...

იქნებ მზეებს, მე რომ ვეძებ,
ვერც მივაგნებ ცაში?
იქნებ სულაც თვისებაა, ჩემი ავი დარდი?

ცა რომ მიყვარს, ესეც იქნებ,
უფრო არის ნაკლი?
იქნებ ცაზე მეტად უფრო ნისლი ვარ და ქარი?

იქნებ სულაც ის არა ვარ,
ვინც ვიწამე ასე?
თორემ რატომ ვერ ავხსენი,
სიზმრებს როგორ გავყვე?

ან ყორანი რატომ არის სულთან ასე მსგავსი??
ჩემს ზურგჩანთას ვამოწმებ და
საგზალად- ისევ დარდი....

ჰოდა, დარდი,
დარდის მეტი არაფერი არ ვარ....
ერთი მუჭა ჟანგბადია
და სუნთქვისთვის კმარა....

ვე რა