...

საოცრად ჰგავხარ სიზმრიდან მოსულს.
შემოეხიზნე ჩემთან საღამოს
და შენს სხეულზე ხალების წყებას
სურს მოთმინება ჩემი ალაგმოს.

წვიმს, ახლა ისე მჭირდები ალბათ,
თავშეკავებას ვაგდებ ფანჯრიდან.
თავად მოგიხმობ ჩემი სიზმრიდან,
გადმოაბიჯებ ჩემი დარდიდან.

და ვარსკვლრვებით დაჭორფლილ მხრებზე,
ისე მწყურია ახლა შეხება.
და სანამ ასე ვოცნებობ შენზე,
დავაგვიანე, უკვე თენდება.

ჩრდილები ნელა ტოვებენ ოთახს,
და გამჭვირვალე შენი სხეული,
ჩემგან დაცლილი, თანდათან ქრება
და იცრიცება რიჟრაჟს შერწყმული.

შენ ისე ჰგავხარ დაკარგულ იმედს.
ისე მაშინებს შენი დაკარგვა.
აღარ მოხვიდე,
არ შემიჩვიო,
ვჩურჩულებ,
თანაც გიცდი ამაღამ...

ვე რა