ქარი ვიყავ
ქარი ვიყავ, ვეხლებოდი სარკმელს. მიკვირს, მაგრამ მარტოობა მღლიდა. ქარი ვიყავ... ქარიშხალი, მაგრამ მაინც მისი მონატრება მჭირდა.... ვეძახდი და არ ესმოდა ჩემი. ვეძახდი და თვალს ღიმილი მჭრიდა. მე რომ ასე მაწამებდა სევდა, მას სულ სხვისი მონატრება სჭირდა.... ჩემგან დარდებს ცა წვეთებად ცრიდა. ფანჯრებს მიღმა არსებობა მისი.... ვერ მხედავდა, ვერ მამჩნევდა, რადგან აღიმებდა მოგონება სხვისი..... ქარი ვიყავ, ვეხლებოდი სარკმელს. ვოცნებობდი მის თითებში ქროლვას... უიმედო იყო ჩემი სევდა, მას ხომ სხვისი სიყვარული ჰქონდა.... ვე რა |
ტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.
თქვენი აზრით, ქალებისთვის, რა ასაკშია მიზანშეწონილი დაოჯახება?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.


