შენზე ლოდინში

მაგ შავ თვალებში ვიძირები, ჟამთასვლის ბოლოს, როცა ვიწამე სიყვარული და შენ არ მყავდი, მე უშენობა მოვიხადე თალხად, საჩემოდ, როცა დრო იყო შუაღამე შენთან შეხვედრის.

ჩვილის სუნი აქვთ ცოცხლად მოკლულ დედის საწოლებს

შეგიმჩნევიათ შვილმკვდარ დედებს როგორ გავყურებ,თითქოს მეც მათი ნაბოლარა ქალიშვილი ვარ.ღმერთო დედობის სასწაული თუკი არგუნე,მაშინ ყოველღამ საფლავებზე რატომ მიდიან.სევდა რატომ აქვთ მუდამ

" შავი გრძნობების ბუდე"

" ფიქრმა მოიცვა მთელი სხეული,საგონებელში დავრჩი ეული და შენს ლოდინში უძრავად დუმდა გაგიჟებული ჩემი სხეული,"