ალბათ ისევ წარსულში

დღეს ისეთი ჟამი დადგა
არ ანაღვლებს არცა ვისა,
დავიჯერო შენი თავი
ასე უცებ გამისხვისდა?!

საკუთარ თავს არ ვეკუთვნი
ჩემს სურვილებს სხვები მართავს
ვეღარ ვხვდები, ვინ რას მერჩის
ვერ მოვკარი ყური მართალს,

ცა მინათებს სხეულს უცხოს
თითქოს, ერთსა მანიშნებს,
რომ შევყურე, გამიკვირვა
ხელებსაც, რომ არ ვიქნევ,

მალე უკან დავბრუნდები
ალბათ ისევ წარსულში,
ხეტიალით დაგედევნო
მოგიმწყვდიო კვლავ მუჭში,

აღარ ვიცი, რა ვიღონო
რა ვქნა, ვერ გამიგია,
რომანტიკის ჩემი ციხე
დღემდე ვერ ამიგია.