერს ამბობდა ძმაკაცის ქორწილი ,რადგან იყო ყველაფერა გაუძლებდა თვით ელენე არაბულსაც კი.
რაც შეხება ნინის და ლაშას, ამ ორი კვირის განმავლობაში ფლირტის მეტი არაფერი უკეთებიათ მაგრამ კარგი ურთიერთობა ჩამოუყალიბდათ,რაც ძაალიან აწყობდა თაკოს,რადგან ერთი დაქალი მაინც არ იქნებოდა დარეული ამ ქმრია ძმაკაცს.
მთელი სვანეთი ემზადებოდა გრანდიოზულ სვანურ ქორწილისთვის მოგეხსენებათ:
სვანური ქორწილი ყოველთვის ხმაურით იწყება. თითქოს მთებიც კი იგებენ, რომ სოფელში ახალი ოჯახი იბადება. დილიდან ხალხი იკრიბება, სახლები ივსება სტუმრებით, ეზოებში სიცილი და საუბარი ისმის. აქ ქორწილი მხოლოდ ორი ადამიანის ამბავი არ არის — ეს მთელი სოფლის დღესასწაულია.
ასეთი ამბავი იყო ონიანების სახლში სიძე პატარძალს ელოდნენ ,რომ ეკელსიაში წასულიყვნენ.სუყველა იყო ქორწილში არავინ დაუტოვებია ბექას და თაკოს.
უნდა გენახათ პატარძლის ოთახში რა საოცრებებს ეუბნებოდა ნინი თაკოს.

-ისე თაკო ეს კაბა ისე კარგად გადგას მკერდზე და რავიცი მივალთ საღამომდე?
სიძემ არა მგონია მოითმინოს.
-რებს მეუბნები გოგო?
თვალებ დაჭყეტილი უყურებდა თაკო მის მეჯვარეს და მგონი კიც ნანობდა ნინი ,რომ მეჯვარედ დაიყენა.
-ნუ გაწითლი კაცო!მერე რას იზამ სხვა გზა,რომ აღარ გექნება?თორე მე რა ხელის მომკიდედ გამოგყვები და ოთახამდე მიგაცილებ და დასწრება თუ გინდააა……
-ვაიმე ელენე მომაშორე ეს აქედან ან საერთოდ გაგდეთ ქორწილიდან!მგონი გათხოვების გარეშე დამტოვებს.
იმ წუთავეს ეცა ოთახში შემოსულ ელენეს თაკო.
-უიმე კაი ვხუმრობ!
ელენეს გაეცინა თაკოს სახეზე,ინფაქტი
ჰქონდა მიღებული ნინის ფანსტაზიებიდან და კი ეტყობოდა.
-კარგი თაკო გათხოვდება ეგაც და მერე ჩევნ მასტერკლასი ჩავუტაროთ მსგავსი!
გადაიხარხარა ელენემ.
-ერთი ამ რემბოს ქალს დამიხედეთ!დიდიხანია მთვრალი არ წაუყვანიხარ ხელ აყვანილი?
-ოო დამანებე თავი!
გაბრაზდა ელენე.
-ეს ორი კვირა არ გიჩხუბიათ ელენე!მგონი ლღვება თქვენ შორის კედელი!
თაკომ მთელი სერიოზულობით დაუწყო
ლაპარალი,რადგან ელენეს მოსწონდა საბა და ყველაზე მეტად ამის ამოცნობა გოგოს სახეზე შეიძლებოდა.
-რა დროს ეგ იდიოტია!ეხლა გავალ მე და ნინი იცოდე ამ
გოგოს ნუ მიგიჟებ ისაც ეყოფა რაც ელის!
გაიცინა და ელენე გავარდა კარიდან.
-შენც ელენეეეეეეე!
დაიყვირა თაკომ

ნინის კაბა გრძელი, ცისფერი, მკლავწყვეტილი და ელეგანტური იყო. თმაში კი ჩალისფერი, მსუბუქი კულულები ჰქონდა, რომლებიც მხრებზე თავისუფლად ეშვებოდა და მის იერს სიმსუბუქესა და სიმყუდროვეს მატებდა. თაკოს კაბა იყო თეთრი, გრძელი და ნაზი, გვერდებზე მსუბუქი ფაცხიანი დეტალებით. კაბის ზედა ნაწილი იყო ჩახშობილი, ჰარმონიულად უხდებოდა მის მკერდს და ყელზე პატარა გამჭვირვალე ქსოვილი ჰქონდა.

თაკოს თმა გრძელი, სწორი და ჩალისფერი ჰქონდა, რომელიც თავისუფლად ეცემოდა მხრებზე. მისი თმა მთლიანად ასიმეტრიულად იყო დაშლილი, რაც ლამაზად ხვდებოდა ფაქიზ, თეთრ ფარდას, რომელიც ქუდივით ეფარებოდა თავზე.

ელენეს კაბა იყო წითელი, მჭიდრო, ზურგზე ღია და მხრებზე ჩაჭრილი. კაბა სხეულს ჰარმონიულად მოჰყვებოდა და ხაზს უსვამდა მის სილამაზეს და ძალას.

მისი თმა მაღალი კულულებით იყო შეკრული, რაც გამოარჩევდა მის გამოსახულებას და კიდევ უფრო ელეგანტურს ხდიდა.

სამივე ძაალიან ლამაზი იყო,საკმაოდ ლაამაზი ისე,რომ ყველას ღია ჰქონდა პირი.

****
ელენემ,როცა პატარძლის ოთახი დატოვა პირდაპირ წავიდა ვიბლიანების სახლში,რომელიც მისიც იყო ბოლო ოთხი კვირა.ბევრი ადამიანი იყო ონიანების სახლში და ძლივს გაღწია სახლიდან.
მშობელებს ელოდა წუთი წუთზე უნდა მოსულიყვნენ.ვიბლიანების სახლის ჭიშკარი გადაკვეთა და იქაც ხალხი დახვდა ,სახლში შევიდა და პირველ რიგში რაც გაკეთა მაშო ბებოსთან მოძებნა.
-ვაიმე ელენიკო რა ლამაზი ხარ ბებია!
წამოიყვირა გოგის დანახვისას მაშოომ.
-მადლობა მაშო ბებო!
-მიდი ერთი დატრიალდი ბებო!
ელენეც დატრიალდა.-დედაა რა ლამაზი ხარ!არა არ გიშვებ ქორწილში მოგიტაცებენ შენ!რომელი სვანი ბიჭი გაგაჩერებს შენ ეგრე ჰა?
-ნუ ღელავ მაშიკო შენ უვნებელი დავბრუნდები უკან.
-შენ გენეცვალოს შენი
მაშიკო!
-მაშიკოო სად ხარ?
საბას ხმა მოესმა ელეენს,დღეს არ უნახიათ ერთმანეთი.ხან სად გარბოდა ერთი ხან სად.
-აქ ვარ ბებია!
-ბებია იქნებ წამოხვი….
მთელი სამყარო წამებში გაჩერდა.
ელენეს სილუეტი რომ დაინახა, სიტყვები ეცლებოდა, თითქოს ჰაერი გაუწყდა და გულმა ისე ძლიერ მოუკრა, ძლივს ფიქრობდა სად ამოეღო ხმა. ელენეს ლამაზი ღიმილი მასში მოულოდნელად რაღაცას აფრთხობდა, რაღაცს, რაც არ სურდა დაებადა.
საბა გააცნობიერა, რომ ეს გრძნობა არ იყო უბრალოდ მოწონება — ეს იყო სირთულე, რაღაც ძნელად დასამორჩილებელი ემოცია, რომელიც ახლა მის გულს ათამაშებდა.
-ბებიკო ნახე რა ლამაზია ელენე!
ელენემ უხერხულად გაიღიმა
ის ხომ საბასთან მარტი ჩხუბს იყო
მიჩვეული.მაგრამ
მაინც ძაალიან აინტერესებდა საბას აზრი.
-ხოო ისა რაზე შემოვედი!-აირია საბა-ბებიკო იქნებ წამოხვიდე?
-დაიცა,მაშიკო არ მოდიხარ ქორწილში?
გაკვრივებილმა შეხედა ელენემ
მაშიკოს
-არა,შვილო ,რა დროს ჩემი ქორწილებია?ქორწილებში ახალგაზრდებმა უნდა იარონ ,გადაიღონ ფოტოები,გაერთობ და ყველაზე მნიშვნელოვანი თავიანთი ისტორის წერა განაგრძონ.როცა დრო იყო ყველგან დავდიოდი მაგრამ მე ეხლა
მოხუცი ვარ და სახლში ყოფნა მირჩევნია.
-კი მაგრამ მაშო ბებო ძალიან კარგი იქნებოდა ,რომ წამოსულიყავი მე გაგართობდი.
-ჩემო ტკბილო,ჩემთვის ისიც საკმარისია ჩემთან სახლში,რომ
გხედა ნეტა სულ აქ მყავდე!
გაიცინა და ელენეს ზურგის უკან
მდგომ საბას გახედა,რომელიც ისევ ელეენეს ყურებით იყო გართული.
ზუსტად ამ დროს დაურეკეს ელენეს ლევანმა და ნათიამ,რომ გარეთ გამოსულიყო და დახვედროდა.
ელენეც გავიდა და ზუსტად ამ დროს გამოჩმდა ლევანიც მისი მანქანით.
-ოხ ჩვენო პირინცესა რა ლამაზი ხარ დედი!
მოეხვია მონატრებულ დედას ელენე
-მადლობა დე,შენც ლამაზად გამოიყურები.მამიკო,როგორ გიხდება შარვალკოსტუმი.
-მოდი გაკოცო ,რომ წამოხვედი ასე შორს და აღარ ბრუნდები!
გადაეხვია ლევაანი მონატრებულ შვილს.
-მამა ნუ გეშინია ქორწილის მერე მოგყვებით!
გაიცინა ელენემ
-წამოდით ეხლა პირველ რიგში შენი ძმაკაცი ნახე!
ელენემ ვიბლიანების სახლში შეიყვანა მშობლები.
-აბა მასპინძელო სადა ხარ?
დაიყვირა ლევანმა.
-ვაიმე ლევან ძმაო!გელოდდბი რამდენი ხანია!
მონატრებულ ძმაკაცს გადაეხვია დავითი.
-სულ ასეთ ლხინში და რაც მთავარია ბევრ ქორწილებში გვენახოს ერთამნეთი დავით!
-რათქმაუნდა ლევან,თამუნა მოდი ვინ უნდა გაგაცნო!
-მოვდივარ!
სამზარეულოში იყო თამუნა მაშიკოს თავის საყვარელ ყავას უმზადებდა სანამ სახლიდან გავიდოდა.
-გამარჯობათ!
ხელი ჩამოართვა ლევანს და ნათიას.
-თამუნა ეს პირველ რიგში ჩვენი ელენეს მშობლები არაინ და მეორე რიგში კი ჩემი მეგობრები!
ამის მოსმენაზე გაიცინეს ნათიამ და ლევანმა.
-ძაალიან სასიამოვნოა!
გაუღიმა თამუნამ წყვილს.
-ეს კი ჩემი ვაჟი,საბა ვიბლიანია!
მეორე სართულიდან მომავალ საბას გახედა ყველამ.
-გამარჯობათ,სასიამოვნოა!
ხელი ჩამოართვა საბამაც.
-რა კარგი შვილი გყავს დავით.
-კი ნამდივლად კარგია,მამის ,რომ არ გავდეს სულ აქეთ- იქით დახეტიალობს.
გაეცინა თამუნას.
-ჩემი ელენეც ეგრეა თამუნა, სუფთა ლევანია,რომ აფეთქდება ვეღარ ვაწყნარებთ.
ყველას გაეცინა.
მაშიკოც გაიცნეს ისე უქო
მაშიკომ ელემე ლევანს და ნათიას ცოტა გაკვირვებულებიც იყვნენ მართლა მათ შვილზე იყო საუბარი თუ არა.

ელენემ დატოვა,ვიბლიანების სახლი და პატარძლის ოთახისკენ გავარდა.ხან სად იყო ხან სად.გზაში სიძემ დაიჭირა.
-ელენე მოდი მოდი.
-რა გინდა დროზე ბექა!
-თაკო მანახე რა!
-დაიცა ბიჭო მოითმინე ცოტახანი!
-რას მიმალავთ ბოლოს მაინც ხომ ვნახავ მიდი მანახე!
-ვაიმე ნინია შიგნით,ხო იცი მაგის ამბავი ,რომ
სიძემ პატარძალი არ უნდა ნახოს მანამდე სანამ დრო არ მოვა.
-ოხ ეგ ნინი ჭირად გამიხდა.აი საბა დაიცა ,საბა მოდი აქქ!
საბას დაუძახა ბექამ.
-რა ხდება!
-მოკლედ ნინი უნდა გამოიყვანოთ შენ და ელენემ იმ ოთახიდან.
-მე რა შუაში ვარ ბექა?
წარბი აწია საბამ.
-ოხ ბექა,რას ეხვეწები ამ იდიოტს მე მოგუგვარებ.
-მგონი აქ ვდგავარ ქალბატონი ტურისტო!
-არაუშავს კარგად იცი უკვე იდიოტი,რომ ხარ.
-ეხლა ჩხუბი არ დაიწყოთ!ჩემი მეჯვარე სად არის!ლაშა სად არის?
-მგონი ვიცი როგორ უნდა გამოვიყვანოთ ნინი იქიდან!ლაშას დახმარებით.
ეშმაკურად თქვა საბამ,რადგან ყველას ჰქონდათ დანახული და მოსმენილი ნინის და ლაშას ფლირტაობა.
-მართალი ხარ!
წამოიყვირა ელენემ.
-იდიოტის დახმარება მგონი არ გჭირდებოდა შენ!
ირონიულად ჩაილაპარაკა საბამ.
-ზოგჯერ იდიოტსაც უმუშავდება,ის დამწნილებული ტვინი.
-გაჩუმდით და რამე ქენით!
გაჩერა ისევ ბექამ თორემ ესენი ისევ არ მორჩებოდნენ კინკლაობას დიდხანი.
-კარგი,ბექა ოღონდ 10 წუთში უნდა მოასწრო რაც გინდა და მეორე ფოტოგრაფი და ვიდეგრაფზდ ემოიციები გაზარდე თაკოს ვითომ პირველას ნახულობ თეთრ კაბაში.
-ოქეი ცოლისდაა!იმენა მიყვარხარ.
მოეხვია და ლოყაზე აკოცა.
-რა ცოლის და მე მოვიფიქრე.
-კარგი საბა მომყევი!
ელენემ ჩაკიდა ხელი და თან გაიყოლა.
ისეთ ადგილაას დაყენა სადაც ხალხი არ იყო.
-ლაშა მომიყვანე სასწრაფოდ!დილიდან არ გამოჩენილა.
-მე ფოსტა არ ვარ,რომ ადამიანებს ვდიო.
-კარგი მაშინ მე ვიპოვი და მინდა აუხსნა და დავითანხმო.
-აი ლაშა!მიდი მოიყვანე და ვეტყვი!
გაუღიმა ბიჭმა და ცალი წარბი აწია.
-ოხ!
ელენემ დაიჭიდა ლაშა და საბასთან მოიყვანა გაგებრობაში მყოფი.
აუხსნენს ყველაფერი რა როგორ უნდა ექნა.
-ნუ ლაშა რაზზე გამოიყვანე და ეგ თემები შენზეა.
-ვოვვ!მაგაზე უარს როგორ გეტყვი!თან მეც მაწყობს დავუახლოვდები!
ბოლო სიტყვები ჩუმად ჩაილაპარაკა.
-ოქეი,თქვენ შეგიძლიათ სტუმრებს მიხედოთ ნინი ჩემთან იქნება.
გაუღიმა წყვილს და პატარძლის ოთახისკენ დაიძრა ბიჭი.

კარზე სწრაფი კაკუნი გაისმა.
-ნინი, — ლაშას ხმა იყო, ოდნავ დაძაბული, — გამოდი ერთი წუთით, საქმე მაქვს.

ნინიმ წარბი შეკრა.
-რა საქმე, ლაშა? ქორწილია, სამინისტრო ხომ არაა.
-სერიოზული.
-შენგან სერიოზული ამ
დღებში.
-ეხლა ნუ იწყებ, მართლა მნიშვნელოვანია.

ნინი ცოტა დაიჭვდა, კარი ოდნავ გამოაღო.
-თქვი.
ლაშამ ვითომ ირგვლივ მიმოიხედა.
-აქ ვერ ვიტყვი.
-ოხ ლაშა,პატარძალი უნდა დამატივებინო — ჩაილაპარაკა ნინიმ და მაინც გამოვიდა დერეფანში, — აბა?
-ერთი ნაბიჯით აქეთ.
-კარგუ!

როგორც კი კარს გასცდნენ, ლაშამ ამოისუნთქა.
-მოკლედ… თაკოს კაბას პრობლემა აქვს.

ნინი შეჩერდა.
-რა პრობლემა?
-არაფერი.
-ლაშა!
-ანუ… მეგონა პრობლემა ჰქონდა.
-ანუ მოიტყუე.

ლაშამ მხრები აიჩეჩა.
-ცოტათი.

ნინიმ თვალები დააწვრილა.
-და რეალური მიზეზი?

ლაშა წამით გაჩუმდა, მერე გაუღიმა.
-უბრალოდ მინდოდა მენახე.

ნინიმ სიცილი ძლივს შეიკავა.
-ამისთვის „საქმე მაქვს“?
-აბა როგორ მეთქვა? „გამოდი, ლამაზი ხარ და მაკლდი“ ცოტა პირდაპირია.
-შენთან ყველაფერი პირდაპირია, — გაეცინა ნინიმ.
-ანუ არ გაბრაზდი?
-ცოტათი, — თქვა და მერე დაამატა, — მაგრამ ღირდა.

საბა ლაშას და ნინის წყვილს აკონტროლებდა ხოლო ელემე სიძე პაყარძალს.ესენი კი ეხმარებოდნენ სხვებს,რომ რამე გამოსვლოდათ მაგრამ თვითონ კი იყვენენ ვირებივით.
ერთ სიტყვას არ უთმობდნენ ერთამნეთს.
****

კარი ძალიან ნელა გაიღო.
თაკო ჯერ ზურგით იდგა, სარკეში საკუთარ თავს უყურებდა, თითქოს სუნთქვას იმახსოვრებდა.

ბექა ზღურბლზე გაჩერდა.
ერთი წამით უბრალოდ იდგა… და უყურებდა.
— თაკო… — ჩუმად წამოსცდა.

თაკო შეტრიალდა და რომ დაინახა, თვალები გაუფართოვდა.
— ბექა? შენ აქ რას აკეთებ?..

— ვერ მოვითმინე, — თქვა და ნაბიჯი გადადგა, — მინდოდა მენახე.

თაკო ნერვიულად გაიღიმა.
— წესები ხომ იცი…

— ვიცი, — თავი დაუქნია, — მაგრამ როცა დაგინახე… წესები საერთოდ დამავიწყდა.

ბექას ხმა ოდნავ აუკანკალდა. თვალებს ვერ აშორებდა.
— ულამაზესი ხარ.

— ნუ მეუბნები ასე, — ჩუმად თქვა თაკომ, — ისედაც გული მიფეთქავს.

— მეც, — გაეღიმა ბექას, — მეგონა მზად ვიყავი ამ დღისთვის… მაგრამ ახლა ვხვდები, რომ არა.

— რატომ?

— იმიტომ, რომ შენ რეალობაში უფრო ლამაზი ხარ, ვიდრე ჩემს თავში.

თაკომ ღრმად ჩაისუნთქა, თვალები აუწყლიანდა.
— მაშინ რატომ მოხვედი?

— რომ დარწმუნებულიყავი… რომ მე მართლა შენ გირჩევ.

ბექა ერთი ნაბიჯით მიუახლოვდა.
— თაკო…

თაკომ თავი ასწია.
— რა?

ბექამ სიტყვები ვეღარ იპოვა. უბრალოდ შეხედა… ისე, თითქოს პირველად ხედავდა.

— თუ არ შეიძლება… მითხარი, — ჩუმად თქვა.

თაკომ პასუხის ნაცვლად ხელი ნელა გაუწოდა და მკლავზე შეეხო.
— შეიძლება.

ბექამ ოდნავ დაიხარა. წამით შეჩერდა, თითქოს ისევ ელოდებოდა ნებას, მერე კი ფრთხილად, ძალიან ნაზად აკოცა.

თაკომ თვალები დახუჭა.

აკოცნა მოკლე იყო, მშვიდი… მაგრამ ყველაფერი თქვა.

ბექა შუბლზე მიეყრდნო.
— ახლა მართლა უნდა წავიდე.

თაკომ გაიღიმა.
— ახლა უკვე შეგიძლია.

ბექამ უკან დაიხია, კარი გააღო და სანამ გავიდოდა, კიდევ ერთხელ შეხედა.
— ჩემი ცოლი ხარ.

რამდენიმე წამი ჩუმად იდგნენ.

— უნდა გახვიდე, — ბოლოს თქვა თაკომ, ღიმილით, — სანამ ვინმე დაგვინახავს და მითუმეტეს ნინი.

— გავდივარ, — თქვა ბექამ, — მაგრამ ეს წამი ჩემთან რჩება.

თაკომ თავი დაუქნია.
— ჩემთანაც.

ბექამ უკან დაიხია და ისე ჩუმად გავიდა, როგორც შემოვიდა.

თაკო სარკეს მიუბრუნდა…
და უკვე სხვა თვალებით უყურებდა საკუთარ თავს. მარტო დარჩა ოთახში, ხელით ტუჩებს შეეხო და ჩუმად ამოისუნთქა.

*****

-თაკო მზად ხარ?
-კი ელენე!

თითქმის მთელი სვანეთი იყო ბექა ონიანის ქორწილში.ონიანების ერთადერთი ვაჟი ქორწინდებოდა და როგოგორც ონიანებს შეფერებოდათ ისეთი ქორწილი ჰქონდათ.
ბექას დედა ისეთი გახარებული იყო ამბით,მათ ოჯახში ახალი წევრი შევიდა და აწი უფრო გაიზრდებოდა და ეს უხაროდა ყველაზე მეტად.მხოლოდ მისი ქმრის ყოფნა აკლდა ამ მნიშვნელოვან დღეს,რასაც ძალიან განიცდიდა მაგრამ,რას შეცვლიდა ამ ქვეყნაზა ყველაფერი ღმერთის ნება იყო!

სიძე პატარძალი პირველ რიგში ჯვრის დასაწერად წავიდა.გვერდით მიჰყვებოდნენ მათი მეჯვარები ნინი და ლაშა.ხოლო სულ ბოლოს საბა და ელენე,რომლებსაც დიდი წვლილი ედოთ ქორწილის დაორგანიზებაში.

ჯვარი მესტიასთან ახლოს, ძველ სვანურ ეკლესიაში დაიწერეს. ქვის კედლებს ჩუმად ესმოდათ ლოცვა, ზარები კი ისე რეკავდა, თითქოს მთებს ატყობინებდა ახალ ამბავს. როცა წყვილი ეკლესიიდან გამოვიდა, ეზო სიხარულით აივსო.სუყველა ულოცავდათ შეუღლებას.

-ახლა ოფიციალურად შემიძლია ვთქვა ,რომ ჩემი ქმარი ხარ!
გაუღიმა თაკომ ბექას და ხელი ჩაკიდა.
-არად მეგონა მაგას უკვე მიხვედრილი იყავი.
ბექამაც გაუღიმა.
მაგრამ ვინ აცადა წყვილს სიმშვიდე.
-სიძე ბექა,რომ იციდე მაინც ,რადგან ამ გოგოს მამა და ძმა არ ყავს არ გეგონოს ,რომ რაღაცები შეიძლება გაგივიდეს.არ აწყენინო თორემ ყურებს დაგაჭრი.
ცოტაღა აკლდა ნინის არ ჩაცუცქულიყო კაბით და კრიალოსანი ეთამაშებინა ხელში,ისეთი სერიოზულებით ამბობდა.
-ნინი კარგად ხარ?
მთელი ძალით იკავებდა ბექა ,რომ ამ ეკლესის ეზოში სიცილი არ აეტეხა.
-კი შემომხედე ,ძაალიან კარგად ვარ.
ნინის სახეზე გაეცინა ბექას.
-კარგი ნინი გპირდები არ ვაწყენინებ თაკოს.
-ეგრე არ ჯობია ძმაო!ყოჩაღ!იმედია ელენესთანაც ასეთი დამჯერი ქმარი ეყოლება.
გადახედა ელენეს,რომელიც ფოტოგრაფს უხსნიდა რაღაცს.
-როგორი ქმარი ნინი?
იქვე მდგომ საბამ ჰკითხა ნინის ,რომლიც ასევე იცინოდა ნინის ქცევაზე.
-ნუ ამის ქმარი ვინც გახდება კი ისედაც დარხეული აქვს ამ გიჟის ხელში,მაგრამ მე და ლევანი ბიძია ყურებს დავაჭრით თუ აწყენენებს.
-ოხ ნინი!მე კიდე შენი მომავალი მეორე ნახევარი მეცოდება!
საბამ ჩაცინა და ლაშაა გახედა,რომელიც გაგიჟებული უსმენდა გოგოს.მაგრამ მაინც მოსწონდა ამ
გოგოს ეს განსხვავებული ხასიათი.
-იმედია გამიჩნდება ისეთი ვინმე ვინც ამის დაჭერას შეძლებს.
ჩაილაპარაკა თაკომ.


ფოტოსესია იქვე, ეკლესიის მიმდებარე სივრცეში დაიწყო. სვანური კოშკები ფონად იდგა, თოვლიანი მწვერვალები შორიდან უყურებდნენ, ქარი ნელა არხევდა ფარდებს და ყველაფერი ისე გამოიყურებოდა, თითქოს ეს დღე თავად სვანეთს დაეხატა. ფოტოებში მარტო ადამიანები კი არა, მთებიც მონაწილეობდნენ.ამ ფონზე კი წყვილი ულამაზესი იყო.ყველამ გადაიღო ფოტოები საბას და ელენესაც მოუწიათ ერთად გადაეღოთ მარტო ფოტოები,რადგან ფოტოგრაფმა დაყენა ძაალიან უხდებით ერთამნეთსო და ,რომ არ გადაგიღოთ არ შემიძლიაო.
სხვა რა გზა ჰქონდათ.
ელენე დაუდგა ძაალიან დიდი მანძილის დაშორებით,თითქოს შეჭამდა საბაო.
-ცოტა ახლოს,რომ მიწიოთ!
შენიშვნა მისცა ფოტოგრაფმა.
მიწია ელენე ჭიანჭველის ნაბიჯებით ოღონდ.
-კიდევ ახლოს!არა კიდე მიწიე!
ამაზე უკვე მობეზრდა საბას წელზე მოხვია ხელი და ტანზე აიკრო რასაც ქვია.
-ველურო!
ერთმანეთს უყურებდნენ და ძაალიან კარგად დაფიქსირა ფოტოგრაფმა ეს მომენტები.
-არ შეგჭამ ელენე!ნუ გეშინია,გადაგვიღოს და მერე გაგიშვებ.
-არ მეშინია.
-აბა ეს თრთოლვა რისი ნიშანია?
ირონიულად ჩაილაპარაკა ბიჭმა თითქოს მიხვდაო ყველაფერსო.
ამ კითხვაზე გაჩუმდა ელენე და კამრესკენ მმიტრიალდა.
-გაიღიმე იდოტო ,რომ მალე მოგიშორო.

ფოტოგრაფმაც გადაუღო და შემდეგ ნახვა საბას და ელენეს ფოტოები.
-არა ძაალიან დიდი ქიმია ამ ორს შორის.
ნინი ედგა გვერძე და თან ღადაობდა საბაზე და ელენეზე,როცა ფოტოგრაფის სიტყვები გაიგო.
-ოხ მეც მაგას ვიძახი!

****

ფოტოსესიასაც მორჩნენ და სვანეთში ერთ-ერთ ულამაზეს დარბაზში წავიდნენ,საიდან სვანეთი ულმაზესი გარემო იშლებოდა ფონად.
მაგიდებზე ყველას სახელი გვარი ეწერა სადაც უნდა დამჯდარიყვნენ სტუმრები.
რაც მთავარია ელენეს,თაკოსი და ნინის კლასი.ეს სამი კლასელები იყვნენ და ძაალიან კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ კლასთან.კიდევ კურსელები ყაბდა დაპატიჟებული თაკოს,ასევე ძაალიან ბევრი სტუმარი იყო ბექას მხრიდანაც ასევე ბექას და ლაშას კლასელებიც.
ეხლა საბა ამათი კლასელი ვერ იქნებოდა კაცი დაბერდა ლამის.მთელი შეყრა იყო ქორწილში.სტუმრებიც დასხდნენ ყველა
თავის ადგილას,მხოლოდ მეფე და დედოფალი აკლდა თავიანთი
მეჯვარებით.
გრანდიოზული შემოსვლა ჰქონდა.ვერ იტყოდა ვერავინ მეფე ჯობია ან დედოფალიო ორივე ერთამნეთზე ლამაზი იყო,თან ისე უხდებოდნენ ერთამნეთს ეს ხომ ცალკე საოცრება იყო.
თაკოს მხოლოდ დედა ყავდა მამა ადრეულ ასაკში გადდაეცვალა და მხოლოდ დედამისი ნანა ედგა გვერდში ეხლაც.ნანა უყურებდა მის ერთადერთ შვილს და მეტი არც არაფერი უნდოდა მთავარია მისი ბედნიერება იყო.
ქალი კი გაგიჟა ჯერ ,რომ გაიპარა და მეორე იმაზე ამ სიშორეს ,რომ წამოვიდა მაგრამ თუ სიყვარულია იქ უკვე დანარჩენს აზრი ეკარგება.

მეფე პატარძალს უკან,მეჯვარები მოყვებოდნენ,სხვათაშორის ნინი მშვიდად მოდიოდა,როგორც მშობელი ისე ადევნებდა თვალს ელენე.
-ნუ გეშინია ტურისტო,არაფერს არ აკეთებს გოგო ცუდს!
გვერდზე მდგომ საბამ გადაურჩურჩულა და თან ტაშს უკრავდნენ წყვილს.
-ვნახოთ მოგვიანებით ჩხუბი ,რომ აიწევა და გაიგებ გოგოს ბრალი იყოვი.
გაუღიმა და ისე შეხედა ბიჭს.
-ერთხელ ქორწილში გოგომაც ხომ
უნდა იჩხუბოს!
-ხოდა ბატონო ვიბლიანო!დღეს გილოცავთ ნინის ჩხუბს შესწრებით.
მხარი გაკრა საბას ერთი ახედა და თავის მაგიდისკენ დაიძრა.
უკან მიჰყვა საბაც,რადგან ზუსტას იმ მაგიდასთან იჯდა სადაც ელენე ნუ ასე გადაწყვიტა თაკომ და…
-არაბულოო!
ხმა მოესმა ელენეს და გვერძე მიხედა მისი კლასელი იყო ნიკა,რომელსაც ელენე მოსწონდა.ნუ რათქმაუნდა არ ანახებდა გოგოს ამას მაგრამ ამ ბოლი
ხანებშუ ძაალიან აქტიური გახდა.ხან წეერდა ხან ურეკავდა.ნუ ელენეს გულს მაინც ვერ იგებდა,რადგან ეს უკვე თქვენც იცით.

-ნიკააა!როგორ გამიხარდა შენი ნახვა!
ერთამნეთს ჩაეხუტნენ და ამ ჩახუტებამ მათთან მდგომი საბას ნერვები აუშალა.
-მეც სიხარულო!ძალიან გამიხარდა შენი ნახვა!
ლოყაზე უჩქმიტა გოგოს,რაზეც ცოტა არ იყოს ელენეს ეუხერხულა.
-რამდენი ხანია არ მინახიხარ?წინაზე კი გელაპარაკე მაგრამ პირისპირ ნახვა ყველაფერს ჯობია.
-ხო აბა!ბავშვები სად არიან?
-აი იქ ვზივართ!
ხელით ანახა ნიკამ
სადაც იჯდა მთელი კლასი,რათქმაუნდა ელენემაც იცოდა ვინ სად იჯდა მაგრამ რაღაცით უნდა გასცლოდა ამ ბიჭსს.
-კარგი მიდი ნიკა ცოტახანში შემოგიერთდებით და გავიხსენოთ ბავშობა.
-კარგი ელე!გელოდებით.
თვალი ჩაუკრა და გასცილდა გოგოს.ნიკას გაცლა და გოგოს ამოსუნთქვა ეერთი იყო.
ისიც კი ვერ შეამჩნია საბა ,რომ უკან ედგა მითუმეტეს,რომ დაინახა და მოისმინა ეს ყველაფერი.
-ანუ ამან *ელე* უნდა გეძახოს და მე ,რომ ეგრე მოგმართო ხან რა მომხვდება თავში ხან რა?
შენიშვნით და მკაცრი ხმით მიმართა გოგოს .
-შენ საერთოდ რატი იდექი იქ?
-ელენე!მაგას რა მნიშვნელობა აქვს?ვინ იყო ის ნიკა?
-აჩოტები გაბარო?
მაგიდასთან მივიდა დაჯდა და გვერძე მიუჯდა საბაც.
-აჩოტები არა,გამარკვიო სიტვაციაში!
-და რომელ სიტვაციაში?
-აი წეღანდელ ნიკაზე,რომელიც მოგმართავდა “სიხარულოთი”
-საბა,ეჭვიანობ?
გადაიხარზარა გოგომ.
-საბა მე შენი შეყვარებული კი არ ვარ!
-არ ვეჭვიანობ ,უბრალოდ მაინტერესებს!
იუარა ბიჭმა.
-ვიბლიანო მგონი ის ბურთი თავიდან უნდა გამოგიქანო მაგ თავში,რომელიც წინაზე გესროლე აგცდა და ლუკას მოხვდა!
-ბურთი არ მეყოფა ელენე!
სხვარამეც მჭირდება
თვალი ჩაუკრა გოგოს და მადიანად
შექცა საჭმელების დაგემოვნებას.
-იდიოტი!გარყვნილი!
ჩაილაპარაკა ჩუმად .
-მესმის!
-მაგიტო ვთქვი რომ,გაიგო!
ამის თქმაზე გაეცინა საბას.
-ვირი!
მაინც კიდევ დაყოლა
ელენემ.

****
მეფე-დედოფალმა პირველი ცეკვაც შეასრულეს ტრადიციული “ქართული”
იდეალურად დადგმული ჰქონდათ ,ნუ ექნებოდათ ნინი ედგათ თაკოს და ბექას მასწავლებლად.ისე გაწამა წყვილი აღარ უნდოდათ აღარც ქორწილი და მითუმეტეს ცეკვა.
ამ ცეკვის მერე კი დაიმსახურეს შექება.
-აი მესმის ცეკვა!ისე ვინ გასწავლა თქვენ ცეკვა ვინ არის ის იდეალური ადამიანი?
-ოხ ეს თავისთავზე შეყვარებული ადამიანი მომაშორეთ!
-მოდი მე მოგაშირებ რძალო!
ლაშა ამოუდგა გვერდით ნინის.
-მეცეკვებით?ხომ იცი ,რომ მეჯვარებმა უნდა იცეკვონ ეერთი ცეკვა.
-რა ვქნა სიძს გავყვე?
ბექას შეკითხა ნინი.
-რათქმაუნდა ნინი ნახე რა ბიჭია!
გაეცინა ბექას.
-კარგი მხოლოდ ჩემი სიძის გამო გამოგყვები!ოღონდ შენ თავში არ აგვიარდეს მაინც დაგაჭრი ყურებს თუ ამ გოგის აწყენინებ!
მაინც დაემუქრა ბექას კიდევ გაგრძელებდა დამუქრებას ,ლაშას წელზე,რომ არ მოეხვია ხელი და წამოეყვანა.
-რა გაკეთე ლაშა?კიდევ უნდა მეთქვა რაღაცა!
გაეღიმა ბიჭს
-ეგ მერე კარგი!მერე მეც მოგეხმარები და ერთად ვეჩხუბოთ!
-მპირდები?
-რაზე დაგპირდე ,რომ ჩხუბში მოგეხმარო?
-კი!
ისე საყვარლად გაუღიმა გოგომ ,რომ უარს ვერ ეტყოდა.
-კარგი,ოღონდ ეხლა ეს ცეკვა მაჩუქე და მარტო ბექას კი არა მთელ ქორწილს დავერიოთ მერე!
-კარგი!
-მაგრამ მე გოგოს მხარეს ვარ შენ კიდე ბიჭის და ეგ როგორ გამოვა?მე ბიჭის ხალხს უნდა დავერიო შენ კი გამოდის ,რომ გოგოს ხალ..
პირზე აფარა გოგოს ხელი და ცეკვაში აყოლია.
-ნინი უბრალოდ იცეკვე.
-კი მაგრამ,აქ ასეთი ამბავს გიხსნი რა,როგორ უნდა იყოს.
გოგოს სიტყვებზე ჩაეღიმა ბიჭს.გადმოყრილი თმა ყურის უკან გადაუწია და ყურთან ახლოს ლოყაზე აკოცა,რაზეც გოგი გაწითლდა და ენა ჩაუვარდა.
-ოხხ ნინი
გაეცინა ბიჭს,სუსტი წერტილი გიპოვე თუ ,როგორ გაგაჩუმო!
-ლაშაააა!იცოდე ეხლა ცეკვას არ ჩაგიშლი ,მაგრამ ამის მერე ჩემგან შორს!
ახლა მეორე ლოყაზს აკოცა გოგოს.
-ლაშაა!
-რაო ნინი?აღარ ხარ ჩხუბის ხაისათზე?
-კი ოღონდ მართლა ბიჭის მხარეს ვეჩხუბები და ეს შენ იქნები!
-მე მზად ვარ ,რომ გადამიარო ნინიკო!
აღარაფერი აღარ უთხრა ნინიმ უბრალოდ ცეკვა გაგრძელეს.



სუყველა შეურთდა მეჯვარების ცეკვას.სიძე დედოფალი,ლევანი ნათია,თამუნა და დავითი ქორწილში კი ვინც შეყვარებული წყვილი იყო ყველა ცეკვავდნენ,მარტო შეყვარებულებიც არა ნუ შერეულად იყვნენ მხოლოდ.ერთი გეგმა დაისახეს დავითმა და თამუნამ .დავითი ელენე გამოიწვია საცეკვაოდ ,რაზეც ელენეს უარი არ მიუღია.ხოლო თამუნა თავის შვილთან მივიდა და ეს ჯიუტი კაცი კი მოახერხა და გამოიყვანა საცეკვაოდ.ცოტახანი დავითი ელენეს ეცეკვებოდა თან გოგოს ,რაღაცაზე აცინებდა ამ სანახაობას კი საბა უყურებდა ,რაც ძაალიან მოსწონდა მამამისის და მისი საყვარელი ქალის ურთიერთობა.
-დედიკო ასეთი მზერა შენგან არასდროს მინახავს ქალის მიმართ!
გადიმებული უყურებდა თამუნა მასთან მოცეკვავე ბიჭს.
-როგორი მზერა დედა?
ზემოდან დახედა დედამის საბამ იმ სიმაღლე იყო.
-სიყვარულის!
ამაზე გაეცინა ბიჭს და პასუხი აღარ გასცა დედას პირიქით გაგძელა თამუნასთან ცეკვა,ქალი ისე დაბზრიალა ერთი ორჯერ ლამის წნევამ აუწია.
-დედა მგონი დაბერდი!
დასცინა ბიჭმა
-შე საძაგელო!ნახე ,როგორ მაწვალებ.
ზუსტად ამ დროს მიუახლოვდა დავითი ელენესთან ერთად.
-რადგან შენ ცოლს მიწვალებ მგინი ჯობია გავცვალოთ წყვილები.
ამის თქმაზე ელენემ თვალები დაჭყიტა.ვერ იშორენსა ამ ბიჭს სულ გვერდით ყავდა თან რაღაცა არეული იყო ხვდებოდა,აღარ უყურენდა საბას ,როგორც სხვა ბიჭებს.შეიცვალა ყველაფერი.იცოდა ,რომ მალე ეს ამბავი სხვანაირად გაგარძელდებოდა.
-კარგი ! მაშინ ჩაიბარეთ ბატონი დავით თქვენი თამუნა!
თამუნას ხელი ჩაუდო მაჯაში დავითს საბამ,თვითონ კი ელენე წაიყვანა საცეკვაოდ.

-ტურისტი,როგორ ყველგან ხარ!
უფრო მჭიდროდ მოკიდა წელზე ხელი ბიჭმა გოგოს.
-არა იდიოტო!ეს შენ ხარ ყველგან!
ამაზე ბიჭმა გაიცინა.
-მგონი დავითი უნდა დავიხმარო შენ მორჯულებაში!
-დათო ბიძია რა შუაშია?
-თავშია ელენე!მისი ხათრი ,რომ არა ასე მშვიდად არ მეცეკვებოდი ნუ არც გამიმყვებოდი!
-მართალი ხარ!უკვე კარგად გაგიცნივარ ამ ერთ თვეში ბატონო საბავ!
-უკვე დიდიხანია გიცნობ კარგად თან ელენიკო.
ყელზე მოახვევინა გოგოს ხელები,თვითონ კი გოგოს თმა უკან გადაუწია ,რომ მისი სახე ადვილად და კარგად დაენახა თან წელზეც მოხვია ხელები.
-ელენე ჯერ პირველ რიგში!და მეორე ისე ვცეკვავთ არ ეგონოთ ,რომ ერთად ვართ!
-რა არ ვართ ერთად?
-რათქმაუნდა არა!ლუკას ხედავ აქ სადმე?ისაც ზედმეტი იყო ,ლუკას აქ ყოფნის დროს ,რომ მოგვიწია ტყუილი შეყვარებულობანა.
-ოხ !ნეტა როდის დაყენებ გრძნობებს პირველ ადგილზე და უკან გადაიტან თავმოყვარეობას და სიჯიუტეს.
-არასდროს!რადგან შენთან გრძნობების დაყენება არ დამჭირდება პირველ ადგილზე!
-ოჰჰ,როგორი თვითდაჯერებული ბრძანდებით ქალბატონო ელენე.
-ისაც ზედმეტია,მთელი ცხოვრების მანძილზე ,რომ უნდა გიყურო ჩემი დაქალის გამო!
-ბედმა თვითონ მიგიყვანა ფეხით!!

პასუხი აღარ დაუბრუნებია ელენეს უბრალოდ ცეკვადნენ.საბა ელენეს სილამაზით და სიახლოვეთი იყო ბედნიერი.ისედაც ულამაზესი იყო
ელენე და მითუმეტეს ქორწილში ხომ საერთოდ.ვერ ძღებოდა ყურებით საბა სულ ყოველ წამს უნდოდა თვალი მოეკრა და აღექვა ელენეს სილამაზე.საოცარი სილამაზე ჰქონსა ელენეს ძაალიან განსხვავებული ,არცერთ გოგოს ,რომ არ გავდა.იქნებ ზუსტად ამან შეიპყრო საბა?

სიმღერაც დამთავრდა.
-კარგი პარტნიორი ბრძანდებოდით ტურისტო.
ნელ-ნელა გაუშვა ხელი საბამ.
-არც შენ გიშავდა ნერვები ,რომ არ აგეშალა და პირი დაგეკუმა ცეკვის დროს მაინც.
ამაზე საბამ გაიცინა.
ცოტახანი შეწყვიტეს ცეკვა და მთელი
ამბები .თაამადა დიდ სადღეგრძელოს ამბობდა ლოცავდა სიძე დედოფალს და ბედნიერ მომავალს უსურვებდა.

-ვაიმე საბიკოოო!როგორ ხარ?
გვერძე ედგა საბა ელენეს,როცა ვიღაც გოგო მიახტა და ყელზე ჩამოეკიდა სიხარულისგან.
-ბარბარე შენ როგორ ხარ?
-შენგან დავიწყებული,როგორ ვიქნები?
წარბ აწეული უსმენდა ელენწ წყვილის დიალოგს.
-ოხ მე კი არ წავედი თბილიში და დავიკარგე!
-რა ვქნა საბა ასე მოითხოვს საქმები!ისე ამ ზაფხულს აქეთ იქნები ხომ?
-წესით კი ,თუ ძაალიან მნიშვნელოვანი საქმე არ მქონდა თბილიში.
ამ სიტყვებზე ელენეს გადახედა.
-რამდენი ხანია ერთად არ შევკრებილვართ,თან ბექამაც ცოლი მოიყვანა მაგასაც დიდად აღარ ეცლება ჩვენთვის.
გაიცინა ბარბარემ და თან ბიჭს მიეხუტა რასაც ქვია.
კიდევ გაგრძელეს საუბარი ,რაზეც ელენეს უკვე ნერვები აკუწვაზე ჰქონდა ძაალიან აინტერესებდა ვინ იყო ეს ბარბარე ასე ახლოს ,რომ ყავდა საბას.ერთი შებრუნდა ბიჭისკენ ახედა დაუბღვირა და მისი კლასელების მაგიდისკენ დაიძრა.
ელენეს დაბღვერა და საბას გაცინება ერთი იყო.
-რაო საბა რა გაცინებს!
-არაფერი უბრალოდ, რაღაცა გამახსენდა და იმაზე გამეცინა!
****

ძაალიან კარგად ერთობოდა ელენე კლასელებთან,ნინიც მივიდა და მითუმეტეს ერთი ჟრიამული ჰქონდათ,რა აღარ გაიხსნენეს მთელი ერთად გატარებული თორმეტი წელი.ელენე თან საბას აკვურდებოდა და მასთან მდგომ ბარბარეს,ვერ ხვდებოდა რა სჭირდა რა იყო ეს გრძნობა მაგრამ ერთი იცოდა,რომ არ შეიძლებოდა.რამდენიმე ჭიქა მიყოლებით დალია.ნიკას გვერდით იჯდა თან და ხან რაზე იცინოდნენ ერთად ხან რაზე.
-აბა შემდეგი ვინ თხოვდება ან ვის მოყავს ცოლი?
ერთერთმა კლასელმა დათომ დასვა შეკითხვა.
-როგორც მე ვაკვირდებოდი წეღანდელ ცეკვას მომდევნო რიგში ჩვენი ლევანი მოიყვანს ანანოს ცოლად.
ლევანი და ანანო მათი კლასელები იყვნენ,რომელსაც ერთმანეთი უყვარდათ.
რათქმაუნდა წყვილი არ იჯდა იქ თორემ ამას არ იტყოდნენ.
-მართალი ხარ ნიკა.
დაეთანხმა ნინი.-მალე გოგოს და ბიჭის მხირდანაც სტუმრები ვიქნებით.
-აბა ნინი შენ ვინ მოგიყვანს,პირველ კლასიდან დირექტორის კაბინეტში იჯექი.
ელენემ დასცინა ნინის.
-მერე ცუდი საქმის გამო კი არ ვიჯექი იქ?საცემი იყო ის ჩვენი პარალელ კლასელი თიკო და მისი ბოიფრენდი შაკო.
-ოხ ნინი შენ ისევ არ შეცვლილხარ!
ნიკამ გადახედა ნინის.
-ნიკა შენ არავინ გყავს?
ნინიმ დაუწყო გამოკითხვა სპეციალურად ნიკას,აიჯტერესებდა ისევ გრძნობდა თუ არა რამეს ელენეს მიმართ,რაზეც ელენეს ჩქმეტა იგრძნო ფეხზე.
-არა ნინი არავინ არ მყავს.
-რატო ბიჭო მერე?აგერ თაკომაც კი გაჯობა!
-ნინი მე,რომ მეკითხები შენ კი ყიფილხარ დაკავებული!
გაიცინა ნიკამ და აქეთ შეუტია .
-ოჰ საიდან მოიტანე ვითომ?
-წეღან ცეკვის დროს ვინ იყო ის ტიპი?
-ოო ეგრე ელენეც ეცეკვებოდა საბას მაგრამ!
-ხო ეგაც შევამჩნიე!
ჩაილაპარაკა ნიკამ და გოგის გადახედა.
-ნუ გეშინია ნიკა მე და ელენე თავისუფლები ვართ და არც ქორწილში არ გამოგტოვებთ!
გაიცინა ნინიმ ერთი ჭიქა არაყი უცბათ დალია და წამოიყვირა.
-აბაა წავედით უნდა ვიცეკვოთ!
ცეკვა-ცეკვით წაიყვანა ნახევარი ბავშვები,მხოლოდ ელენე და ნიკა დარჩნენ სუფრაზე,რაც არ დარჩენია საბას შეუმჩენეველი.
-ელენე!
-გისმენ?
-ის ბიჭი შენთვის ვინა ვინც გეცეკვებოდა?
-რამე მნიშვნელობა აქვს მაგას შენთვის ნიკა?
უკვე ნერვები ეშლებოდა ელენეს და თან არ უნდოდა ამ თემაზე საუბარი.ამ დღეს ვერ გაფუჭებდა.
-მაინტერესებს უბრალოდ!
-ოხ ნიკაა!
ფეხზე წამოდგა-ნიკა უბრალოდ გაგრძელე ცხოვრება,ჩემს გარდა ბევრი გოგოა.
-ხომ მაგრამ შენ სულ სხვა ხარ!
-დამიჯერე მაგას ერთხელ აღარ იფიქრებ.
ძაალიან მშვიდად დატოვა კლასელი,რომელსაც ალბათ დიდიხანი აღარც შეხვდებოდა.ძაალიან აწუხებდა ის ,რომ ბიჭი იტანეჯბოდა ამ ცალხმრივილი გრძნობით,მაგრამ ვერაფერს ვერ უშველიდა ,რადგან ცხოვრებაში ალბათ უბრალოდ ადამიანი მოსწონებია მან არ იცოდა რას ნიშნავდა სიყვარულის გრძნობა.მაგრამ შეიძლება იცოდა მაგრამ ვერ გაერკვია ეს მოწონება არის თუ სიყვარული.მის ცხოვრებაში პირველად ასეთ მოკლე დღეში ერთმა პიროვენაბმ არია და ეს საბა ვიბლიანი იყო.ეს პიორვენბა ყველენაირად აღიზიანებდა მაგრან ასევე იზიდავდა.საშინლად არ მოსწონდა როცა საბა სხვასთან ერთად თუნდაც იდგა.ეგოისტი გახდა მაგრამ რა შეძლო,მისთვის საბა ვინ იყო?მეგობარი?შეყვარებული?საქმრო?არცერთი!მხოლოდ მეობრის ქმრის ძმაკაცი და მამის მეგობრის შვილი იყო.


შეუერთდა კლასელების ცეკვას — თითქოს სწორედ ეს სჭირდებოდა, ცოტა ხნით მაინც განეტვირთა გონება და ყველაფერი დაევიწყებინა. მუსიკის რიტმს აჰყვა, ხმაურსა და სიცილში ჩაიკარგა და ნელ-ნელა გულიდანაც მოეხსნა ის დაძაბულობა, რომელიც მთელი დღე თან დაჰყვებოდა. დალოცა კიდეც, სიძესთანაც იცეკვა და სიძის მეჯვარესთანაც — ყველას ღიმილით პასუხობდა, თითქოს ამ საღამოს მხოლოდ სიხარული არსებობდა. ქორწილის აურზაურში მთლიანად ჩაიძირა და გართობის გარდა აღარაფერზე ფიქრობდა. იცოდა, ეს დღე ბოლომდე უნდა შეერგო, თითოეული წამი უნდა დაემახსოვრებინა.

საბა შორიდან უყურებდა. ელენე ასეთი ბედნიერი ჯერ არასდროს ენახა — თვალებში სინათლე ჰქონდა, სიცილი კი გულწრფელი და თავისუფალი იყო. მისი მოძრაობები მსუბუქი ჩანდა.საბა ხვდებოდა, რომ სწორედ ეს სურდა — ელენე ყოველთვის ასე ენახა, ბედნიერი და უდარდელი. გულში ჩუმად დაისახა მიზნად, რომ ამ ღიმილის შენარჩუნებაში თვითონაც მიეღო მონაწილეობა, რომ მისი ბედნიერება მხოლოდ ერთი დღის მოგონებად არ დარჩენილიყო.

ნელ-ნელა ქორწილიც სრულედებოდა.მხოლოდ ახალგაზრდები იყვენენ დარბაზში.ცეკვავდნენ,მღეროდნენ,სვამდნენ.ბევრის ისტორია იწერებოდა თაკოს და ბექას ქორწილში მაგრამ მთავარი მათი იყო ,რადგან ეხლა უნდა ჩაეყარათ ფუძე მათი ისტორის.

ელენეს 5 ჭიქამდე ჰქონდა დალეული მაგრამ სასმელი ისე ეკიდებოდა,საპირფარესოში გადაწყვუტა გასვლა მაკიაჟიც ,რომ შესწორებინა და გამოფხიზლებულიყოც.
-ელენეე სად მიდიხარ!
ნინი წამოეწია,რომელიც ისეთ ენერგიაზე იყო ალბათ მთელი ღამე იცეკვებდა.
-მოვალ ნინი,მაკიაჟი უნდა შევისწორო.
ნინი კი მიუტრიალდა ერთ-ერთ ბექას სტუმრებიდან ბიჭს და იმას დაუწყო ცეკვა.

ელენე უკვე პომადას ისვამდა,როდესაც საბა შევიდა საპირფარესოში და კადი გადაკეტა.
-საბა აგერია ოთახი,კაცების მოპირდაპირე მხარესა.
გაკვირვებული შეხედა ელენემ მომღიმარ ბიჭს
-არა ტურისტი არ ამრევია,სწორად იქ შევედი სადაც საქმე მქონდა!
-უიი მაშინ სასურველი პიროვნება არ დაგხვედრია!ბარბარეს თუ ეძებდი დარბაზში იყო!
საბა გაღიმებული უყურებდა გოგოს.
-ელენე შენთან მოვედი!
-უიი,მერე ბარბარე არა ცოდო?გოგო გელოდება და რა პონტია,რომ ჩემთან მოდიხარ ,როდესაც გოგოს ასე ძალიან მოსწონხარ?
-ეჭვიანობ!
ისე ესიამოვნა ბიჭს აი დავიჭურეო.
-ოჰჰ რას ამბობ!
სიცილი დაიწყო გოგომ.-მე შენზე რატო უნდა ვიეჭვიანო?
-სახეზე გეტყობა ყველაფერი!
-ეგრე შენც გეტყობა სახეზე ყველაფერი!
-მაგალითად რა მეტყობა?
-საბა ნერვებს ნუ მიშლი გაღე კარი და გამიშვი ვინმეს შეიძლება უნდა შემოსვლა.
-ნუ გადაგაქვს სხვარამეზე თემა ელენე!კითხვა დაგისვი რა მეტყობა სახეზე და მერე გაგიღებ კარს.
მიხვდა ელენე ,რომ ამ ვირისგან თავს ვერ დაღწევდა.
-მაგალითად ჩემი კლასელის გვერძე,რომ ვიყავი რა სახით იყურებოდი?
-აი მანდ მადლობა თქვი,რომ გადამირჩით!
-უკაცრავად?
-რა უკაცრავად?ბიჭს ევასები პირდაპირ ეტყობა!
-მერე შენ რა?შენ რა შუაში ხარ?
უკვე ნერვები ეშლებოდა საბას და ამჩნევდა ელენე მაგრამ უნდოდა ,რომ სასწაულად გაებრაზებინა.
-რებს მელაპარაკები?ხვდება ,რომ არ მოგწონს და მაინც არ განებებს თავს!
-და რა იცი ,რომ არ მომწონს?
ამ კითხვაზე ჩაეღიმა საბას და გოგოს სახესთან დაიხარა,მაინც ვერ მოახერხა ელენემ გაღიზიანება.
-ელენე,როცა ვიღაცა მოგწონს და თუნდაც გვერდით გიდგას,ლოყები გიწითლდება თვალთან ახლოს,როგორც ახლა!

ხელი ნელა გადაუსვა ბიჭმა გოგოს ლოყაზე. ელენემ უნებურად სუნთქვა შეიკრა. გული ისე სწრაფად უცემდა, თითქოს მთელი საპირფარეშო გაიგებდა.

— საბა… — ჩუმად თქვა, მაგრამ ხმა ბოლომდე ვერ ამოუღო.

ბიჭი კიდევ უფრო ახლოს მივიდა. თვალს არ აშორებდა. ელენე ცდილობდა მშვიდად დარჩენილიყო, მაგრამ მზერა გაურბოდა — ხან მის თვალებს უყურებდა, ხან ტუჩებს.

— ისევ იტყვი, რომ არაფერია? — ჩურჩულით ჰკითხა საბამ.

ელენემ პასუხის ნაცვლად თვალები აარიდა, თუმცა უკან აღარ დაუხევია. ხელები ნელა ჩამოუშვა, თითქოს დანებდაო.

— კარი გააღე… — ძლივს თქვა, მაგრამ თვითონაც მიხვდა, რომ უკვე აღარ უნდოდა გასვლა.

საბას გაეღიმა. თითებით ნიკაპზე ნაზად შეეხო და თავი ოდნავ ააწევინა, რომ თვალებში ჩაეხედა.

რამდენიმე წამი უბრალოდ უყურებდნენ ერთმანეთს. დაძაბული სიჩუმე ჩამოვარდა — ისეთი, სადაც სიტყვები ზედმეტი იყო.

— ელენე… — თითქმის ჩურჩულით თქვა საბამ.

გოგომ პასუხად მხოლოდ თვალები დახუჭა.

საბამ ნელა დაიხარა და ფრთხილად შეეხო მის ტუჩებს. პირველი კოცნა მოკლე და ძალიან ნაზი იყო, თითქოს დარწმუნება უნდოდა, რომ ელენე არ გაეწეოდა. მაგრამ გოგო არ მოშორებია — პირიქით, თითებით მაისურზე ჩაეჭიდა.

მეორედ უკვე თვითონაც მიუახლოვდა.

გარეთ ხმაური ისმოდა, მაგრამ იმ მომენტში ორივესთვის ყველაფერი გაქრა — დარჩნენ მხოლოდ ისინი და ის გრძნობა, რომელსაც ვეღარ მალავდნენ.

როდესაც ბიჭი გოგოს ტუჩებს მოშორდა თვალებში ჩახედა.
-როდამდე უნდა მეჯიუტო ელენე?
-მე…მეე…
-კარგი!უბრალოდ ეხლა გავალ და იცოდე დაგელოდები!-ლოყაზე აკოცა.-გასვილისას შემოხედა გაწითლებულ გოგოს და ჩაეღიმა.
-ელენე ტუჩზე პომადა დაიმატე თორემ
ნინი შეამჩნევს და ჯერ ახალგაზრდა ვარ ვერ მოვკვდები.
ამის მოსმენისას გოგოს გაეცინა.
საბა,რომ გავიდა სარკეში ჩაიხედა.მიხვდა ,რომ ეს მოწონებაზე მეტი იყო!.

****
დარბაზში,როცა დაბრუნდა კიდევ ერთი ჭიქა დალია,რადგან საბას ვერ უყურებდა თვალებში რცხვენოდა.რაც საბას სასაცილოდ არ ჰყოფნიდა.
-ელენე რა გჭირს?
ნინიმ იმ წუთავეს შეატყო გოგოს უცანურობა.
-არაფერი უბრალოდ ცოტა ნასვამი ვარ!
-ოხ გოგო ორ ჭიქას ვერ ერევი!და შენ კოცნას როგორ აიტან საერთოდ დადებილდები ალბათ პირველი კოცნა ,რომ გექნება.
ამის გაგონებაზე თვალბი დაჭყიტა გოგომ და საბასკენ მიხედა,რომელიც ახლოს იდგა და ეს საუბარიც გაიგო.
-ენა გაჩუმე გოგო!
-ოჰ ვითომ რატო?
-ბექა და თაკო სად არიან?
სიძე პატარძალი არ ჩანდა არსად.
-არ ვიცი!
მხრები აიჩეჩა ნინიმ.


(20 წუთის წინ)

ქორწილი სულ უფრო ხმაურიანი ხდებოდა — მუსიკა ძლიერდებოდა, სტუმრები ცეკვის მოედანზე ერთმანეთს ენაცვლებოდნენ და ვერავინ ამჩნევდა, როგორ გადახედა თაკომ ბექას. ეს უბრალო მზერა არ იყო — შეთანხმებას ჰგავდა. ბექამ ოდნავ თავი დაუქნია და ორივემ თითქმის ერთდროულად გაიღიმა.

რამდენიმე წუთში ბექა სუფრიდან უხმაუროდ წამოდგა, თითქოს მეგობრებს მიჰყვებოდა გარეთ. არავის გაჰკვირვებია — სიძე ათას საქმეში იყო. ცოტა ხანში თაკოც თითქოს კაბის გასასწორებლად გავიდა დარბაზიდან. მეჯვარეებს ეგონათ, უბრალოდ დაისვენებდა.

გარეთ სვანეთის ღამე დახვდათ — სუფთა, ცივი ჰაერი და თავზე უსასრულოდ მოჭედილი ვარსკვლავები. შორიდან ისევ ისმოდა დოლ-გარმონის ხმა, მაგრამ აქ უკვე სიმშვიდე სუფევდა. ბექა ეზოს ბოლოში ელოდა, სადაც მანქანა ჩუმად იდგა.

— მართლა მივდივართ? — სიცილით ჰკითხა თაკომ, თუმცა თვალებში თავგადასავლის მოლოდინი უელავდა.

— აბა რა… ჩვენი ქორწილია და ცოტა მაინც უნდა მოვიპაროთ, — უპასუხა ბექამ.

რამდენიმე წუთში სოფელი უკან დარჩა. მანქანა მთის ვიწრო გზაზე ნელა მიიწევდა, ფანჯრიდან გრილი ჰაერი შემოდიოდა, ქვემოთ კი მდინარის ხმა ისმოდა. თაკო ჩუმად იყურებოდა გარეთ — ბნელი მთები, შორიდან ანთებული სახლების ნათურები და ისეთი სიმშვიდე, თითქოს მთელი სამყარო მხოლოდ მათთვის გაჩერებულიყო.

— ახლა ალბათ გვეძებენ, — თქვა მან სიცილით.

— დაე ეძებონ, — ბექამ ხელი მოხვია, — მთელი ცხოვრება ხალხში ვიქნებით… ეს ღამე კი მხოლოდ ჩვენია.

და სვანეთის ცივ, ვარსკვლავებიან ღამეში, ქორწილიდან გაპარულებმა პირველად იგრძნეს, რომ ამ დღის ყველაზე ნამდვილი ნაწილი სწორედ ახლა იწყებოდა — როცა აღარ იყვნენ სიძე და პატარძალი სტუმრებისთვის, არამედ უბრალოდ თაკო და ბექა, ერთმანეთის გვერდით.

****
(40 წუთის შემდეგ)
შუა დარბაზში ერთ-ერთ მაგიდასთან იჯდდა ნინი და წუწუნებდა იმის შემდგომ რაც გაიგო,რომ სიძე პატარძალი გაიპარნენ.
-გაიპარნენ!
-ნინი აბა არ იშლებოდა აქაურობა და რათქმაუნდა წავიდოდნენ!
-ელენე რას იძახი მე უნდა გამეცილებინა ის გოგო რაა!ოხ ჩემს სიძეს მოუწევს,რომ აგოს პასუხი მაგაზზე.
-მიკვირს აქამდე,როგორ გაძლო ბექამ!
გაეცინა ლაშას.
-რას ქვია გაძლო,აქ ჩვენ სიძე პატარძლის გარეშე ვერთობიდით.
ისევ არ აჩერებდა ნინი ენას.
-კარგიც ქნეს,რომ წავიდნენ.
მოუახლოვდა საბა,ელენეს გვერძე სკამზე დაჯდა და სიგარეტს მოუკიდა.

გასაგებია — აქ მთავარი ახლა სიძე-პატარძლის გაქცევაზე რეაქციაა, და ელენე-საბას შორის რაც მოხდა ფონად უნდა დარჩეს, რომ არავის არაფერი დაეჭვდეს. აი ასე შეგიძლია გააგრძელო ბუნებრივად:

⸻

— კარგიც ქნეს, რომ წავიდნენ.
მოუახლოვდა საბა, ელენეს გვერდზე სკამზე დაჯდა და სიგარეტს მოუკიდა.

— კარგიც ქნესო?! — მაშინვე აიფეთქა ნინი. — მე კიდე აქ ვზივარ და პატარძალს ვეძებ! ტელეფონზეც არ მპასუხობს!

— ალბათ უკვე გზაში არიან, — მშვიდად თქვა ლაშამ. — ბექას სახე ნახე ბოლოს? კაცი ძლივს ითმენდა.

— ჰოო, — დაეთანხმა საბაც სიცილით. — ისეთი თვალებით უყურებდა თაკოს, გასაკვირი არცაა რომ გაიპარნენ.

— მაინც არ ეპატიებათ! — არ ნებდებოდა ნინი. — ტორტის გაჭრა ვინ უნდა გააკეთოს ახლა?

— ჩვენ გავჭრათ, — მხრები აიჩეჩა ელენემ. — რა პრობლემაა? მთავარი ნაწილი უკვე იყო.

— აი ზუსტად! — წამოიძახა ლაშამ. — ოფიციალური ნაწილი მორჩა, ახლა ნამდვილი ქორწილი იწყება.

მაგიდასთან სიცილი ატყდა. ვიღაცამ მუსიკას აუწია და ხალხიც ნელ-ნელა საცეკვაოდ იშლებოდა.

— დადებს ნახავ, ხვალ ფოტოებს ატვირთავენ სადმე მთაში ან გზაში, — თქვა საბამ. — კლასიკური გაქცევა.

— მე მაინც მივწერ! — ტელეფონი აიღო ნინიმ. — პასუხი უნდა აგონ!

— ნუ აწუხებ, — გაეცინა ელენეს. — პირველად დარჩნენ მარტო როგორც ცოლ-ქმარი.

ნინიმ თვალები გადაატრიალა, მაგრამ თვითონაც გაეღიმა.

— კარგი, კარგი… ბედნიერები იყვნენ და მაგიტომ ვაპატიებ.

ამ დროს წამყვანმა მიკროფონში გამოაცხადა, რომ სიძე-პატარძალი უკვე წავიდნენ და საღამო თავისუფალ რეჟიმში გაგრძელდებოდა. დარბაზში ხმაური და ტაში ატყდა.

— აი, ოფიციალურადაც დაგვტოვეს, — თქვა ლაშამ. — ახლა ვინ მოდის ცეკვაზე?

— მე არა ჯერ, — თქვა ელენემ სწრაფად.

— მეც დავისვენებ ცოტა, — დაამატა საბამ ისე ბუნებრივად, თითქოს უბრალოდ დაემთხვა.

ნინიმ ეჭვით შეხედა ორივეს, მერე მხრები აიჩეჩა.

— კარგი, თქვენ ისხედით, მე მივდივარ ხალხში ამბების გასაგებად!

როგორც კი ნინი მოშორდა, მაგიდასთან წამით სიჩუმე ჩამოვარდა. მუსიკის ფონზე ელენემ ჩუმად ამოისუნთქა.

საბამ ოდნავ გადახედა.
მაგრამ ელენე არ უყურებდა,იმ წუთავეს გაწითლებოდა რცხვენოდა.ასე მის ყოფილთან ლუკასთანაც კი არ ყოფილა.რა სჭირდა,მაგრამ ერთი იცოდა,რომ საშინლას იზიდავდა ეს ადამიანი და ძაალიან სჭირდებოდა გარკვევა საკუთარ თავში.
დრო სჭირდებოდა და ხვდებოდა ამ დროს საბა უთმოობდა ,რომ დაფიქრებულიყო და სწორი ნაბიჯი გადედგა.ვერ წარმოიდგენდა თუ ასე მალე მისი ცხოვრება შეიცველბოდა.იმდენი ახალი პიროვნება გამოჩნდა მის ცხოვრებაში,რაც სვანეთში დაიწყო მოგზაურობა მისი გაცნობა.ზუსტად მის საყვარელ ადგილას შეხვდა ადამინს,რომელიც მთელი ცხოვრება ელოდა.ხვდებოდა,რომ ვიბლიანი ზუსტდ ის იყო მაგრამ ნაბიჯის გადადგმა ეშინოდა.

*****

დარბაზი ნელ-ნელა ცარიელდებოდა. მუსიკა უკვე მშვიდი გახდა, ზოგი სტუმარი ემშვიდობებოდა ერთმანეთს, ზოგი ქურთუკებს იცვამდა.

— მგონი მართლა მთავრდება ყველაფერი, — ამოიოხრა ნინიმ და ჩანთა აიღო. — სიძე-პატარძალიც გაიქცა, ხალხიც დაიშალა… წავედით ჩვენც?
-აუ კი ძაალიან დავიღალე ფეხები დამატვრია ამ ქუსლიანებმა.
წუწუნი დაიწყო ელენემ.
-გარეთ გადით და მანქანასთან დამელოდეთ!ლაშა გოგოებს გაყევი.
საბას ,რაღაც საქმე ჰქონდა დარბაზის მეპატრონესთან ამიტომ სადღაც 5-10 წუთი სჭირდებოდა.
გარეთ სასიამოვნო სიგრილე იყო,ძაალიან ესიამოვნა ელენეს.
-მოკლედ ეს ქორწილი ჩხუბის გარეშე იყო!
ისევ უკმაყოფილო იყო ნინი.
-ნინი შენ ხომ არ გაგიჟდი?
ელენემ შეხედა გაბრაზებული სახით.
-ისე ნინი,რატომ არ დაიწყე ჩხუბი?არადა გელოდებოდი,რომ დაგხმარებოდი.
-შენი ბრალია ვაჟბატონო,სულ გამეფანტა გონება და გადამავიწყდა.
ისე ისროდა ნინი სიტყვებს არც კი უფიქრდებოდა,რას ლაპარაკობდა და მის სიტყვებზე ელენეს გაეცინა და ხვდებოდა,რომ მის მეორე დაქალასაც უკვე დარხეული ჰქონდა.
-აჰა ანუ გონება გაგიფანტე?
წინ დაუდგა გოგოს ლაშა.
-ეგ ვინ თქვა?
სახე აერია ნინის.
-ზუსტად შენ თქვუ რამდენიმე წამის წინ!აგერ ელენე მყავს მოწმედ.
-აბა ვნახოთ რას იტყვის მოწმე?ელენე მე ხომ არ მითქვმს ეგრე?
ლაშა და ნინი უყურებდა ერგდროულად ელენეს და ვერ გაერკვია,რომელი გადაერჩინა.
-მე ზუსტად ისე გავიგე,როგირც ლაშამ.
ამის მოსმენაზე ნინის სახე აერია.
-შენც ბრუტუს?
-მე ნუ ჩამრევთ!
-აუ საბა სადა ძაალიან მეძინება!
აფერისტულად დაიწყო დამთქნარება ნინიმ ,ოღონდაც ეხლა აერიდებინა ლაშასგან თავი და ყველაფერზე იყო
წამსველი.

დარბაზის შესასვლელისკენ გაიხედა ელენემ,რომელსაც ერთი სული ჰქონდა საბა დაენახა,რადგან მალე წასულიყი სახლში ისე იყო გადაღლილი,გამოჩნდა კიდევაც წამებში საბა ,რომელსაც გვერდით ბარბარე მოჰყვებოდა.სიცილით მოდიოდნენ.
-აი მობრძანდება იდიოტი!არადა საქმე ჰქონდა ვითომ რაღაცა დარბაზში!ესაც ამის საქმე!
ჩაილაპარაკა და პირდაპირ მანქანაში ჩაჯდა გაბრაზებული.
ნინიმ და ლაშამ კი გაკვურვებული გახედეს ელენეს.
-აუ საბა,როგორ კარგად მაცინე.
მიუახლოვდნენ მანქანას.
-ელენე სად არის?
იმ წუთავეს მოხვდა თვალში ელენეს არ ყოფნა.
-მანქანაში ჩაჯდა!
ნინიმ გასცა პასუხი თან საბაზე მიკრულ გოგოს წარბ აწეული უყურებდა.
-ნინი სახე გასწორე!
ლაშამ გადაუჩურჩულა ჩუმად


მანქანაში ჩაჯდნენ,ბარბარეც მათთან ერთად წამოვიდა.სახლთან გაუჩერა საბამ.
-ძალიან დიდი მადლობა საბიკო!შემეხმიანე თბილიშიც,რომ ჩამოხვალ სადმე გავიდეთ!
-აუვილებლად!რომ ჩამოვალ თბილიში დაგირეკავ.
-კარგი საყვარელო გგკოცნი!

საშინლად არ ესიამოვნა ეს დიალოგი ელენეს.უკვე ეგოსიტობასა და ეჭვიანობას ამჩნევდა საბას მიმართ.
მანქანიდან გადასვლა და ნინის კითხვა ერთი იყო.
-საბა ეს ტუჩებდაბერილი გოგო შენი შეყვარებულია?
რაზეც საბას და ლაშას სიცილის წასკდომა ერთი იყო.
-არა ნინი,ჩემი შეყვარებული არა!უბრალოდ მეგობარია.
ამ სიტყვების თქმის დროს მანქანის სარკიდან უყურებდა საბა ელენეს არეულ სახეს.
-ტარაკანივით იყო მოწებებული და რავიცი…

****
მანქანა სახლის ეზოში შეაყენა საბამ.
-აუ ელენს დაეძინა!
-ნუ ღელავ ნინი,წადით თქვენ და მე ავიყვან ოთახში.
ნინი ისეთი დაღლილი იყო,რომ აღარც ჰქონდა თავი ელენეს გაღვიძებისაც კი.ლაშასთან ერთად გაუდგა გზას სახლის კარებისკენ და თან რაღაცაზე ბიჭს ლანძღავდა.

საბამ ელენეს მხარეს კარი გაღო.
-ელენე…ელენე…გაიღვიძე!მოვედით სახლში ვართ!
ნელ-ნელა გახილა გოგომ თვალები.
-ხელი გამიშვი!
იმ წუთავეს მოიშორა ბიჭი.-დამოუკიდებლად გადმოვალ!
ბიჭს ჩაეცინა.
გადმოვიდა და სახლისკენ დაიძრა.უკან მიყვებოდა ბიჭიც.მაგრამ ვერ მოითმინა ხელი მოკიდა მკლავზე და გაჩერა.
-რა გინდა საბა?
-რა გჭირს?
-არაფერი!
-რა არაფერი?არ იყავი აქამდე ასეთ ხასიათზე!მითუმეტს საპირფარესიში რაც მოხდა მის მერე..
-რა იყო საბიკო? რა არ მოგეწონა?
ირონიულად დაუწყო ლაპარაკი.
-ბარბარე!ზუსტად ვიცოდი !
გაიცინა ბიჭმა.
-დიახ ეგ შენი ბარბარე!ჯერ მე მკოცნი და მერე მაგასთან ერთად იცინიხარ!დარბაზიდან კი მასთან ერთად გამოხვედი,არადა საქმე გქონდა!
ამის მოსმენის შემდეგ საბამ გოგოს წელზე მოკიდა ხელი და კიდევ ერთხელ დაეწაფა მის ატმისფერ ტუჩებს.თავიდან ცდილობდა ელენე მისგან თავის დაღწევას მაგრამ ვერ შეძლო,ცდუნებას აყვა.როდესაც ბიჭი მოშორდა იმ წუთავეს აქეთ იქით დაიწყო ყურება.
-გიჟი ხარ?არავინ დაგვინახოს!
-ნუ გეშინია ყველას სძინავს!
-გამიშვი ხელი!
წელიდან ცდილობდა საბას ხელის
მოშორებას.
-ძაალიან მსიამოვნებს ,რომ ეჭვიანობ!
-არ ვეჭვიანობ!
-ნუღარ უარყობ მაინც ელენე!როდესაც სახეზე გეტყობა!დარბაზში მართლაც საქმე მქონდა და ბარბარე კი ჩემი მეგობარია მთელი ბავშობა ერთსდ გავიზარდეთ ეგრე ხომ არ დავტოვებდი?სახლამდე ხომ უნდა მიმეყვანა!
-არამგონია ის მეგობრად გთვლიდეს!
-მთავარია მე ხომ არ ვუყურებ მას ისე,როგორც შენ!
სახიდან თმა გადაუწია გოგოს ,რომ კარგად დაენახა ელენეს შავი ლამაზი თვალები.
-თბილიში უნდა შეხვდე?
ზუსტად ეს კითხვა იყო ის კითხვა,რომელიც მათი ცხოვრება ოფიციალირად დაკავშირა.
-კი შევხვდები!ოღონდ მარტო არა!შენთან ერთად!
-ჩემთან ერთად რატო?მე რა მინდა მანდ?
-ჩემი შეყვარებილი არ უნდა გავაცნო?
ამის გაგებაზე ელენეს ლამის თვალები გადმოცვივდა.
-მე დაგთანხმდი და არ მახსოვს?
-კარგი მაშინ წავალ ბარბარესთან ერთად გასართობათ თაჯ მარტო!
-ნერვებს ნუ მიშლი საბა!
-აი ეგ უკვე თანხმობა!
ელენე მე დიდიხანია მიყვარხარ,იმ წამიდან,როდესაც პირვლად დაგინახე კლუბში!შეიძლება არ გახსოვს.მე ლაშა და ბექა ვიყავით ხოლმე ნუ უმეტესად ლაშა არ იყო ხოლმე.მაგრამ არასდროს არ მოვსულვარ შენთან,არც მე ვიცი რატო!როდესაც სვანეთში გამაჩერე მართლა ვერ გიცანი იმდენად არ გადაკვირდი,რომ საერთოდ ვერ გიცანი!მაგრამ მერე უკვე ჩემი მისია შენი ნერვების აშლა იყო.შენი ფეხით მომაკითხე ზუსტად ჩემს სახლში და კიდევ ცდილობ ხელიდან დამისხლტე?ნურას უკაცრავად! მთავარი შენი პასუხი არის ეხლა!თუ ვერ გამცენ პასუხს არ არის პრობლემა დროს მოგცემ მე შემიძლია მთელი ცხოვრება დაგელოდო…
-არა არ არის საჭირო!
გოგო მიუახლოვდა თავისივე ნებით ისევ აკოცა.ეს თანხმობა იყო!მიხვდა ელენე,რომ მეტი დრო არ უნდა დაეკარგა უყვარდა!დიახ უყვარდა საბა ვიბლიანი!მეტი ფიქრი არ იყო საჭირო.იმ წუთავეს გადაწყვიტა პასუხის გაცემა და ეს კოცნით უთხრა.
-ანუ ეს თანხმობა?
-ჩემ ბაყაყის ჩუსტს დამიბრუნებ?
ამის თქმაზე გაეცინა ბიჭს .
-გაჩნია,როგორ მოიქცევი!
-აუუუ იცი ,როგორ მიყვარს ეს ჩუსტი.
-კი ვიცი!მაგიტო ინახება ჩემთან!

ჩუმად შევიდნენ სახლში,კიბებიც ჩუმად აიარეს.

-ოჯახს უნდა დავუმალოთ?
-ელენე მე არაფერს არ დაგავალდებულებ.შენ ,როგორც კომფორტულად იქნები ისე ვქნათ.
გოგოს ლოყაზე კოცნიდა და თან ისე ელაპარაკებოდა.
-მოდი როცა დრო იქნება მაშინ ვთქვათ!
-კარგი!ეხლა მიდი ტკბილი ძილი!
დაიხარა და ლოყაზე აკოცა.
-არ მეგონა ტურისტო თუ შენი მორჯულება ასეთი ადვილი იქნებოდა!
-ჯერ ახლა იწყება ყველაფერი,ასე მალე ნუ ამოისუნთქავ ვიბლიანო!
კიდევ უნდოდა ეკოცნა საბას მაგრამ გოგომ
უცბათ გაღო თავისი ოთახის კარგი და გაუჩინარდა.

****
თითქმის 1 კვირა იყო გასული ქორწილიდან.ბოლო დღე იყო ელენესი სვანეთში ყოფნის.თბილიშიც საქმე ჰქონდა და უწევდა დაბრუნება.საშინლად არ უნდოდა დაეტოვებინა პირველ რიგში ეს ოჯახი.ამ ერთი თვის მანძილზე ბევრი რამ გადაგხდა და ყველაზე მთავარი საბა იყო.

ნინი და ელენე ბარგს ალაგებდნენ.
-აუუ რა კაი იყო არადა აქ!
-ნინი შეგიძლია ამოსვლა ნუღარ წუწუნებ!
-რათქმაუნდა ამოვალ,ისედაც მიყვარდა მთა და ამის მერე ხომ საერთოდ.
ლოგინზე გადაწვა ნინი და ისე დაუწყო ლაპარაკი გოგოს.
-იმედია საბა ამოგვისწრებს თბილისიდან!
საბას გაგებაზე საშინლას მოუნდა ელენეს მისი დანახვა მაინც.ბოლო 1 კვირა სვანეთიდან დაბრუნება მოუწია ქალაქში და მთელი ეს დრო მხოლოდ ტელეფონით ეკონტაქტებოდა.
-თუ არ ამოგვისწრო არაუშავს,მერეც ნახავ.
-რათქმაუნდა ვნახავ აბა შენაირად კი არ შევუბღვერ!
-ნინი დიდხანია ლაშამ დაგატკბო?
ლაშას გაგებაზე ლოგინიდან წამოხტა.
-რას ქვია დამატკბო?სისხლს მიშრობს,საბამ ,რომ დამიტოვა აქ ერთი კვირა ,რათ მინდოდა თან წაეყვანა.
-არ გაგიგოს თორემ ვატყობ შენ დღესაც ვერ წამოხვალ თბილიში.
-ოჰ ვითომ ეგ შემაკავებს?
-მეც,რომ არ
მოვდიოდე ქალაქში მართლა დაგტოვებდი!
კარი გაღო ლაშამ,რომელსაც ნახევრად ღია კარიდან ყველაფერი ესმოდა.
-აი ლაშაც მოვიდა!მე დაბლა ჩავალ ბარგის ჩალაგებასაც მოვრჩი,მაშიკოს კარგად მოვისიყვარულებ და წავიდეთ მერე.

ოთახის კარი გამოიხურა და შიგნით დატოვა ნინის ქოთქოთი და ლაშას დაცინვის დიალოგი.
მეორე სართულს მოავლო თვალი და უცბათ ჩაირბინა კიბები.სამზარრულოში შევიდა მაშოსთან და თამუნასთან.
-ჩემი გოგო!
მაშოს გაუბრწყინდა გოგოს დანახვისას თვალები!ხოლო ელენე თამუნასაც და მაშოსაც ჩაეხუტა.
-როგორ მტოვებ ჰა გოგო?
-მაშო ბებო სულ კი არ მივდივარ?ამოვალ ხოლმე,დაგირეკავ ტელეფონში ხომ ჩაგიწერე ჩემი ნომერი შენც დამირეკე ხოლმე.
-ჩვენი იგივე შვილი გახდი ამ 1 თვის მანძილზე და შენი გაშვება არ მინდა!
თამუნა თან ცომს ზილავდა და თან ელენეს ელაპარაკებოდა.
-დამერწმუნეთ მეც ძაალიან მიჭირს თქვენი დატოვება,მაგრამ იმდენი საქმე დამიგროვდა სამსახურში….

აქამდე არ თქმულა, თუმცა ელენე უკვე რამდენიმე თვეა გრაფიკულ დიზაინერად მუშაობს — პატარა, მაგრამ ძალიან აქტიურ დიზაინ სტუდიაში, სადაც პროექტები ერთმანეთს ენაცვლება და თავისუფალი დრო თითქმის აღარ რჩება. სწორედ ამიტომ უწევს ახლა ასე ჩქარა დაბრუნება ქალაქში.

დათოც შემოუერთდა თამუნასთან და მაშოსთან მოლაპარაკე ელენეს.
-ელენე შვილო გავიგე დღეს მიდიხარ?
-კი დათო ბიძია!
-შვილო იცოდე ამოდი ხოლმე ხშირად.
-აბა რას ვიზამ!

ისე საუბრობდნენ ვერც კი გაიგეს თუ,როგორ შემოაყენა მანქანა საბამ სახლის ეზოში.

-ჩვენი საბა მოვიდა,ბებიას ბიჭი,როგორ მომენატრე ბიჭო!
იმ წუთავეს შემაჩნია მაშიკომ ოთახში შემოსული შვილიშვილი.
-ბებო!რა ლამაზი ხარ,როგორ გიხდება წითელი პომადა.
გამოპრანჭული იყო ჩვენი მაშიკო

სუყველა გადაკოცნა და ბოლოს მივიდა ელენესთან.
-ელენე როგორ ხარ?
ლოყაზს აკოცა და გვერდით მიუჯდა
-ძაალიან კარგად!
ბიჭს გაუღიმა.
-აი ელენე შვილო საბას,როცა ეტყვი ამოგიყვანს ხოლმე!
დათომ ჩაუკრა თავის შვილს თვალი ისე,რომ სხვებს არ დაენახათ.
-და სად მიდის?
-არ იცი შენ?დღეს მიდის ჩვენი ელენე თბილიში.
იმ წუთავეს მოახსენა მაშიკომ შვილიშვილს.
-აა არ ვიცოდი!
წარბ აწეულმა გახედა ბიჭმა გოგოს.

****
ნინი და ლაშაც ჩამოვიდნენ და ყველა ერთას მიუჯდნენ სუფრას.ძაალიან გემრიელი საუზმე გამოუვიდათ.

-ვაიმე რა გემრიელი ხელი გაქვთ თამუნა დეიდა.
-მადლობა ნინი შვილო!
-ნინი საყვარელო!ბებია იცი რა მაინტერესებს შეყვარებული გყავს?
მაშოს კითხვაზე ყველას სიცილი აუტყდა.
-მაშიკო ამას ვინ გაუძლებს!ჩემს გარდა!
ჩუმად გადაურჩურჩულა ლაშამ მის გვერძე მჯდომ ქალს.
-არა,ჯერ-ჯერობით არავინ არ მყავს.
-ძაალიან კარგი!
ლაშა ძალიან კმაყოფილი იყო.
-რა ხდება მაშიკო ვინმე უპოვე?
საბა ჩაერთო საუბარში.
-შენ ჩუმად იყავი ბებია საერთოდ,დადიხარ წინ და უკან და კი არ იყურები გვერდით.
-რატო იძახი მაშო მაგას აგერ ჩვენმა ელენემ კი უშოვა გოგო მაგრამ წუნობს.
თამუნამ გაიხსენა ის ამბავი როდესაც ელემე აცნობდა იამზეს საბას.
-უი მაშიკი არ მითქვამს ხომ შენთვის,ჩემს გვერდით ცხოვრობს გასათხოვარი გოგო იამზე ქვია,თან სამედიცინო აქვს დამთავრებული კი შეიძლება ასაკით დიდია მაგრამ ციფრებს ხომ არ აქვს მნიშვნელობა არა?

საბას გაბრაზება უნდოდა ელენეს და კი იგრძნო ფეხზე საბას ხელები,რაზეც თვალები დაჭყიტა.ცდილობდა მოეშორებინა ხან უჩქმიტა ხან ურტყა მაგრამ ბოლოს ხელზე ისე ჩასჭიდა ვეღარაფერი ქნა.

-ისე ექიმი კი კარგია,რამდენი წლისა?
დაინტერესდა მაშიკო.
-ორმოცი!
-ვაიმე რას იძახი ელენე შვილო მე ახალგაზრდა რძალი მინდა აი შენაირი მაგალითად ვინც გაუძლებს ამ ვიგინდარას და თან ექნება თავი,რომ შვილთაშვილები გაჩინოს!
-ბებია თან ჩემზე ნერვიულობ,რომ უცოლო არ დავრჩე და თან მლანძღავ?
-არა ბებია არ გლანძღავ უბრალოდ ამხელა კაცი ჩემთვის მიუღებელია უცოლო?აგერ მამაშენმა 20 წლის ასაკში მოიყვანა ცოლი!
-დედა ჩვენ ისეთ დროს ვცხოვრობდით,თამუნა რომ არ მომეყვანა სხვა მომტაცებდა თან ძაალიან გვიყვარდა ერთამნეთი.
ხელზე მოეფერა ცოლს დავითი.


კიდეც ბევრი ილაპარაკეს.
ბოლოს ელენე ადგა ფეხზე,რომ გამზადებულიყო უკვე წასვლის დრო იყო
ფეხზე იცვამდა,როდესაც ოთახში საბა შევიდა და კარი გადაკეტა.

-რატომ არ ვიცოდი,რომ შენ მიდიოდი?
გოგოს მიუახლოვდა
-იმიტომ,რომ გუშინ მომწერა ჩემა უფროსმა და სამსახურში გამომიძახა და მომიწია ასე მალე წასვლა!ნუ რაღა მალე საბა უკვე თითქმის ერთი თვეა აქ ვარ.
-მერე რა,მე მინდოდა,რომ მთელი ზაფხული აქ ყოფილიყავი!
გოგოს წელზე მოხვია ხელები.
-პარიზიდან,რომ ჩამოვლენ თაკო და ბექა აუცილებლად ამოვალ! თან,რომ გადარდებდე ეს ერთი კვირა არ დაიკარგებოდი!
ამაზე ბიჭს გაეცინა.
-ოხ როგორ,ნერვებზე თამაშობ ელენე მაგრამ მაინც მიყვარხარ!
კოცნა დაუწყო გოგოს სახეზე,ყელზე და ბოლოს ბაგებზე გადავიდა.
-საბა ერთ რამეს დამპირდი!ჩემს გამო ნუ ირბენ სვანეთიდან თბილიში და თბილისიდან სვანეთში!
-მაგას ვერასდროს ვერ დაგპირდები!რადგან მე შენს გარეშე არ შემიძლია!თან თბილიში უნდა წამოვიდე დღესაც,კონპანიაში საგიჟეთია.
-დღეს რატომღა ამოხვედი თუ დღესვე ბრუნდები თბილიში?
-აი ამის გამო!
ისევ დაეწაფა გოგოს ბაგებს საბა,უკვე უჭირდა მის გარეშე ყოფნა.ერთხელ,რომ მაინც შეხედა იმითაც კი სუნთქავდა.
ძლივს მოწყდაა საბა ელენეს.
-საბა ვინმე შემოვა!
-კარები დავკეტე!ნუ ნერვიულობ.
-ამის დრო არ არის აიღე ეს ბარგი და ჩიტანე და მანქანაში ჩადე!
იმ წუთავეს მოიშორა ბიჭი.
-ოხ ელენე!აი რათ გინდა ბარგი,რომ
მიგაქვს დიდიხნით კი არ გიშვებ!
-ნერვებს ნუ მიშლი საბა მოკიდე ხელი და ჩაიტანე!


—-
ყველას დაემშვიდობა ელენე,მანქანაში წინ დაჯდა საბას გვერდით,ხოლო უკან დასვეს ორი გიჟი არსება.

-აუუ საბა ეს რატო დამისვი გვერდით?
-არ შეგჭამ ქალბატონო!
ნინი გამომეტყველებაზე ყველას გაეცინათ.

გაჰყურებდა ელენე ფანჯრიდან გარემოს ,რომელიც მთელი ერთი თვის განმავლობაში დილით ხვდებოდა.საშინლად არ უნდოდა აქაურობია დატოვება.უყურებდა მთებს,რომელსაც სვანეთის მრავალი ისტორია ნახა ახლა კი მიმავალ მანქანას უყურებდა ,რომელიც იცოდა,რომ აუცილებლად დავრუნდებოდა ძაალიან მალე.





ფანჯარაზე შუბლმიდებული უყურებდა როგორ შორდებოდა სვანეთის მაღალ მთებს. გულში უცნაური სევდა ედებოდა, ისეთი, რომელსაც სიტყვებით ვერ ახსნი — როცა იცი, რომ კარგ ადგილს ტოვებ, მაგრამ მაინც გიხარია, რომ ეს ყველაფერი შენთან დარჩება.

ამ დროს გვერდიდან საბას ხმა გაიგონა. თავიდან არც კი მოუხედავს, ისევ გზას გაჰყურებდა, თითქოს ცდილობდა ბოლო წამებამდე დაემახსოვრებინა ყველაფერი. საბამ ჩუმად გახედა — შეამჩნია მისი ჩაფიქრებული სახე, თვალებში ჩარჩენილი სევდა და მსუბუქად გაეღიმა.

ელენემ თითქოს იგრძნო მისი მზერა და ნელა მიაბრუნა თავი. საბას ღიმილი ისეთი მშვიდი იყო, თითქოს ეუბნებოდა — ყველაფერი კარგადაა. იმ წამს ელენეს გულში სევდა ოდნავ შემსუბუქდა. გაუცნობიერებლად თვითონაც გაეღიმა.

მანქანა გზას აგრძელებდა, მთები კი ნელ-ნელა ჰორიზონტში იკარგებოდა, მაგრამ იმ პატარა ღიმილმა გზა ცოტა უფრო თბილი გახადა. ახლა ეს უბრალოდ დაბრუნება აღარ იყო — ეს გზა იყო, რომელსაც უკვე საერთო მოგონებები მიჰყვებოდა.

****

საბამ პირველ
რიგში ლაშა და ნინი დატოვა სახლში.
ხოლო ბოლოს ელენე მიყვანა კორპუსთან.ელენემ ეზოს მოავლო თვალი სადაც მთელი ბავშობა ჰქონდა გადატრებული.
-აქაურობაც,რომ მომენატრა!
-როგორც ჩანს, ყველგან ვიღაც ან რაღაც გრჩება მოსანატრებელი, — მშვიდად თქვა საბამ
-ხო… მაგრამ ზოგი ადგილი მაინც სხვანაირად გეჭიდება.
-მთავარია, დაბრუნება იცოდე, ახლა ზუსტად წარმოვიდგინე — ერთი მთა დგას და ამბობს: „ამდენი სილამაზე ვაჩვენეთ და ბოლოს მაინც თავისი ეზო არჩიაო.
გოგოს გახედა საბამ.
-აუცილებლად დავბრუნდები უკან და ნუღარ მიშლი ნერვებს.
ბიჭი გოგოსკენ გადაიწია.
-რათქმაუნდა დაბრუნდები თუ არ დაბრუნდები დაგაბრუნებ,თორემ მაშიკო უკვე მირჩევს საცოლეს და დარჩები შინაბერა!
-აჰა ანუ დაჟე დამაბრუნებ!
კარგი აგირჩიოს საცოლე მე რა საერთოდ არ მჭირდები!
-რატო ბრაზდები ელენიკო!
-ეგრე ნუ მეძახი!
-აბა რა დაგიძახო ელე?
ბიჭს კოცნა უნდოდა მაგრამ ისე სწრაფად გადავიდა მანქანიდან ელენე.
-ნუ გათამმდი ვაჟბატონო! გამომილგე ბარგი მიდი რას ზიხარ!
-ოხ ელენე!
იმ წუთავეს გადმოვიდა მანქანიდან საბა.
-აი შეგძლებია ნორმალურად სახელის თქმა!
-ელენე მოგხვდება!
ბიჭმა გაიცინა, გოგოსთან უნდოდა მისვლა,რადგან წეღანდელი კოცნა ეხლა აესრულებინა.
-ნუ მოდიხარ საბა!ჩემი მეზობელი ნათელა იყურება ფანჯრიდან ეხლავე მილოცავს დედაჩემს ჩემს გათხოვებას!
ამის თქმა და საბას სიცილის ატეხვა ერთი იყო!
-რას იცი, ერთხელ დამიანხა ლუკასთან და მის მერე ქორწილი ,როდის გაქვსო მაგას მეუბნება.
-აა ჯერ არ იცის ,რომ დაშორდით არა?
-არა!
-აბა შე გაფუჭებულო ქალო შეყვარებულს,რატომ ღალატობ ვიღაც ვიბლიანთან?
ვეღარ მოითმინა საბამ და გოგოს ლოყაზე აკოცა.
-არ მადარდებს ელენე!დაჟე მთელმა ქვეყანამ გაიგოს,რომ ერთად ვართ და მაგის მერე ქორწილის თემაც თვითო. დალაგდება,და მგონი ნათელა ვერ მოასწრებს შენი ამბის მიტანას შენს მშობელბთან.
აივნისკენ აიხედა საიდანაც ლევანი უყურებდა მის შვილს.

****

-მამა მაპატიე რა!ისე უცბათ მოხდა ეს ჩვენი ამბავი!
-უნდა დაგერეკა შვილო და მოგეყოლა!საერთოდ,როდისმე დამიშლია შენთვის რამე?
-არა მამა მაგრამ ესე ტელეფონით არ მინდოდა მეთქვა!
-ლევან გაჩუმდი!ბავშვს ნუ ანერვიულებ ტყვილად!
იმ წუთავეს შეუტია ნათიამ ქმარს!
-დედიკო მთავარია შენ იყო დარმწუნებული შენს გრძნობებში,თორემ
ჩვენ შენს გვერდუთ ვიქნებით სულ!
-ეჰჰ მითხოვდება გოგო!
ამოიოხრა ლევანმა.
-მამა!ჯერ არ ვთხოვდები და მეორე ,რომ გავთხოვდები განა დამკარგავთ უბრალოდ სხვაგან ვიცხოვრებ!
-შვილო შენ შეიძლება ჯერ არ თხოვდები მაგრამ ვიბლიანების ამბავი ,რომ ვიცი მალე ქორწილის ამბებში ვიქნებით მითუმეტეს საბა არ გაგაჩერება ამდეხანს ასე შორს!შეიძლება დიდიხანია არა რაც ვიცნობ მაგრამ კარგას დავინახე, როგორი ბიჭიცა!
იქნებ ნათია ხომ არ დაგვეწყო ბიჭი ჰა?
ამაზე კი სიცილი აუტყდა ელენეს.
-რებს ბოდიალობ ამხელა კაცი?შვილიშვილი და ბიძა ერთად გაიზარდოს?თან რა დროს ჩვენი ბავშვია!
-45 წლისები ვართ მეტის ხომ არა?
-გაჩუმდი ლევან!

ნათიას განწირულ ხმას მამა-შვილის სიცილის ხმა მოჰყვა.

****

სამი დღე იყო, ელენე თითქმის სტუდიიდან არც გასულა.
ყავა უკვე წყალს ჰგავდა, თვალები ეწვოდა და ეკრანის შუქი თავსაც სტკენდა. ტელეფონი გვერდით ედო — საბას რამდენიმე გამოტოვებული ზარი ანათებდა, მაგრამ პასუხის ძალაც აღარ ჰქონდა.

— ელენე, ეს რა გააკეთე საერთოდ?

გოგომ ნელა მიატრიალა სკამი.

— დიზაინი… რომელიც თქვენივე მითითებებით გავაკეთე.

ირაკლიმ ირონიულად ჩაიცინა.

— ამას დიზაინს ეძახი? სამდღიანი მუშაობის შედეგი ესაა? დამწყებიც უკეთესს გააკეთებდა.

ელენეს სახე შეეცვალა.

— სამჯერ შეცვალეთ დავალება…

— ნუ იმართლებ თავს! თუ არ შეგიძლია, პირდაპირ თქვი. დრო ტყუილად დამაკარგვინე.

რამდენიმე წამი ელენე ჩუმად უყურებდა. მერე ნელა წამოდგა.

— იცით რა? სამი დღეა აქ ვზივარ, თითქმის არ მძინავს და თქვენ ყოველ ჯერზე ახალ აზრს იგონებთ.

— ტონი გააკონტროლე.

— არა, ახლა თქვენ მომისმენთ! — პირველად აუწია ხმას ელენემ. — დიზაინი პრობლემა არაა. პრობლემა ისაა, რომ თვითონ არ იცით რა გინდათ და მერე სხვას აბრალებთ!

სტუდიაში ყველა გაჩუმდა.

ირაკლი გაღიზიანდა.

— ასე თუ გინდა საუბარი, შეიძლება საერთოდ არ იმუშაო აქ.

ელენემ მწარედ გაიღიმა.

— იცით რა? ეგ იდეა მომწონს კიდეც.

ლეპტოპი ხმაურით დახურა, ჩანთა აიღო.

— მე დიზაინერი ვარ, არა ადამიანი, ვიზეც შეგიძლათ ნერვებზე თამაში.
— თუ ახლა გახვალ, სამსახური დაკარგული გაქვს.

ელენემ კართან შეჩერდა.

— მაშინ წარმატებები იმ ადამიანთან, ვინც ყოველდღე თავიდან გააკეთებს თქვენს გაუგებარ იდეებს.

და ისე გავიდა სტუდიიდან, უკან აღარ მოუხედავს.


****
-საბა!სამსახურიდან წამოვედი
ტელეფონში ჩაყვირა საბას.
-ხომ მილანძღე?
-რაა?
-უფროსი ხომ მილანძღე თქო?
-ვაიმე საბა წამიყვანე აქედან თან მშია!
-ჩემი ყოჩაღი გოგო!მარჯვნივ გამოიხედე!
გაიხედა და საბას მანქანა იცნო ისე გაუხარდა იმ წუთავეს გაქცა და მანქანაში ჩახტა.
-როგორ დავიღალე!
-მგონი რაღაც დაგავიწყდა ტურისტო!
-რა დამავიწყდა!
-ოხ ელენე!
იმ წუთავეს აკოცა საბამ.
-ჯობს ისევ სვანეთში დავბრუნდეთ თორემ აქაურობა ძაალიან ცუდად მოქმედებს შენზე!
-სამაგიეროდ შენ,რომ ჩემთან ხარ კარგად ვარ!
ლოყაზე აკოცა თავისი ნებით ელენემ ბიჭს.
-ეხლა კი წავიდეთ თაკოს და ბექას ახალ სახლში და ვუთხრათ ,რომ ერთად ვართ!
ამის გაგონებაზე ბიჭმა გაკვირვებული თვალებით გახედა გოგოს.
-დარწმუნებილი ხარ?
-კი ასი პროცენტით!არ შემიძლია საბა სხვებთან ერთად ,რომ ვართ და ჩემგან შორს დგახარ სულ
მინდა,რომ ახლოს იყო!
საბამ არაფერი თქვა. ნელა, ვითომ სერიოზულად, ღვედი გაისწორა მერე სკამი წინ წასწია და ელენესკენ ისე დაიხარა, რომ თითქმის ცხვირით შეეხო.
- ასე?
-საბა! საჭეს მიხედე!
-საჭე აქაა, შენ აქ ხარ… ბალანსი იდეალურია.
კიდევ ცოტა მიუახლოვდა, ვითომ რაღაცას უსმენდა.
-რას აკეთებ?
-ვამოწმებ… მართლა გინდა ახლოს ვიყო თუ სიტყვებით თამაშობ.
-გადაჯექი ნორმალურად, ხალხი გვიყურებს!
-ხალხმა ისწავლოს — ეს არის “ახლო ყოფნის მასტერკლასი”.

ელენემ ხელი უბიძგა.
-ნორმალურად დაჯექი, თორემ გადავალ!

საბა უცებ გასწორდა, საჭე დაიჭირა და ჩუმად ჩაიღიმა.
-კარგი, მაგრამ გაფრთხილებ: ახლა რომ წავიდეთ თაკოს და ბექასთან, იქაც ასე ახლოს ვიდგები. რომ გკითხონ რა ხდება, ვეტყვი — ელენემ ოფიციალურად მომითხოვა მასთან ახლოს მიბჯენა.
-საბააა!
-რა? შენ თვითონ თქვი! მე უბრალოდ ბრძანებებს ვასრულებ.

მანქანა დაძრა და გზაში ისევ მისკენ გადაიხარა.
-კიდევ ახლოს გინდა თუ ეს საკმარისია?
-ესეც ზედმეტია!
-ოჰო, ანუ უკვე ლიმიტი გვაქვს? მაშინ დავწერ მემორანდუმს — “ელენესთან დაშვების მაქსიმალური მანძილი: 5 სანტიმეტრი.”

ელენე სიცილით დაიკეცა.
-გიჟი ხარ!
-კი, მაგრამ შენს სიახლოვეზე მომუშავე გიჟი.

საბამ თვალი ჩაუკრა, გაზს ფეხი დააჭირა და ისე წავიდნენ, თითქოს ყველაზე სერიოზული გადაწყვეტილება კი არა, ყველაზე სასაცილო კონტრაქტი გააფორმეს.

****

ნელ-ნელა შეიკრიბებოდნენ ორ სართულიან სახლისეზოში.მასპინძლები ისეთი ბედნიერებ იყვნენ ამ დღით.თაკოს და ბექას ცოლ-ქმრობის პირველი ერთობლივი შეკრება იყო მათი ქორწილის შემდეგ.ეზოში ექნებოდათ გაშლილი სუფრა სადაც სვანური და მთიულური კერძები გვერდი გვერდ ერთმანეთს დამშვენებდნენ.

-ანანო ადექი მიეხმარე შენ რძალს!
ბექამ მისცა თავის დას შენიშვნა,რომელსაც ტელეფონში ჰქონდა თავი ჩარგული.
-ბექა დანებე თავი მაგ გოგოს და მოდი აქ!
-თაკო მეხუმრები?მე უნდა გავიტანო ეგ თეფშები და ეს იჯდეს ესე დედოფალოვით?
-რატომაც არა?ანანო აქ იმიტომ არ მოვიდა,რომ ჩვენ გვემსახუროს!
იმ წუთავეს მიაწოდა სუფთა თეფშები
-აი იმენა ვგიჟდები შენზე თაკო რაა!
ანანო მივიდა და რძალს მოეხვია.
-არა ნახე ,როგორი აფერისტია!
-ბექა გაიტანე ეგ თეფშები თორემ ვატყობ შენ გაშლი მთელ სუფრას.
კართან მდგარმა საბამ გაიგო და ხარხარით შემოვიდა სამზარეულოში ელენესთან ერთად.
-რაო ონიანო გისრულებს ცოლი?
-შენც მოიყვან ცოლს ვიბლიანო და ვნახავთ როგორ გატარებს ხინკლის თეფშებით.
-გენაცვალე მე არ დამჭირდება თეფშებით სიარული.
-ხო მართალი ხარ ცხობა და გამზადება საჭმლის შენ მოგიწევს!
-ვაიმე ბექა გაიტანე ეგ თეფშები!
თაკომ დაუწყო ჩხუბი ქმარს.
-ხო იცი თაკო ,რომ მიყვარხარ ყველაფერს გავაკეთებ შენთვის!
ბუზღუნი დაიწყო ბექამ და კარებში გაუჩინარდა.
-თაკო აბა ,როგორ შეგუე ახალ ოჯახს?
ელენე დაჯდა საბას მიერ გამოწეულ სკამზე ,რაც რძალ-მულს ხედვის არესგან არ გამოპარვიათ.
-ვერც ვგრძნობ ,თითქოს მთელი ჩემი ცხოვრება ამ ადამიანებთან ერთად ვართ.
-ანანო შენ მოგწონს აბა რძალი?
სიცილით უთხრა ანანოს და ლოყაზე უჩქმიტა საბამ.
-ვაიმე ჩემ ძმას,როგორ გამოყვა ასეთი მშვენიერი ადამიანი არ ვიცი.
-რას იზამ ანანო შეგიყვარდება ისე,რომ ვერც გაიგებ.
ელენემ დაუწყო გოგოს ლაპარაკი.
-თუ გიყვარს უკვე ვინმე?
ჩაეკითხა ელენე სიცილით.
რაზეც ანანოს ლოყები შეუწითლდა თითქოს დაეტყო სახეზე,რომ მისი გული დაკავებული იყო,მაგრამ იმ წუთავეს სხვარამეზე გადაიტანა ლაპარაკი საბამ
-თაკო ეგ რა არის?ვაიმე ნახეთ ამ სვანების რძალს კუბდარი გამოუცხვია!
-ჩუმად გაგასინჯებთ ოღონდ ბექას არ უთხრათ მთელი დღეა მეხვეწება გამასინჯეო.
თან კარისკენ იყურებოდა თაკო და ისე ჭრიდა კუბდარს,რომ ქმარს არ გამოეჭირა.
-მგონი ახლა ჩემი ძმა უფრო მეცოდება!
სიცილი დაიწყო ანანომ.
-ვაიმე რა გემრიელია!
პირველი ჩაკმეჩა და საბას ემოციები ერთი იყო.
-მართლა რა გემრიელია!
ელენემაც შეუქო.
-თაკო ისე ლამაზად დავალაგე ის თეფშები.
ბექა შემოვიდა ოთახში და რომ დაინახა საბაა გამოვსებული პირი წინ დადებული დაჭრილი კუბდარით თმა ყალყზე დაუდგა.
-უსამართლობა თაკო!მე რატომ არ მაჭამე?
-აუ რა გემრიელია!
საბამ დაუწყო გაღიზიანება.
-აუ მაპატიე ბექა უბრალოდ საბას ისე დაინტერესა ჩემი კუბდარი,როგორი იქნებოდა!
-მე არ მაინტერესებდა ქალბატონო ვითომ?
რათქმაუნდა არ უბრაზდებოდა ძაალიან მოსწონდა ასეთი კარგი ურთუერთობა ,რომ ჰქონდათ მის მეუღლესა და მეგობრებს.
-მე ვეთანხმები ბექას საბას ბრალია ეხლა ეს ყველაფერი!
ელენემ დაუდასტურა ბექას.
-აი ძლივს არის ვიღაცა ჩემს მხარეს.
-ტურისტო რატომ ვითომ?
გვერდით მჯდომს გახედა თავის ქალს საბამ.
-რატომ და შენ,რომ არა ეხლა ჩვენი ბექა ნაწყენი არ იქნებოდა ამიტომ შენც ეხლა აიღებ ბექასთან ერთად ამ ჭიქებს და სუფრაზე დალაგებ.
ხელში მიაჩეჩა ჭიქები ელენემ საბას.
ჩაეღიმა საბას და ხელიდან გამოაცალა ჭიქები.
-აი იმენა ელენე მიყვარხარ!
ლოყაზე აკოცა ბექამ.
-როგორც ,ჩანს ცოლამდე გისრულებენ ვიბლიანო.
თვალი ჩაუკრა ბექამ და ორივე ეზოსკენ დაიძრნენ.

ჭიქები მიტანეს და დალაგება დაიწყეს რა დროსაც მოვიდა ლაშა და პირღია უყურებდა თავის მეგობრებს.

-ლაშა დახურე პირი!
გვერდით ამოუდგა ანანო.
-ეს მეჩვენება?
თვალების თითებით ზელვა დაიწყო არ იჯერებდა ბოლომდე რასაც მისი ძმაკაცები აკეთებდნენ.
-არა არ მეჩვენება!ანანო ამაზე ,როგორ დაითანხმეთ.
-მე არაფერ შუაში ვაარ თაკოს და ელენეს დამსახურება.
-დაიცა თაკო გასაგებია მაგრამ ელენე?
ანანომ ეერთი გაუღიმა თავის გვერძე მდგომს და ჭიშკრისკენ გაიხედა საიდანაც ისეთი შემოვარდა ნინი ვითომ ვინმე მოსდევდა.
-ნინი კარგად ხარ რა გჭირს?
იმ წუთავეს შეკითხა სახეზე გადაწითლებულ გოგოს ანანო.
-სად გდია ეს ჩემი დაქალი!თაკოო!

თაკო და ელენე გამოვიდნენ გარეთ ნინის ხმაზე.
-რა გჭირს ნინი?
-სად მომიყვანე აქ?სად არის ჩემი სიძეე?ბექააა მანდ ,რომ ალაგება რაღაცება ჯერ გარეთ,რომ ავი ძაღლები გყავთ იმისთვის მიგეხედა.გოგო განდე გამოგატანე და ამ ავ ძაღლებში აცხოვრებ?
ხელებით ცდილობდა სახეზე ცოტა ნიავით დაენიავებინა,ისე სცხელოდა.
-მე ჩემ გოგოს კი მივხედავ და დავიცავ ნინიკო,მაგრამ შენც გჭირდება ვინმე ,რომ ესე არ მოგიწიოს სირბილი.
-ნუ ღელავ აქ არ არის თორე მომაცილებდა!
ამ ყველაფერზე ყურები დაცქვიტა იქვე მდგარ ლაშამ.
სახლში შევიდა ნინი ჩანთა დადო და იმ წუთავეს სამზარეულოში გავიდა სადაც გემრიელობების სუნი იყო.

-რატომ არ მოგაცილა ქალბატონო ნინი იმ ერთადერთმა?
არავინ არ იყო სამზარეულოში გარდა ლაშასი და ნინისი.გარეთ საბას და ბექას არეულად დალაგებულ სუფრას ასწორებდნენ გოგოები და თან ბიჭებს ლანძღავდნენ.

-რა გინდა ლაშა?
-პასუხი!
-რის პასუხს მთხოვ?
-ნინი უბრალოდ გამეცი პასუხი!
-და ვინ ხარ,რომ რამეზე აჩოტები ჩაგაბარო?
-გინდა ვინმე ვიყო?
გოგოს დაუდგა პირისპირ და მაგიდის კიდის შუაში მოამწყვდია.
-რას აკეთებ?
-არაფერს!
-ძაან შემავიწროვე გაიწიე!
-მთელი ორი კვირაა ვცდილობდი შენთან დაკავშირებას ნინი!
მკაცრი ტონი ჰქონდა ლაშას
-რა პრეტენზიებია?
-ქორწილში მეგონა,რომ რააღაცა იყო ჩვენს შორის და თბილიში დაბრუნების მერე რა ჯანდაბა მოგივივიდა?
-გაწიე ვინმე შემოვა!
მოშორებას სცდილობდა ნინი.
-ორ შეკითხვას დაგისვამ და არჩიე ,რომელზე გამცემ ჯერ პასუხს!
პირველი რატო არ მპასუხობდი ნომერზე?
და მეორე ვის არ ეცალა ,რომ მოეყვანე აქამდე?
-კარგი გაგცემ პასუხს!
პირველი არანაირ უფლება არ მაქვს პასუხი გავცე ადამიანს ,რომელსაც არანაირი სტატუსი არ აქვს ჩემთან მითუმეტეს ურთიერთობაში და მეორე ნომერზე ,რომელზეც რეკავდი ბებიაჩემისა ,რომელიც ორი წელია აღარ მყავს და მისი ტელეფონი,რომელიღაც ყუთში მიდევს.

ლაშას წარბები შუბლზე აუვიდა გაკვირვებისგან.
-აჰა ანუ ქალბატონო შენი ნომერიც არ მაღირსე ხომ?
-უნდა დაიმსახურო ლაშიკო,რომ ჩემი ნომერი მოგცე ამიტომ ეხლა გაიწიე!
-კარგი!ერთი სული მაქვა რქებ მომტვრეულ ნინის,როდის ვნახავ!
-მაგის იმედი არ გქონდეს ავალიანო,გაიწიე მგონი ანანო მოდის!

ხმა გაიგო ანანოს სიცილის ნინიმ.
-კარგი მხოლოდ ამის მერე!
ლოყაზე აკოცა ბიჭმა უცბად ნინის და კარისკენ დაიძრა.
-მოგკლავ!
ჩუმად უთხრა,რომ მომავალ ანანოს არ გაეგო.გასვლისას კი თვალი ჩაუკრა.

****

ყველა ერთად იჯდა სუფრათან ნელ-ნელა მზეც ჩადიოდა ბევრ რამეს იხსენებდნენ.
მთავარი წყვილი ჩვენი თაკო და ბექა ერთმანეთს ამშვენებდნენ.
ელენე და საბაც ასევე ერთად იჯდნენ, როგორც ლაშა და ნინი.
სამი წყვილი იყო ,რომლებიც ყველა სხვადასხვა ეტაპზე იყვნენ.
თაკო და ბექა უფრო უსწრებდნენ,ისინი უკვე პატარა ბუდეს ჰქმნიდნენ ,რომელიც აუცილებლად გაიზრდებოდა.

ელენე და საბა დღეს ყველას წინაზე გაოფიციალურებნენ მათ ურთუერთობას,რაც დიდ მომავალის კარგს აღებდა.

აი ლაშაას და ნინის ,რაც შეხება აქ სხვა ლეველია,ლაშას ძაალიან რთული მისია აქვს წინ რაც უკვე საბას და ბექას გამოვლილი აქვს.ეს არის ნინის მორჯულება,რომელიც არ გაუჭირდება ჩვენ ლაშას ბოლოს და ბოლო ის ხომ ლაშა ავალიანია.

ბედნიერი შეყურებდა ანანო მის გარშემო მყოფ ადამიანებს ,რომლებსაც ძაალიან დიდი მომავალი ჰქონდათ მაგრამ მისი გონება იმ ერთადერთთან იყო თითქოს გულიდაწყდა,რომ არ შეძლო ესე ახლოს მასთან ყოფნა.მაგრამ უტა პიროვენება იყო,რომელიც ანანოს ასე ადვილად დათმობდა?არა რათქმაუნდა არა.


-კარგი ბექა გაჩუმდი!
ვერ აჩერებდნენ მოქაქანე ბექას,რომელიც უკვე ისეთ ისტორიებს ყვებოდა საბაზე ,რაც არ უნდა გაეგო ელენეს.
-ხოდა ეს ჩვენი საბა გამოიჭირეს!სამივე გოგო ერთად დადგა,ზოგი ჩანთით ემუქრებოდა ზოგი ფეხსაცმლის ქუსლს…
-არ მეგონა ვიბლიანო თუ ასეთი იყავი!
წარბ აწეულმა გადახედა გვერდით მჯდომ კაცს.
-ელენე არ დაუჯერო მაგ გიჟს!ბექასთან წააგო ნიძლავი და მოუწია გაკეთება თორემ ჩვენი ბიჭი ძაალიან ერთგულია!
-კი კი ერთგული მართლა არის!
დაეთანხმა ელენეც და ფეხზე წამოდგა ჭიქით ხელში.
-არ ვიცი როგორ აგიხსნათ… თითქოს ყველაფერი ძალიან ჩვეულებრივად დაიწყო.

სვანეთში რომ წავედით, უბრალოდ მეგონა კიდევ ერთი მოგზაურობა იქნებოდა — თქვენთან ერთად სიცილი, ფოტოები, რაღაც სისულელეები… და მერე უკან დაბრუნება, როგორც ყოველთვის.

და იქ გავიცანი საბა.

პირველივე შთაბეჭდილება? ვერ ვიტყვი რომ მოვიხიბლე ცოტა ზედმეტად თავდაჯერებული მომეჩვენა, ცოტა გამაღიზიანებელიც კიდე. ისეთი ტიპი, რომელიც პირველივე წუთებში გინდა, რომ გამოიწვიო და აჩვენო, რომ “ვინმე განსაკუთრებული არ ხარ”.

და ზუსტად ასე დაიწყო — სულ ვეკამათებოდით.

თითქოს ერთმანეთის ნერვებზე ვთამაშობდით. მის თითოეულ სიტყვაზე მქონდა პასუხი და არც ის მაკლებდა. თქვენც ხომ ხედავდით, სულ დაძაბულობა იყო ჩვენს შორის… მაგრამ თან უცნაურად, ეს ყველაფერი ცოტა „საინტერესო“ ხდებოდა.

და მერე… ნელ-ნელა რაღაც შეიცვალა.

არ ყოფილა ერთი კონკრეტული მომენტი. უბრალოდ პატარა-პატარა დეტალები გროვდებოდა. როგორ იცოდა, როდის უნდა გაეჩუმებინა ჩემი გაბრაზება ერთი ხუმრობით… როგორ ცდილობდა, რომ უხერხულ მომენტებში არ დავრჩენილიყავი მარტო… როგორ ამჩნევდა იმას, რასაც სხვები ვერ ამჩნევდნენ.

და ერთ დღესაც მივხვდი — უკვე აღარ ვეკამათებოდი იმიტომ, რომ მაღიზიანებდა.

ვეკამათებოდი იმიტომ, რომ მასთან ლაპარაკი მინდოდა.

მის გვერდით ყოფნა მინდოდა.

და აი აქ დავიბენი.

რადგან ეს აღარ იყო უბრალოდ „გაცნობა“ ან „მეგობრობა“. ეს იყო რაღაც ისეთი, რაც საერთოდ არ მქონდა დაგეგმილი.

საბა, რომელიც სვანეთში უბრალოდ შემთხვევით გავიცანი… ნელ-ნელა გახდა ადამიანი, რომელიც ყველაზე მეტად მინდოდა ჩემ გვერდით ყოფილიყო.

და იცით რა არის ყველაზე ირონიული?

ყველაფერი იმით დაიწყო, რომ არც კი მომეწონა.

ახლა კი… ვერც კი წარმოვიდგენ, როგორ უნდა გავაგრძელო მის გარეშე.

ერთიანად წარმოთქვა ელენემ და საბას გადახედა. ძაალიიან ლამაზი სიყვარულის ახსნა იყო.ელენემ ამ რამდენიმე წინადედებაში ჩაქსოვა მთელი სათქმელი მაგრამ გულიდან მოდიოდა მისი ემოციები.უყვარდა ვიბლიანი!

-ძლივს გეღირსათ!
იმხელაზე შეყვირა ბექამ,ნინი კინაღამ გადავარდებოდა სკამიდან,რომ არა ლაშა.
თან ელენეს სიტყვებით ისეთ დღეში იყო ხმასაც ვერ იღენბდა.
-ძაალიან გაგიგრძელდათ დამალვა!
თაკომ წამოიწყო ლაპრაკი.
-მართლაც ძაალიან,ქორწილის დღეს უკვე გეტყობოდათ ყველაფერი სახეზე!
ბექაც დაუდგა ცოლს სიტყვით გვერდში.
-მარტო ქორწილი?ქორწილის შემდეგ ,როცა საბა თბილიში იყო და მე შემატოვა ელენე და ეს გიჟი მაშინაც არეული დადიოდი ელენე.
-ვინ არის გიჟი ლაშა?
-დაიცა ტყვილად ვინერვიულე ამდენი?
ელენე გაკვურვებული უყურებდა მეგობრებს.
-ახლა შემიძლია ,როგორც შენი შეყვარებული ისე მოვიქცე ხომ?
საბამ გოგოს ხელი გადახვია და ლოყაზს აკოცა.
-დაიცა შე კაცო მე ჭურში ვზივარ?
ნინიმ იფეთქა.
-რაღაცა მაკლდა და აი თურმე რა!
თაკომ გაიცინა და უფრო მიეკრო გვერდით მჯდომარე ქმარს.
-ელენე რატომ არ მითხარი?სულ ლანძღავდი და რანაირად შეგიყვარდა?
-გოგო შენ არ გაგიგონია სიძულვილიდან სიყვარულამდე,რომ ერთი ნაბიჯია?
ლაშამ გასცა ელენეს მაგივრად პასუხი.
-მე ეგეთების არ მჯერა!
-ხოდა მოგიწევს დაჯერება!
-არაფრია დაჯერებაც არ მომიწევს!
ძაალიან ხალისობდნენ ლაშას და ნინის კამათზე.

-ელე რას შვები სამსახურში?
თაკო ჩაეძინა ელენეს ,რადგან იცოდა ,რომ ეს ბოლო დღები სახლშიც ვერ ახერხებდა მისვლას ნორმალურად.
-რა და კარგად მივლანძღე ჩემუ უფროსი და წამოვედი!
-მაგაში კი გეთანახმები,ვერ ვიტანდი მაგ შენ უფროს!
ნინიმ დაიწყო ლანძღვა.
-და ეხლა რას აპირებ?
-არ ვიცი თაკო ,რამეს მოვიფიქრებ.
-ჩემ კომპანიაში იმუშავე!
იმ წუთავეს შესთავაზა საბამ.
-ხო საბა მართალია თან სულ ერთად იქნებით!
ბექა გამოცოცხლდა.
-არა!
ცივი უარი განაცხადა ელენემ
-რატომ!
ჩაეძია საბაც.
-არ შემიძლია!
-რა არ შეგიძლია ელენე?ნუ მაგიჟებ!
ვიბლიანი არ ელოდა ასეთ ცივ უარს.
-საბა მეღადავები?იქ შენ ჩემი უფროსი უნდა იყო და არა შეყვარებული.
-არაფერს არ გეღადავები!მინდა ,რომ ჩემთან იმუშაო თან შენ ისედაც ლანძღავვ შენ უფროსებს და ეხლა შეყვარებულ უფროსებს გალანაძღავ!
-კი მაგრამ უთანასწორობა გამოვა შენს თანამშრომლებთან.
გაეცინა საბას ელენეს დარდზე.
-ელე ,რაზე ღელავ ტოო ნახე რა უფროსი გეყოლება!
ბექამ ჩაუკრა თვალი ელენეს.
მთელი სახე დაუკოცნა საბამ ელენეს.
-ეხლა ეს არ არის უთანასწორობა ნინი!მე ჩემი ცოლი ჩუმად ვნახე ქორწილის დღეს ,რომ შენ არ გაგეგო და ამათმა რა ხვევნა კოცნა გამიმართეს აქ არც არიან თან დაქორწინებულები.
ბექამ დაიწყო ვითომ გაბრაზებული ტონით და სიცილ ნარევი ხმით საუბარი.
-არა ჩემი ბექა მართალია!
დაეთანხმა ნინი!
-მიწიეთ ხო რას მიყურებ ვიბლიანო მიწიე!
სულ ძალით ჩაჯდა ელენეს და საბას შორის ნინი.
-აბა დამიხედეთ რა გავცე მერე პასუხი თქვენ შვილებს თქვენი დედა და მამა თავიდანვე ვერ ავაწეპეთ ერთმანეთს და ქორწილს ამიტომ დაესწარით თქო?
ნინის სიტყვებზე ყველა ახარხარდა.
-ვაიმე ნინი შენც დაგხატავდა ვინმე!
ანანო მიუჯდა თავისუფლად მჯდომ ლაშას
-არა ანანო შვილო,ამ ცხოვრებაში ვერ ნახავ პატიოსან კაცს!ანანო შენც ისე აირჩიე,რომ გამოგადგეს.
ისე დაუწყო ნინიმ
ლაპარაკი ვითომ ერთი 20 წლით დიდი ყოფილიყოს ანანოზე.
-ნინი ადექი!
საბამ დაუწყო ყურში ჩურჩული.
-ჩუმად იყავი თორემ არ გაგატან!
-ნუ მომატაცინებ!
-საბა ჩუმად თქო!
-არა ათასჯერ მერჩივნა ელენეს ძმა ყოლოდა იმასთან გამერჩია მე და ელენეს თემა ვიდრე ამასთან!
თავი გაქნია და ნინის ზურგის უკან ჩაკიდა ელენეს ხელი თან გოგოს თვალი ჩაუკრა.

კიდევ დიდხანს იყვნენ ერათად.ერთობოდნენ ნინის საქცილებით.ღამის პირველი იყო დაწყებული უკვე ,რომ მიდიოდნენ.

-წამოდი ნინი დანებე თავი წყვილია მარტო წავიდნენ მე წაგიყვან შენ!
-არ მინდა ტაქს გამოვიძახებ?
-ნეტა სად ნახავ ეხლა ტაქს?
-ფეხით წავალ
მაშინ!
თვალები ატრიალა ბიჭმა.
-დილით შეგჭამეს ძაღლებმა და ღამე რაას გიზამენ წარმოიდგინე!
-ეგრე შენც შემჭამ შენ ძააღლებზე უარესი ხარ!
ამაზე ბიჭს ჩაეღიმა.
-ნუ გეშინია ნინი გპირდები არ გიკბენ.
-სხვა გზა არ მაქვს თორემ არც წამოგყვებოდი.
-ნეტა როდის დატკბები!
-შენთან არასდროს!
იმ წუთავეა ჩაჯდა მანქანაში ლაშა ეგა კარებთან.
-მგონი ვიცი დატკბობის წამალი!
თვალი ჩაუკრა კარი დაუკეტა და თვითონაც მოთავსდა საჭესთან.


მშვიდად მივიდნენ გზაში არაფერი არ უთქვამთ ერთმანეთისთვის ნუ ნინი ეძინა და მაგიტო იყო სიჩუმე

-ნინი მოვედუთ!
ნაზად შეხო ბიჭი და თან თმა გადაუწია ,რომელიც სახეზე ჰქონდა ჩამოყრილი.

მძინარწ ნინიმ გაკვირვებული მოავლო თვალი ნაცნობ კორპუს და ეზოს.
-ჩემი სახლის მისამართი საიდან იცი?
ბიჭს ტუჩის კუთხეში ჩაეღიმა.
-მე ბევრი რამ ვიცი ნინი,იმაზე,რაც შენ გეხება.
-რატომ?
-ვერ ხვდები?
-უნდა წავიდე!
აღარ გაგრძელა ნინიმ არ უნდოდა შორს წასულიყო ლაპარაკი,რადაგნ შეიძლება ,რომ ბოლომდე მინდობიდა ლაშას.მანქანიდან გადავიდა და სანამ კარის დახურავდა ლაშას მიუბრუნდა.
-არ დანებდე!
გაუღიმა და სადარბაზოსკენ გაიქცა.
ეს იყო პასუხი ნინის.რომელიც მიუთითებდა იმაზე ,რომ ნინისაც სურდა მასთან ურთიერთობა და გაეგრძელებინა ნინისთვის ბრძოლა.თითქმის მთელი ღამე არ ეძინა ნინის ლაშაზე ფიქრობა.დილის 11 საათი იქნებოდა,როდესაც კარზე ზარის ხმა იყო.კართან კურიერი იდგა, რომელსაც დიდი ტიტების თაიგული ეჭირა.
-გამარჯობათ ქალბატონი ნინი ბრძანდებით?
-გამარჯობა დიახ მე გახლავართ!
-თქვენთან თაიგული გამომატანეს გთხოვთ აქ მომიწეროთ ხელი,რომ ჩაიბარეთ!
ხელში ფურცელი და პასტა მიაწოდა ნინიმაც მოაწერა ხელი და თაიგული გამოართვა.
-ვისგან არის?
-ასე მითხრეს ბარათს ,რომ წაიკითავს მიხვდებაო!

ნინიმ მადლობა გადაუხადა და სახლში შეიტანა ბარათიც მოძებნა სადაც ტექსტი ეწერა.
“არ ვნებდები მოუსვენარო ქალაბატონო!
დღეს 19:00 საათზე მზად დამხვდი პაემანზე მივდივართ!”

ბედნიერმა ჩაიკითხა ნინიმ და ვერ უჯერებდა ნუთუ ეს სინამდვილეში ხდებოდა?.
ზუსტად ამ ყვავილების შემდგომ მათი ცხოვრება სამუდამოდ დაუკავშირდა ერთმანეთს!


საწყალი ლაშააააააა!
********

-საოცარი დღე იყო ხომ თაკო?
-კიი მაგრამ ცოტა დავიღალე!ავალაგოთ უცბათ და დავწვეთ!
თაკო წავიდა მაგიდისკენ ,როდესაც ანანომ გაჩერა.
-თაკო უბრალოდ წადი გაყევი შენ ქმარს მაგიდას მე მივხედავ!
-არა რას ამბობ ანანო ცოდო ხარ!
-არა არც მეძინება!წადი თაკო ნახე ,როგორ იყურება ჩემი ძმა!
გაეცინა ანანოს ბექას სახეზე.
-წამოდი ცოლო! ანანო ისედაც მიჩვეულია დედაჩემის ხელში ამაზე დიდი სუფრების დალაგებას.
-კარგი მაშინ ანანო წავალ მე!
-მიდი ჩემო გოგო!

ნელ-ნელა დაიწყო ანანომ ალაგება თან ყურსასმენები გაიკეთა და სიმღერას უსმენდა.ცეკვა ცეკვით შექონდა ჭიქები და თეფშები.გარეთ იყო როდესაც მესიჯი მოუვიდა უტასგან.
“მაგიდის ალაგების დროსაც ,როგორი ლამაზი ხარ”
თვალები შუბლზე აუვიდა აქეთ-იქით დაიწყო ყურება .ღია ჭიშკრის კარში იდგა მომღიმარი უტა.იმ წუთავეს სახლისკენ გაიხედა აინტერესებდა ბექა ან თაკო ხომ არ იყყრებოდნენ ეზოში,ყურსასმენები მოიხსნა და ბიჭისკენ წავიდა.
-უტა აქ რა გინდა?
-კიდევ მეკითხები აქ რა მინდა ანო?
-ეგრე ნუ მეძახი!
-ანო მისმინე!
-რა მოგისმინო უტა?
-ანო ხომ იცი,რომ შენს გარეშე არ შემიძლია!
ხელებს უკოცნიდა უტა გოგოს.
-უტა რას აკეთებ ჩემა ძმამ არ დაგვინახოს!
-დაგვინახოს ანო მე უკვე აღარაფრის დამალვას აღარ ვაპირებ!
ლოყაზე აკოცა გოგოს .
-ეხლა მეტყვი რატომ მოხვედი აქ?
-მიყვარხარ ანო და არ შემიძლია შენს გარეშე.
ზუსტად ერთი წუთიც არ დასჭირდა უტას,რომ ანანოსთვის ეთქვა ყვეალფერი და გამოსტყობოდა მისდამი სიყვარულში.
-უტა…მე….რაა…გითხრა!
მაინც უჭიდრდა ანანოს თქმა.
-ანო რა უნდა მითხრა კიდევ არ იცი?
კარგახან უყურა ანანომ ბიჭს მიუახლოვდა ლოყაზე აკოცა და ყურში მხოლოდ ორი სიტყვა უთხრა.
-მეც უტა!
ბიჭს გაეღიმა.
-ამას დასტურად მივიღებ ანო.
ლოყები დაუკოცნა გოგოს.
-უტა უნდა წახვიდე ეხლა!
-წავალ მარა ხომ იცი უკვე ჩემს გარეშე დღე აღაარ გექნება !მუდამ ახლოს უნდა მყავდეს ჩემი გოგო!
-ვიცი!მაგრამ ეხლა ძაან გვიანია!
-ახლავე წაგიყვანდი მაგრამ მერე ცოლისძმასთან ურთიერთობა დამეძაბება ბოლო ბოლო მის სახლში ხარ.
თვალები დაჭყიტა ანანომ გათამამებულ ბიჭის სიტყვებზე.
-ნუ გადავარდი უტა ოცნებებში!5 წუთიც არ არის რაც ურთუერთობაზე დაგთანხმდი!შემიძლია ახლავე გაგშორდე!
-აი ეხლა უკვე ჩემი ანო ხარ!
კარგუ წავალ ხვალამდე პატარავ!მალე დაიძინე უკვე გვიანია!
ლოყაზე აკოცა ანანოს,ჭიშკრის კარი თვითონვე დახურა და ბედნიერი ჩაჯდა მანქანაში…..

*****
ჩაბნელებულ ოთახიდან უყურებდნენ ბექა და თაკო წყვილს.
-ჩემს ანანოს უყურე ერთი!
ამოიოხრა ბექამ.
-რა იყო ბექა ძაალიან საყვარლები არიან!
-ასე უცბათ,როგორ გაიზარდა თაკო?
-მირბის ბექა წლები!
ხელზე მოეხვია ქმარს და ერთად უყურებდნენ მომღიმარ წყვილს.
-ბექა ცოტა აქეთ გამოდის არ დაგინახოს ანანომ!ისედაც სულ ფანჯრებისკენ აქვს თვალები.
-არა თაკო არ შემიძლია უნდა ჩავიდე!იქნებ ვინმე იდიოტი აიკიდა?
-არსადაც არ წახვალ!
-უკაცრავად!
ბიჭს გაუკვირდა ასეთი შეუვალი ხმა მისი ცოლისგან.
-ანანოს უნდა ენდო ბექა!მე დარწმუნებული ვარ,რომ ცუდს არ აირჩევდა!
დააფიქრა ბექა თაკოს სიტყვებმა და ნახევრად გაღებული კარი მიკეტა!
არ გასულა ოთახიდან.პირველად მისცა ანანოს თავის ნება,რომ ყველაფერი თვითონვე გადაეწყვიტა.
-ბექა შენ ხომ ხარ ბედნიერი ჩემთან!და დარწმუნებული ვარ შენც გენდომება,რომ ანანო ბედნიერი იყოს!აღარ არის პატარა!ბექას ჩაეღიმა ოჯახში და მეგობრები ხომ უდავოდ კარგი ყავდა მაგრამ მეუღლე შეუდრებელი!
თაკოს მიუახლოვდა და წელზე ხელები შემოხვია.
-მართალი ხარ ანანო უკვე გაიზარდა თავის მომავალს იწყობს.
სახეს უკოცნიდა გოგოს ასევე კოცნა ყელზეც გადადიოდა
თან გოგოს ელაპარაკებოდა.
-მე კიდე აღარ მყავს ადამიანი,რომელსაც მოვეფერები შენს გარდა!
-ისედაც სულ მეფერები ბექა მეტი რაღა გინდა?
ამ სიტყვებზე ეშმაკურად ახედა გოგოს.
-რა არა ვინ მინდა!შენაირი გოგო მინდა თაკო!
-მაინც და მაინც გოგო ბექა?
-მე ორივე შემიძლია!
ამ სიტყვებს თაკოს კისკისი მოჰყვა.
ნელა გადაუწია მხარზე პენუარის მკლავი და მხრებზე გადავიდა ახლა ბექა.
-ახლა ვნახოთ,რომელი გამოვა ქალბატობო თაკო…….


*****


ნელ-ნელა მიჰყავდა მანქანა საბას ელენე სახლში.უნდოდა,რომ მასთან კიდევ დიდიხანი გაეტარებინა.როდესაც მიყვანა კორპუსთან ისევ არცერთი არ იღებდა ხმას საბა ელენეს ხელზე კოცნიდა.
-ელენე!
-გისმენ…
-ჩემს კომპანიაში სამსახურის დასაწყების თემა ისევ ძაალაშია.
-საბა არ ვიცი?
-რა არ იცი?
-იქ ვერ ვიქნები თავისუფლად!მითუმეტეს მერე იტყვიან აგერ შეყვარებული მიღო თავის სამსახურშიო.
ელენეს სიტყვებზე ბიჭს გაეცინა.
-რა სულელი ხარ!მაგათი რა საქმეა!იქ გადაწყვეტილებებს მე ვიღებ ამიტომ ამ თემაზე აღარ მალაპარაკო!
-ერთი პირობით დაგთანხმდები!
-რა პირობით ტურისტო?
-ჩემი ბაყაყის ფეხსაცმელი დამიბრუნე!
ისეთი ბავშური ხმით უთხრა ელენემ საბას,რომ საბას სიცილი აუტყდა.
-ოხ რა საყავარელი ხარრ გოგოო!
სახე მოიქცია ხელებში
და მთელი სახე დაუკოცნა.
-ელენე ეგ ბაყაყი ჯერ არ დაგიბრუნდება!
-აბა როდის?
-მაშინ,როდესაც ჩემი გახდები!
-დაიცა არ ვარ შენი ბატონო ვიბლიანო?
-როგორ არ ხარ მაგრამ უფლის წინაზე ჯერ ხომ არ დაგვიდია ფიცი?
-ანუ?
უკვე არეულობა დაეტყო სახეზე ელენეს.
-ანუ ,როდესაც ჩემი მეუღლე გახდები!
-ოო მანამდე ვირი ხეზე ავა საბა და ჩამოვა!
-ელენე კი მარა,რამდენი წელი არ აპირებ კიდევ გათხოვებას?
-მინიმუმ 3 წელი!
-გოგო 3 წელში მე უკვე დაბრებული ვიქნები!
-არაუშავს ახლაგაზრდას მოვნახავ!
ისეთი სახე მიღო საბამ ელენეს სიტყვებზე,ელენე ჩაბჟირდა სიცილით.
-ვიღაცას მოხვდებაო!
-უი მაპატიეთ ბატონო საბა თქვენ ხომ ჩემი უფროსი ხარ აწწი დღეიდან!
აბა წავედი თორემ ხვალ სამსახურში,რომ არ გამოვცხადდე ჩემი უფროსი მეჩხუბება!
სანამ გადავიდოდა ბიჭს მოწყვეტით აკოცა ბაგებზე,მაგრამ ვინ გაუშვა.საბამ დაიჭიდა მკლავით და სახით მოატრიალა.
-ამ პატარა კოცნით სად მიდიხარ ტურისტო?
მანქანის ნათურა ჩაქრო და გოგოს ტუჩებზე დაეწაფა.

საბას კოცნა ამჯერად უფრო ნელი და ღრმა იყო - თითქოს დროის გაჩერება უნდოდა
ელენემ თავიდან ოდნავ წინააღმდეგობა გაუწია - მერე კი ხელი კისერზე შემოახვია და თვითონაც აჰყვა

რამდენიმე წამში სიჩუმე ისევ მანქანას მოედო - მხოლოდ მათი სუნთქვა ისმოდა

– საბა
– გისმენ
– მართლა ვაგვიანებ
– ყოველთვის ასე გარბიხარ როცა რაღაც კარგად მიდის
– არა - უბრალოდ მინდა ცოტა დრო კიდევ დამრჩეს ამისთვის
– რისთვის
– შენთვის

საბას სახე უცებ შეიცვალა - ამჯერად აღარ ეხუმრებოდა

– ელენე, იცი ხო, რომ არ ვხუმრობ - არც სამსახურზე, არც ჩვენზე
– ვიცი, უბრალოდ მეშინია, რომ ძალიან სწრაფად მიდის ყველაფერი
– მე კი მეშინია, რომ დრო დავკარგოთ

ისევ ჩუმად გაჩერდნენ

– კარგი, წადი ახლა, თორემ მართლა დაგაგვიანდება
– ისედაც შენ დაგაბრალებ ყველაფერს

ელენემ კარი გააღო, მაგრამ გადმოსვლამდე ისევ მოიხედა

– და ჰო, ბაყაყის ფეხსაცმელს მაინც დავიბრუნებ
– სცადე, მაგრამ იცოდე, ეგ უკვე გარიგების ნაწილი გახდა
– ვნახოთ

ელენე მანქანიდან გადმოვიდა, რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა, მერე ისევ შებრუნდა და ხელით დაუქნია

საბა დიდხანს უყურებდა, როგორ შედიოდა კორპუსში

შემდეგ ნელა დაძრა მანქანა.

– სამი წელი?
– ელენე, შენ თვითონაც არ იცი რას მეუბნები

ოდნავ გაეღიმა, მაგრამ ამ ღიმილში უკვე რაღაც სხვაც იყო

– ან ჩემით მოხვალ
– ან მე თვითონ წაგიყვან

და ამჯერად უკვე აშკარად ჩანდა — ეს უბრალოდ სიტყვები არ იყო


*******
მეორე დილა ელენესთვის დაძაბულად დაიწყო — ახალი სამსახური, ახალი გარემო და ყველაზე რთული… საბა, რომელიც აქ ყველასთვის მკაცრი უფროსი იყო
ოფისში რომ შევიდა, ყველაფერი უცხო იყო — ხალხი, ხმები, გარემო
არავინ იცნობდა

და ეს რაღაც მხრივ ამშვიდებდა კიდეც

ასისტენტმა მიაცილა სამუშაო ადგილამდე და მოკლედ აუხსნა რა უნდა გაეკეთებინა

ელენე ჩუმად დაჯდა და დაიწყო მუშაობა, მაგრამ გული მაინც სხვაგან ჰქონდა

რამდენიმე წუთში ხმაური გაისმა

– ეს ანგარიში ვინ გააკეთა? — მკაცრი ტონი გაისმა

ელენემ თავი ასწია

საბა იდგა შუაში — სერიოზული, ცივი, ისეთი, როგორსაც საერთოდ არ ჰგავდა გუშინ

ერთ-ერთ თანამშრომელს უყურებდა მკაცრად

– ეს შეცდომებია — და მე შეცდომებს არ ვიღებ

– მაპატიეთ… გადავამოწმებ — დაბნეულად თქვა თანამშრომელმა

– არა, გადააკეთებ თავიდან — მოკლედ მიუგო

ელენემ გაოცებით შეხედა

(ეს ის საბაა…?)

რამდენიმე წამში საბას მზერა მასზე გაჩერდა

მხოლოდ ერთი წამით

მაგრამ იმ წამში ყველაფერი შეიცვალა

– ელენე — მშვიდად თქვა, თითქოს არაფერი განსაკუთრებული არ იყო — ჩემთან შემოდი

ყველას თვალები მასზე გადმოვიდა

ელენე ნელა წამოდგა და კაბინეტისკენ წავიდა

გული ისე უცემდა, ძლივს სუნთქავდა

შიგნით რომ შევიდა, კარი დახურა

ერთი წამით სიჩუმე იყო

შემდეგ…

საბა სწრაფად მიუახლოვდა

– აქ მოდი

ელენემ ვერც მოასწრო პასუხი

უკვე ახლოს იყო

– საბა…

– მთელი დილაა გიყურებ — ჩუმად უთხრა

– და რა გინდა…

– ვერავინ გეხება — ხმა დაუთბა — ვერავინ

ელენემ გაოცებით შეხედა

– ვინ უნდა შემეხოს…

– არ მაინტერესებს — თავი ოდნავ დახარა — არ მინდა ვინმემ ზედმეტად მოგიახლოვოს

– შენ რა ხარ… — ჩაეცინა — დაცვა?

– თუ საჭირო გახდა — კი

ელენემ თავი გააქნია

– შენ გარეთ სულ სხვანაირი ხარ

– იმიტომ რომ აქ ჩემი წესებია

ნელა მიუახლოვდა კიდევ უფრო

– და ერთ-ერთი წესი შენ ხარ

– რას ნიშნავს ეგ…

საბამ ხელი ნელა წელზე შემოავლო

– ნიშნავს იმას, რომ აქ არავის აქვს უფლება შენთან ისე ილაპარაკოს, როგორც მე

ელენემ სუნთქვა შეიკავა

– და შენ როგორ ლაპარაკობ…

საბამ ჩაიცინა ოდნავ

– სხვანაირად

რამდენიმე წამით გაჩერდა

შემდეგ ძალიან ჩუმად უთხრა

– და არ მომწონს რომ იქ გარეთ ასე მშვიდად იჯექი… თითქოს საერთოდ არ არსებობდი ჩემთვის

– აბა რა უნდა მექნა… შუა ოფისში მოგხვეოდი?

– არა — თვალებში ჩახედა — მაგრამ არც ისე შორს იყო საჭირო

ელენეს გაეცინა ჩუმად

– შენ მართლა გინდა რომ სულ შენთან ვიყო?

საბამ პასუხი არც დააყოვნა

– კი

– საბა…

– და იცი რა — ტონი ისევ დაბალი გაუხდა — მალე ისეც იქნება

ელენემ წარბი ასწია

– რას გულისხმობ…

საბა ოდნავ დაიხარა მისკენ

– ჯერ ნელა მიდიხარ ჩემთან

– მერე?

– მერე… უკვე ვეღარ წახვალ

ელენეს თვალებში ეშმაკური ღიმილი გაუკრთა

– ეგეე შენ გგონია

საბამ ტუჩის კუთხე ასწია

– არა მგონია

ოდნავ მიუახლოვდა

– ვიცი

კარზე კაკუნი გაისმა

ორივემ ერთდროულად გაიხედა

საბამ სწრაფად დაიჭირა თავი

– შემოდი

ტონი ისევ ცივი გახდა

ელენე გვერდზე გადგა, მაგრამ სანამ კარი გაიღებოდა, საბამ ჩუმად ჩასჩურჩულა

– დღეს ადრე არ წახვალ

ელენემ თვალები შეავიწროვა

– რატომ

– იმიტომ რომ მე არ გამოგიშვებ

კარი გაიღო

და ისევ ჩვეულებრივი სამუშაო დღე გაგრძელდა

მაგრამ ელენემ უკვე ზუსტად იცოდა —

ეს სამსახური ნელ-ნელა რაღაც სულ სხვა ხდებოდა

და საბა
ნამდვილად არ აპირებდა მის გაშვებას

****
უკვე ერთი კვირა იყო,რაც საბასთან მუშაობდა ელენე.ნუ სასწაული უფროსი ყავდა.ჭკვიანი,საყვარელი და სინპატიური.ისევ სამსახურში იჯდა ელენე ,ჯერ საბა მოსული არ იყო.აქეთ იქით გაიხედ გამოიხედა და საბას კაბინეტში შეიპარა.საბას მაგიდასთან დაჯდა და მოძრავს სკამზე ტრიალი დაიწყო.თან ამ ტრიალში კაბინეტსაც კარგად ათვალიერებდა,რომ მობეზრდა ტრიალი ფურცლები მოძებნა და ხატვა დაიწყო თან საბას ელოდებოდა.

-კი,კი ბექა არამგონია ,რამე პრობლემა იყოს.
ხატვის დროს შევიდა საბა კაბინეტში და მაგიდისკენ წამოვიდა.
-კარგი ბექა თუ ,რამე დაგირეკავ!
ელენე აქეთ-იქით მოსუარულეს აკვირდებოდა.ძლივს მორჩა ლაპარაკს და გოგოს მიუბრუნდა.
-ელენე ეგ სკამი დასაზეთია ხო?
-რაა?
ვერ მიხვდა გოგო რას ეუბნებოდა საბა.
-აი შეხედე იქ იმ წერტილს,იქიდან გიყურებდი ,როგორ ბავშვით შემოიპარე და თამაშობდი.
თაროს ზემოთ დანახა საბამ.
-კარგი საერთოდ ავდგები ამ სკამიდან თურმე გავაფუჭე!
უნდა წამომდგარიყო მაგრამ ვინ აცადა.
-დაჯექი ელენე!როდის გითხარი,რომ გაფუჭე?
გოგოს მუხლებთან ჩაიმუხლა საბა.
-ელე შენ შეგიძლია ეს კონპანიაც კი გადაწვა!
-საბა იცოდე ვცდი და დაგტოვებ ქონების გარეშე!
-შენ თუ გინდა ჩვენი 5 შვილი ერთ ოთახში გაზარდო რა პრობლემა!
თვალები შუბლზე აუვიდა ელენეს.
-რამბავიაა ხუთი ვიბლიანოოო?და ჯერ ეგერთი შენ არ გამოგყვები ცოლად!
ხარხარი აუტყდა საბას და მოწყვეტით აკოცა ტუჩზე
-ნეტა სხვას ვის გაყვები?
-აი ნახავ!
-ელენე 10 წუთი დამაგვიანდა და ეგ ვერ მოითმინე ჩემს კაბინეტში მელოდებოდი და შენ სხვას გაყვები?
-კარგი ჰო დამანებე თავი!უნდა გავიდე ვიმუშაო ბოლოს და ბოლოს უფროსი გამიბრაზდება.
საბაც წამოდგა და გოგოც წამოაყენა.
-უფროსი იმაზე გაგიბრაზდება ,რომ არ აკოცნინო!
-ძაალიან კარგი მიყვარს უფროსის გაბრაზება!
უცბათ დაუსხლტა ხელებიდან გოგო ვიბლიანს.სანამ გავიდოდა საბამ რამოდენიმე სიტყვა უთხრა.
-დღეს ჩემთან ერთად უნდა წამოხვიდე ერთ ადგილას!

-სად?
-მაგას მერე გაიგებ!ეხლა ქალბატონო ელენე თუ არ გინდათ სახე აგიწითლდეთ დატოვეთ სახიფათო ზონა!
ელენე თვალები გადატრიალა.
-როცა გინდა უფროსი ხარ,როცა გინდა შეყვარებული!
ერთი ამოიოხრა ელენემ და ოთახიდან გავიდა.
ბიჭს ჩაეღიმა ელენეს სიტყვებზე.

****

“ელენე უფროსი ვარ და მუშაობას მე მოვრჩი და შენ რაღას აკეთებ გამოდი!”
მესიჯად მიწერა საბამ გოგოს.ვეღარ ითმენდა ყველაფერი ისე უნდა გაკეთებულიყო ,როგორც დაგეგმილი იყო მაგრამ მაინც ნერვიულობდა.

-საბა ოდნავი მოთმინების უნარი არა გაქვს!
-დამიჯერე სადაც მივდივართ დაგვიანება არ მინდა წამებიც კი.
კარგი გაუღო საბამ ელენეს.
-დაბრძანდით ტურისტო.
-რა ჯელტმენი ბრძანდებით! როგორ გაუმართლა თქვენ გოგოს!
ბიჭს ჩაეღიმა.ვაი,რომ მართლა გაუმართლა.
თვითონაც ჩაჯდა და მანქანა დაძრა.
-ეხლა მაინც მითხარი სად მივდივართ!
-დამიჯერე ძილსაც კი მოასწრებ გზაში.
-დედა და მამა არ გამიფრთხლებია.
-ნუ ღელავ ყველაფერი მოვაგვარე!
-საბა მაშინებ!
აღარ გასცა პასუხი საბამ გოგოს.ჯერ ვერ ხვდებოდა მთლად ელენე ,რომ ამ ღამით მისი ცხოვრება რადიკალურად შეიცვლებოდა.სანამ თბილისიდან გავიდოდნენ მაშინვე ჩაეძინა და უფრო ვერ გაიგო სად მიჰყავდა კაცს ,რომელსაც ისე ენდობოდა ,რომ ყველგან გაყვებოდა თუნდაც ეს სიკვდილი ყოფილიყო.
მთელი გზა ეძინა ელენეს,მაგრამ ზუსტას სვანეთში ჩასვლის დროს გახილა თვალები ,რომ მოავლი თვალი ელენემ და ნაცნობ გარემოს ხედავდა ძაალიან გაუხარდა.
-საბა სვანეთში ამომიყვანე?
ისეთი ბედნიერება იკითხებოდა ელენეს სახეზე,რომ საბა მიხვდა სწორი არჩევანი ჰქონდა გაკეთებული.
მანქანა ისეთ ადგილას გაჩერა სადაც სვანეთის ულამაზესი ბუნება მოჩანდა.
-რატო გავჩერდით?
-ელენე ,რაღაც უნდა მოგცე!
მანქანიდან გადავიდა ყუთი აიღო და გოგოს მხრიდან კარი გაღო.
ელენეს ძაალიან ეუცნაურა საბას საქციელი ყუთი გამოართვა და გახსნა.თვალები გაუფართოვდა ყუთში მისი ბაყაყის მეორე ფეხსაცმელი,რომელიც იმ დღეს დაკარგა ,როდესაც საბას ესროლა აივანზე და ზუსტას შუბლში მოარტყა.ელენე მიხვდა თუ რას ნიშნავდა ბაყაყის ფეხსაცმელი და სვანეთიც ერთად.
-მომიტაცე ვიბლიანო?
გაეცინა ელენეს თავის სიტყვებზე.
-აბა შენ გეგონა სამი წელი დაგიცდიდი?
მანქანიდან გადავიდა ელენეც.
-ელენე!
ბეჭდის ყუთი ამოიღო ჯიბიდან საბამ.
-ჩემი ცოლი ხდები!
ხელზე გაუკეთა ბეჭედი.
-არც მეკიითხები ვიბლიანო?
-არა!რადგან ,რომ არ გინდოდეს ჩემთან ყოფნა მარტო იმაზე გამიჭედავდი,რომ მოგიტაცე და ისე გაიქცეოდი აქედან სიტყვასაც არ მათქმევინებდი ხელის თხოვნაზე.
ყელზე მოხვია გოგომ ხელები ბიჭს.
-რა კარგად მიცნობ !
-მიყვარხარ ტურისტოოოო!
ხელში აიტაცა და დატრიალა გოგო.

ღამე სვანეთის მთებში საოცრად მშვიდი და ამავე დროს ცოცხალი იყო. ჰაერი სუფთა და გრილი, თითქოს ყოველი ჩასუნთქვა ახალ სიცოცხლეს აძლევდა მათ. შორს მდინარის ჩუმი ჩხრიალი ისმოდა, რომელიც მთების სიჩუმეს ნაზად არღვევდა, თითქოს თავადაც ამ ბედნიერ მომენტს ულოცავდა.
ელენეს სიცილი გაისმა — ნათელი, გულწრფელი, ისეთი, რომელიც მთებსაც კი ააჟღერებდა. მისი ხმა ჰაერში გაიფანტა და თითქოს მთებმა უკან დაუბრუნეს, ექოდ ქცეული ბედნიერება. საბას ჩუმი, კმაყოფილი ჩაცინებაც შეუერთდა ამ ხმებს — ღრმა, თბილი, ისეთი, სადაც სიყვარული და სიმშვიდე ერთად იგრძნობოდა.
მათი სუნთქვაც კი ერთ რიტმში მოექცა. ელენეს სწრაფი, აღელვებული ჩასუნთქვები და საბას მშვიდი, დამაჯერებელი სუნთქვა ერთმანეთში ირეოდა და ერთ მთლიან ჰარმონიად იქცეოდა.
ქარის მსუბუქი შრიალი თმას უფრთხილდებოდა ელენეს, ფოთლები ჩუმად ფრთხიალებდნენ, თითქოს ტაშს უკრავდნენ მათ ბედნიერებას. სადღაც შორს ძაღლის ყეფაც კი მშვიდად და ნაცნობად ჟღერდა — როგორც სოფლის, სახლის, სიმყუდროვის ხმა.
და ამ ყველაფერში ყველაზე გამოკვეთილი მაინც მათი ხმები იყო — ჩუმი ჩურჩული, სიცილი, ერთმანეთის სახელის ნაზად თქმა…
ბედნიერებასაც კი ხმა ჰქონდა იმ ღამეს.
როდესაც ტრილას მორჩნენ ამის მერე
ელენემ თავი ოდნავ ასწია და თვალებში ჩახედა. მის მზერაში სითბო, სიყვარული და პატარა ცელქობაც ირეოდა.

-საბა… მეც მიყვარხარ.

ხმაში ისეთი სიმშვიდე და სისწორე იგრძნობოდა, რომ საბას წამით სუნთქვაც კი შეეკრა. გოგოს სიტყვები თითქოს გულში პირდაპირ ჩაუჯდა.

ერთმანეთისკენ ნელა დაიხარნენ. ელენემ თითები მის კისერზე შემოახვია, საბამ კი ტანზე უფრო ძლიერად მიიხუტა. რამდენიმე წამით გაჩერდნენ — თითქოს ამ მომენტის სრულად შეგრძნებას ცდილობდნენ.
შემდეგ კი აკოცეს… ნაზად, თბილად, ისე, თითქოს ამ კოცნაში ყველაფერი ჩაეტიათ — თვები,მოლოდინი, ემოციები.
ელენეს ჩუმი ჩაცინება კოცნას შორის გაისმა, საბამაც გაუღიმა და შუბლი შუბლზე მიადო.
-მაინც ტურისტი ხარ… — ჩუმად ჩასჩურჩულა.
-მაგრამ შენი ტურისტი… — უპასუხა ელენემ ღიმილით და ისევ მიეკრო.

-ელენე დღესვე უნდა დავიწეროთ ჯვარი!
-კი მაგრამ ნახე შარვალი მაცვია თან ამ შუაღამეს მამაო საიდან უნდა მოიყვანო?
-ოჰჰ ნეტა იცოდე ქმარში ,როგორ გაგიმართლა!ეკლესიაში გველოდება მამაო თავისი ხალხით და შენი კაბით!
-რაა?
ვერ მიხვდა ელენე ვინ ხალხს გულისხმობდა.
-თაკო,ბექა,ანანო,ლევანი,ნათია,თამუნა,დავითი,ლაშა ,ნინი და თვით მაშიკოც ეკელესიაშია!წინასწარი მოგვარებული მქონდა ტურისტო ყველაფერი!
-დღითი-დღე მაკვირვებ საბა!
-ჯერ სად ხარ,ჯერ მთელი
ცხოვრენა წინ გვაქვს!თან ნინის გარეშე,რომ მომეტაცებინე მე ეხლა ცოცხალი არ ვიქნებოდი!
ორივემ გაიცინეს და ეკლესაში წავიდნენ.
უცბათ გამოიცვალა მანქანაში ელენემ ტასაცმელი და უფლის წინაზე საბამ და ელენემ ფიცი დადეს.

17 ოქტომბერს ღამის 04:50 უკვე ოფიალური ცოლ-ქმარი იყვენენ საბა და ელენე.
ჯვრის წერის შემდეგ ყველა ულოცავდათ.
ბოლოს მივიდა მაშიკო.
-ზუსტად ვიცოდი ,რომ თქვენი ბოლო ეს იყო!ჩემი ქმარი დამესიზმრა ელენეს მოსვლის პირველ დღეს და ასე მითხრა საბას უთხარი თვალები გახილოსო!
ნუ იცინი ბებია!ელენე შვილო ძაალიან მიყვარხარ!მინდა სულ ბედნიერები იყოთ!
ხოდა ბებია თუ გაგაბრაზებს ყურები აუწიე ხოლმე და დაწყნარდება გამოცდილი მყავს!სულ წყნარდებოდა ყურების აწევის შემდეგ
თან ლოცავდა მაშიკო და თან საბას ლანძღავდა!
-ჩემი საბა და ჩემი ელენე დავაოჯახე ახლა შემიძლია,რომ მშვიდად წავიდე ამ ქვეყნიდან.
-ბებია,რას იძახი ჯეერ შვილთაშვილები არ გინახამს!
-არა ეგრე ადრეც ვერ მომიშორენ საბა მაგისი იმედი ნუ გექნება!

სიცილი დაიწყეს.ბოლოს ყველა გავიდა ეკლესის ეზოდან მხოლოდ საბა და ელენე იყვნენ მარტო!
-თურმე აქ ყოფილა ჩემი ბოლო !
ჩაილაპარაკა ელენემ და ულამაზეს გარემოს მოავლო თვალი
-მაგიტო გიჟდებოდი ასე სვანეთზე და გული მოგიწევდა.
-მართალი ხარ!აქ ამოსვლის შემდეგ მარტო სვანეთზე კი არა სვანზეც კი გავგიჟდი.
-თან როგორ მშვენიერ სხვანზე გაგიჟდი!
სიცილით დატოვეს ბოლოებმა ეკლესის ეზო და სახლისკენ დაიძრნენ იმ სახლიაკენ ,რომელიც ახლა ელენესაც ეკუთვნოდა.

******

3 წლის შემდეგ


ნელ-ნელა მოახერხა და მისი პატარა მოხერხებული ხელებით გადმოვიდა საწოლიდან,კარიც მოხერხებულად გაღო და მის მშობლების ოთახში შეიპარა.ძაალიან უყვარდა პატარას მშობლების გაღვიძება.
საწოლზე ავიდა ძაალიან ფრთხილად და ჩახუტებულ მშობლებს დახედა ზემოდან.
თავის პატარა ტვინით ფიქრობდა რა სჯობდა დაძახება თუ ზედ დახტომოდა საბას და ელენეს.ბოლოს არცერთი არ დაინდო და ჯერ ხტუნაობა დაიწყო ლოგინზე შემდეგ ორივე მშობელს დაახტა.

საბამ თვალები ნელა გაახილა და უცებ პატარა სხეული რომ დაეცა, გაოცებულმა შეხედა.

– „აი ეს რა იყო… მიწისძვრა თუ ჩვენი შვილი?“ – ნახევრად მძინარემ ჩაილაპარაკა.

ელენემ თვალები ძლივს გაახილა, მაგრამ როგორც კი პატარას სიცილი გაიგონა, მაშინვე გაეღიმა.

– არა, ეს შენსავით ჯიუტი ვინმეა, – ჩუმად უთხრა და ბავშვს ხელი გადაუსვა.

პატარა ისევ ხტუნავდა და იცინოდა, თითქოს ყველაზე დიდი გამარჯვება მოეპოვნებინა.


საბამ ბავშვი ხელში აიყვანა, მაგრამ ელისაბედი მაშინვე დაიწყო ლაპარაკი:

– „დეეე, იცოდი რომ მე უკვე დიდი გოგო ვარ და მარტო შემოვედი თქვენთან? და კარი მე გავაღე და არ შემშინებია საერთოდ!“

ელენემ ნახევრად მძინარემ შეხედა და გაეცინა:

– ვაუ, რა მაგარია… დილა მშვიდობისა, დიდო გოგო.
ელისაბედი არ ჩერდებოდა:
– და კიდე, საბა, შენ გეძინა და რაღაცას ბუტბუტებდი, მგონი სიზმარში რაღაც ჭამდი!
საბამ თვალები მოჭუტა:
– პირველ რიგში — მე მამა ვარ, არა საბა.
ელისაბედმა წარბები შეჭმუხნა:
– არაა, შენ საბა ხარ… დედა გეძახის ასე.
ელენემ სიცილი ვერ შეიკავა და ბალიში ესროლა საბას.
– „აი, ნახე რა გაზარდე.“

ელისაბედი ისევ ლაპარაკობდა:
– „და კიდე დღეს მე შოკოლადი მინდა დილაზე და თუ არ მომცემთ მე თვითონ ავიღებ და მერე არ გაბრაზდეთ კარგი?“
საბამ ღრმად ამოიოხრა:
– „დილა ჯერ არ დაწყებულა და უკვე მოლაპარაკებები მიდის…“
ელენემ ელისაბედი ჩაიხუტა:
– არა, ჯერ საუზმე, მერე შოკოლადი.“
ელისაბედმა თავი გააქნია:
– არაა, ჯერ შოკოლადი, მერე ყველაფერი!
საბამ სიცილით შეხედა ელენეს:
– შენი ხასიათი აქვს, 100%.
ელისაბედი შუაში ჩაწვა, ორივეს ჩაეხუტა და მაინც აგრძელებდა:
– და კიდე მე დღეს არ მინდა ბაღში წასვლა და თქვენთან ვიქნები, კარგი?
საბამ თვალები დახუჭა:
– კარგი… დამთავრდა, ეს დღე უკვე წავაგეთ.
ელენემ გაეცინა და ჩუმად უთხრა:
– ეს ყოველდღე იქნება.
-ელისაბედ მამა დღეს ბაღში არ მივდივართ!
-რატო მამა!
-რატო სიხარულო და დღეს თაკო ბიცოლა და ბექა ბიძია მოვლენ კიდრვ მოვ…
აღარ გაგრძელებინა ბავშვმა სიტყვა.
-დანიელი არ მოვა?
დანიელი თაკოს და ბექას უფროსი ვაჟი იყო 7 თვით იყო დიდი ელისაბედზე,ასევე მათ მეორე შვილიც შეძინათ პატარა ქალბატონი,მარიამ ონიანი.
-აბა სახლში ხომ არ დატოვებენ მა?
-საბა სულ დანელია აკერია პირზე!
ელენეს გაეცინა და საწოლიდან წამოდგა.
ეხლა გაიაზრა საბამ ,რომ თავის პატარა ქალბატონს შესაძლოა დანიელი მოსწონდეს.
-კარგი მამა მიდი ჩაირბინე თამუნა ბებიასთან და მე და დედიკოც მალე ჩამოვალთ.
-კარგი მამა,მაშინ მე შოკოლად შევჭამ.
-არა ელისაბედ!ჯერ უნდა ისაუზმო.
უკვე ჩაცმული ელენე გამოვიდა გასახდელიდან და თან ალაგება დაიწყო საწოლის.
-ხო ელისაბედ დედა მართალია ჯერ შოკოლადი არა ჯერ საჭმელი.
ბავშვს თვალი ჩაუკრა და ყურში ჩარჩუჩულა:
-მამი სამზარეულოში ,რომ შეხვალ პირველივე კარადა გამოიღე და იქ დაგხვდება.
ელისაბედმა ლოყაზე აკოცა თვალი ჩაუკრა და ოთახიდან გავიდა.
ზურგიდან ჩაეხუტა საბა ელენეს,და ყელზე კოცნიდა
-ელენე კარი უნდს ჩავკეტო ამის მერე!
-რატო?
-ელისაბედის გამო!ვაიდა ისეთ დროს შემოვიდეს,რომ..
-ოხ სააბა ,როგორ ვეერ დაჭკვიანდი კიდე!
გოგო შემობრუნდა და ბიჭს მოეხვია.
-ჩავალ თორემ გაგიჟებს ელისაბედი ყველას!ეგეთი ჯიუტი და თხა მე არ ვყოფილვარ ბავშვობაში ეგ ბავში რა გამოვიდა ეგეთი.
-ორი გიჟის ნარევი რაა გგონია შენ აბა?
შუბლზე აკოცა ბიჭმა.
-შეიძლება მეორე გამოვიდეს მშვიდი ან მესამე თუნდაც მეოთხე ან ბოლო მეხუთე!
-დაიცა საბა შენ მაშინ არ ხუმრობდი ხუთს ბავშვზე?
-მე ეგეთ რამებზე არ ვხუმრობ!პირიქით ვმოქმედებ,რომ ყველაფერი გაკეთდეს.
დაიხარა და გოგოს ბაგებს წაეტანა კედელთან ყავდა მიკრული ელენე,თან წელზე ჰქონდა შემოხვეული ხელები.
როცა სუნთქვა აღარ ეყოთ ერთმანეთს მოშორდნენ.
-საბა!
-დილით უნდა მექნა ახალ გაღვიძებულზე მაგრამ ელისაბედმა შემაცვლევინა გეგმები.
გაეცინა და სახე დაუკკოცნა გოგოს.
-კარგი გამიშვი ეხლა!ბევრი საქმე გვაქვს მე ,თამუნას და მაშიკოს!
-დამიჯერე დედამთილი და რძალი ყველაფერს გაკეთებენ,რომ საღამოს სუფრას არაფერი არ აკლდეს.
ისევ ახლოს მიკრა გოგო.
-კარგი გამიშვი საბა სირცხვილია!
-ელენე რატო წითლდები?
დასცინა გოგოს გაწითლებულ ლოყებზე.
-უკვე სამი წელია ჩემი ცოლი ხარ ჩემგან შვილიც კი გყავს და ისე იქცევი თითქოს პირველად გაკოცე!
-აი ნერვები მომეშალა უკვე!გადი მომშორდი!კოცნასაც საანატრელს გაგიხდი ვიბლიანო!
უცბათ გაბრაზდა ელენე ბიჭიც მოიშორა და ქაქანით ჩავიდა პირველ საართულზე.
სამზარეულოში შევიდა და აქ მისი შვილის ქაქანის ხმა მოესმა.
-იცი ბებია მამას ზედ დავახტი და ისე გავაღვიძე!
მაშიკოს უყვებოდა დილის ამბებს და თან შოკოლად მირთმევდა ბოლომდე ეგონა,რომ მამამისი დიდხანს გაჩერებდა ოთახში დედამის და ამიიტომ მირთმევდა ნელ-ნელა და გემრიელად.
-რას მირთმევ ქალბატონო?
დაჭყეტილი თვალებით შეხედა დედამის.
-ელენე დედიკო რა მექნა მამაჩემა მითხრა აიღეო ისეთი კატეკორიული ტონით ,რომ ვერაფერი ვერ ვუთხარი!
თამუნამ გაიცინა და შვილიშვილს შეხედა,რომელსაც კარისკენ ჰქონდა თვალები და მხსნელ მამას ელოდა.
-მამაშენმა არ იცის დილით,რომ არ შეიძლება შოკოლადები?
გამოართვა ბავშვს შოკოლადი.
-მამამ იცის,რომ არ შეიძლება მაგრამ ამ ერთხელ არუშავს.
მაისურის ჩაცმით შემოვიდა საბა სამზარეულოში და ელისაბედს მიუჯდა გვერძე.
-მამა კოშკზე ამიყვან?
მოფერება დაუწყო ბავშვმა საბას.
-მაა დღეს ვერ აგიყვან,ხო იცი სტუმრები ,რომ მოდიან.
ბავშვი კლათაში ჩაისვა და ლოყები დაუკოცნა.
ამ დროს დათოც შემოვიდა ოთახში და შვილიშვილი ,რომ დაინახა იმ წუთავეს აიყვანა ხელში.
-ჩემ პატარა ქალს გაუღვიძია.
-პაპიკო იცი მე ადრე გავიღვიძეეე,აი ძაან ადრე და მამას დავახტი მძინარეს.
-ოხ ჩემი ყოჩაღი გოგო!დედა ხომ არ გაღვიძე რაც მთავარია?
-არ მინდოდა მაგრამ შემომეღვიძა.

ბავშვის ნათქვამ “შემოღვიძებაზე” ყველას სიცილი აუტყდა.
-ელო ბებიკო წამოდი ტურისტები მივიღოთ სანამ დედიკო საჭმელს გაგიმზადებს.
თამუნამ და დავითმა გაიყვანეს ელო გარეთ,სტუმრები კი კოტეჯში დაბინავეს.

ამ სამი წლის განმავლობაში ბევრი რამ შეიცვალა,პირველი ,რაც გაკეთეს კოტეჯების და სახლის ტედიტორია შუაში კედელი ამოაშენეს .კოტეჯებს სხვა მხრიდან ჰქონდა შესასვლელი ხოლო სახლს სხვა მხრიდან.ეს ყველაფერი პატარა ელისაბედის გამო გაკეთეს.ერთი ორჯეე სახლიდან გაეპარათ ,სამაგიეროდ კოტეჯში ხალხი გაიცნო ხან ვის კოტეჯში იჯდა ხან ვისში.

ნელ-ნელა უკვე ელოდნენ სტუმრებს.
ვიბლიანების სახლი მესტაიში უფრო ახმაურდებოდა მხიარული ხმებით.
პირველი ვინც ვიბლიანების ოჯახს მოადგა ელენეს მშობლები იყვნენ.
-ეე ბებია და პაპა მოვიდა!
მხიარული გაიქცა მანქანასთან ელისაბედი.
ლევანმა და ნათიამაც კარგად ჩაკოცნეს შვილიშვილი.
-ბებია ბიძია სადა?
ნათიამ გადმოიყვანა მანქანიდან 3 წლის მძინარე მათე.
ლევანს და ნათიას 45 წლის ასაკში ეყოლათ შვილი,ხოლო ბიძა და დიშვილი ერთად იზრდებოდა.
საბამაც მოიკითხა სიდედრი,სიმამარი და ნათიას მათე გამოართვა ხელიდან.
-ცოლისძმა მოფხიზლდი!
კოცნა დაუწყო ბავშვს
ელენეც მივიდა და მის პატარა ძმას დაუწყო მოფერება.
ბავშმა ,რომ გახილა თვალები და დაინახა ელენე იმ წუთავეს მოფხიზლდა.
-ელენეე
-არა ნახე რა სიძე არ ჯობია ეხლა დას მათე?
სახლში შევიდნენ ხოლო გარეთ საბა დატოვეს,რომელიც თან ბავშვებს ეთამაშებოდა და თან ყურადღებას აქცევდა შვილს და ცოლისძმას.
სიცილად არ ჰყოფნიდა საბას ,რომ მომავალში როგორ იტყოდა ჩემი ცოლისძმა მე გავზარდეო.

ამასობაში მოვიდა ონიანების დიდი ოჯახი.თაკო,ბექა,დანიელი და მარიამი.
თაკო დანილეთან ერთად მოდიოდა ხოლო ბექას თავისი პატარა პრინცესა მარიამი ეჭირა.
-ვაიმეე რა კარგი სუნიაა!
თაკოს იმ წუთავეს იგრძნო ნაირ-ნაირი
საჭმელის არომატები .
-ვაიმე ესენი ვინები მოსულან ყველა ჩაკოცნა ელენემ.
განსაკუთრებით პატარა მარიამი.

ამის შემდეგ ახალდაქორწინებული წყვილიც მოადგა ვიბლიანების ჭიშკარს.
ანანო და უტა.ასევე ანანოს და ბექა დედაც გამოვიდა თავისი გემრიელობებით .

ნელ-ნელა იშლებოდა სუფრა ვიბლიანების დიდ ეზოში.
მხოლოდ ერთი წყვილი აკლდა ნინი და ლაშა,რომლებიც ძაალიან აგვიანებდნენ.
ნინი და ბექა სულ რაღაც 1 წლის დაოჯახებული წყვილი იყო.ორი წელი დადიოდა ლაშა ნინის ჭკუაზე მაგრამ ბოლოს მხარზე გადაიკიდა მოიტაცა და ცოლადაც მოიყვანა.
ძლივს მოაღწიეს სუყველა მაგათ ელოდებოდა.გაბრაზებული ნინის მანქანიდან გადმოსვლამ მიახვედრა ყველა თუ რატო დაიგვიანეს.
მიესალმნენ ყველანი და უკვე გაშლილ სუფრასაც მიუჯდნენ.
-რატო დაგაგვიანდათ?
ელენე შეკითხა ბოლოს მოსულ წყვილს.
-რატო ელენე და ამ ქალბატონმა მომინდომა შუა ზაფხულში მანდარინი თან,როდის აქ,რომ მოვდიოდით და ისეთ ადგილზე სადაც ტელეფონიც არ იჭერს და მაღაზიაც არ არის სხვარამე,რომ მეყიდა.
-არა უყურე რა!მე კი არა ბავშვებმა მოინდომეს.
მუცელზე გადაისვა ნინიმ ხელი.
ნინი უკვე 5 თვის ორსული იყო ტყუპებზე ,გოგოზე და ბიჭზე.
-ნინი ბები მანდარინი არა მაგრამ მანდარინია მურაბა მაქვს.
მაშიკო შეწუხდა ორსულის შემხედვარე ეტყობოდა ისე უნდოდა მანდარინი.
-აუუ მინდა კიიი!
უცბათ გაუბრწყინდა თვალები და სახე ნინის.
მოუტანეს ქილით და ლამსი სულ შეჭამა ნუ ბოლოს უკვე შეურიგდა მის ქმარს,რომელსაც ტყვილად ეჩხუბა.

სუფრა უკვე კარგად იყო გაშლილი.

ჭიქები ივსებოდა, სიცილი არ წყდებოდა და ყველა ერთმანეთს რაღაცას ეუბნებოდა.

-კარგი ახლა ვინ იწყებს სადღეგრძელოს? — იკითხა ბექამ.

-აბა შენ, ყველაზე ბევრს ლაპარაკობ — დაუძახა თაკომ.

-მე? მე რომ დავიწყო დილამდე ვერ დაამთავრებთ — ამაყად თქვა ბექამ.

-ჰოდა ზუსტად ეგ არ გვინდა! — გაეცინა ელენეს.

ყველამ ერთად გადაიხარხარა.

საბამ ჭიქა ასწია.

-კარგი, მე ვიტყვი — ცოტა სერიოზულად დაიწყო, მაგრამ მალევე გაეღიმა — იმ ხალხისთვის, ვინც აქ ვართ… და ვინც ერთმანეთს ვუძლებთ.

-აი ეს მართალია! — ჩაეჭრა ლაშა — განსაკუთრებით შენ და ელენე.

-შენ ჩუმად იყავი — ნინიმ ხელი წაჰკრა — შენ მე მიძლებ საერთოდ?

-მე გმირი ვარ — ამაყად თქვა ლაშამ.

-გმირი კი არა, გადარჩენილი ხარ — დაუბრუნა ნინიმ.

ისევ სიცილი ატყდა.

თაკომ უცებ ჰაერი შეისუნთქა.

-ვაიმეეე ეს რა გემრიელიაა!

-რას მიადექი ისევ? — ჰკითხა ბექამ.

-ყველაფერს! — უპასუხა თაკომ — აი ამასაც, ამასაც და ამასაც.

-დატოვე ცოტა სხვებისთვისაც — გაეცინა ბექამ.

-არ არსებობს — თავი გააქნია თაკომ — მე სტუმარი ვარ.

-სტუმარი კი არა, მთავარი მჭამელი ხარ — ჩაერთო ელენე.

ამასობაში მათემაც რაღაც თქვა თავისი ბავშვური ენით.

-აჰა, ნახე — გაეცინა საბას — ესეც ამბობს, რომ თაკო ბევრს ჭამს.

-აი შენც რაა — თვალები გადაატრიალა თაკომ — ბავშვიც შენს მხარესაა.

-აბა ვის მხარეს იქნება — თქვა საბამ — ცოლისძმაა.

-აუ ისევ დაიწყო — ელენემ თავი გააქნია.

ნინიმ უცებ მუცელზე ხელი გადაისვა.

-აუ ისევ მომინდა რაღაც…

ყველამ ერთდროულად შეხედა.

-ახლა რა? — იკითხა ლაშამ შეშინებულმა.

-არ ვიცი… — დაფიქრდა ნინი — რაღაც მჟავე… და ტკბილი ერთად.

-ეს უკვე ფიზიკის წინააღმდეგ მიდის — თქვა ბექამ.

-არა, ნინის წინააღმდეგ არ მიდის არაფერი — ჩუმად ჩაილაპარაკა ლაშამ.

-გაიგე რა თქვა? — მიუბრუნდა ნინი სხვებს.

-გავიგეთ — სიცილით თქვა ელენემ — და მართალიც არის.

-მე მაინც მიყვარს — დაამატა ლაშამ და მხარზე მოეხვია.

-ჰო აბა სხვა გზა არ გაქვს — უპასუხა ნინიმ.

სუფრაზე ისევ სიცილი და მხიარულება გაგრძელდა.

ბავშვები უკვე ნელ-ნელა იძინებდნენ, დიდებიც უფრო მშვიდდებოდნენ, მაგრამ მაინც არ წყდებოდა ხუმრობები.

საბა და ელენე ერთმანეთს თვალებში უყურებდნენ ხოლმე ჩუმად — თითქოს ამ ხმაურშიც კი მარტო საკუთარ სამყაროში იყვნენ.

ღამე უფრო ღრმავდებოდა…

და ნელ-ნელა ყველაფერი იმ მომენტისკენ მიდიოდა, რომელიც მხოლოდ მათ ორს ეკუთვნოდა.



სუფრაზე სიცილი ნელ-ნელა ჩაცხრა.

უკვე გვიანი იყო.

ბავშვები თითქმის ყველას ჩაეძინა — ელისაბედი დივანზე იყო მოკუნტული, მარიამი ბექას კალთაში, მათე კი ისევ საბას მხარზე ეძინა მშვიდად.

-კარგი, მოდი ბავშვები დავაწვინოთ — თქვა ნათიამ ჩუმად.

ნელ-ნელა ყველა დაიძრა. ზოგი ოთახებში შევიდა, ზოგი სტუმრების დაბინავებას შეუდგა, ზოგიც წავიდა.

ეზო, რომელიც ცოტა ხნის წინ სიცილით იყო სავსე, ახლა თითქმის ჩუმი გახდა.

მხოლოდ შორიდან ისმოდა ჭურჭლის ხმა და ჩუმი საუბრები.

ელენე ცოტა ხნით გაჩერდა ეზოში.

ჰაერი გრილი იყო.

ღამე მშვიდი.

საბამ შორიდანვე დაინახა და მიუახლოვდა.

-წავიდეთ? — ჩუმად ჰკითხა.

ელენემ უბრალოდ თავი დაუქნია.

ორივენი ნელა ავიდნენ კიბეებზე.

სახლში უკვე ნახევრად ჩამქრალი შუქები იყო.

აივანზე გავიდნენ.

სიჩუმე…

სრული სიჩუმე.

მხოლოდ ღამის სიო და შორიდან ძაღლის ყეფა.

საბა მოაჯირს დაეყრდნო და გაეღიმა.

-გახსოვს ეს ადგილი?

ელენემაც გაიღიმა.

-როგორ არ მახსოვს…

-აქედან დაიწყო ყველაფერი — თქვა საბამ — ერთი ბაყაყის ფეხსაცმლით.

-ნუ გადამაყოლებ მაგ ბაყაყა— გაეცინა ელენეს — მაშინ მართლა გაბრაზებული ვიყავი.

-ჰო, ეგ დავინახე — გაეცინა საბას — პირდაპირ მიზანში მომხვდა.

-და მაინც არ გაიქეცი — მიუბრუნდა ელენე.

-აი აქ დავუშვი ყველაზე დიდი შეცდომა — თქვა საბამ ირონიით — უნდა გავქცეულიყავი.

-არა — ჩუმად უთხრა ელენემ — სწორად მოიქეცი.

მიუახლოვდა.

-თორემ ახლა აქ არ ვიქნებოდით.

რამდენიმე წამით ჩუმად იდგნენ.

ჰაერი ოდნავ ცივი იყო.

ელენემ ხელები მოიხვია.

საბამ მაშინვე თავისკენ მიიზიდა და ჟაკეტი მოახვია.

-გცივა?

-ცოტა…

ისევ სიჩუმე.

მაგრამ ამჯერად სხვანაირი.

ელენე აშკარად ნერვიულობდა.

საბამ შენიშნა.

-რა იყო?

ელენემ ქვემოთ ჩაიხედა, მერე ისევ მას შეხედა.

-ორი დღია უკან ექიმთან ვიყავი…

საბა მაშინვე დაიძაბა.

-რა მოხდა? კარგად ხარ?

ელენემ ოდნავ გაუღიმა.

-კი… კარგად ვარ.

პატარა პაუზა.

სუნთქვა მოიკრიბა.

-ძალიან კარგადაც კი.

საბამ ვერ გაიგო, უბრალოდ უყურებდა.

ელენე ნელა მიუახლოვდა.

ხელი ჩაჰკიდა.

-ორსულად ვარ.

სიჩუმე.

საბა გაშეშდა.

-რა?..

ელენეს თვალები უკვე ცრემლით ევსებოდა, მაგრამ ეღიმებოდა.

-ჩვენ… ბავშვი გვეყოლება.

რამდენიმე წამი არაფერი უთქვამს.

შემდეგ უცებ გაეცინა, თითქოს ვერ იჯერებდა.

-ელენე… მართლა?

-ჰო…

ერთი წამიც არ დაუკარგავს — ძლიერად ჩაიხუტა.

-ვაუ… — ჩუმად თქვა — მე…

სიტყვებს ვერ პოულობდა.

ელენეს შუბლზე აკოცა.

-ყველაზე ბედნიერი ვარ.

ელენემ თავი მის მხარზე დაადო.

-მე ცოტა მეშინია…

-მე აქ ვარ — მაშინვე უპასუხა საბამ — ყველაფერში.

ხელზე ხელი ჩაჰკიდა.

აივანზე იდგნენ.

ზუსტად იმ ადგილას…

სადაც ერთ დროს ბაყაყის ფეხსაცმელი მოხვდა საბას.

ახლა კი — მათი ცხოვრების ყველაზე ლამაზი ამბავი მეორეჯერ ისევ გრძელდებოდა.

დასასრული!