სიზმრიდან

გუშინღამ აივანზე დამეძინა,
ფიქრები ისე მქონდა არეული.
და მერე სიზმრიდან ამოვიდა
ის ბინდი, ის ჩრდილი, ის მთვარეული.

ლანდებს და უცხო, ფერად ობცესიებს
სხეული დახვდა ღია გარინდებით...
ჩრდილებმა ამოავსეს თვალები და
ტკივილი დავიწყებულ ღამინდელი.

იმ სიზმარს ფერი ჰქონდა უცნაური,
აურა საშიში და დარდიანი
და მერე გაიწელა უსასრულოდ
სიზმარი, გაელვება წამიანი.

გუშინღამ ზეცა იყო უვარსკვლაო
და ქარიც ისე ქროდა, გამეტებით...
სიზმარი სავსე იყო ცარიელი,
უსულო, უარსებო არსებებით.....

სიზმრიდან ამოვიდა ღამის ლანდი,
თვალების ოქროსფერი გაელვებით.
და მაინც ღამე იყო ქარიანი,
დაღლილი მთვარეულის გაღმერთებით.

მივხვდი, რომ წუხელღამ არ მეშინოდა,
ავფერმა ხმაურმა რომ დამაფიქრა.
შიშების ნაცვლად გაოცებით,
ვფიქრობდი: ნეტავი, რამ გამაცინა?!

ვე რა