შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ატეხილი გრძნობები 6


19-05-2015, 14:03
ავტორი malena
ნანახია 9 258

კარგა ხანს იდგა გაშტერებული. ახლა რაღა ქნას? ლეას ხელები იგრძნო, მხრებზე
უთათუნებდა და უსიტყვოდ უთანაგრძნობდა. მალე ისევ ის პატარა აბი შეაჩეჩა
ხელში და მანაც ისევ ულაპარაკოდ გადაყლაპა. დასვენება და ამ ქაოსური
ფიქრებისგან გათავისუფლება სასწრაფოდ ესაჭიროებოდა. მერე უკვე ვეღარ
ხვდებოდა, ესიზმრებოდა რომ ლეა ტანსაცმელს ხდიდა, თუ სინამდვილეში
ხდებოდა.
დილით აზრზე მოსვლისთანავე ფანჯარას ეცა, სადარბაზოსთან ჯარჯის მანქანა
შენიშნა და კვნესა აღმოხდა. დღეს არ წავა კონსერვატორიაში, გადაწყვეტილია!
სადარბაზოდან ფეხის გადგმა და მის მანქანაში აღმოჩენა ერთი იქნება. მას კი
ახლა არ შეუძლია, არაფრით შეუძლია იმ ცივი და საშიში ადამიანის სიახლოვეს
ყოფნა. სულ დაძაბულია, ძარღვებში სისხლი ეყინება, თან მისი მზერა... ჰგონია,
მთელი მისი ფიქრები იცის, მისი განცდები, შინაგანის თითოეულ კუნჭულში
დაფათურობს, სულს უშიშვლებს.
პირსახოცის ხალათს წამოავლო ხელი, აბაზანაში შევა და დამშვიდდება. მართალია,
ბოლო დროს ბევრი გაცდენა დაუგროვდა, მაგრამ ამაზე მოგვიანებით იდარდებს,
ახლა ცხელი წყლით უნდა ისიამოვნოს. ოთახიდან გასული ლეას გადაეყრა და
მიხვდა, უსიტყვოდ გაუგო მამიდაშვილმა.

კარგა ხანს ათამაშა ხელები საჭეზე, მალევე მიხვდა ჩამომსვლელი რომ არ იყო.
გაცოფებული გადმოხტა მანქანიდან და სადრბაზოში შევარდა. მთელი ძალით
აბრახუნებდა კარზე, გაბმულად. ლეამ გაღიმებულმა გაუღო კარი.
– სად არის?!
– მოგიწევს, მასთან კომპრომისებზე წახვიდე. – ირონიულად უთხრა ლეამ.
– სად არის – მეთქი! – პასუხს არც დაელოდა ისე შექანდა ერთერთ საძინებელში.
გახალისებული ლეა უკვე ხმით იცინოდა.
საძინებლიდან უკან გამოვარდნილი, იმავე წამს აბაზანიდან გამოსულ ფეფოს
კინაღამ შეასკდა. მკერდამდე გადაღეღილი, დაუდევრად შეკრული ხალათი. ცხელი
წყლით შევარდისფერებული კანი, მასზე მოსრიალე ბრჭყვიალა წვეთები. სველი
და კიდევ უფრო დაგრძელებული თმა. გაღუებული ტუჩ–ცხვირი. გამქრალი
მრისხანება და გაჩენილი შიმშილი, გაღვიძებული მხეცი...
გაშეშებული იდგა ფეფო, მოულოდნელობამ დააბნია. უყურებდა ჯარჯის თვალებს
და ამჩნევდა, როგორ ანაცვლებდა ბრაზს რაღაც სხვა, მისთვის გაუგებარი ემოცია.
ძლივს მოიფიქრა და აკანკალებული ხელით მკერდის ღარამდე გადახსნილი ხალათი
შეისწორა. მეტი ვეღარაფერი გაახერხა, წინ ასვეტილ მამაკაცს მზერა მოაშორა
და დაბლა დახარა თავი.
"სისულელის ჩადენის დრო არაა." მკაცრად შემოუძახა საკუთარ თავს ჯარჯიმ და
ნაბიჯით უკან დაიხია. ცოდნა იმის, რომ ხალათს შიგნით გოგონას სრულიად
შიშველი სხეული იმალებოდა, აგიჟებდა.
– მისაღებში დაგელოდები. – ჩახლეჩილი ხმით ამოთქვა სუნთქვა გახშირებულმა
და სასწრაფოდ გაეცალა.

წინ უზის, როგორც ყოველთვის გაუგებარი სიგრძის და ფორმის კაბაში გამოწყობილა.
სველი თმა უკან აქვს გადავარცხნილი, ხელები მუხლებზე უდევს. თითქოს
დამფრთხალია და მაინც, რაღაცნაირი შეუპოვრობა გამოსჭვივის მისგან. არ იცის
როგორ მიუდგეს, საიდან დაიწყოს. ცხოვრებაში პირველად, ვიღაც სასიცოცხლოდ
მნიშვნელოვანია მისთვის, ისე საჭიროებს როგორც არავის არავინ. ჩამოსკუპებია
წინ უდრტვინველი, თითქმის ათი წლით პატარაა მასზე და აიძულებს ტონი,
სიტყვები შეურჩიოს. გამაღიზიანებელი სიტუაციაა, მაგრამ მოუგრეხს კისერს,
აუცილებლად მოდრეკს.
– ისეთი იოლი დასამორჩილებელიც არ აღმოჩნდი, როგორიც ჩანხარ. – ზუსტად
ის თქვა, რასაც იმ მომენტში ფიქრობდა.
– მე გავალ. – კართან ატუზული ლეა ოთახიდან გაშპა.
– ნუთუ, ყველა მდედრში დევს ეს უაზრო სიჯიუტე?
კრინტს არ ძრავდა ფეფო, არც იცოდა რა უნდა ეპასუხა.
– მოდი თავიდან დავიწყოთ... – გოგონას გაჭიანურებული დუმილი სხვა გზას არ
უტოვებდა და განაგრძო. – ჯარჯი ბუნტური.
– ... ...
– ჯიუტობ?
– ... ...
– გისმენ!
– ფეფო დოლიძე. – თითქმის ჩურჩულით უპასუხა მოთმინება დალეულ ჯარჯის.
– მინდა თვალებში მიყურო ხოლმე, როცა ვისაუბრებთ. – კატეგორიულად
მოსთხოვა მამაკცმა. მაშინვე დაემორჩილა და მზერა გაუსწორა. ჯარჯი დამშვიდდა,
ფეფო პირიქით.
– რატომ არ წახვედი დღეს კონსერვატორიაში?
– არ მინდოდა.
– კონკრეტულად, რა არ გინდოდა.
ისევ აარიდა მზერა, არ დაუმსახურებია მისი ბრაზი.
– არ მინდოდა... შენს მანქანაში აღმოჩენა.
– რატომ? – ძალიან კარგად ხვდებოდა, როგორ აშინებდა გოგონას, მისი მკაცრი და
შეუვალი ტონი და მაინც განაგრძობდა.
– თვალებში მიყურე–მეთქი. – შედარებით ხმადაბლა, მაგრამ მეტი მომთხოვნელობით
უთხრა.
– გუშინაც გითხარი, მეშინია შენი. – ისევ გაუსწორა მზერა. – განსაკუთრებით მაშინ,
როცა თვალებში გიყურებ. შენი თვალები ისეთი ცივია, რაღაცას მსაყვედურობს თითქოს,
მიბრაზდება და რაღაცას მოითხოვს ამავდროულად და მე არ მესმის, ვერ ვუგებ რა
სურთ...
– შენ. – მასთან ახლოს, მეტისმეტად ახლოს დაჯდა ჯარჯი. შეამჩნია როგორ დაეჭიმა
ფეფოს სხეული. უკან დახევაზე არც უფიქრია, უნდა შეეჩვიოს მის სიახლოვეს, თავად მას.
– მე?... მე არ ვიცი, კონკრეტულად რას მოითხოვ ჩემგან. შენგან ისეთი სიცივე მოდის. ჩემი
გონება შორს გაქცევას მთხოვს. – წყნარად, ხმისკანკალით წარმოთქვამდა სიტყვებს ფეფო.
– ცოტა ხანს, ნუ მოუსმენ გონებას. შეეცადე და იურთიერთე ჩემთან. შენი თბილი
თვალებით გაალღვე ჩემში არსებული სიცივე.
"თბილი თვალები", კარგად ჟღერდა. ეს პირველი კომპლიმენტი იყო ჯარჯისგან და
ფეფოს გულის გარეთ არ გაუვლია ამ ორ სიტყვას.
– არ მგონია რამე გამოვიდეს. – კარგა ხნის დუმილის შემდეგ ძლივს ამოთქვა, კიდევ სცადა
წინააღმდეგობა გაეწია.
– შეეცადე.
– მძაბავ.
– ვიცი.
– უხეში ხარ.
– ვარ.
ცოტა ხანს ისევ სიჩუმემ დაისადგურა. ერთმანეთს თვალებში უყურებდნენ. ფეფოს
გამოუცნობი, იდუმალი, ბუნდოვანი მომავალი თან აშინებდა, თან აღელვებდა.
განერვიულებული ისევ ტუჩს იწვალებდა კბილებით და ამ უბრალო ჟესტით გახელებულ
ჯარჯისაიძულებდა რკინის ნებისყოფა გამოევლინა.
– შენ კი მაიძულებ უაღრესად თავშეკავებული ვიყო. – ფეფოს სველი თმა მოიქცია
მუჭში და ცხვირთან მიიტანა, ხარბად შეისუნთქა მისი სურნელი. – ისეთი სურნელოვანი
ხარ... – წასჩურჩულა მაცდუნებლად და კიდევ უფრო დაძაბა გოგონა.
ერთიანად გაწითლებული, გაშეშებული იჯდა. პირველად იყო მსგავს სიტუაციაში.
გამშრალ, დაკბენილ ტუჩებს ახლა უკვე ენით ისველებდა, უარესს მართებდა მამაკაცს.
– წავალ, შენ იფიქრე. ხვალ სადარბაზოსთან დაგელოდები. – უეცრად წამოვარდა ფეხზე
ჯარჯი, სწრაფად მიაყარა და გასასვლელისკენ დაიძრა.
– შემიძლია ჩაი შემოგთავაზო. – ცალყბად მიიპატიჟა გამორკვეულმა ფეფომ. გულში
იმედოვნებდა, არ დარჩებოდა მამაკაცი.
არ გასჭირვებია მისი განწყობის ამოკითხვა ჯარჯის, ოდნავ შესამჩნევად გაუღიმა
გოგონას და კარს იქით გაუჩინარდა. შვებით ამოისუნთქა და ისევ სავარძელში
ჩაეშვა. რაღაც გაუგებარი, ამოუხსნელი ხდება მის თავს, უმართავი. ის ურთიერთობაზე
დათანხმდა ჯარჯის, საფიქრალი აღარაფერია. აი, ამბავი...

მთელი დღე კლასიკას უსმენდა, მერე ვიოლინოზე უკრავდა, მერე ისევ მუსკას უსმენდა
და ისევ უკრავდა. მოდუნებას ცდილობდა, მოსალოდნელ შეხვედრაზე ფიქრს იგდებდა
გონებიდან. ლეა ჩუმად იყო, თითქმის შეუმჩნევლად დადიოდა სახლში.
გარკვეულწილად დამნაშავედ გრძნობდა თავს, რომ არა ის იქნებ არც გადაკიდებოდა
ჯარჯი ფეფოს, ვინ იცის?..
დილით გამოუძინებელი და ფეხარეული ჩადიოდა კიბეზე. არ იცოდა რა ეთქვა, როგორ
დაეჭირა თავი ჯარჯისთან. იქნებ, არც ელოდა? იქნებ, გადაიფიქრა კიდეც? უსაფუძვლო
იმედს წყალწაღებულივით ჩაებღაუჭა. ნაბიჯს აუჩქარა და სადარბაზოდან გასული
ლამის ზედ წაემხო ჯარჯის მანქანას, ძლივს შეიმაგრა თავი. საკუთარ მანქანას
მიყრდნობილი, ნერვიული მანერით ეწეოდა სიგარეტს. გამომცდელად მიაჩერდა
გამოვარდნილ გოგონას, ფეფოც ათვალიერებდა. სიგარეტის ნამწვი მოიქნია,
ვიოლინო თავის ფუტლიარიანად ჩამოართვა და მძღოლის გვერდითა კარი გამოუღო.
ყოყმანით წავიდა მისკენ, სანამ ჩაჯდებოდა თვალებში ახედა და, – დილა მშვიდობისა. –
წყნარად მიესალმა.
იგრძნო ჯარჯიმ როგორ გაუთბა, სადღაც შიგნით, სიღრმეში რაღაც.
არ უნდოდა მის თვალებს მოწყვეტოდა, მაგრამ ფეფოს სულაც არ ესმოდა, შინაგანად
რას განიცდიდა ჯარჯი. ისევ მის ცივ, მკაცრ თვალებს ხედავდა, სწორ ხაზად დაკუმულ
ტუჩებს და სალამზეც არ უპასუხეს. კიდევ უფრო დაიძაბა და მანქანაში ჩაჯდა.
მიხვდა მამაკაცი რაღაც ისე რომ ვერ გამოვიდა და მანქანაში ჩაჯდომისთანავე უპასუხა
სალამზე. გრძნობდა ფეფოს დაძაბულობას, მიხვდა არაკომფორტულად რომ გრძნობდა
გოგონა მასთან თავს.
– ჩვენ, ორივეს გვიჭირს ახალ ადამიანებთან გახსნა და ლაღი, ან ზოგადად ურთიერთობების
წამოწყება. – უთხრა და მანქანა დაძრა ჯარჯიმ.
ამაში ნამდვილად ეთანხმებოდა ფეფო, მაგრამ ხმა არ ამოუღია, ფანჯარაში იყურებოდა
და ფეხით მოსიარულეებს ათვალიერებდა.
– ასე რატომ იცვამ? – მართლა აინტერესებდა რა იყო მიზეზი მისი ასეთი ჩაცმულობისა,
განა იმიტომ რომ მისთვის რამე მნიშვნელობა ჰქონდა მისთვის რა ეცვა, უბრალო
ინტერესი იყო, თანაც რაიმეზე ხომ უნდა აელაპარაკებინა გოგონა.
შუქნიშანთან გაჩერდნენ. მისკენ გაიხედა ფეფომ, დაინახა როგორ ათვალიერებდა
ჯარჯი და შერცხვა. იცოდა განსხვავებულად რომ ეცვა და ახლა ძალიან მოუნდა,
ისევე ცმოდა, როგორც სხვებს. ამ მხრივ მაინც აღარ მიიქცევდა მის ყურადღებას.
მიტყუპებულ მუხლებზე დაელაგებინა ხელები და მსგავსი, გულუბრყვილო აზრები
უტრიალებდა თავში.
– სხვანაირად ჩაცმის ნებას ბებია არ მაძლევდა. – ჩაიბუტბუტა გაწითლებულმა.
გაიხსენა ბოლო მოდაზე, თუმცა სოლიდურად, გემოვნებიანად გამოწყობილი ლუარა,
მკაცრი სახით როგორ მიკაკუნობდა ხოლმე ქუჩაში და ბრაზმა შეიპყრო. ასეთი
ასკეტურობა შვილიშვილისადმი რა სიგიჟეა.
–ბებია თვლიდა. – დამორცხვებულმა განაგრძო ფეფომ. – რომ ისედაც კარგი ვარ
და არაა საჭირო სხვა, გარეშე ფაქტორებით ყურადღების მიპყრობა. დარწმუნებული
იყო, ჩემს შინაგანს ვინც დაინახავდა, იმისთვის სულერთი იქნებოდა, რამდენად
მოხდენილი სამოსი მაცვია.
ნამდვილად ეთანხმებოდა ჯარჯი ამ მხრივ ლუარას.
– მაგრამ მე არ ვეთანხმებოდი ბებიას. ჩემი განსხვავებული ჩაცმულობით უფრო
ვიქცევდი ყველას ყურადღებას და ბოლო დროს ამის გამო, რამდენჯერმე ვიკამათეთ
კიდეც. – ხმა გაებზარა ფეფოს.
დარჩენილი გზა კონსერვატორიამდე უხმოდ განვლეს. უსიამოვნო ფიქრებში
გადააგდო ფეფო, მისმა შეკითხვამ ჩაცმულობაზე და არ იცოდა, როგორ
ენუგეშებინა. ისეთი ტიპი ნამდვილად არაა, ლამაზ, დამამშვიდებელ სიტყვებად
რომ იღვრებიან. მანქანიდან გადასვლის წინ მადლობა გადაუხადა გოგონამ და
კინაღამ ხმამაღლა გაეცინა ჯარჯის. ფაქტიურად აიძულა მისი მანქანით მგზავრობა,
ფეფო კი ისე უხდიდა მადლობას, თითქოს თავად სთხოვა.
– აქედან თავად წავალ სახლში. – თავი ჩახარა და მშვიდად გააფრთხილა ჯარჯი.
– რატომ? – აშკარა უკმაყოფილება იგრძნობოდა მამაკაცის ხმაში.
– ჯერჯერობით, დილაც საკმარისი იქნება. – ისევ თავჩაღუნულმა გასცა პასუხი.
– შემომხედე.
შეხედა და ისევ დაინახა ჯარჯიმ ის სიჯიუტე, რაც წინადღით. უხმო და უშფოთველი,
მაგრამ ურყევი და მიხვდა, დათმობაზე უნდა წასულიყო.
– ხვალ დილით სადარბაზოსთან ისევ. – ესღა უთხრა და ფეფოს გულწრფელი,
თბილი ღიმილი დაიმსახურა.

––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

ერთი კითხვა მაქვს ბავშვებო და უმორჩილესად გთხოვთ, მიპასუხოთ...
რა იფიქრეთ, როცა სახელები, ჯარჯი და ფეფო ამოიკითხეთ. საიდან თხრის
ეს გოგო ამ საშინელ სახელებსო?

რაც შეეხება თავებს. ასეთი წინადადება მაქვს თქვენთან.
ან კვირაში ორ–სამ თავს დავდებ და დიიდებს, ან ყოველდღე იმხელებს,
როგორებსაც ვდებ და ამას დაჯერდით. თავად გადაწყვიტეთ. სხვა
ვარიანტების შემოთავაზება უბრალოდ არ შემიძლია. მესმის, რომ
არ გყოფნით, ავტორობამდე მკითხველი ვიყავი და ვერ ვიტანდი, ვერც
ახლა ვიტან ლოდინს, მაგრამ სხვანაირად არ მიხერხდება.



№1  offline მოდერი MyLove

გამაჯარჯბუნტურა wink
მაგააააარია! love
ვიმეორებ იმას, რაც წინა თავზე ვთქვი!
--------------------
''პოეტი ვარ და ჩვეულებრივი ვერ მეყვარები''

 


№2  offline აქტიური მკითხველი grafo

სახელებთან დაკავშირებით ჩემი აზრი იცი,მაგრამ აქაც ვიტყვი. აქ ხომ ყველა ისტორია ისედაც ერთმანეთს ჰგავს რაღაცით და სულ ერთნაირი სახელები მაღიზიანებდა უკვე, ამიტომ ჯარჯი და ფეფო-მ სულზე მომისწრო. სულ არ მაინტერესებს დღეს რა სახელებია "ცვეტში". ჯარჯი ჯარჯულია და ფეფო ფეფური. ორივეს ხატავს ეს სახელი.
მეორე საკითხზეც იცი ჩემი აზრი,მაგრამ...მე პირადად მიკვირს ყოველ დღე ახალ თავს რომ დებ, რადგან შენი რეჟიმი ვიცი. ამიტომ,ვერაფერს ვიტყვი. როცა და როგორც შენ მოგიხერხდება ისე ქენი.

 


№3  offline წევრი Qeti.A

მე ძალიან მომეწონა სახელები.... აი ძააალიან, უნიჭიერესი ხარ შენ. ძალიან მინდოდა მოცდა და დასრულებულის წაკითხვა, მაგრამ ნებისყოფა რომ არ გექნება ადამიანს :D მე პირადად მირჩევნია ყოველ დღე მივიღო ის ყველაზე მაგარი ემოცია, რაც მათგან მოდის <3 წარმატებებს გისურვებდი, ამგრამ ისეთი მაგარი ხარ არც გჭირდება ეგ love

 


№4  offline წევრი eRtI sWeRvA GoGo

სახელებს არაუშავს მაგრამ თავიდან ჯორჯი მეგონა და მეთქი შეეშალათქვა ისე ყოველდღე რომ დადო კარგი იქნება

 


№5  offline წევრი Khaleesi

ჯარჯი მშვენიერი სახელია და ფეფო კიდე დეიდაჩემის კატას ერქვა და ძაან მიყვარდა ის ფისო მოკვდა საწყალი
ჯობია ყოველდღე დადო

 


№6  offline წევრი Mkitxveli

ჯარჯი და ფეფო ჩემი საყვარელი სახელები არაა ნამდვილად,მაგრამ აქ ყველა ისტორიაში სულ ერთი და იგივე მხვდება და მომაბეზრებელია. ძალიან კარგი ხარ და არაფერს ვერჩი ჯარჯის )) აქეთ მერჩის ♥

 


№7  offline წევრი სტიქია

უსიტყვო უმწეობა, ყველაზე მეტად სიჯიუტეს რომ ჰგავს]//

მაგარი ხარ, ავტორ (Y)

 


№8  offline წევრი nestanuka13

რა თქმა უნდა ყველა დღე მირჩევნია მე პატარა თავის დადება, კი ვიცი რომ არ მეყოფა მაგრამ 2-3 დღე ვერ დაველოდები ახალ და დიდ თავს :)))))) ჯარჯი კიდე ხომ მარა სიმართლე გითრხა ფეფო არც გამიგონია მაგრამ თითქოს უხდება აქ ამ პერსონაჟებს ეს სახელები

 


№9  offline წევრი casas

ნამდვილად მეუუცხოვა ეს სახელებიი feel პირველაად გავიგეეე ორივეე wink მაგრაამ როგორრც კი პერსონაჟები გავიცანი მიივხვდიი რომ ამ სახელეებისთვის არიან ზუსტად ორივე შექმნილეებიი winked სხვანაიირად ვეერც წარმომიიდგენიაა უკვეე და კარგიცაა ერთის მხრიივ სულ ერთნაიირიი სახელეები არის ხოლმეე ყველა ისტორიაში. love

 


№10  offline ახალბედა მწერალი lullaby

მე ორივენაირად მაწყობს და არც სახელებზე მიფიქრია მსგავსი რამ... კაია როცა შეგიძლია გარისკო მსგავსი სახელებით... ჯარჯი მეც მყავდა ერთ ისტორიაში ( არამთავარპერსონაჟად მაგრამ მაინც ),, ფეფო კი მომწონს, უცხოა და თბილი.

 


№11  offline მოდერი malena

უღრმესი მადლობა ყველას, მიხარია სახელები ასე თუ ისე ყველას რომ მოგწონთ.
Qeti.A შენ მართლა ნიჭიერო, ვის ნიჭიერებაზე ლაპარაკობ. ♥♥♥♥

 


№12  offline წევრი nnssnnss

რაც შეეხება სახელებს რომლის უცნაურობით აშკარაა გამოირჩევი:) მე ძალიან მომწონს ამოვიდა ყევლში ყველა ისტორიაში ერთი დემეტრე თათა ან ნია რომ არ იყოს არ შეიძლება:) შენ კი განსხვავეული ხარ მაგ მხრივაც:) მოკლე ძალიან მომწონხარ და მიხარია რომ აღმოგაჩინე <3 <3

 


№13  offline წევრი Unnamed

Me jarjize leqsi gamaxsenda :D me yoveldge mirchevnia raa :D sul amas velodebi xolme da kvirashi sami damtanjavs :D

 


№14  offline მოდერი malena

Unnamed
Me jarjize leqsi gamaxsenda :D me yoveldge mirchevnia raa :D sul amas velodebi xolme da kvirashi sami damtanjavs :D


რა ლექსი თუ საიდუმლო არაა... :D

 


№15  offline წევრი NaaT

კარგი იყო <33 ნაკლებს არც ველოდები, ყოველთვის დაიმედებული შემოვდივარ შენს ნიკზე,ვიცი მოლოდინს არ გამიცრუებ ..
ვუერთდები უმრავლესობას და მეც მირჩევნია ყოველდღე ვიკითხო ))
სახელებს რაც შეეხება უცხოა და ვფიქრობ, სრულიად შესაფერისი პერსონაჟებისთვის.
ველოდები შემდეგს <3

 


№16  offline წევრი სტიქია

"ჯარჯი ჯიხვთაგან მკვდარია" :დდ

 


№17  offline მოდერი malena

სტიქია
"ჯარჯი ჯიხვთაგან მკვდარია" :დდ


გმადლობ. :)
წავიკითხე და შემეცოდა ის ჯარჯი. :(

 


№18  offline წევრი marisa

ორივე სახელი ვიცოდი და არ ყოფილა უცხო. ნუ, მოდური არ არის, მაგრამ ყველას ერთიდაიგივე სახელი ხომ არ ერქმევა, არა?! უხდებათ სახელები და წარმოდგენელიც მაქვს უკვე, გარეგნულად როგორები არიან.
ჰოდა, აქ რომ წერთ, გამაღიზიანებელიაო სულ ერთიდაიგივე სახელებიო, მე რა ვთქვა, მარიამი მქვია და კიდევ რამდენს. რას უწუნებთ ერთი :დ მე მირჩევნია, ყოველდღე დადო, მაგრამ როგორც შენთვის უფრო მოსახერხებელი იყოს, ისე ქენი :)) ♡♥

 


№19  offline მოდერი malena

ხალხნო, მადლიერება და სიხარული უმაღლეს ხარისხში იცით თქვენ რამდენია? არც მე ვიცი, მაგრამ ის კი ვიცი, რომ გული ამ ორივეთი სავსე მაქვს. მიყვარხართ ყველააააა... ♥♥♥♥♥♥

 


№20  offline წევრი ხატული♥

სახელებზე ნამდვილად არანაირი პრეტენზია არ მაქვს პირიქით ვფიქრობ რომ ძალიან ორიგინალურია როგორც სახელები ისე ისტორიაა და ძალიან დიდ მოლოდინში ვარ როდის დადებ შემდეგ თააავს ♥♥♥

 


№21  offline წევრი unnoticed

ხშირად ჯობიააა რაა და იყოოს პატარებიი ^^

 


№22  offline აქტიური მკითხველი aanamaria

მართლა ეგ გავიფიქრე ჯარჯი და ფეფო საიდან მოიტანათქო მაგრამ უკვე დადებითისკენ ვიუხრები ნელ ნელა

 


№23  offline წევრი ლია კკკ

ძალიან კარგია მართლაც ყველგან ლუკა მარი ნინი და სხვა სახელებია სულ????????????????????

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent