ინტერვიუ სიო დარიანთან
1. რატომ ეს და არა სხვა ფსევდონიმი?
რეალურად, ძალიან სპონტანურად არჩეული სახელია. თავიდან, გვირილა მეწერა, ძველი მეგობარი მეძახდა ხოლმე, მაგრამ დამებლოკა ეგ ექაუნთი და სახელიც წარსულს ჩავაბარე... ახალ სახელზე ჩემს ტასუნასთან ერთად ვფიქრობდი, რომელიც ჩემი N1 გულშემატკივარია (ხშირად შეხვდებით სასაცილო ნიკით - TinatinMzesaWunobda). 😆 დარიანული ციკლი მიყვარს ძალიან. მიუხედავად იმისა, რომ უნივერსიტეტში ლექტორი ნახევარი საათი მეკამათებოდა ელენე დარიანის „არანამდვილობაზე“, ჩემთვის ზედმეტადაც რეალურია. „სიოს“ რაც შეეხება, ვფიქრობ, ერთდროულად უბრალო და ბრალიანი სიტყვაა. ლამაზიცაა და მარტივიც. 2. პირველი წიგნი რომელმაც გატირა: მიუხედავად იმისა, რომ ბავშვობიდან აქტიური მკითხველი ვარ, ეგრე მძაფრი ემოცია ცოტა გვიან მოიტანა ხალედ ჰოსეინის - „ფრანით მორბენალმა“. 3. ყველაზე ცუდი და კარგი გრძნობა რა არის რომელი წერისას გაგჩენია ან დღემდე გიჩნდება: ყველაზე კარგი გრძნობა, ალბათ ის არის, როცა ნელ-ნელა ხვდები, რომ პერსონაჟი შედგა. ის რაც თავში გქონდა, გაცოცხლდა და მალე მკითხველამდე მივა. დაა ყველაზე ცუდი ალბათ ის მომენტია, როცა ტექსტს თავიდან გადაიკითხავ და არაფერი არ მოგწონს. ეს რამ დამაწერინათქო- მიფიქრია ბევრჯერ და ჩემს თავზეც გავბრაზებულვარ. თუმცა, ალბათ ესეც წერის ნაწილია. ჯერ ახალი ვარ და ისევ „ვსწავლობ“🤓 4. მომენტი რომლითაც ისურვებდი რომ გაგიცნონ: ცოტა რთული კითხვაა... ერთი მომენტით არ ვიცი რამდენად სწორად დამინახავენ ადამიანები, თუმცა 12 წლის ასაკში ავტობუსის მძღოლს ვეჩხუბე, რადგან ქუჩაში მცხოვრებ კაცს მგზავრობის უფლებას არ აძლევდა.. დღემდე მიკვირს მაშინ ამხელა გამბედაობა როგორ მოვიკრიბე. მეშინოდა თან იმ მძღოლის, სულ დაბღვერილი სახით დაატარებდა ავტობუსს...:) 5. შენი აზრით რა არის საჭირო ადამიანისთვის, რომ მან წეროს? ალბათ, სათქმელის ქონის სურვილი, მუზასთან ერთად. 6. რას ეტყოდ შენს პატარა ვერსიას? ვეტყოდი, რომ არასდროს დაკარგოს ის ცნობისმოყვარეობა, რომლითაც სამყაროს უყურებს. 🧚🏻 7. შენი პირველი მანუშევარი რა იყო, და გამოაქვეყნე თუ არა იგი: ჩემი პირველი ნამუშევარი პატარა ჩანახატი იყო - ჩემთვის ძალიან ინტიმური და ემოციური, რომელიც არ გამომიქვეყნებია. თუმცა საიტზე მაქვს ერთი მოთხრობის დასაწყისი ატვირთული, 14 წლის ასაკში, რომლითაც არ ვამაყობ და ძალიანაც მიხარია, რომ მხოლოდ 17 ნახვა აქვს. 😆 რეალურად, ჩემი პირველი, სრული ნამუშევარი „გაზაფხული შემოსულა, ლენ“ არის. ძალიან ვღელავდი სანამ გამოვაქვეყნებდი და მგონი, გაამართლა. (მეორე წერის პროცესშია)🤭 8. რომელია შენთვის ყველაზე დაუფასებელი რამ მხატვრულ ლიტერატურაში? კითხვას ცოტა ავცდები, მხატვრული ლიტერატურის შემქმნელი არ არის, თუმცა ქართველი პოეტია და აუცილებლად უნდა დავასახელო... ვფიქრობ, პაოლო იაშვილი არის საკმაოდ დაუფასებელი პოეტი. თუ საუბრობენ, მხოლოდ მის შემოქმედებაზე (აქაც ვაი-ვაგლახით) და თავად პიროვნებას სადღაც მიჩქმალავენ ხოლმე ((( 9. რამდენად რეალურია პერსონაჟები შენს ნამუშევრებში: “გაზაფხული შემოსულა, ლენ-ში“ გამოგონილი პერსონაჟები არიან, არც ერთს არ ჰყოლია პროტოტიპი. თუმცა, იმ მოთხრობაში, რომელიც ახლა წერის პროცესშია, თითქმის ყველა პერსონაჟს ჰყავს თავისი ნამდვილი ორეული. სიუჟეტებიც ჩემი და ჩემი მეგობრების ცხოვრებიდან იქნება და ვფიქრობ, საკმაოდ დააინტერესებს მკითხველს. 10. თვლი, რომ როცა წერ, წერ უფილტროდ? კი. ზედმეტი კონტროლი ტექსტს რაღაც მნიშვნელოვანს აკარგვინებს ხოლმე, მაგრამ მერე მეორე უკიდურესობაში ვარდები - ზედმეტად მშრალი და რეალური დიალოგები გამომდის, უამრავი „ჟარგონებით“, მაგრამ ეგეც ერთგვარი ხიბლია ზოგჯერ, არა?! Who knows… )) 11. რა იმედგაცრუება ახლავს შენთვის ავტორობას ან წერას? ჰმმ.. ჯერ ზედმეტად ახალბედა ვარ ალბათ იმედგაცრუებებისთვის, თუმცაა უფრო დავაფასე დროის ფაქტორი. არ მეგონა ამხელა რესურსი თუ სჭირდებოდა წერას, თან მითუმეტეს, როცა მკითხველი უდიდესი ენთუზიაზმით გელოდება და შენ უბრალოდ ვერ წერ, რადგან 5 გამოცდა გელოდება უნივერსიტეტში☹️ (კიდევ ერთხელ ბოდიში ჩემს მკითხველს დაგვიანებული მოთხრობისთვის) 12. ერთი სიმღერის საუნდტრეკად არჩევა, რომ შეგეძლოს რომელიც შენ აღგწერდა, რას აირჩევდი? Queen&David Bowie – Under Pressure 13. ყველაზე რთულად აღსაწერი რა არის შენთვვის ან რა აღმოჩნდა? პერსონაჟის შინაგანი სამყაროს სწორად გადმოცემა მიჭირდა ხოლმე თავიდან. ქმედებებით, დიალოგებით და ავტორის ნარატივით განისაზღვრება პერსონაჟის პიროვნულობა, მე კიდე ერთმანეთში ვხლართავდი ყველაფერს. მერე ნელ-ნელა დავლაგდი. 14. რომელ პერსონაჟს მიამსგავსებდი თავს ლიტერატურიდან ან თუნდაც საიტიდან და რატომ? ალბათ, ჯო მარჩი ვარ „პატარა ქალებიდან“, ჩემი გააზრებული თუ გაუაზრებელი შეცდომებით, ადამიანების და თავისუფლების სიყვარულით. 15. როგორ ფიქრობ შენ როგორც ავტორი განსხვავდები, შენ როგორ მკითხველისგან? ძაალიან. როცა ვწერ, სხვა ავტორების მოთხრობებს ვერ ვკითხულობ ხოლმე. მკითხველის რეჟიმი არ მაქვს ჩართული და მაგიტო. 😆 მოთხრობისგან სიამოვნებას ვეღარ ვიღებ, ტექნიკურად ვაკვირდები ისტორიას, წერის სტილს და სხვაგან გამიბრის ფიქრები. წერა უნდა შევწყვიტო იმისთვის, რომ მკითხველობას დავუბრუნდე. ბლიცი: მაღიზიანებს - ჩემი უნივერსიტეტის ლიფტი და ოთახში გადაწეული ფარდები ვგრძნობ - ბევრს, ზოგჯერ ზედმეტსაც მეშინია - ნოსტალგიის ვიცი - რომ ყველა ადამიანს თავისი დანიშნულება აქვს არ ვიცი - რატომ ეძახიან ჩემი მეგობრები ჩემს კატას ყველაფერს, თავისი სახელის გარდა შემიძლია - მთელი ცხოვრება ვუყურო You’ve Got Mail-ს შემოდგომის დასაწყისში და არასდროს არ მომბეზრდეს არ შემიძლია - მეტროში ადამიანების ნაცრისფერი სახეების ყურება ვაპატიებ - ყველას, ვინც გულით ნანობს ვტირი - იშვიათად (სამწუხაროდ) ვიცინი - სასაცილო სიცილით, როგორც ჩემი მეგობრები ამბობენ... |
ტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.

თქვენი აზრით, ქალებისთვის, რა ასაკშია მიზანშეწონილი დაოჯახება?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.


