22 ივნისი, 2026, M & S, გამარჯობა

წინასწარ მინდა გითხრა — წერა არასოდეს ყოფილა ჩემი ძლიერი მხარე. შეიძლება ეს ტექსტი სრულყოფილად არ გამოვიდეს, მაგრამ ყოველი სიტყვა გულიდან მოდის. უბრალოდ მინდა მოგიყვე, რა ხდება ჩემს გულსა და გონებაში. შეიძლება ვიღაცისთვის ეს უაზროდ ჟღერდეს, მაგრამ ყველას თავისი სამყარო აქვს — და ჩემთვის ეს სამყარო ჩემი ცხოვრების ძალიან დიდი ნაწილია. ამიტომაც ვწერ შენთვის, M & S. ალბათ ბოლოს გავშიფრავ, რას ნიშნავს ეს ორი ასო და რატომ ავირჩიე ისინი, მაგრამ მანამდე მინდა ჩემს წარსულსა და გრძნობებზე მოგიყვე.
ზოდიაქოთი ქალწული ვარ. ბევრს სჯერა ამის, ბევრს — არა, მაგრამ მე ყოველთვის მჯეროდა, რომ ქალწული სიყვარულისთვის იბადება: ვიღაცის გასაბედნიერებლად, ბოლომდე ერთგულებისთვის და მთელი გულის გასაჩუქებლად. ჩემს ცხოვრებაში სიყვარული ორჯერ მეწვია — ორივეჯერ, სამწუხაროდ, გულნატკენი დავრჩი. ვიბრძოლე ბოლომდე, იმაზე მეტადაც კი, ვიდრე ადამიანს შეუძლია. საბოლოოდ არაფერი გამოვიდა, მხოლოდ გულის ტკივილი დამრჩა, მაგრამ ამას არ ვნანობ. ამ ბრძოლებმა ბევრი რამ მასწავლა: ტკივილის ატანა, საკუთარი თავის პოვნა და ისიც, რომ ადამიანებს ბრმად არ უნდა ენდო — განსაკუთრებით ქალებს.
ამის შემდეგ შვიდი წელი ისე გავატარე, რომ ჩემს ცხოვრებაში არავინ მნიშვნელოვანი არ არსებობდა. მხოლოდ ჩემი მიზნები, გეგმები და ოჯახი იყო ჩემთან ერთად. მეგონა, სიყვარული ჩემთვის უკვე დამთავრებული იყო, მაგრამ ერთ დღეს ყველაფერი შეიცვალა. ისეთი შეგრძნება მქონდა, თითქოს დედამიწა დავდაყირა დადგა — მაშინვე მივხვდი, რომ ძალიან ცუდად მქონდა საქმე.
იყო ორი თვალი... თვალები, რომლებიც არასოდეს იტყუება. სწორედ იმ თვალებმა მომაჯადოვა ისე, რომ საკუთარ თავსაც ვეღარ ვაკონტროლებდი. მისი შეყვარება პირველივე დღიდან დავიწყე. მე სიყვარული ჩემებურად ვიცი — ისეთი სიყვარული, რომლის მსგავსი არ არსებობს, მხოლოდ ერთი ეგზემპლარი არსებობს და ის მთლიანად ჩემია. როცა ვიღაცას მიყვარდება, ვეღარ ვჩერდები, რამდენიც არ უნდა ვეცადო. ზუსტად ერთ კვირაში ყურებამდე შეგიყვარდები, სუნთქვის შეკვრამდე. სხვანაირად უბრალოდ არ შემიძლია — ან მთელი გულით ვიყვარებ, ან საერთოდ არა.
ყოველთვის ბევრს ვფიქრობდი სიყვარულზე და წარმოვიდგენდი იმ ადამიანს, რომელსაც ოდესმე ჩემს გულს ვაჩუქებდი. ვფიქრობდი, რამხელა უსაზღვრო სიყვარულს მივცემდი, როგორ ვიზრუნებდი მასზე და რამდენად ბედნიერი იქნებოდა ის. და აი, ერთ დღეს ის გამოჩნდა. როგორც კი დავინახე, მაშინვე ვიგრძენი: ეს ის არის.
თუ მკითხავ, როგორი შეგრძნება იყო, ასე გიპასუხებ: თითქოს მთელი ცხოვრება განძს ვეძებდი, უცებ ვიპოვე და იმავე წამს დავკარგე. ვერ შევძელი მისი შენარჩუნება. ვენდე იმ თვალებს, რომლებმაც საბოლოოდ ყველაფერი გადაწყვიტა. მაგრამ არაუშავს — არსებობს გამონათქვამი: მუხა წელიწადის ყველა სეზონს უძლებს, მაგრამ ყოველ გაზაფხულზე ისევ მწვანედ იხურება. მეც ველოდები ჩემს გაზაფხულს. ვიცი, ამ ტკივილსაც გადავიტან — მე ხომ ტკივილსაც შევეჩვიე და არ მინდა მარტო დავტოვო. მაგრამ დავბრუნდები, აუცილებლად. რადგან მთელი ცხოვრება საკუთარ თავთან ბრძოლაში ჩემპიონი ვიყავი. ჩემპიონები ყოველთვის ბრუნდებიან — უფრო ძლიერები, უფრო გამძლეები და ხანდახან უფრო მტკიცეებიც.ძილინებისა, ტკბილი ძილი და ტკბილი სიზმრები. გახსოვდეს — შენი ბედნიერება ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანია!, მიუხედავად იმისა, რომ ამის მიზეზი მე ვერ ვიქნები.